00:00:07 → 00:00:16[เพลง]
00:00:16 → 00:00:22e
00:00:22 → 00:00:32[เพลง]
00:00:32 → 00:00:37Come on Come on All K Come on
00:00:37 → 00:00:38Come
00:00:38 → 00:00:41on not enough you Won prove
00:00:41 → 00:00:48Anything at home come
00:00:48 → 00:00:53Over but not
00:00:53 → 00:00:56to what gna find what are you
00:00:56 → 00:01:02wai for I thought you more
00:01:02 → 00:01:16[เพลง]
00:01:16 → 00:01:22dany
00:01:22 → 00:01:25dany You dan
00:01:25 → 00:01:48[เพลง]
00:01:48 → 00:01:52it's time Time Let pick it up
00:01:52 → 00:01:56Come on Come on Never G ST youve
00:01:57 → 00:02:00Anything danc Alone come
00:02:00 → 00:02:04Over
00:02:04 → 00:02:11[เพลง]
00:02:11 → 00:02:15Over สวัสดีครับขอต้อนรับทุกท่านเข้าสู่
00:02:15 → 00:02:18อุปการีที่เคารพนะครับผ่านทางเพจมนุษย์
00:02:18 → 00:02:21ต่างไวยไลฟนะครับวันนี้เราพบกันวันที่ 1
00:02:21 → 00:02:25พฤษภาคมนะครับวันนี้ตรงกับวันแรงงานนะ
00:02:25 → 00:02:28ครับอ่าวันนี้เผอิญว่าเป็นวันอาทิตย์ด้วย
00:02:28 → 00:02:30นะครับเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็จะมีมีโอกาสได้ชด
00:02:30 → 00:02:33เชยวันหยุดวันแรงงาน 1 วันนะครับแต่เข้า
00:02:33 → 00:02:35ใจว่าน่าจะเป็นเฉพาะคนที่ทำงานภาคเอกชนนะ
00:02:35 → 00:02:37ครับที่จะได้หยุดแต่ว่าถ้าเป็นคนที่รับ
00:02:37 → 00:02:40ราชการนี่ก็น่าจะต้องไปทำงานปกตินะครับ
00:02:40 → 00:02:43วันนี้เป็นวันแรงงานแต่ว่าฝนฟ้านี่ก็ยัง
00:02:43 → 00:02:45ขยันขันแข็งนะครับไม่หยุดตามวันแรงงานนะ
00:02:45 → 00:02:47ครับเพราะว่าที่ออฟฟิศของมนุษย์ต่างวัย
00:02:47 → 00:02:49นี่ฝนตกตั้งแต่เช้าเลยนะครับอ่าฟ้าครึ้ม
00:02:49 → 00:02:51กันตั้งแต่เช้าแล้วก็ฝนตกหนักไป 1 รอบนี่
00:02:52 → 00:02:55ก็เพิ่งจะหยุดไปนะครับอ่าไม่ทราบว่าแต่ละ
00:02:55 → 00:02:57ที่นี่เป็นยังไงบ้างนะครับถ้าแต่ละท่าน
00:02:57 → 00:03:00นี่เข้ามาแล้วลองส่งเอ่อคำทักทายมาซักนิด
00:03:00 → 00:03:02นึงนะครับอย่างน้อยก็เป็นการเช็คเสียง
00:03:02 → 00:03:04เช็คสัญญาณด้วยนะครับรวมถึงเช็คสภาพอากาศ
00:03:04 → 00:03:06ด้วยนะครับว่าแต่ละที่วันนี้สภาพอากาศ
00:03:06 → 00:03:08เป็นยังไงนะครับช่วงนี้หน้าร้อนก็น่าจะ
00:03:08 → 00:03:11เป็นหน้าไม่แน่ไม่แน่ใจเหมือนกันนะครับ
00:03:11 → 00:03:13ว่ากำลังเข้าสู่ช่วงปลายของหน้าร้อนหรือ
00:03:13 → 00:03:15ยังเพราะว่าเข้าสู่เดือนพฤษภาคมแล้วนะ
00:03:15 → 00:03:18ครับเอิ่มตอปีนี้เขาบอกว่าอากาศร้อนก็
00:03:18 → 00:03:21จริงแต่ก็น่าแปลกที่มีฝนมาอย่างสม่ำเสมอ
00:03:21 → 00:03:24นะครับเมื่อวานผมดูสภาพอากาศประเทศในแถบ
00:03:24 → 00:03:26อินเดียบอกว่าโอหอุณหภูมิสูงไปตั้งประมาณ
00:03:26 → 00:03:3060 องศเซซคำถามก็คือว่าอยู่กันได้ยังไง
00:03:30 → 00:03:32นะครับเพราะว่าสภาพอากาศแล้วก็โลคที่มัน
00:03:32 → 00:03:36มีอากาศที่มันเปลี่ยนแปลงไปขนาดนี้นะครับ
00:03:36 → 00:03:38แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นนะครับก็คือเรื่องของ
00:03:38 → 00:03:43อากาศก็เป็นเรื่องที่เราคงจะไปคาดคะเน
00:03:43 → 00:03:45แล้วก็อยากจะให้มันเป็นเหมือนในแบบที่เรา
00:03:45 → 00:03:48อยากจะเป็นไม่ได้นะครับเรื่องของธรรมชาติ
00:03:48 → 00:03:50นี่ก็เป็นเรื่องของธรรมชาติเราก็คงจะไม่
00:03:50 → 00:03:53สามารถที่จะบอกแล้วก็อยากให้มันเป็น
00:03:53 → 00:03:55เหมือนที่ใจเราอยากให้มันเป็นจริงๆก็เช่น
00:03:55 → 00:03:57เดียวกับเรื่องที่เราจะคุยกันในวันนี้ล
00:03:57 → 00:03:59ครับผมคิดว่าเรื่องที่เราจะคุยกันในวัน
00:03:59 → 00:04:02นี้นี่ก็น่าจะเป็นเรื่องที่บางทีเราไม่
00:04:02 → 00:04:05สามารถที่จะคาดคะเนหรือว่าตั้งความหวัง
00:04:05 → 00:04:08แล้วก็อยากจะให้มันเป็นเหมือนที่เราอยาก
00:04:08 → 00:04:11จะให้มันเป็นนะครับเพราะว่ามันเป็นเรื่อง
00:04:11 → 00:04:14เป็นเรื่องธรรมชาติก็ว่าได้นะครับนั่นก็
00:04:14 → 00:04:16คือเรื่องของการสูญเสียครับแต่ว่าวันนี้
00:04:16 → 00:04:19เราอยากจะชวนคุยเรื่องประเด็นของการสูญ
00:04:19 → 00:04:22เสียไม่ใช่แค่เรื่องการสูญเสียทั่วๆไปแต่
00:04:22 → 00:04:25อยากจะชวนคุยว่าเมื่อลูกต้องจากไปก่อนพ่อ
00:04:25 → 00:04:28แม่หัวอกของคนเป็นพ่อเป็นแม่นั้นจะอยู่
00:04:28 → 00:04:30อย่างไรนะครับ
00:04:30 → 00:04:32ที่ผมบอกว่ามันอาจจะเป็นเรื่องที่คาด
00:04:32 → 00:04:35การณ์ไม่ได้ก็เพราะว่าเราสมมุตินะครับถ้า
00:04:35 → 00:04:37ในนี้คนที่เป็นพ่อเป็นแม่เนี่ยเข้าใจว่า
00:04:37 → 00:04:40เวลาเรานึกถึงทีไรเราก็จะไม่ต้องไม่ได้
00:04:40 → 00:04:42นึกถึงหรอกครับว่าลูกนี่จะจากไปหรือว่า
00:04:42 → 00:04:45พูดง่ายๆลูกจะตายก่อนเรานะครับผมเชื่อว่า
00:04:45 → 00:04:49คนส่วนใหญ่ก็มักจะนึกถึงว่าตัวเองเนี่ย
00:04:49 → 00:04:53จะอยู่จนแก่เฒ่าแล้วก็จากไปจากโลกนี้ก่อน
00:04:53 → 00:04:55ลูกๆทั้งนั้นนะฮะส่วนใหญ่ก็มักจะคิดกัน
00:04:55 → 00:04:58แบบนี้แต่ว่าด้วยความที่ชีวิตมันก็มีแต่
00:04:58 → 00:05:00ความไม่แน่นอนนะครับเราก็ไม่รู้หรอกนะ
00:05:00 → 00:05:03ครับว่าอะไรมันจะเกิดขึ้นบ้างระหว่างทาง
00:05:03 → 00:05:05นะครับวันนี้เราก็เลยเป็นประเด็นนึงครับ
00:05:05 → 00:05:09ที่เราในฐานะของในรายการบุพการีที่เคารพ
00:05:09 → 00:05:12เนี่ยเราอยากจะชวนทุกท่านมาคุยนะครับ
00:05:12 → 00:05:14เพราะผมคิดว่าเรื่องแบบนี้นี่มันไม่
00:05:14 → 00:05:16สามารถเรียนรู้ได้อย่างปุบปับในวันที่
00:05:16 → 00:05:18เหตุการณ์เกิดขึ้นแต่ว่าเรื่องแบบนี้บาง
00:05:18 → 00:05:21ทีมันต้องทำความเข้าใจแล้วก็เรียนรู้
00:05:21 → 00:05:23ระหว่างทางแม้ว่าเหตุการณ์นั้นจะเกิดขึ้น
00:05:23 → 00:05:26หรือว่าไม่เกิดขึ้นก็ตามนะครับบางคนบอก
00:05:26 → 00:05:29ว่าอะไรกันมาชวนคุยเรื่องเศร้าๆในเช้าวัน
00:05:29 → 00:05:32หยุดวันอาทิตย์แต่เช้าคือจะมองไปก็ 2 มุม
00:05:32 → 00:05:34นะครับจะมองว่ามันเศร้าก็เศร้าจะมองว่า
00:05:34 → 00:05:37มันเป็นเรื่องที่มีความจำเป็นในการเตรียม
00:05:37 → 00:05:40ตัวผมก็คิดว่าเรื่องนี้ก็มีมีความจำเป็น
00:05:40 → 00:05:43มากๆในการที่เราจะหยิบยกขึ้นมาพูดเพื่อ
00:05:43 → 00:05:45การเตรียมตัวนะครับเพราะฉะนั้นวันนี้ผม
00:05:46 → 00:05:49เลยอยากจะให้ลองเปิดใจกว้างๆนะครับลองฟัง
00:05:49 → 00:05:51ดูแม้ว่าบางเรื่องมันอาจจะฟังแล้วเศร้า
00:05:51 → 00:05:54อาจจะหดหูบ้างแต่อย่างที่บอกนะครับก็คือ
00:05:54 → 00:05:56ว่าเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องที่เราจะ
00:05:56 → 00:05:59ต้องเตรียมตัวรับมือกันแต่เนิ่นๆนะครับ
00:05:59 → 00:06:02เลยอยากจะถามทุกท่านก่อนครับก่อนที่เราจะ
00:06:02 → 00:06:06เริ่มคุยกันว่าแต่ละท่านหรือว่าคนใกล้ๆ
00:06:06 → 00:06:09ตัวเนี่ยนะครับมีประสบการณ์ในการสูญเสีย
00:06:09 → 00:06:12ในแบบที่ว่ามาบ้างหรือเปล่านะครับมีคุณ
00:06:12 → 00:06:14พ่อคุณแม่หรือว่ามีญาติผู้ใหญ่ที่ต้อง
00:06:14 → 00:06:18เสียลูกๆหลานๆในที่จากไปก่อนวัยอันควร
00:06:18 → 00:06:21บ้างหรือเปล่านะครับลองแชร์ประสบการณ์เ
00:06:21 → 00:06:23กันเข้ามาได้นะครับเดี๋ยววันนี้เราคุยกัน
00:06:23 → 00:06:25แล้วเราคงจะได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนกันนะ
00:06:25 → 00:06:30ครับวันนี้เราคุยกับเอ่อวิทยากรทั้ง 2
00:06:30 → 00:06:32ท่านนะครับท่านหนึ่งก็อาจจะให้ทางหลัก
00:06:32 → 00:06:34ธรรมอีกท่านหนึ่งก็อาจจะให้ทางหลักคิดทาง
00:06:34 → 00:06:37ด้านวิชาการนะครับอ่าผมขออนุญาตแนะนำนะ
00:06:37 → 00:06:41ครับท่านแรกนะครับอ่าพระอาจารย์จิตพระ
00:06:41 → 00:06:44อาจารย์จิตจิตตสังวโรนะครับหรือผมจะขอ
00:06:44 → 00:06:47อนุญาตเรียกว่าหลวงพี่โก๋ก็แล้วกันนะครับ
00:06:47 → 00:06:50อ่าหลวงพี่โก๋นี่ทำงานเผยแพร่ธรรมะด้วย
00:06:50 → 00:06:52แล้วก็ยังเป็นจิตอาสาดูแลผู้ป่วยแบบ
00:06:52 → 00:06:54ประคับประคองด้วยนะครับหลวงพี่โก๋จะมาพูด
00:06:54 → 00:06:57ในมุมของธรรมะในเชิงของการรับมือการสูญ
00:06:57 → 00:06:59เสียแล้วก็จริงๆหลวงพี่โก๋ก็จะมี
00:06:59 → 00:07:02ประสบการณ์พอสมควรนะครับเพราะว่าบอกว่า
00:07:03 → 00:07:06มีเพื่อนๆหรือว่าญาติธรรมต่างๆนานานี่
00:07:06 → 00:07:09แหละครับเข้ามาปรึกษาปัญหาความทุกข์ในการ
00:07:09 → 00:07:12สูญเสียคนที่เรารักไปก่อนไว้ยอันควรนะ
00:07:12 → 00:07:14ครับกราบนมัสการหลวงพี่โก๋นะครับครับ
00:07:14 → 00:07:18เจริญพรครับพี่ประสาทผู้ฟังครับครับครับ
00:07:18 → 00:07:21และอีกท่านนึงนะครับอ่าอยู่กับเราเป็น
00:07:21 → 00:07:24ประจำนะครับอาจารย์กระแตศาสตราจารย์ดร
00:07:24 → 00:07:26อรัญญาตุ้ยคัมภีร์อาจารย์ประจำคณะ
00:07:26 → 00:07:29จิตวิทยาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยนะครับ
00:07:29 → 00:07:31อาจารย์เชี่ยวชาญทางด้านการให้คำปรึกษา
00:07:31 → 00:07:34และดูแลผู้สูงและดูแลผู้สูงวัยครับสวัสดี
00:07:34 → 00:07:37ครับอาจารย์กระแตครับค่ะกราศการหลวงพี่
00:07:37 → 00:07:40แล้วก็สวัสดีค่ะคุณประสานสวัสดีครับอตอน
00:07:40 → 00:07:42นี้คนก็ทยอยยอยกันเข้ามาแล้วนะครับอ่าตอน
00:07:42 → 00:07:46นี้ก็แต่ละท่านก็เป็นนักพยากรณ์สภาพอากาศ
00:07:46 → 00:07:48รายงานสภาพอากาศกันไปก่อนนะครับก็รายงาน
00:07:48 → 00:07:50กันมาแต่ละที่นี่แปดกริ้วมืดครึ้มมาตั้ง
00:07:50 → 00:07:53แต่นะครับแต่ว่าฝนยังไม่ตกนะครับอคนฝนยัง
00:07:54 → 00:07:56ไม่ตกก็อยากให้ฝนตกนะฮะเพราะว่าจะได้คลาย
00:07:56 → 00:07:58ร้อนส่วนคนฝนตกแล้วก็รู้สึกว่าอยากจะให้
00:07:58 → 00:08:01ฝนหยุดนะนะครับเพราะว่าบางทีตกมาจนน่า
00:08:01 → 00:08:03กลัวกลัวบ้านจะรั่วกลัวน้ำจะท่วมนะครับ
00:08:03 → 00:08:05พวกนี้ก็จะเป็นเรื่องที่นานาจิตังคกันไป
00:08:05 → 00:08:08ใช่มั้ครับบางทีไม่ได้ก็อยากได้พอได้แล้ว
00:08:08 → 00:08:10ก็อยากอยากจะเลิกอะไรแบบนี้นะครับวันนี้
00:08:10 → 00:08:13เราจะคุยกันประเด็นนี้ครับอ่าสำหรับเพื่อ
00:08:13 → 00:08:15หลายๆท่านที่เพิ่งจะเข้ามานะครับก็คือคุย
00:08:15 → 00:08:17เรื่องการรับมือกับความสูญเสียของบรรดา
00:08:17 → 00:08:20คุณพ่อคุณแม่นี่แหละครับเมื่อลูกหรือว่า
00:08:20 → 00:08:23พูดง่ายๆลูกๆหลานๆจะต้องจากไปก่อนวัยอัน
00:08:23 → 00:08:26ควรนะครับเราเคยคาดหวังว่าเราแก่เท่าเรา
00:08:26 → 00:08:29น่าจะจากไปก่อนแต่ตรงกันข้ามลูกๆหลานๆ
00:08:29 → 00:08:32กลับจากเราไปก่อนเพราะฉะนั้นคำถามสำคัญก็
00:08:32 → 00:08:35คือว่าเราจะรับมือกับสิ่งเหล่านี้อย่างไร
00:08:35 → 00:08:38จะดูแลจิตใจของเราอย่างไรในวันที่ชีวิตจะ
00:08:38 → 00:08:41ต้องเดินต่อไปนะครับผมเริ่มที่หลวงพี่โก๋
00:08:41 → 00:08:43ก่อนดีมั้ครับเมื่อกี้ก่อนเข้ารายการเรา
00:08:43 → 00:08:46คุยกันว่าหลวงพี่โก๋น่าจะให้คำปรึกษา
00:08:46 → 00:08:48เรื่องนี้กับหลายๆคนพอสมควรทีเดียวใช่
00:08:48 → 00:08:51มั้ยครับว่าต้องรับมือกับความสูญเสียใน
00:08:51 → 00:08:54ลักษณะที่คาดไม่ถึงแบบนี้ครับนิมนต์หลวง
00:08:54 → 00:09:01พี่ครับครับก็เอ่อเจริญพรครับอืจริงๆ
00:09:01 → 00:09:04อย่างที่พี่ประสานบอกอ่ะนะครับว่ามันเป็น
00:09:04 → 00:09:06เรื่องที่ไม่ใช่เรื่องพึงประสงค์แต่มันก็
00:09:06 → 00:09:10เกิดขึ้นได้นะครับแล้วก็เอ่อพอพี่ประสัน
00:09:10 → 00:09:14ถามว่าแล้วคนรอบตัวเราประสบหรือเปล่าจริง
00:09:14 → 00:09:18ๆแล้วก็ไม่น้อยนะครับหลวงพี่มีเพื่อนๆ
00:09:18 → 00:09:21ซึ่งเสียลูกตั้งแต่อยู่ในครรภ์ก็มีเสีย
00:09:21 → 00:09:25ลูกตั้งแต่พึ่งคลอดออกมาอายุน้อยๆก็มีนะ
00:09:25 → 00:09:30ครับแล้วก็เในช่วงเวลาที่เอ่อพำนักอยู่
00:09:30 → 00:09:33ที่วัดป่าธรรมอุทยานจังหวัดขอนแก่นนะครับ
00:09:33 → 00:09:37หลวงพี่ก็มีโอกาสไปร่วมงานเป็นจิตอาสาให้
00:09:37 → 00:09:41กับเอ่อศูนย์การุณรักนะครับโรงพยาบาล
00:09:41 → 00:09:45ศรีนครินทร์ซึ่งก็เป็นเอ่อโรงพยาบาลเอิ
00:09:45 → 00:09:48โรงพยาบาลหลักนะครับของขอนแก่นนะครับ
00:09:48 → 00:09:52ศูนย์นี้ก็คือเอ่อรักษาเยียวยาจิตใจของ
00:09:52 → 00:09:55ผู้ที่เ่อเป็นศูนย์เกี่ยวกับดูแลประคับ
00:09:56 → 00:09:58ประคองด้วยนะครับแล้วก็เยียวยาจิตใจหลัง
00:09:58 → 00:10:02การสูญเสียด้วยก็นึกนะครับเคสต่างๆที่เรา
00:10:02 → 00:10:06เคยเจอก็ไม่น้อยนะครับนะครับก็ก็ไม่น้อย
00:10:06 → 00:10:08ถ้าถาม
00:10:08 → 00:10:12ว่าตอบก็ตอบไม่ได้ถ้าถ้าพูดถึงปริมาณก็ก็
00:10:12 → 00:10:15ยังตอบไม่ถูกนะครับแต่เราก็เห็นว่าเกิด
00:10:15 → 00:10:19ขึ้นได้ทุกวัยอืนะครับแล้วบางทีก็ทำใจได้
00:10:19 → 00:10:23ได้ง่ายบางทีก็ทำใจได้ยากก็คงจะเหมือนกับ
00:10:23 → 00:10:25การสูญเสียทั่วไปไม่ว่าจะเป็นลูกเสีย
00:10:25 → 00:10:31บุพการีหรือบุพการีเสียเอ่อลูกหลานนะครับ
00:10:31 → 00:10:35ก็มีทั้งที่ใช้เวลายาวนานมากนะครับส่งผล
00:10:35 → 00:10:39กระทบกระเทือนกับจิตใจรุนแรงนะครับแล้วก็
00:10:39 → 00:10:41มีที่ที่ปรับตัวได้เร็วด้วยเหมือนกันนะ
00:10:41 → 00:10:44ครับก็ก็คล้ายๆกันนะครับตามหลักธรรมก็
00:10:44 → 00:10:48เป็นเรื่องของอย่างนี้นี้ล่ะครับว่าเรา
00:10:48 → 00:10:51เราวางใจได้เร็วแค่ไหนเราปรับตัวได้เร็ว
00:10:51 → 00:10:54แค่ไหนนะครับก็ก็ได้มีโอกาสพบอยู่เรื่อย
00:10:54 → 00:10:58ครับทั้งในฐานะเพื่อนๆคนใกล้ตัวและในฐานะ
00:10:58 → 00:11:02จิตอาสาครับอืแต่ต้องบอกก่อนครับหลวงพี่
00:11:02 → 00:11:05โก๋บางทีการสูญเสียของคุณพ่อคุณแม่นี่ผม
00:11:05 → 00:11:07เห็นว่ามันมีอาจจะบอกเราอาจจะแบ่งเป็น 2
00:11:07 → 00:11:09รูปแบบก็ได้นะครับก็คือบางทีเราก็อาจจะ
00:11:09 → 00:11:11เตียมีเวลาให้เราเตรียมตัวสักระยะหนึ่ง
00:11:11 → 00:11:16เช่นเราอยู่ๆมาวันนึงนะครับเราอายุ 70 80
00:11:16 → 00:11:19ลูกเราเพิ่งอายุประมาณ 40 50 ปรากฏว่าไป
