00:00:00 → 00:00:05หนูอยากลองแบบว่า...ไปเที่ยวเองค่ะ แบบว่าที่แบบว่าไปเองเลย
00:00:05 → 00:00:06คือให้ไปค่ะ
00:00:06 → 00:00:07อืม
00:00:07 → 00:00:12แต่...จะไปแต่ละที่ จะถามว่าไปกับใคร ไปตรงไหน
00:00:12 → 00:00:13เพราะว่าเขาไม่รู้อะไรเลย
00:00:13 → 00:00:16[เสียงดนตรี]
00:00:16 → 00:00:19คือเหมือนได้ไปลองแบบ…ทำงานด้วยตัวเอง
00:00:19 → 00:00:24แบบว่าไม่ต้องมีใครมาบอกว่า ทำอย่างนั้นนะ ทำอย่างนี้นะ อันนี้ไม่ได้
00:00:24 → 00:00:26เราก็อยากจะปล่อยให้เขาฝึก แต่ไม่
00:00:26 → 00:00:28เราพูดปุ๊บ โฟร์ มาตากผ้าเร็ว
00:00:28 → 00:00:29อืม
00:00:29 → 00:00:30ย่าลุกเลย
00:00:30 → 00:00:33[เสียงดนตรี]
00:00:33 → 00:00:37เห็นงานในเฟซแบบ... อุ๊ย เขาให้รีวิวเสื้อผ้า ก็มีการโอนตังค์ให้
00:00:37 → 00:00:40ถ้าจะไปอินฟลู เราต้องจ่ายเงินก่อนหรอ
00:00:40 → 00:00:42ร้อยนึง เราก็ไม่ควรเสียไหม
00:00:42 → 00:00:45ทุกวันนี้ จริง ๆ แล้วอยากได้อะไร
00:00:45 → 00:00:50[เสียงดนตรี]
00:00:50 → 00:00:53รายการดีต่อใจ พื้นที่ปลอดภัยสำหรับการพูดคุย
00:00:53 → 00:00:57EP นี้ครับ เราจะมาคุยกัน เรื่องที่เกี่ยวข้องกับภายในบ้านจริง ๆ ครับ
00:00:57 → 00:01:00เป็นปัญหาที่อยากให้ผู้ใหญ่หลาย ๆ คน เปิดใจรับฟัง
00:01:01 → 00:01:03เกี่ยวกับมุมมองของเด็กหรือลูกหลานภายในบ้าน
00:01:03 → 00:01:06นั่นก็คือ เขารู้สึกว่าเขาโตแล้ว
00:01:06 → 00:01:09แต่ทำไมพ่อแม่หรือผู้ใหญ่ในบ้าน ก็ยังไม่ปล่อยเขาสักที
00:01:09 → 00:01:15[เสียงดนตรี]
00:01:15 → 00:01:19วันนี้เราก็เลยมีแขกรับเชิญนะครับ ซึ่งเพิ่งพูดคุยก่อนเข้ารายการ
00:01:19 → 00:01:21ปรากฏเป็นเพื่อนลูกสาว
00:01:21 → 00:01:23- อืมฮึ...บังเอิญมาก - บังเอิญมาก
00:01:23 → 00:01:26คราวนี้นี่คือกลายเป็นเหมือนแบบ เฮ้ย กำลังนั่งฟังลูกบ่นแล้ว
00:01:26 → 00:01:28ลองเล่า background ของครอบครัวนิดนึง
00:01:28 → 00:01:30เป็นลูกคนเดียวหรือเปล่า หรืออะไรอย่างนี้
00:01:30 → 00:01:33ที่บ้านหนูมีลูก 3 คนค่ะ
00:01:34 → 00:01:38มีพี่ชายคนโต แต่ว่าห่างกันเยอะมาก ห่างกันตั้ง 9 ปี
00:01:38 → 00:01:40แล้วก็มีฝาแฝดค่ะ
00:01:40 → 00:01:42- แต่ว่าหนูเป็นแฝดน้อง - อ๋อ เป็นแฝดน้อง
00:01:42 → 00:01:44ใช่ค่ะ เป็นแฝดคนเล็ก
00:01:44 → 00:01:47- แฝดนี่…แฝดนี่เป็นผู้หญิงเหมือนกัน - เป็นผู้หญิงเหมือนกัน
00:01:47 → 00:01:52ไหนลองเล่าซิว่าทำไมถึงรู้สึกว่า พ่อแม่ไม่ปล่อยเราสักทีนึง
00:01:52 → 00:01:55ตั้งแต่เด็กค่ะ เขาก็ไปรับไปส่ง
00:01:55 → 00:01:57ก็คือเข้าใจได้ว่าความเป็นห่วง
00:01:57 → 00:02:00แต่เหมือนแบบว่า โตแล้ว ก็แบบไปรับไปส่ง
00:02:00 → 00:02:04แต่บางเรื่องคือรู้สึกเหมือนมันก็เกินไป เวลาเราไปเที่ยวกับเพื่อน
00:02:04 → 00:02:07คือเขาก็จำกัดเวลาเหมือนที่คุณพ่อบอกนี่ค่ะ
00:02:07 → 00:02:10แต่ว่าคือบางทีเหมือนเราก็อึดอัดบ้าง
00:02:10 → 00:02:11คือเหมือนให้เวลาแบบแป๊บเดียว
00:02:11 → 00:02:14คือเรายังอยู่กับเพื่อนได้แบบไม่นานมาก
00:02:14 → 00:02:16จำกัดเวลานี่ยังไงบ้างคะ
00:02:16 → 00:02:21เลิกเรียนประมาณ 4 โมงใช่ไหมคะ แบบ 5 โมง 6 โมงก็โทรตามแล้วว่าแบบ...
00:02:21 → 00:02:25อยู่ไหนแล้วซึ่งแบบบางทีเพิ่งเดิน แบบว่าเดินไม่ถึงไหน
00:02:26 → 00:02:28อย่างจองคิวกินข้าว แต่ยังไม่ได้กินเลย
00:02:29 → 00:02:31ต้องแบบรีบเร่งในการใช้ชีวิตด้วยค่ะ
00:02:31 → 00:02:34แล้วเพื่อน ๆ เขาอยู่กันถึงกี่โมงล่ะคะ
00:02:34 → 00:02:38บางทีเขาก็แบบว่า..ยันดึก 2 ทุ่มอย่างนี้ค่ะ
00:02:38 → 00:02:41บางทีเราไปไหนคือเราก็... บางทีก็ไม่ได้อยากบอกใช่ไหมคะ
00:02:41 → 00:02:45แต่ว่าเขาแบบว่าติด GPS กับมือถือเลย แล้วเขาก็แบบ...
