00:00:00 → 00:00:43ก็
00:00:43 → 00:00:54[เพลง]
00:00:54 → 00:00:56สวัสดีครับที่คือมนุษย์ต่างวัยร้ายกับราย
00:00:57 → 00:01:00การบุพการีที่เคารพบุพการีที่เคารพบุบพี่
00:01:00 → 00:01:01มาลีที่เอา
00:01:01 → 00:01:04[เพลง]
00:01:04 → 00:01:07อยู่ตั้งแต่สวัสดีวันจันทร์มันโชว์ขึ้นมา
00:01:07 → 00:01:1003:00 นหรือ 05:00 หรือช่วงที่เรานอน
00:01:10 → 00:01:13แล้วมันมีติ้งตึงอ่ะรู้ล่ะเพราะส่งไลน์มา
00:01:13 → 00:01:15ละ
00:01:15 → 00:01:20แม่จะหรอแม่เป็นคนเจ้าน้ำตามากเวลาดูละคร
00:01:20 → 00:01:22อะไรอย่างเงี้ยท่านมาเจอแม่ทีแม่อื้อแบบ
00:01:22 → 00:01:26ลม
00:01:26 → 00:01:30คุณแม่เป็นมะเร็งค่ะที่ออกปิดบนลูกข้าง
00:01:30 → 00:01:34ซ้ายที่อะวางใจไปที่สุดท้ายสุดเลยคือ
00:01:34 → 00:01:36worse Case เลยว่าถ้าสมมุติว่าคุณแม่
00:01:36 → 00:01:37ไม่รอดเราจะยังไง
00:01:37 → 00:01:40[เพลง]
00:01:40 → 00:01:43พ่อไม่เหมือนเดิมแล้วคือเขาจะไม่สามารถ
00:01:43 → 00:01:45ใช้ชีวิตได้เหมือนคนทั่วไปแล้วที่ไม่เรา
00:01:45 → 00:01:47มันเปลี่ยนไปหมดเลยวันที่เราได้หยุดนี้
00:01:47 → 00:01:50เราไปดูคอนเสิร์ตเลยเนี่ยเราตกออกไปร้อง
00:01:50 → 00:01:53ไห้หรอเฮ้ยยกกลัวที่จะมีความสุขเราจะลง
00:01:53 → 00:01:56เห็นแก่ตัว
00:01:56 → 00:02:00โรคมะเร็งมันคือโรคที่รักษาไม่หายแต่มัน
00:02:00 → 00:02:03ต้องจบด้วยค่ะที่แบบต้องไม่ใครก็ใครอ่ะ
00:02:03 → 00:02:05ถ้าแม่ไม่ไปพร้อมกับโลกรับวันที่เราก็อาจ
00:02:05 → 00:02:09จะแบบถ้าเราไม่ไหวอ่ะเออเราก็จะดาวไก่อน
00:02:09 → 00:02:13แม่ได้
00:02:13 → 00:02:17พบกันนะครับทุกๆวันพุธ2ทุ่มตรงทางเพจ
00:02:17 → 00:02:19มนุษย์ต่างไว้นะครับกับบุพการีที่เคารพ
00:02:19 → 00:02:23Sharing Space สำหรับคน Gen ลูกครับอ่า
00:02:23 → 00:02:26[เพลง]
00:02:26 → 00:02:27โน้ท
00:02:27 → 00:02:40[เพลง]
00:02:40 → 00:02:50
00:02:50 → 00:02:52ก็สวัสดีครับขอต้อนรับทุกท่านนะครับเข้า
00:02:52 → 00:02:55สู่มนุษย์ต่างวัยไลฟ์นะครับวันนี้เราหลาย
00:02:55 → 00:02:57ครั้งแรกของเพจมันก็ต่างวัยเลยนะครับกับ
00:02:57 → 00:03:00ช่วงที่มีชื่อว่าบุพการีที่เคารพนะครับ
00:03:00 → 00:03:03Sharing Space สำหรับคนเป็นลูกเห็นและ
00:03:03 → 00:03:05ผลในการที่เราเริ่มต้นทำปุ๊บปักอารีที่
00:03:05 → 00:03:08เคารพนะครับก็คือว่าพอเราทำเขตมนุษย์ต่าง
00:03:08 → 00:03:10วัยมาซักระยะหนึ่งแล้วจะเห็นนะครับว่า
00:03:10 → 00:03:13คนที่เข้ามามีส่วนร่วมเข้าว่ามี
00:03:13 → 00:03:14เอ็นเกจเม้นท์กับเห็ดอยู่ส่วนใหญ่เป็นคน
00:03:14 → 00:03:18วัยลูกๆ gen-x gen-y นะครับสิ่งที่เรา
00:03:18 → 00:03:21อย่างที่มักจะเข้ามาคุยกันอยู่บ่อยๆนั่น
00:03:21 → 00:03:23ก็คือเรื่องของคุณพ่อคุณแม่นั่นเองนะครับ
00:03:23 → 00:03:25มีทุกเรื่องนะครับมีนั้นข้าคือพ่อคุณแม่
00:03:25 → 00:03:28นะครับพ่อแม่แก่แล้วดื้อเป็นอย่างไรนะ
00:03:28 → 00:03:31ครับหรือมีตั้งแต่เรื่องของพ่อแม่ที่เจ็บ
00:03:31 → 00:03:34ป่วยแล้วจะต้องใช้เวลาในการดูแลนะครับเรา
00:03:34 → 00:03:36ได้คิดว่าตรงนี้นะครับน่าจะเป็นพื้นที่
00:03:36 → 00:03:39เลยนะครับที่บรรดาลูกๆจะได้มีโอกาสมาแชร์
00:03:39 → 00:03:40ประสบการณ์
00:03:40 → 00:03:43ซึ่งกันและกันนะครับมาแบ่งปันว่าใครมี
00:03:43 → 00:03:46ปัญหาอะไรบ้างใครมีทางออกนะครับเพื่อที่
00:03:46 → 00:03:49จะจะช่วยอย่างน้อยตรงนี้มันเป็นชาย Space
00:03:49 → 00:03:52อย่างน้อยก็จะชั่วและลดความเครียดวัดความ
00:03:52 → 00:03:55กดดันหรือบางคนก็อาจจะเป็นการแนะนำ
00:03:55 → 00:03:58ประสบการณ์บอกต่อซึ่งกันและกันนะครับตรง
00:03:58 → 00:04:00นี้เลยจะถูกออกแบบให้เป็นสังคมเล็กๆนะ
00:04:00 → 00:04:04ครับที่บรรดาลูกๆเข้ามานั่งแชร์ปัญหาเข้า
00:04:04 → 00:04:06มานั่งคุยกันนะครับเราได้ตั้งชื่อรายการ
00:04:06 → 00:04:08นี้ว่าบุพการีที่เคารพ Sharing Space
00:04:08 → 00:04:12สำหรับคนเจนรูปนะครับสำหรับมันร้ายวันแรก
00:04:12 → 00:04:15นะครับอยากให้อีกไม่ชมนั่งชมเลยนะครับ
00:04:15 → 00:04:18เพราะว่าวันนี้เราจะคุยกับผู้หญิงคนนึง
00:04:18 → 00:04:22ซึ่งผมเคยฟังเธอออกในช่วงเช็ดทองนะครับดู
00:04:22 → 00:04:24แล้วเราจะรู้สึกว่าทำไมคนนี้ดูเป็นคนที่
00:04:24 → 00:04:27มีพลังมากแล้วก็สามารถเล่าทุกอย่างได้
00:04:27 → 00:04:29อย่างลื่นไหลแล้วก็เป็นธรรมชาติแล้วก็
00:04:29 → 00:04:32สามารถที่จะบอกเล่าความรู้สึกต่างๆออกมา
00:04:32 → 00:04:34ได้นะครับประสบการณ์ของเธอนั่นก็คือว่า
00:04:34 → 00:04:38ใช้เวลานานถึง 11 ปีดูแลแม่ที่ป่วยนะครับ
00:04:38 → 00:04:42ต้องบอกว่า 11 ปีนี้เธอเริ่มต้นดูแลตั้ง
00:04:42 → 00:04:46แต่เธออายุ 16 นะครับอายุ 16 นี้ตอนนั้น
00:04:46 → 00:04:49ก็น่าจะอยู่ประมาณสักม 4 ลองถามตัวเองดู
00:04:49 → 00:04:52นะครับว่าช่วงม 4 เรากำลังทำอะไรอยู่นะ
00:04:52 → 00:04:54ครับแต่ประสบการณ์เธอก็คือว่าช่วงม 4 นะ
00:04:54 → 00:05:00คือต้องดูแลแม่ที่ป่วยนะครับด้วยโรคเส้น
00:05:00 → 00:05:02เลือดในสมองแตกแล้วก็เป็นผู้ป่วยติดเตียง
00:05:02 → 00:05:06นะครับเวลาในการดูแลผู้ป่วยก็ยาวนานมาก
00:05:06 → 00:05:09ถึง 11 ปีด้วยกันนะครับคุณแม่เพิ่งเสีย
00:05:09 → 00:05:12ชีวิตไปเมื่อ 2 ปีที่แล้วนะครับเธอเอา
00:05:12 → 00:05:14ประสบการณ์มาถ่ายทอดในหลายเวทีด้วยกันนะ
00:05:14 → 00:05:17ครับแต่เวทีที่เราจะคุยกันในมนุษย์ต่าง
00:05:17 → 00:05:20วัยร้ายในอุปการีที่เคารพนี่นะครับผมอยาก
00:05:20 → 00:05:22จะใช้พื้นที่ตรงนี้เป็นพื้นที่กันแชร์
00:05:22 → 00:05:25ความแชร์ความรู้สึกแชร์ความเห็นกันนะครับ
00:05:25 → 00:05:28เพราะฉะนั้นถ้าหากว่าว่าทุกท่านที่กำลัง
00:05:28 → 00:05:31นั่งชมอยู่ถ้ามีคำถามมีคอมเม้นท์อยากจะ
00:05:31 → 00:05:34แสดงความคิดเห็นต่างๆก็สามารถเข้ามาได้นะ
00:05:34 → 00:05:36ครับเพราะว่าวันนี้เราจะคุยกับน้องพาย
00:05:37 → 00:05:41ภาริอรวัชรศิรินะครับคืออายุ 29 ปีนะครับ
00:05:41 → 00:05:44ขออนุญาตขออภัยด้วยนะครับปัจจุบันเป็นนัก
00:05:44 → 00:05:46เขียนนะครับมีผลงานด้วยกัน 3 นี้นะครับ
00:05:46 → 00:05:49นั่นก็คือ how i love my mother อัน
00:05:49 → 00:05:51นี้ก็คือเล่าเรื่องชีวิตตั้งแต่แรกที่คุณ
00:05:51 → 00:05:53แม่ป่วยเลยนะครับอีกเล่นก็ชื่อ How I
00:05:53 → 00:05:56Live My Life แล้วก็ How Lucky ฮาไม
00:05:56 → 00:06:01นะครับก็ก็ไม่มีเราสามารถที่จะ comment
00:06:01 → 00:06:03เข้ามาได้เสนอว่าไม่เห็นซักถามแสดงความ
00:06:03 → 00:06:05รู้สึกเข้ามาได้นะครับหรือแม้กระทั่ง
00:06:05 → 00:06:07สามารถที่จะโฟนอินเข้ามาได้นะครับเดี๋ยว
00:06:07 → 00:06:10ทีมงานก็คงจะขึ้นเบอร์โทรศัพท์ไว้ด้าน
00:06:10 → 00:06:14ล่างนะครับถ้าถ้าหากว่าฟังแล้วสนใจอยากจะ
00:06:14 → 00:06:16โทรศัพท์เข้ามาแชร์กันก็ได้นะครับมาแล้ว
00:06:16 → 00:06:19ครับน่าจะพร้อมแล้วขอเสียงปรบมือก็รับกัน
00:06:19 → 00:06:23นะครับหน้าน้องอะไรนะครับ
00:06:23 → 00:06:27สวัสดีครับสวัสดีค่ะสวัสดีค่ะ
00:06:27 → 00:06:31ให้ถึงเต้นนะครับตื่นเต้นเข้าไปในไลน์ส
00:06:31 → 00:06:34และของใช่ๆเลยเพราะว่าพี่ก็ตื่นเต้นตื่น
00:06:34 → 00:06:37เต้นและเห็นไหมครับจริงๆต้องบอกว่าเคยฟัง
00:06:37 → 00:06:41ภัยไปออก Talk เฉาแล้วเรารู้สึกว่ามัน
00:06:41 → 00:06:44เป็นท้องที่เราฟังได้กับจนจบมากเลยที่
00:06:44 → 00:06:47เล่าเรื่องแม่เนาะอ่ะลืมไปว่าช่วงเวลาที่
00:06:47 → 00:06:50ผ่านมานี้ก็คือว่าถ่ายหน้าจะถ่ายทอด
00:06:50 → 00:06:52ประสบการณ์ในพอสมควรเนาะชายผ่านสื่อต่างๆ
00:06:52 → 00:06:57ผ่านเวทีผ่านการฝึกวนามาเรื่อยๆค่ะนะครับ
00:06:57 → 00:07:01ถ้าเราย้อนกลับไปนิดนึงได้ไหมครับเล่าให้
00:07:01 → 00:07:02ฟังหน่อยว่า
00:07:02 → 00:07:05ก็เริ่มต้นตอนนั้นที่คุณแม่เริ่มป่วยตอน
00:07:05 → 00:07:09นั้นอายุอยู่ประมาณสักม 4 ใช่มั้ย 16 16
00:07:09 → 00:07:11ปีอันนั้นคุณแม่เริ่มป่วยมันมีสัญญาณอะไร
00:07:11 → 00:07:13แล้ววันนั้นเจออะไรบ้างตั้งแต่วันแรกเลย
00:07:13 → 00:07:15เพราะว่ามีเข้าใจว่าตอนนี้คนที่กำลังเข้า
00:07:15 → 00:07:18มาชมรายการนี้ก็น่าจะมีคนจำนวนเนาะที่
00:07:18 → 00:07:20กำลังอาจจะมีประสบการณ์ดูแลพ่อแม่ที่
00:07:20 → 00:07:22กำลังป่วยหรือบางคนอาจจะไม่ป่วยก็กลับไป
00:07:22 → 00:07:26ดูแลพ่อแม่ด้วยนะครับคือจริงๆแล้วต้องใช้
00:07:26 → 00:07:29คำว่ามันสำหรับพายมันไม่มีสัญญาณเตือนเลย
00:07:29 → 00:07:33แบบ at a เลยทั้งหมดเลยแม่เป็นอกกิ้ง
00:07:33 → 00:07:37แม่นเท่ห์ตั้งใจทำงานขยันแล้วก็มี n g 0
00:07:37 → 00:07:41มากแล้วก็ใช้ชีวิตแบบแต่งครีบคือเป็นคน
00:07:41 → 00:07:44แบบนี้มีพลังงานแล้วก็ชาย Active สถานคำ
00:07:44 → 00:07:47นั้นเลยแล้วก็เราไม่เคยคิดเลยว่าไม่เคยมี
00:07:47 → 00:07:49สัญญาณความอ่อนเพลียหรือแบบการปวดก้นปวด
00:07:49 → 00:07:53หัวและไม่มีเลยแล้ววันดีคืนดีก็คิดบ้าน
00:07:53 → 00:07:55แม่ก็พิมพ์ดีดอยู่ใช่ไหมไม่ได้ใช้เครื่อง
00:07:56 → 00:07:58พิมพ์ดีเป็นอยู่แม่ก็ล้มลงไปจากเก้าอี้
00:07:58 → 00:08:03ประมาณน่าจะ 40 ไปปลายๆแต่ก็ยังไงใช่มั้ย
