00:00:00 → 00:00:02ถ้าไม่มีคำตอบยังไงสำหรับผู้ปกครองที่
00:00:03 → 00:00:06ประสบปัญหาคือลูกสื่อสารไม่เป็นแต่รู้ว่า
00:00:06 → 00:00:10เขามีปัญหา
00:00:10 → 00:00:12ปัญหา
00:00:12 → 00:00:14ที่เนสหรือว่าวัยรุ่นเนี่ยเป็นปัญหาที่
00:00:15 → 00:00:18เราพบมากขึ้นเรื่อยๆปรากฏการณ์สังคมที่ผม
00:00:18 → 00:00:20สังเกตแล้วก็มีการรายงานมากขึ้นเรื่อยๆ
00:00:20 → 00:00:23คือวัยรุ่นที่มีการเตรียมพร้อมไม่ดีเนี่ย
00:00:23 → 00:00:28พอจบไปแล้วลาออกจากงานบ่อยนะครับปรับตัว
00:00:28 → 00:00:33กับงานไม่ได้สกิลที่ต้องอัพไม่ทันแล้วก็
00:00:33 → 00:00:36นำไปสู่ภาวะสังคมปัญหาสังคมทั้งหลายไม่
00:00:36 → 00:00:40ว่าจะเป็นปัญหาทางอารมณ์หรือปัญหาทางความ
00:00:40 → 00:00:44สัมพันธ์บทบาทสำคัญก็คือช่วงวัยรุ่นเนี่ย
00:00:44 → 00:00:46แหละครับซึ่งเป็นรอยต่อระหว่างช่วงเด็ก
00:00:46 → 00:00:48กับวัยทำงาน
00:00:48 → 00:00:53ในเพจที่ผมติดตามนะครับสาระสำคัญผมคิดว่า
00:00:53 → 00:00:56คีย์ Message เยอะมาก
00:00:56 → 00:01:002 คือเพจนี้เป็นเพจที่ผมรู้สึกว่าไม่ได้
00:01:00 → 00:01:03เน้นทฤษฎีแต่เน้นอภัยมากกว่าซึ่งผมเชื่อ
00:01:03 → 00:01:06ว่าปัจจุบันสิ่งที่คนส่วนใหญ่ต้องการคือ
00:01:06 → 00:01:09การรักษาเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาขอ
00:01:09 → 00:01:12อนุญาตแนะนำเลยนะครับครับสวัสดีแม่มิ่ง
00:01:12 → 00:01:16ครับยินดีต้อนรับสู่ podcast เล็กๆนะครับ
00:01:16 → 00:01:19ก็เป็นเจ้าของเพจเลี้ยงลูกวัยรุ่นให้ถูก
00:01:19 → 00:01:23ทางไปไม่มีนะคะก่อนอื่นอยากทราบว่าจุด
00:01:23 → 00:01:28กำเนิดของเพจครับจะกำเนิดของเขตเลยเนี่ย
00:01:28 → 00:01:31คือเอาง่ายๆว่าไม่ไม่เป็นคนที่เลี้ยงลูก
00:01:31 → 00:01:33เองมีลูกสาว 2 คนนะคะแล้วก็เราเลี้ยงดู
00:01:33 → 00:01:36เขาแล้วก็เหมือนกับเราดูเราเห็นพัฒนาการ
00:01:36 → 00:01:39เขาตั้งแต่เบบี๋เลยอ่ะตั้งแต่คลอดออกมา
00:01:39 → 00:01:41เลยเราเลี้ยงเขาเองตลอดแล้วก็
00:01:41 → 00:01:45พอถึงจุดนึงปุ๊บเนี่ยเราได้มีโอกาสเข้าไป
00:01:45 → 00:01:49อยู่ในแวดวงแม่และเด็กคือเคยไปทำงานให้
00:01:49 → 00:01:54ให้เพจนึงนะคะเขียนบทความเราก็เอ๊ะจาก
00:01:54 → 00:01:56เดิมเนี่ยพื้นฐานวิ่งเป็นนักเขียนอยู่