00:02:45 → 00:02:46Live 360 เลยไหม
00:02:46 → 00:02:49ใช่ แล้วก็แบบโทร...ไปไหน โน่นนี่นั่น
00:02:49 → 00:02:50ก็แบบ เกินจะบอก
00:02:50 → 00:02:52ออกนอกเส้นทางปุ๊บ ก็คือโทรตามเลยว่าอยู่ตรงไหน
00:02:52 → 00:02:54ใช่ โทรตามเลย ใช่
00:02:54 → 00:02:57แล้วพอเป็นเด็กมหาวิทยาลัย มันมีกิจกรรมด้วยเนอะ
00:02:57 → 00:03:00กิจกรรมมันต้องเสร็จ 2-3 ทุ่ม หรือบางทีแม้แต่ไปต่างจังหวัด
00:03:00 → 00:03:02อย่างนี้เขาให้เราไปไหม
00:03:02 → 00:03:05อย่างไปต่างจังหวัด เวลาไปเข้าค่ายอย่างนี้ค่ะตอนเด็ก ๆ น่ะ
00:03:05 → 00:03:09คือหนูไม่เคยได้ไปเลย เขาเป็นห่วงมาก คือเห็นข่าวอย่างนี้เยอะแยะ
00:03:09 → 00:03:10เขาก็บอก เดี๋ยวพาไปเที่ยวเอง
00:03:10 → 00:03:12แล้วก็แบบ…ไม่ให้ไปทัศนศึกษา
00:03:12 → 00:03:13อ๋อ ไม่ให้ไปเลย
00:03:13 → 00:03:15ใช่ ถ้าสมมุติ ถ้าเข้าค่าย
00:03:15 → 00:03:18ไปจองที่พักใกล้ ๆ แล้วก็แบบมาคอยถ่ายรูปด้วย
00:03:18 → 00:03:19โอ้
00:03:19 → 00:03:22- ที่หนูเล่าว่าหนูมีพี่สาวฝาแฝด - ใช่ค่ะ
00:03:22 → 00:03:23เงื่อนไขเดียวกันไหม
00:03:23 → 00:03:25เหมือนกันเลยไหม โดนแบบนี้เหมือนกันไหม
00:03:25 → 00:03:28ไม่ค่อยค่ะ เพราะว่าพี่สาว คือเหมือนแบบว่าเขา...
00:03:28 → 00:03:31ที่บ้านจะบอกว่าเขาดูแลตัวเองได้มากกว่า
00:03:31 → 00:03:33แล้วเขาเป็นห่วงหนูมากกว่า คนเล็ก
00:03:33 → 00:03:38เพราะเวลาเหมือนอยู่กับฝาแฝด คนนั้นเขาก็จะเหมือนมีความเป็นผู้นำมากกว่า
00:03:38 → 00:03:43เวลาไปไหน เขาก็จะแบบพาไปตลอด คือหนูก็ไม่ได้แบบ...ดูเส้นทางอะไรเลย
00:03:43 → 00:03:46แล้วพอเหมือนแบบว่าแยกกัน บางทีแบบอยู่คนเดียว
00:03:46 → 00:03:48เขาจะคิดว่าแบบ…ไปเองไม่ได้หรอก
00:03:48 → 00:03:50อย่างนั้นก็แบบ...ไม่รู้ทางแน่ ๆ
00:03:50 → 00:03:53แต่ว่าบางทีแบบ... เออ ก็แบบ...อยากลองทำเองบ้าง
00:03:53 → 00:03:56เราก็อยากจะลองท้าทายตัวเอง อยากลองทำด้วยตัวเองบ้างเนอะ
00:03:56 → 00:03:59อย่างคุณอาสั่ง ไปซักผ้าซิ
00:03:59 → 00:04:03แบบบางทีคุณย่าก็จะเดินไปแบบ… เปิดน้ำให้ ทำนี่ทำนั่นให้
00:04:03 → 00:04:07อย่างทำกับข้าว เขาก็ทำให้ตลอดเวลา แบบ...ลงมาจะตักข้าวกิน
00:04:07 → 00:04:09เขาก็เอาจานมาตักข้าวให้เรียบร้อย
00:04:09 → 00:04:11แบบหนูไม่ต้องทำอะไรเองเลย
00:04:11 → 00:04:12อืม
00:04:12 → 00:04:14- บางทีก็แบบอยากลองทำเอง - จริง ๆ มันน่าจะเป็นชีวิตในฝันเลยนะ
00:04:14 → 00:04:16- มีคนทำให้ตลอด - มีคนดูแล
00:04:16 → 00:04:21ไม่ คือแบบเขาก็มาพูดทีหลังว่าแบบ เห็นไหมเนี่ย ยังทำอะไรเองไม่ได้เลย
00:04:21 → 00:04:25- ซึ่งหนูก็แบบ...เอ้า ก็แบบทำให้เอง - ก็ไม่ยอมให้ทำใช่ไหมครับ
00:04:25 → 00:04:30ค่ะ ได้เคยสื่อสารไหมคะว่า เอ๊ย เดี๋ยวตรงนี้ไม่ต้องทำนะ เดี๋ยวโฟร์จะทำเอง
00:04:30 → 00:04:34ก็พูดบ้าง แต่บางทีเขาเห็นแล้วก็แบบ...อึดอัด แล้วเขาก็แบบ...ไปทำให้ตลอดเลยค่ะ
00:04:34 → 00:04:36- คือทนไม่ไหวแล้ว - เขาทนไม่ไหวแล้ว
00:04:36 → 00:04:39พอเห็นเรามะงุมมะงาหรา แกะถุงไอ้นี่ไม่เป็น
00:04:39 → 00:04:41- สักพักเดี๋ยวก็จะเดินเข้ามาจัดการให้ - ใช่
00:04:41 → 00:04:43[เสียงดนตรี]
00:04:43 → 00:04:48มันเคยมีเหตุการณ์อะไรไหมที่ทำให้ คุณพ่อคุณแม่เขาเป็นห่วงเราเป็นพิเศษ
00:04:48 → 00:04:51มีเหตุการณ์นึง ก็ไปเที่ยวกับเพื่อนนี่แหละค่ะ
00:04:51 → 00:04:53หนูยืนซื้อชานมกับเพื่อนอยู่
00:04:53 → 00:04:57แล้วแบบข้างหลังน่ะ คือเหมือนเขาก็แบบ... ทะเลาะกัน แล้วก็มีอาวุธด้วย
00:04:57 → 00:04:59แบบ...มีมีดเลย
00:04:59 → 00:05:00แล้วแบบ…หนูก็ยังไม่รู้ตัวใช่ไหม
00:05:00 → 00:05:02เพื่อนก็สะกิด โฟร์ หันไปดู มันแปลก ๆ
00:05:03 → 00:05:06แล้วก็แบบ...หันไปดู แล้วก็เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด
00:05:06 → 00:05:07คือมันใกล้มากค่ะ
00:05:07 → 00:05:11เขาก็เหมือนทะเลาะกันนิดนึง แล้วแบบ...ผู้ชายคนที่มีอาวุธค่ะ
00:05:11 → 00:05:12เขาก็เดินออกไป
00:05:12 → 00:05:17แล้วหนูก็เดินเข้าไปถามว่าแบบ... เป็นยังไงบ้างคะ แบบถามพี่ผู้หญิง
00:05:17 → 00:05:18ที่บาดเจ็บ?