00:11:19 → 00:11:21ตรวจพบว่าเป็นมะเร็งอะไรอย่างเงี้นะฮะ
00:11:21 → 00:11:22แล้ว
00:11:22 → 00:11:26ก็พูดง่ายๆนะครับก็จะรอดหรือไม่รอดก็อยู่
00:11:26 → 00:11:28ในกระบวนการรักษาบางทีเราแทบจะต้องเห็น
00:11:28 → 00:11:30ลูกเราอยู่กระบวนในกระบวนการรักษาที่แบบ
00:11:30 → 00:11:34ว่าค่อนข้างยากลำบากทำคีโมฉายแสงอะไรก็
00:11:34 → 00:11:36ว่ากันไปนะครับจากนั้นก็เริ่มมองเห็นว่า
00:11:36 → 00:11:38ลูกเราจะอยู่หรือลูกเราจะไปอันนี้ก็เป็น
00:11:38 → 00:11:41เส้นทางที่ผมคิดว่าหลายๆพ่อแม่หลายๆคนก็
00:11:41 → 00:11:44เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้แต่ในขณะเดียวกัน
00:11:44 → 00:11:47มันก็มีการเหตุการณ์ที่แบบจากไปแบบปุกปับ
00:11:47 → 00:11:49ด้วยเหมือนกันโดยสภาวะสังคมที่มันค่อน
00:11:49 → 00:11:51ข้างซับซ้อนทุกวันนี้นะครับบางทีลูกเราก็
00:11:51 → 00:11:54รู้สึกว่ามันยากเกินไปที่จะอยู่แล้วอะไร
00:11:54 → 00:11:58อย่าเงี้ยฮะล่าสุดก็ก็ขออนุญาตอาจจะพัด
00:11:58 → 00:12:01พิงนิดนึงนะครับที่เราจะเคยเห็นข่าวนะ
00:12:01 → 00:12:06ครับอ่าข่าวของอ่าดาราท่านหนึ่งซึ่งลูกก็
00:12:06 → 00:12:09ก็ดูแลกันมาอย่างดีครับเผอิญว่าลูกชายอาจ
00:12:09 → 00:12:12จะมีอาการป่วยที่สุดแล้วก็ไม่สามารถที่จะ
00:12:12 → 00:12:14เมื่อไม่สามารถที่ผ่านตรรงนั้นไปได้ก็ทำ
00:12:14 → 00:12:16อะไรบางสิ่งบางอย่างที่บางทีแม่ก็คาดไม่
00:12:16 → 00:12:19ถึงอะไรอย่างงี้นะครับแม้ว่าจะเฝ้าระวัง
00:12:19 → 00:12:22พยายามอย่างเต็มที่ผมว่าผมว่าเหตุการณ์
00:12:22 → 00:12:24แบบนี้ครับลุงพี่โกบางทีบางทีมันก็เป็น
00:12:24 → 00:12:26เรื่องที่พ่อแม่ต้องเผชิญต้องเตรียมตัว
00:12:27 → 00:12:29เหมือนกันใช่มั้ครับ
00:12:29 → 00:12:33ใช่ครับอืแบบในลักษณะนี้หลวงพี่ก็ได้ได้
00:12:33 → 00:12:37พบอยู่นะครับมีคนที่ทั้งก้าวข้ามได้เร็ว
00:12:37 → 00:12:41แล้วก็ก้าวข้ามได้ช้านะครับแล้วก็เอ่อบาด
00:12:41 → 00:12:44เจ็บหนักก็มีนะครับก็จริงๆก็เป็นการสูญ
00:12:44 → 00:12:48เสียที่ค่อนข้างมากนะฮะแล้วก็แบบนี้ก็มี
00:12:48 → 00:12:52นะครับแล้วก็ไม่ใช่ในลักษณะนั้นก็มีนะ
00:12:52 → 00:12:55ครับเป็นนักกีฬาที่เคสนึงที่หลวงพี่ได้มี
00:12:55 → 00:12:58โอกาสไปเยี่ยมนะครับสุขภาพดีมากเลย
00:12:58 → 00:13:02ระหว่างที่ซ้อมกีฬาอยู่เป็นนักเรียนเอิ่ม
00:13:02 → 00:13:04เป็นนักเรียนมหาวิทยาลัยนะครับในจังหวัด
00:13:04 → 00:13:07ที่หลวงพี่อยู่นี่แหละนะครับปี 2 เองครับ
00:13:07 → 00:13:11แล้วก็ระหว่างซ้อมกีฬาเพื่อนนึกว่าเป็นลม
00:13:11 → 00:13:15แต่จริงๆคืออาการหัวใจวายนะครับเพื่อนก็อ
00:13:15 → 00:13:18พาไปเอาเอาประเ่อเค้าเรียกว่าอะไรครับดู
00:13:19 → 00:13:21แลรักษาเพราะนึกว่าเพื่อนเป็นลมเป็นลมแดด
00:13:22 → 00:13:24หรือเป็นอะไรอย่างเงี้ยนะครับเอ่อช่วง
00:13:24 → 00:13:27เวลามันยาวนานเกินไปกว่าจะตัดสินใจเรียก
00:13:27 → 00:13:31รถทั้งๆที่คณะที่อยู่กับเอ่อโรงพยาบาล
00:13:31 → 00:13:33เนี่ยเรียกว่าเกือบอยู่ในรั้วเดียวกันเลย
00:13:33 → 00:13:36อืนะครับมันเกิน 20 นาทีก็เลยมีภาวะสมอง
00:13:36 → 00:13:40ตายครับนะครับอันนั้นก็อันนั้นก็ก็ก็ก็
00:13:40 → 00:13:43ระดับหนึ่งเลยเพราะว่าสภาพลูกเนี่ยข้าง
00:13:43 → 00:13:47นอกเหมือนคนสุขภาพแข็งแรงเหมือนแค่ลูกชาย
00:13:47 → 00:13:50นอนไปเท่านั้นเองนะครับแต่ว่าในเชิงการ
00:13:50 → 00:13:53แพทย์เมื่อสมองตายเนี่ยเราก็รู้ละว่าเรา
00:13:53 → 00:13:57ทำอะไรได้ไม่มากครับอันนี้ก็จะเป็นอีกแบบ
00:13:57 → 00:14:00นึงครับได้มีโอกาสเคสนี้หลวงพี่ได้มี
00:14:00 → 00:14:02โอกาสคุยกับคุณพ่อคุณแม่เหรือเปล่าครับ
00:14:02 → 00:14:04เพราะว่าลูกนี่สุขภาพแข็งแรงกำลังอยู่ใน
00:14:04 → 00:14:06วัยที่แบบเรียนหนังสือจบจะออกไปทำงานเป็น
00:14:06 → 00:14:11ความหวังเลยฮะครับอันนั้นคือปี 2 เองนะ
00:14:11 → 00:14:13ครับแล้วเรียกว่าร่างกายแข็งแรงกว่าคน
00:14:13 → 00:14:17ทั่วไปด้วยนะเพราะว่าเป็นเป็นเป็นนักกีฬา
00:14:17 → 00:14:21แล้วก็เอิ่มอก็เรียกว่าอะไรดีครับเราเรา
00:14:21 → 00:14:24อยู่ตรงนั้นเพื่อบางทีพอเป็นพระครับคำถาม
00:14:24 → 00:14:29ก็คือเช่นลูกเ้าทำบาปทำกรรมอะไรเนาะอือืๆ
00:14:29 → 00:14:32ๆบางๆทีก็ไม่ใช่คำปรึกษาแต่เป็นขอระบาย
00:14:32 → 00:14:35หน่อยได้มั้ยคำว่าลูกทำบาปทำกรรมหรืออะไร
00:14:36 → 00:14:40แล้วตอนนี้ลูกเป็นยังไงซึ่งก็ซึ่งหลวง
00:14:40 → 00:14:44หลวงพี่ก็ตอบไม่ได้เนาะอ่าบางทีก็ต้องก็
00:14:44 → 00:14:47ต้องถามคุณหมอแต่เราอยู่ที่นั่นเพื่อให้
00:14:47 → 00:14:52เอิ่มเพื่อให้เค้าสบายใจรับฟังมากกว่าอนะ
00:14:52 → 00:14:55ครับในกรณีนั้นก็จริงๆคุณพ่อคุณแม่ก็รู้
00:14:55 → 00:14:59ความจริงล่ะครับเพราะว่าพี่ชายของน้อง
00:14:59 → 00:15:03เอ่อเป็นเป็นบุรุษพยาบาลอีกจังหวัดหนึ่ง
00:15:03 → 00:15:06ใกล้ๆกันเป็นบุรุษพยาบาลอยู่ที่อุดรธานี
00:15:06 → 00:15:09แล้วก็เห็นเคสอย่างเงี้มาจำนวนนึงเลยนะ
00:15:09 → 00:15:11ครับเพราะฉะนั้นเมีบทสนทนาภายในครอบครัว
00:15:11 → 00:15:14อยู่แล้วแต่บางทีเองก็ต้องการ
00:15:14 → 00:15:17เอ่อก็ต้องการพระสงฆ์นะครับที่ขอระบาย
00:15:17 → 00:15:20ความในใจเลยสักหน่อยในบทตรงนั้นจริงๆแล้ว
00:15:20 → 00:15:23หลวงพี่ก็เป็นผู้รับฟังที่ดีซะมากกว่าอืม
00:15:23 → 00:15:27ครับครับผมว่าประโยคที่ว่าที่จะถามว่าเออ
00:15:27 → 00:15:29ตัวเองทำบุญทำกรรมอะไรมาหรือว่าลูกตัวเอง
00:15:29 → 00:15:31ทำบุญทำกรรมอะไรมาที่ต้องจากไปเร็วๆนี่ผม
00:15:31 → 00:15:34ว่านะครับผมว่ามันเป็นมันก็เป็นคำถามที่
00:15:34 → 00:15:36ถ้าสรุปรวมแล้วคือเอ้ยทำไมเรื่แบบนี้
00:15:36 → 00:15:38เรื่องอะไรรามันต้องเกิดขึ้นกับตัวเอง
00:15:38 → 00:15:40ด้วยอะไรอย่างเงี้ยนะฮะครับแล้วมีกรณี
00:15:40 → 00:15:41อื่นมั้ยครับหลวงพี่
00:15:41 → 00:15:44โก๋ก็เยอะ
00:15:44 → 00:15:50ๆนะครับเยอะมีทั้งแบบโอ๊ก็ก็ก็ค่อนข้าง
00:15:50 → 00:15:52เยอะทีเดียวนะครับมีมีบางอันที่หลวงพี่
00:15:52 → 00:15:56คิดว่าก็สลับซับซ้อนทีเดียวคืออือเอิ่ม
00:15:56 → 00:15:59สามีภรรยาฝากเราเรียกว่าอะไคุณปู่คุณย่า
00:15:59 → 00:16:02หรือคุณตาคุณยายเนี่ยหลวงพี่ไม่ไม่แม่นนะ
00:16:02 → 00:16:04ครับจะไม่ไม่ทราบว่าเป็นคุณพ่อคุณแม่ของ
00:16:04 → 00:16:09ฝ่ายสามีหรือภรรยาดูลูกลูกก็ประมาณ 3 ขวบ
00:16:09 → 00:16:12นะครับส่วนสามีภรรยาเนี่ยเอ่อเอ่อทำงาน
00:16:12 → 00:16:17อยู่ในต่างประเทศนะครับแล้วก็ฝากปู่ย่า
00:16:17 → 00:16:20หรือตายายนี่แหละเลี้ยงเลี้ยงหลานนะครับ
00:16:20 → 00:16:23แล้วก็เอ่อคอยส่งเงินมาดูแลทั้งปู่ย่าตา
00:16:23 → 00:16:26ยายแล้วก็เป็นข้าเลี้ยงหลานปรากฏว่าหลาน
00:16:27 → 00:16:31มีโรคบางอย่างนะครับไม่ไม่ใชอรอะไเลยแต่
00:16:31 → 00:16:34แสดงออกเมื่ออายุประมาณ 34 ขวบนี่แหละนะ
00:16:34 → 00:16:38ครับแล้วเป็นที่รักมากนะครับเป็นที่รัก
00:16:38 → 00:16:43ของเอ่อคุณตาคุณยายนี่แหละนะครับแล้ววันๆ
00:16:43 → 00:16:46ก็คืออยู่กับหลานจนกระทั่งหลานนี่เป็น
00:16:46 → 00:16:49เหตุผลในการดำรงชีวิตนะครับเป็นกิจกรรม
00:16:49 → 00:16:53หลักๆแหละนะครับกิจกรรมในชีวิตเนี่ยล้อม
00:16:53 → 00:16:57อยู่รอบๆหลานพอหลานมีสภาพอย่างงนี้ก็ย้าย
00:16:57 → 00:17:00ทั้งหมดเนี่ยมามาอยู่ในโรงพยาบาลทีนี้
00:17:00 → 00:17:03ทั้งความรู้สึกผิดต่อลูกตัวเองเอ๊ะเราทำ
00:17:03 → 00:17:07อะไรผิดแล้วลูกเอยู่ที่นั่นแทนที่จะทำงาน
00:17:07 → 00:17:12ด้วยความสบายใจต้องคอยกังวลอแล้วก็เอิ่ม
00:17:12 → 00:17:15ลายนั้นถึงกับรู้สึกว่าถ้าถ้าหลานตาย
00:17:15 → 00:17:19เนี่ยเขาขอไม่อยู่ด้วยอีกคนโอนะครับคำพูด
00:17:19 → 00:17:22เหล่านี้ก็คือเขาไม่รู้เจะอยู่ยังไงเไม่
00:17:22 → 00:17:26รู้จะไปต่อยังไงคำอธิบายของของโดยเฉพาะ
00:17:26 → 00:17:29คุณยายหรือคุณย่าเนี่ยก็คือเหมือนหัวใจ
00:17:29 → 00:17:32เ้าอ่ะหลานเคือหัวใจของเขาถ้าหลานเป็น
00:17:32 → 00:17:35อะไรไปก็เหมือนกับหัวใจเขาสลายไปด้วยคน
00:17:35 → 00:17:38นึงครับก็คือเราเราเราก็ฟังนะครับเพราะ
00:17:38 → 00:17:41ว่าการสูญเสียแต่ละอย่างก็มีความหมายกับ
00:17:41 → 00:17:43แต่ละคนที่แตกต่าง
00:17:43 → 00:17:47กันนะครับแล้วเ่อคุณตาหรือคุณปู่เนี่ย
00:17:47 → 00:17:50แหละนะครับก็อาจจะไม่ได้รู้สึกขนาดภรรยา
00:17:50 → 00:17:54ของตนเองแต่ด้วยความเห็นภรรยาที่กำลัง
00:17:54 → 00:17:57ห่วงหลานน้อยในลักษณะนั้นก็พอยกินไม่ได้
00:17:57 → 00:18:00นอยไม่หลับไปด้วยอีกคนนึงอมันเหมือนมัน
00:18:00 → 00:18:03เหมือนกันเป็นช่วงๆเนาะแล้วก็ห่วงกันเป็น
00:18:03 → 00:18:08แพเลยโดยที่มีเงื่อนไขคือเอ่อชีวิตของ
00:18:09 → 00:18:12หลานน้อยเนี่ยนะครับเป็นศูนย์กลางของของ
00:18:12 → 00:18:17สถานการณ์ออือันนั้นก็มีนะครับเสียชีวิต
00:18:17 → 00:18:20อย่างที่เ่อคล้ายๆกับที่พี่ประสานเปิดไว้
00:18:20 → 00:18:23ก็คือพยายามอย่างดีที่สุดละนะครับอยู่
00:18:23 → 00:18:27ห้องใกล้ๆกันเองนะครับเอ่อประชุมอยู่นะ
00:18:27 → 00:18:30ครับแล้วประชุมมันเนิ่นช้าไปอีกสักหน่อย
00:18:30 → 00:18:33เดียวเองนะครับแล้วก็พบว่าช่วยลูกตัวเอง
00:18:33 → 00:18:38ให้ทันอืมนะครับแล้วก็โอ้มีมีหลายๆกรณีมี
00:18:38 → 00:18:42มีหลากอายุมากนะครับตั้งแต่ไม่กี่ไม่กี่
00:18:42 → 00:18:46สัปดาห์ก็มีอ่านะครับบางทีหลวงพี่ก็เห็น
00:18:46 → 00:18:49ใจจริงๆนะครับเพราะว่าเด็กบางคนเนี่ยเ
00:18:49 → 00:18:53เป็นโรคบางโรคที่ข้างนอกยังดูน่ารักดูน่า
00:18:53 → 00:18:56รักเพิ่งพูดได้เพิ่งเรียกคุณคุณปู่คุณย่า
00:18:56 → 00:18:59คุณตาคุณยายเนี่ยได้ไม่นาน
00:18:59 → 00:19:02มันมันน่ารักมันเกิดความผูกพันข้างนอกก็
00:19:03 → 00:19:08ดูดูดูเหมือนเด็กเด็กหลับไปแข็งแรงเองใช่
00:19:08 → 00:19:12ดูคล้ายๆเด็กหลับนะบางทีในบางสภาวะเด็กก็
00:19:12 → 00:19:15สภาพภายนอกก็จะเปลี่ยนไปมากบางทีเนี่ย
00:19:15 → 00:19:18ข้างนอกยิ่งแล้วเนึกไม่ออกว่าเนี่ยลูกเขา
00:19:18 → 00:19:23ใกล้กับคำว่าเ่อเสียชีวิตยังไงนะครับหรือ
00:19:23 → 00:19:27เสียไปแล้วนแต่คุณแม่ไม่พร้อมไปดูแลตอน
00:19:27 → 00:19:31นั้นบางทีก็เป็นบาดแผลในใจคุณยายบางคนถึง
00:19:31 → 00:19:35กับต้องพบเอ่อคุณหมอทางด้านเพื่อเพื่อดู
00:19:35 → 00:19:38แลรักษาสุขภาพจิตภายหลังนะครับแม้กระทั่ง
00:19:38 → 00:19:42สูญเสียไปเป็นปีๆแล้วนะครับอครับใช่เพราะ
00:19:42 → 00:19:44เรื่องแบบนี้มันเป็นมันเป็นแบบแระยะยาว
00:19:44 → 00:19:47เหมือนกันนะครับอ้าอันนั้นเป็นเป็นอัน
00:19:47 → 00:19:50นั้นลูกโตแล้วล่ะครับจบปริญญาเอกแล้วด้วย
00:19:50 → 00:19:53นะครับแล้วก็เป็นอาจารย์ที่ 1 นะครับเป็น
00:19:53 → 00:19:55อาจารย์ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งระหว่าง
00:19:55 → 00:19:59ที่ไปทำงานคนละจังหวัดกันอก็ได้ยินลูกไม่
00:19:59 → 00:20:02สบายเทียวไปเที่ียวมาไปดูแลกันบ้างไม่นาน
00:20:02 → 00:20:07ครับนะตรงนี้ก็คุณแม่ก็เลยพบคุณหมอไปเลย
00:20:07 → 00:20:10นะอาการยิ่งมาระเบิดอีกทีนึงเมื่อพเมื่อ
00:20:10 → 00:20:14สามีตัวเองเนี่ยกำลังจะจากไปด้วยมันก็
00:20:14 → 00:20:18เหมือนระเบิดลูกแรกที่ 2 ปีที่แล้วเนี่ย
00:20:18 → 00:20:21อยู่ดีๆก็ยิ่งทำงานหนักขึ้นมาอีก
00:20:21 → 00:20:25อืครับก็มันมันเป็นไปได้มันเป็นไปได้ทุก
00:20:25 → 00:20:30รูปแบบเลยครับคาดเดาอะไรไม่ได้เลยครับ
00:20:30 → 00:20:33ครับเพราะว่าจะว่าไปแล้วจิตใจมนุษย์มันก็
00:20:33 → 00:20:35มีความซับซ้อนนะครับเวลาเราต้องเผชิญเหตุ
00:20:35 → 00:20:39การณ์อะไรแบบนี้นะครับครับครับเดี๋ยวๆ
00:20:39 → 00:20:41เดี๋ยวคงจะกลับมาที่หลวงพี่โก๋อีกรอบนึง
00:20:42 → 00:20:44นะครับเพื่อจะฟังว่าแล้วจริงๆมันควรจะมี
00:20:44 → 00:20:47แนวทางอะไรยังไงในการที่จะช่วยผมอาจจะบอก
00:20:47 → 00:20:49ว่าทั้งเรื่องรักษารวมถึงเรื่องทั้ง
00:20:49 → 00:20:52เตรียมตัวด้วยนะครับครับอาจารย์กอ่า
00:20:52 → 00:20:55อาจารย์กระแตรอครับอาจารย์กระแตมีมี
00:20:55 → 00:21:01ประสบการณ์คนใกล้ๆตัวเ่อ่อของตัวเองหรือ
00:21:01 → 00:21:03ว่าบางทีญาติพี่น้องหรืออะไรใครอาจารย์
00:21:03 → 00:21:05อาจารย์มีประสบการณ์อะไรทางนี้มั้ยครับ
00:21:05 → 00:21:08ค่ะก็เวลาลงพื้นที่นะคะเราก็มักพบเหมือน
00:21:08 → 00:21:12กันนะค่ะอ่าคุณประสานว่าแบบบางทีเราเจอ
00:21:12 → 00:21:15อย่างพี่ๆหรือผู้สุกอายุทั้งหลายบางที
00:21:15 → 00:21:17ท่านอยู่กันกับลูกสาวอย่างเงี้ยค่ะแล้ว
00:21:18 → 00:21:21เกิดลูกสาวเสียขึ้นมาแล้วก็ญาติพี่น้อง
00:21:21 → 00:21:23อื่นก็มีนะคะแต่ว่าไม่ไม่สนิทอ่ะไม่ผูก
00:21:23 → 00:21:27พันอย่างเงี้ยค่ะพอลูกสาวเสียก็มันไปต่อ
00:21:27 → 00:21:30ไม่ได้รู้สึกว่าตื่นขึ้นมาเคยมีลูกสาว
00:21:30 → 00:21:34อยู่คอยดูแลแล้วพอพอวันนึงต้องอยู่คน
00:21:34 → 00:21:38เดียวเนี่ยท่านก็แบบน้ำตาไหลนั่งน้ำตาไหล
00:21:38 → 00:21:41อยู่อะไรอย่างเงี้ยตอนหลังก็ก็ฟื้นตัวได้
00:21:41 → 00:21:45นะคะเนื่องจากพื้นก็คงเป็นพื้นที่อ่าดีมี
00:21:45 → 00:21:48จิตใจที่ดีมาก่อนแล้วก็รอบข้างลูกๆหลานๆ
00:21:49 → 00:21:52คนอื่นๆก็เข้ามาอ่าประคับประคองแต่แต่
00:21:52 → 00:21:56อาการนี้ก็คงอยู่เป็นปีนะคะเป็นปีเนาที
00:21:56 → 00:21:59นี้อใช่ครับค่ะอาจารย์พูดในเถะในมุมจิต
00:21:59 → 00:22:02วิทยานิดนึงนะคะว่าความสคันนะว่าความความ
00:22:02 → 00:22:06โศกอะไรหรือเศร้าเนี่ยแบบอจารแบบเอาเอา
00:22:06 → 00:22:08แบบที่ยังไม่เป็นบาดแผลนะคะบาดแผลทางใจ
00:22:08 → 00:22:12เนาะว่าลายที่ไปหาหลวงพี่เองเนี่ยหลวงพี่
00:22:12 → 00:22:15ก็บอกว่าอืบาดแผลแล้วนะที่ต้องเยียวยาจิต
00:22:15 → 00:22:18ใจจิตวิญญาณเหลวงพี่ได้ได้ช่วยดูแลตรงนี้
00:22:18 → 00:22:22เยอะนะถ้าถอยๆมาเป็นการสูญเสียที่ที่เรา
00:22:22 → 00:22:25อาจจะยังไม่เป็นบาดแผลนะคะเป็นสูญเสียใน
00:22:26 → 00:22:29ในเป็นธรรมชาติทั้งหลายเนี่ยค่ะคนก็ยัง