00:01:56 → 00:01:58แล้วนี่เขียนหนังสือเรียนตำราเรียนเพราะ
00:01:58 → 00:02:00เมื่อก่อนเป็นอ่าอาจารย์อยู่เอ่อสาธิต
00:02:00 → 00:02:04เกษตรนะคะแล้วก็อ่าด้วยความที่เราเป็นนัก
00:02:04 → 00:02:08เขียนแต่ว่าในในบางมุมเนี่ยเราก็ยังไม่
00:02:08 → 00:02:10รู้ตัวเองเนาะว่าเราสามารถทำงานอย่างนี้
00:02:10 → 00:02:14ได้แต่เมื่อผนวกกับความเป็นแม่มารวมกับ
00:02:14 → 00:02:17ความเป็นนักเขียนมันจึงเกิดเหตุเลี้ยงลูก
00:02:17 → 00:02:19วัยรุ่นให้ถูกทางไปแม่มิ่งตอนแรกยังไม่
00:02:19 → 00:02:21ได้เน้นว่าเป็นวัยรุ่นคือเหมือนกับว่า
00:02:21 → 00:02:24ครั้งแรกเนี่ยเหมือนกับเราก็หาจุดก่อนเรา
00:02:24 → 00:02:26ก็เลี้ยงลูกลูกเลี้ยงอยู่ประถมแล้วก็ลอง
00:02:26 → 00:02:30เลี้ยงอ่าลงเพจแบบนี้แบบนี้แบบนี้เกี่ยว
00:02:30 → 00:02:33กับลูกไว้เกี่ยวกับลูกประถมแต่พอจุดนึง
00:02:33 → 00:02:38ที่เพื่อนๆในแวดวงเดียวกันพี่มิ่งผมว่านะ
00:02:38 → 00:02:40พี่มิ่งน่าจะเขียนเรื่องเกี่ยวกับลูกวัย
00:02:40 → 00:02:44รุ่นเพราะว่าผมเองก็เป็นคนนึงที่ติดตาม
00:02:44 → 00:02:48เอ่อพี่มิ่งอยู่เหมือนกันก็เรื่องวัยรุ่น
00:02:48 → 00:02:51เนี่ยมันมีปัญหาอะไรมากมายเลยแล้วก็ผมก็
00:02:51 → 00:02:53มองว่าเอ่อพี่มิ่งเป็นคนที่เลี้ยงลูกโอเค
00:02:53 → 00:02:57เลยนะเราณที่นี้น่าจะลองเอ่อแชร์ความคิด
00:02:57 → 00:03:01ไอเดียของของที่นี่ออกมาในเพจดูแล้วก็เลย
00:03:01 → 00:03:04เอ้อไปจุดประกายเราก็เริ่มต้นที่จะค้นหา
00:03:04 → 00:03:07ข้อมูลค้นคว้าข้อมูลเพิ่มเติมเนี่ยนะคะ
00:03:07 → 00:03:10มันก็จะเป็นในเรื่องของวิชาการที่
00:03:10 → 00:03:12ไม่จะเน้นในเรื่องของความถูกต้องแต่เรา
00:03:12 → 00:03:15เหมือนเอาภาษาหมอมาเป็นภาษาชาวบ้านให้ทุก
00:03:15 → 00:03:19ๆคนสามารถที่จะเสกได้รวมกับเอ่อความเป็น
00:03:19 → 00:03:22แม่ของเราจะเห็นความเป็นแม่ของเราด้วยว่า
00:03:22 → 00:03:26ทุกคนน่ะรักลูกอยากให้ลูกได้ดีแล้วจะมี
00:03:26 → 00:03:29วิธีการยังไงเนี่ยค่ะคือจุดเริ่มต้น
00:03:29 → 00:03:34ปัญหาอันดับแรกที่ที่เจอในวัยรุ่น
00:03:34 → 00:03:36ก็คือการสื่อสาร
00:03:36 → 00:03:40เด็กเมื่อเข้าจากเด็กเนี่ยเริ่มโตมีตัวตน
00:03:40 → 00:03:42มากขึ้น