00:08:03 → 00:08:06มาค่ะแล้วเป็นเรื่องที่ไม่มีใครคาดฝันเลย
00:08:06 → 00:08:09แล้วทุกคนก็ No Idea มากด้วยว่าตอนที่
00:08:09 → 00:08:12ล้มลงไปแล้วอยู่ๆก็ดูแข็งไปเลยครึ่งชี่
00:08:12 → 00:08:15กับลิ้น OA ยกมือไม่ขึ้นงงกันมากว่าไอ้
00:08:15 → 00:08:18นี่มันโรคอะไรเป็นอะไรก็รีบพาไปส่งโรง
00:08:18 → 00:08:21พยาบาลสุดท้ายถึงได้รู้ว่าโอเคมันคือความ
00:08:21 → 00:08:24ดันสูงที่ทำให้เส้นเลือดในสมองแตกแล้วก็
00:08:24 → 00:08:27ต้องกลายเป็นอัมพฤกษ์ครึ่งซีกค่ะคุณของก็
00:08:27 → 00:08:30ผัดเชื่อมเส้นเลือดในสมองที่แตกให้กับแต่
00:08:30 → 00:08:33ช่วงเนี้ยจริงๆที่นะครับผมจะเจอคนที่เป็น
00:08:33 → 00:08:36โรคนี้ข้างเดียวนะตอนนี้น้อยด้วยค่ะตอน
00:08:36 → 00:08:38นี้อย่างน้อยคนใกล้ๆตัวที่รู้จักกันเนี่ย
00:08:38 → 00:08:41น่าจะเจอทานระหว่าง 2 3 รายแล้วแสดงว่า
00:08:41 → 00:08:44ตอนนั้นคุณแม่ของพายก่อนนั้นเป็นที่ถือ
00:08:44 → 00:08:47ว่าอยู่นี่เป็นมันเป็นเรื่องหนักเลยใช่
00:08:47 → 00:08:48มั้ย
00:08:48 → 00:08:52มันจะมี 2 Level มีเขาจะไปขอเป็นเซตก็
00:08:52 → 00:08:55อาจจะดับไปฟื้นฟูได้อาจจะเป็นก็ใช้เวลาใน
00:08:55 → 00:08:58การฟื้นถูกโอเคอ้ำด้วยความเข้าใจของพายนะ
00:08:58 → 00:09:00คะมันจะมี 2 แบบคือติบกับแตกเพราะว่าถ้า
00:09:00 → 00:09:03เกิดว่าเป็นแบบติดและก็คือเรายังสามารถ
00:09:03 → 00:09:06ที่จะทำไก่ภาพบำบัดแล้วในท้ายที่สุดก็จะ
00:09:06 → 00:09:08สามารถกลับมาใช้ชีวิตได้เหมือนคนปกติแล้ว
00:09:08 → 00:09:11ถ้าแตกเนี่ยมันหมายความว่าส่วนของสมอง
00:09:11 → 00:09:14เนี่ยมันถูกทำลายไปแล้วมันพังเลยว่าฉันจะ
00:09:14 → 00:09:16ฟื้นฟูยากกว่าเพราะฉะนั้นมาพฤกษ์ครึ่งซีก
00:09:16 → 00:09:19ที่เกิดจากเก่าแตกเส้นเลือดในสมองแตก
00:09:19 → 00:09:22เนี่ยก็จะจะยากกว่านิดนึงแต่มันเกิดขึ้น
00:09:22 → 00:09:24ได้จากหลายปัจจัยมากนะความดันสูงๆก็มาพัน
00:09:24 → 00:09:28ก็ได้ทานเค็มนอนน้อยความเครียดซึ่งพอมา
00:09:28 → 00:09:30นั่งสื่อไปย้อนหลังละอองแม่มีครบหมดนี่
00:09:30 → 00:09:33เลยแค่มันไม่เคยแสดงอาการของมาก่อนหน้า
00:09:33 → 00:09:35นั้นเธอนั่นเองครับแต่นั้นบอกว่าเป็น
00:09:35 → 00:09:38อัมพฤกษ์นั่นหมายถึงว่าเรายังสามารถคุณ
00:09:38 → 00:09:41แม่หรือยังสามารถขยับร่างกายได้ครึ่งพี่
00:09:41 → 00:09:44เจ้าภาพก็ตอนนั้นถือว่าหนักไปหน่อยเพราะ
00:09:44 → 00:09:47ว่าจริงๆคนที่ขยับขึ้นที่นี่บางทียังไม่
00:09:47 → 00:09:49ทราบว่ามีความหวังอาจจะมาอาจจะฟื้นได้
00:09:49 → 00:09:53ครับจริงๆมันถือว่าหนักนะคะเพราะว่าการ
00:09:53 → 00:09:56ใช้ได้ครึ่งซีกนั้นก็ไม่ได้สามารถทำให้
00:09:56 → 00:09:58เขาลุกขึ้นมาเดินได้ด้วยตัวเองเพราะว่า
00:09:58 → 00:10:00มันหายไปแล้วมันไม่รู้สึกไปแล้วครึ่งนึง
00:10:00 → 00:10:03เขาก็จะค่ะมีความสามารถในการใช้ชีวิตด้วย
00:10:03 → 00:10:06ตัวเองอยู่ดีเพราะฉะนั้นในทางอื่นสำหรับ
00:10:06 → 00:10:09พันก็ถือว่าหนักแล้วก็ลักษณะภายในตอนนั้น
00:10:09 → 00:10:11ที่ที่ยังค่อนข้างเด็กด้วยนะครับตอนนั้น
00:10:11 → 00:10:14ตกใจไหมไปก็ว่าแน่นอนตกใจล่ะแต่ตอนนั้น
00:10:14 → 00:10:18แบบตั้งรับทำไมว่าคืออะไรคือโรคอะไรเพราะ
00:10:18 → 00:10:21ว่าจะจึงม 4 หรือว่าไปแล้วนะมึงถึงความกด
00:10:21 → 00:10:23คำว่าเธอเกี่ยวกับเรื่องโรคนี้มันยังมี
00:10:23 → 00:10:26ขนาดจริงๆเค้าพูดกันอย่างตรงไปตรงมาเลย
00:10:26 → 00:10:28คือวินาทีแรกที่พายรู้สึกมันเป็นความรู้
00:10:28 → 00:10:30สึกชาหมายความว่าภายไม่เชื่อมันเกิดขึ้น
00:10:30 → 00:10:33กับพายพวกทุกอย่างมันราบรื่นมาตลอดก็
00:10:33 → 00:10:35อย่างนี้มันก็ตกหลุมแรงมากอภัยรถสตั๊น
00:10:35 → 00:10:37เหมือนช็อคอยู่อย่างนั้นใบพักนึงเหมือน
00:10:37 → 00:10:40กันแล้วเหมือนความจริงก็ค่อยๆซึมสู่ใจว่า
00:10:40 → 00:10:43โอเคแม่แม่ป่วยน่าจะไม่สามารถกลับมาทำงาน
00:10:43 → 00:10:46เป็นหัวหน้าครอบครัวได้เหมือนเดิมก็จะ
00:10:46 → 00:10:49กลายเป็นคนที่เราจะต้องไปดูแลเข้ามาเรา
00:10:49 → 00:10:52สลับบทบาทกันก็ใช้เวลาปรับจูนใจกันอยู่
00:10:52 → 00:10:55เขาใหญ่ความทันค่ะเดี๋ยวถ้าเป็นลูกสาวคน
00:10:55 → 00:10:58เดียวคนเดียวแล้วแม่ก็เป็นสิ่งก็มาเป็น
00:10:58 → 00:11:00คุณแม่เลี้ยงเดี่ยว
00:11:00 → 00:11:03หรือว่าเราก็เติบโตมาวันจันทร์ดูหนังแม่
00:11:03 → 00:11:07ใช่ทำบ้านอยู่ 2 คนค่ะก็ก็น่าจะต้องใคร
00:11:07 → 00:11:10ที่จะมาสนิทกันมากค่ะครับก็ตอนนั้นพอหลัง
00:11:10 → 00:11:13จากที่ล้มป่วยแล้วพัฒนาเป็นยังไงต่อการ
00:11:13 → 00:11:17ของแม่ขึ้นหลังจากที่กลับมาจากที่โรง
00:11:17 → 00:11:20พยาบาลนะคะก็พยายามสัตว์ที่ทางให้เหมาะ
00:11:20 → 00:11:23กับคนป่วยมากขึ้นแล้วก็พบว่าเขาจะไม่
00:11:23 → 00:11:26สามารถใช้ชีวิตเองได้เราจะต้องเป็นคนพยุง
00:11:26 → 00:11:28เขาขึ้นมาเขาต้องมีไม้สามขาต้องเดินไป
00:11:28 → 00:11:31เข้าห้องน้ำด้วยกันเราต้องอาบน้ำให้แม่ก็
00:11:31 → 00:11:33ต้องเปลี่ยนทำเพื่อให้หน้าเช็ดถ่ายให้แม่
00:11:33 → 00:11:36มีแผลเลือดน้ำน้ำเหลืองน้องอะไรก็คือ
00:11:36 → 00:11:39เคลียร์กันคือเรียกว่าทำครบวงจรเหมือน
00:11:39 → 00:11:42เลี้ยงเด็กแต่ว่ายากกว่าเพราะว่าเด็กมัน
00:11:42 → 00:11:44มีความโตไปในเชิงของการแห่งความเติบโต
00:11:44 → 00:11:46ความก้าวหน้ากับทางแล้วนี้ก็เขียนความ
00:11:46 → 00:11:49เสื่อมของร่างกายไปเรื่อยๆครับแต่ตอนนั้น
00:11:49 → 00:11:53ต้องบอกว่าเด็กม 4 น่าจะมีความรู้อะไรนะ
00:11:53 → 00:11:56ไม่มีค่ะเราเข้ามาลองไล่ตั้งแต่ความยาก
00:11:56 → 00:11:58ตั้งแต่วันแรกเลยก็ลองไล่ไปเรื่อยๆเช่น
00:11:58 → 00:12:01เอาวันแรกเริ่มรู้ว่าแม่ป่วยต้องนอนโรง
00:12:01 → 00:12:04พยาบาลถ้าเราทำยังไงตอบจริงๆตอนที่แม่ไป
00:12:04 → 00:12:07นอนโรงพยาบาลนะมันค่อนข้างยากภายมาพูดว่า
00:12:07 → 00:12:09ไม่ต้องกลับมาอยู่บ้านคนเดียวแล้วที่โรง
00:12:09 → 00:12:12พยาบาลก็ไม่ได้งานก่อนนะไม่เคยค่ะเหมือน
00:12:12 → 00:12:14ที่พูดเท็จเลยคะว่ามันเป็นวันที่สั่งไว้
00:12:14 → 00:12:16มากกับการกลับไปบ้านแล้วมันไม่มีแม่หรือ
00:12:16 → 00:12:18ครั้งแรกแล้วเพิ่งได้รู้เลยว่าออกกันการ
00:12:18 → 00:12:20มีอยู่ของแม่มันสำคัญและมีความหมายกับใคร
00:12:20 → 00:12:24ขนาดนี้เลยอย่างเงี้ยมันก็ใช้เวลาที่โรง
00:12:24 → 00:12:25พยาบาลพักอย่างเหมือนกันแต่ก่อนนั้นมันจะ
00:12:25 → 00:12:28ไม่ลำบากมากหรอกทุกคนรู้สึกเหมือนกันเขา
00:12:28 → 00:12:31ก็ตอนอยู่โรงพยาบาลเรามีพยาบาลดูแลแต่ตอน
00:12:31 → 00:12:32กลับบ้านมาเนี่ยเราไม่ได้อยู่พยาบาลกลับ
00:12:32 → 00:12:35บ้านมาด้วยเราต้องกลายเป็นพยาบาลเองเพราะ
00:12:35 → 00:12:38ฉะนั้นจุดที่ก่อนเข้าบ้านจะย่างเราก็ยัง
00:12:38 → 00:12:41ต้องไปเรียนหนังสืออยู่ชนค่ะปิดเทอมอ๋อ
00:12:41 → 00:12:44ลูกมากใครครับช่วงที่อยากจะเป็นตรงกับ
00:12:44 → 00:12:47บ้านมากกว่าจะทำแม่กลับมาบ้านในเริ่มเปิด
00:12:47 → 00:12:49เทอมแล้วใช่
00:12:49 → 00:12:51แต่ว่าหน้าที่ในการดูแลนี้เราก็ต้องเข้า
00:12:51 → 00:12:54มาช่วยดูแลหรือว่ามีญาติพี่น้องที่อยากจะ
00:12:54 → 00:12:57ม่านให้คนอื่นมาช่วยดูแลเลยเนี่ยเป็น
00:12:57 → 00:13:00เรื่องการเงินอย่างเช่นกันผ่าตัดแม่ส่วน
00:13:00 → 00:13:03ใช้เงินก่อนก่อนใหญ่หลักล้านโทรหาพี่ชาย
00:13:03 → 00:13:05คุณแม่มาช่วยซัพพอร์ตฮาตอนนี้กำลังการ
00:13:05 → 00:13:06อ่านเพราะต้องเชื่อมั่นเส้นเลือดในสมอง
00:13:06 → 00:13:10แตกชายครับก็คือแบบเที่ยวใส่เข้าไปเพื่อ
00:13:10 → 00:13:13ให้เรื่องอะไรโทรไปได้อะไรแบบนี้จะมีจะมี
00:13:13 → 00:13:17ญาติช่วยจัดการให้แต่ว่าถ้าเกิดว่าเป็น
00:13:17 → 00:13:22อ่าในเรื่องของการมีคนมาดูแลค่ะก็จะดูของ
00:13:22 → 00:13:23ที่บ้านภายนอกชั้นล่างมันจะเป็นห้อง
00:13:23 → 00:13:25ออฟฟิศเขาแม่เขาเปิดธุรกิจขายตัวเครื่อง
00:13:25 → 00:13:28บินสมัยก่อนเนี่ยค่ะแล้วก็จะมีคนในออฟฟิศ
00:13:28 → 00:13:32ช่วยดูแลระหว่างวันบ้างแต่ว่าหลักๆเลยถ้า
00:13:32 → 00:13:35เกิดว่าหมดช่วงพีเรียดเวลาเรียนเนี่ยใคร
00:13:35 → 00:13:39ก็กลับมาเป็นพยาบาลจำเป็นเต็มตัวเลยมี
00:13:39 → 00:13:41อยู่ช่วงนึงเหมือนกันนะคะที่เราพยายามจะ
00:13:41 → 00:13:44หาเขาได้ยังไงดีเหมือนพี่เลี้ยงกึ่ง
00:13:44 → 00:13:46พยาบาลยุคนั้นมันยังไม่มีแบบว่าพยาบาล
00:13:46 → 00:13:49เป็นผู้แบบที่ถูกอ้ะเพ็ญมาดูนะพยามหา
00:13:49 → 00:13:52เหมือนกันแต่ว่าเราค้นพบว่ามันไม่มีใคร
00:13:53 → 00:13:55รักแม่เราแล้วก็อดทนแล้วก็พยายามเข้าใจ
00:13:56 → 00:13:58ได้เท่ากับเราซึ่งเป็นคนครอบครัวขึ้นเคย
00:13:58 → 00:14:02ใช้บริการกันก็ได้ทดลองแล้วพบว่าเออมันก็
00:14:02 → 00:14:04ยังไม่ใช่เวรของเราแต่ว่าทุกวันนี้ใคร
00:14:04 → 00:14:06เห็ดเลยนะคะว่ามันมีมีศูนย์แบบนี้เขาเป็น
00:14:06 → 00:14:08คนอย่างมีคุณภาพมากขึ้นเพราะเวลามัน
00:14:08 → 00:14:11เกียร์ไปก็เลยอะยุคนั้นมันอาจจะยังยังไม่
00:14:11 → 00:14:14ถึงจุดที่พักรู้สึกว่ามันโอเคครับเดี๋ยว