00:22:29 → 00:22:31ต้องมีราคาต้องจ่ายกับการสูญเสียเหมือน
00:22:31 → 00:22:34กันนะคะคุณประสานท่านผู้ฟังออ่าอาจารย์
00:22:34 → 00:22:37ย้อนนึกไปถึง 4-5 ปีก่อนมีข่าวใหญ่เลยค่ะ
00:22:37 → 00:22:41ทาง้านหนังสือพิมพ์ว่าญี่ปุ่นจัดพิธีไม่
00:22:41 → 00:22:43แน่ใจว่าคุณประสันเคยได้ยินหรือแได้ยิน
00:22:43 → 00:22:47เนาะว่าจัดพิธีอ่าเรียกว่าพิธีไว้อลหรือ
00:22:47 → 00:22:51งานศพให้กับหุ่นยนต์หุ่นยนต์ไบโอซึ่งเป็น
00:22:51 → 00:22:54เป็นหุ่นยนต์หมาค่ะเป็นหุ่นยนต์หมาตัว
00:22:54 → 00:22:57เล็กๆที่ที่ที่ญี่ปุ่นนะเาจะมีหุ่นยนตต์
00:22:57 → 00:22:59ที่แบบอยู่เป็นเพื่อนผู้สูงอายุที่
00:22:59 → 00:23:02ญี่ปุ่นผู้สูงอายุก็เยอะนะคะแล้วก็หุ่น
00:23:02 → 00:23:05ยนต์ที่เขาจะน่ารักตรงที่แบบเสามารถที่จะ
00:23:05 → 00:23:09แบบเซนซิกับกับีคกับอารมณ์ของผู้สูงอายุ
00:23:10 → 00:23:12ได้ตอบสนองได้คือคือเหมือนมีสัตว์เลี้ยง
00:23:12 → 00:23:15ในบ้านแต่เป็นสัตว์เลี้ยงแบบหุ่นยนต์
00:23:15 → 00:23:17อย่างเงี้ยค่ะแล้วทีนี้มันเกิดปัญหาว่าพอ
00:23:18 → 00:23:21ผลิตผลิตมาเนี่ยแบบมันไม่มีอะไหล่ก็เลย
00:23:21 → 00:23:25ต้องหยุดผลิตแล้วก็พอหยุดผลิตแล้วมันก็
00:23:25 → 00:23:28ผู้สูงอายุก็ไม่มีหุ่นยนต์แล้วก็ไม่รู้จะ
00:23:28 → 00:23:29เอา
00:23:29 → 00:23:32อือ่าเหมือนเหมือนเราเลี้ยงสุนัขแล้วก็
00:23:32 → 00:23:34สุนัขก็ตายไปอะไรเงี้นะฮะเอเออแล้วซ่อม
00:23:34 → 00:23:38ไม่ได้ก็พยายามจะซ่อมแต่ว่าโรงงานเผลิต
00:23:38 → 00:23:42หยุดผลิตอ่าหุ่นยนต์นี้ค่ะผู้สูงอายุ
00:23:42 → 00:23:45จำนวนมากเลยอ่ะค่ะที่มีมีเจ้าสัตว์เลี้ยง
00:23:45 → 00:23:49หุ่นยนต์ตัวเนี้ยก็เสียใจก็คือ process
00:23:49 → 00:23:52เดียวกับกีฟกับความโศกอาลัยนี่เลยค่ะทาง
00:23:52 → 00:23:56บริษัทที่ทางโน้นทางญี่ปุ่นทางอ่าหมู่
00:23:56 → 00:23:59บ้านที่มีผู้สูงอุุที่มีสัตว์เลเลยจัด
00:23:59 → 00:24:03พิธีค่ะพิธีการไว้อาลัยคือแบบไว้อาลัย
00:24:03 → 00:24:07แล้วก็มีทางกิประกอบกิจกรรมทางจิตวิญญาณ
00:24:07 → 00:24:10เพื่อส่งให้เจ้าหุ่นยนต์หมาหมาน้อยตัว
00:24:10 → 00:24:13เนี้ยแบบเออไปสู่สุคติอย่างเงี้ยค่ะผู้
00:24:13 → 00:24:17สุขอายุถึงทำใจที่แบบเออตัดขาดได้แล้วก็
00:24:17 → 00:24:20อาจจะผูกพันกับสิ่งใหม่อย่างเงี้ยค่ะเนาะ
00:24:20 → 00:24:23ในในธรรมชาติกลไกเหล่าเนี้ยแม้ว่าจะเป็น
00:24:23 → 00:24:26การสูญเสียโดยปกตินะคะเราก็ต้องการสิ่ง
00:24:26 → 00:24:29นี้ค่ะสิ่งที่เยียวยาจิตวิญญาณสิ่งที่บอก
00:24:29 → 00:24:32กับเราว่าอ่ะอ่ะต่อไปเราจะ Mo On แล้วนะ
00:24:32 → 00:24:35ไปแชปเตอร์ใหม่ของชีวิตอย่างเงี้ยค่ะนะ
00:24:35 → 00:24:38การสูญเสียนี่มันเหมือนเหมือนสัญญาณที่จะ
00:24:38 → 00:24:39บอกเราว่า
00:24:39 → 00:24:45อ่าจะไปทางนึงคือคือจมจมอยู่กับเศร้าเลย
00:24:45 → 00:24:48นะคะบัดแผลไปเลยหรืออีกทางนึงคือเป็นจุด
00:24:48 → 00:24:51ทำให้เราแบบเรียกว่าดวงตาเห็นธรรมเนาเข้า
00:24:51 → 00:24:55ใจชีวิตแล้วก็แล้วก็เข้าใจการเปลี่ยนแปลง
00:24:55 → 00:24:57แล้วสักวันนึงเราก็ถึงจุดนี้อย่างเงี้ย
00:24:57 → 00:25:00มันมี 2 ทางจริงจริงค่ะแล้วก็อ่าโดยคน
00:25:00 → 00:25:03ทั่วๆไปถ้าเกิดว่าเราได้เตรียมตัวกันมา
00:25:03 → 00:25:06ก่อนนะคะได้บางคนก็เตรียมตัวด้วยการ
00:25:06 → 00:25:08ปฏิบัติธรรมปฏิบัติตามความเชื่อศาสนาหรือ
00:25:08 → 00:25:11หรือบางคนก็เตรียมตัวด้วยการแบบมาเป็น
00:25:11 → 00:25:14อาสาสมัครหรือว่าเข้ากคุ้นชินกับกับ
00:25:14 → 00:25:17เรื่องราวอย่างเงี้ยกับการเกิดแก่เจ็บตาย
00:25:17 → 00:25:20อันนี้ก็อก็เรียกว่าพอมีพิธีกรรมเข้ามา
00:25:20 → 00:25:24ช่วยนะคะทำให้เราครับสามารถก้าวข้ามได้
00:25:24 → 00:25:27ง่ายได้เร็วอือันเนี้ยค่ะอันนี้ก็ก็เป็น
00:25:27 → 00:25:30ช่องทางเหตุการณ์นี้ก็ทำให้เรารู้สึกว่า
00:25:30 → 00:25:33เออนะถึงวัยแล้วล่ะเราอยู่ในวัยที่นต้อง
00:25:33 → 00:25:36รับมือกับสิ่งเหล่านี้เราอยู่ในวัยที่จะ
00:25:36 → 00:25:39ต้องเป็นอาจจะเป็นตัวอย่างให้กับรุ่นลูก
00:25:39 → 00:25:41รุ่นหลานเนาว่าเราจะอยู่กับเรื่องนี้
00:25:41 → 00:25:44อย่างเข้มแข็งได้อย่างไรหรืออยู่อย่าง
00:25:44 → 00:25:47เข้าใจนะมันอาจจะจะจะร้องไห้บ้างนะแต่ก็
00:25:47 → 00:25:50บนความเข้าใจอย่างเงี้ยค่ะมันมีช่องนี้
00:25:50 → 00:25:53ด้วยนะคะซึ่งซึ่งอาจารย์ว่าท่านผู้ฟัง
00:25:53 → 00:25:56หลายท่านก็อาจจะมีประสบการณ์นี้เนาะคือ
00:25:56 → 00:25:58เข้าใจอ่ะเข้าใจว่าเอถึงเวล
00:25:58 → 00:26:02ถึงเวลาแล้วล่ะเราทำเต็มที่แล้วหรือว่า
00:26:02 → 00:26:06เรื่องเนี้ยบางคนใช้บางคนพอเกิดเหตุการณ์
00:26:06 → 00:26:10เนี้ยทำให้เข้าใจคำสอนต่างๆที่ตัวเองชื่อ
00:26:10 → 00:26:13ชื่อยึดถือตามศาสนาที่ตัวเองยึดมั่นนะว่า
00:26:13 → 00:26:15โอ้เข้าใจละการกลับไปอยู่กับพระเจ้าเป็น
00:26:16 → 00:26:19แบบนี้นี่เองเข้าใจละที่ครูบาอาจารย์สอน
00:26:19 → 00:26:22ออคำนี้มันปวดใจขนาดนี้นี่เองอย่างเงี้ย
00:26:22 → 00:26:25ค่ะคือเข้าใจเบนความเข้าใจอันนี้คือคือ
00:26:26 → 00:26:29ช่องทางปกตินะคะช่องทางทางจีว่าเงี้ยคือ
00:26:29 → 00:26:32การปรับตัวปกติของคนเราค่ะอืเนาะซึ่งซึ่ง
00:26:32 → 00:26:36มีคนจำนวนนึงนะคะที่ไปช่องนี้แล้วก็เติบ
00:26:36 → 00:26:39โตค่ะก็เป็นผู้หลักผู้ใหญ่เป็นที่พึ่งให้
00:26:39 → 00:26:43กับรุ่นหลังให้กับคนแวดล้อมเนาะอแต่บางที
00:26:43 → 00:26:46เราอาจจะไม่โชคดีอย่างนั้นนะคะก็อย่างที่
00:26:46 → 00:26:48หลวงพี่โก๋บอกเนาะบางทีเราอาจเราก็อยากจะ
00:26:48 → 00:26:51เป็นคนคนั้นนะเป็นคนที่แบบเอปรับตัวได้
00:26:51 → 00:26:54แบบเป็นเป็นคนที่เป็นที่พึ่งให้กับคนอื่น
00:26:54 → 00:26:57ได้แต่บางทีตัวเราเองก็มีกลไกบางอย่าง
00:26:57 → 00:27:02เหมือนกันที่อาจจะอาจจะมีบาดแผลมาก่อนที่
00:27:02 → 00:27:05เราพยายามเข้มแข็งแล้วก็ลืมไปแล้วครับ
00:27:05 → 00:27:09หรือนะคะหรืออาจจะมีการสูญเสียเล็กๆน้อยๆ
00:27:09 → 00:27:12ที่สะสมมาเจอสิ่งนี้พอดีแบบเหมือนโดนค้อน
00:27:12 → 00:27:15ตอกอีกรอบนึงอย่างเงี้ยค่ะอันนี้ก็ก็จะไป
00:27:15 → 00:27:19ช่องช่องของหลวงพี่เนาะแล้วก็จะมีมีทีม
00:27:19 → 00:27:22หลวงพี่มีทีมวัดทั่วประเทศที่คอยแบบมีมี
00:27:23 → 00:27:26ทางจิตวิญญาณที่คอยช่วยช่วยดูแลหรือมีนัก
00:27:26 → 00:27:29จิตวิทยาหรือมีผู้เชี่ยวชาช่วยดูแลซึ่ง
00:27:29 → 00:27:32ซึ่งอาจารย์ว่าตรงเนี้ยค่ะที่เราอาจจะ
00:27:32 → 00:27:35ต้องเราอาจจะไม่อยู่ๆดีๆเราไม่รู้หรอกว่า
00:27:35 → 00:27:38เราจะมีเป็นคนที่มีบาดแผลหรือเปล่าใช่ๆนะ
00:27:38 → 00:27:41คะวันนี้วนี้ประเด็นคือเราอาจจะมาดูกัน
00:27:42 → 00:27:44ว่าเอ๊ะถ้าคนที่มีบาดแผลนี่เราเข้าขาย
00:27:44 → 00:27:47หรือยังเนี่ยที่ถ้าเกิดเหตุการณ์เนี้ยเรา
00:27:47 → 00:27:51มีโอกาสจะสะเทือนใจมากกว่าคนอื่นหรือว่า
00:27:51 → 00:27:55อาจจะสะเทือนใจสัญญาณอย่างเงี้ยมันไปจับ
00:27:55 → 00:27:59ไม้จับมือกับความเศร้าเลยนะอาจจะซึมเศร้า
00:27:59 → 00:28:02เลยก็ได้อย่างเงี้ยคะอาจารย์ว่ามันมีมัน
00:28:02 → 00:28:03มีจุด
00:28:03 → 00:28:07ที่จุดที่คิดว่าแบบการสูญเสียทั่วๆไปที่
00:28:07 → 00:28:10เราปรับตัวได้ง่ายได้ตามธรรมชาติอาจจะไม่
00:28:10 → 00:28:13มีเรื่องง่ายหรอกเรื่องนี้นะคะกับการสูญ
00:28:13 → 00:28:16เสียที่มันขึ้นจากหลุมดำด้วยตัวเองไม่ได้
00:28:16 → 00:28:20อ่ะค่ะต้องต้องมีต้องมีมือที่ช่วยต้องมี
00:28:20 → 00:28:23คนที่ช่วยประคับประคองหรือว่าอย่างน้อยก็
00:28:23 → 00:28:26เข้าใจครับเข้าใจการดิ้นรนของเราว่าเออ
00:28:26 → 00:28:29อึ๋มดำเนี่ยมันไม่ง่ายนะอยู่ในนี้ก็ยาก
00:28:29 → 00:28:33ปีนขึ้นไปก็ยากอย่างเงี้ยค่ะเนาค่ะแล้วใน
00:28:33 → 00:28:35ทางจิตวิทยานี่ก็แบ่งเหมือนกันค่ะว่า
00:28:35 → 00:28:39เนี่ยแบบถ้าเป็นเป็นการสูญเสียที่เรา
00:28:39 → 00:28:43พร้อมที่จะเติบโตได้เรียนรู้นะคะเป็นคน
00:28:43 → 00:28:46ที่แกร่งขึ้นเป็นคนที่แบบมีจิตใจเข้มแข็ง
00:28:46 → 00:28:49ขึ้นเนี้ยอันเนี้ยก็เรียกว่า Normal grf
00:28:49 → 00:28:54นะคะมันใช้เวลาแบบนะโดยทั่วๆไปก็ซักเ่า
00:28:54 → 00:28:56มันมีคอนเซป 100 วันนะคะ 100 วันที่เวลา
00:28:56 → 00:29:00คนเสียแล้วทำใจเอ 100 วันเออเก็บไว้ 100
00:29:00 → 00:29:03วันนะค่ะนะคอนเซปประมาณนะการสูญเสียโดย
00:29:03 → 00:29:06Normal หรือโดยปกติอจะจะใช้เวลาประมาณ
00:29:06 → 00:29:09นั้นค่ะ 2 เดือนหรือ 100 วันหรือไม่เกิน 3
00:29:09 → 00:29:12เดือนอันเนี้ยคนจะค่อยๆแบบประคับประคองใจ
00:29:12 → 00:29:18ให้ให้อยู่ในระดับที่รับได้ทำใจได้อแต่
00:29:18 → 00:29:21ไม่หายหรอกนะคะอ่าจากการพูดคุยกับหลายๆ
00:29:21 → 00:29:25ท่านที่เคยสูญเสียเนี่ยไม่มีใครที่หายขาด
00:29:25 → 00:29:28อ่ะค่ะพอมีเรื่องราวมากระตุ้นมันก็กลับมา
00:29:28 → 00:29:30อีกได้อย่างเงี้ยนะคะเนาะอันเนี้ยแต่
00:29:30 → 00:29:34อันเนี้ยคือคือคือความโศกเศร้าปกติค่ะแต่
00:29:34 → 00:29:38มันมีอีกช่องนึงอ่ะค่ะที่ที่ความโศกเศร้า
00:29:38 → 00:29:41ที่แบบที่มันไม่ปกติอ่ะค่ะคือมันอาจจะ
00:29:42 → 00:29:44เรียกว่ายาวนานเกินไปหรือเรียกว่าลองกีฟ
00:29:44 → 00:29:47อันเนี้ยนะคะอันนี้มันจะยังไม่ใช่ซึม
00:29:47 → 00:29:51เศร้านะคะอันนี้คือโศกเศร้าแบบแบบยาวนาน
00:29:51 → 00:29:54ค่ะโศกเศร้าอะไรคือปวดใจทุกครั้งที่มี
00:29:54 → 00:29:58อะไรมากระตุ้นเตือนเห็นภาพมีกิจกรรมกรรม
00:29:58 → 00:30:02ต่างๆที่เราเคยทำร่วมกับท่านหรือร่วมกับ
00:30:02 → 00:30:06ลูกอะไรอย่างเงี้ยค่ะหรือหรือภาพที่มัน
00:30:06 → 00:30:10หวนแว๊บนึกไปถึงอย่างเงี้ยส่วนใหญ่ความ
00:30:10 → 00:30:14สูญเสียที่มันมันมันโกอะไรที่ผิดปกติ
00:30:14 → 00:30:19เนี่ยค่ะมันมักจะเป็นบาดแผลทางใจอ่ะค่ะอื
00:30:19 → 00:30:22ๆเนาคือมันมีแผลเกิดขึ้นค่ะที่เรามักจะ
00:30:22 → 00:30:24ได้ยินบางทีคนแบบว่าสูญเสียคนที่เครัก
00:30:24 → 00:30:26แล้วเขาบอกว่าเขาไม่สามารถที่จะอยู่อยู่
00:30:26 → 00:30:27บ้านหลังนั้นได้อีกต่อไปอะไรอย่างเงี้นะ
00:30:27 → 00:30:30ฮะผมบางทีผมเข้าใจว่าถ้าคนไม่ไม่ไม่เจอ
00:30:30 → 00:30:32นี่ก็อาจจะไม่เข้าใจโมเมนต์แบบนี้นะครับ
00:30:32 → 00:30:35อาจารย์อย่างงั้นเลยค่ะบางทีมันมันไม่
00:30:35 → 00:30:38ผ่านการคิดด้วยนะคะพอสะเทือนใจปุ๊บน้ำตา
00:30:39 → 00:30:41มันไหลแล้วแบบมันจะเหนื่อยอ่ะค่ะเหนื่อย
00:30:41 → 00:30:44มากคนที่อยู่ในภาวะอย่างเงี้ยแล้วแล้วมัน
00:30:44 → 00:30:46จะหงุดหงิดตัวเองด้วยนะคะหลายคนบอกว่า
00:30:46 → 00:30:49เนี่ยแบบอาจารย์จากที่เคยทำอะไรได้เนี่ย
00:30:49 → 00:30:52ตอนนี้แค่เดินไปหน้าบ้านก็จะแย่แล้วอย่าง
00:30:52 → 00:30:56เงี้ยค่ะคือนะแล้วก็มีตามมาด้วยนอนไม่
00:30:56 → 00:30:59หลับมาฝันถึงคนที่เสียไปอะไรอย่างเงี้ย
00:30:59 → 00:31:03การออกจากพื้นที่เนี่ยมันช่วยทำให้กลไก
00:31:03 → 00:31:06ต่างๆนี่มันมันลดการกระตุ้นลงอ่ะค่ะครับ
00:31:06 → 00:31:10ก็น่าจะช่วยช่วยได้สักพักนึงนะคะช่วยให้
00:31:10 → 00:31:13ระหว่างที่กำลังทำความเข้าใจอันนี้อันนี้
00:31:13 → 00:31:16นับว่าเป็นบาดแผลล่ะค่ะต้องการหลวงพี่
00:31:16 → 00:31:18เป็นอย่างยิ่งแล้วก็ต้องการผู้เชี่ยวชาญ
00:31:18 → 00:31:21เนาะอันนี้เราพอพอแยกได้เนาะอันที่ 1 ถ้า
00:31:21 → 00:31:24แบบความรุนแรงความเข้มนี่มันเยอะแล้วก็
00:31:24 → 00:31:27ยาวนานเกิน 3 เดือนอะไรอย่างเงี้ยก็คิด
00:31:27 → 00:31:30ว่าเราเราคงต้องเข้ากระบวนการค้นหาแล้ว
00:31:30 → 00:31:33ว่าแบบเออนะมันศรัทธาหรือความเชื่อหรือ
00:31:33 → 00:31:36จิตใจที่แกร่งของเรามันหายไปไหนหรือว่า
00:31:36 → 00:31:39มันมีในทางจิตวิทยาบางทีมันก็จะมีบาดแผล
00:31:39 → 00:31:42ก่อนหน้านี้หรือมีความสะเทือนใจที่เราเรา
00:31:42 → 00:31:45เก็บไว้ก่อนหน้านี้ขึ้นมาอย่างเงี้ยค่ะ
00:31:45 → 00:31:49ตรงนี้ก็อาจจะต้องต้องดูแลกันนะคะอบางที
00:31:49 → 00:31:51ต้องใช่บางทีต้องการต้องการตัวช่วยบ้าง
00:31:51 → 00:31:54ใช่มั้ยครับครับถูกค่ะถูกเช่นคำถามที่ว่า
00:31:54 → 00:31:56ไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้อย่างเงี้ยค่ะบางที
00:31:56 → 00:31:59มันอาจจะย้อนเว่าเออในวันที่ผ่านมาเเรา
00:31:59 → 00:32:03อาจจะเคยมีบาดแผลแล้วก็อาจจะเป็นเป็นคน
00:32:03 → 00:32:06ที่ไม่ใช่เหยื่อค่ะแต่เป็นคนทำอืๆแต่มัน
00:32:06 → 00:32:09ก็เป็นบาดแผลนะคะในกระบวนการที่แบบแล้วมี
00:32:09 → 00:32:12การแบบนะคะมีการจากมีการอะไรอย่างนี้มัน
00:32:12 → 00:32:15ทั้งทั้งคนจากแล้วทั้งคนถูกจากเนาะมันก็
00:32:15 → 00:32:18อยู่ในกระบวนการอย่างเงี้ยค่ะบางทีการที่
00:32:18 → 00:32:22ได้ได้พูดคุยกับกับพระที่เราเคารพนับถือ
00:32:22 → 00:32:25การได้พูดคุยกับนักจิตวิทยาที่เราไว้ใจนะ
00:32:25 → 00:32:29มันทำให้เราย้อนไปถึงจุดนั้นได้อ่ะค่ะจุด
00:32:29 → 00:32:32ที่เราเคยแบบเคยคอลแลปส์หรือว่าเคยพังมา
00:32:32 → 00:32:36ก่อนอครับแล้วไปซ่อมแซมมันน่ะค่ะเรื่อง
00:32:36 → 00:32:38ของความโศกอะไรนี่มันซ่อมได้นะคะจะต่าง
00:32:38 → 00:32:41กับความเศร้าเนความเศร้านี่คือร่างกายมัน
00:32:41 → 00:32:45พังด้วยไม่ใช่กลไกใจพังอย่างเดียวค่ะออ
00:32:45 → 00:32:48ครับนะคะอันนี้เนาก็เลยคิดว่าอันแรกสุด
00:32:48 → 00:32:51นี่คืออ่าเราสังเกตตัวเองแล้วแยกให้ออก
00:32:51 → 00:32:54ว่าตอนนี้เราอยู่ในช่องไหนคะอืนะคะช่อง
00:32:54 → 00:32:58ทางที่โอ๋อันนี้คือโศกเศร้าที่เป็นงานของ
00:32:58 → 00:33:01ชีวิตที่ต้องทำแล้วเข้าใจแล้วเรามีแรงพอ
00:33:01 → 00:33:05เรามีตัวช่วยพอนะคะกับอีกช่องทางนึงคือ
00:33:05 → 00:33:09เรื่องเนี้ยถึงตัวช่วยจะเยอะแต่บาดแผลมัน
00:33:09 → 00:33:11มันหนักหนาจริงๆอย่างเงี้ยค่ะอันเนี้ย
00:33:11 → 00:33:15เรียกว่าต้องต้องประคับประคองตัวช่วยค่ะ
00:33:15 → 00:33:18อันเนี้ยค่ะเราถ้าเราแยกอันแรกชัดเนี่ย
