00:00:00 → 00:00:02เราจะไม่เห็นมุมอื่นว่าทำวิธีอะไรต่อนะ
00:00:02 → 00:00:04อันนี้ก็เป็นเวลาเราเครียดมากๆเนี่ยเรา
00:00:04 → 00:00:07ต้องพักสักแป๊บนึงอยากเห็นบ้านเมืองดี
00:00:07 → 00:00:10กว่านี้เนี่ยอยากจะแนะนำผู้รับผิดชอบหรือ
00:00:10 → 00:00:14ผู้บริหารอะไรบ้างเหมือนเราอยู่ไปแม่น้ำ
00:00:14 → 00:00:17ถ้าเกิดต้นๆน้ำมันสกปรกอ่ะถึงเราจะกรอง
00:00:17 → 00:00:19น้ำยังไงก็ตามมันก็ไม่มีทางสะอาดเราจะ
00:00:19 → 00:00:22ผลิตบุคลากรเท่าไหร่มันก็ไม่พองานก็ล้น
00:00:22 → 00:00:25มือบางคนรู้สึกว่าไม่อยากไปเหยียบเท้าใคร
00:00:25 → 00:00:32ไม่อยากออกจอไม่อยากดูเด่นกว่า
00:00:32 → 00:00:36ตอนนี้ถ้าเรามองเขาเรียกว่าภาพรวมดีกว่า
00:00:36 → 00:00:38นะคะคือคนน่ะเข้าถึงบริการได้ง่ายขึ้น
00:00:38 → 00:00:41จำนวนคนไข้เนี่ยเพิ่มขึ้นตลอดแต่ว่าจำนวน
00:00:41 → 00:00:44บุคลากรที่สร้างเนี่ยมันน้อยพอมันน้อย
00:00:44 → 00:00:48เนี่ยปัญหาก็คือทุกคนจะทำงานหนักมาก
00:00:48 → 00:00:52ไม่ว่าจะเป็นตัวแพทย์ก็ส่วนหนึ่งนะคะ
00:00:52 → 00:00:55พยาบาลถึงเพิ่มยังไงก็ตามมันไม่ทันกับ
00:00:55 → 00:00:58ความต้องการของของการให้บริการในปัจจุบัน
00:00:58 → 00:01:00เนาะคราวนี้ปัญหาที่มากที่สุดก็คือของเรา
00:01:00 → 00:01:03ก็คือเราสร้างคนไม่ทันคือเครื่องมือหรือ
00:01:03 → 00:01:05ว่าตึกอะไรก็ตามเนี่ยมันใช้เงินสร้างได้
00:01:05 → 00:01:08แต่คนเนี่ยมันใช้เวลาแล้วก็ประสบการณ์ไง
00:01:08 → 00:01:10ในแต่ละคนมันไม่เท่ากันเพราะฉะนั้นเนี่ย
00:01:10 → 00:01:13คิดว่าสำคัญที่สุดก็คือการให้ความสำคัญ
00:01:13 → 00:01:17ของบุคลากรเพราะว่าตอนนี้ทุกคนเนี่ยไปให้
00:01:17 → 00:01:20ความสำคัญกับผู้รับบริการก็คือเน้นให้
00:01:20 → 00:01:23ประชาชนเข้าถึงให้ประชาชนร้องเรียนได้ทุก
00:01:23 → 00:01:26คนตรวจสอบได้นู่นนี่นั่นแต่ไม่ได้สนใจว่า
00:01:26 → 00:01:29ผู้ให้บริการในตอนนี้เขาอยู่กันยังไงแล้ว
00:01:29 → 00:01:32ก็ปริมาณงานกับปริมาณของคนเนี่ยมันเหมาะ
00:01:32 → 00:01:34สมกันไหมซึ่งตอนนี้ที่เราเจอบ่อยๆก็คือ
00:01:34 → 00:01:37เราอยากจะขยายบริการแต่ว่าเราไม่มีคนที่
00:01:37 → 00:01:40จะไปขยายกับเราสมมุติว่าตัวต่อหมอเองยัง
00:01:40 → 00:01:42ตอนนี้หมอสร้างมา 2 เท่าแล้วถ้าเทียบกับ
00:01:42 → 00:01:45สมัยก่อนตอนที่รีบเป็นเป็นค่าใช้ทุนตอน
00:01:45 → 00:01:49นี้จะๆเจ้าหน้าที่เท่าเดิมแต่แพทย์ 2