00:14:14 → 00:14:16ยังกับคุณผู้ชมอีกครั้งหนึ่งนะครับเรา
00:14:16 → 00:14:19กำลังคุยกับน้องพายพายอรวรรณชนะสิรินะ
00:14:19 → 00:14:22ครับท้ายที่ใช้เวลา 11 ปีดูแลคุณแม่ที่
00:14:22 → 00:14:25ป่วยติดเตียงด้วยโรคเส้นเลือดในสมองแต่
00:14:25 → 00:14:28ชาตินะครับเฉลี่ยปีนี้คือว่าดูแลเรื่องดู
00:14:28 → 00:14:32แลตั้งแต่ตอนนั้นพายอยู่มอ 4 นะครับจน
00:14:32 → 00:14:36กระทั่งภายอายุ 28 ใช่มั้ย 27 เจอตอนนั้น
00:14:36 → 00:14:40ใช้เวลา 11 ปีนะครับก็ยังกับคุณผู้ชมอีก
00:14:40 → 00:14:42ครั้งหนึ่งเพราะว่าเผื่อว่าบางท่านอาจจะ
00:14:42 → 00:14:45ขึ้นเข้ามานะครับถ้าใครที่อาจจะกำลังดูแล
00:14:45 → 00:14:48คุณถ้าคุณพ่อคุณแม่หรือญาติผู้ใหญ่ที่
00:14:48 → 00:14:50ป่วยในโลกนี้หรือว่าลูกตื่นกันแล้วแต่ว่า
00:14:50 → 00:14:52มีประสบการณ์คล้ายๆกันอย่างจะเข้ามาแชร์
00:14:52 → 00:14:54ในคอมเมนต์ก็ได้นะครับหรือว่าอยากจะลอง
00:14:54 → 00:14:56โทรศัพท์เข้าโทรศัพท์เข้ามาคุยกันเดิน
00:14:56 → 00:14:58ช่วงนั้นที่เราจากที่เราคุยกับน้องพาย
00:14:58 → 00:15:02แล้วเดี๋ยวจะได้มีการแชร์ความรู้สึกอะไร
00:15:02 → 00:15:05ขอรหัสหำภัยต่ออีกก็คือว่าหลังจากที่
00:15:05 → 00:15:08เริ่มต้นมาดูแลนั่นหมายถึงว่าตอนนั้นไม่
00:15:08 → 00:15:11มีมีคนช่วยดูแลบ้างแต่มันอาจจะไม่ได้
00:15:11 → 00:15:13สมบูรณ์ในแบบที่เราอยากจะให้มันเต็มเนาะ
00:15:13 → 00:15:15ค่ะนั้นเราต้องดูแลเองแล้วเราจัดการยังไง
00:15:15 → 00:15:18เช้ามาเด็กก็ต้องไปโรงเรียนม 4 คือใคร
00:15:18 → 00:15:21ตื่นเช้าว่ะพยบเราต้องตื่นเช้าไปเด็กวัย
00:15:21 → 00:15:23เดียวกันประมาณหนึ่งทีเดียวแค่นี้จะตื่น
00:15:23 → 00:15:25ขึ้นมาเราจัดการตัวเองให้เสร็จเรียบร้อย
00:15:25 → 00:15:27เนี่ยของการอาบน้ำแต่งตัวเลยก็ตามและภาย
00:15:27 → 00:15:30ก็ต้องอุ่นข้าวให้แม่จัดให้มันเหมาะสมกับ
00:15:30 → 00:15:32คนป่วยพระต้องเตรียมยาป้อนแม่ต้องเผื่อ
00:15:32 → 00:15:34เวลาเพราะรู้สึกว่าการดูแลคนป่วยเป็น
00:15:34 → 00:15:36เรื่องของการเผื่อเวลาลากๆต้องจัดสรรเวลา
00:15:36 → 00:15:38ว่าเขาทานเสร็จแล้วต้องเผื่อเวลาให้เขา
00:15:38 → 00:15:41ได้นั่งย่อยต้องพาเขาออกไปแล้วค่าบำบัด
00:15:41 → 00:15:43แล้วเมื่อไหร่ถึงจะไปโรงเรียนไปเรียน
00:15:43 → 00:15:46เสร็จกลับมาต้องกลับมาให้ทันคนที่ออฟฟิศ
00:15:46 → 00:15:48หน้าที่เป็นโฮมออฟฟิศเนี่ยค่ะเขากลับมา
00:15:48 → 00:15:51มันส่งไม้ต่อกันแล้วก็กลับมาจากการเข้า
00:15:51 → 00:15:53เย็นออกพะยะค่ะมีตอนนั้นอยู่โรงเรียน
00:15:53 → 00:15:55มัธยมอะไรอ่ะเอามาดิน 3 ประมาณเท่าไหร่
00:15:55 → 00:15:58ไม่ไม่นานมากแบบ 15 20 นาทีก็ถึงแล้ว
00:15:58 → 00:16:01เป็นโชคดีมากแล้วไงว่าเราต้องตื่นเช้ามา
00:16:01 → 00:16:04ที่นี่เ***กันแบบมันก็ต้องมีเรื่องการ
00:16:04 → 00:16:07บริหารจัดการเวลามากที่สุดเลยค่ะอ่าคือ
00:16:07 → 00:16:09อย่างสมุดว่าคนดูแลคนป่วยจะต้องออกไปเจอ
00:16:09 → 00:16:12เพื่อนนอกบ้านเนี่ยค่ะมันไม่ใช่ว่าแบบนัด
00:16:12 → 00:16:15เที่ยงแล้วอ่ะ 11:30 จากการคนป่วยแล้ว
00:16:15 → 00:16:17ค่อยเดินทางออกไปก็ได้มันคือการถอยเวลา
00:16:17 → 00:16:20กลับมาเยอะมากๆเพราะว่าเอ่อจะมุดว่าเรา
00:16:20 → 00:16:23ต้องป้อนค่าเขาเสร็จเค้าก็ต้องนั่งพักว่า
00:16:23 → 00:16:26จะย่อยแล้วจะปรับเอนนอนให้นอนได้แล้วเรา
00:16:26 → 00:16:28ถึงจะออกไปนอกบ้านได้มันไม่ใช่แบบเหมือน
00:16:28 → 00:16:30คนปกติก็จะดูแลตัวเองได้กินข้าวเสร็จแล้ว
00:16:30 → 00:16:33ก็แยกกันเลยค่ะค่ะคนละเรื่องกันเลยอันนี้
00:16:33 → 00:16:36ก็จะว่าถ้าท่านคุณจบที่นั่งชมอยู่นี่ที่
00:16:36 → 00:16:39กำลังดูแล้วน่าจะน่าจะแล้วแต่คนเคยกับ
00:16:39 → 00:16:41น้องเรื่องเลยน่าจะเคยกับเรื่องนี้เป็น
00:16:41 → 00:16:44อย่างดีแล้วมันไม่มี 4 อ่าตื่นมาช้าเวลา
00:16:44 → 00:16:48เวลาเช้ามากก็เป็นหนังสือแล้วก็มีปรับให้
00:16:48 → 00:16:51ดูและรับช่วงต่อใช่ก็คือมันคือการใช้ 24
00:16:51 → 00:16:54ชั่วโมงเพื่อคนสองคนเราเรียนไปด้วยหรือ
00:16:54 → 00:16:56แม้กระทั่งเราทำงานไปด้วยก็ตามแต่มันก็
00:16:56 → 00:16:58คือการทำแบบพร้อมกับการดูแลอีก 1 ชีวิต
00:16:58 → 00:17:02ให้มันครบ Loop ของเขาเขาจะมีคุณภาพชีวิต
00:17:02 → 00:17:05ดีที่สุดคนนี้เขาจะมีได้ครับแล้วตอนนั้น
00:17:05 → 00:17:07เรียนหนังสืออยู่แล้วทำการบ้านตอนไหน
00:17:07 → 00:17:11อะไหล่ตอนไหนมีมีเวลาว่างแบบเด็กวัยรุ่นม
00:17:11 → 00:17:154 5 ยุคนี้เดี๋ยวแป๊บนึงเกมแบบไม่มีเลย
00:17:15 → 00:17:18ค่ะคืออภัยคิดว่านี่เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
00:17:18 → 00:17:21ที่คนดูแลคนป่วยน่าจะเจอกันบ่อยก็คือเรา
00:17:21 → 00:17:25ไม่เราเป็นคนปกติแต่ว่าเราเจ็บป่วยไปด้วย
00:17:25 → 00:17:28ในเชียงรายไฟล์หมายถึงว่าเราได้มีเวลาที่
00:17:28 → 00:17:30จะออกไปเที่ยวเล่นไปทั้งเอ้าแล้วเมื่อทำ
00:17:30 → 00:17:32แบบนั้นก็มักจะรู้สึกผิดด้วยเพราะรู้สึก
00:17:32 → 00:17:35ว่าจริงๆฉันมีหน้าที่ต้องดูแลคนป่วยนี่
00:17:35 → 00:17:37แหละฉันมาทำสิ่งนี้ฉันได้รับอนุญาตให้ทำ
00:17:37 → 00:17:40สิ่งนี้หรอมันโอเคหรอที่จะทำแบบนี้คนอื่น
00:17:40 → 00:17:42ที่กับฉันยังไงไหมฉันคิดกับเรื่องนี้ยัง
00:17:42 → 00:17:45ไงคือมันเป็นเรื่องของการต่อสู้ทางอารมณ์
00:17:45 → 00:17:48และจิตใจสูงมากไม่ใช่พิมพ์ที่เคยคุยกับ
00:17:48 → 00:17:50น้องคนนึงค่ะเขาก็ดูแลพ่อที่ป่วยเนาะเขา
00:17:50 → 00:17:54จะพูดคล้ายๆกันให้ป่วยเนี่ยค่ะหนูเขาออก
00:17:54 → 00:17:57มากรุงเทพฯมาทำงานหนักนะแต่ก็ยังรู้สึก
00:17:57 → 00:18:01ได้ว่าเขาไม่กล้ามีความสุขเธอทำไมความรู้
00:18:01 → 00:18:02สึกอย่างไม่เกิดอา
00:18:02 → 00:18:07เภอชายค่ะมันรู้สึกเหมือนกับว่าการที่จะ
00:18:07 → 00:18:10ต้องดูแลพ่อแม่มันกลายเป็นเหมือนหน้าที่
00:18:10 → 00:18:13ของเราเป็นหน้าที่ที่เราเป็นไปทำแต่ว่า
00:18:13 → 00:18:15มันก็เลยทำให้เรารู้สึกว่าเราไม่กล้าที่
00:18:15 → 00:18:18จะออกไปนอกขอบเขตมากแบบที่เด็กวัยเดียว
00:18:18 → 00:18:20กันอาจจะได้ทำเพราะเมื่อไหร่ที่เราออกไป
00:18:20 → 00:18:22มันทำให้เรากำลังรู้สึกหรือตั้งหลังตัว
00:18:22 → 00:18:24เองว่าเรากำลังละเลยคนที่อยู่ข้างหลัง
00:18:24 → 00:18:27หรือเปล่าจริงไม่ใช่กับเราคนเดียวนะคะภัย
00:18:27 → 00:18:30คิดว่าคนรอบรอบตัวก็มีผลมากคนรอบรอบตัว
00:18:30 → 00:18:33มันจะถามว่าเอาไปไหนอ่ะออกเลยเนี่ยออกไป
00:18:33 → 00:18:35ข้างนอกหรอเอาแล้วมาอยู่ยังไงนะมาอยู่คน
00:18:35 → 00:18:38เดียวได้เหรอทำไมพายออกไปอะไรแบบนั้นอ่ะ
00:18:38 → 00:18:42แล้วต้องถามกรุงเทพฯชื่อว่าแต่ว่าทุกกัน
00:18:42 → 00:18:45เจอต้องเจอแล้วใช่ทุกคนเจอใครช่วยทุกคน
00:18:45 → 00:18:48เจอแบบนี้เราต้องเครียดร้อยเปอร์เซนต์แน่
00:18:48 → 00:18:51นอนเพราะว่าจริงๆแล้วการดูแลคนป่วยมันคือ
00:18:51 → 00:18:55การทำตลอดเวลาสำหรับพายมันคือวงการที่
00:18:55 → 00:18:58เข้าออกไม่ได้ค่ะเออคือคำก็คือทำยาวไป
00:18:58 → 00:19:01ซึ่งก็เปรียบเทียบเป็นพยาบาลพยาบาลยังมี
00:19:01 → 00:19:03ช่วงเวลาที่ออกไม่ใช่กลับบ้านขึ้นฉันเป็น
00:19:03 → 00:19:06คนปกติฉันฉันเป็นคนนึงเพราะนั้นเป็นงาน
00:19:06 → 00:19:09แต่ว่าการดูแลคนป่วยโดยที่เราเป็นคนใน
00:19:09 → 00:19:13ครอบครัวมันไม่ใช่อาชีพแต่มันเป็นภารกิจ
00:19:13 → 00:19:16ที่ 24 ชั่วโมง 365 วันและไม่รู้อีกกี่ปี
00:19:16 → 00:19:20ใช่วันมาเลยดูแลเธอแบบดูแลช่วงเเนะนำคิว
00:19:20 → 00:19:24โดนคำถามแบบเนี่ยเราดีกับเขายังไงชนและ
00:19:24 → 00:19:27นี่รู้สึกแบบอยากจะเดินเดินออกจากซอยโดย
00:19:27 → 00:19:30ที่ไม่มีคนเห็นนะครับมันรู้สึกว่าแบบมัน
00:19:30 → 00:19:33ตอบคำถามสังคมไม่ถูกว่าเปิดทำไมฉันออกไป
00:19:33 → 00:19:38แต่ว่าพอได้ดูแลแม่ไปสักค่ะภายเห็นวงจร
00:19:38 → 00:19:41ชีวิตตัวเองว่าการดูแลคนป่วยมันมีความ
00:19:41 → 00:19:44หนักหนามันต้อง Balance ทั้งพลังงานอรม
00:19:44 → 00:19:48ความคิดใช้ความอดทนความเข้าใจความรักสูง
00:19:48 → 00:19:51มากเพราะฉะนั้นการที่ทำแบบนี้ทุกวันมัน
00:19:51 → 00:19:54เข้าข้างนาแล้วพาคิดว่าความหวังสูงสุดของ
00:19:54 → 00:19:58คนดูแลคนป่วยก็คือฉันอยากมีบางวันใน 365
00:19:58 → 00:20:00วันที่ฉันสามารถใช้ชีวิตได้เหมือนคนปกติ
00:20:00 → 00:20:04ในวัยเดียวกันอ้ะเออใช่ๆสายแล้วค่อยรู้
00:20:04 → 00:20:06สึกว่ามันเป็นน้ำบ่อเลี้ยงที่ดีมากเพราะ
00:20:06 → 00:20:08ว่าเวลาที่เราได้ออกไปใช้ชีวิตแบบนั้น
00:20:08 → 00:20:12บ้างมันไม่ต้องมีพลังที่จะกลับมาทำภารกิจ
00:20:12 → 00:20:15ที่เราต้องทำต่อไปได้ตลอดทางเพราะเค้าคิด
00:20:15 → 00:20:18ได้แบบนั้นทุกครั้งที่มีเพื่อนข้างบ้าน
00:20:18 → 00:20:21หรือใครก็ตามเลยมาถามไปก็จะบอกว่าเธอทั้ง
00:20:21 → 00:20:24ปีนี้ภายดูแม่มาแบบตลอดเลยค่ะพันคอแบบ 2
00:20:24 → 00:20:27ชั่วโมงกินข้าวมันไม่น่าเป็นไรเลยอ่ะผมก็
00:20:27 → 00:20:29จะดับดูสักอันไปแต่ก็ดูดูดูดูแยกตัวเอง
00:20:29 → 00:20:32ออกจะปิดของพายออกไปอะไรกันนะเนี่ยอย่า