00:33:18 → 00:33:22เราก็จะไปต่อได้อ่ะค่ะอือาจารย์มองมองแบบ
00:33:22 → 00:33:25นี้นะคะเพราะฉะนั้นที่สำคัญเลยคือเราต้อง
00:33:25 → 00:33:27ต้องต้องกลับมาสังเกตตัวเราเองครับว่าเรา
00:33:27 → 00:33:28ต้องการตัวช่วยหรือเปล่าหรือว่าเราอยู่
00:33:28 → 00:33:31พูดง่ายๆเราอยู่ในก้นอยู่ในหลุมของความ
00:33:31 → 00:33:33ทุกข์นี่มันลึกแค่ไหนนะครับเอาพาตัวเอง
00:33:33 → 00:33:36ขึ้นมาได้หรือเปล่าครับก็เลยอยากจะชวนทุก
00:33:36 → 00:33:38ท่านที่กำลังนั่งฟังอยู่ครับผมคิดว่า
00:33:38 → 00:33:40ประเด็นนี้น่าจะเป็นหัวข้อนึงที่ช่วยกัน
00:33:40 → 00:33:42แชร์ได้ก็สามารถให้กำลังใจกันได้นะครับก็
00:33:42 → 00:33:44ลองส่งคอมเมนต์กันเข้ามาดูนะครับลองแลก
00:33:44 → 00:33:45เปลี่ยนกันก็ได้นะครับเมื่อกี้เมื่อสัก
00:33:45 → 00:33:47ครู่นี้ท่านนึงก็ก็เขียนขึ้นมาใช่มั้ย
00:33:48 → 00:33:50ครับบอกว่าเพิ่งสูญเสียคุณพ่อไปนะครับอ่า
00:33:50 → 00:33:53โดยที่ตัวเองก็อ่าคุณบีนฤมลนะฮะบอกว่า
00:33:53 → 00:33:55เพิ่งสูญเสียคุณพ่อไปกระทันหันไม่ได้ทัน
00:33:55 → 00:33:58ได้ร่ำราจะ 1 ปีแล้วตอนนี้ยังคิดถึงคุณ
00:33:58 → 00:34:00พ่อมากเื่ออยู่คนเดียวเหมือนยังทำใจไม่
00:34:00 → 00:34:02ได้เศร้ามากไม่ทราบว่าต้องจัดการกับตัว
00:34:02 → 00:34:05เองอย่างไรอ่าอันนี้เดี๋ยวผมอันนี้ผมจะขอ
00:34:05 → 00:34:07เก็บเป็นคำถามเพื่อที่จะถามอาจารย์กระแต
00:34:07 → 00:34:09กับหลวงพี่โก๋ด้วยนะครับว่ากรณีนี้เเราจะ
00:34:09 → 00:34:12จัดการกับความโศกเศร้าอย่างไรบ้างนะครับ
00:34:12 → 00:34:16วันก่อนผมได้คุยกับน้องที่ออฟฟิศคนนึง
00:34:16 → 00:34:17ครับอาจารย์กระแตกับหลวงพี่โก๋ครับผมขอ
00:34:17 → 00:34:20อนุญาตเอาเรื่องเคมาเล่าแล้วเบอกว่าเมี
00:34:20 → 00:34:22คุณยายบอกว่าคุณยายของเขาเนี่ยเป็นคนที่
00:34:22 → 00:34:26สูญเสียลูกไปถึง 3 คนนะครับก็คือบอกว่าคน
00:34:26 → 00:34:28แรกเนี่ยตั้งแต่ตอนอาจจะยงลูกลูกเอย่าง
00:34:28 → 00:34:31เด็กๆตอนนั้นก็คุณยายก็ยังสาวๆอยู่ส่วน
00:34:31 → 00:34:34ลูกคนที่ 2 เนี่ยมันสูญเสียตอนที่เริ่มเเ
00:34:34 → 00:34:36โตแล้วแล้วคือมีหลานแล้วอะไรอย่าเงี้นะฮะ
00:34:36 → 00:34:39เป็นเป็นคนที่น่าผมเข้าใจว่าน่าจะทำใจได้
00:34:39 → 00:34:41ยากที่สุดงเขาเล่าให้ผมฟังแล้วผมแบบ
00:34:41 → 00:34:45สะเทือนใจมากเลยเบอกว่าบอกว่าคุณยายเ
00:34:45 → 00:34:48เนี่ยตอนหลังจากที่ลูกสาวเสียไปหรือคุณ
00:34:48 → 00:34:50แม่ของน้องคนนี้เสียไปเนี่ยคุณยายคนเนี้ย
00:34:50 → 00:34:55ยังส่งไนไปหาคุณแม่เเนี่ยอยู่นานถึง 3
00:34:55 → 00:34:58เดือนนะครับเพราะว่าถามว่ารู้ได้ไงรู้
00:34:58 → 00:35:00เพราะว่าน้องที่น้องที่เล่าให้ผมฟังเนี่ย
00:35:00 → 00:35:02ก็เป็นคนถือโทรศัพท์ไว้ก็จะเห็นข้อความ
00:35:02 → 00:35:05จากคุณยายแล้วก็ส่งมาหาแม่เขาเนี่ยว่าคิด
00:35:05 → 00:35:08ถึงจังเป็นยังไงบ้างโอ้โหผมฟังแล้วแบบว่า
00:35:08 → 00:35:11คนนั้นนั่งคุยกันอยู่ฟังแล้วแบบว่านิ่ง
00:35:11 → 00:35:13อึ้งไปนิดนึงนะครับรู้สึกว่าแค่แค่เรื่อง
00:35:13 → 00:35:16แบบนี้มันฟังแล้วสะเทือนใจนะครับผมก็เข้า
00:35:16 → 00:35:18ใจว่าเหมือนที่ที่อาจารย์กระแตบอกเลยว่า
00:35:18 → 00:35:21ระยะเวลา 100 วันนะอะไรอย่างเงี้นะฮะแต่
00:35:21 → 00:35:24แต่ด้วยความที่อาจจะเป็นคุณยายที่ที่มีมี
00:35:24 → 00:35:26ประสบการณ์ในการมีชีวิตอยู่ผมก็เข้าใจว่า
00:35:26 → 00:35:29เวลาก็อาจจะช่วยเยียวยาหรือให้คำตอบอะไร
00:35:29 → 00:35:32บางอย่างกับกับคุณยายนะครับเนี่ยฮะตรงตรง
00:35:32 → 00:35:34นี้ก็เลยกลับมาทางหพี่โก๋อีกรอบนึงครับ
00:35:34 → 00:35:36เหมือนที่เมื่อกี้อาจารย์กระแตเกริ่นไว้
00:35:36 → 00:35:41ฮะว่ากรณีแบบนี้นี่เราเราควรมีวิธีการมอง
00:35:41 → 00:35:44สิ่งเหล่านี้อย่างไรหรือมีวิธีการพาตัว
00:35:44 → 00:35:47เองหลุดมาจากสภาวะแบบนี้อย่างไรบ้างนะ
00:35:47 → 00:35:50ครับเผื่อยังไงจะตอบคำถามของของผู้ฟังที่
00:35:50 → 00:35:52เข้ามาด้วยนะครับเชิญนิมนต์เลยครับหลวง
00:35:52 → 00:35:57พี่โกครับครับก็เป็นอย่างที่อาจารย์บอก
00:35:57 → 00:35:59ไว้เลยนะครับอย่างที่อาจารย์กระแตบอกไว้
00:35:59 → 00:36:03เลยว่าเอ่อเราไปอยู่ที่ก้นหลุมดำได้อย่าง
00:36:03 → 00:36:07ไรนะครับเอ่อทำไมเราถึงอยู่ตรงนี้นะครับ
00:36:07 → 00:36:10แล้วทำไมเราถึงอยู่ตรงนี้นานจังนะครับ
00:36:10 → 00:36:14เวลาที่หลวงพี่ได้มีโอกาสเอ่อพูดคุยหรือ
00:36:14 → 00:36:16รับฟังอ่ะนะครับส่วนใหญ่จะเป็นรับฟังสัก
00:36:16 → 00:36:2190% เลยด้วยซ้ำนะครับเอิหลวงพี่มักจะมอง
00:36:21 → 00:36:25หา 2 อย่างนะครับแล้วก็พยายามฟังดูเผื่อ
00:36:25 → 00:36:28เขาจะได้ยินเสียงตัวเองด้วยโดยที่หลักๆก็
00:36:28 → 00:36:33เป็นคำถามอะนะฮะว่าเอิถึงจุดนี้ได้ยังไง
00:36:33 → 00:36:37นะครับหลุมดำเนี่ยเขาอยู่ตรงไหนแล้วทำไม
00:36:37 → 00:36:41หลุมดำมันถึงตรึงเขไว้ได้นะครับทำไมถึง
00:36:41 → 00:36:46อยู่จุดนี้นะครับแล้วก็เช่นนะครับบางทีก็
00:36:46 → 00:36:50คือเหมือนกับเขาสร้างภาพไว้มากครับว่า
00:36:50 → 00:36:54สมมุติสมมติเอาเอเอาเคสของคุณแม่เลี้ยง
00:36:54 → 00:36:57เดี่ยวก็แล้วกันนะครับว่าเรามีกันอยู่ 2
00:36:57 → 00:37:00แม่แม่ลูกเนาะอืเพราะฉะนั้นหลังจากลูก
00:37:00 → 00:37:04เรียนจบแล้วภาพต่างๆภาพบรรยากาศภายในบ้าน
00:37:04 → 00:37:07จนกระทั่งเราจะโตไปแม่ก็แก่เฒ่าลูกก็เติบ
00:37:08 → 00:37:13โตขึ้นมาคือเพะถัดไปทั้งหมดเนี่ยมีลูก
00:37:13 → 00:37:19อยู่ด้วยเสมอแม่นึกไม่ออกว่าบทบทบทต่อๆไป
00:37:19 → 00:37:22แบบที่ไม่มีลูกเนี่ยเป็นยังไงเหรอเพราะ
00:37:22 → 00:37:26ว่าแม่ก็แก่เฒ่าลงไปเรื่อยๆเนาะแล้วก็
00:37:26 → 00:37:28เหมือนกับเรา
00:37:28 → 00:37:30ถึงแม้ว่าจะเป็นแม่ลูกแต่ก็มีความเป็น
00:37:30 → 00:37:34บัดดี้กันที่สุดแม่นึกไม่ออกออืว่าบทต่อ
00:37:34 → 00:37:37ไปต่อๆไปเนี่ยที่จะไม่มีลูกเนี่ยเป็นยัง
00:37:37 → 00:37:41ไงอันนี้ก็คือหลุมดำที่เกิดขึ้นนะครับ
00:37:41 → 00:37:46เกิดจากการที่ว่าทุกๆวันเสร้างพอตที่จะมี
00:37:46 → 00:37:50แม่และลูกเนี่ยอยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆแล้ว
00:37:50 → 00:37:55แต่แต่ไม่เคยคิดถึงอาจจะมีช็อตบางช็อต
00:37:55 → 00:37:59อะไรอย่างนี้เนาะแล้วก็อย่างเงี้ยครับก็
00:37:59 → 00:38:03จะให้ดูว่าเรามาถึงจุดนี้ได้ยังไงหมายถึง
00:38:03 → 00:38:07อะไรที่ส่งเรามาที่จุดนี้การคิดฉากความ
00:38:07 → 00:38:11รู้สึกหรือบางทีภาวะพึ่งพานะครับเช่นโอ
00:38:12 → 00:38:16แก่เฒ่าละทั้งคู่นะครับมองไปสามีก็อยู่บน
00:38:16 → 00:38:20เตียงนะครับยังติดเตียงอยู่เลยตอนนี้
00:38:20 → 00:38:23เหลือแต่แม่ซึ่งกำลังแก่เท่านะครับอ่ะอาจ
00:38:23 → 00:38:27จะมีลูกสัก 2 คนแต่ลูกคนนึงก็อยู่กับอยู่
00:38:27 → 00:38:30กับกับครอบครัวใหม่อืเนาะลูกที่อยู่ด้วย
00:38:30 → 00:38:33เอาเอาสิยังไงจากนี้เป็นต้นไปมีแต่แม่
00:38:33 → 00:38:39ซึ่งแก่เฒ่าลงทุกวันกับเอ่อพ่อที่อยู่บน
00:38:39 → 00:38:42เตียงคือภาวะพึ่งพาแบบนี้ก็ก็น่าเห็นใจที
00:38:42 → 00:38:45เดียวครับสักครู่อย่างที่หลวงพี่เล่าก็
00:38:45 → 00:38:50คือเป็นฉากที่สร้างขึ้นเนาะแบบแบบอแบบ
00:38:50 → 00:38:54เค้าเรียกอะไรดีอ่ะครับแบบมันเหมือนมัน
00:38:54 → 00:38:57เป็นพลอที่สร้างขึ้นเป็นภาพบวกเนาะอันนี้
00:38:57 → 00:39:00คือไม่ต้องสร้างอะไรมากเลยอ่ะพรุ่งนี้เรา
00:39:00 → 00:39:04จะไปต่อยังไงอเออแม่ก็อายุเท่านี้แล้วอือ
00:39:05 → 00:39:07ผมผมว่าประเด็นที่หลวงพี่โก๋พูดตรงนี้น่า
00:39:07 → 00:39:09สนใจนะครับว่าแต่ละคนจะมีพที่ตัวเองสร้าง
00:39:09 → 00:39:12ขึ้นนะพที่ตัวเองสร้างขึ้นก็คือว่าแม่การ
00:39:12 → 00:39:15เติบโตของลูกสาวลูกสาวเข้ามหาวิทยาลัยเรา
00:39:15 → 00:39:17ก็สร้างไว้ว่าเราจะเป็นยังไงบ้างแก่เท่า
00:39:17 → 00:39:19ไปเจะดูแลแต่พอมาวันนึงลูกจากไปอย่าง
00:39:19 → 00:39:22กะทันหันอันเนี้ยฮะถึงแสดงว่านั่นหมายถึง
00:39:22 → 00:39:25ว่าการที่คนเราจะลุกขึ้นมาสร้างพตให้กับ
00:39:25 → 00:39:27ชีวิตของเรานี่มันก็เป็นสิ่งที่คนระมัด
00:39:27 → 00:39:30ระวังใช่มั้ยครับผมหลวงพี่โครับหลวงพี่
00:39:30 → 00:39:33ว่ามันก็เลี่ยงยากนะครับแต่ละวันคุณแม่
00:39:33 → 00:39:38เลี้ยงเดี่ยวที่ไปรับไปส่งทำอะไรเพื่อลูก
00:39:38 → 00:39:41คือมันเป็นเรื่องของทฤษฎีแรงจูงใจธรรมดา
00:39:41 → 00:39:44ใช่มั้ยฮะถ้าไม่มีความหวังก็ไม่รู้ว่าวัน
00:39:44 → 00:39:48นี้จะเหนื่อยขนาดนั้นลุกขึ้นมาทำอาหารตาม
00:39:48 → 00:39:53สั่งสู้ทุกวันเนี่ยแหละอืมเพื่ออะไรครับ
00:39:53 → 00:39:56แล้วมันเหมือนแล้วมันเหมือนแบบทุกุกวัน
00:39:56 → 00:39:59ที่เข้าครัวแล้วแม่เหนื่อยๆบางทีก็ตั้งคำ
00:39:59 → 00:40:02ถามแม่เหนื่อยเพื่อใครอยู่นะอืครับมันมัน
00:40:02 → 00:40:05มันพร้อมมันมันมันมันเหมือนกับแรงจูงใจก็
00:40:05 → 00:40:10หายครับครับแล้วจะไปต่อไปยังไงก็หายพลอต
00:40:10 → 00:40:13มันรวนกันหมดเลยอไปบวกกับในบ้านเนี่ยก็
00:40:13 → 00:40:15บ้านเราเนาะเป็นบ้านทาวน์เฮ้าสอยู่อย่าง
00:40:15 → 00:40:19นี้มันก็มีห้องลูกกับห้องแม่แล้วมันยังไง
00:40:19 → 00:40:22ล่ะจากนี้เป็นต้นไปก็มีในบ้านเนี่ยมีของ
00:40:22 → 00:40:25ของเราอยู่แค่ 2 คนครับนะตรงนี้ก็ภาพลูก
00:40:25 → 00:40:29ตรงนี้ก็ภาพแม่ตรงนี้ก็ภาพเราอืตรงนั้นก็
00:40:29 → 00:40:32ห้องลูกโอโหมันยังไงนี่ใช่มั้ยครับเพราะ
00:40:32 → 00:40:35ฉะนั้นนอกจากพอตที่กำลังจะต่อไปแล้วเนี่ย
00:40:35 → 00:40:40ความทรงจำทั้งหมดเนี่ยห้อมล้อมอยู่รอบตัว
00:40:40 → 00:40:44อือันนี้เป็นเป็นเคสที่เอ่อหลวงพี่ลองลอง
00:40:44 → 00:40:48ลองเล่าดูก็แล้วกันนะว่าบางทีก็ต้องฟัง
00:40:48 → 00:40:51ด้วยด้วยความที่ว่าคุณโยมท่านเนี้ยเป็นคน
00:40:51 → 00:40:54ที่มาตักบาตรที่วัดบ่อยมากอืนะครับแล้วก็
00:40:54 → 00:40:57เล่าให้ฟังบอกเนี่ยแหละเอ่อหลวงพี่ก็รับ
00:40:57 → 00:41:01นิมนต์ไปนะครับให้ลูกสาวร่ำลาอะไรต่างๆ
00:41:01 → 00:41:05แล้วเสร็จไปแล้วก็บอกโอแม่แม่ก็มาถึงจุด
00:41:05 → 00:41:07นี้แม่ก็แข็งแรงแล้วเนาะแม่เคยมีชีวิต
00:41:08 → 00:41:11อยู่เพื่อนลูกเนาะแล้วก็ถึงวันนี้แผลนมัน
00:41:11 → 00:41:13อาจจะเปลี่ยนไปบ้างอาจจะเป็นเวลาที่เรา
00:41:14 → 00:41:16ต้องมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองมั้ยอือะไร
00:41:16 → 00:41:18อย่างเงี้ย
00:41:18 → 00:41:21อแบบแม่มาถึงจุดนี้แล้วแม่เข้มแข็งเพื่อ
00:41:21 → 00:41:25คน 2 คนตอนนี้มันอาจจะงงๆหน่อยนะที่เรา
00:41:25 → 00:41:28ต้องเข้มแข็งเพื่อตัวเองครับคือมันก็ตรง
00:41:28 → 00:41:31ไปตรงมาด้วยความที่เราเราเราค่อนข้างใกล้
00:41:31 → 00:41:34ชิดกันอืครับหลวงพี่ครับแล้วถ้าอย่างกรณี
00:41:34 → 00:41:37ที่ว่าเราอันนี้ผมอาจจะเป็นสถานการณ์ที่
00:41:37 → 00:41:40ว่ากรณีเดียวกันที่คุณแม่เป็นแม่เลี้ยง
00:41:40 → 00:41:43เดี่ยวดูแลลูกนะครับแล้วก็ทำงานหนักเพื่อ
00:41:43 → 00:41:45ลูกส่งลูกเรียนหนังสือแต่มาวันนึงลูกก็
00:41:45 → 00:41:48จากไปอย่างกะทันหันซึ่งแน่นอนว่ามันก็อาจ
00:41:48 → 00:41:50จะเป็นพลอตที่หลวงพี่เล่ามาทั้งหมดนี่
00:41:50 → 00:41:52แหละครับก็คือคนเราก็จะต้องสร้างพอตมี
00:41:52 → 00:41:54ความหวังทำงานหนักไปเพื่ออะไรใช่มั้ยฮะ
00:41:54 → 00:41:56แต่ปัญหามันก็คือเมื่อเื่อพอตมันไม่ได้
00:41:56 → 00:41:59เป็นอย่างหวังนี่แหละครับอยู่ๆมาลูกก็จาก
00:41:59 → 00:42:01ไปอะไรแบบนี้นะครับลูกก็จากไปอย่าง
00:42:01 → 00:42:04กะทันหันตรงนี้หลวงพี่จะบอกว่ายังไงครับ
00:42:04 → 00:42:07คนเรามันต้องมีกวากันเผื่อพื้นที่ไว้
00:42:07 → 00:42:10เผื่อใจไว้หรือเราควรจะจริงจังกับพลอที่
00:42:10 → 00:42:11เราสร้างขึ้นนี่ซักขนาดไหนครับหลวงพี่
00:42:11 → 00:42:15ครับหลวงพี่เป็นคนระวังพลอตมากนะครับ
00:42:15 → 00:42:19ระวังพอตก็คือจริงๆแล้วถ้าเราให้ความหมาย
00:42:19 → 00:42:23ว่าลูกคืออนาคตพอลูกจบไปมันก็เหมือนอนาคต
00:42:23 → 00:42:26เราก็ต้องคิดใหม่ใช่มั้ยฮะมันก็งงอ่ะว่า
00:42:26 → 00:42:30ลูกคืออนาคตอย่างเงี้ยเพราะฉะนั้นจริงๆ
00:42:30 → 00:42:31แล้วหลักธรรมเราเรียกสิ่งเหล่านี้ว่า
00:42:31 → 00:42:37อุปาทานก็คือการให้ความหมายนะครับลูกคือ
00:42:37 → 00:42:42เหตุผลที่จะอยู่ลูกคือกำลังใจทีนี้พอลูก
00:42:42 → 00:42:48หมดไปลูกๆๆลูกๆจบชีวิตก็รู้สึกกำลังใจหาย
00:42:48 → 00:42:50นะครับเพราะฉะนั้นเราต้องมองไปว่าจริงๆ
00:42:50 → 00:42:53แล้วกำลังใจอ่าลูกอาจจะเป็นหนึ่งในกำลัง
00:42:53 → 00:42:57ใจแต่ชีวิตมนุษย์ก็ยังมีกำลังใจได้อีก
00:42:57 → 00:43:00หลายทิศทางนะฮครับอะไรอย่างนี้เป็นต้น
00:43:00 → 00:43:04เพราะฉะนั้นเราเราต้องดูว่าความหมายของ
00:43:04 → 00:43:07ลูกคืออะไรแล้วเราจะถ้าอันนั้นเป็นเหตุผล
00:43:07 → 00:43:11ในการไปต่อได้เนี่ยจะต้องเอาอะไรมาทดแทน
00:43:11 → 00:43:15นะครับหรือให้ความหมายใหม่กับการสูญเสีย
00:43:15 → 00:43:18อย่างเช่นนะครับอย่างที่หลวงพี่เคยได้ได้
00:43:18 → 00:43:20ได้ได้แลกเปลี่ยนเล่าเรื่องนี้ให้ให้
00:43:20 → 00:43:23อาจารย์กระแตฟังด้วยครับว่าพอถึงวันนึง
00:43:23 → 00:43:27ครับหลวงพี่ก็ได้ทำกิจกรรมกับบ้านพักเ่อ
00:43:27 → 00:43:30สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้านะครับแล้วก็บอกแ
00:43:30 → 00:43:34แม่แม่ครับแม่ช่วยทำอาหารมาออกโรงทานให้
00:43:34 → 00:43:36หลวงพี่หน่อยสิอะไรอย่างเงี้ยแล้ววันนั้น
00:43:36 → 00:43:39แม่ก็มาบอกว่าอ๋อเป็นโรงทานกบสถาน
00:43:39 → 00:43:42สงเคราะห์เหรองั้นแม่ขอเอากีตาร์ของลูก
00:43:42 → 00:43:46สาวเนี่ยเอามาทำบุญกับหลวงพี่ได้มั้ยอืเอ
00:43:47 → 00:43:51หลวงพี่ก็บอกว่าอออยากจะฝากหลวงพี่ให้กับ
00:43:51 → 00:43:53สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าใช่มั้ยล่ะบอกใช่
00:43:54 → 00:43:56ก็คือเหมือนเหมือนกับให้เรานี่แหละแล้ว