00:01:49 → 00:01:52เท่าเพราะฉะนั้นเนี่ยแทบทุกคนก็เรียนมา
00:01:52 → 00:01:54เฉพาะทางเพื่อจะทำนู่นทำนี่ทำได้แต่ว่า
00:01:54 → 00:01:56มันไม่สามารถที่จะขยายตามได้เพราะว่าเจ้า
00:01:56 → 00:01:58หน้าที่เราไม่จำกัดเนาะ
00:01:58 → 00:02:01ความเค้าเรียกว่าเขาความจำกัดในเรื่องของ
00:02:01 → 00:02:03เจ้าหน้าที่เนี่ยก็ส่วนหนึ่งอันที่ 2 มัน
00:02:03 → 00:02:06แรงจูงใจมันเปล่าไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของ
00:02:06 → 00:02:09ตำแหน่งที่ไม่มีให้กับบุคลากรทางการแพทย์
00:02:09 → 00:02:12เลยตำแหน่งราชการเนี่ยสมัยก่อนเนี่ยต้อง
00:02:12 → 00:02:14รอคนออกก่อนแล้วก็ตำแหน่งใหม่ถึงจะเข้าไป
00:02:14 → 00:02:17ได้แต่จริงๆแล้วอ่ะถ้าถ้าทุกอย่างมันขยาย
00:02:17 → 00:02:20หมดเราก็ควรจะขยายตำแหน่งข้าราชการให้กับ
00:02:20 → 00:02:24เจ้าหน้าที่เราด้วยนะคะคราวนี้พออันพอเรา
00:02:24 → 00:02:27ไม่มีการค่าตอบแทนที่ต่างเพราะฉะนั้น
00:02:27 → 00:02:29เนี่ยแรงจูงใจในการอยู่ในโรงพยาบาลรัฐบาล
00:02:29 → 00:02:32ถ้าจะน้อยมากก็จะพบว่าเราพยาบาลเนี่ยจบ
00:02:32 → 00:02:35ใหม่เนี่ยอยู่ได้ไม่ถึง 2 ปีก็เขาออกหมด
00:02:35 → 00:02:38พอออกหมดปุ๊บก็มีแต่พยาบาลที่เก่าเก๋าแต่
00:02:39 → 00:02:42ว่าเราไม่มีคนใหม่ๆที่มามาหมุนมาหมุน
00:02:42 → 00:02:44เวียนแล้วก็ทำให้เราได้สร้างบุคลากรใหม่ๆ
00:02:45 → 00:02:47เลยมันก็ทำให้มีความจำกัดในเรื่องของคน
00:02:47 → 00:02:50ตอนนี้ซึ่งมันขาดมาก
00:02:50 → 00:02:52ฟังแล้วเศร้า
00:02:52 → 00:02:56ผมฟังนโยบายที่เขาปราศรัยช่วงเลือกตั้งผม
00:02:56 → 00:02:58ก็รอดูนะ
00:02:58 → 00:03:01ไม่รู้ผมตกหล่นหรือเปล่า
00:03:01 → 00:03:04หมอนี่ได้ได้เห็นใครพูดเรื่อง
00:03:04 → 00:03:07ยกระดับบุคลากรทางการแพทย์ไหม
00:03:07 → 00:03:12มีไหมมีแบบว่าปราศรัย
00:03:12 → 00:03:16บุคลากรครูอย่างนี้ที่เป็นฐานสำคัญที่จะ
00:03:16 → 00:03:20ผลักดันน่ะแต่ผมเห็นป้ายส่วนใหญ่ก็คือแจก
00:03:20 → 00:03:23ชุมชนแจกแจกแจก
00:03:23 → 00:03:28พักนี้แข่งกันแจกเดือนละขนาดนี้อัพเดือน
00:03:28 → 00:03:32ขนาดนี้คือผมก็เลยไม่รู้ว่าเป็นเพราะหรือ
00:03:32 → 00:03:36สังคมเราไม่เข้าใจว่าเฮ้ยมันแจกแล้วมันก็
00:03:36 → 00:03:38จบแต่มันเดินหน้าต่อไม่ได้
00:03:38 → 00:03:42อาจจะอ้างว่าแจกเพื่อนลงทุนเรื่องอะไรผม