00:05:18 → 00:05:18ใช่ค่ะ
00:05:18 → 00:05:21- คือเขาโดนทำร้ายไปแล้วเหรอคะ - ยังค่ะ
00:05:21 → 00:05:22อ๋อ ยัง
00:05:22 → 00:05:25แล้วก็เลยพาพี่ผู้หญิงไปหายาม ใช่ค่ะ
00:05:26 → 00:05:29แต่เหมือนเขาจะกลับมาอีกรอบ ก็เป็นห่วงค่ะ
00:05:29 → 00:05:31อ๋อ คือผู้ชายกลับมาอีกรอบนึง
00:05:31 → 00:05:33- อ้าว แล้วหนูอยู่ในเหตุการณ์ด้วย - ใช่ค่ะ
00:05:33 → 00:05:36ก็คือแบบสมมุติถ้าเขาหันมา ก็คือโดนตัวแล้ว
00:05:36 → 00:05:37อ๋อ
00:05:37 → 00:05:38แล้วก็ไปเล่าให้ที่บ้านฟัง
00:05:38 → 00:05:43เขาก็แบบ...เออ เป็นห่วง นี่เห็นไหม แค่นี้แบบ...ยังไม่รู้จักดูแลตัวเองเลย
00:05:43 → 00:05:48อย่างช่วงที่แบบ...ตอนนี้ที่มันกำลังดัง ที่แบบ...มิจฉาชีพกำลังดังใช่ไหมคะ
00:05:48 → 00:05:49คอลเซ็นเตอร์
00:05:49 → 00:05:51หนูก็เคยโดนไปรอบนึง
00:05:51 → 00:05:51อ๋อ
00:05:51 → 00:05:52ใช่
00:05:52 → 00:05:55ก็เหมือนแบบว่าเห็นงานในเฟซ แบบ อุ๊ย...เขาให้รีวิวเสื้อผ้า
00:05:55 → 00:05:57ตอนแรกก็คือก็แบบ…รับใช่ไหมคะ
00:05:57 → 00:05:59แต่เหมือน…มันไม่ใช่อย่างนั้นแล้ว
00:05:59 → 00:06:02แบบ...เขาก็แบบ... มีโน่นนี่นั่นให้ทำ ๆ แล้วแบบ...
00:06:02 → 00:06:03ก็มีการโอนตังค์ให้
00:06:03 → 00:06:06คือหนูก็ไม่ได้หยุดคิดด้วยแหละ
00:06:06 → 00:06:09โอนไปแล้วก็แบบ...เพิ่งมาคิดได้ทีหลัง ตอนโอนแล้ว
00:06:10 → 00:06:13อุ๊ย แบบโดนหลอกหรือเปล่าอะไรประมาณนี้ ก็แบบ...โดนจริง ๆ
00:06:13 → 00:06:18ตอนนั้นที่บ้านเขาก็แบบเป็นห่วงตอนนั้นเลย แบบ...ยึดโทรศัพท์ทุกอย่างอะไรอย่างนี้
00:06:18 → 00:06:22แล้วหนูเป็นคนที่เหมือนแบบ ชอบคุยกับคนแปลกหน้าไปทั่วค่ะ
00:06:22 → 00:06:25เป็นคนเฟรนลี่แบบ... ไปเจอที่ไหนก็คุยได้หมด
00:06:25 → 00:06:27หรือแบบเขาชวนไปไหนก็ไปเลย
00:06:27 → 00:06:30แต่ว่าพี่สาวหนู...ไม่ได้อย่างนั้นค่ะ เขาก็เลยแบบ...
00:06:30 → 00:06:35ธรรมชาติเขาเป็นคนเข้ากับคนอื่น แล้วก็มองโลกในแง่บวก
00:06:35 → 00:06:36มองคนในแง่บวกเนอะ
00:06:36 → 00:06:40ทุกวันนี้ จริง ๆ แล้วอยากได้อะไร อยากได้ประมาณไหน
00:06:41 → 00:06:44คือรู้สึกว่า…ไม่ต้องแบบว่าเคร่งเวลามาก
00:06:44 → 00:06:46หรือเวลาจะไปไหนก็คือปล่อยเลย
00:06:46 → 00:06:47ไม่ต้องแบบมา...
00:06:47 → 00:06:51คือโทร โทรแบบ...แค่รอบเดียวพอ ไม่ใช่แบบ...แป๊บนึงโทร แป๊บนึงโทร
00:06:52 → 00:06:56เดี๋ยวนะ แป๊บนึงโทรนี่คนเดียวเลยหรือเปล่า อาจจะเป็นพ่อทีนึง แม่ทีนึง ย่า...