00:03:42 → 00:03:46จะเริ่มมีความคิดความรู้สึกความอึดอัดแต่
00:03:46 → 00:03:48เขาสื่อไม่เป็นนะแม่
00:03:48 → 00:03:52อยากให้แม่มิ่งขยายความให้ระดับชุมชนให้
00:03:52 → 00:03:55เขาเข้าใจหน่อยแล้วก็ไม่มีวิเคราะห์ว่า
00:03:55 → 00:03:58แนวทางสำหรับผู้ปกครองเขาควรจะเข้าใจ
00:03:58 → 00:04:01ปัญหาแล้วก็มาโพสต์หรือแก้ปัญหานี้ยังไง
00:04:01 → 00:04:04สำหรับเรื่องนี้มองนะคะว่าอย่างที่คุณหมอ
00:04:04 → 00:04:06พูดจริงๆคือการสื่อสารสำคัญมากการสื่อสาร
00:04:06 → 00:04:09สำหรับเด็กเอ่อสำหรับวัยรุ่นกับพ่อแม่
00:04:09 → 00:04:14เนี่ยคือพ่อแม่มักจะแย่งพูดแย่งสอนแย่ง
00:04:14 → 00:04:17แทรกทุกอย่างเวลาที่ลูกอยากเล่าจนเราอาจ
00:04:18 → 00:04:20จะบางทีอาจจะทำให้เราเนี่ยมองว่าลูกสื่อ
00:04:20 → 00:04:24สารไม่เป็นไม่มีมองว่าเอ่อตรงนี้ก็อาจจะ
00:04:24 → 00:04:26มีส่วนถูกแต่สิ่งสำคัญเนี่ยอยากให้รองรับ
00:04:26 → 00:04:29ฟังก่อนเมื่อเราเงียบและรับฟังหาลูกเข้า
00:04:29 → 00:04:33มาให้แม่สะท้อนความรู้สึกก่อนเอ้ยลูกคน
00:04:33 → 00:04:37นี้ดูดูดูทำไมหน้าเศร้าๆมีปัญหาอะไรหรือ
00:04:37 → 00:04:40เปล่าอยากเล่าให้แม่ฟังไหมแม่อยากฟังนะ
00:04:40 → 00:04:43แม่เห็นหนูเป็นแบบนี้แม่เป็นห่วงเป็นใคร
00:04:43 → 00:04:46ก็อยากเปิดใจใช่สะท้อนสะท้อนให้ก่อนว่า
00:04:46 → 00:04:49เราเห็นอะไรการสะท้อนเนี่ยแสดงถึงอะไร
00:04:49 → 00:04:52เพราะแม่กำลังใส่ใจลูกนะพ่อแม่อาจจะไม่
00:04:52 → 00:04:55คิดว่าจุดเล็กๆแค่นี้คือเด็กเขาเขาไม่ได้
00:04:55 → 00:04:58มานั่งบอกเราในทุกๆเรื่องเหมือนกับตอนที่
00:04:58 → 00:05:00เขายังเป็นวัยเล็กๆที่ทุกอย่างที่จะต้อง
00:05:00 → 00:05:03พึ่งพาพ่อแม่แต่พอวัยรุ่นแล้วเนี่ยเขา
00:05:03 → 00:05:06เริ่มดูแลตัวเองได้แล้วแต่ว่าสิ่งที่เขา
00:05:06 → 00:05:08ต้องการจากพ่อแม่เนี่ยก็ยังไม่ได้ลดลงแต่
00:05:08 → 00:05:12เพียงแค่ระยะห่างเพิ่มขึ้นไม่ต้องดูแล
00:05:12 → 00:05:15ประชิดตัวเหมือนๆเมื่อก่อนไม่ต้องตามป้อน
00:05:15 → 00:05:18ข้าวป้อนน้ำแต่เพียงแค่ว่าในวันนี้ความ
00:05:18 → 00:05:20ใกล้ชิดกลายเป็นใกล้ชิดทางใจที่มากขึ้น
00:05:20 → 00:05:23คือใกล้ชิดด้วยความเข้าใจด้วยความห่วงใย
00:05:24 → 00:05:29ใส่ใจแล้วก็เอ่อยินดีที่จะรับฟังการรับ