00:03:42 → 00:03:45ว่ามันก็คือการแจกมันก็เป็นสังคมการแจก
00:03:45 → 00:03:48แต่ถ้าจะสร้างสังคมให้มันเดินหน้าก็ต้อง
00:03:48 → 00:03:51สร้างลงทุนที่คนน่ะ
00:03:51 → 00:03:54ใช้เวลาแล้วก็
00:03:54 → 00:03:57คือคนเนี่ยมันเป็นอะไรที่พิเศษนะหนูว่า
00:03:57 → 00:04:00มันเป็นเป็นอะไรที่เราต้องใช้เวลากับเขา
00:04:00 → 00:04:03แล้วก็การที่มีบุคลากรเรามีคุณภาพทุก
00:04:03 → 00:04:06อย่างมันจะดีตั้งแต่เบสิกตั้งแต่เรื่อง
00:04:06 → 00:04:10ของครูที่สอนน้องๆตั้งแต่แรกเด็กๆให้มัน
00:04:10 → 00:04:13มีเป็นประชาชนที่มีคุณภาพต่อไปเราการทำ
00:04:13 → 00:04:15งานไม่ว่าจะในองค์กรอะไรต่างๆมันก็จะมี
00:04:15 → 00:04:16คุณภาพ
00:04:16 → 00:04:20จริงๆในเชิงประชาชนเนี่ยผมเองก็มองว่า
00:04:20 → 00:04:24ข่าวก็ให้ความสำคัญกับคนหมู่มาก
00:04:24 → 00:04:28ข่าวก็ให้การสำคัญกับการเรียกร้องการชี้
00:04:28 → 00:04:32นิ้วเนี่ยหมอผิดพลาดหรือโรงพยาบาลบลาๆๆ
00:04:32 → 00:04:36แต่ไม่มีใครรู้นะว่าเบื้องหลังรัฐบาล
00:04:36 → 00:04:39เนี่ยหนักแค่ไหนหมอที่เขามีอุดมการณ์
00:04:39 → 00:04:42เนี่ยเขาก็อยู่นะแต่หมอที่มีอุดมการณ์ที่
00:04:42 → 00:04:45ไม่มีเงินก็ออกนะ
00:04:45 → 00:04:48คือจริงๆเราก็เหมือนทำการกุศลคือเมื่อ
00:04:48 → 00:04:50ก่อนนี้เราจะคิดว่าแบบ
00:04:50 → 00:04:52แพทย์เนี่ยทำงานตามหน้าที่แต่จริงๆแล้ว
00:04:52 → 00:04:54จิตใจส่วนหนึ่งก็ต้องอยากจะช่วยเหลือคน
00:04:54 → 00:04:57ด้วยเพราะว่าถ้าสมมุติไม่อยากจะช่วยเหลือ
00:04:57 → 00:04:59คนเราสามารถจะไปอยู่เอกชนได้เงินเดือนมาก
00:04:59 → 00:05:03กว่า 10 เท่าถ้าเทียบกับตอนนี้แต่ว่าทำไม
00:05:03 → 00:05:05คนพวกนี้ถึงยังอยู่ในในรัฐบาลในระบบ
00:05:05 → 00:05:09รัฐบาลในระบบราชการ 1 อาจจะไม่ถูก
00:05:09 → 00:05:13แต่การที่เราไม่มีคนไข้เลยกับเหมือนเรา
00:05:13 → 00:05:15ไม่มีคุณค่าอันนี้คือเป็นสิ่งหนึ่งที่
00:05:15 → 00:05:17แพทย์ส่วนใหญ่ทำไมยังอยู่ในระบบราชการ
00:05:17 → 00:05:23เพราะว่าเรารู้สึก
00:05:23 → 00:05:28ก็หวังว่านะครับยุคใหม่น่าจะมีคนใหม่ๆ
00:05:28 → 00:05:32เข้ามาคิดใหม่ๆแล้วก็แทนที่จะลดแลกแจกแถม
00:05:32 → 00:05:36เนี่ยอาจจะลงทุนในเชิงการสร้างคนมากขึ้น
00:05:36 → 00:05:39นะครับ
00:05:39 → 00:05:42และสำหรับรุ่นน้องคิดว่า
00:05:42 → 00:05:46Wally ยังอยากจะแนะนำให้รุ่นน้องเนี่ย
00:05:46 → 00:05:48เข้ามาเรียนแพทย์อยู่ไหม