00:06:56 → 00:06:57ส่วนใหญ่ คุณอาค่ะ
00:06:57 → 00:07:00แต่ว่าคุณพ่อคุณแม่ก็โทรบ้าง
00:07:00 → 00:07:01อืมฮึ
00:07:01 → 00:07:03[เสียงดนตรี]
00:07:03 → 00:07:06เมื่อกี้เราฟังเรื่องราวของน้องโฟร์แล้วนะครับ
00:07:06 → 00:07:10เรามาฟังมุมมองของคุณอาบ้าง ที่เป็นคนเลี้ยงน้องโฟร์มาตั้งแต่เด็ก
00:07:10 → 00:07:11ค่ะ
00:07:11 → 00:07:14อะไรที่ทำให้เรารู้สึกว่า เราต้องเป็นห่วงคนนี้มากกว่า
00:07:14 → 00:07:17ทั้งที่จริง ๆ เขามีฝาแฝดนะ วัยเดียวกัน เพศเดียวกันด้วย
00:07:17 → 00:07:22แต่กลับรู้สึกว่า เฮ้ย เราดูแลคนนี้ แบบใกล้ชิดมากกว่าอีกคนหรือเปล่า
00:07:22 → 00:07:22อันนี้จริงหรือเปล่าครับ
00:07:23 → 00:07:23จริงค่ะ
00:07:23 → 00:07:25ทำไมครับ อะไรเป็นสาเหตุ
00:07:25 → 00:07:28จริง เออ...ขอกล่าวถึงคนโน้นก่อนเนอะ
00:07:28 → 00:07:32พอดีว่าคนนั้นน่ะ จากที่เราสัมผัสเขาตั้งแต่เล็กมา เขากล้า
00:07:33 → 00:07:33อืม
00:07:33 → 00:07:38กล้า แล้วก็ประมาณว่า ทำอะไรด้วยตัวเองได้สูง
00:07:38 → 00:07:39อืม
00:07:39 → 00:07:41แล้วเขาคิดก่อนที่จะทำ
00:07:42 → 00:07:44หรืออย่างเช่น การเดินทาง
00:07:44 → 00:07:48เขาสามารถหาข้อมูลก่อนไปได้
00:07:49 → 00:07:53แล้วอันไหนที่เขามองว่าไม่ควร เขาก็ไม่ทำได้
00:07:53 → 00:07:54อืม
00:07:54 → 00:07:56ในลักษณะนี้ค่ะคนนั้น
00:07:56 → 00:07:59- คือเหมือนแสดงให้เห็นว่าดูแลตัวเองได้ - ใช่ค่ะ ใช่ค่ะ
00:07:59 → 00:08:02ส่วนคนนี้ อันไหนที่มันไม่ใช่
00:08:03 → 00:08:06เราบอก เฮ้ย มันไม่ได้ลูก อันนี้มันไม่ได้แน่นอน
00:08:06 → 00:08:07เขาไม่ฟังเรา
00:08:07 → 00:08:07อืม
00:08:07 → 00:08:11เขาจะไป เขาจะทำ แล้วมันก็เกิดข้อเสียหาย
00:08:11 → 00:08:12อืม
00:08:12 → 00:08:12ค่ะ
00:08:12 → 00:08:16อย่างการเดินทาง เขาบอกให้เราไปรับตรงนี้ ตรงนี้
00:08:16 → 00:08:19แต่พอถามตำแหน่ง เขาไม่รู้
00:08:19 → 00:08:25อย่าง...โฟร์ ถ้าโฟร์ไปตรงนี้ โฟร์จะไปรถสายอะไรถ้าแม่อ้อปล่อยหนูไปเอง
00:08:25 → 00:08:27อา...ไม่รู้
00:08:28 → 00:08:31โฟร์ ถนนเส้นนี้ถนนอะไร...ไม่รู้
00:08:31 → 00:08:34แล้วเขาไปกับเพื่อนตอนเย็น ซึ่งเราอยู่บ้านอยู่แล้ว
00:08:34 → 00:08:38เพราะว่าวันนั้นเขาบอกเขาจะไปไหนต่อ เราก็ให้ ให้ไปแหละ
00:08:38 → 00:08:39คือให้ไปค่ะ
00:08:39 → 00:08:40อืม
00:08:40 → 00:08:45แต่...จะไปแต่ละที่ จะถามว่าไปกับใคร ไปตรงไหน
00:08:45 → 00:08:47เพราะว่าเขาไม่รู้อะไรเลย
00:08:47 → 00:08:49เขาไม่รู้ตำแหน่งที่ไป
00:08:49 → 00:08:51เขาไม่รู้สถานที่ที่จะไป
00:08:51 → 00:08:52อืม
00:08:52 → 00:08:58หรือคนที่เขารู้จัก เพิ่งรู้จักครั้งเดียว เขาก็จะไปแบบนี้ค่ะ
00:08:58 → 00:08:59มันเลยทำให้เราห่วงมาก
00:08:59 → 00:09:03มันก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เรา โทรตามบ่อย ๆ ด้วยหรือเปล่าครับ
00:09:03 → 00:09:03ใช่ค่ะ
00:09:03 → 00:09:06ต่อให้ปล่อยเขาไปแล้ว บอก โอเค ไปได้ แต่เราก็โทรหาอยู่เป็นประจำ
00:09:06 → 00:09:11เราก็ยังห่วงเพราะว่า เขามีหลายเคสมากที่โดนหลอกไป
00:09:11 → 00:09:15ไม่ใช่โดนหลอกไปทำมิดีมิร้าย แต่เสียเงินเสียทอง
00:09:15 → 00:09:17- ที่เป็นพวกคอลเซ็นเตอร์อะไรอย่างนี้ใช่ไหม - ใช่ ใช่ค่ะ
00:09:17 → 00:09:18เมื่อกี้น้องโฟร์เล่าแล้วล่ะ
00:09:18 → 00:09:22ซึ่งเราทักแล้วท้วงแล้ว เขาไม่ฟังไง
00:09:22 → 00:09:22อ๋อ
00:09:22 → 00:09:23เขาอยากลอง
00:09:23 → 00:09:24อ๋อ
00:09:24 → 00:09:25แม่อ้อว่ามันไม่ใช่นะ
00:09:25 → 00:09:27โฟร์ว่ามันไม่ใช่ มันต้องได้คืน
00:09:27 → 00:09:32เคสล่าสุดก็เพิ่งโดนไปอีก แต่น้อยหน่อย เพราะว่าเขาอยากลอง
00:09:32 → 00:09:33อืม
00:09:33 → 00:09:36ถ้าจะไปอินฟลู เราต้องจ่ายเงินก่อนหรอ
00:09:36 → 00:09:38- มันดูไม่ make sense เนอะ - ใช่ไหมคะ
00:09:38 → 00:09:39ก็ร้อยเดียวเองแม่อ้อ