00:05:29 → 00:05:31ฟังเนี่ยมันเป็นจุดเริ่มต้นของการสื่อสาร
00:05:31 → 00:05:35ทั้งหมดทั้งมวลในความในๆๆของการสื่อสาร
00:05:35 → 00:05:37ภายในครอบครัวก่อนเอาแค่ภายในครอบครัว
00:05:37 → 00:05:40ก่อนเพราะว่าส่วนใหญ่คือพ่อแม่จะคิดว่า
00:05:40 → 00:05:42ฉันอาบน้ำร้อนมาก่อนซึ่งคำนี้ไม่วิ่งอยาก
00:05:42 → 00:05:45จะบอกว่าอันตรายมากเพราะว่าพ่อแม่อาจจะ
00:05:45 → 00:05:47คิดว่าในยุคสมัยของฉันไม่เห็นต้องเป็น
00:05:47 → 00:05:49อย่างนั้นอย่างนี้เลยแต่ว่าอย่าลืมว่า
00:05:49 → 00:05:52เดี๋ยวนี้สมัยมันเปลี่ยนแปลงไปเมื่อมัน
00:05:52 → 00:05:54เปลี่ยนแปลงไปเนี่ยพ่อแม่จำเป็นที่จะต้อง
00:05:54 → 00:05:57ปรับตัวตามให้ทันคุณจะสื่อสารกับลูกด่า
00:05:57 → 00:05:59ลูกเล่นเกมอย่างนั้นอย่างนี้คุณรู้ไหมว่า
00:05:59 → 00:06:02การที่ลูกเล่นเกมเนี่ยบางทีเขาได้อะไรเขา
00:06:02 → 00:06:05ได้เพื่อนเขาได้ฝึกภาษาเขาได้เขาได้
00:06:05 → 00:06:08มิตรภาพคือเราเห็นไปมองว่าเกมเป็นตัวร้าย
00:06:08 → 00:06:11แต่เราจะต้องจัดการยังไงให้เขาอยู่ในกรอบ
00:06:11 → 00:06:14แต่สิ่งสำคัญคือความสำคัญในครอบครัวถ้า
00:06:14 → 00:06:17มันดีเนี่ยทุกอย่างเนี่ยมาเจอง่ายไปหมด
00:06:17 → 00:06:20ถึงบอกว่าเวลาลูกมีปัญหาเนี่ยเหมือนกับ
00:06:20 → 00:06:23ที่คำที่อาจารย์ปนัดดาชนะเศรษฐกรบอกเอ่อ
00:06:23 → 00:06:26ปลอบก่อนสอนทีหลังมีปัญหาอะไรก็แล้วแต่
00:06:26 → 00:06:28เราปรับให้ลูกหนี้ให้ลูกสงบให้ลูกปกติ
00:06:28 → 00:06:32ก่อนแล้วเราค่อยคุยกันอย่าเพิ่งนับเหตุผล
00:06:32 → 00:06:36ถูกผิดชีวิตมันไม่ไม่มีแค่ขาวดำมันมีหลาก
00:06:36 → 00:06:39สีมันมีหลายสีมากแต่เพียงแค่ว่าเราจะจับ
00:06:39 → 00:06:42มุมไหนมาคุยกันขอมุมที่อบอุ่นที่สุดใน
00:06:42 → 00:06:45ช่วงเวลาที่เราแย่ที่สุดในช่วงเวลาที่ลูก
00:06:45 → 00:06:47แย่ที่สุดแน่นอนเขาไม่ต้องการใครเขา
00:06:47 → 00:06:49ต้องการพ่อแม่อยู่แล้วแต่เพียงที่บาง
00:06:49 → 00:06:52ครั้งทำไมพ่อแม่ถึงคิดว่าลูกไปติดเพื่อน
00:06:52 → 00:06:54ลูกไปติดแฟนลูกไปติดคนนู้นคนนี้เพราะบ้าน
00:06:54 → 00:06:57ไม่ใช่ save Zone เข้ามาปุ๊บเขาไม่รู้
00:06:57 → 00:06:59สึกของความอบอุ่นแต่มันเป็นความร้อนความ