00:05:48 → 00:05:51คือจริงๆแพทย์เนี่ยเป็นอาชีพที่ดีมาก
00:05:51 → 00:05:53ถ้าท่านด้วยลักษณะ
00:05:53 → 00:05:55การทำงานของ
00:05:55 → 00:05:58เราได้เจอคนหลากหลายเรามีประสบการณ์ชีวิต
00:05:58 → 00:06:02ที่เราได้เห็นอะไรบางอย่างที่คนอาชีพอื่น
00:06:02 → 00:06:04ไม่เห็นแน่นอนตั้งแต่การเกิดการแก่การ
00:06:04 → 00:06:06เจ็บกันไป
00:06:06 → 00:06:08ทุกอย่างเนี่ยเราได้เห็นตั้งแต่ต้นจนจบ
00:06:08 → 00:06:12เลยซึ่งเป็นอาชีพเดียวพิเศษกว่าอาชีพอื่น
00:06:12 → 00:06:15แล้วก็เราสามารถจะช่วยคนได้มากด้วย
00:06:15 → 00:06:17เราเราคิดว่าอาชีพอื่นเนี่ยก็ช่วยผลการ
00:06:17 → 00:06:20แต่ว่าแพทย์คนนึงสามารถจะช่วยคนได้มากๆ
00:06:20 → 00:06:24เยอะมากๆแค่บางครั้งด้วยคำพูดกันการให้คำ
00:06:24 → 00:06:27แนะนำดีๆไปก็สามารถที่จะไปหรือบางคนที่
00:06:27 → 00:06:29เขากำลังท้อแท้เราแค่ให้กำลังใจเขานิด
00:06:29 → 00:06:32หน่อยก็พวกเน็ตก็สามารถให้เขาเนี่ยสู้กับ
00:06:32 → 00:06:35โลกได้นะโลกจริงๆแล้วมันไม่ใช่แค่ทางไกล
00:06:35 → 00:06:37ทางจิตอะไรก็ตามแพทย์เนี่ยสามารถจะช่วย
00:06:37 → 00:06:39ได้หมดค่ะ
00:06:39 → 00:06:42ถามว่าเป็นอาชีพที่เหนื่อยคือ 1 เรา
00:06:42 → 00:06:44เหนื่อยล้าแต่จะเรียนแล้วตั้งแต่การใช้
00:06:44 → 00:06:47เวลาในการเรียนที่มากกว่าปกติการทำงาน
00:06:47 → 00:06:50ลักษณะงานที่มันมากกว่าปกติแต่ถ้าเกิดต่อ
00:06:50 → 00:06:52ไปเป็นการจัดการที่ดีตอนนี้ก็เห็นแล้วว่า
00:06:52 → 00:06:54แพทย์สภาเข้ามาเข้ามาดูแล้วเข้ามาควบคุม
00:06:54 → 00:06:57ว่าทำยังไงจะให้แพทย์เนี่ยทำงานไม่หนัก
00:06:57 → 00:07:00เกินไปมีการจำกัดชั่วโมงโดยเฉพาะในสำหรับ
00:07:00 → 00:07:02พบแพทย์ใช้ทุนนะคะตอนนี้มีการควบคุมทุก
00:07:02 → 00:07:04อย่างจะต้องมีการประกบ The Star ไม่ได้
00:07:04 → 00:07:07ตัดสินใจเองมีการเขาเรียกว่าควบคุมเวลา
00:07:07 → 00:07:10งานไม่ได้ต้องควงเวรอะไรมากเกินไปซึ่งอัน
00:07:10 → 00:07:14นี้ก็ถือว่าเป็นเป็นแนวใหม่และไม่คือมัน
00:07:14 → 00:07:16เป็นงานที่หนักแต่มันเป็นหลักที่ดีขึ้น
00:07:16 → 00:07:18ถ้าเทียบกับสมัยตอนนี้มันเป็นเป็นแพทย์
00:07:18 → 00:07:21คือสมัยก่อนก็คิดว่ายังแนะนำให้มาเรียน
00:07:21 → 00:07:24กันเพราะถ้าสมมุติในคนที่มีใจรักเพราะมัน
00:07:24 → 00:07:25เป็นอาชีพที่ดีจริงๆ
00:07:25 → 00:07:28หมอลี่รู้ได้ไงว่าตัวเองอยากเป็นแพทย์รู้