00:20:32 → 00:20:34อย่าแคร์มากครับส่วนของคุณป้าข้างบ้านไอ้
00:20:34 → 00:20:36ใช่ไหมเธอคืออะไรรู้ว่ามาทำอะไรอยู่แล้ว
00:20:36 → 00:20:40จริงๆไปเชื่อว่าคนที่ดูแลคนป่วยในเป็นคน
00:20:40 → 00:20:42ในครอบครัวเพราะว่าพื้นฐานจิตใจเขาต้อง
00:20:42 → 00:20:45เป็นคนที่โอเคประมาณยังไงก็ทำไม่ได้หรอก
00:20:45 → 00:20:47เพราะมันเป็นงานที่คิดเป็นงานที่นอกจาก
00:20:47 → 00:20:50หมอดูแล้วมีใครบอกได้ว่าภารกิจนี้มันจบ
00:20:50 → 00:20:52เมื่อไหร่ฉันยังนานล่ะพวกมึงก็บอกว่ามัน
00:20:52 → 00:20:55มีความทุกข์บางแบบที่มันสามารถจบได้เร็ว 3
00:20:55 → 00:20:57ทุกวันแบบนี้มันไม่รู้ว่าจะจบเมื่อไรไม่
00:20:57 → 00:21:00มีเดดไลน์4ปีเรียนรู้ว่าจบอันนี้คือไม่
00:21:00 → 00:21:03รู้เลยว่าได้ทำอีก 2 ปีหรืออีกดูซีรีย์ 50
00:21:03 → 00:21:07ปีมันทำเดาไม่ได้เลยครับก็ยังกับคุณผู้ชม
00:21:07 → 00:21:09อีกครั้งแล้วกำลังคุยกับไทยพาณิชย์อ่อนมา
00:21:09 → 00:21:14ชนะสิรินะครับเธอดูแลแม่ที่ป่วยนานถึง 11
00:21:14 → 00:21:16ปีวันนี้เธอจะแบ่งมาแบ่งปันประสบการณ์ใน
00:21:16 → 00:21:19การรับมือกับช่วงเวลาแบบนั้นนะครับทั้ง
00:21:19 → 00:21:22นี้เราคุยกันมาจนถึงช่วงที่ว่าเริ่มต้นดู
00:21:22 → 00:21:25แลในปีนักๆแล้วก็ต้องแค่ปีแรกเนาะก็ต้อง
00:21:25 → 00:21:29ทนกับฟิล์มมีความรู้สึกกดดันไม่ใช่จากตัว
00:21:29 → 00:21:31ความใหญ่อย่างตัวเองเท่านั้นยังเป็นครั้ง
00:21:31 → 00:21:34รู้สึกกดดันจากเสียงของคนรอบต้องดูจาก
00:21:34 → 00:21:36ข้างในแล้วก็อยู่ข้างนอกด้วยแต่ว่าอัน
00:21:36 → 00:21:39หนึ่งที่ฟังเสร็จแล้วจะรู้สึกว่าถ่ายค่อน
00:21:39 → 00:21:41ข้างมีความชัดเจนมากก็ถือว่าเราสามารถตอบ
00:21:41 → 00:21:43ตัวเองได้ว่าเราไม่ต้องไปเอาเสียงของคน
00:21:43 → 00:21:47อื่นมาทำให้เรารู้สึกว่าช่างบนใจใช่ไหม
00:21:47 → 00:21:50ใครช่วงอีกประเด็นหนึ่งที่คนดูแลคนป่วย
00:21:50 → 00:21:52มักจะเจอบ่อยก็คือเวลาที่มีคนมาเยี่ยม
00:21:52 → 00:21:55ซึ่งพันธุ์เข้าใจในมุมมองคนมาเยี่ยมนะคะ
00:21:55 → 00:21:58ว่าเราหวังดีประโยชน์ที่เรามักจะรินประจำ
00:21:58 → 00:22:00ก็คืออ้าวยังไม่ดีขึ้นอีกเหรอแล้วจะหาย
00:22:00 → 00:22:03เมื่อไหร่จะดีแต่เมื่อไหร่ทำไมยังเดินไม่
00:22:03 → 00:22:07ได้หรืออะไรแบบเนี้ยซึ่งในเชิงของคนดูแล
00:22:07 → 00:22:10แล้วเนี่ยมันอาจจะไม่ใช่ประโยคพี่ทำให้
00:22:10 → 00:22:13รู้สึกดีนะทั้งคนป่วยและคนดูแลคนป่วย
00:22:13 → 00:22:16มันกดดันขึ้นแล้วก็ทำเป็นกันคิดว่าที่แน่
00:22:16 → 00:22:18เลยไม่ได้เข้าไปวะเลยเนี่ยคือคือมันนิด
00:22:18 → 00:22:20นึงนะเพราะฉะนั้นจริงๆมาด้วยการให้กำลัง
00:22:20 → 00:22:23ใจกันเพื่อให้ก้าวต่อไปข้างหน้าได้ดีกว่า
00:22:24 → 00:22:27แล้วตอนนั้นนั่นหมายถึงว่าเวลาดูแลช่วง
00:22:27 → 00:22:29นั้นมันเป็นความรู้ใหม่หมดเลยใช่ไหมแกง
00:22:29 → 00:22:34การทำแผลการ fix ตัวกันอย่าง
00:22:34 → 00:22:37คือจริงๆแล้วในยุคที่หน้าใครป่วยก็คือ
00:22:37 → 00:22:41เมื่อ 13 ปีที่แล้วเพราะว่าแม่ใครจะไป 2
00:22:41 → 00:22:42ปีนะคะ
00:22:42 → 00:22:46มันกลายเป็นว่าตอนนั้นน่ะมันยังไม่มี
00:22:46 → 00:22:48โซเชียลมีเดียมากขนาดนี้ก็ฉะนั้นมันจะยัง
00:22:48 → 00:22:52ไม่มีการแชร์กันว่าโอเคฉันมีวิธีการดูแล
00:22:52 → 00:22:54พ่อแม่แบบนี้หรือว่า with a หลักการเป็น
00:22:54 → 00:22:56ยังไงอุปกรณ์ต่างๆมีอะไรบ้างที่ต้องน่า
00:22:56 → 00:22:59ซื้อจำเป็นต้องมีซื้อที่ไหนมันจะไม่มี
00:22:59 → 00:23:01อะไรพวกนี้เลยเพราะฉะนั้นคงนิตี้การแชร์
00:23:01 → 00:23:03ในถ้าผ่อนน้อยมากและการที่คุณจะออกมาเล่า
00:23:03 → 00:23:05เรื่องที่ตัวเองแบบไม่ success เป็นความ
00:23:05 → 00:23:09คิดเรื่องดีให้ตีน่ะนี่มันน้อยกว่าฉัน
00:23:09 → 00:23:12จริงทุกอย่างที่ภายเกิดขึ้นระหว่างใครกับ
00:23:12 → 00:23:14แม่คือการลองผิดลองถูกแบบวันโอวันมากเป็น
00:23:14 → 00:23:18คลาสเริ่มต้นมากก็มานั่งหากันว่าอ๋อคน
00:23:18 → 00:23:20ป่วยกลับมาอาบน้ำที่บ้านอ่าตรงไหนได้เอา
00:23:20 → 00:23:23ยืนอ่านไม่ได้ก็ต้องยังอาบน้ำยังไงเอา
00:23:23 → 00:23:25นั่งอาจจะโค้กเอาลื่นไม่ถนัดไม่มีที่จัด
00:23:25 → 00:23:28เอานั่งอาจตรงขอบอ่างบิ้วอินได้ไหมเอาไม่
00:23:28 → 00:23:30ได้ลื่นอีกเขาก็คือมันต้องหาวิธีไปเรื่อย
00:23:30 → 00:23:33ๆจังวันจะเจอวิธีที่เหมาะกับเรา
00:23:33 → 00:23:36นั้นก็เป็นที่เราค่อยคิดขึ้นเองฉันคือผู้
00:23:36 → 00:23:38แต่มันก็มีความผิดพลาดเกิดขึ้นอย่าได้คาด
00:23:38 → 00:23:41หวังว่าการดูแลคนป่วยนั้นเราจะทำเป็นตั้ง
00:23:41 → 00:23:43แต่วันแรกเพราะว่ามันคือครั้งแรกทุกคนนี้
00:23:43 → 00:23:46ครั้งแรกเพราะฉะนั้นมันจะมีผิดบ้างถูก
00:23:46 → 00:23:48บ้างอุปกรณ์นี้ได้หมอวิธีนี้ไม่เหมาะจูน
00:23:48 → 00:23:51แล้วไม่เหมาะกับพ่อแม่เราเลยเนี้ยก็ค่อยๆ
00:23:51 → 00:23:54กลับไปฉันจะเป็นตัวเองนะถ้าอยากเล่นแบบ
00:23:54 → 00:23:59ไม่ดีเลยปกติมากๆเราใช่หมอพยาบาลไม่ได้ดี
00:23:59 → 00:24:04ไม่จบกันอันนี้ก็เข้าลดระดับปากไปเรื่อยๆ
00:24:04 → 00:24:06จังหวัดจะเจอจุดที่มันเหมาะกับเราเหมาะ
00:24:06 → 00:24:09กับแม่ของเรามีคนคอมเมนต์เข้ามาเขาถามว่า
00:24:09 → 00:24:13ที่บอกว่าโดนคนถามนู่นถามนี่เราจุดหนึ่ง
00:24:13 → 00:24:17มันมีภาวะเศร้าเพราะว่าเค้าใช่เพราะว่า
00:24:17 → 00:24:21บางคนอยู่ในภาวะอะไรนานๆบางทีมันซึมเศร้า
00:24:21 → 00:24:24ได้นั้นใช่มั้ยจริงๆอย่างแชร์แบบนี้ค่ะ
00:24:24 → 00:24:28ภัยเจอหลายเคสมากๆที่เพื่อนๆคนรอบตัวมามา
00:24:28 → 00:24:31แชร์ว่าดูแลพ่อแม่จนตัวเองเป็นซึมเศร้า
00:24:31 → 00:24:33ซึ่งภารกิจวันนี้เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้
00:24:33 → 00:24:35มากๆเพราะว่าหนึ่งในสิ่งที่ยากที่สุดของ
00:24:35 → 00:24:38การเป็นคนดูแลคนป่วยก็คือดูแลคนป่วยด้วย
00:24:38 → 00:24:41แล้วก็ดูแลความรู้สึกติดใจขนาดของเกิดไป
00:24:41 → 00:24:44ด้วยหน่อยคิดภาพว่าถ้าเราเป็นคนปกติแค่
00:24:44 → 00:24:47เราทำงาน 1 วันออกไปมีภารกิจทางสังคมก็
00:24:47 → 00:24:48ปรับเพื่อนมากมาย
00:24:48 → 00:24:51กิจกรรมกดดันทางสังคมต่างๆกลับมาบ้านแล้ว
00:24:51 → 00:24:53ก็เหนื่อยจะแย่แล้วอ่ะครับแต่คนดูแลคน
00:24:53 → 00:24:57ป่วยคือตลอด 24 ชั่วโมงของเขามันไม่มี
00:24:57 → 00:25:00ความผ่อนคลายอยู่เลยเพราะฉันมันเป็นไปได้
00:25:00 → 00:25:02สูงมากที่มันที่มันจะหนักในแง่นั้นถ้าใคร
00:25:02 → 00:25:05คิดว่าวิธีการในการหลีกตัวเองออกจากการ
00:25:05 → 00:25:07เป็นซึมเศร้าคือกัน
00:25:07 → 00:25:10และรับฟังคนอื่นแต่ว่าไม่เอามันมาตัดสิน
00:25:10 → 00:25:12ตัวเองไม่เอามาเป็นวันทักถามตัวเองและ
00:25:12 → 00:25:15อย่าลืมตัวตนของตัวเองอย่าลืมว่าฉันต้อง
00:25:15 → 00:25:17มีพื้นที่ของฉันด้วยเขาไม่อย่างนั้นในวัน
00:25:17 → 00:25:21นึงอ่ะไทยเคยได้ยินนะคะคนที่ดูแลแม่แล้ว
00:25:21 → 00:25:24ก็แบบโอ้โหเป็นพลังงานมากเหมือนพายตอนดู
00:25:24 → 00:25:27แม่เลยแต่พ่อแม่เสียบปุ๊บเขาสูญเสียทุก
00:25:27 → 00:25:29อย่างเพราะว่าทุกอย่างเขาคือแม่แล้วเขา
00:25:29 → 00:25:31ไม่เหลือตัวเองเขาลืมไปเลยว่าเขาเคยฝัน
00:25:31 → 00:25:33อะไรเขาเคยใช้ชีวิตยังไงคนรอบข้างแล้วก็
00:25:33 → 00:25:36ยังไงเราต้องเติมสิ่งนั้นให้ตัวเองตลอด
00:25:36 → 00:25:38เวลาเพื่อตัวเองแลนด์กลับไปทำครับเข้าใจ
00:25:38 → 00:25:42ว่าเด็กม 4 ดูแลแม่มาในมี 2 2 อย่างเช่น
00:25:42 → 00:25:45วันนึงคนอาจจะมองว่าคุณคือลูกกำลังอยู่
00:25:45 → 00:25:49มากหน้าบางวันถ้าคุณหายไปมีส่วนตัวก็อาจ
00:25:49 → 00:25:52จะมองว่าติดคนที่ทำไมไม่ได้คนนี้หายไปไหน
00:25:52 → 00:25:54ไม่รู้แน่อย่างที่ที่เราต้นเมื่อกี้มันจะ
00:25:54 → 00:25:57มีความรู้สึกคนทีเข้ามาหาเราไม่ใช่มั้ย
00:25:57 → 00:26:00ใช่มันคือความกดดันคำถามแล้วก็ประโยชน์
00:26:00 → 00:26:03ต่างๆมากมายจากคนรอบข้างแต่ว่า
00:26:03 → 00:26:06นะคะคิดว่าสิ่งสำคัญก็คือการที่เรารู้ตัว
00:26:06 → 00:26:08อยู่เสมอว่าสิ่งที่เราทำมันมีความหมายและ
00:26:08 → 00:26:11เรากำลังทำอะไรอยู่ตราบเท่าที่เรารู้ตัว
00:26:11 → 00:26:13แบบนั้นไม่ว่าคนอื่นจะพูดยังไงเราก็รู้
00:26:13 → 00:26:17ว่าเราทำอะไรอยู่แค่นั้นจริงๆพอแล้วครับ
00:26:17 → 00:26:19มีคอมเมนต์เข้ามาเรื่อยๆนะครับมีคุณ
00:26:19 → 00:26:23อัญมณีมีมดบุรีรัตน์ทำงานผิดก็ขอโทษด้วย
00:26:23 → 00:26:26นะครับเพราะว่าคุณอาจมีพลังงานบวกมากๆเขา
00:26:26 → 00:26:31บอกว่าสามีบอกว่าสามีดูแลอากงที่เป็น
00:26:31 → 00:26:33อัลไซเมอร์จะป่วยเป็นโรคทำให้เธอทำให้ตัว
00:26:33 → 00:26:36เองเป็นโรคซึมเศร้าต้องทานยามานานแล้วก็
00:26:36 → 00:26:39กำลังเริ่มเมียดังส่วนทางสมองอันนี้ผมไม่
00:26:39 → 00:26:42ได้จดงานเข้าถูกหรอกคือสามีของคุณดูแล
00:26:42 → 00:26:47องค์ไม่ใช่ไหมเขาจนเคยได้ยินเคสนี้แบบนี้
00:26:47 → 00:26:50เหมือนกันได้เลยโดยที่ไม่ใช่เคสของใช่คุณ
00:26:50 → 00:26:52อัญมนีโดยตรงค่ะแบบนี้ใครเจอเยอะมากจริงๆ
00:26:52 → 00:26:53แล้ว
00:26:53 → 00:26:57ในทัศนคติของพายนะคะพายุสึกว่าโรคที่