00:07:00 → 00:07:02รักที่มันเป็นความรัก
00:07:02 → 00:07:05มันพอมันอึดอัดแน่นอนว่าทุกคนไม่มีใคร
00:07:05 → 00:07:07อยากอยู่ในในห้วงอารมณ์ที่รู้สึกว่าเข้า
00:07:07 → 00:07:11มาแล้วมันมันไม่มีความปลอดภัยอ่ะมันๆๆไม่
00:07:11 → 00:07:14มีความอบอุ่นใดๆเลยจะไปหาเพื่อนเหมือน
00:07:14 → 00:07:18เซเว่นเลยคุยได้ตลอดเวลาตี 1 ตี 2 เฮ้ย
00:07:18 → 00:07:20บางทีฉันทะเลาะกับแม่มาตอน 23:00 นฉันยัง
00:07:20 → 00:07:22นอนไม่หลับร้องไห้โทรไปร้องไห้กับเพื่อน
00:07:22 → 00:07:25แต่พ่อแม่ไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองอาจจะได้
00:07:25 → 00:07:29สร้างบัตรแทนจ่ายให้กับค่ะด้วยความที่เรา
00:07:29 → 00:07:32ต่างต่าง Gen เนาะแล้วก็กลายเป็นต่างใจ
00:07:32 → 00:07:35ด้วยพ่อแม่อย่างอย่างรุ่น many เองเนี่ย
00:07:35 → 00:07:38โอเคเราเกิดในยุค 90 ซึ่งมันเป็นยุคที่
00:07:38 → 00:07:40แมนนวลทำทุกอย่างอะไรด้วยตัวเอง
00:07:40 → 00:07:44อยากจะกินข้าวเราก็ต้องรอแม่ทำงานทำนู่น
00:07:44 → 00:07:46ทำนี่เสร็จถึงจะมาทำกับข้าวให้เราได้แต่
00:07:46 → 00:07:50ปัจจุบันนี้ลูกอยากกินอะไรออกไปเซเว่นลูก
00:07:50 → 00:07:53อยากกินอะไรโทรสั่งออนไลน์ได้เลยเราเห็น
00:07:53 → 00:07:56ว่าความแตกต่างที่การเติบโตมาของแต่ละยุค
00:07:56 → 00:07:59สมัยเนี่ยมันแตกต่างกันยังไม่มิ่งมองว่า
00:07:59 → 00:08:02เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนเราจำเป็นที่จะต้อง
00:08:02 → 00:08:06ปรับมันไม่ถึงกับเปลี่ยนอะไรที่มันทำให้
00:08:06 → 00:08:10วุ่นวายค่ะแค่ปรับปรับวิธีคิดเพื่อคิด
00:08:10 → 00:08:12เพื่ออะไรก็เพื่อลูกของเราแต่ก่อนที่จะ
00:08:12 → 00:08:14ได้ลูกของเราตัวเราเองก่อนเพราะว่าปัญหา
00:08:14 → 00:08:17ส่วนใหญ่เลยเนี่ยการที่คนเราคุยกันเนี่ย
00:08:17 → 00:08:21แล้วมันมันไม่เข้าใจกันเพราะอะไรรับฟัง
00:08:21 → 00:08:25พ่อแม่ส่วนหนึ่งนะคะที่คือไม่ๆไม่ได้เจาะ
00:08:25 → 00:08:28จงที่จะต่อว่าคุณพ่อคุณแม่หรือต้องการให้
00:08:28 → 00:08:30คุณแม่ต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนี้เพื่อลูก
00:08:30 → 00:08:32ศิษย์ไม่ใช่เราเปลี่ยนตรงเนี้ยคือเรา
00:08:32 → 00:08:35เปลี่ยนไปด้วยกันอย่าลืมลูกเขาประสบการณ์