00:07:28 → 00:07:31เมื่อไหร่
00:07:31 → 00:07:34ตอนแรกๆเนี่ยไม่ไม่ไม่ได้รู้มาก่อนเลยค่ะ
00:07:34 → 00:07:37แค่เหมือนเราเด็กเรียนเก่งทุกคนจะต้องถูก
00:07:37 → 00:07:40ถูกบอกว่าให้มาเรียนเป็นหมอใช่ไหมคะหรือ
00:07:40 → 00:07:42ว่าอะไรถึงไม่สวยก็ให้มาเป็นหมอซึ่งอัน
00:07:42 → 00:07:45นี้เรามันเป็นอะไรที่เหมือนทุกคนจะถูกตา
00:07:45 → 00:07:47ได้ว่าถ้าเกิดใครลายมืออ่านไม่ออกเนี่ย
00:07:47 → 00:07:50เป็นหมอได้ซึ่งจริงๆแล้วก็คือมันมันก็
00:07:50 → 00:07:52เหมือนเราถูกถูกหลอกมาตลอดว่าเออเราควรจะ
00:07:52 → 00:07:53เป็นหมอ
00:07:53 → 00:07:56แต่ว่าพอมาเป็นจริงๆตอนแรกๆก็คือกลัว
00:07:56 → 00:07:58เลือดมากแต่ตอนนี้ก็ถ้าเกิดมองย้อนกลับไป
00:07:58 → 00:08:00ก็ไม่น่าเชื่อว่าตัวเองจะมาเจอเลือดเยอะๆ
00:08:00 → 00:08:01แล้วไม่รู้สึกอะไร
00:08:01 → 00:08:04ก็ถือว่าโชคดีที่มันมีคนบอกเรามาตลอดว่า
00:08:04 → 00:08:07เป็นหมอเถอะ
00:08:07 → 00:08:12สรุปมาเรียนเพราะว่าลายมือไม่สวยใช่
00:08:12 → 00:08:14ครับ
00:08:14 → 00:08:17ก็จริงๆแล้วเนี่ย
00:08:17 → 00:08:20ระบบสาธารณสุขจริงๆแล้วมันมีทั้งหมด 3
00:08:20 → 00:08:23ส่วนนะคะที่เราที่เราเรียนกันมาก็คือ
00:08:23 → 00:08:26ในส่วนของการป้องกันการรักษาแล้วก็การ
00:08:26 → 00:08:29ฟื้นฟูตอนนี้แพทย์เนี่ยอยู่ในส่วนของการ
00:08:29 → 00:08:31รักษาเพราะฉะนั้นเนี่ยสิ่งที่มันจะเกิด
00:08:31 → 00:08:34ก่อนที่จะมาเจอเราที่โรงพยาบาลก็คือตั้ง
00:08:34 → 00:08:37แต่การป้องกันโรคนะคะแล้วก็การฟื้นฟูหลัง
00:08:37 → 00:08:39จากกลับจากบ้านเนี่ยไปไปจากๆกลับจากโรง
00:08:39 → 00:08:41พยาบาลเนี่ยไปที่บ้านแล้วเนี่ยก็คือการ
00:08:41 → 00:08:43ฟื้นฟูเพราะฉะนั้นเนี่ยถ้าทุกคนเนี่ยใส่
00:08:43 → 00:08:46ใจในตระหนักในเรื่องของสุขภาพตัวเองมัน
00:08:46 → 00:08:49สามารถตั้งแต่แรกเลยป้องกันทุกคนสุขภาพ
00:08:49 → 00:08:52แข็งแรงดูแลตัวเองได้แล้วก็ไม่ทำให้เกิด
00:08:52 → 00:08:55พฤติกรรมการการเค้าเรียกที่ทำให้ก่อนเกิด
00:08:55 → 00:08:57โรคเพราะฉะนั้นเนี่ยคนไข้ทุกคนเนี่ยก็จะ
00:08:57 → 00:09:00น้อยลงถูกมั้ยคะอันที่ 2 ก็คือพอกลับจาก
00:09:00 → 00:09:03บ้านเนี่ยเอ๊ะกลับจากโรงพยาบาลไปบ้างได้
00:09:03 → 00:09:06รับการดูแลที่ถูกต้องมีการฟื้นฟูการกิน
00:09:06 → 00:09:08อาหารที่มีประโยชน์มีการเค้าเรียกว่าออก