00:43:56 → 00:44:01เรามอบต่อเนาะอืหลวงพี่ก็ถามว่าทำไมแบบ
00:44:01 → 00:44:05เห็นแม่เคยแบบรู้สึกห่วงใยของเหล่านี้
00:44:05 → 00:44:09ทำไมแม่แม่ถึงแม่ถึงอยากทำสิ่งนี้ล่ะอ
00:44:09 → 00:44:12ครับเขาก็บอกอยากทำบุญให้ลูกออน่าเห็น
00:44:12 → 00:44:16มั้ยฮะเราแปลกเราแปรเปลี่ยนความถุนหาความ
00:44:16 → 00:44:19ห่วงหาอาทรพวกเนี้ยพอพลิกใหม่ว่าเราเ้าเอ
00:44:19 → 00:44:23เราทำบุญให้เขาเอาของเขาไปทำบุญเก็คลาย
00:44:23 → 00:44:26ความโศกเศร้าอะไรไปได้บ้างคือเราสามารถ
00:44:26 → 00:44:28ให้ความหมายใหม่กับสิ่งของข้าวของ
00:44:29 → 00:44:31ประสบการณ์ทั้งหลายอันนี้ก็เป็นกระบวนการ
00:44:31 → 00:44:34นึซึ่งส่วนตัวหนึที่ค่อนข้างใช้เยอะนะฮะอ
00:44:34 → 00:44:38ฮะๆครับหรือบางทีก็จะถามว่าถ้าวันนี้เรา
00:44:38 → 00:44:40ถ้าลูกเรายังอยู่คิดว่าลูกเราจะบอกเลยกับ
00:44:40 → 00:44:43เราอืถ้าลูกเราสามารถบอกกับเราได้ 2-3
00:44:43 → 00:44:47ประโยคเนี่ยคิดว่าลูกจะบอกอะไรกับโยมแม่
00:44:47 → 00:44:50นะอะไรอย่างเงี้ยอืครับอะไรอย่างเงี้ครับ
00:44:50 → 00:44:55ก็ก็ก็มักจะก็มักจะให้เหตุผลในการไปต่อ
00:44:55 → 00:44:59ถ้าเขายินดีไปต่อนะใช่ๆเต้องยินดีไปต่อ
00:44:59 → 00:45:02ด้วยอยากไปต่อใช่บางคนอยากจะอยู่ตรงนี้
00:45:02 → 00:45:06สักพักนึงอันนั้นจะยากมากใช่ๆเพราะเหมือน
00:45:06 → 00:45:08เราเราคุยกันว่าถ้าต้องตกอยู่ในหลุมบางที
00:45:08 → 00:45:09ก็ไม่ได้หมายความว่าทุกคนอยากจะขึ้นมาจาก
00:45:09 → 00:45:12ตรงนั้นนะครับบางคนอาจจะอาจจะอยากจะอยู่
00:45:12 → 00:45:14นิ่งๆหรือบางคนอาจจะยังไม่มีแรงที่จะขึ้น
00:45:14 → 00:45:19มานะครับอืบางคนที่มาเล่าให้ฟังก็คือขอ
00:45:19 → 00:45:21สิทธิ์ในการอยู่ตรงนี้ต่อก็มีนะครับไม่
00:45:21 → 00:45:25ได้บอกว่าไม่ได้บอกว่าเขาอยากไปที่อื่นเ
00:45:25 → 00:45:28อยากจะพูดให้เราฟังโดยที่จริงๆแล้วผู้ฟัง
00:45:29 → 00:45:32จริงๆคือคนในครอบครัวเคอืครับโดยที่เล่า
00:45:32 → 00:45:35ให้พระฟังแต่ลูกเข้าใจมั้ยว่าน้องสำคัญ
00:45:36 → 00:45:41กับแม่ยังไงอือนะอย่างนี้ก็มีคืออธิบาย
00:45:41 → 00:45:44เพื่อให้เข้าใจว่าทำไมเขาถึงขออยู่ตรงนี้
00:45:44 → 00:45:47ครับครับอืมครับอาจารย์อาจารย์กระแตล่ะ
00:45:47 → 00:45:49ครับถ้าอย่างกรณีแบบนี้นะฮะคือหลวงพี่โก๋
00:45:49 → 00:45:51พูดถึงเรื่องของการเปลี่ยนความหมายใหม่
00:45:51 → 00:45:54ของการจากไปกับบางคนก็พร้อมที่จะขึ้นมา
00:45:54 → 00:45:57บางคนก็ยังอยู่ที่เดิมอันนี้เราอธิบายได้
00:45:57 → 00:46:01ยังไงครับอาจารย์ครับค่ะเพราว่าบางทีคน
00:46:01 → 00:46:04บางทีคนรอบๆตัวเนี่ยอยากดูแลอยากจะพาเขา
00:46:04 → 00:46:07ขึ้นจากก้นลุมของความทุกข์นะแต่ว่าเขาไม่
00:46:07 → 00:46:09ขึ้นมาสักทีบางทีบางคนก็เคืองนะฮะใช่มฮะ
00:46:09 → 00:46:11อย่างเช่นว่ามีคุณพ่อคุณแม่เนี่ยสูญเสีย
00:46:11 → 00:46:14ลูกคนนึงไปเราเป็นลูกเราอยากจะพาให้คุณ
00:46:14 → 00:46:16พ่อคุณแม่ขึ้นมาแต่ไม่ขึ้นมาสักทีบางที
00:46:16 → 00:46:19ลูกก็มโหนะฮะว่าทำไมิพลสักทีมีเหมือนกัน
00:46:19 → 00:46:22นะครับอาจารย์คตงมีคำแนะนำหรือว่าอธิบายด
00:46:22 → 00:46:25นี้ยังไงบ้างครับค่ะตอนที่จันทร์กระตาฟัง
00:46:25 → 00:46:29หลวงพี่ได้พูดถึงเนาะว่าเออแบบช่วงที่คน
00:46:29 → 00:46:31สูญเสียแล้วการฟื้นตัวเนี่ยการให้ความ
00:46:31 → 00:46:36หมายใหม่เนาะหรือว่าการที่การที่แบบจุด
00:46:36 → 00:46:39คิดนิดนึงแล้วก็อ่ะปรับที่เหลือเนาะการ
00:46:39 → 00:46:42ที่เราอยู่เพื่อใครที่ตอนนี้ไม่มีแล้ว
00:46:42 → 00:46:45เนี่ยแล้วต้องปรับอีกบทนึงไปเพื่อความ
00:46:45 → 00:46:48หมายใหม่ตรงนี้มันใช้พลังงานเหมือนกันค่ะ
00:46:48 → 00:46:52มันใช้แรงเหมือนกันเนาะเวลาที่เราจะจะ
00:46:52 → 00:46:55ต้องนึกถึงวันข้างหน้าบนขณะที่เรายังเจ็บ
00:46:55 → 00:46:58ปวดเยมันอาจอาจจะอาจจะอยากนึกแต่ว่าไปไม่
00:46:58 → 00:47:01ถึงอย่างเงี้ยค่ะแต่ว่าถ้าเกิดเขามีแรง
00:47:01 → 00:47:03เนาะการที่ไม่ได้อยู่กับหลวงพี่บนศรัทธา
00:47:03 → 00:47:06บนความเข้าใจหรือการที่อยู่ในห้องบำบัดบน
00:47:06 → 00:47:09ความเข้าใจของของนักจิตวิทยาเองหรือว่า
00:47:09 → 00:47:12ผู้บำบัดเองเนี่ยก็จะทำให้เขาแบบก้าวก้าว
00:47:12 → 00:47:15มาอยู่ในจุดที่แบบสร้างความหมายได้ได้
00:47:15 → 00:47:18เร็วขึ้นหรือง่ายขึ้นเนาะอันนี้อันนี้คือ
00:47:18 → 00:47:21ขั้นที่พร้อมที่จะมาแล้วนะคะแต่ถอยมาที่
00:47:21 → 00:47:25คุณประสาถามถึงเนาะว่าอาจารย์แล้วถ้าเไม่
00:47:25 → 00:47:27ขึ้นมาล่ะอื
00:47:27 → 00:47:30คนะมันมันมันต้องการความเข้าใจอีกเซตนึง
00:47:30 → 00:47:34อ่ะค่ะว่าบางทีเราคิดว่าอืก็สูญเสียนะมัน
00:47:34 → 00:47:39ก็เป็นสิ่งที่แบบทุกคนก็เจออยู่มันน่าจะ
00:47:39 → 00:47:43แบบไม่ไม่ได้ไม่ได้ต่างกันแต่จริงๆแล้ว
00:47:43 → 00:47:47การสูญเสียเนี่ยแบบอวตารได้เป็นเป็นหลาย
00:47:47 → 00:47:52ล้านแบบอ่ะค่ะ 1 คน 1 คนเนี่ยมีการตอบ
00:47:52 → 00:47:55สนองหรือว่าเวลาสูญเสียขึ้นเนี่ยคนแสดง
00:47:55 → 00:47:58หรือว่ารับมือกับมาด้วยอาการที่แตกต่าง
00:47:58 → 00:48:01เรียกว่าเป็นจอรเลยอ่ะ 1 คนคือ 1 การตอบ
00:48:01 → 00:48:03สนองแล้วเพราะฉะนั้นถ้าเราเข้าใจว่าโอ๊ย
00:48:03 → 00:48:07เี่คุณยายหรือว่าคุณตาหรือคุณย่าหรือคุณ
00:48:07 → 00:48:09แม่คนอื่นๆเนี่ยเวลาเสียมันก็คงเหมือน
00:48:09 → 00:48:12ข้างบ้านเราที่แบบมีการสูญเสียเนี่ยเข้า
00:48:12 → 00:48:17ใจผิดเลยค่ะการสูญเสียมีมีความเฉพาะมากๆ
00:48:17 → 00:48:19ก็คิดถึงสินเจอร์เนาะการสูญเสียนี่คือ
00:48:19 → 00:48:22จอร์ของคนเลยค่ะมันคือผลรวมของเขาทั้ง
00:48:22 → 00:48:26ชีวิตที่ตอบสนองต่อต่อเหตุการณ์นั้นๆหรือ
00:48:26 → 00:48:29เรื่องนั้นน่ะค่ะอแม้แต่คนคนเดียวกัน
00:48:29 → 00:48:33เมื่อสูญเสียในครั้งที่ต่างกันด้วยด้วย
00:48:33 → 00:48:36สิ่งที่สูญเสียต่างกันก็โต้ตอบต่างกัน
00:48:36 → 00:48:39ด้วยนะคะเพราะฉะนั้นวาไรตี้ตรงเนี้ยมัน
00:48:39 → 00:48:42เยอะมากค่ะเดี๋ยวมาถ้าเราถ้าเราเข้าใจ
00:48:42 → 00:48:45เนี่ยเราจะรอเราจะรอท่านน่ะค่ะเราจะรอผู้
00:48:45 → 00:48:48สูญเสียให้ให้ถึงจังหวะของเคคอ่ะค่ะเขาค
00:48:49 → 00:48:52จะมีจังหวะของเขาเนาะบางคนบางคนการสูญ
00:48:52 → 00:48:55เสียเนี่ยแสดงออกด้วยความเดือดด่านหรือ
00:48:55 → 00:48:58ว่ามากกว่าโมโหมากกว่าโกรธคือมันพลุ่ง
00:48:58 → 00:49:01พล่านข้างในอ่ะค่ะการที่ทำอะไรขับรดเร็ว
00:49:01 → 00:49:05การที่แบบได้ทำร้ายตัวเองไม่ใช่คิดน้อยใจ
00:49:05 → 00:49:08อยากฆ่าตัวตายนะคือมันมันมันอยากดับ
00:49:08 → 00:49:13อารมณ์พรุ่งพล่านน่ะค่ะอืๆมีงานทำา
00:49:13 → 00:49:15มนุษยวิทยาอาจารย์อ่านแล้วอาจารย์ก็นึก
00:49:15 → 00:49:18ภาพตามนะคะว่าเวลาคนเดือดดานจากสูญเสีย
00:49:18 → 00:49:21เนี่ยต้องไปฆ่าคนอื่นน่ะค่ะต้องไปทำร้าย
00:49:21 → 00:49:24คนอื่นเพื่ออือเรียกว่าเพื่อ
00:49:24 → 00:49:28ลดโทสะที่พรุ่่งพล่านนะคะแบบนี้ก็มีนะคะ
00:49:28 → 00:49:30แต่บ้านเราอาจจะไม่ค่อยเจอนะเพราะเราไม่
00:49:30 → 00:49:33ได้ไม่ไม่ได้เป็นสังคมที่โหดร้ายอาจารย์
00:49:33 → 00:49:35เข้าใจแบบนั้นนะคะเพราะฉะนั้นอืการตอบ
00:49:35 → 00:49:38สนองตรงนี้เราอาจจะพบว่าแบบเออนะมันมี
00:49:38 → 00:49:42ต่างกันอาจจะตั้งแต่คนสังเกตไม่ค่อยเห็น
00:49:42 → 00:49:45ว่าอ๋อแบบคิดว่าดีแล้วอะไรอย่างเงี้ยค่ะ
00:49:45 → 00:49:49ไปจนถึงไปจนถึงอ่าร้องไห้ไม่หยุดไม่กิน
00:49:49 → 00:49:55ข้าวหรือว่าแบบมีอาการต่างๆทางใจบ้างทาง
00:49:55 → 00:49:58กายบ้างหรือว่าตั้งคำถามซ้ำๆว่าเออแบบ
00:49:58 → 00:50:00เป็นเวรกรรมอะไรของเรานะทำไมต้องเกิดสิ่ง
00:50:00 → 00:50:04นี้หรือไปโทษคนรอบข้างว่าถ้าวันนั้นถ้าคน
00:50:04 → 00:50:07นี้ไม่ทำแบบนั้นเรื่องนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น
00:50:07 → 00:50:09อย่างเงี้ยค่ะมันมันมีสิ่งนี้เนาะเพราะ
00:50:09 → 00:50:13ฉะนั้นช่วงเวลาที่ใช้พลังงานแบบนี้เนี้ย
00:50:13 → 00:50:17คนจะยังหาความหมายไม่ได้ค่ะเพราะว่ามันเน
00:50:17 → 00:50:20มันยังมันยังกลุ่นมันยังมันยังมีด้านลบ
00:50:20 → 00:50:22เยอะนะคะเพราะฉะนั้นในช่วงอย่างเงี้ยหลวง
00:50:22 → 00:50:25พี่แบบเยี่ยมเลยอ่ะค่ะที่หลวงพี่พูดถึง
00:50:25 → 00:50:28ว่าถ้าคนรอบข้างทำเหมือนหลวงพี่แนะนำนะคะ
00:50:28 → 00:50:33อ่าเช่นรับฟังคะอืรับฟังอยู่เป็นเพื่อน
00:50:33 → 00:50:38เนาะเ้าท่านอยากพูดก็ได้พูดได้ได้ทบทวน
00:50:38 → 00:50:41การพูดเนี่ยมันมันทำให้เราเห็นภาพทำให้
00:50:41 → 00:50:45ผู้พูดเห็นภาพว่าตอนเเรากำลังถึงจุดไหน
00:50:45 → 00:50:48มันช่วยมันช่วยจัดลำดับอ่ะค่ะอจัดลำดับ
00:50:48 → 00:50:52เรื่องราวแล้วก็มันสร้างสติขึ้นมาไอ้ตรง
00:50:52 → 00:50:55เนี้ยมันจะทำให้คนพร้อมที่จะหาความหมาย
00:50:55 → 00:50:58พร้อมที่จะเราจะชวนดูอย่างเงี้ยค่ะเพราะ
00:50:58 → 00:51:02นั้นตรงตรงนี้เลยคิดว่าถ้าเกิดคนอยู่ใน
00:51:02 → 00:51:05หลุมดำเนี้ยถ้าเรายังไม่มั่นใจเี่อยู่
00:51:05 → 00:51:08เป็นเพื่อนก่อนนะค่ะอืท่านอยากพูดอะไรฟัง
00:51:08 → 00:51:12ก่อนอย่างเงี้ยค่ะหรือว่าให้ให้ได้มี
00:51:12 → 00:51:15โอกาสได้พูดหลายคนใช้คำว่าระบายเนาะ
00:51:15 → 00:51:18อาจารย์พูดระบายหรือพูดทบทวนก็ได้นะคะ
00:51:18 → 00:51:21อาจารย์ว่าเวลาพูดเนี่ยคนก็ก็ค่อยๆได้สติ
00:51:21 → 00:51:25มาอย่างเงี้ยค่ะอันเนี้ยเป็นเป็นขั้นแรกๆ
00:51:25 → 00:51:28สุดซึ่งไม่ใช่วันเดียวค่ะถ้าเป็นเรื่อง
00:51:28 → 00:51:31ของความโศกอะไรเนี่ยมันจะกลับไปกลับมาค่ะ
00:51:31 → 00:51:35พอเราพูดแล้วแคุยแล้วเนาะท่านจะดีขึ้นมา
00:51:35 → 00:51:38แป๊บนึงอ่ะเดี๋ยวตอนเย็นกลับเป็นเหมือน
00:51:38 → 00:51:41เดิมใหม่อือเหมือนเหมือนเราไม่เคยพูดกัน
00:51:41 → 00:51:43เลยอย่างเงี้ยค่ะแล้วก็อาตั้งอ่าก็ลืมไป
00:51:43 → 00:51:46ว่าก็ให้ลืมไปนะคะว่าตอนเช้าเราพูดอะไร
00:51:46 → 00:51:49กันนะตอนเย็นแล้วเริ่มใหม่นะคะการทำแบบเ
00:51:49 → 00:51:53หลายๆรอบอ่ะค่ะมันทำให้สติมันกลับคืนมา
00:51:53 → 00:51:57ได้ไวขึ้นครับเนาอืซึ่งสิ่งที่น่ากลัวอัน
00:51:57 → 00:52:01นึงอ่ะค่ะว่าถ้าคนไม่เข้าใจนะในวัยผู้สูง
00:52:01 → 00:52:04อายุเรายังอาจจะคบไม่เยอะนะคะแต่ในคนสูญ
00:52:04 → 00:52:08เสียที่เป็นวัยที่ที่ต้องทำงานวัยที่จะ
00:52:08 → 00:52:11ต้อง productive เนี่ยค่ะบางทีทนภาวะ
00:52:11 → 00:52:14อย่างนี้ไม่ได้หันไปกินเหล้าย้อนมันเลย
00:52:14 → 00:52:17แบบเรียกว่าเซล medicate เนาะไปปดข่มไม่
00:52:17 → 00:52:20ให้มันไม่มันพุ่งพล่านปั่นป่วนอย่าเงี้ย
00:52:20 → 00:52:24ค่ะไปไปมีกิจกรรมอื่นช้อปปิ้งแหลกลานหรือ
00:52:24 → 00:52:29ว่าไปนะคะไปกินเหล้าไปทำอะไรก็ได้ให้ลืม
00:52:29 → 00:52:33ให้ลืมจริงๆมันลืมไม่ได้หรอกนะคะให้ลืม
00:52:33 → 00:52:36การสูญเสียที่เกิดขึ้นนะคะในผู้สูงอายุ
00:52:36 → 00:52:39เราจะพบว่าอาการป่วยท่านจะกำเริบอ่ะค่ะ
00:52:39 → 00:52:43ถ้าท่านเคยเป็นเบาหวานเป็นความดันสิ่งนี้
00:52:43 → 00:52:46กลับมาหมดเลยกลับมาอาการครบอ่ะค่ะอันนี้
00:52:46 → 00:52:50ก็เป็นกลไกนึงที่ร่างกายแบบนะถอยตัวเอง
00:52:50 → 00:52:54อยู่ไปอยู่ในภาวะที่แบบนะมันมันมันเพื่อ
00:52:54 → 00:52:57ให้มันมันลืมความเจ็บปวดอันเนี้ยไปอไปทุก
00:52:57 → 00:53:00ไปทุกข์กว่ากายกายก็เริ่มแย่อย่างเงี้ย
00:53:00 → 00:53:04ค่ะในภาวะอย่างเงี้ยการการพูดคุยบนความ
00:53:04 → 00:53:08เข้าใจช่วยลดการหนีไปกินเหล้าช่วยลดการ S
00:53:08 → 00:53:12medicate แล้วก็ช่วยลดลดความป่วยทางกาย
00:53:12 → 00:53:15ได้ด้วยนะคะอ่ะผลของมันเยอะเกินกว่าที่
00:53:15 → 00:53:18เราคิดเนาะการที่นั่งฟังแม้ว่าจะฟัง
00:53:18 → 00:53:22เรื่องเดียวกันซักกี่รอบดีนะคะหลวงพี่บาง
00:53:22 → 00:53:25ทีหลายรอบเนาะบางทีเราจะพบว่าโอ้โหแบบ
00:53:25 → 00:53:28ท่านบนพูดบนเหลือเกินนะเพพูดไปวันนี้รอบ
00:53:28 → 00:53:32ที่ 4 แล้วอะไรอย่างเงี้ยค่ะเนาะถ้าเรา
00:53:32 → 00:53:35ไม่ไหวนะคะนะทางทางนักบำบัดทั้งหลายเนี่ย
00:53:35 → 00:53:39ท่านท่านถูกเทรนนะทีมบำบัดเี่ก็จะถูกถูก
00:53:39 → 00:53:43ฝึกมาให้ผ่านการพูดคุยเรื่องนี้แล้วช่วย
00:53:43 → 00:53:45ให้ท่านปฏิประต่อเรื่องเหล่านี้ก็ช่วยได้
00:53:46 → 00:53:48แต่ดีที่สุดอ่ะอาจารย์ว่าลูกหลานหรือคน
00:53:48 → 00:53:52ที่เข้าใจอ่ะจะจะอยู่ใกล้และรู้ใจที่สุด
00:53:52 → 00:53:55ถ้าสามารถนะคะช่วยท่านออร์กสิ่งเหล่า
00:53:55 → 00:54:00เนี้ยมันจะทำให้จังหวะที่ท่านมีแรงขึ้นมา
00:54:00 → 00:54:04ผู้ที่สูญเสียมีแรงขึ้นมาแล้วก็สามารถที่
00:54:04 → 00:54:07จะทำความเข้าใจและสร้างความหมายใหม่ได้
00:54:07 → 00:54:11ค่ะว่าอ๋อไอ้ที่แบบเจ็บขนาดนี้นี่ใช้กรรม
00:54:11 → 00:54:13อย่างเงี้ยค่ะบางบางท่านเนาะหรือว่าที่
00:54:13 → 00:54:17มากขนาดนี้เนี่ยเราคงยังทำบุญไม่พอนี่
00:54:17 → 00:54:19ต้องเอากีต้าไปให้หลวงพี่เพื่อส่งบุญไป
00:54:19 → 00:54:23ให้ลูกหลานหรือว่าอทำอย่างอื่นเพื่อที่จะ
00:54:23 → 00:54:27ได้แบบลดหรือเยียวยาใจที่เหลืออย่างเงี้ย
00:54:27 → 00:54:30ท่านจะเริ่มคิดออกนะค่ะเพราขั้นขั้นนี้
00:54:30 → 00:54:34ถึงสำคัญนะคะอันนึงนะคือพูดคุยนะค่ะแต่
00:54:34 → 00:54:37ถ้าเกิดเรามีจุดอ่อนคือเราไม่ช่างพูดนะ
00:54:37 → 00:54:41แล้วก็ฟังได้ยาวๆไม่ได้นะก็มีช่องทางอีก
00:54:41 → 00:54:44ช่องนึงที่แบบก็มีรายงานทางวิชาการออกมา
00:54:44 → 00:54:47บอกว่ามันได้ผลคือทำกิจกรรมที่เป็นกุศล
00:54:47 → 00:54:53ทั้งหลายอ่ะค่ะอืฮะฮเนาะการได้ไปไปไป
00:54:53 → 00:54:58เยี่ยมหลวงพี่นะไปไปแบบไปวัดวาไปสถานที่
00:54:58 → 00:55:02ที่แบบทำให้เราน้อมใจเข้าถึงสิ่งที่แบบดี
00:55:02 → 00:55:05คิดดีอย่างเงี้ยค่ะ่านี้ก็ช่วยดูดทรัพย์
00:55:05 → 00:55:08พลังรบเราได้เยอะนะคะตรงนี้ถ้าเกิดว่านะ
00:55:08 → 00:55:10คะชวนทำกิจกรรมอย่างเงี้ยถ้านึกอะไรไม่
