00:00:00 → 00:00:02หนูเคยป่วยเป็นโรคคลั่งผอมค่ะ
00:00:02 → 00:00:06หรือศัพท์ทางการแพทย์ก็คือ Anorexia nervosa
00:00:06 → 00:00:09เคยหนักสุดที่ 50 กิโลกรัมค่ะ
00:00:09 → 00:00:12พอออกกำลังกายก็ไปอยู่ที่น้ำหนักเบาที่สุด
00:00:12 → 00:00:1436-37 กิโลกรัมได้ค่ะ
00:00:15 → 00:00:17ตอนนั้นรู้สึกว่ามีพลังมาก
00:00:17 → 00:00:23[เสียงดนตรี]
00:00:23 → 00:00:26โรคคลั่งผอม หลายคนอาจจะรู้จัก
00:00:26 → 00:00:27ก็คือโรค Anorexia
00:00:27 → 00:00:30เป็นโรค ๆ หนึ่งที่ทำให้ผู้ที่เป็น
00:00:31 → 00:00:34เกิดความหลงผิดเกี่ยวกับ รูปร่างร่างกายของตนเอง
00:00:34 → 00:00:36คิดว่าตัวเองอ้วนอยู่ตลอดเวลา
00:00:36 → 00:00:39สาเหตุมีได้หลายสาเหตุมากเลยนะครับ
00:00:39 → 00:00:41อันดับแรกเลย ก็คือเรื่องของปัจจัยทางชีวภาพ
00:00:42 → 00:00:44เช่น อาจจะเกิดจากยีน หรือพันธุกรรม
00:00:45 → 00:00:48ก็จะมีแม่หรือพ่อ เคยเป็นโรคเดียวกันตอนเป็นวัยรุ่น
00:00:48 → 00:00:52อันที่สองคือการเปลี่ยนแปลงของสมอง ในระดับของสารสื่อประสาท
00:00:52 → 00:00:54หรือในระดับของโมเลกุล
00:00:54 → 00:00:55ปัจจัยด้านสังคม
00:00:55 → 00:00:58หลาย ๆ คนก็อาจจะพูดว่า เอ๊ะ เป็นเพราะค่านิยมในสังคมหรือเปล่า
00:00:58 → 00:01:00ที่เป็นสังคมนิยมความผอม
00:01:00 → 00:01:05ก็เห็นตามอินเทอร์เน็ต มีคนที่เขาออกกำลัง
00:01:05 → 00:01:08แล้วหน้าท้องเขาดูดี หุ่นเขาดูดีค่ะ
00:01:08 → 00:01:11ก็เลยคิดว่าอยากเป็นแบบนั้นบ้าง
00:01:11 → 00:01:18ออกกำลังวันละประมาณ 3 ครั้งค่ะ ครั้งละ 1-2 ชั่วโมงขึ้นไป
00:01:18 → 00:01:20แล้วก็กินน้อยมาก ๆ
00:01:20 → 00:01:24พยายามเลี่ยงพวกคาร์โบไฮเดรต ไขมัน อะไรพวกนี้ค่ะ
00:01:24 → 00:01:30[เสียงดนตรี]
00:01:30 → 00:01:33อาการของโรคคลั่งผอม ถ้าดูจากภายนอก
00:01:33 → 00:01:36ก็คือจะบอกได้ชัดเจนว่า คน ๆ นั้น ผอมเกินไป
00:01:36 → 00:01:39หรือน้ำหนักลดลงมากอย่างรวดเร็ว
00:01:39 → 00:01:42สองเดือนก่อนก็ยังดูสมส่วน ยังดูโอเคอยู่
00:01:42 → 00:01:45ไม่เจอกันสองเดือน มาดูอีกที อ้าว ตายแล้ว เธอผอมแห้งจังเลย
00:01:45 → 00:01:50อันนี้คือสิ่งแรกที่คนรอบข้าง เริ่มสังเกตเห็นว่าเขามีความผิดปกติ
00:01:50 → 00:01:54บางคนอาจจะมีภาวะขาดอาหาร ถ้ามากเกินไปนะครับ
00:01:54 → 00:01:56จะเป็นภาวะขาดอาหารได้
00:01:56 → 00:02:00ในผู้หญิงบางคนก็จะมีภาวะประจำเดือนขาด ประจำเดือนไม่มา
00:02:00 → 00:02:01ด้านความคิด
00:02:01 → 00:02:05คนที่เป็นโรคนี้ เขามักจะพูดซ้ำ ๆ เรื่อย ๆ
00:02:05 → 00:02:07ว่าตัวเองกลัวอ้วน ตัวเองอ้วนมากไปแล้ว