00:26:57 → 00:27:00รุนแรงและก็หนักหนาเจ็บปวดที่สุดบนโลกนี้
00:27:00 → 00:27:04คือออกซะเมื่อไหร่อ่ะเอาสมุดให้ให้ถ่าย
00:27:04 → 00:27:06เลือกระหว่างแม่เป็นเอาตรงกันเท่าโทษถ้า
00:27:06 → 00:27:08เกิดให้เลือกระหว่างแม่เป็นมะเร็งจะเป็น
00:27:08 → 00:27:10อัลไซเมอร์ผัดจะเลิกทำให้เป็นมะเร็งเอา
00:27:10 → 00:27:13ใส่เมื่อเป็นโรคที่ทำร้ายคนที่ยังอยู่และ
00:27:13 → 00:27:16คนที่ยังอยู่ข้างหลังและทุกๆคนเลยเพราะ
00:27:16 → 00:27:18ว่ามันเหมือนไม่ถึงอะไรแต่เรายังต้องเรา
00:27:18 → 00:27:20ต้องยังต้องยืมกันไว้แล้วมันค่อนข้างยาก
00:27:20 → 00:27:24ใครเข้าใจความรู้สึกมากๆค่ะนี่อีกคอมเม้น
00:27:24 → 00:27:27นึงจะไปหาให้คล้ายก็เลยนะบอกว่าดูแลคุณ
00:27:27 → 00:27:30แม่ที่ป่วยติดก๋วยเตียวแล้วก็รับแรงปะทะ
00:27:30 → 00:27:34คนรอบข้างให้เกิดความเครียดกับตัวเองจน
00:27:34 → 00:27:36[ปรบมือ]
00:27:36 → 00:27:40ฉันเป็นเข้าใจว่าคนที่ดูแลคนป่วยนี่น่าจะ
00:27:40 → 00:27:45เป็นน่าจะเป็นอะไรเป็นแรงกระแทกอย่าง
00:27:45 → 00:27:47หนึ่งที่ต้องรับที่เจอกันคล้ายๆกับมันเรา
00:27:47 → 00:27:50เราทำดีเหมือนมีคนเข้าคือบอกว่าทำดีแค่
00:27:50 → 00:27:53ไหนก็มันไม่พอที่จะใช่ไหมงั้นใช่ไหมเอา
00:27:53 → 00:27:56จริงๆงงมองมุมกลับภายเข้าใจคนที่มองเข้า
00:27:56 → 00:27:58มาประมาณเหมือนกันก็เห็นว่าเขาไม่อยู่
00:27:58 → 00:28:00บ้านเดียวกับเราเขาไม่เห็นหรอกว่าเราเช่น
00:28:00 → 00:28:03คือวิธีเราเป็นเพิร์ทเราต้องหมีกุ้งกันไป
00:28:03 → 00:28:05มาหลังด้วยไหนเจอเขาไม่ได้อยู่กับเรา
00:28:05 → 00:28:07เพราะฉะนั้นเขาก็จะไม่ไม่เคยเห็นภาพเหล่า
00:28:07 → 00:28:10นี้ก็เป็นไปได้ที่เขาจะคิดแบบนั้นและ
00:28:10 → 00:28:12เมื่อเราเข้าใจแล้วว่าเขาอยากผมจะกินแบบ
00:28:12 → 00:28:14นั้นเราจึงไม่จำต้องเอาความคิดเห็นนั้นมา
00:28:14 → 00:28:17ทำให้ตัวเองรู้สึกอึดอัดไม่ลำบากใจมาก
00:28:17 → 00:28:19กว่าเดิมเพราะสิ่งที่เราชอบอยู่จริงๆก็
00:28:19 → 00:28:19หนักอยู่แล้ว
00:28:20 → 00:28:24แล้วตอนนั้นอ่าพายุแล้วก็นั้นมอ 4 พอขึ้น
00:28:24 → 00:28:26มาฮ่าฮ่าม 6 สอบเข้ามหาวิทยาลัยก็เรียน
00:28:26 → 00:28:29เก่งๆนะข้อสอบเท่านี้จะอยู่ได้นะขนาดก็
00:28:29 → 00:28:33ใช้เวลาในการว่าดูแลนะเนี่ยเอ่อหนังสือ
00:28:33 → 00:28:35เท่านั้นเลยใช่ป่ะใช่ก็เอามาคืนคนเก่ง
00:28:35 → 00:28:39แล้วก็อ่านไปแม่เป็นคนป่วยที่ขาดสินทีวี
00:28:39 → 00:28:41ไม่ได้เลยนะคะเพราะฉะนั้นจะต้องแบบอ่าน
00:28:41 → 00:28:44หนังสือไปท่ามกลางสิ่งทีวีไหว้ท่านจะไป
00:28:44 → 00:28:46อ่านทั้งบนก็ไม่แน่ใจว่าแม่อยู่ได้ไหมแม่
00:28:46 → 00:28:48ได้หรือเปล่าก็อ่านไปพร้อมเสียงรายการคือ
00:28:48 → 00:28:51รายการทีต้องมาคืนก็ก่อนนะเราก็ไม่ได้แม่
00:28:51 → 00:28:55ก็อยู่จริงๆช่วงออกแม่ปวด 11 ปีใช่ไหมคะ
00:28:55 → 00:28:57ช่วงประมาณ 8 9 ปีแรกแม่คุยปกตินะไม่ใช่
00:28:58 → 00:29:00ช่วงหลังๆเพราะเขาเรื่องมันไม่งั้นคุยกับ
00:29:00 → 00:29:03แม่กูไม่เป็นคนถ่ายโชคดีมากพ่อแม่เป็นคน
00:29:03 → 00:29:06ป่วยที่ไม่ค่อย addresses คือไม่มีดุด่า
00:29:06 → 00:29:10มั้ยคงเป็นคนข้างๆแบบนิ้วตลกมันก็เลยอยาก
00:29:10 → 00:29:12อันนั้นเนี่ยว่าเขายอมรับ
00:29:12 → 00:29:16อาหารตอนนั้นได้สิคิดถึงเขาไม่ช่วยเขา
00:29:16 → 00:29:19อยากตายนะคะก็ถือว่าเป็นภาระลูกเขาแค่จะ
00:29:19 → 00:29:23เดินเช็ดตัวเองทำไม่ได้เลยคือคนมันเคยทำ
00:29:23 → 00:29:26ได้ครับแต่ว่าเขาก็อยากอยู่เพื่อดูรูปลูก
00:29:26 → 00:29:29เติบโตแปลว่าลูกจะไปในเส้นทางไหนมันก็เลย
00:29:29 → 00:29:31เอาคันๆในจิตใจของเขาก็มีช่วงแบบนั้น
00:29:31 → 00:29:34เหมือนกันนะก็ปลอบใจไหมเพราะว่ากรณีนี้
00:29:34 → 00:29:37เราเห็นหลายลายเหมือนกันครับที่บางคนก็จะ
00:29:37 → 00:29:39บอกว่าคือดูแลในก็เครียดแล้วแต่เวลาพ่อ
00:29:39 → 00:29:42แม่จะรู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระนะเนี่ยพ่อ
00:29:42 → 00:29:44แม่กับพ่อแม่จะขอบพ่อแม่จะเครียดน่ะ
00:29:44 → 00:29:47เพื่อนหนักเขาจะสุกเขาไม่อยากอยู่ก็ไม่
00:29:47 → 00:29:50อย่างเงี้ยลูกก็จะรู้สึกว่ามันจัดการกับ
00:29:50 → 00:29:53อารมณ์นี้ของอนายอัคได้เวลาคนป่วย Down
00:29:53 → 00:29:55Key การสกุชชี่คืนนี้คุณต้องใช้พลังยอด
00:29:55 → 00:29:57มนุษย์มากนะเพราะว่าจิตกระดิ่งแบบดิ่ง
00:29:57 → 00:30:00แล้วเขาไม่เอาแล้วเลยนะครับแต่ว่าของพาย
00:30:00 → 00:30:04เนี่ยคล้ายก็จะบอกแม่เสมอเลยว่าแบบภัยภาย
00:30:04 → 00:30:06ไม่ได้เหนื่อยที่จะดูแม่นะแล้วถ้าวันนึง
00:30:06 → 00:30:08ถ้าเกิดว่าอยากตายไม่ได้อยากอยู่เพื่อตัว
00:30:08 → 00:30:10เองแล้วอ่ะแม่ก็น่าจะอยู่เพื่อใครสักคน
00:30:10 → 00:30:14ที่แม่รักไหมอ่ะทีหลังก็สุขค่ะอื้อก็จริง
00:30:14 → 00:30:16ก็คือแม่รถก็มีโมเม้นนี้เขาถือว่าเขาอยาก
00:30:16 → 00:30:19อยู่ก็พาอยู่แล้วด้วยเป็นส่วนนึงถึงจะมี
00:30:19 → 00:30:22มันอยากตาจากคนป่วยจะมีโมเม้นอยากไปจาก
00:30:22 → 00:30:24อะไรแปลกๆเล็กน้อยที่เราเข้าไปถึงเยอะมาก
00:30:24 → 00:30:27ก็ sensitive เช่นแม่พายก็อยากไปพักช้อน
00:30:27 → 00:30:30กินข้าวอาจจะเป็นอุปราชนึงฉันว่าเค้ากิน
00:30:30 → 00:30:32ข้าวใช่ไหมคะเป็นอัมพฤกษ์ครึ่งซิ่งเนาะ
00:30:32 → 00:30:35เขาก็กินเสร็จแล้วอาหารเนี่ยมันจะไหลอะๆ
00:30:35 → 00:30:39เขาก็สึกว่าเฮ้ยกินข้าวทุกคำไหลทุกคำเลย
00:30:39 → 00:30:42ลูกก็มาเช็ดหูกินข้าวซะมืดฉันดูแลตัวเอง
00:30:42 → 00:30:45ไม่ได้นานก็กูมากมายและพาค่ะเออทำยังไงดี
00:30:45 → 00:30:48นะไอ้เค้าไปเค้าจะเช็ดเช็คนั้นก็เห็นว่า
00:30:48 → 00:30:50เราเช็ดหนังสือว่าโอจะทำรูปลำบากก็เลย
00:30:50 → 00:30:53เปลี่ยนเป็นอ๋อโอเคถ้าเราใช้ช้อนกินข้าว
00:30:53 → 00:30:56ปกติแล้วแม่กินแล้วมัน 6 แล้วเปลี่ยนไป
00:30:56 → 00:30:58กินข้าวขนมหวานแล้วกันเพราะคำมันเข้าไป
00:30:58 → 00:31:00เล็กขึ้นเขาก็ Control ได้ง่ายขึ้นเฮ้ย
00:31:00 → 00:31:02แน่มึงไม่ 6 แล้วเออจริงด้วยไม่คบกันเลิก
00:31:02 → 00:31:04อยากตายประชาชนเป็นข้าวอะไรอย่างเงี้ยมัน
00:31:04 → 00:31:07ก็จะมาเป็นเป็นล็อคๆของเขา
00:31:07 → 00:31:11ใช่ที่สำคัญที่สุดคือการหาวิธีเก่าก็ต้อง
00:31:11 → 00:31:14บอกกับเหรียญหลวงพ่อได้จริงนีมีค่ะมีลูก
00:31:14 → 00:31:18มีลูกที่ที่เราจะต้องดูแลแม่ที่ป่วยเนาะ
00:31:18 → 00:31:22เดี๋ยวจะซักไม่ค่อยเข้าคนเห็นนะมีมีรูป
00:31:22 → 00:31:24ที่กำลังดูแลแม่ที่ป่วยอยู่แล้วพ่อไม่มี
00:31:24 → 00:31:25ปัญหาเหมือนกันที่จะบ่นว่าไม่อยากอยู่
00:31:25 → 00:31:28แล้วเนี่ยจะมีนะครับลุงมีเหตุผลๆดีๆที่
00:31:28 → 00:31:33อยากจะฝากให้ลูกไปบอกพ่อแม่ก็เลยบอกว่าไป
00:31:33 → 00:31:35บอกแม่ด้วยว่าปล่อยให้ลูกเล่นอยู่กับที่
00:31:35 → 00:31:37ทำเหมือนเท่าไหร่
00:31:37 → 00:31:41แบบไทยๆเนาะเพราะว่ามันแล้วมันแล้วแต่มุม
00:31:41 → 00:31:44มองมากๆค่ะแบบของผ้าเองจะพาอย่างฉันก็
00:31:44 → 00:31:46อยากให้ใช้วิธีของพายเพราะว่าใครเชื่อว่า
00:31:46 → 00:31:49พ่อแม่ทุกคนรักลูกแหละแล้วจริงๆกันแม้ว่า
00:31:49 → 00:31:51เขาจะเจ็บป่วยแล้วไม่มีความสามารถในการ
00:31:51 → 00:31:54ช่วยตัวเองหาไหนแต่ธรรมชาติเขาเขาอยาก
00:31:54 → 00:31:56เห็นวันหนึ่งที่รูปประสงค์ของสมเด็จพระ
00:31:56 → 00:31:57อยากเห็นว่าหนึ่งลูกเรียนจบเมื่อแต่งงาน
00:31:57 → 00:32:00แล้วก็ตามแต่อยากให้เขาอยู่ก็ดูวันนั้น
00:32:00 → 00:32:03น่ะแล้ววันนั้นจะเป็นรางวัลของกันอยู่
00:32:03 → 00:32:06อย่างนี้ยังมีชีวิตชีวาของเขาต่อไปเรื่อย
00:32:06 → 00:32:09ๆค่ะครับนี่ comment เข้ามาได้เลยนะครับ
00:32:09 → 00:32:11ผมจะอย่างตามคอมเม้นท์บอกว่าที่ต้องการ
00:32:11 → 00:32:13ดึงเอาเรื่องของคนป่วยก็อยากจะอยู่แล้ว
00:32:13 → 00:32:15ให้ขึ้นมาได้ต้องใช้พลังระดับยอดมนุษย์
00:32:15 → 00:32:17เขาบอกเขาบอกแล้วไม่ใช่เลยเข้าใจว่าอะไร
00:32:17 → 00:32:20คนก็จะเจออย่างนี้เราว่าคนนี้ก็น่ารักมาก
00:32:20 → 00:32:23นี่ก็บอกว่าก็ดูแลแม่ที่ติดเตียงในขณะที่
00:32:23 → 00:32:26ร่างกายตัวเองนี้ก็เริ่มทดถอยทุกสิ่งไหน
00:32:26 → 00:32:31จะเป็นคืออภัยชื่อคนดูแลคนป่วยเข้าใจว่า
00:32:31 → 00:32:33อ้ะปวดหลังเป็นยังไงฮอตเตรดเพราะว่าเรา
00:32:33 → 00:32:36เท่านั้นเธอคนนั้นคนนั้นแต่กระเป๋าตัวละ
00:32:36 → 00:32:38แบบคนบอกว่าจะรู้ว่าไอ้ความกดหลังนั้นมัน
00:32:38 → 00:32:41เป็นยังไงเราก็จะไม่ค่อยได้นอนนะคะคนดูแล
00:32:41 → 00:32:43คนป่วยเนี่ยต้องคืนตื่นขี่มากเพราะว่าคน
00:32:43 → 00:32:46ป่วยเขาตื่นตอนกลางคืนไม่เหมือนคนปกติก็
00:32:46 → 00:32:48ตื่นขึ้น 1 สีรอบ 6 รอบแล้วก็ต้องตื่นมา
00:32:48 → 00:32:50เอาอะไรไม้ทำเปิด Tab ยังหนูนี่เลยนะฮะ
00:32:50 → 00:32:53คือนี่สลิปมันจะแปลว่าหายไปเลยอ่ะไป
00:32:53 → 00:32:54บรรยากาศ
00:32:54 → 00:32:58จนถามนึงก่อนที่จะเข้าไปตอนที่เราจะไปลอง
00:32:58 → 00:33:02ฟังเสียงจากผู้ชมที่โทรศัพท์เข้ามานะ
00:33:02 → 00:33:05เพื่อจะได้มีโอกาสมาแชร์อะไรแล้วเป็น