00:55:11 → 00:55:13ออกก็แมอาจารย์ไม่รู้ว่าอันนี้ถูกต้อง
00:55:13 → 00:55:16เดี๋ยวต้องถามหลวงพี่นะสังฆทานไปก่อนค่ะ
00:55:16 → 00:55:18การได้ไปสังฆทานนี่ก็เป็นโอกาสที่ได้
00:55:18 → 00:55:21กล่าวคำที่แบบตามศาสนาที่เรานับถือเนาะ
00:55:21 → 00:55:24แล้วก็ได้มีโอกาสได้พูดคุยกับพระอาจารย์
00:55:24 → 00:55:28หรือพระสงองค์เจ้าต่างๆเนี่ยมันก็มีโอกาส
00:55:28 → 00:55:32ที่เราจะได้แบบเอ่อได้เปิดใจให้ลูกหลาน
00:55:32 → 00:55:34รู้ว่าตอนนี้เราทุกข์อะไรบางทีมันก็ยาก
00:55:34 → 00:55:37สำหรับหลายคนที่จะเอ่ยปากบอกนะคะว่าตอน
00:55:37 → 00:55:40นี้ทุกข์อย่างไรนะมีคนกลางสักหน่อยอย่าง
00:55:40 → 00:55:43เงี้ยค่ะก็ช่วยได้นะคะเหล่าเนี้ยกิจกรรม
00:55:43 → 00:55:47ที่เป็นกุศลการรับฟังการให้เวลาที่มี
00:55:47 → 00:55:49คุณภาพไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยทั้งวันนะคะ
00:55:49 → 00:55:52แต่ช่วงที่อยู่ด้วยเนี่ยขอให้มีมุมของการ
00:55:52 → 00:55:56ฟังถูกค่ะถูกเนาะแล้วก็ที่สำคัญอคือสม่ำ
00:55:56 → 00:56:01เสมอค่ะถ้าเราทำสิ่งนี้ไม่ใช่ว่าเฉพาะ 3
00:56:01 → 00:56:03วันแรกที่เหลือแบบหายตัวเข้ากลีบเมฆไปอัน
00:56:04 → 00:56:06นี้ก็ไม่ช่วยนะคะแล้วก็ทำให้ท่านมีกำลัง
00:56:06 → 00:56:08ใจขึ้นมาแป๊บเดียวเดี๋ยวกลับมาอยู่ใน
00:56:08 → 00:56:11สภาวะวังเวงไม่มีลูกหลานอีกอย่างเงี้ยก็
00:56:12 → 00:56:14ไม่ได้อย่างเงี้ยนะคะเพราะฉะนั้นเหล่า
00:56:14 → 00:56:17เนี้ยก็เป็นสิ่งที่คอาจารย์คิดว่าบนความ
00:56:17 → 00:56:20รักความเข้าใจของคนรอบข้างของลูกหลานที่
00:56:20 → 00:56:22มีต่อผู้สูงอายุเองหรือว่ามีต่อผู้ที่สูญ
00:56:22 → 00:56:26เสียเองเนี่ยเป็นสิ่งที่เราทำได้ค่ะครับ
00:56:26 → 00:56:29ครับได้แต่ว่าอาจจะต้องย้อนนึกถึงนิดนึง
00:56:29 → 00:56:32เพราะว่าเราคงอาจจะไม่ทำสิ่งนี้ในชีวิต
00:56:32 → 00:56:35ประจำวันปกติอ่ะค่ะครับเนาะเพราะฉะนั้น
00:56:35 → 00:56:39อาจารย์ว่านะคะปลายทางก็คือคืออ่าช่วย
00:56:39 → 00:56:44ท่านแบบสร้างพลอตใหม่ในชีวิตนะคะที่เนาะ
00:56:44 → 00:56:48ที่มีมีสิ่งแวดล้อมใหม่อ่ะค่ะมีอาจจะเป็น
00:56:48 → 00:56:52สิ่งแวดล้อมที่อาจจะมีท่านที่สูญเสียไป
00:56:52 → 00:56:56อยู่ในใจเป็นแรงเป็นเป็นแหล่งพลังงานว่า
00:56:56 → 00:56:59เอเราทำเพื่อท่านเพื่อท่านอยู่บนสวรรค์
00:56:59 → 00:57:01ท่านจะได้รับทราบท่านที่อยู่กับพระเจ้า
00:57:02 → 00:57:04ท่านก็จะได้แบบได้เห็นเราในสิ่งนี้อย่าง
00:57:04 → 00:57:07เงี้ยคือมันไม่ได้ไม่ได้หายไปหมดอ่ะค่ะ
00:57:07 → 00:57:10แต่ว่าอยู่ที่ใดที่หนึ่งแต่ตัวยังไม่ไม่
00:57:10 → 00:57:13ไม่อยู่บนชีวิตประจำวันแล้วสร้างพอตใหม่
00:57:13 → 00:57:16ซึ่งซึ่ง 2 สิ่งนี้ต้องการพลังงานค่ะเรา
00:57:16 → 00:57:20ต้องถอยมานะคะคนแวดล้อมนะคะก็สามารถเป็น
00:57:21 → 00:57:23จุดที่ให้ท่านได้พลังงานด้วยความสม่ำเสมอ
00:57:23 → 00:57:27ด้วยการรับฟังแล้วก็พาประกอบกิตกุศลค่ะ
00:57:27 → 00:57:31อาจารย์ว่าเหล่าเนี้ยถ้าทำได้ต่อเนื่องนะ
00:57:31 → 00:57:35คะโอกาสที่ท่านฟื้นตัวเนี่ยก็จะเร็วขึ้น
00:57:35 → 00:57:38ค่ะจะเร็วขึ้นอค่ะครับอาจารย์กระแตก็ให้
00:57:38 → 00:57:41คำแนะนำสำหรับคนที่อยู่รอบๆตัวต้องคอยดู
00:57:41 → 00:57:44แลยังไงนะครับหลักๆก็คือต้องต้องฟังแล้ว
00:57:44 → 00:57:47ก็ต้องลองดูว่าผลจากความโศกเศร้านี่มัน
00:57:47 → 00:57:48อาจจะแปรเปลี่ยนออกมาได้ได้หลากหลายรูป
00:57:48 → 00:57:50แบบเพราะฉะนั้นคนที่อยู่รอบๆตัวนี้ต้องทำ
00:57:50 → 00:57:53ความเข้าใจนะครับก็เลยอยากจะชวนให้พี่ัว
00:57:53 → 00:57:55ตอบคำถามของคนที่ส่งเข้ามาด้วยเหมือนกัน
00:57:55 → 00:58:00นะครับเป็นคเหมนมีบางท่านบอกว่ามีคำถาม
00:58:00 → 00:58:02ของอาม่าสุธารัตน์ผมเข้าใจว่าอันนี้น่า
00:58:02 → 00:58:06น่าสนใจบอกว่าแล้วเนี่ยอยากจะให้แนะนำว่า
00:58:06 → 00:58:08ผู้สูงอายุเนี่ยจะรับมือกับการจากไปของ
00:58:08 → 00:58:11ลูกๆหลาดๆได้อย่างไรผมเข้าใจว่าคำถามนี้
00:58:11 → 00:58:14รวมไปถึงคุณพ่อคุณแม่ด้วยนะครับไม่จำเป็น
00:58:14 → 00:58:16ต้องสูงอายุก็ได้นะครับผมเขจะคุณพ่อคุณ
00:58:16 → 00:58:19แม่เนี่ยต่อให้อายุสัก 30 กว่า 40 50 จะ
00:58:19 → 00:58:2360 70 ก็เถอะนะครับหรือว่านะแต่วันนึง
00:58:23 → 00:58:26ลูกหลานจากไปในวัยที่เราไม่คิดว่าจะไป
00:58:26 → 00:58:29ก่อนเราเนี่ยตรงนี้เรามีคำแนะนำยังไงครับ
00:58:29 → 00:58:31หลวงพี่โก๋ครับเมื่อสักครู่นี้หลวงพี่โก๋
00:58:31 → 00:58:34พูดถึงเรื่องของการสร้างพอไว้ใช่ไหมฮะต่อ
00:58:34 → 00:58:35ตรงนี้นิดนึงครับเผื่อว่าแต่ละท่านนี่จะ
00:58:35 → 00:58:39ได้เอาไปใช้เป็นคู่มือนิดนึงครับว่าแต่ละ
00:58:39 → 00:58:41วันในวันที่ชีวิตมันปกติเนี่ยเรายังแข็ง
00:58:41 → 00:58:44แรงอะไรยังพอคิดได้เนี่ยเราจะเอาวิธีคิด
00:58:44 → 00:58:45อะไรมาเตรียมความพร้อมให้กับตัวเองในการ
00:58:45 → 00:58:50รับมือครับครับชีวิตมนุษย์นะครับการพลัด
00:58:50 → 00:58:53พรากกันจากกันเเป็นเรื่องปกตินะครับเรา
00:58:53 → 00:58:57จากเป็นไม่ก็จากตายกันอยู่สมเสมออยู่แล้ว
00:58:57 → 00:58:59นะครับทีนี้ถ้าเรา
00:58:59 → 00:59:04เอิ่มไม่ได้ไม่ไม่ได้ฝึกซ้อมกลาจากเนาะ
00:59:04 → 00:59:06อย่างบางที
00:59:06 → 00:59:10เอ่ออย่างบางทีลูกต้องไปเรียนจังหวัดอื่น
00:59:10 → 00:59:13ลูกต้องไปเรียนที่อื่นลูกต้องไปอยู่ในหอ
00:59:13 → 00:59:17พักอะไรต่างๆนะลูกต้องไปเข้าค่ายทหารหรือ
00:59:18 → 00:59:20อะไรก็ตามจริงๆแล้วเนี่ยความพลัดพรากเป็น
00:59:20 → 00:59:23ส่วนหนึ่งในชีวิตของมนุษย์เอ่ออยู่ตาม
00:59:23 → 00:59:27ปกติอยู่แล้วนะครับแต่แล้วก็เขาก็จะรู้
00:59:27 → 00:59:29สึกว่าถ้าอย่างอื่นมันก็ยังมีโอกาสได้พบ
00:59:29 → 00:59:32กันนะครับแต่อย่างนี้เนี่ยไม่มีโอกาสได้
00:59:32 → 00:59:36พบกันอีกแล้วเราถือว่าการพลัดพรากในชีวิต
00:59:36 → 00:59:39ประจำวันเนี่ยเรียกว่าเป็นซ้อมเล็กก็แล้ว
00:59:39 → 00:59:42กันเนาซ้อมเล็กซ้อมย่อยกันไปลูกไปโรง
00:59:42 → 00:59:45เรียนยังไม่รู้เลยว่าวันนี้จะได้กลับมามย
00:59:45 → 00:59:49เราไปทำงานวันนี้เราไม่รู้จจะได้กลับมามย
00:59:49 → 00:59:52นะครับถ้าเราระลึกแบบนี้และทำให้ช่วงเวลา
00:59:52 → 00:59:54ที่อยู่ด้วยกันเี่เป็นช่วงเวลาที่มี
00:59:54 → 00:59:57คุณภาพบางทีหลวงพี่คิดว่าก็เป็นเรื่อง
00:59:57 → 01:00:00แปลกนะครับอยู่กันแล้วก็ทะเลาะกันจากกัน
01:00:00 → 01:00:05ก็เสียใจเนาะถ้าเราระลึกซะว่าเอาน่ะอยู่
01:00:05 → 01:00:08กันให้ดีจากกันเมื่อถึงเวลาต้องจากกันจะ
01:00:09 → 01:00:12ได้ไม่เสียใจเราสลับดีมั้ยให้เวลาพบอยู่
01:00:12 → 01:00:15ด้วยกันเนี่ยเป็นเวลาคุณภาพนะแล้ววันนึง
01:00:16 → 01:00:19ถ้าลูกต้องไปโอ้ลูกก็ถือว่าลูกก็ไปเรียน
01:00:19 → 01:00:23ประเทศอื่นน่ะนะลูกบางทีเราก็เรียกว่าไป
01:00:23 → 01:00:26ไปดาวสุนัขไปดาวแมวใช่มั้ยครับอครับอ่าก็
01:00:27 → 01:00:30เาก็ไปสักที่นึงไปไกลหน่อยแล้วก็การาก
01:00:31 → 01:00:33กันนี่ก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วถ้าเราพึง
01:00:33 → 01:00:36ระลึกได้ว่าช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน
01:00:36 → 01:00:40เป็นช่วงเวลาคุณภาพนะครับหลวงพี่คิดว่า
01:00:40 → 01:00:42บางทีแบบเราให้ความสำคัญกับปริมาณมากเกิน
01:00:42 → 01:00:46ไปให้ความสำคัญกับสิ่งที่เราขาดน่ะมาก
01:00:46 → 01:00:49กว่าสิ่งที่เรามีเวลานี้เรายังมีกันและ
01:00:49 → 01:00:50กัน
01:00:50 → 01:00:55อยู่ทำให้ดีสิอืใช่มั้ยครับเถึงเวลาจาก
01:00:55 → 01:00:58กันก็คือเรามีเวลาที่มันแล้วไม่มีอะไรติด
01:00:58 → 01:01:01ค้างข้องใจกันละทุกคำขอบคุณขอบคุณทุกคำขอ
01:01:01 → 01:01:05โทษขอโทษนะครับทุกความปรารถนาดีได้พยายาม
01:01:05 → 01:01:08แสดงออกอย่างเป็นรูปธรรมครับนะครับทุก
01:01:08 → 01:01:12ความขัดข้องหมองใจได้ขออภัยนะมันเราเรา
01:01:12 → 01:01:16อยู่กันให้ดีทุกๆวันอันเนี้ยหรพี่คิดว่า
01:01:16 → 01:01:19เป็นการอยู่ด้วยกันอย่างดีราวกับวันนี้
01:01:19 → 01:01:23เป็นวันสุดท้ายเนี่ยทุกๆวันนะครับพอถึง
01:01:23 → 01:01:26วันนั้นแล้วเนี่ยเราจะไม่เสียใจมันเหมือน
01:01:26 → 01:01:30น่าจะรู้อย่างงี้อะไรอย่างเงี้ยอืมใช่
01:01:30 → 01:01:32ครับอันนี้ประเด็นอันนี้ที่น่าสนใจครับ
01:01:32 → 01:01:34หลวงพี่ัวบอกว่าเราต้องซ้อมเล็กใช่มั้ยฮะ
01:01:34 → 01:01:36ไม่ต้องรอเดี๋ยว่าพอเจอเหตุการณ์ใหญ่ๆที
01:01:36 → 01:01:38เดียวเดี๋ยวตั้งหลักไวนาให้เราซ้อมเล็ก
01:01:38 → 01:01:41ใช่มั้ยฮะอย่างเช่นว่าเราไม่รู้ว่าลูกเรา
01:01:41 → 01:01:44ออกจากบ้านลกลับหรือเราถ้าเราออกไปทำงาน
01:01:44 → 01:01:46เราจะได้กลับมาเจอหน้าลูกมั้ยให้เราคิด
01:01:46 → 01:01:49ให้เราหมั่นคิดแต่บางคนถ้าบางแต่บางคนนี่
01:01:49 → 01:01:52ครับหลวงพี่ถ้าบางคนที่บางทีเขาอาจจะสนใจ
01:01:52 → 01:01:54ศาสนาหรือไม่สนใจศาสนานี่วิธีคิดแบบนี้ผม
01:01:54 → 01:01:57คิดว่ามันเป็นเรื่องที่บางคนอาจจะรู้สึก
01:01:57 → 01:01:59ว่านี่คุณกำลังหาความทุกข์ให้กับตัวเอง
01:01:59 → 01:02:01หรือเปล่าใช่มั้ยฮะเพราบางคนนี่เขาบอกว่า
01:02:01 → 01:02:03เชีวิตทุกวันต้องคิดถึงความสุขสิคุณมีวัน
01:02:03 → 01:02:05ๆคุณมานั่งคิดถึงแต่เรื่องความทุกข์คิด
01:02:05 → 01:02:07แต่เรื่องอะไรคุณฟุ้งซ่านหรือเปล่าเราเรา
01:02:07 → 01:02:10เราตอบเรื่องนี้ยังไงฮหลวงพี่ครับเราเรา
01:02:10 → 01:02:12ไม่ได้คิดว่าการจากเป็นความทุกข์เราคิด
01:02:12 → 01:02:17ว่าการจากเป็นเหตุการณ์อืนะเพราะฉะนั้น
01:02:17 → 01:02:19การจากเป็นความทุกข์เนี่ยมันก็หมองเศร้า
01:02:19 → 01:02:21แล้วเราต้องมานั่งมองเศร้าอย่างนั้นเรา
01:02:21 → 01:02:25แค่คิดว่าวันนึงคนเราก็ต้องจากกันในขณะ
01:02:25 → 01:02:28ที่ยังพบกันพบกันให้มีความสุขสิเรื่อง
01:02:28 → 01:02:31อะไรอยู่กันแบบอยู่กันแบบอยู่กันแบบขุ่น
01:02:31 → 01:02:37มัวอือนะแล้วก็จากกันแบบโหยหาเราก็สู้เรา
01:02:37 → 01:02:41ก็สู้อยู่กันด้วยความเข้าอกเข้าใจนะครับ
01:02:41 → 01:02:44และยิ่งถ้าเราเข้าใจเข้าใจกันเนี่ยเราจะ
01:02:44 → 01:02:47พบว่าออมันไม่มีอะไรที่ไม่เข้าใจอ่ะหรือ
01:02:47 → 01:02:50ความไม่เข้าใจมันจะลดน้อยลงไปมากออย่าง
01:02:50 → 01:02:53เช่นถ้าสมมุติต่อให้เราต่อให้ลูกเราเจ็บ
01:02:53 → 01:02:56ป่วยอยู่ด้วยเรื่องทางจิตใจเนาะเราก็จะ
01:02:56 → 01:03:00รู้ว่าโหเขาสู้กันมามากจนเขาขอพักน่ะมัน
01:03:00 → 01:03:03ก็จะทำมันก็จะเข้าใจด้วยความเข้าใจตั้ง
01:03:03 → 01:03:08แต่เขาเป็นเลยเข้าใจในเวลาที่เขาจากอื
01:03:08 → 01:03:11ความความเข้าใจนี่แหละครับจะทำให้เราไม่
01:03:11 → 01:03:16เข้าข้างตัวเองว่าทำไมถึงไม่อืๆๆนะเพราะ
01:03:16 → 01:03:19นั้นชีวิตของเขาเป็นศิทธิ์ของเขาเราเข้า
01:03:19 → 01:03:23ใจเเราเคารพเขาความรักสำหรับหลวงพี่ไม่
01:03:23 → 01:03:26ใช่รักแบบรักอย่างที่เราอยากจะให้เ้าเป็น
01:03:26 → 01:03:29แต่เรารักอย่างที่เเป็นเค้าเนาะครับแล้ว
01:03:29 → 01:03:33วันนี้เเลือกอะไรยังไงหรือแม้กระทั่งอะไร
01:03:33 → 01:03:37ก็ตามนะครับเราเราเราก็จะยอมรับรักในแบบ
01:03:37 → 01:03:40ที่เขาเป็นอครับอันนี้ผมว่าเป็นเป็นที่
01:03:40 → 01:03:42หลวงพี่โก๋พูดนี่ผมคิดว่าเรื่องสำคัญนะ
01:03:43 → 01:03:45ครับก็คือว่า 1 ก็คือช่วงเวลาอยู่เราก็
01:03:45 → 01:03:48อยู่กันให้ดีที่สุดใช่มั้ยฮะเพราะว่าเรา
01:03:48 → 01:03:50ไม่รู้ว่าวันหนึ่งว่าเขาจากไปอย่าง
01:03:50 → 01:03:52กะทันหันเนี่ยถึงตอนนั้นเนี่ยเราอาจจะมา
01:03:52 → 01:03:55ต้องเหมือนที่ทั้ง 2 ท่านพูดนะครับก็คือเ
01:03:55 → 01:03:58เดี๋ยวเราก็ต้องมาพูดว่ารู้งี้อย่างเงี้
01:03:58 → 01:04:00แล้วฮะพอรู้งี้เสร็จแล้วก็มาทิ่มแทงตัว
01:04:00 → 01:04:02เองอีกเพราะฉะนั้นแน่นอนเรื่องการจากไป
01:04:02 → 01:04:05นี่เรากำหนดไม่ได้เราห้ามไม่ได้แต่ไอ้
01:04:05 → 01:04:07อยู่ในปัจจุบันเนี่ยเราทำได้แน่นอนใช่
01:04:07 → 01:04:10มั้ยฮะเพราะฉะนั้นทำช่วงเวลาในปัจจุบัน
01:04:10 → 01:04:13นี้ให้ดีที่สุดอย่างน้อยวันที่เขาจากไป
01:04:13 → 01:04:15แน่นอนการจากไปนี้ทุกคนเสียใจหมดแต่อย่าง
01:04:15 → 01:04:18น้อยการทำใจหรือความเข้าใจมันอาจจะทำได้
01:04:18 → 01:04:21ได้ง่ายขึ้นนะครับอันนี้ผมเลยผมเลยคิดว่า
01:04:21 → 01:04:24การใช้เวลาคุณภาพตรงนี้ก็เหมือนที่หลวง
01:04:24 → 01:04:25พี่โก๋แนะนำฮะแล้วเลยเป็นเรื่องเรื่อง
01:04:25 → 01:04:29สำคัญนะครับนะฮะลืมรวมถึงน่นด้วยฮอาจารย์
01:04:29 → 01:04:31อาจารย์กแอาจารย์กระแตแนะนำฮะเพอย่างที่
01:04:31 → 01:04:33เมื่อกี้บางท่านถามมาโดยเฉพาะผู้สูงวัยทำ
01:04:33 → 01:04:36ใจไม่ได้ลูกหลานจากไปก่อนเนะฮะอาจารย์
01:04:36 → 01:04:40กระแตมีคำแนะนำตรงนี้มครับค่ะอาจารย์มี
01:04:40 → 01:04:44สัก 2 ข้อเี่ละค่ะนะคะขข้อแรกที่คิดว่า
01:04:44 → 01:04:47แบบสำคัญเนาะว่ากระบวนการแบบศพอาลัยมัน
01:04:47 → 01:04:51ใช้เวลานะคะแล้วมันฉุดทั้งใจถึกทั้งกายนะ
01:04:51 → 01:04:53ถ้าเราเป็นลูกหลานเนี่ยถ้าใจนี้ระหว่าง
01:04:53 → 01:04:56ที่ท่านทำใจดูแลร่างกายของท่านค่ะเรื่อง
01:04:56 → 01:04:59เรื่องเรื่องกินอยู่หลับนอนเดูแลแบบอย่า
01:04:59 → 01:05:01ให้ขาดนะคะให้ร่างกายเข้มแข็งเข้าไว้เนาะ
01:05:01 → 01:05:04อันนี้อันดับแรกก่อนนะคะถ้าร่างกายไปไหว
01:05:04 → 01:05:08เนี่ยกำลังวังชามันกลับมามันก็จะมันก็จะ
01:05:08 → 01:05:12ช่วยใจได้ระดับหนึ่งนะคะอีกอันนึงอาจารย์
01:05:12 → 01:05:16ว่าข้อที่ 2 เนี่ยค่ะอ่านอกเหนือจากการ
01:05:16 → 01:05:18ที่ชวนท่านมีกำลังวังชาต่างๆแล้วเนี่ยอาจ
01:05:18 → 01:05:22จะต้องแยกให้ออกระหว่างศพอะไรกซึมเศร้า
01:05:22 → 01:05:25อ่ะค่ะเพราะว่าถ้าเกิดว่าท่านแบบเป็นซึซึ
01:05:25 → 01:05:27เศร้าแล้วก็เป็นโรคซึมเศร้าที่มันต่อ
01:05:27 → 01:05:30เนื่องมาซึ่งพบได้สูงเหมือนกันว่าศพอะไร