00:09:39 → 00:09:41ร้อยนึง เราก็ไม่ควรเสียไหม
00:09:41 → 00:09:44เมื่อกี้น้องโฟร์เล่า มีอีกประเด็นหนึ่งคือเรื่องของงานบ้าน
00:09:44 → 00:09:44ค่ะ
00:09:44 → 00:09:46บอกให้เขาทำงานบ้านนี่ปุ๊บ
00:09:46 → 00:09:47เขาจะลงไปทำนี่
00:09:47 → 00:09:49ปรากฏว่ามีคนอื่นเข้าไปจัดแจงให้เสร็จสรรพ
00:09:50 → 00:09:51- คุณย่า
00:09:51 → 00:09:52เออ...ทำไม
00:09:52 → 00:09:55คือประมาณว่าเราก็อยากจะปล่อยให้เขาฝึก
00:09:55 → 00:09:56เออ
00:09:56 → 00:09:56แต่ไม่
00:09:56 → 00:09:59พอเราพูดปุ๊บ โฟร์ มาตากผ้าเร็ว
00:09:59 → 00:09:59อืม
00:09:59 → 00:10:02ย่าลุกเลย เป็นแบบนี้ไงคะ
00:10:02 → 00:10:05ก็เลยทำให้น้องทำอะไรค่อนข้างไม่ค่อยจะเป็น
00:10:05 → 00:10:07- ช้าไหม หงุดหงิดไหม - ช้า หงุดหงิด
00:10:07 → 00:10:10พอเห็น บอกให้ทำ มันไม่ได้เรื่องสักที เข้าไปทำให้เลย
00:10:10 → 00:10:11ใช่ เวลาที่เราบอกลูก
00:10:11 → 00:10:13ทำอะไรก็แล้วแต่
00:10:13 → 00:10:16หลาน ลูก หลาน ทำอะไรก็แล้วแต่ แล้วเขาไม่ลุกทันที
00:10:16 → 00:10:17- เป็นไหมคะ - เป็น
00:10:17 → 00:10:19- ใช่ไหมคะ อาจารย์เป็นใช่ไหมคะ
00:10:19 → 00:10:20เรารู้สึกหงุดหงิด
00:10:20 → 00:10:22ว่าทำไมไม่ลุกเลย
00:10:22 → 00:10:24ภรรยาผมเป็นหนักกว่า
00:10:24 → 00:10:26แต่ด้วยที่ว่าเราต้องให้เขาโต
00:10:26 → 00:10:27อืม
00:10:27 → 00:10:28คิดค่ะ คิด
00:10:28 → 00:10:33แล้วก็อยากปล่อย อยากให้เขาไปเหมือนพี่เขา เหมือนพี่แฝดเขา
00:10:33 → 00:10:35แต่ด้วยที่โดยรวมที่พูดมา
00:10:35 → 00:10:36อืม
00:10:36 → 00:10:37เราก็เลยห่วงเยอะ
00:10:37 → 00:10:41- ฟังดูนี่ คุณอ้อก็อยากมั่นใจเนอะ - ใช่ค่ะ ใช่
00:10:41 → 00:10:46อยากเห็นว่าเขามีทักษะอะไรบางอย่าง ที่เราจะได้วางใจได้
00:10:46 → 00:10:46ใช่ค่ะ
00:10:46 → 00:10:47- จริง ๆ เราอยากปล่อยแหละ - ใช่ค่ะ
00:10:47 → 00:10:50แต่ว่าสิ่งที่เราเห็น อาจจะทำให้เราวางใจยาก
00:10:50 → 00:10:52- ใช่ อันนั้นใช่เลย - ถูกไหมคะ
00:10:52 → 00:10:55[เสียงดนตรี]
00:10:55 → 00:10:57ก็คือเดี๋ยวจะให้โฟร์ลองทำแบบฝึกหัดเนอะ
00:10:57 → 00:11:00เมื่อกี้ที่เราคุยกันว่า เราอยากได้โอกาสอะไรบางอย่าง
00:11:00 → 00:11:03ก็มีคำถาม แล้วก็เดี๋ยวจะให้เขียนลงในโพสต์อิทดีไหม
00:11:04 → 00:11:04เขียนลงโพสต์อิท
00:11:04 → 00:11:07อันแรกเนอะ ก็คือให้ลองคิดนะคะว่า
00:11:07 → 00:11:12สมมุติถ้าคุณพ่อ คุณแม่ คุณอา หรือว่าที่บ้าน ครอบครัวนี่
00:11:12 → 00:11:16เขาไม่ได้มาห้ามหรือมาบังคับ ควบคุมเรานี่เนอะ
00:11:16 → 00:11:17อะไรที่เราอยากทำ
00:11:17 → 00:11:18อืม
00:11:18 → 00:11:20อา...ด้วยตัวของเราเองนะ ไม่ได้เกี่ยวกับเขา
00:11:20 → 00:11:23เราอยากทำอะไรบ้าง อาจจะเขียนสัก 3 ข้อก็ได้ค่ะ
00:11:23 → 00:11:28บางคนอาจจะบอกว่า อ๋อ ฉันจะไปเรียนศิลป์ ไม่เอาวิทย์-คณิตแล้ว อะไรอย่างนี้
00:11:28 → 00:11:30- ฉันอยากไปเที่ยว - หรืออยากไปเที่ยว
00:11:30 → 00:11:35หรืออยากได้ไปใช้เวลากับเพื่อนมากขึ้น หลังเลิกเรียน อะไรแบบนี้เนอะ
00:11:35 → 00:11:37น้องโฟร์เขียนเสร็จแล้ว 3 อย่างมีอะไรบ้างครับ
00:11:38 → 00:11:43หนูอยากลองแบบว่า...ไปเที่ยวเองค่ะ แบบว่าที่แบบว่าไปเองเลย
00:11:43 → 00:11:46ไปด้วยตัวเอง วางแผนเอง อะไรเอง ถูกไหมคะ
00:11:46 → 00:11:49- หมายถึงว่าค้างคืนไหมหรือแค่ไปตอนกลางวัน - ค้างคืนค่ะ
00:11:49 → 00:11:53- ค้างคืน เป็นทริปไปเอง ไปกับเพื่อนเหรอคะ - ไปกับเพื่อน
00:11:53 → 00:11:54อา...โอเค
00:11:54 → 00:11:55- สอง
00:11:55 → 00:11:58แล้วก็แบบเหมือนได้ลองไปที่ไกล ๆ เอง
00:11:58 → 00:12:02สมมุติถ้าอยู่มหาวิทยาลัยก็แบบว่า... แบบว่า...ไปอยู่เองค่ะ
00:12:02 → 00:12:04- เหมือนอยู่หออะไรแบบนี้ใช่ไหมคะ - ใช่ค่ะ
00:12:04 → 00:12:06อยากจะลองอยู่หอ
00:12:07 → 00:12:07ใช่
00:12:07 → 00:12:08โอเค ข้อที่ 3