00:33:05 → 00:33:07อย่างนี้เราจัดสมดุลชีวิตเรายังไงเรียน
00:33:07 → 00:33:10ต้องเรียนเก่งๆด้วยนะเออดีชีวิตด้วยโอเค
00:33:10 → 00:33:14อาจจะไม่สมดุลมากๆผู้จัดการกับสิ่งเหล่า
00:33:14 → 00:33:16นี้อะไรบอกกับตัวเองว่าอะไร
00:33:16 → 00:33:20ที่ไม่ทำให้เศร้าเพราะว่าจำนวนหนึ่งซึม
00:33:20 → 00:33:24เศร้าเครียดเราบอกตัวเองว่ายังไงเออใคร
00:33:24 → 00:33:27ชื่อว่าสายป่านของการทำให้เราสามารถดูแล
00:33:27 → 00:33:30คนป่วยไปได้ในระยะยาวมันไม่ใช่การบอกตัว
00:33:30 → 00:33:32เองไว้เป็นนาทีแต่บอกตัวเองว่านี่คือความ
00:33:32 → 00:33:35เต็มใจหนูที่หน้าที่แต่วันนี้เป็นความจะ
00:33:35 → 00:33:38มีใครที่ฉันอยากจะทำแต่ในขณะเดียวกันมัน
00:33:38 → 00:33:41ก็กลับไปประโยคเมื่อกี้ก็คืออย่าได้หลง
00:33:41 → 00:33:44ลืมตัวเองที่จะไม่ออกไปใช้ชีวิตมันเหมือน
00:33:44 → 00:33:47โปรยขนมปังมาระหว่างทางเพื่อที่วันหนึ่ง
00:33:47 → 00:33:49จะได้ตามรอตัวเองกลับไปได้ว่าตัวตนความ
00:33:49 → 00:33:53ต้องการถึงตัวเองอยากได้คืออะไรแล้วมันทำ
00:33:53 → 00:33:56ให้เรามีเอ็นจีในการที่จะออกมาจัดการสิ่ง
00:33:56 → 00:33:59ต่างๆมากขึ้นแล้วก็เป็นเรื่องของการแบ่ง
00:33:59 → 00:34:01เวลาเลยเนี่ยจะบอกว่าเราดูแลไม่ใช่หน้า
00:34:01 → 00:34:03ที่ดูแลหรือความสนใจนั่นหมายถึงว่าเราก็
00:34:03 → 00:34:06ต้องมีความรักเป็นฐานอยู่นะคะใช่ค่ะใช่
00:34:06 → 00:34:09ค่ะค่อนข้างในกันหายของหายออกรายการนำมา
00:34:09 → 00:34:12ทำวันนั้นมีมากแล้วก็ชอบในคำถามนั้นก็บอก
00:34:12 → 00:34:15ว่าคะเดี๋ยวต้องนึกถึงเรื่องของกตัญญูมือ
00:34:15 → 00:34:18ดูนะครับไปแอบขโมยข้างจะเป็นจริงนะเพราะ
00:34:18 → 00:34:20ว่าส่วนอีกคนที่เราจะต้องเราอาจจะต้องใช่
00:34:20 → 00:34:24ไหมว่าเราก็ไปตั้งอยู่นะ
00:34:24 → 00:34:27เคยมุมนึงมันก็เป็นเรื่องของภาพคนเชื่อ
00:34:27 → 00:34:29เรื่องแบบที่จัดการการอยู่นั้นเป็น
00:34:29 → 00:34:31คุณธรรมข้อหนึ่งนะครับคนเขาก็ต้องชื่อว่า
00:34:31 → 00:34:35มันดีเนี่ยเราจะเจริญพูดยังไงความคนกัน
00:34:35 → 00:34:38อยู่ตรงจะไปเรียนมาเนาะบางทีในขณะเดียว
00:34:38 → 00:34:42กันพอเราพูดว่าเราก็ตั้งอยู่บน
00:34:42 → 00:34:46ทำเราเราจัดการใหญ่เพื่อพรุ่งนี้ยังไง
00:34:46 → 00:34:49จริงๆหาหมอความกตัญญูเป็นเรื่องที่ดีมั้ย
00:34:49 → 00:34:51ร้อยเปอร์เซ็นมันคือเรื่องดีแล้วครับ
00:34:51 → 00:34:54เพียงแต่ว่าถ้าอยากให้ลองมองในมุมกลับกัน
00:34:54 → 00:34:56ว่าอย่างเคลียร์ 2 พายเนี่ยอ่ะแม่เลี้ยง
00:34:56 → 00:35:00มาโดยที่ไม่เคยพูดเลยว่ากตัญญูว่าชนะวัน
00:35:00 → 00:35:02หนึ่งฉันป่วยจะเลี้ยงชนะไม่เคยมีเลยแม่
00:35:02 → 00:35:05แค่แค่ยืนอยู่ข้างภายเสมอ 500 พอรู้สึก
00:35:05 → 00:35:08ว่าเขาเลี้ยงภายด้วยความรักเพราะฉะนั้น
00:35:08 → 00:35:10ถึงวันหนึ่งที่เขาเจ็บป่วยเขาช่วยเหลือ
00:35:10 → 00:35:12ตัวเองไม่ได้ใครพร้อมจะกลับไปดูแลที่อยู่
00:35:12 → 00:35:14ที่ไม่ได้รู้สึกว่าทั้งทำเพราะฉันอยาก
00:35:14 → 00:35:16เป็นลูกกตัญญูฉันทำเพราะสังคมบอกว่าฉัน
00:35:16 → 00:35:20เป็นรูปฉันต้องดูแลแม่ไม่นี่คือความจริงๆ
00:35:20 → 00:35:21ที่เค้าพูดถึงเมื่อกี้มันคือความรู้สึก
00:35:21 → 00:35:24ที่อยากจะทำให้คนที่เรารักโดยไม่แคร์ว่า
00:35:24 → 00:35:26จริงเขาเป็นพ่อแม่เป็นเพื่อนเป็นสามี
00:35:26 → 00:35:28ภรรยาเป็นที่น้องแล้วเราทำเพราะเรารัก
00:35:28 → 00:35:31เค้าเคยได้รับความรักนั้นมาก่อนและมันคือ
00:35:31 → 00:35:33แค่นั้นเองแล้วมันคือสิ่งที่ควรไปสรุป
00:35:33 → 00:35:35ด้วยกันทีหลังว่าอ้อการตอบแทนนี้นั่นเอง
00:35:35 → 00:35:37คือความประจำอยู่แบบแต่ว่าที่แท้แล้ว
00:35:37 → 00:35:40อย่างของบ้านท้ายนั้นไม่ได้ตั้งต้นมาจาก
00:35:40 → 00:35:43การปกป้องกันอยู่มันล๊อคเอาไว้ที่ตรงนั้น
00:35:43 → 00:35:48นะครับหากว่ากูไม่ชมที่ชมอยู่แล้วอยากจะ
00:35:48 → 00:35:50ลองโทรศัพท์เข้ามาแชร์ประสบการณ์ก็สามารถ
00:35:50 → 00:35:54โทรศัพท์เข้ามาได้นะครับที่ 09 6238
00:35:54 → 00:35:576764 นะครับเดี๋ยวผมย้ำอีกครั้งหนึ่งนะ
00:35:57 → 00:36:01ครับ 0962 3867 6-4 หรือว่าอาจารย์แชร์
00:36:01 → 00:36:04ประสบการณ์กับพายได้นะครับในคนเขียนเข้า
00:36:04 → 00:36:08มาน้องจน 1 ส่วนใหญ่จะชื่นชมนักนะคะว่าคน
00:36:08 → 00:36:11ไทยโชคดีที่คุณแม่รวมไม่ถึงเขียวก้าวร้าว
00:36:11 → 00:36:14นั้นข้อความคุณแม่ก็จะมีอารมณ์ฉุนเฉียว
00:36:14 → 00:36:18ข้างร้าวไม่ไว้ใจคนอื่นไว้ใจไม่เอาคน
00:36:18 → 00:36:20เดียวมันเย็นก็มาโทรศัพท์โทรตามมันไม่
00:36:20 → 00:36:23ทราบว่าผมกำลังเดินทางกลับหรืออะไร
00:36:23 → 00:36:26พื้นที่ก็เป็นก็ดูแลพ่อป่วยเนาะแล้ว
00:36:26 → 00:36:30เหมือนมามากพอก็เป็นโรคไตมั้งแล้วมันก็
00:36:30 → 00:36:33หวานว่าเขาก็อยากจะกินในสิ่งที่หมอห้าม
00:36:33 → 00:36:36ขอไม่หามาเนี่ยเข้าแบบชุดเงินให้มึงเนี่ย
00:36:36 → 00:36:38เขาเขาก็มามันจนก็
00:36:38 → 00:36:42ร้องไห้ก็ไม่รู้ว่าจะเข้าไปอยากรู้สิ่ง
00:36:42 → 00:36:45ที่ดีให้ใช่พ่อแม่ทานกับว่ามันก็ไม่เหมาะ
00:36:45 → 00:36:47กันก็ไม่เหมาะเขาก็มีเค้าก็ไม่รู้จักหรือ
00:36:47 → 00:36:50ยังไงเราก็บอกเขาไปว่าเราไม่รู้แนะนำทุก
00:36:50 → 00:36:52คนนะก็บอกว่าให้แยกระหว่างข้อของคนป่วย
00:36:52 → 00:36:56โอ้ยใช่ครับไม่เป็นอย่างที่ใครใส่มากก็
00:36:56 → 00:36:59คือก็แต่ตอนที่เขาเป็นเขาเป็นคนอวยต้อง
00:36:59 → 00:37:04ใช้เวลาที่มีคนมาปรึกษาอะไรจะบอกตลอดว่า
00:37:04 → 00:37:07เวลาที่เห็นพ่อแม่ที่ป่วยหงุดหงิดหรือว่า
00:37:07 → 00:37:09ลงเสียใส่เราหรือไม่ค่อยมีเหตุผลแบบที่
00:37:09 → 00:37:13เราอยากจะให้มีในเหมาะเราให้นะก็บอกว่า
00:37:13 → 00:37:15ฆ่าพ่อแม่เลือกได้แค่แม่อยากเป็นแบบนี้
00:37:15 → 00:37:17ถ้าเลือกได้เขาจะไม่ได้อยากป่วยแล้วก็ไม่
00:37:17 → 00:37:19ได้เป็นคนไม่มีเหตุผลไม่ได้อย่างผิดก้าว
00:37:19 → 00:37:23ร้าวแต่ด้วยสภาวะต่างๆที่เขาต้องเจอถ้า
00:37:23 → 00:37:26มองพ่อแม่ด้วยความรู้สึกเข้าใจขึ้นแน่นอน
00:37:26 → 00:37:28ว่าพฤติกรรมก็ไม่เปลี่ยนหรอกแต่ใจเราเปิด
00:37:28 → 00:37:31กว้างมากขึ้นที่จะเข้าใจว่าโอเคฉันจะ
00:37:31 → 00:37:33พยายามเข้าใจและอดทนเขาให้มากขึ้นด้วย
00:37:33 → 00:37:34เหตุผลเหล่านี้เอง
00:37:34 → 00:37:40ค่ะจริงของการคุยกันช่วงประมาณเกือบ 30-40
00:37:40 → 00:37:43นาทีแล้วเดี๋ยวแล้วมีคนดีคนเขียนคอมเมนต์
00:37:43 → 00:37:45เข้าเยอะแล้วก็รู้สึกว่าเป็นกันแชร์
00:37:45 → 00:37:48ประสบการณ์แบ่งปันกันพอสมควรนะครับเพราะ
00:37:48 → 00:37:51ว่าหลายๆคนก็น่าจะเจอประสบการณ์ให้ใครๆ
00:37:51 → 00:37:54แบบนี้เนาะเครียดแล้วก็ไม่รู้จะหาวิธีการ
00:37:54 → 00:37:58จัดการยังไงสิ่งที่ภัยแชร์ไปน่าจะเป็น
00:37:58 → 00:38:00ประโยชน์สำหรับคุณผู้ชม
00:38:00 → 00:38:03ว่าอะไรนะ
00:38:03 → 00:38:06วิธีการบอกว่าเขาไม่ได้อยากจะเป็น
00:38:06 → 00:38:12[เพลง]
00:38:12 → 00:38:15ดีค่ะน้องโดยก็อย่างยิ่งเราไม่รู้ปัญหา
00:38:15 → 00:38:18แบบนี้จะจบเมื่อไหร่จะยาวนาน
00:38:18 → 00:38:22ที่งั้นมีมีสายเข้ามาเลยใช่ไหมครับอ่า
00:38:22 → 00:38:27เดี๋ยวจะพูดมีสายมานะครับแล้วตอนตอนที่
00:38:27 → 00:38:28บอกว่า
00:38:28 → 00:38:33มาดูแลนี้ตอนนั้นพวกสตุ้งสตางค์พลมาสมัย
00:38:33 → 00:38:37จริงๆแล้วอ่ะมีคุณป้าที่ 3 ข้อแล้วก็มี
00:38:37 → 00:38:39น้องชายแม่คือทุกคนก็จะพยายามระดมเงิน
00:38:39 → 00:38:42ช่วยกันเขารู้ว่าแบบลำบากเลยฮะแต่ภายก็จะ
00:38:42 → 00:38:46มีรถใครใส่ตัวเองเช่นกันขอทุเรียนผลไปถึง
00:38:46 → 00:38:48มันก็ได้นี่หรือแบบว่าช่วงนั้นก็ด้วยความ
00:38:48 → 00:38:51ที่ไปดูแลแม่จะไม่สามารถไปแปลว่ารับงาน
00:38:51 → 00:38:55แปลว่าพัดทำได้ไปก็จะหากินกัปตันงานเขียน
00:38:55 → 00:38:57ประกวดอะไรอย่างเงี้ยมันก็จะได้เงินมาจาก
00:38:57 → 00:39:00ใจใช้สอยประมาณ 1 ค่ะเป็นบอกใช้คำพูดเยอะ
00:39:00 → 00:39:04มากเลยใช่ไหมคือเรื่องนำให้ละอีกนะมันมา
00:39:04 → 00:39:07นะคะคือแพมเพิส 11 ปีเนี่ยสามารถใช้ดาวน์
00:39:07 → 00:39:10รถคันนึงได้นะคะใช่ค่ะใครจะคุยแล้วอ่ะ
00:39:10 → 00:39:13เป็นไงหมดเงินเท่ากันขึ้นไป 3 แสนกว่าบาท
00:39:13 → 00:39:16จริงๆจริงๆเลยค่ะ
00:39:16 → 00:39:19ใช่หาขึ้นขอโทษนะคือเสียงถ้าเป็นผู้หญิง
00:39:19 → 00:39:22แบบเราไม่ใช้ผ่านมาเรายังมี AI ตัวถ้วย 10
00:39:22 → 00:39:25คูณแต่คนพูดมันไม่มีอะไรแบบนั้นที่ดาขอยก
00:39:25 → 00:39:27เว้นการอ่อมสวนสายปัสสาวะเต็มที่มันไม่ดี
00:39:27 → 00:39:30กับคนป่วยเข้ามาหมอเขาไม่สามารถโทการขับ
00:39:30 → 00:39:32ถ่ายเองแล้วก็ติดเชื้อใช่ค่ะ
00:39:32 → 00:39:37กูไม่เชื่อเนาะคนฆ่าผู้ดิก็เป็นเพื่อที่
00:39:37 → 00:39:41สุดแล้วผู้หญิง tops ปฏิเสธไม่ได้ว่าคนก็
00:39:41 → 00:39:43จะมาพร้อมกับค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวมากจริงๆ
00:39:43 → 00:39:46ต้องให้เราจะต้องเสียมากกว่าใช่เยอะมากๆ
00:39:46 → 00:39:47เลย
00:39:47 → 00:39:51นะครับอัดมีทำไมครับมีคนเข้ามาเนาะเดี๋ยว
00:39:51 → 00:39:55เราต้องเราต้องใช้ก็ได้ค่ะเต็มที่ระบบ