00:08:35 → 00:08:38น้อยกว่าเราเยอะในเมื่อเรามีประสบการณ์
00:08:38 → 00:08:41มากกว่าเรามีวุฒิภาวะมากกว่าวุฒิทาง
00:08:41 → 00:08:43อารมณ์อะไรเรามีมากกว่าเราควบคุมให้ลูก
00:08:43 → 00:08:47เห็นสิเราทำให้ลูกดูก่อนสิแล้วเมื่อนั้น
00:08:47 → 00:08:51แหละเขาจะค่อยๆซึมซับไม่มองว่าการกระทำ
00:08:51 → 00:08:56มันสำคัญกว่าคำพูดไม่ว่าคุณจะสอน 108 คำ
00:08:56 → 00:08:58108 คำสอนยังไงก็แล้วแต่แต่ถ้าคุณไม่ได้
00:08:58 → 00:09:02ทำให้ลูกเห็นเลยคุณวาดลูกเป็นเสียงดังโวย
00:09:02 → 00:09:05วายจากตัวคุณเองคุณก็ไม่ได้อยู่แล้วถาม
00:09:05 → 00:09:08ว่าอะไรคือแบบอย่างในเมื่อพ่อแม่ทำได้
00:09:08 → 00:09:11แล้วทำไมลูกทำไม่ได้แม่มิ่งถึงมองว่าใน
00:09:11 → 00:09:13วันนี้เนี่ยจุดเริ่มต้นเลยเข้าใจว่าทุก
00:09:13 → 00:09:16วันนี้คุณพ่อคุณแม่ทำงานเครียดแกถามว่า
00:09:16 → 00:09:20ความเครียดความกดดันทางสังคมเนี่ยมันเป็น
00:09:20 → 00:09:24สิ่งที่เอ่อเราจะต้อง Balance ชีวิตจัด
00:09:24 → 00:09:27การชีวิตให้มันสมดุลไม่ใช่ว่าคุณแบบความ
00:09:27 → 00:09:29เครียดจากที่ทำงานมาชีวิตคุณอยู่แต่ความ
00:09:29 → 00:09:32เครียดแล้วคุณไปไหนไม่ได้ความเครียดคุณไป
00:09:32 → 00:09:35ไหนไม่ได้เก็บกะอยู่กับตัวเองคนที่คุณจะ
00:09:35 → 00:09:38ระบายคือลูกเพราะว่าคุณไม่สามารถไประบาย
00:09:38 → 00:09:40กับหัวหน้าคุณได้หรือบางครั้งคุณไปลงกับ
00:09:40 → 00:09:43ลูกน้องคุณไปได้แต่คุณเข้าบ้านมาแล้วคุณ
00:09:43 → 00:09:46เอาความเอาปัญหาตรงนั้นน่ะหงุดหงิดใจน่ะ
00:09:46 → 00:09:49มาลงกับคนในบ้านโดยเฉพาะลูกซึ่งเขากำลัง
00:09:49 → 00:09:52ซึมซับทุกสิ่งทุกอย่างจากคุณพ่อคุณแม่ค่ะ
00:09:52 → 00:09:56ยุคปัจจุบันเป็นยุคที่แข่งขันเยอะเครียด
00:09:56 → 00:09:59เยอะนะแล้วก็พ่อแม่ก็ไม่ใช่แค่ทำงานอาชีพ
00:09:59 → 00:10:03เดียวคือปัจจุบันเขาทำควบ 2 งาน
00:10:03 → 00:10:07ค่าครองชีพที่สูงเงินเดือนที่ไม่ได้ไต่
00:10:07 → 00:10:12ตามค่าครองชีพนะก็ก็อยากให้คนระดับราก
00:10:12 → 00:10:15หญ้าหรือว่าชนชั้นกลางอ่ะมองเห็นตรงนี้
00:10:15 → 00:10:18ก่อนว่าเรากำลังประสบปัญหาแรงกดดันอะไร
00:10:18 → 00:10:21นะครับแล้วก็แรงกดดันนั้นเนี่ยจริงๆแล้ว