00:02:07 → 00:02:09ในบางคน พอหลังจากกินอาหารไปแล้ว
00:02:09 → 00:02:12ก็จะมีการล้วงคอให้อาเจียน
00:02:12 → 00:02:13หลายครั้งเราก็จะพบว่า
00:02:13 → 00:02:18พวกผู้ป่วยออกกำลังกายแบบหักโหม เพื่อให้ตัวเองผอมมากกว่านี้
00:02:19 → 00:02:21ตอนที่รู้ตัวว่าเริ่มเป็นโรคนี้
00:02:21 → 00:02:25ก็จากที่หลาย ๆ คนทักว่าเราผอมเกินไปค่ะ
00:02:25 → 00:02:27แล้วก็เหมือนที่บ้านก็บ่นว่า
00:02:27 → 00:02:32ทำไมกินยากขึ้น แล้วก็ชอบหนีไปออกกำลังอย่างนี้
00:02:32 → 00:02:35กับเพื่อน เราจะเงียบกว่าเดิม
00:02:35 → 00:02:36แล้วก็ขี้หงุดหงิด
00:02:36 → 00:02:40เวลาเพื่อนไปกินข้าวกลางวันกัน ก็จะไม่ไปด้วย
00:02:40 → 00:02:42แล้วก็รู้สึกว่ามันเครียด
00:02:42 → 00:02:48[เสียงดนตรี]
00:02:48 → 00:02:51อันดับแรกเลย เราต้องคำนึงถึงความปลอดภัยก่อน
00:02:51 → 00:02:55ว่าผู้ป่วยมีความปลอดภัย ทางด้านร่างกายหรือยัง
00:02:55 → 00:02:59เราจำเป็นที่จะต้องทำงานร่วมกับ อายุรแพทย์หรือกุมารแพทย์
00:03:00 → 00:03:02หรือนักโภชนาการ หรือทุกฝ่าย
00:03:02 → 00:03:03เพื่อยืนยันว่า
00:03:04 → 00:03:08คนไข้ของเราไม่ได้กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย
00:03:08 → 00:03:09ที่จะเป็นอันตรายถึงชีวิต
00:03:09 → 00:03:13อันดับสองถัดจากนั้นมา เมื่อเด็กปลอดภัยแล้ว
00:03:13 → 00:03:15เราก็ต้องมาวิเคราะห์
00:03:15 → 00:03:18ว่าปัญหาอะไรที่เป็นต้นเหตุนะครับ
00:03:18 → 00:03:19ของภาวะคลั่งผอม
00:03:20 → 00:03:22เช่น ถ้าเกิดเป็นจากครอบครัวนะครับ
00:03:22 → 00:03:25เราก็จะมีการเชิญคุณพ่อคุณแม่ เชิญบุคคลในครอบครัว
00:03:26 → 00:03:28มาพูดคุยเพื่อทำครอบครัวบำบัด
00:03:28 → 00:03:33หรืออาจจะเป็นจากความคิดของเด็กเองที่ คิดผิดปกติไป
00:03:33 → 00:03:36เราก็อาจจะมีการบำบัด โดยการปรับเปลี่ยนความคิด
00:03:36 → 00:03:40[เสียงดนตรี]
00:03:40 → 00:03:44ตอนนั้น พ่อกับแม่ก็จะคอยให้กำลังใจค่ะว่า
00:03:45 → 00:03:47พยายามอดทนหน่อย
00:03:48 → 00:03:52ให้กลับมาได้มีความสุขได้เหมือนเดิมค่ะ
00:03:52 → 00:03:55ก็อยากให้ครอบครัวหรือคนรอบข้างนี่
00:03:56 → 00:03:58พยายามทำความเข้าใจเขาว่า
00:03:58 → 00:04:00บางทีเขาไม่ได้อยากเป็นแบบนี้หรอก
00:04:00 → 00:04:03แต่ว่าเขาก็บังคับตัวเองไม่ได้เหมือนกัน
00:04:04 → 00:04:07อยากให้ลองทำความเข้าใจกับ มุมลึกของโรคนี้ให้มากขึ้น
00:04:07 → 00:04:11แล้วก็ทำความเข้าใจตัวของคนที่ป่วยค่ะ
00:04:11 → 00:04:13เป็นกำลังใจอยู่ข้าง ๆ เขา
00:04:13 → 00:04:21[เสียงดนตรี]