00:09:08 → 00:09:10กำลังกายที่ถูกต้องคนไข้ทุกคนเนี่ยก็ป้อง
00:09:10 → 00:09:13กันไม่ให้เป็นซ้ำหรือไม่กลายเป็นปกติ
00:09:13 → 00:09:15เตรียมไปทั้งหมดนะคะปัจจุบันนี้จะพบว่า
00:09:15 → 00:09:20เราเสียเงินกับการเขาเรียกว่าตามตามรักษา
00:09:21 → 00:09:23อย่างเดียวแต่เราไม่ได้ไม่ได้สนใจใน
00:09:23 → 00:09:25เรื่องของการป้องกันและการฟื้นฟูมันเลยทำ
00:09:25 → 00:09:28ให้เราจะผลิตบุคลากรเท่าไหร่มันก็ไม่พอ
00:09:28 → 00:09:31งานก็ล้นมือทุกคนก็ไม่มีเวลาไปใส่ใจ
00:09:31 → 00:09:33เรื่องการป้องกันเพราะฉะนั้นจริงๆแล้วถ้า
00:09:33 → 00:09:35เกิดในภาคประชาชนที่เราจะดูแลตัวเองได้ก็
00:09:35 → 00:09:39คือเราต้องดูแลตัวเองให้ดีออกกำลังกายกิน
00:09:39 → 00:09:41อาหารที่มีประโยชน์นะคะแล้วก็พักผ่อนให้
00:09:41 → 00:09:44เพียงพออันนี้ก็คือสำคัญมากคือเล่นเกมรุก
00:09:44 → 00:09:48ปัจจุบันเราหนักไปทางเกมรับนะครับคือตอน
00:09:48 → 00:09:50เด็กๆเราก็เข้าใจว่าเราเน้นรักษาให้ดีเรา
00:09:50 → 00:09:52ต้องเป็นหมอที่เก่งแต่จริงๆแล้วตอนนี้
00:09:52 → 00:09:56เหมือนเราอยู่ปลายแม่น้ำถ้าเกิดต้นต้นน้ำ
00:09:56 → 00:09:58มันสกปรกอ่ะถึงเราจะกรองน้ำยังไงก็ตามมัน
00:09:58 → 00:10:02ก็ไม่มีทางสะอาด
00:10:02 → 00:10:06ท้าทายมากๆที่เรารู้สึกเราประสบความ
00:10:06 → 00:10:10สำเร็จหรือเราล้มเหลวก็ได้อะไรที่เราจบมา
00:10:10 → 00:10:12ใหม่ๆการผ่าตัดครั้งแรกเนี่ยมันจะเกิด
00:10:12 → 00:10:14ความตื่นเต้นเสมอไม่ว่าจะเป็นหัตถกรรม
00:10:14 → 00:10:18ใหม่ๆหรืออะไรก็ตามนะคะก็เอ่อ
00:10:18 → 00:10:20บางครั้งเนี่ยเราก็จะมีจุดที่เรียกว่า
00:10:21 → 00:10:23กลับตัวก็ไม่ได้จะไปต่อก็เหมือนจะไปไม่
00:10:23 → 00:10:26ถึงก็คือเราผ่าตัดอยู่แล้วเริ่มกันเลยการ
00:10:26 → 00:10:28ผ่าตัดไปแล้วแต่เราไม่สามารถที่จะผ่านจน
00:10:28 → 00:10:30จะเสร็จได้ซึ่งมันไม่รู้ว่าต้องไปยังไง
00:10:30 → 00:10:33ต่ออะไรอย่างเงี้ยก็คือเป็นเราจะเรียกว่า
00:10:33 → 00:10:35เหมือนถ้าเกิดศักยภาพก็คือเรียกว่าเหงือก
00:10:35 → 00:10:36อะไร
00:10:36 → 00:10:41มันก็จะมีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นได้ก็
00:10:41 → 00:10:44คือผ่าไปแล้วแต่รู้สึกมันไปต่อไม่ได้
00:10:44 → 00:10:47อย่างนี้แหละ
00:10:47 → 00:10:50ก็เราก็จะมีเขาเรียกว่าทีมที่ดีนะคะ
00:10:50 → 00:10:54ปกติเนี่ยส่วนใหญ่เนี่ยเวลาเราจมอยู่ใน