00:12:08 → 00:12:12ก็เหมือนได้ไปลองแบบทำงานด้วยตัวเองค่ะ
00:12:12 → 00:12:13อืม
00:12:13 → 00:12:14ใช่
00:12:14 → 00:12:16เช่นแบบ…ทำงานพิเศษ หรืออะไรแบบนี้ใช่ไหมคะ
00:12:16 → 00:12:18ทำด้วยตัวเองหมายความว่า
00:12:18 → 00:12:19ลองทำด้วยตัวเองหมายความว่า
00:12:19 → 00:12:23ไม่ต้องมีใครมาบอกว่า ทำอย่างนั้นนะ ทำอย่างนี้นะ อันนี้ไม่ได้
00:12:23 → 00:12:29อา...ไปทำงาน เราเลือกงานเอง เดินทางไปเอง ทำด้วยตัวเองถูกไหมคะ
00:12:30 → 00:12:32- อา...ดีมากเลยค่ะ - 3 อย่างแล้ว
00:12:32 → 00:12:35อยากชวนโฟร์นิดนึงว่า ตอนที่เขียนออกมา
00:12:35 → 00:12:39ความรู้สึกตอนนี้ข้างใน แล้วก็ตอนที่พูดออกมาแล้วเป็นยังไงบ้าง
00:12:39 → 00:12:42คือเหมือนอยากลองเองจริง ๆ ค่ะ
00:12:42 → 00:12:44ข้างในมันมีสั่น ๆ นิดนึงไหม
00:12:44 → 00:12:45ก็มีค่ะ
00:12:45 → 00:12:48เพราะว่ามันต้องเป็นแบบนี้นะ ธรรมชาติ
00:12:48 → 00:12:51คือมันเป็นสิ่งที่ท้าทาย มันต้องมีกลัวด้วย
00:12:51 → 00:12:55แต่มันก็มีความแบบมั่นใจบางอย่าง ที่เราอยากลองด้วยถูกไหมคะ
00:12:55 → 00:12:57ความรู้สึกนี้สำคัญมากนะ
00:12:57 → 00:13:02เดี๋ยวถัดไปนะคะ เราจะให้ลองดู 3 ข้อนี้เนอะ
00:13:02 → 00:13:04แล้วเดี๋ยวเราใช้กระดาษสีฟ้านะคะ
00:13:04 → 00:13:05ให้ถามตัวเองว่า
00:13:06 → 00:13:10ทำไมการทำ 3 อย่างนั้นน่ะ มันถึงสำคัญกับโฟร์
00:13:11 → 00:13:12อืม
00:13:12 → 00:13:17มันสำคัญยังไง มันสะท้อนคุณค่าอะไรข้างในเรา มันมีความหมายยังไง
00:13:17 → 00:13:22อยากทำให้ตัวเองประสบความสำเร็จ แล้วที่บ้านก็ภูมิใจค่ะ
00:13:22 → 00:13:22นี่
00:13:22 → 00:13:27เราอยากเติบโตขึ้นถูกไหมคะ สิ่งที่เราจะทำนี่มันไม่ง่ายเหมือนกันเนอะ
00:13:27 → 00:13:27ใช่
00:13:27 → 00:13:28แล้วก็ประสบความสำเร็จ
00:13:29 → 00:13:31- แล้วก็ให้ที่บ้านภูมิใจด้วยนะ - ที่บ้านภูมิใจด้วย
00:13:31 → 00:13:32มีอะไรอีก
00:13:32 → 00:13:36ก็แบบอยากพิสูจน์ตัวเองให้ได้ว่า ตัวเองทำได้ ดูแลตัวเองได้
00:13:36 → 00:13:41มีความแบบว่า...เป็นผู้นำ มีความประสบความสำเร็จได้ด้วยตัวเองค่ะ
00:13:41 → 00:13:43เราพึ่งพาตัวเองได้ถูกไหมคะ
00:13:43 → 00:13:48แล้วประสบความสำเร็จในมุมของโฟร์คือยังไงคะ เพราะว่าแต่ละคนจะไม่เหมือนกันเนอะ
00:13:48 → 00:13:50เช่น ต้องมีเงินให้ถึงเท่าไหร่
00:13:50 → 00:13:55หรือว่างานต้องได้เป็นประโยชน์ต่อสังคม หรือยังไงคะ คือแต่ละคนจะไม่เหมือนกันเนอะ
00:13:55 → 00:14:01หนูอยากมีรายได้แบบเดือนละแสนนึง แบบว่าตั้งแต่ยังไม่จบอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:14:01 → 00:14:06มีอะไรที่จับต้องได้เป็นรูปธรรม ที่ทำในสัปดาห์นี้เลยได้ไหมคะ
00:14:06 → 00:14:07- ทำอะไรได้บ้าง - ทำกับข้าวเอง
00:14:07 → 00:14:09อา...ทำกับข้าวเอง
00:14:09 → 00:14:12อาทิตย์นี้อาจจะอยากทำกับข้าวเอง ทำเป็นไหมคะ
00:14:12 → 00:14:13เดี๋ยวจัดให้
00:14:13 → 00:14:15[เสียงหัวเราะ]
00:14:15 → 00:14:16- ไข่เจียวก่อนเลยหนู - จัดให้นะ
00:14:16 → 00:14:17เดี๋ยวจัดให้
00:14:17 → 00:14:22อยากได้ลอง อันนี้คือแค่ได้ลองนี่สำคัญมาก คือ Process กระบวนการเนอะ
00:14:22 → 00:14:24คุณอายินดีสนับสนุนไหมคะ
00:14:24 → 00:14:28ยินดีค่ะ เพราะทุกวันนี้พยายามจะสอนเขาทำกับข้าว
00:14:28 → 00:14:29อา...อยากสอนอยู่แล้ว
00:14:29 → 00:14:32ใช่ เพราะว่าอาชอบทำกับข้าวเหมือนกัน
00:14:32 → 00:14:35ชอบประดิษฐ์โน่นประดิษฐ์นี่
00:14:35 → 00:14:37ก็ โฟร์ มาช่วยแม่อ้อทำนี่หน่อย
00:14:37 → 00:14:38อืม
00:14:38 → 00:14:39เฉย
00:14:39 → 00:14:41โฟร์ก็อยากเรียนเนอะ
00:14:41 → 00:14:42เอ้า ก็ทีละนิดแบบนี้ไง
00:14:42 → 00:14:45ทีนี้ตัวเองเป็นจิตแพทย์เด็กและวัยรุ่น เจอบ่อยก็คือ
00:14:45 → 00:14:49Pacing คือเวลาของคนแต่ละ Gen นี่ มันไม่เท่ากันเนอะ
00:14:49 → 00:14:52คือแล้ววัยรุ่นนี่ เขาจะต้องมีดีเลย์