01:05:30 → 01:05:33มันจะมากับซึมเศร้าถ้ามันคู่กันแล้วอยู่
01:05:33 → 01:05:36ในข่ายของซึมเศร้าเนี่ยมันอาจจะต้องการ
01:05:36 → 01:05:40ตัวช่วยตัวอื่นนะคะไม่ว่าจะเป็นเป็นการ
01:05:40 → 01:05:43บำบัดที่สม่ำเสมอด้วยการพูดคุยหรือด้วยยา
01:05:43 → 01:05:46หรือด้วยอื่นๆที่เป็นกลไกการรักษาซึม
01:05:46 → 01:05:49เศร้าเองเนาเพราะว่าร่างกายมันจะรวนละจุด
01:05:49 → 01:05:54แยกค่ะระหว่างศพอะไลที่มันมันมันทำใจไม่
01:05:54 → 01:05:57ได้เรื้อรังกับซึมเศร้าเนี่ยคืออันนี้คือ
01:05:57 → 01:06:00มันเกินมันเกิน 2 เดือนไปแล้วนะคะแล้วก็
01:06:00 → 01:06:05เป็นนานๆเลยแล้วอาการก็รุนแรงคือเป็นสม่ำ
01:06:05 → 01:06:09เสมอนะคะแต่มีจุดที่แย่กันถ้าเป็นโศกอะไล
01:06:09 → 01:06:13เนี่ยมันจะมีความรู้สึกแย่กับด้านดียังมี
01:06:13 → 01:06:16อยู่อ่ะค่ะความรู้สึกบวกเมื่อคิดถึงสิ่ง
01:06:16 → 01:06:21ที่แบบเคยทำกับลูกกับหลานเคยเคยเคยมี
01:06:21 → 01:06:24กิจกรรมกับคนที่จากไปเนี่ยมันยังมีมันยัง
01:06:24 → 01:06:27มีอารมณ์บมันยังมีความสุขอยู่หลายคนเลย
01:06:27 → 01:06:30ถังตัวเองไว้ในหลุมดำนั้นน่ะค่ะอืเพราะ
01:06:31 → 01:06:34เพะไม่อยากไม่อยากร่ำรู้โลกภายนอกละขอ
01:06:34 → 01:06:37อยู่กับสิ่งที่มันเคยชินไม่ไม่อยากปีนไป
01:06:38 → 01:06:41ไหนละโกอะไรจะเป็นแบบนี้ค่ะมันจะยังอยู่
01:06:41 → 01:06:46ในโลกแบบเหวี่ยงไปมาระหว่างระหว่างอ่ารู้
01:06:46 → 01:06:49สึกแย่กับรู้สึกดีอันเนี้ยเนาะก็เป็นถ้า
01:06:49 → 01:06:53มาทางนี้เนี่ยเราก็ชวนทำกิจกุศลมากๆแล้ว
01:06:53 → 01:06:57เพิ่มพลอตใหม่ในชีวิตได้แต่นะคะแต่ถ้า
01:06:57 → 01:06:59เป็นอีกฝั่งนึงคือซึมเศร้าเนี้ยมันจะไม่
01:06:59 → 01:07:04มีด้านบวกเหลือค่ะมันจะมีลบลบและลบอ่ะค่ะ
01:07:04 → 01:07:08ลบคือแย่หงุดหงิดฉันไร้ค่าฉันไม่ดีอะไร
01:07:08 → 01:07:11อย่างเงี้ยอืๆเราเป็นภาระกับลูกหลานเรา
01:07:11 → 01:07:15เป็นภาระกับคนอื่นมันข้างหน้าคงไม่มี
01:07:15 → 01:07:18ชีวิตที่ดีแบบนี้อีกแล้วเนี่ยครับไม่ควร
01:07:18 → 01:07:20จะอยู่อีกแล้วเราอยู่มาพอแล้วเนี่ยมันจะ
01:07:20 → 01:07:24มีลบๆไปตลอดค่ะแต่ถ้ายังมีด้านดียังรู้
01:07:24 → 01:07:26สึกว่าบางส่วนเราก็ยังมีค่าอยู่แต่ไม่มี
01:07:26 → 01:07:30แรงหรือเมื่อนึกถึงคนที่จากไปแล้วมันแย่ 2
01:07:30 → 01:07:33อันนี้ต่างกันเลยค่ะถ้าเรามาฝั่งซึมเศร้า
01:07:33 → 01:07:36เนี่ยอาจารย์ว่าเราต้องหาตัวช่วยแล้วล่ะ
01:07:36 → 01:07:39หาตัวช่วยที่เป็นมืออาชีพนะคะอันนี้ก็พอ
01:07:39 → 01:07:42แยกได้นะคะอีกอันนึงค่ะที่เรามักพบคือ
01:07:42 → 01:07:46ความรู้สึกไม่อยากอยู่อีกแล้วอืซึ่งในศก
01:07:46 → 01:07:48อะไรก็มีในเศร้าก็มีแต่มีจุดที่ตัดหรือ
01:07:48 → 01:07:52จุดที่ต่างกันนะค่ะในศกอะไรถ้าเรารู้สึก
01:07:52 → 01:07:56ว่าแบบไม่อยากอยู่อีกแล้วหรือหรือมันเจ็บ
01:07:56 → 01:08:00ปวดมากจนทนไม่ไหวตายดีกว่าอะไรอย่างเงี้ย
01:08:00 → 01:08:03นะคะความรู้สึกแบบเนี้ยหรือว่าไม่รู้จะ
01:08:03 → 01:08:06อยู่ไปทำไมไม่ได้ตั้งหน้าตั้งตารออะไร
01:08:06 → 01:08:10อย่างเงี้ยค่ะไอ้ตรงนี้เนี่ยในโศกอะไรมัน
01:08:10 → 01:08:14จะผุกมันจะมีตรงนี้ที่เข้มเมื่อนึกถึง
01:08:14 → 01:08:17เช่นตอนเช้าตื่นมาแล้วมีลูกมีหลานอย่าง
01:08:17 → 01:08:21เงี้ยค่ะอย่างยายรายที่คุณย่าที่เสียเสีย
01:08:21 → 01:08:24แบบลูกสาวที่อยู่ด้วยกัน 2 คนอย่างเงี้ย
01:08:24 → 01:08:27จะเป็นมากในช่วงที่แบบเนึกถึงกิจกรรมที่
01:08:27 → 01:08:30ทำร่วมกันแต่คราวที่ไม่นึกจะไม่เป็นอครับ
01:08:30 → 01:08:33บางคราวที่ไม่นึกไม่เป็นเนาะแต่ในคนที่
01:08:33 → 01:08:37ซึมเศร้าเนี่ยมันเป็นตลอดเวลาตื่นมาก็
01:08:37 → 01:08:40เริ่มเลยค่ะเริ่มเริ่มรู้ตัวก็เริ่มแล้ว
01:08:40 → 01:08:42แบบอย่างเงี้ยทั้งวันเอ้อย่างเงี้ยไม่ใช่
01:08:42 → 01:08:45โศกอะไรล่ะค่ะอย่างเงี้ยคือซึมเศร้าอาจจะ
01:08:45 → 01:08:48ต้องพาเนาะพาไปพบแบบนะแบบไปตรวจกันซะ
01:08:48 → 01:08:51หน่อยว่าร่างกายมันพังจิตใจมันพังไปแค่
01:08:51 → 01:08:55ไหนแล้วก็อกู้กลับมาให้ร่างกายมันมีกำลัง
01:08:55 → 01:08:58ที่จะต้านทานความคิดลบเหล่านั้นอย่าง
01:08:58 → 01:09:00เงี้ยค่ะอันนี้อาจารย์ว่าก็เป็นจุดที่
01:09:00 → 01:09:04สำคัญเหมือนกันถ้าเรามีคนที่รอบตัวเนาที่
01:09:04 → 01:09:07สูญเสียเรามีผู้ใหญ่ผู้หลักผู้ใหญ่ที่สูญ
01:09:07 → 01:09:10เสียลูกหลานนะอยากให้ให้แบบคอยดูตรงนี้
01:09:10 → 01:09:14เพิ่มอีกสักนิดนึงนะค่ะอืครับก็จะนก็จะ
01:09:14 → 01:09:17สบายใจมากขึ้นค่ะครับแล้วกรณีที่อาจารย์
01:09:17 → 01:09:19กระแตแนะนำอันนี้เป็นกรณีที่สำหรับศูนย์
01:09:19 → 01:09:22เสียแล้วแล้วเราก็คอยดูเฝ้าดูว่าจริงๆ
01:09:22 → 01:09:24เป็นเรื่องของแค่โศกอาลัยหรือว่าซุมเศร้า
01:09:24 → 01:09:27แต่กรณีที่ยังไม่สูญเสียแต่เราอยากจะซ้อม
01:09:27 → 01:09:29เล็กเหมือนที่เออซ้อมเล็กเหมือนที่หลวง
01:09:29 → 01:09:32พี่โบอกนี่แหละครับแล้วคนสื่อสารเว่ายัง
01:09:32 → 01:09:34ไงครับหรือแม้กระทั่งพ่อคุณพ่อคุณแม่เอง
01:09:34 → 01:09:36ที่กำลังอาจจะกำลังฟังอยู่ด้วยซ้ำไปนะ
01:09:36 → 01:09:39ครับเราจะบอกกับตัวเองยังไงเราจะฝึกตัว
01:09:39 → 01:09:41เองยังไงครับในการซ้อมเล็กแบบนี้ว่าเรา
01:09:41 → 01:09:43อาจจะสูญเสียคนที่เรารักไปก่อนวัยอันควร
01:09:43 → 01:09:47นี่แหละครับค่ะอันนี้ขอย้อนไปถึงงานของ
01:09:47 → 01:09:49ลูกศิษย์นะคะงานของกิจกรรมของลูกศิษย์
01:09:49 → 01:09:53ทั้งหลายนะคะที่ไปไปทำการศึกษาในคนที่สูญ
01:09:53 → 01:09:56เสียแล้วก็เป็นคนที่ปฏิบัติปฏิบัติตาม
01:09:56 → 01:09:59ศาสนกิจเช่นปฏิบัติธรรมอย่างเงี้ยนะคะพบ
01:09:59 → 01:10:03ว่าคนที่คนที่มีการปฏิบัติทางจิตไม่ว่าจะ
01:10:03 → 01:10:07เป็นทางพุทธศาสนาเองหรือศาสนาอื่นศาสนา
01:10:07 → 01:10:10อื่นเช่นการนึกถึงคนอื่นการออกไปเยี่ยม
01:10:10 → 01:10:12บ้านของศาสนาคริสต์อย่างเงี้ยค่ะหรือว่า
01:10:12 → 01:10:16ทางศาสนาพุทธเองที่มีการปฏิบัติที่ฝึกสติ
01:10:16 → 01:10:22ฝึกสมาธิสิ่งนี้ช่วยทำให้ทำให้เมื่อสูญ
01:10:22 → 01:10:25เสียเนี้ยคนสามารถกลับมาอยู่อยู่ที่
01:10:25 → 01:10:29เซ็นเตอรที่ที่ปัจจุบันขณะที่ลมหายใจ
01:10:29 → 01:10:32ปัจจุบันได้ดีขึ้นได้เร็วขึ้นนะค่ะอันนี้
01:10:32 → 01:10:35ถือว่าเป็นการซ้อมที่รับมือได้กับทุกโลก
01:10:35 → 01:10:38รวมถึงสูญเสียด้วยนะคะอาจารย์ว่าถ้าคนมี
01:10:38 → 01:10:41พื้นเหล่าเนี้ยช่วยได้ค่ะแต่ว่าถ้าคนที่
01:10:41 → 01:10:44แบบโอ้โหไม่ชอบเลยไม่ชอบมีสิ่งยึดเดี่ยว
01:10:44 → 01:10:47นะคะมันไม่ใช่ไม่ใช่ไม่ใช่ทางของเราอย่าง
01:10:47 → 01:10:50เงี้ยจุดนึงที่อาจจะต้องเช็คอีกอันนึงคือ
01:10:50 → 01:10:53เรื่องของ coping สลของเราหรือวิธีการรับ
01:10:53 → 01:10:56มือกับเรื่องต่างๆของเราพบอย่างงี้ค่ะพบ
01:10:56 → 01:10:59อย่างงี้ว่าคนเรามีวิธีรับมือกับเรื่อง
01:10:59 → 01:11:02ต่างๆไม่ว่าจะเป็นความกดดันแบบเล็กนะคะ
01:11:02 → 01:11:05ชีวิตประจำวันฝนตกรถติดอย่าเงี้ยนะคะหรือ
01:11:05 → 01:11:09ความกดดันใหญ่ๆนะคะออกจากงานสอบตกอกหัก
01:11:09 → 01:11:14อะไรทำนองนี้นะคะคนจะใช้อันที่ 1 คือง่าย
01:11:14 → 01:11:16ที่สุดคือหนีมาเลยค่ะไม่รับรู้รับทราบว่า
01:11:16 → 01:11:20เกิดอะไรขึ้นนะคะอันที่ 2 คือหาตัวช่วย
01:11:20 → 01:11:25ค่ะหาเพื่อนไว้คุยหาคนไว้แบบทบทวนว่าเกิด
01:11:25 → 01:11:29อะไรขึ้นหามืออาชีพนะคะหาพ่อแม่นะคะหาคน
01:11:29 → 01:11:32ที่เราเคารพนับถือแต่อีกอีกมุมหนึ่งอัน
01:11:32 → 01:11:35นี้ลูกศิษย์ของอาจารย์กระแตนะคะเป็นเยอะ
01:11:35 → 01:11:39ค่ะคือชนปัญหาค่ะปัญหาอะไรมาเราชนเราไม่
01:11:39 → 01:11:41เคยหนีนะคะคือ problem solving หรือ
01:11:41 → 01:11:44problem โฟกัสค่ะคนส่วนใหญ่ก็เป็นเป็น
01:11:44 → 01:11:47แบบนี้เหมือนกันนะคะคนมี 3 แบบคนที่ปรับ
01:11:47 → 01:11:50ตัวรับมือกับศกอะไรดีที่สุดไม่ได้เป็นคน
01:11:50 → 01:11:55ที่ชนปัญหาค่ะแต่เป็นคนที่มี 3 สิ่งนี้มี
01:11:55 → 01:11:59มีทักษะทั้ง 3 สิ่งนี้แล้วใช้มันอย่าง
01:11:59 → 01:12:02อย่างแบบอย่างหลากหลายอ่ะค่ะกับเรื่องนี้
01:12:02 → 01:12:07เราหถูกค่ะถูกพอเวลาเรื่องนี้เราต้องการ
01:12:07 → 01:12:09ความช่วยเหลือเราขอเป็นน่ะค่ะเราบอกคน
01:12:09 → 01:12:12อื่นว่าแบบเออช่วยหน่อยเหอะเป็นไม่รู้สึก
01:12:12 → 01:12:15เสียหน้าอย่างเงี้ยค่ะอันนี้อันนี้คือคือ
01:12:15 → 01:12:18ทำเป็นเวลาชนปัญหาเราแก้เป็นค่ะเรารู้ว่า
01:12:18 → 01:12:22ถอยมานิดนึงดูปัญหาแล้วเราก็ค่อยๆคิดไล่
01:12:22 → 01:12:25ไปว่าเหตุคืออะไรอย่างเงี้ยทำเป็นนะคะ
01:12:25 → 01:12:29แล้วก็เวลาถึงจุดต้องหนีนะคะบางเรื่องมัน
01:12:29 → 01:12:32น้ำเชี่ยวเอาเรือไปขวางเนี่ยแบบพังเลยถอย
01:12:32 → 01:12:35มานิดนึงอย่างเงี้ยค่ะทำทั้ง 3 แบบเป็น
01:12:35 → 01:12:38อันเนี้ยโอกาสที่จะรับมือกับสิ่งต่างๆ
01:12:38 → 01:12:42เงี้ยทำได้ดีค่ะแต่บางคนไม่เป็นแบบนั้น
01:12:42 → 01:12:46ชีวิตแก้ปัญหาอย่างเดียวอืโอกาสพังสูงค่ะ
01:12:46 → 01:12:48แล้วพบว่าคนที่ประสบความสำเร็จหรือลูก
01:12:48 → 01:12:51หลานที่เก่งๆเนี่ยค่ะหรือพ่อแม่เราที่เคย
01:12:51 → 01:12:54เก่งๆมาก่อนพอสูงเสียะน็อคเลยเพราะท่านชน
01:12:54 → 01:12:57ปัญหาเก่งอย่างเดียวค่ะอืท่านไม่เคยคิด
01:12:57 → 01:12:59ว่าเรื่องนี้ใครจะต้องเข้ามาช่วยอย่าง
01:12:59 → 01:13:03เงี้ยนะคะถ้าเราเป็นคนที่จะต้องเตรียมตัว
01:13:03 → 01:13:06เนี่ยต้องเช็คตัวเองค่ะว่าเรามีการรับมือ
01:13:07 → 01:13:10กับเรื่องราวต่างๆได้หลากหลายแค่ไหนอืนะ
01:13:10 → 01:13:14คะเราถึงคราวที่เรารอจังหวะที่เราขอความ
01:13:14 → 01:13:17ช่วยเหลือจังหวะที่เราลงไปอยู่กับปัญหา
01:13:17 → 01:13:21เนี่ยเราทำได้แบบเชี่ยวชาญหรือยังถ้ายัง
01:13:21 → 01:13:24ไม่เชี่ยวชาญเนี่ยต้องอันที่ 1 ปรับตัว
01:13:24 → 01:13:28เองเนาให้มันมีทั้ง 3 แบบอันที่ 2 นะคะ
01:13:28 → 01:13:30ถ้าเรารู้ว่าเราชนปัญหาเก่งอย่างเดียว
01:13:30 → 01:13:34เนี่ยเราต้องบอกกับคนใกล้ชิดนะคะเออนะถ้า
01:13:34 → 01:13:37เห็นฉันแบบแย่อย่างเงี้ยเข้ามาช่วยหน่อย
01:13:37 → 01:13:39เถอะเพราะถึงตอนนั้นเนี่ยไม่มีแรงจะบอก
01:13:39 → 01:13:41แล้วละว่าต้องการตัวช่วยอย่างเงี้ยค่ะ
01:13:41 → 01:13:45ต้องต้องหาทางอย่างเงี้ยนะคะอันนี้ก็เป็น
01:13:45 → 01:13:49วิธีอรับมือแบบนึงซึ่งเราอาจจะไม่คุ้นชิน
01:13:49 → 01:13:50กับการ
01:13:50 → 01:13:54ปฏิบัติตามกิจกรรมทางศาสนาหรือสิ่งยึด
01:13:54 → 01:13:57เหนี่ยวในชีวิตอออีกหลายทางนะคะอีกหลาย
01:13:57 → 01:14:01ทางทางนึงจยาก็เสนอว่าลองปรับวิธีิของเรา
01:14:01 → 01:14:05กับเรื่องราวต่างๆลงอืนะคะถ้าเราปรับได้
01:14:05 → 01:14:08แล้วเนี่ยเราก็จะรับมือกับทุกเรื่องได้
01:14:08 → 01:14:11อย่างหลากหลายแล้วก็มีศิลปะมากขึ้นค่ะ
01:14:11 → 01:14:15โอกาสที่เราจะเฟลหรือเราจะอ่าศกอะไรแล้ว
01:14:15 → 01:14:19กลายไปเป็นซึมเศร้าแล้วก็แย่ไปเลยเนี่ยก็
01:14:19 → 01:14:24ก็จะลดลงเงี้ยค่ะครับครับนะจริงๆผมก็คิด
01:14:24 → 01:14:26เหก็คิดว่ามีก็มีคนจำนวนมากนะครับที่บาง
01:14:26 → 01:14:28ทีไม่ได้อาจจะไม่ได้สนใจในศาสนาเบื้องต้น
01:14:28 → 01:14:30นะหรือบางทีไม่ได้คิดว่าวิธีการแบบนี้จะ
01:14:30 → 01:14:33มาใช้ได้ถ้าใครคิดว่าตัวเองถนัดอะไรที่
01:14:33 → 01:14:35เป็นวิทยาศาสตร์อ่าคำแนะนำของอาจารย์
01:14:35 → 01:14:37กระแตก็อาจจะเป็นเป็นตัวนึงนะครับที่เอา
01:14:37 → 01:14:40มาใช้ได้แต่จริงๆผมคิดว่าโดยหลักใหญ่ใจ
01:14:40 → 01:14:43ความก็ไม่น่าจะต่างจากทางพุทธศาสนาหรือ
01:14:43 → 01:14:45ต่างจากศาสนามากหรอกครับนะครับในการที่
01:14:45 → 01:14:47เราจะหาหลากหลายวิธีการในการรับมือนะครับ
01:14:47 → 01:14:50คงจะเข้าสู่เกือบกับจะช่วงท้ายๆนะครับ
01:14:50 → 01:14:52เดี๋ยวจะให้ทีมงานลองขึ้นคอมเมนต์แต่ละ
01:14:52 → 01:14:54ท่านมาเรื่อยๆวันนี้เราชวนคุยกันในเรื่อง
01:14:54 → 01:14:58ของของผู้สูงวัยที่ต้องสูญเสียลูกหลานคน
01:14:58 → 01:15:01รักไปก่อนเวลาพูดง่ายๆตายก่อนตัวเรานี่
01:15:01 → 01:15:03แหละฮะแล้วเราทำใจไม่ได้แต่ว่าผมเห็นนะ
01:15:03 → 01:15:06ครับว่ามีคำถามของหลายๆคนที่เข้ามาแสดง
01:15:06 → 01:15:09อ่าความคิดเห็นนะครับโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
01:15:09 → 01:15:13คอมเมนต์ของคนที่สูญเสียแบบไม่ทันตั้งตัว
01:15:13 → 01:15:15นะครับบางทีอาจจะไม่ใช่คุณพ่อคุณแม่ก็ได้
01:15:15 → 01:15:17เนาะบางคนก็ยังเป็นหนุ่มเป็นสาวอยู่แต่
01:15:17 → 01:15:20ว่าสูญเสียเพื่อนบ้างอะไรแบบนี้นะครับ
01:15:20 → 01:15:22หรือบางทีสูญเสียคุณพ่อบ้างแล้วก็ยังรู้
01:15:22 → 01:15:25สึกว่ายังทำใจไม่ได้ยังจัดการชชีวิตไม่
01:15:25 → 01:15:27ได้ตรงนี้ครับอยากจะให้พี่โก๋ลองอยากให้
01:15:27 → 01:15:31หลวงพี่โก๋ครับลองลองอธิบายเรื่องนี้อีก
01:15:31 → 01:15:33สักนิดเพิ่มเติมอีกสักนิดนึงนะครับเผื่อ
01:15:33 → 01:15:36ว่าแต่ละท่านจะได้เอามาเป็นเครื่องมือ
01:15:36 → 01:15:38เป็นวิธีการเพื่อทำให้ชีวิตนี่เดินเดิน
01:15:38 → 01:15:41ต่อไปข้างหน้าได้นะครับนิมนครับหลวงพี่
01:15:41 → 01:15:45ครับครับก็คือคำถ้าหลวงพี่ชวนคำถามของพี่
01:15:45 → 01:15:48ประสานก็คือว่าทำยังไงเราถึงจะรู้สึกไป
01:15:48 → 01:15:51ต่อใช่มั้ยใช่ครับจะทำใจยังไงได้จะไปต่อ
01:15:51 → 01:15:57ได้ครับหลวงพี่คิดว่าเราจะใช้เเ่อสตินะ
01:15:57 → 01:16:00ครับก็คือความตระหนักรู้นี่แหละนะครับก็
01:16:00 → 01:16:02คือว่า
01:16:02 → 01:16:07เอ่อตรึกตรองกับตัวเองเลยนะเราพอใจในสิ่ง
01:16:07 → 01:16:11ที่กำลังเป็นอยู่หรือเรามีความประสงค์ที่
01:16:11 → 01:16:12จะไป
01:16:12 → 01:16:15ต่อนะครับถ้าเรารู้สึกเราอยากใช้เวลาตรง
01:16:15 → 01:16:18นี้อีกสักพักนึงมันมีความหมายที่จะทำให้