00:10:54 → 00:10:56ความเครียดเราจะมองอะไรไม่เห็นแล้วเราจะ
00:10:56 → 00:10:58ไม่เห็นด้านข้างไม่เห็นอะไรเลยแต่ถ้าเกิด
00:10:58 → 00:11:00มีทีมที่ดีเนี่ยเขาก็จะช่วยเราเขาเรียก
00:11:00 → 00:11:02ว่าแนะนำ
00:11:02 → 00:11:04หมอไปเข้าห้องน้ำก่อนไหมแค่เราเบรกออกมา
00:11:04 → 00:11:06จากความเครียดนั้นสักแป๊บนึงเราจะคิดวิธี
00:11:06 → 00:11:09ที่ 2 3 4 ออกมาได้แต่ถ้าเกิดเรายังให้
00:11:09 → 00:11:11เรางมอยู่ตรงนั้นอยู่ตลอดเราจะไม่เห็นมุม
00:11:11 → 00:11:14อื่นว่าจะทำวิธีอะไรต่อได้อันนี้ก็เป็น
00:11:14 → 00:11:16เวลาเราเข้มมากๆเนี่ยเราต้องพักสักแป๊บ
00:11:16 → 00:11:19นึงหายใจสัก 3-4 ทีแล้วเราดูว่าตอนนี้เรา
00:11:19 → 00:11:22ทำอะไรอยู่แต่เราจะมีวิธีการแก้อะไรอัน
00:11:22 → 00:11:24นี้ก็เป็นสิ่งที่ทำให้เรียนรู้รู้จักตัว
00:11:24 → 00:11:25เองมากขึ้นด้วยการเรียกผ่าตัดหรือมัน
00:11:25 → 00:11:29เหมือนเรานั่งทำงานศิลปะอย่างเพราะฉะนั้น
00:11:29 → 00:11:33เนี่ยสิ่งที่เราทำบางทีมันก็ถ้าเราทำตาม
00:11:33 → 00:11:36แผนทุกอย่างแล้วมันบางทีการเรียนเนี่ยมัน
00:11:36 → 00:11:39จะสอนมาแล้วว่าให้เราคิดถึงแผนดีแผนกแผน
00:11:39 → 00:11:43อะไรมากมายเว้ยเฮ้ยๆๆว่าการเข้าไปอาจจะ
00:11:43 → 00:11:45ไม่เห็นที่เราคิดก็ได้แล้วก็ที่มันเป็น
00:11:45 → 00:11:47vers ที่สุดจะเจออะไรเราต้องวางไปก่อน
00:11:47 → 00:11:50ล่วงหน้าแต่ตอนเด็กๆเราอาจจะไม่คิดขนาด
00:11:50 → 00:11:52นั้นแต่ตอนโตมาเนี่ยเราก็จะรู้มากขึ้นว่า
00:11:52 → 00:11:55ถ้าเราเจอเนี้ยแผง 230 มันก็จะตัดสินใจ
00:11:55 → 00:11:57ได้เร็วขึ้นผ่าตัดได้ดีขึ้นทุกอย่างมันก็
00:11:57 → 00:12:01จะมีการหันหลังมากขึ้น
00:12:01 → 00:12:04ครับฟังแล้วรู้สึกมีแรงบันดาลใจขึ้นมานะ
00:12:04 → 00:12:08ครับขอบคุณมากแล้วก็ขอบคุณที่สละเวลามานะ
00:12:08 → 00:12:11ครับจริงๆคือกำลังจะบินไปพักผ่อนต่าง
00:12:11 → 00:12:12ประเทศ
00:12:12 → 00:12:17อุตส่าห์ผมทักไปเนี่ยก็มาเลยนะครับโดยไม่
00:12:17 → 00:12:20hited เลยนะฮะไม่ปฏิเสธเลยมาเลยครับก็
00:12:20 → 00:12:23ขอบคุณมากครับเป็นเกียรติอย่างยิ่งนะครับ
00:12:23 → 00:12:26ก็หวังว่าครั้งหน้าหมอลี่มาจากกระบี่
00:12:26 → 00:12:28เมื่อไหร่หรือเราไปกระบี่เมื่อไหร่อาจจะ
00:12:28 → 00:12:34ไป Block นะครับ
00:12:34 → 00:12:37เดี๋ยวนี้คือพอเราโตขึ้นเราก็จะเห็นอะไร