00:14:52 → 00:14:55ไม่ใช่ว่าหลานเราผิดปกตินะ เป็นเกือบทุกบ้าน
00:14:55 → 00:14:56- ดีเลย์ ใช่ ๆ - คอนเฟิร์ม ลูกผมก็เป็น
00:14:56 → 00:14:57คอนเฟิร์มว่าเป็นทุกบ้าน
00:14:58 → 00:15:01เพราะฉะนั้นนี่ เวลาจะให้ทำอะไรนี่ อย่าบอกว่า เดี๋ยวนี้
00:15:01 → 00:15:04อย่าแบบ...เฮ้ย ทำอันนี้ให้หน่อย มาเลย
00:15:04 → 00:15:06มาเลยนี่ ไม่ได้
00:15:06 → 00:15:12ก็อาจจะต้องตกลงเวลากันไว้ก่อนแต่เนิ่น ๆ เช่น วันนี้อาจะมาช่วยสอนตอน 5 โมงเย็น
00:15:12 → 00:15:13หนูโอเคไหม
00:15:13 → 00:15:17- อ๋อ ไม่ใช่มา ลุกปุ๊บ ทำกับข้าวกันไหม - ก็เรากำลังจะทำแล้วไง
00:15:17 → 00:15:21ใช่ ปฏิบัติกับหลาน เหมือนเขาเป็นเพื่อนร่วมงานหรือเพื่อนเรา
00:15:21 → 00:15:24ถ้าเป็นเพื่อนเราก็คงไม่โทรบอก เฮ้ย มาเดี๋ยวนี้เลย
00:15:24 → 00:15:27เพื่อนก็บอก ไม่ได้ ฉันมีงาน ฉันมีอะไร ถูกไหมคะ
00:15:27 → 00:15:28ต้องนัดกันก่อน
00:15:28 → 00:15:30- อ๋อ ต้องบอกเวลากันนิดนึง - ใช่
00:15:30 → 00:15:33แค่ทำอันนี้นะ ลดการทะเลาะกันไปได้มากมาย
00:15:33 → 00:15:34โอ้
00:15:34 → 00:15:36หนึ่งเรื่องแล้วนะ แล้วทำได้เลย
00:15:36 → 00:15:40แต่ทีนี้จะทำได้นี่ มันจะต้องมีความท้าทาย
00:15:40 → 00:15:42ความท้าทายสำหรับโฟร์คืออะไรคะที่จะทำอันนี้
00:15:43 → 00:15:44วัตถุดิบค่ะ
00:15:44 → 00:15:45เราต้องเตรียมตัว เราจะลืม
00:15:45 → 00:15:49เราต้องคิดมานิดนึงด้วยเนอะว่าอยากทำอะไร แล้วสื่อสารกับคุณอาเนอะ
00:15:50 → 00:15:53สิ่งที่ยากสำหรับคุณอ้อคืออะไรคะ ถ้าจะดูเขาทำ
00:15:53 → 00:15:54ยากไหม
00:15:54 → 00:15:57จะทนดูไหม ถ้าเขาทำแล้วเก้ ๆ กัง ๆ
00:15:57 → 00:16:00ทำแล้วมันไม่ปลอดภัยนะ
00:16:00 → 00:16:04มีดบาดหรือเปล่า จับไก่นี่ หั่นอย่างนี้เดี๋ยวบาดมือนะ
00:16:04 → 00:16:05อันนี้เป็นกังวลไหมครับ
00:16:05 → 00:16:09เป็นกังวลไหม นิดนึง แต่ไม่เยอะ
00:16:09 → 00:16:11เพราะว่าเคยให้เขาลองแคะขนมครก
00:16:11 → 00:16:13[เสียงหัวเราะ]
00:16:14 → 00:16:17เขาก็แคะแบบกระทะจะคว่ำแบบนั้นน่ะ
00:16:17 → 00:16:20ที่หมอถามนี่สำคัญมากเลยค่ะ
00:16:20 → 00:16:22เพราะว่าคุณอ้อก็จะต้องอดทนเนอะ
00:16:22 → 00:16:27ตอนนั้นต้องดูเขาทำแบบที่มัน อาจจะเสี่ยง ไม่ปลอดภัย ไม่สมบูรณ์
00:16:27 → 00:16:29ไม่สวย ไม่อร่อยด้วยซ้ำนะ
00:16:29 → 00:16:31แต่ว่าดูห่าง ๆ เพราะว่า
00:16:31 → 00:16:34อาจจะไม่ได้สำคัญที่ผลลัพธ์ แต่สำคัญที่กระบวนการ
00:16:34 → 00:16:40จุดประสงค์ของเรา เราอยากให้โฟร์นี่ทำกับข้าวด้วยความมั่นใจ
00:16:40 → 00:16:43ด้วยความที่รู้สึกโอเค สบายใจ
00:16:43 → 00:16:48จริง ๆ เราไม่ได้อยากทำทุกวิถีทาง เพื่อบังคับให้เขาปลอดภัยนะ
00:16:48 → 00:16:53แต่เราอยากให้ตัวโฟร์เองนี่ รู้ว่าอะไรมันไม่ปลอดภัยด้วยตัวของเขาเอง
00:16:53 → 00:16:58อันนี้แหละสำคัญ เพราะฉะนั้น เราต้องให้โอกาสเขาในการได้ลอง
00:16:58 → 00:17:01แบบนั้นน่าจะสำคัญที่สุดเลยค่ะ
00:17:01 → 00:17:03พอเรานี่ ตั้งแต่เล็กจนโตนี่
00:17:03 → 00:17:07มันก็อาจจะมีเสียงนะ ครอบครัว ด้วยความหวังดีนะ เขาจะเตือนเราถูกไหมคะ
00:17:07 → 00:17:10หรือบางทีเขาก็อาจจะตำหนิเราบ้าง
00:17:10 → 00:17:15เออ...เราไม่ดูแลตัวเอง ยังไม่คิดวิเคราะห์ หรือไม่ปลอดภัย
00:17:15 → 00:17:17มีหลายเสียงมากเลย
00:17:17 → 00:17:20เสียงเหล่านี้ เมื่อเราโตขึ้นมา มันจะเข้ามาอยู่
00:17:20 → 00:17:22เป็นเสียงที่อยู่ข้างในตัวเรา
00:17:22 → 00:17:25หลาย ๆ ครั้งนี่ พอโฟร์เขาจะออกไปทำอะไรด้วยตัวเอง
00:17:25 → 00:17:26บางทีเขากลัว
00:17:27 → 00:17:30มันเหมือนมีเสียงบอกว่า อันตรายนะ นี่มันอันตรายนะ
00:17:30 → 00:17:33คือเขาก็ใจนึงเขาก็อยากไปนะ
00:17:33 → 00:17:38แต่อีกเสียงนึงที่ทุกคนคอยบอกเขาว่า เขานี่…ดูแลตัวเองไม่เป็น
00:17:38 → 00:17:41เขาไม่ไหวเลยใช่ไหมคะ เขาต้องมีคนคอย...