00:10:21 → 00:10:26มันไปออกที่ใครเท่าที่ผมสรุปใจความในแง่
00:10:26 → 00:10:29ปัญหาการสื่อสารของวัยรุ่นเนี่ยมีข้อ
00:10:29 → 00:10:32เสนอ 3-4 อย่างอันที่ 1 คือเริ่มที่มัน
00:10:32 → 00:10:35เสร็จพ่อแม่ก่อนพ่อแม่จะต้องพร้อมที่จะ
00:10:35 → 00:10:39ปรับปรับในแง่การเรียนรู้เพราะว่ายุคมัน
00:10:39 → 00:10:42เปลี่ยนถ้าเรามี mindset ที่จะปรับเราก็
00:10:42 → 00:10:45จะเริ่มเข้าสู่หัวข้อที่ 2 คือเราจะเป็น
00:10:45 → 00:10:47คนที่เริ่มรับฟังเขาก่อนนะครับก็คือ
00:10:47 → 00:10:51เหมือนที่ไม่ใช่คำว่าอะไรนะ
00:10:51 → 00:10:54ครับ
00:10:54 → 00:10:59อาจจะต้องระวังพฤติกรรมการเสนอความคิดตัว
00:10:59 → 00:11:03เองหรือไปตีว่าอะไรถูกอะไรผิดคือก่อนที่
00:11:03 → 00:11:05เราจะไปออกความคิดเห็นอย่างที่แม่บอกคือ
00:11:05 → 00:11:09เราพยายามฟังให้มากเป็นผู้ฟังที่ดีก่อน
00:11:09 → 00:11:12แล้วก็สุดท้ายคือสร้างบรรยากาศในครอบครัว
00:11:12 → 00:11:16ให้มันเป็นบรรยากาศที่เขาพร้อมที่จะแบ่ง
00:11:16 → 00:11:19ประสบการณ์หรือปัญหาของเขากับเรา
00:11:19 → 00:11:23นะ 4 ทางออกที่แม่นิ่งเสมออ่ะมีปัญหาคน
00:11:23 → 00:11:26ระดับรากหญ้าเนี่ยที่ผมเห็นก็คืออันนี้
00:11:26 → 00:11:30ปัญหาเยอะ
00:11:30 → 00:11:32พ่อแม่ทำงานหนัก
00:11:32 → 00:11:35กลับดึก
00:11:35 → 00:11:40เด็กก็จะถูกเลี้ยงด้วยคุณย่าบ้างนะ
00:11:40 → 00:11:44โดยที่ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่น้อยมาก
00:11:44 → 00:11:45บางทีเนี่ย
00:11:45 → 00:11:50พ่อแม่อยู่จังหวัดนี้ลูกอยู่กับลูกคุณตา
00:11:50 → 00:11:52คุณยายอีกจังหวัดหนึ่งใช่ไหมครับเยอะมาก
00:11:52 → 00:11:56เยอะมากเพราะว่าวัยแรงงานเนี่ยลำบากมาก
00:11:56 → 00:12:00ปัญหาที่ 2 ที่ตามมาติดๆเลยนะที่ผมเห็นก็
00:12:00 → 00:12:00คือ
00:12:00 → 00:12:07การที่เด็กเนี่ยมีแรงกดดันกับเพื่อนเรา
00:12:07 → 00:12:14เรียกเพลีย
00:12:14 → 00:12:20[เพลง]
00:12:42 → 00:12:46แล้วก็ปัญหาคือการร่วมเพศหรือการ
00:12:46 → 00:12:51ตั้งครรภ์โดยที่ไม่ได้วางแผนนะครับอันแพง
00:12:51 → 00:12:53pradency ทั้งหมดนี้มันมาจากเพียง
00:12:53 → 00:12:58Pressure ไม่มีมีคำแนะนำที่จะเตือนสติ
00:12:58 → 00:13:00ผู้ปกครอง
00:13:00 → 00:13:05[เพลง]