01:16:18 → 01:16:21เรามีความเป็นมนุษย์มากยิ่งขึ้นก็ใช้เวลา
01:16:21 → 01:16:23ตรงนี้สักพักก็ได้มันเป็นสิทธิ์ของเราใน
01:16:24 → 01:16:25การเข้าใจชีวิต
01:16:25 → 01:16:27นะครับอย่าไปรู้สึกว่ามันจะแปลกอะไรมาก
01:16:27 → 01:16:32มายตราบเท่าที่มันไม่ได้เอ่อเกิดเกิดเอ่อ
01:16:32 → 01:16:35เ้าเรียกอะไรฮะเอียงไปทางซึมเศร้าหรือ
01:16:35 → 01:16:38เอียงไปทางอะไรที่มันจะเป็นเ่อบ่อนทำลาย
01:16:38 → 01:16:41สุขภาพเราแล้วเช่นกินไม่ได้นอนไม่หลับคิด
01:16:41 → 01:16:45ถึงเรื่องนี้ตลอดเวลาคือมันมีความผิดปกติ
01:16:45 → 01:16:48ถ้ายังอยู่ในโซนที่เป็นปกติเนี่ยเราถาม
01:16:48 → 01:16:52ตัวเองเลยว่าเราโอเคกับสิ่งนี้มยอเราอยาก
01:16:52 → 01:16:55ใช้เวลาตรรงนี้สักพักนึงหรือเราอยากจะขอ
01:16:55 → 01:16:58ไปต่ออะไรที่เป็นสิ่งที่ชีวิตเราต้องการ
01:16:58 → 01:17:01กันแน่อืนะครับถ้าเรารู้สึกว่าตรงนี้จะทำ
01:17:01 → 01:17:05ให้เราเข้าใจชีวิตใช้เวลาตรงนี้ไปขอให้
01:17:05 → 01:17:09เป็นเวลาคุณภาพถ้าจะไปต่อคำถามก็คือจะไป
01:17:09 → 01:17:12ต่ออย่างไรแต่ถ้าเรายังไม่มีความประสงค์
01:17:12 → 01:17:15ที่จะไปต่อเนี่ยไม่มีใครพาเราออกจากตรง
01:17:15 → 01:17:19นี้ได้จริงอืเพราะต้องเป็นเจตจำนงของเรา
01:17:19 → 01:17:22เท่านั้นอันนี้เป็นเป็นตบมือข้างเดียวไม่
01:17:22 → 01:17:25เคยดังเลยที่ี่ภาสาหลงลุงพี่จะแบบค่อน
01:17:25 → 01:17:28ข้างระวังมากลุงพี่จะประเมินตรงนี้มากๆ
01:17:28 → 01:17:32เลยว่าอืจะถามจริงๆอ่ะว่าคุณยายอยากใช้
01:17:32 → 01:17:35เวลาอยู่กับตรงนี้สักพักมยคำว่าตรงนี้ไม่
01:17:35 → 01:17:39ใช่หมายความว่าพื้นที่นี้นะออ่าแต่กับ
01:17:39 → 01:17:42ช่วงเวลาอย่างนี้สถานการณ์แบบนี้กับความ
01:17:42 → 01:17:45รู้สึกแบบนี้คุณยายอยากใช้เวลาอยู่สักพัก
01:17:45 → 01:17:49หรือคุณยายอยากรู้สึกอยากจะไปต่อคำตอบที่
01:17:49 → 01:17:52หลวงพี่หลายครั้งก็คือว่าถ้ายายจะไปต่อ
01:17:52 → 01:17:57ยายจะไปยังไงอืมนะคือเค้าก็จะรู้ว่าตอน
01:17:57 → 01:18:00นี้มันก็ประมาณนี้แหละแต่แต่ถ้าวันนั้น
01:18:00 → 01:18:02วันนึงอ่ะเดี๋ยวเขาจะเปลี่ยนใจแล้วเนี่ย
01:18:02 → 01:18:08เขาจะไปต่อยังไงอืๆอนี่ฮะฮะยายก็มองไป
01:18:08 → 01:18:10ข้างหน้าสิ
01:18:10 → 01:18:14นะยายมองไปข้างหน้าชีวิตเรากว่าเราจะมา
01:18:14 → 01:18:17ถึงวันนี้นะมันเรามีความเข้มแข็งอะไรอีก
01:18:17 → 01:18:20เยอะแยะแล้วความเข้มแข็งเหลนั้นส่วนใหญ่
01:18:20 → 01:18:23ก็มักจะเพียงพอให้เราไปต่อมันอาจจะไม่ใช่
01:18:23 → 01:18:28รูปแบบอย่างที่เราเคยคิดครับนอืแต่ในที่
01:18:28 → 01:18:32สุดเดี๋ยวเราจะพบวิธีการไปต่อรูปแบบใหม่ๆ
01:18:32 → 01:18:37อือะไรแบบนี้ก็ใจเย็นๆแต่ส่วนใหญ่แล้วจะ
01:18:37 → 01:18:41จะคำถามที่สำคัญก็คือว่าเราอยากใช้เวลา
01:18:41 → 01:18:45อยู่ตรงนี้สักพักนะหรือว่าเราอยากจะไปต่อ
01:18:45 → 01:18:50เค้ารบกวนสุขภาพและคุณภาพชีวิตเรามั้ยอื
01:18:50 → 01:18:53นะมีอะไรมั้ยที่เราต้องการความช่วยเหลือ
01:18:53 → 01:18:57ครับอะไรอย่างเงี้ยครับหลวงพี่มักถามตรงๆ
01:18:57 → 01:19:01เลยอืๆใช่เพราะผมเคยเห็นบางบางท่านเหมือน
01:19:01 → 01:19:05กันอย่างเช่นว่าอ่าสูญเสียสามีแต่ว่าเรา
01:19:05 → 01:19:08ก็จะเก็บรูปสามีไว้ฮะบางทีเอาจะไปไหนเอา
01:19:08 → 01:19:10รูปสามีขึ้นรถไปด้วยรูปก็ไม่ได้เล็กๆนะ
01:19:10 → 01:19:12ครับรูปใส่กรอบรูปไปเรยบางทันบางทีพาไป
01:19:12 → 01:19:15ไหนต่อไหนตลอดเวลาคนข้างนอกมองก็จะรู้สึก
01:19:15 → 01:19:19ว่าเอ๊ะคนนี้นี่หมานว่าเป็นคนไม่ยกตัว
01:19:19 → 01:19:22อย่างนะครับสายตาคนข้างนอกมองก็ไม่ยอมรับ
01:19:22 → 01:19:24ความจริงสักทีไม่ปลงหรือเปล่าไม่ไม่นั่น
01:19:24 → 01:19:27หรือเปล่ากรณีแบบนี้เหมือนเหมือนที่หลวง
01:19:27 → 01:19:29พี่บอกใช่มั้ยครับคือเยังรู้สึกว่าเยัง
01:19:29 → 01:19:32โอเคกับการอยู่ในในในภาวะแบบนี้ซึ่งแน่
01:19:32 → 01:19:35นอนว่าภาวะแบบนี้มันก็ไม่ได้ไปสร้างความ
01:19:35 → 01:19:38ขุ่นเคืองอะไรสร้างความทุกข์อะไรให้กับ
01:19:38 → 01:19:40ตัวเองถ้าอยู่ในสภาวะแบบนี้ถ้าเขารู้สึก
01:19:40 → 01:19:42ว่าเค้าสบายใจในการอยู่ตรงนี้เก็สามารถเ
01:19:42 → 01:19:44ก็ควรจะอยู่ตรงนี้ไปใช่มั้ยครับหลวงพี่
01:19:44 → 01:19:47บางางครั้งเอาง่ายๆเลยข้างหลังข้างหลัง
01:19:47 → 01:19:50ที่นั่งหลวงพี่ก็คือรูปหลวงพ่อหลวงพี่
01:19:50 → 01:19:53กล้าพูดว่าไม่มีวันไหนที่หลวงพี่ไม่คิด
01:19:53 → 01:19:56ถึงออืแต่การคิดถึงของหลวงพี่ไม่เคยนำมา
01:19:56 → 01:20:00ซึ่งความโศกเศร้าหลวงพี่คิดถึงคุณธรรมไม่
01:20:00 → 01:20:05ใช่คิดถึงกายเนื้อหลวงพี่คิดถึงคำสอนนะ
01:20:05 → 01:20:07หลวงพี่คิดถึงแรงบันดาลใจหลวงพี่คิดถึง
01:20:07 → 01:20:10อะไรหลายๆอย่างเพราะฉะนั้นความระลึกถึง
01:20:10 → 01:20:13ตรงนี้เป็นแรงให้หลวงพี่ไปต่อหลวงพี่คิด
01:20:13 → 01:20:17ถึงคนต้นแบบน่าเป็นเป็นแบบอย่างนั้นนะ
01:20:17 → 01:20:21หลวงพี่คิดถึงประสบการณ์ที่เอ๊ถ้าหลวงพ่อ
01:20:21 → 01:20:25อยู่ตรงนี้เนี่ยหลวงพ่อเคยก้าวข้ามเหตการ
01:20:25 → 01:20:28ประมาณนี้อย่างไรอืคือคือหลวงหลวงพี่
01:20:28 → 01:20:31เหมือนอ่านชีวประวัติบุคคลคนนึงซึ่งเรามี
01:20:31 → 01:20:36ความอเราเราเคยอยู่อยู่อยู่อยู่ใกล้ๆเนาะ
01:20:36 → 01:20:39นั่นหลวงพี่หลายหลายครั้งที่กล่าวถึงหลวง
01:20:39 → 01:20:41พ่อยังใช้คำว่าไม่เคยมีวันไหนที่ไม่คิด
01:20:41 → 01:20:45ถึงแต่แต่ไม่ใช่แบบฟูมฟายนึกออกมั้ยฮะเรา
01:20:45 → 01:20:48มีตัวอย่างที่ดีอ่ะเออเหมือนกับเราระลึก
01:20:48 → 01:20:51ถึงคำสอนพระพุทธเจ้าทุกเช้าเวลาหลวงพี่
01:20:51 → 01:20:53สวดมนต์อย่างเงี้ยรู้สึกขอบคุณเหลือเกิน
01:20:53 → 01:20:56เนี่ยแหละครับก็รู้สึกแบบอย่างเงี้ซึ่ง
01:20:57 → 01:21:00ไม่จำเป็นซึ่งไม่จำเป็นว่าการคิดถึงใคร
01:21:00 → 01:21:02สักคนนึงที่จากไปแล้วนัคือความอ่อนแอไม่
01:21:02 → 01:21:09เลยเราใช้เราใช้สิ่งเหล่านี้ยังไงอืๆครับ
01:21:09 → 01:21:12ครับอืผมว่านี้น่าจะเป็นข้อคิดที่ดีมากๆ
01:21:12 → 01:21:14นะครับไม่ว่าจะไม่ว่าเราจะสูญเสียคนที่
01:21:14 → 01:21:16เรารักที่แบบเป็นคุณพ่อคุณแม่หรือแม้
01:21:16 → 01:21:19กระทั่งว่าคุณพ่อคุณแม่จะเสียสูญเสียลูก
01:21:19 → 01:21:23นะครับที่เราที่ที่ที่เรารักนะครับบางที
01:21:23 → 01:21:26สิ่งที่หลงโกใช้นี่ผมเข้าใจว่าน่าจะเป็น
01:21:26 → 01:21:29เครื่องมือในการกันในการเยียวยาได้เป็น
01:21:29 → 01:21:31อย่างดีนะครับครับอาจารย์หลวงพี่เสริมอีก
01:21:31 → 01:21:34สักนิดนึงได้มั้ยครับหลวงพี่ถึงกับมีข้อ
01:21:34 → 01:21:37สรุปอยู่ในใจว่าคนที่เรารักตายแต่ความรัก
01:21:37 → 01:21:42ของเราไม่เคยตายอืครับบอกมั้ยฮะเรายังเรา
01:21:42 → 01:21:46เรายังมีความศรัทธาเรายังมีความเลื่อมใสส
01:21:46 → 01:21:49เรายังมีความปรารถนาที่จะเจริญลอยตามอยู่
01:21:49 → 01:21:54เสมออความระลึกถึงคุณธรรมเพราะฉะนั้นความ
01:21:54 → 01:21:57รักมันไม่ได้ตายวันที่คนที่เรารักจากไป
01:21:57 → 01:22:02มันเป็นคนละเรื่องกันเลยอืๆๆครับครับไม่
01:22:02 → 01:22:05น่าแล้วเเลยมีคำว่าด้วยรักและอะไรนะคือคำ
01:22:05 → 01:22:07ว่าอะไรยังอยู่แต่ว่าคำว่าคำว่ารักนี่ก็
01:22:07 → 01:22:09ยังยังอยู่อยู่เหมือนกันนะครับอครับครับ
01:22:09 → 01:22:11สุดท้ายสุดท้ายแล้วครับอาจารย์กระแตครับ
01:22:11 → 01:22:15มีคำแนะนำอะไรมั้ยครับค่ะก็โอหนะรู้สึก
01:22:15 → 01:22:18รู้สึกแบบเห็นภาพเลยเนาะหลวงพี่โก๋พูดนะ
01:22:18 → 01:22:21คะอาจารย์กระแตแบบยืนยันเลยนะคะว่าหลายๆ
01:22:21 → 01:22:24เคสที่ดีขึ้นเนี่ยด้วยการที่แบบไม่ได้
01:22:24 → 01:22:27ทิ้งทิ้งไม่ได้ทิ้งหรือตัดคนที่เสียไปออก
01:22:27 → 01:22:30ไปจากความคิดความทรงจำเนาะแต่ว่าแบบแปลง
01:22:30 → 01:22:34ท่านเป็นเป็นสิ่งที่ไว้รำลึกถึงที่จะใช้
01:22:34 → 01:22:36ชีวิตต่อไปอย่างเงี้ยอันนี้อันนี้คิดว่า
01:22:36 → 01:22:40สำคัญมากๆทีเดียวค่ะแล้วก็ในช่วงระหว่าง
01:22:40 → 01:22:42ที่เรากำลังอยู่ใน process นั้นเนี่ย
01:22:42 → 01:22:45อาจารย์ว่าอีกอันนึงที่อยากชวนเพิ่มคือขอ
01:22:45 → 01:22:48ให้อ่อนโยนกับตัวเองค่ะเพราะจังหวะที่เรา
01:22:48 → 01:22:50สูญเสียเนี่ยเราเปราะบางที่สุดเนาะอะไร
01:22:50 → 01:22:54ที่ที่แบบคิดรบกับตัวเองคิดว่าโอ๊ยแบบมัน
01:22:54 → 01:22:57ควรจะอย่างงั้นอย่างงี้ลองลองคิดแล้ววาง
01:22:57 → 01:23:00ทันทีอ่ะค่ะด้านลบเยแล้วก็ลองหาสิ่งที่
01:23:00 → 01:23:03มันิเราหรือว่าทำให้เรารู้สึกว่าแบบใจมัน
01:23:03 → 01:23:06ฟูขึ้นมาสักนิดนึงอ่ะค่ะไอ้ตรงนี้สำคัญที
01:23:06 → 01:23:08เดียวหล่อเลี้ยงด้วยด้วยความอ่อนโยนกับ
01:23:08 → 01:23:12ตัวเองเนี่ยก็จะอย่างน้อยช่วยให้มันมีแรง
01:23:12 → 01:23:15ที่จะที่จะไปไปต่อได้นะคะแล้วก็ประโยคที่
01:23:15 → 01:23:19อาจจะต้องบอกตัวเองว่าคือเราทำดีที่สุด
01:23:19 → 01:23:23แล้วอ่ะค่ะอดีที่สุดเท่าที่เราทำได้บนบน
01:23:24 → 01:23:27คามความเรียกว่าเวลาเท่านี้ทรัพยากรเท่า
01:23:27 → 01:23:31นี้บนสิ่งที่เราสามารถทำได้เทำหมดแล้ว
01:23:31 → 01:23:34แล้วก็คือดีที่สุดแล้ว่ะคะแล้วก็ที่เหลือ
01:23:34 → 01:23:37ก็คือเนาะสิ่งที่เราก็เรียนรู้ถือว่า
01:23:38 → 01:23:41อันเนี้ยเป็นสิ่งที่แบบนะการจากลนี้ทำให้
01:23:41 → 01:23:42เราเรียนรู้ความเป็นมนุษย์เหมือนที่หลวง
01:23:42 → 01:23:45พี่บอกเนาะตรงนี้ถ้าเราเตือนตัวเองอยู่
01:23:45 → 01:23:48เนี่ยเราก็จะทำให้เออเราก้าวข้ามวันนี้ไป
01:23:48 → 01:23:51ได้ค่ะอาจารย์ก็ทิ้งทายด้วยให้กำลังใจทุก
01:23:51 → 01:23:54ท่านนะคะที่อยู่ในห้วงของการการสูญเสีย
01:23:54 → 01:23:57หรือว่าเคยสูญเสียอาจารย์รู้ว่าไม่ง่ายนะ
01:23:57 → 01:24:00คะแต่ว่าแต่ว่าเราจะก้ามข้าวก้าวข้ามมัน
01:24:00 → 01:24:05ไปได้นะคะก้าวผ่านมันไปได้เนาะก็ด้วยด้วย
01:24:05 → 01:24:08ปลายทางมันคือความเป็นคนเรานี่แหละค่ะ
01:24:08 → 01:24:11หรือความเข้มแข็งเนาะที่เราจะใช้ชีวิต
01:24:11 → 01:24:13อยู่อย่างเป็นมนุษย์คนนึงค่ะซึ่งต้องผ่าน
01:24:13 → 01:24:16ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหนค่ะก็ให้กำลังใจ
01:24:16 → 01:24:20ทุกท่านนะคะค่ะอครับๆโหเช้าวันนี้ผมว่า
01:24:20 → 01:24:22เป็นช่วงเวลาที่มีค่ามากนะครับวันนี้มีคน
01:24:22 → 01:24:24ฟังอยู่กับเราประมาณ 80 กว่าท่านนะครับ
01:24:24 → 01:24:28อ่าขึ้นๆลงๆแต่ว่าโดยเฉลี่ยก็ 70-80 ท่าน
01:24:28 → 01:24:31ผมเข้าใจว่าน่าจะเป็นประโยชน์มากๆในหัว
01:24:31 → 01:24:34ข้อที่เราคุยกันเช้าวันอาทิตย์แบบนี้นะ
01:24:34 → 01:24:37ครับบางคนอ่านแต่หัวข้อหรือว่าบางคนไม่
01:24:37 → 01:24:39พยายามทำความเข้าใจเรื่องนี้ก็อาจจะรู้
01:24:39 → 01:24:40สึกว่าเรามาชวนคุยเรื่องเศร้าเรื่อง
01:24:41 → 01:24:43อัปมงคลอะไรกันแต่เช้านะฮะแต่จริงๆผมรู้
01:24:43 → 01:24:44สึกว่าเรื่องที่เราคุยกันอยู่นี่น่าจะ
01:24:44 → 01:24:47เป็นเป็นคู่มือสำคัญในชีวิตนะครับเราอาจ
01:24:47 → 01:24:50จะสอบผ่านเรื่องอะไรมาสารพัดเรื่องนี่แต่
01:24:50 → 01:24:52บางคนนี่มาสอบตกกันด้วยเรื่องแบบนี้นะ
01:24:53 → 01:24:55ครับซึ่งถามจริงๆว่ามันก็เป็นข้อสอบที่
01:24:55 → 01:24:57ยากจริงๆเพราะฉะนั้นเหมือนที่หลวงพี่โก๋
01:24:57 → 01:25:00แนะนำมาตลอดนะครับก็คือว่าต้องซ้อมทำบ่อย
01:25:00 → 01:25:03ๆนะครับซ้อมเล็กซ้อมน้อยนะฮะซ้อมหมั่น
01:25:03 → 01:25:06ซ้อมเพราะว่าชีวิตมันก็เหมือนอากาศใช่มั้
01:25:06 → 01:25:08ครับมันแต่ละวันมันก็ไม่แน่นอนมันจะเป็น
01:25:08 → 01:25:12ยังไงฤดูกาลมันก็ยังไม่ตรงใช่มยฮะเราจะไป
01:25:12 → 01:25:15เอาอะไรกับว่าเราจะคาดหวังแล้วจะคาดหวัง
01:25:15 → 01:25:17ว่าชีวิตมันจะเป็นในแบบที่เราอยากให้เป็น
01:25:17 → 01:25:19วันนี้ทั้งอาจารย์กระแตกับหลวงพี่โก๋ให้
01:25:19 → 01:25:21คำแนะนำทั้งเรื่องของการเตรียมตัวรับมือ
01:25:22 → 01:25:24นะครับให้คำแนะนำกันตั้งแต่ว่าว่าเมื่อ
01:25:24 → 01:25:26เจอแล้วจะเผชิญหน้ากับสิ่งเหล่านี้ได้
01:25:26 → 01:25:31อย่างไรรวมถึงคนรอบๆตัวที่อาจจะมีญาติพี่
01:25:31 → 01:25:33น้องมีคุณพ่อคุณแม่คุณปู่คุณย่านี่กำลัง
01:25:33 → 01:25:36เผชิญกับภาวะแบบนี้อยู่เราในฐานะคนใกล้
01:25:36 → 01:25:39ตัวเราจะช่วยดูแลยังไงบ้างนะครับผมเข้าใจ
01:25:39 → 01:25:41ว่า 3-4 ประเด็นตรงนี้น่าจะเป็นเรื่อง
01:25:41 → 01:25:44สำคัญนะครับถ้าหากว่าแต่ละท่านที่มองว่า
01:25:44 → 01:25:46คลิปนี้เป็นประโยชน์อาลองแชร์ให้เพื่อนๆ
01:25:47 → 01:25:50ได้มีโอกาสได้ได้ฟังกันดูนะครับอ่าน่าจะ
01:25:50 → 01:25:53เป็นประโยชน์มากๆนะครับอยังอาจจะยังไม่
01:25:53 → 01:25:55ได้ใช้วันนี้ก็เก็บไว้ใช้วันหน้าอาจจะ
01:25:55 → 01:25:58รักษาไม่ได้วันนี้ก็ก็จะดีขึ้นในวันหน้า
01:25:58 → 01:26:01นะครับวันนี้ก็กราบนมัสการขอบพระคุณหลวง
01:26:01 → 01:26:04พี่โก๋นะครับแล้วก็ขอบพระคุณอาจารย์กระแต
01:26:04 → 01:26:08นะครับขอบพระคุณครับขอบคุณค่ะครับเจริญพร
01:26:08 → 01:26:11ทุกท่านครับครับอ่าวันนี้บุพการีที่เคารพ
01:26:11 → 01:26:14ลาคุณผู้ชมไปก่อนนะครับอ่าช่วง 2 สัปดาห์
01:26:14 → 01:26:16นี้ก็เป็นเฉพาะกิจนิดนึงนะครับที่เรามาพบ
01:26:16 → 01:26:19กันในช่วงวันเสาร์อาทิตย์เดี๋ยวลองจะดู
01:26:19 → 01:26:20ครับว่าจะเป็นไปได้เดี๋ยวเดือนหน้านะครับ
01:26:20 → 01:26:23ในเดือนมิถุนายนถ้าเป็นไปได้เราจะพยายาม
01:26:23 → 01:26:26จะกลับมาคุยกับทุกท่านอย่างสม่ำเสมอด้วย
01:26:26 → 01:26:27หัวข้อที่เป็นประโยชน์แบบนี้แหละครับ
01:26:27 → 01:26:30เพื่อที่จะเป็นคู่มือในการใช้ชีวิตในแต่
01:26:30 → 01:26:33ละวันได้อย่างมีความสุขนะครับรวมถึงเป็น
01:26:33 → 01:26:35คู่มือในการดูแลตัวเองดูแลคุณพ่อคุณแม่
01:26:35 → 01:26:38แล้วก็ดูแลคนที่เรารักด้วยนะครับวันนี้ลา
01:26:38 → 01:26:53ไปก่อนนะครับขอบคุณมากครับสวัสดี
01:26:53 → 01:26:57ครับแ