00:17:41 → 00:17:44นี่ ตัวนี้แหละที่มันทำให้หลาย ๆ ครั้ง ที่คุณอ้องงน่ะ
00:17:45 → 00:17:48เอ้า ก็พอฉันให้โอกาส เธอก็ไม่ ทำไมไม่ทำ
00:17:48 → 00:17:51เพราะข้างในเขามีความขัดแย้งภายใน
00:17:51 → 00:17:53สุดท้ายอยากถามนิดนึงเนอะ
00:17:53 → 00:17:56ไม่แน่ใจว่ามันมีเรื่อง ความรู้สึกน้อยใจบ้างไหม
00:17:56 → 00:17:59ที่พอเปรียบเทียบกันใช่ไหม
00:17:59 → 00:18:02แล้วโฟร์ก็จะรู้สึกว่าเราแบบ ไม่เท่ากันใช่ไหมคะ
00:18:02 → 00:18:03ค่ะ
00:18:03 → 00:18:05- มีตรงนี้ไหม - มีค่ะ
00:18:05 → 00:18:09ก็เลยอยากพูดเรื่องนี้ด้วยว่า ธรรมชาติไม่เหมือนกัน
00:18:09 → 00:18:10เช่น เด็กเหมือนต้นไม้ใช่ไหมคะ
00:18:11 → 00:18:12คนหนึ่งอาจจะเป็นต้นส้มเนอะ
00:18:12 → 00:18:17คือมี Productive มีผลลัพธ์ ที่มันจับต้องได้ใช่ไหมคะ
00:18:17 → 00:18:19แต่อีกคนนึงเขาอาจจะเป็นดอกไม้ก็ได้
00:18:20 → 00:18:23คือเขาอาจจะไม่ได้มีผลลัพธ์อะไรที่มันชัดเจน
00:18:23 → 00:18:27แต่เขาอยู่กับปัจจุบัน แล้วเขาก็เชื่อมโยงกับผู้คน
00:18:27 → 00:18:27ครับ
00:18:27 → 00:18:30เขาแก้ปัญหา เขามองโลกในแง่บวก
00:18:30 → 00:18:32แต่เขาก็เรียนรู้จากความผิดพลาดของเขา
00:18:33 → 00:18:36อันนี้ก็ยอมรับธรรมชาติของเขาด้วย
00:18:36 → 00:18:39มันอาจจะไม่เหมือนคนอื่น ๆ
00:18:39 → 00:18:42ใช่ หลาย ๆ ครั้งเขาต้องเรียนรู้ จากความผิดพลาด
00:18:42 → 00:18:46อาจจะต้องผิดหลายครั้ง ถึงจะแบบ...โอ้ จำได้แล้ว
00:18:46 → 00:18:48เราก็จะได้ไม่ต้องเปรียบเทียบกับคนอื่นเนอะ
00:18:48 → 00:18:51เราก็ชื่นชมในสิ่งที่เรามีเพราะว่ามันพิเศษ
00:18:52 → 00:18:58ก็เหมือนว่าเข้าใจมากขึ้นค่ะ เหมือนแบบรู้วิธีการว่าเราต้องปรับตัวยังไง
00:18:58 → 00:19:02แบบว่า...บอกตรงไหนให้เขาเข้าใจมากขึ้น
00:19:02 → 00:19:03ใช่ค่ะ
00:19:03 → 00:19:10ก็รู้สึกว่าทำให้เราก็ได้มุมอีกมุมหนึ่ง ที่จะได้คุยกับเขา
00:19:10 → 00:19:17แต่โดยรวม ๆ ที่คุณหมอกับอาจารย์ได้แนะนำมา
00:19:17 → 00:19:19ส่วนหนึ่งเราก็มีมุมนั้นอยู่
00:19:19 → 00:19:20อืม
00:19:20 → 00:19:22ส่วนหนึ่งก็ได้ทำมุมนั้นกับเขา
00:19:22 → 00:19:25แต่อาจจะมีบ้างที่เราที่จี้เกินไป เพราะความห่วง
00:19:26 → 00:19:28และอีกมุมหนึ่งก็คืออย่างที่คุณหมอบอก
00:19:28 → 00:19:35เขาไม่ได้ทำอะไรให้เรากล้าไว้ใจเขา ปล่อยเขา อะไรประมาณนี้
00:19:35 → 00:19:39อยากให้เขาทำให้เราเห็นว่า เรากล้าที่จะปล่อยเขาได้
00:19:39 → 00:19:45ไปมองดูฟ้ากว้างไกล ที่ฝันอาจได้เป็นจริง
00:19:45 → 00:19:51มีดาวมากมาย ที่ช่วยส่องแสงนำใจ
00:19:51 → 00:19:57แม้อาจต้องหลงทาง แม้อาจต้องล้มบ้าง
00:19:57 → 00:19:59แต่เธอจะเดินไม่เหงาเดียวดาย