00:39:55 → 00:39:57เหล่านี้น่าจะ
00:39:57 → 00:39:59ม.ค
00:39:59 → 00:40:01[เพลง]
00:40:01 → 00:40:02ก็
00:40:02 → 00:40:05สวัสดีครับ
00:40:05 → 00:40:07ก็สวัสดีค่ะ
00:40:07 → 00:40:12ค่ะก็ได้ตอนคุณพายค่ะโอนสุดยอดมากเลยค่ะ
00:40:12 → 00:40:15ในวัย 16 ปีแล้วดูแลคุณแม่ได้ขณะนี้คือ
00:40:15 → 00:40:19ที่ไหนไหมครับคุณได้ค่ะคือชื่อมากนะคะก็
00:40:19 → 00:40:24ดูแลถึงพ่อที่เป็นอัมพาตก็คือเราเต้นนะคะ
00:40:24 → 00:40:27คือศาลไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่บนเตียงเลยเลย
00:40:27 → 00:40:28เนี้ยค่ะ
00:40:28 → 00:40:31อันนี้ก็ 6 ปีมาแล้วก็คงเป็นขึ้นทางที่
00:40:31 → 00:40:34คุณไทยเธอ 11 ปีที่เราเจอมา 6 ปีในวัยยี่
00:40:34 → 00:40:38ตอนนั้น 27 เนาะคือคือมีที่สุดหนึ่งอ่ะ
00:40:38 → 00:40:41ค่ะที่ที่ที่อยากจะถามคุณท้ายคือตอนนี้
00:40:41 → 00:40:43เหมือนมันมันชีวิตกำลังเผชิญกับช่วงเวลา
00:40:43 → 00:40:47นี้ก็คือเรื่องของแบบเราไม่มีพื้นที่ให้
00:40:47 → 00:40:49อ่อนแอค่ะในเรื่องแบบคือถ้ากลับไปบ้าน
00:40:49 → 00:40:52เนี่ยเราก็ต้องเป็นหลักให้คุณแม่เป็นคนดู
00:40:52 → 00:40:54แลคุณเท่าไหร่เปอร์เซ็นต์นะคะมันก็จะไปดู
00:40:54 → 00:40:56แลในเรื่องของวันหยุดเสาร์อาทิตย์
00:40:56 → 00:40:58นักขัตฤกษ์อะไรกับน้ำที่ทำงานกรุงเทพแล้ว
00:40:58 → 00:41:00ก็ก็เดินทำทางกลับบ้านต่างจังหวัดเพื่อดู
00:41:00 → 00:41:04แลตลับคุณแม่วันหยุดแต่คือในรถที่โอเคคุณ
00:41:04 → 00:41:06พ่อเนี่ยเราก็อาจจะไม่ได้มีเธอก็ต้องดูแล
00:41:06 → 00:41:08ทำให้จิตใจเลยขนาดนั้นเพราะว่าศึกษาไม่
00:41:08 → 00:41:11ได้เนาะก็จะแตะคุณแม่เนี่ยก็ต้องดูแลอะไร
00:41:11 → 00:41:13เงี้ยค่ะแล้วเราก็เหมือนเป็นหลักอยู่ที่
00:41:13 → 00:41:16เขาที่จะต้องแบบแข็งแรงเนาะในด้านของก็
00:41:16 → 00:41:19ตั้งใจทางการแพทย์ในเรื่องของกำลังใจใน
00:41:19 → 00:41:21เรื่องของการรับฟังของเขาแล้วฟังเรื่อง
00:41:22 → 00:41:24ต่างๆที่เขาต้องมาเจอในการดูแลพ่อหรือ
00:41:24 → 00:41:27อะไรต่างๆจนวันที่เราเรากลับบ้านไปเรา
00:41:27 → 00:41:30ต้องแบบแข็งแรงมากแบบพร้อมที่จะรับมือทุก
00:41:30 → 00:41:32อย่างทั้งร่างกายติดใจเพื่อจะรับตรงนี้
00:41:32 → 00:41:36ค่ะบางทีเราเองก็แบบไม่มีพื้นที่ให้รู้
00:41:36 → 00:41:39สึกว่าเราแอร์เลยเนี้ยค่ะตรงนี้แบบ
00:41:39 → 00:41:42ว่ามันจะทำยังไงดีอะไรเนี่ยเพราะว่า
00:41:42 → 00:41:45เหมือนเราพยายามที่จะแบบแข็งแรงมาตลอด 6
00:41:45 → 00:41:48ปีแล้วแล้วก็ตอนนั้นก็เลยแบบมันนั้นมัน
00:41:48 → 00:41:51ยาวนานเนาะเราเจอปัญหาปัจจัยต่างๆว่าล้อม
00:41:51 → 00:41:53ข้างนอกในที่ทำงานอยู่ในก็ตามแล้วมันก็
00:41:53 → 00:41:57ถึงจุดนี้เราจะรับมือกับตัวนี้ยังไงดี
00:41:57 → 00:42:03ไทยคล้ายๆกันพันช่วงเวลานั้นว่าครับพอคิด
00:42:03 → 00:42:05ว่าจริงปัญหาที่เจอมีหลายรูปแบบมันอาจจะ
00:42:05 → 00:42:08มีปัญหาที่ต้องแก้ด้วยรูปกระทำบางอย่าง
00:42:08 → 00:42:12เช่นการการเงินกันมีคนมาดูแลหรือก็ตามแต่
00:42:12 → 00:42:15ว่าปัญหาที่แก้ได้ง่ายที่สุดแล้วก็พายเคย
00:42:15 → 00:42:17ใช้แล้วค่อนข้างเห็นผลก็คือพายพบว่าจริงๆ
00:42:17 → 00:42:20แล้วการที่เราจะต้องเป็นคนแข็งแรงตลอด
00:42:20 → 00:42:22เวลาหรือว่าอ่อนแอไม่ได้นั้นเป็นเรื่อง
00:42:22 → 00:42:25ที่เราอนุญาตตัวเองค่ะหมายถึงว่าถ้าเรา
00:42:25 → 00:42:28ยินยอมให้ตัวเองรู้สึกแบบนั้นได้มันก็จะ
00:42:28 → 00:42:30เกิดขึ้นได้แต่เพียงแค่ว่าแน่นอนว่าเราจะ
00:42:30 → 00:42:33ไม่สามารถอยู่ๆรู้สึกกับมันแล้วก็ยอมรับ
00:42:33 → 00:42:36มันด้วยตัวคนเดียว 100% พายเนี่ยค้นพบว่า
00:42:36 → 00:42:39มันเป็นเรื่องที่ดีมากๆที่เราจะมีใครสัก
00:42:39 → 00:42:41คนที่น่าจะเคยดูทำให้ Potter มันจะมีสิ่ง
00:42:41 → 00:42:43ที่เรียกว่าครอบ clark เพราะครับคือ
00:42:43 → 00:42:46เหมือนเป็นไอเทมชิ้นหนึ่งที่หลอดวอเดอะมอ
00:42:46 → 00:42:48ได้เป็นตัวร้ายในเรื่องเนี่ยเขาฝากฝังจิต
00:42:48 → 00:42:51วิญญาณของเขาไว้ในชิ้นส่วนต่างๆภายรู้สึก
00:42:51 → 00:42:52ว่าเราต้องมีข้อขลักทรัพย์นั้นในชีวิต
00:42:52 → 00:42:55จริงของเราคือคนที่เราสามารถที่จะฝากฝัง
00:42:55 → 00:42:57ความเหนื่อยยากความอัดอั้นตันใจด้านที่
00:42:58 → 00:43:00สว่างที่สุดแล้วก็ด้านที่มืดที่สุดของเรา
00:43:00 → 00:43:03ไว้กับใครสักคนนึงที่ที่เราไว้ใจและรู้
00:43:03 → 00:43:05ว่าเขาจะเข้าใจเราแม้ว่าสิ่งที่เราพูด
00:43:05 → 00:43:08นั้นโคตรไม่น่ารักเลยแบบแย่มากเลยแต่นี่
00:43:08 → 00:43:11คือความคิดของฉัน 100% จริงๆเมื่อเราเจอ
00:43:11 → 00:43:14คนคนนั้นเรามีเขาอยู่จริงๆแล้วเราได้ลอง
00:43:14 → 00:43:17สื่อสารออกไปอ่ะภัยเพราะว่ามันจะเบาลงอีก
00:43:17 → 00:43:20มากอย่างแน่นอนปัญหาเชิงปฏิบัติจะไม่ได้
00:43:20 → 00:43:23ถูกแก้ไขจากความรู้สึกหนักมากๆในใจมันมัน
00:43:23 → 00:43:25ได้ถูกยกออกบ้างเพราะว่าจะได้เล่าความ
00:43:25 → 00:43:27อ่อนแอหรือความเป็นตัวเองที่สุดให้ใครสัก
00:43:27 → 00:43:30คนหนึ่งฟังที่เราก็อยู่ที่บ้านเราก็ไม่
00:43:30 → 00:43:33สามารถเป็นตัวของใช่แต่เราหาคนอื่นได้ไม่
00:43:33 → 00:43:36ต้องเป็นคนในบ้านก็ยังของผ้าในเป็นเป็น
00:43:36 → 00:43:38เพื่อนสนิทในยุคนี้อาจจะเป็นแฟนภายในหู
00:43:38 → 00:43:43เหมาล่ะ 108 แบบความในใจที่แม่เวลาแม่
00:43:43 → 00:43:45ดื้อคนมาเป็นภาษาในรถอย่างนั้นเลยนะใส่
00:43:45 → 00:43:47คือให้เพื่อนได้รู้ว่าแบบเออมันรู้สึก
00:43:47 → 00:43:51ขนาดนี้มันก็มีของเราต้องมีช่วงที่สัมผัส
00:43:51 → 00:43:53ได้ว่ามีคนเข้าใจความรู้สึกเราอะพอเรารู้
00:43:53 → 00:43:55สึกว่ามีคนเข้าใจความรู้สึกเราทำบรรเทา
00:43:55 → 00:43:59ความกดดันในใจลงมัดมีมั้ยฮะคนที่แบบ
00:43:59 → 00:44:02สามารถที่จะมีสักคนนึงมันที่พูดมาติดเป็น
00:44:02 → 00:44:07เพื่อนในพื้นที่ปลอดภัยที่จะสามารถบอกได้
00:44:07 → 00:44:09นี่คือจริงๆพื้นที่ตรงนี้มันก็มีอ่ะค่ะ
00:44:09 → 00:44:13แต่ว่าบางทีเราก็เราก็อยากจะแชร์ตรงนี้
00:44:13 → 00:44:17กับกับครอบครัวเหมือนกันนะแต่ว่ามันจะ
00:44:17 → 00:44:20เล่าให้เขาฟังไหมหรือว่าอะไรเนี่ยครับมัน
00:44:20 → 00:44:23แบบความคาดหวังคือนี้กะเพื่อนหรือว่าคน
00:44:23 → 00:44:24รอบข้างที่จะแชร์นั้นมันไม่มีที่อยู่แล้ว
00:44:24 → 00:44:28แต่คนที่เราอยากจะย้อนกลับไปเพื่อแบบแท็ก
00:44:28 → 00:44:30ครอบครัวแต่ว่ามันจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย
00:44:30 → 00:44:33เมื่อเราว่าใครเต้ยมาเป็นแบบนี้ยาวงาน
00:44:33 → 00:44:37เนี่ยอ่ะไม่เคยไม่เคยบอกแม่ว่าแม่เลิก
00:44:37 → 00:44:41เป็นคนนึงนะครับเคยบอกแต่ไม่สำเร็จคะแต่
00:44:41 → 00:44:44ว่าในเคสของคุณมาได้ภายแนะนำว่าจริงๆแล้ว
00:44:44 → 00:44:45ไทยชื่อว่าไม่ใช่คนมาคนเดียวที่เหนื่อยมา
00:44:45 → 00:44:48ถึงว่าแม่ที่ดูแลคุณพ่อก็น่าจะเหมือนกัน
00:44:48 → 00:44:51มันน่าถ่ายทอดอีกใช่แล้วใครคิดว่าแน่นอน
00:44:51 → 00:44:52และยังนึกภาพไม่ออกตอนนี้เรายังไม่เคยคุย
00:44:53 → 00:44:54กันว่าเราจะผิดหวังในกันและกันไหมถ้าเกิด
00:44:54 → 00:44:57บอกตรงๆว่าฉันไม่ได้เข้มแข็งอย่างที่ใครๆ
00:44:57 → 00:45:00คิดแต่ว่าถ้ามีว่านึงที่เราได้คุยกับแม่
00:45:00 → 00:45:01แล้วร้องไห้แม่เล่าความเลยของแม่ออกมา
00:45:01 → 00:45:04ก่อนบ้างและเราก็เล่าความในของเราเหมือน
00:45:04 → 00:45:06กันเหมือนเราเข้าใจซึ่งกันและกันเพราะคิด
00:45:06 → 00:45:09ว่านั่นอาจจะเป็นก็เริ่มต้นที่ดีก็ได้นะ
00:45:09 → 00:45:11คะตอนนี้เราแค่ยังไม่กล้าลองเพราะเราไม่
00:45:11 → 00:45:13รู้ว่ามันจะเป็นยังไงแต่ว่าถ้าเขาที่เรา
00:45:13 → 00:45:15ไม่กล้าลองก็คือสิ่งนั้นไม่มีวันเกิดขึ้น
00:45:15 → 00:45:18100% แต่ว่าถ้าเราได้ลองมาแล้วมันก็อาจ
00:45:18 → 00:45:19จะมีโอกาสที่
00:45:19 → 00:45:22มันจะเกิดผลลัพธ์ที่ดีขึ้นได้บ้างทำอะไร
00:45:22 → 00:45:24ทำให้เรา
00:45:24 → 00:45:28ทดลองไมค์
00:45:28 → 00:45:33ก็ได้ค่ะฮ่าๆๆเป็นนักผ่อนไฟไผ่พูดเป็น
00:45:33 → 00:45:36คล้ายๆกันมาเช็ดตัวที่เราจะแบบเวลามีข้อ
00:45:36 → 00:45:40ปวดที่ต้องดูแลที่บ้านเราจะ
00:45:40 → 00:45:46ใช้ชีวิต
00:45:46 → 00:45:50ฮัลโหลค่ะดีไหมคะนี่ครับของสามารถนัดเป็น
00:45:50 → 00:45:53เป็นๆๆถึงนั้นยังดีที่รู้สึกว่ามันดีพารา
00:45:53 → 00:45:55ที่เราจะต้องรับผิดชอบเลยงั้นนี้เราก็ไม่
00:45:55 → 00:45:58กล้าที่จะไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุขมากเรา
00:45:58 → 00:46:01ชอบอะคนที่บ้านก็ยังลำบากอยู่พอจะป่วย
00:46:01 → 00:46:03เป็นนัยๆกันนั้น
00:46:03 → 00:46:07คือเกิดขึ้นในช่วงละ 6 ปีค่ะพี่คือคือเรา
00:46:07 → 00:46:11ถูกให้พ่อสักประมาณ 5 ปีอ่ะค่ะคือแบบคือ
00:46:11 → 00:46:13เป็นเป้าหมายชีวิตเป็นอะไรทุกอย่างจนรอ
00:46:13 → 00:46:16แบบอย่างอย่างที่ชื่อนั่นจะพูดไปก็คือไม่
00:46:16 → 00:46:18กล้ามีความสุขในชีวิตเลยแม้จะแบบนี้ล่า
00:46:18 → 00:46:22สุดตัวได้ไปนั่งกินอาหารได้ไปดูหนังหรือ