00:12:37 → 00:12:40ที่มันมีโอกาสที่มีประสบการณ์ใหม่ๆเราก็
00:12:40 → 00:12:43อยากทำมันไม่เหมือนกับตอนเด็กๆที่เราจะ
00:12:43 → 00:12:45กลัวกลัวการทำนู่นทำนี่แต่เดี๋ยวนี้มันก็
00:12:45 → 00:12:48รู้สึกว่าอะไรเป็นโอกาสที่เราได้ลองเรา
00:12:48 → 00:12:51ได้ทำก็ให้ลองดูว่ามันเป็นยังไงก็จะคิด
00:12:51 → 00:12:53ยังไงมาออก podcast เพราะว่าหมอบางคนเวลา
00:12:54 → 00:12:57ผมทักไปเนี่ยก็จะบอกว่าไม่กล้าออกกล้อง
00:12:57 → 00:13:00ไม่กล้าพูด
00:13:00 → 00:13:04หรือว่ารู้สึกว่าตัวเองไม่เก่งพอหรือบาง
00:13:04 → 00:13:07คนรู้สึกว่าไม่อยากไปเหยียบเท้าใครไม่
00:13:07 → 00:13:11อยากออกจอไม่อยากดูเด่นกว่ารุ่นพี่ที่ทำ
00:13:11 → 00:13:12งาน
00:13:12 → 00:13:15แต่ว่าสำหรับนี่ก็คือที่คิดว่าทุกอย่าง
00:13:15 → 00:13:17มันเป็นหนึ่งเราก็ต้องให้เกียรติผู้ที่
00:13:17 → 00:13:19เขาเชิญเราด้วยก็คือเขาต้องเห็นอะไรบาง
00:13:19 → 00:13:22อย่างที่มีประเด็นที่เราน่าสนใจที่เขาก็
00:13:22 → 00:13:24คิดว่าน่าจะคุยกับเราแล้วมันได้ประโยชน์
00:13:24 → 00:13:28อันที่ 2 ก็คือการที่เราได้มีเขาเรียกว่า
00:13:28 → 00:13:30เป็นตัวแทนของคนที่ทำงานที่โรงพยาบาลต่าง
00:13:30 → 00:13:32จังหวัดให้ๆคนทั่วๆไปได้รู้จริงๆว่าสิ่ง
00:13:32 → 00:13:35ที่ที่ตรงในกรุงเทพฯยังไงต่างจังหวัดเค้า
00:13:35 → 00:13:38เป็นยังไงแล้วก็ตอนนี้ทุกอย่างคนที่เขา
00:13:38 → 00:13:41มองภาพรวมการรักษาของประเทศไทยเป็นยังไง
00:13:41 → 00:13:43ตอนนี้เรามีปัญหาอะไรก็ได้เป็นเหมือน
00:13:43 → 00:13:45คล้ายๆเราได้ออกมาพูดบ้างก็ถือว่าเป็น
00:13:45 → 00:13:49โอกาสที่ดีขอบคุณมากขอบคุณมากสำหรับ
00:13:49 → 00:13:52podcast วันนี้เราคงจบลงแค่นี้นะครับ
00:13:52 → 00:13:56ปัญหาบ้านเมืองปัญหาสุขภาพในภาษาบ้านๆกับ
00:13:56 → 00:13:58podcast ชวนคุย
00:13:58 → 00:14:02ขั้นต่อไปจะเป็นใครลองติดตามตอนต่อไปนะ
00:14:02 → 00:14:05ครับผมเชื่อว่าในบนเวทีนี้มีคนที่เก่ง
00:14:06 → 00:14:09กว่าผมอีกเยอะอีกมากมายที่ผมเองก็ได้
00:14:09 → 00:14:12เรียนรู้แล้วผมเชื่อว่าส่งต่อให้เราได้
00:14:12 → 00:14:15เรียนรู้ในที่สุดคือบ้านเมืองขยับพัฒนา
00:14:15 → 00:14:18วันละนิดวันละนิดอีก 10 ปีข้างหน้าผม
00:14:18 → 00:14:21เชื่อว่าบ้านเมืองเราน่าจะดีกว่าวันนี้
00:14:21 → 00:14:24แล้วเจอกันใหม่ครับสวัสดีครับ
00:14:24 → 00:14:28[เพลง]