00:46:22 → 00:46:24ว่าใกล้เป็นคอนเสิร์ตที่แบบทุกคนสนุกแล้ว
00:46:24 → 00:46:28ให้เราไปนั่งเราให้เลยนะคะคือมันแบบแต่
00:46:28 → 00:46:31แต่ช่วงหลังมันก็แบบค่อยๆปลดล็อคเพราะว่า
00:46:31 → 00:46:35เราเริ่มสำรวจตัวเองว่ามันไม่ได้เหมือน
00:46:35 → 00:46:38กันเลยอ่ะฮะพวกโชคดีให้มันเริ่มรู้สึกตัว
00:46:38 → 00:46:41เองว่าเออเริ่มต้องมาให้เวลากับตัวเองจะ
00:46:41 → 00:46:43ถามว่ามันก็มีความรู้สึกผิดมันก็มีอยู่
00:46:43 → 00:46:47แต่มันอาจจะไม่มากเท่าเดิมอันเนี้ยค่ะมัน
00:46:47 → 00:46:49ที่เหมือนโดนเหมือนกันเลยค่ะก็จะโดนถาม
00:46:49 → 00:46:53ว่าอ้าวอาทิตย์นี้ไม่กลับบ้านหรออะไรอ่ะ
00:46:53 → 00:46:55หรืออาทิตย์นี้ทำมาทำอะไรเงี้ยอยู่กับใคร
00:46:55 → 00:46:59หรืออะไรอย่างเงี้ยครับแต่ว่าตอนนี้ก็คือ
00:46:59 → 00:47:02เราก็เราก็หัวเราก็มี
00:47:02 → 00:47:04มีชีวิตกดตัวอะไรบางอย่างเดียวต้องจัดการ
00:47:04 → 00:47:07เลยอ่ะอ่ะอ่ะ
00:47:07 → 00:47:11โป้ไทยไทยว่าจริงของเค้กขึ้นมารับคืบไม่
00:47:11 → 00:47:13ปฏิเสธนะว่ามันหนักแน่เพราะว่าใครรู้ว่า
00:47:13 → 00:47:16เธอเคยผ่านมาแต่ว่ามันดูเป็นสัญญาณที่ดี
00:47:16 → 00:47:19มากที่เรารู้ตัวเองมาใส่บางคนที่ไม่รู้
00:47:19 → 00:47:21หรือมีตัวเองแล้วทำไปชมสุดแล้วสุดท้ายแบบ
00:47:21 → 00:47:25มันหมดแล้วมันเดินไปหมดเลยอายุจริงๆ Case
00:47:25 → 00:47:28ยังเป็นกำลังใจเพราะรู้ว่ามันต้องใช้พลัง
00:47:28 → 00:47:31ใจอีกเยอะมากแล้วแล้วคนดูแลคนป่วยนี่รีบ
00:47:31 → 00:47:33ทุกอย่างจริงคะเพื่อนถ้ายังบอกเลยว่าแบบ
00:47:33 → 00:47:36โอขนาดเข้าห้องน้ำเป็นต้องเร็วมากคือจะไป
00:47:36 → 00:47:38ชีวิตมันแบบเวลามันถูกหลานเวลามันเดินไป
00:47:38 → 00:47:42ที่เบิร์นตลอดเวลาค่ะทรายแล้วเหมือนแบบ
00:47:42 → 00:47:45การพยายามทำให้เกิดความเข้าใจกับเคลื่อน
00:47:45 → 00:47:47หรือคนรอบข้างที่จะเป็นคนที่ติดนัดบ่อย
00:47:47 → 00:47:50มากหรือว่าจะนัดกันต้องล่วงหน้าแบบผิว
00:47:50 → 00:47:53ทำไมยุ่งยากอย่างนี้ไงเช่นแอพอาทิตย์นึง
00:47:53 → 00:47:56จะว่างแค่วันอาทิตย์ช่วง 14:00 นถึงถึง
00:47:56 → 00:47:59เย็นเท่านั้นเลยนะเธอต้องนัดล่วงหน้าแบบ
00:47:59 → 00:48:02และก็กับคนรอบข้างอาจจะไม่เข้าใจอ่ะแต่
00:48:02 → 00:48:06ฉันไม่เป็นแบบนี้จริงๆเลยเนี้ยอ่ะ
00:48:06 → 00:48:08ก็เป็นเหมือนกันลองไฟเอิ่มเข้าไปในเคสนี้
00:48:08 → 00:48:11ภัยไม่มีอะไรนะขอบคุณมากเลยเราจะขอคนรอบ
00:48:11 → 00:48:14ข้างคุณมาได้โปรดให้ต้องของเข้าใจในจุด
00:48:14 → 00:48:17นี้ด้วยเพราะภารกิจนี้มันช่างยิ่งใหญ่ใช้
00:48:17 → 00:48:22เวลาใช้ทุกอย่างจริงๆค่ะอ่ะ
00:48:22 → 00:48:25โอเควันนี้ขอบคุณมากนะคะคือกับคุณที่พี่
00:48:25 → 00:48:27เก่งมากให้เราจินตนาการไม่ออกเลยว่าถ้า
00:48:27 → 00:48:30เกิดพ่อเราเป็นเหมือนคุณมายในวัยที่เรา 16
00:48:30 → 00:48:32เราจะเราจะต้องรับได้ขนาดนี้มั้ยเลยเนี้ย
00:48:32 → 00:48:35ขนาดเราในวัย 27 ทุกอย่างมันเริ่มโอเค
00:48:35 → 00:48:39แล้วยังแบบผมพอสมควรเลยเขายังยากอยู่กัน
00:48:39 → 00:48:42ชื่นชมคุณนัทเหมือนกันนะคะใครๆเรียกว่า
00:48:42 → 00:48:46เกิดในสิ่งนี้ว่าเกิดในช่วงเวลาในของใคร
00:48:46 → 00:48:49ประปามันก็จังหนักหนาอยู่ดีเพราะฉะนั้น
00:48:49 → 00:48:52คุณมันก็เป็นอีกคนที่เก่งมากๆครับเป็น
00:48:52 → 00:48:55กำลังใจให้ขอบคุณมากครับคุณประสาทนะคะ
00:48:55 → 00:48:59ขอบคุณมากนะครับ R R
00:48:59 → 00:49:03ถ้ามันคุยกับคนนะครับดูแลคุณพ่อที่ป่วย
00:49:03 → 00:49:06แล้วก็เธอก็มาทำงานที่กรุงเทพฯนะก็ต้อง
00:49:06 → 00:49:08แวะเวียนกันไปดูคุณพ่อก็เจอในคล้ายดั่ง
00:49:08 → 00:49:13เชิญคำถามแรงกดดันจากคนรอบรอบตัวด้วยต้อง
00:49:13 → 00:49:17ว่าว่าว่าทำไมโดยใช้เวลายังไงเนี่ยก็ไม่
00:49:17 → 00:49:19กล้าความสุขคิดว่าลูกที่เกิดขึ้นกับมัน
00:49:19 → 00:49:22นี้เป็นเป็นลูกที่ดีนะหมายความว่าอยู่
00:49:22 → 00:49:24แล้วค่อยๆตกตะกอนเข้าใจตัวเองมากขึ้นว่า
00:49:24 → 00:49:27ฉันไม่สามารถจะ 100% เพื่อพ่อแม่ได้นะแต่
00:49:27 → 00:49:29มันไม่เป็นไรแต่เขาที่เรายังทำส่วนอย่าง
00:49:29 → 00:49:32ได้ดีส่วนเด็กๆแล้วก็ไปมีพาสทางชีวิตที่
00:49:32 → 00:49:34จะไม่ต้องจัดการในตัวเองบ้างให้มันเรียบ
00:49:34 → 00:49:38ร้อยก็โอเคครับเมื่อวานนี้เราลองโพสต์คำ
00:49:38 → 00:49:42ถามเข้าไปบนไงข้างเยอะเหมือนกันบอกว่า
00:49:42 → 00:49:46เวลาเราดูแลพ่อแม่ไปเรื่อยๆไม่มีวันไหน
00:49:46 → 00:49:49ไหมที่เราอยากจะให้มันจบเลยเนี้ย
00:49:49 → 00:49:52เป็นประเด็นที่น่าสนใจ
00:49:52 → 00:49:57หนูดูกดไลด์น้องทำอะไรใช่จบเหมือนกับพบ
00:49:57 → 00:49:59พรุ่งนี้เนี่ยพูดออกมาล่ะสำหรับคนเป็นลูก
00:49:59 → 00:50:02เนี่ยก็แค่คิดก็จะรู้สึกผิด
00:50:02 → 00:50:03[เพลง]
00:50:03 → 00:50:11ทำเคยมีคำถามนี้ตัวเองให้หรือ
00:50:11 → 00:50:15ก็รู้สึกไหมว่าขอรู้สึกแล้วมันกามีของ
00:50:15 → 00:50:20เล่นเป็นไงอ่ะเออภัยคิดว่าเช่นกันค่า
00:50:20 → 00:50:22เลือกได้ไม่มีใครอยากรู้สึกแบบนี้แล้วก็
00:50:22 → 00:50:26สังคมอาจจะต้องพยายามลองบิดมุมไปลาที่เรา
00:50:26 → 00:50:28เจอคนแบบนี้เขากำลังคิดว่าเออถ้าเกิดว่า
00:50:28 → 00:50:30เขาไม่ต้องดูแลพ่อแม่และที่ป่วยหรือว่า
00:50:30 → 00:50:32ไม่ได้เปิดให้อยู่และมันจะดีกับเขากว่า
00:50:32 → 00:50:35ไหมอ่ะน่ากลัวมาต้องเริ่มเริ่มตั้งคำถาม
00:50:35 → 00:50:39ใหม่ว่าที่จริงแล้วได้รู้จักเบื้องหลัง
00:50:39 → 00:50:42ของการเป็นคนดูแลคนป่วยตรงไหนถ้ารู้ว่าจะ
00:50:42 → 00:50:45พบว่าเขาหนักหนาเขากดดันความกดดันบีบคั้น
00:50:45 → 00:50:47คะว่าเขาผักตัวเองจะต้องเกิดของแถวนี้
00:50:47 → 00:50:50ขึ้นมาก็เราได้มีขยับตั้งคำถามนี้ตัวเอง
00:50:50 → 00:50:54หรอกแต่ว่าวิธีไหนมากกว่าที่เราจะคิดเป็น
00:50:54 → 00:50:57จุดนั้นแล้วมันไม่เกิดขึ้นจริงเหรอเนี้ย
00:50:57 → 00:51:00ถ้าคิดว่ามันเป็นธรรมชาติของคนมากๆที่เจอ
00:51:00 → 00:51:02เรื่องหนักๆแล้วพยายามมองหาทางออกตัวเอง
00:51:02 → 00:51:05อันนี้ก็เป็นหนึ่งในทางออกว่ากันตามแป๊ก
00:51:05 → 00:51:07แบตไม่มี Emotion เลยมันเป็นอีกหนึ่งทาง
00:51:07 → 00:51:08ออกที่ทำให้เขาไม่ต้องเลยอีกต่อไปแล้วค่ะ
00:51:08 → 00:51:10แต่สุดท้ายเขาไม่ได้ทั้งนั้น
00:51:10 → 00:51:13แต่มันก็มันก็โอเคความคิดของคนมันไปได้
00:51:13 → 00:51:16ทุกๆแบบนี้แล้วเอาฉะนั้นอย่าไปรู้สึกผิด
00:51:16 → 00:51:19ขนาดนั้นเนาะคิดว่ามันๆหรือความคิดที่มัน
00:51:19 → 00:51:22เกิดขึ้นได้คือถามว่ามันดีไหมพุ่งตรงไม่
00:51:22 → 00:51:24ดีหรอกแต่ถามว่าแปลกมั้ยไม่แปลกเพราะมัน
00:51:24 → 00:51:27เกิดขึ้นได้มันเป็นปกติของคนดูแลคนป่วย
00:51:27 → 00:51:31แล้วมากครับมีสายใช่ไหมครับทีมงานสายเข้า
00:51:31 → 00:51:35กับจะลองค่ะอ่ะ
00:51:35 → 00:51:38ดูหนัง
00:51:38 → 00:51:43ม.ค
00:51:43 → 00:51:49ก็สวัสดีครับ
00:51:49 → 00:51:53สวยครับได้ยินไหมครับสวัสดีครับสวัสดี
00:51:53 → 00:51:53ครับ
00:51:53 → 00:51:57นาฬิกาดีไหมครับนะครับ
00:51:57 → 00:51:59this App I แชร์เล่นประสบการณ์ของการ
00:51:59 → 00:52:02ดูแลผู้ป่วยอาจจะมื้อเรื่องของการแข่ง
00:52:02 → 00:52:05เงินหยุดเงินครับก็เลยครับเป็นชื่อเล่นก็
00:52:05 → 00:52:09ได้ครับขอบคุณนะครับคือพี่เห็นเขาคุยว่า
00:52:09 → 00:52:15อะไรผมมีว่าโชคดีมากคุณท้ายชกภาพคุณแม่
00:52:15 → 00:52:17ไม่ไปเอาลาวนะครับ
00:52:17 → 00:52:21ถึงครับคือแม่ผมเนี่ยยอดไปทำบุญกัน 2 รอบ
00:52:21 → 00:52:26แล้วก็รับเงินมานะครับแค่ก็ไม่ได้ส่งมา
00:52:26 → 00:52:29ให้พวกผมดูแลนะครับเวลาปั๊บแกก็บอกว่า
00:52:29 → 00:52:34เงินหายเงินหายเสร็จก็อุ้ยคนที่บ้านก็เลย
00:52:34 → 00:52:36ต้องรับอารมณ์กันไปครั้งนี้ก็เลยต้องบอก
00:52:36 → 00:52:40ว่าแม่อยากไปรับนึงใครขึ้นมาได้ถ้าจะ
00:52:40 → 00:52:42เรียกอะไรก็ชาวมันจะมีปัญหากลับมานะครับ
00:52:42 → 00:52:44ก็
00:52:44 → 00:52:48อย่างก็คือวาจาเราจะให้เกินไปสายหน่อย
00:52:48 → 00:52:52ครับดีกว่ากันเมื่อมักจะให้จ่ายเครื่อง
00:52:52 → 00:52:57โดนใจทำก็ต้องแบบอะไรขอให้ใช้เราก็ต้อง
00:52:57 → 00:53:00ให้ 300 บาทแล้วก็ถ่ายรูปไว้นะครับทำให้
00:53:00 → 00:53:03ถ่ายรูปไว้นี่เป็นเป็นเรื่องนะครับมา
00:53:03 → 00:53:05ทะเลาะอะดิครับ
00:53:05 → 00:53:09เค้าจะรับก็จะคอยดมบัญชีวัดสะแกใช้จ่าย
00:53:09 → 00:53:12อะไรบ้างนะครับเราเนี่ยผมชอบเป็นหัวหน้า
00:53:12 → 00:53:16บอก
00:53:16 → 00:53:20เท่าไหร่ครับวันนี้คุณแม่เสียนะครับเป็น
00:53:20 → 00:53:22งดไม่ได้เลย
00:53:22 → 00:53:26สภาคมครับไปอีก 55 นะครับใช้เวลาอีกที
00:53:26 → 00:53:27ครับ
00:53:27 → 00:53:33และก็ใช้เวลาแค่ประมาณเอ่อคือเอาเสียง
00:53:33 → 00:53:35เพื่อนที่อยู่น่าจะหลายปีนะครับแล้วก็
00:53:35 → 00:53:39ส่วนเริ่มช่วงที่ต้นตีที่ทางการสุขก็ห้าม
00:53:39 → 00:53:42ไปให้คน
00:53:42 → 00:53:46ให้ป่วยออกจากว่าฝนคงอีกนะคะก็กับคุณจิ๋ว
00:53:46 → 00:53:48ครับ
00:53:48 → 00:53:50หมอก็เลยต้องให้กูจะไกลบ้านส่งผลให้สุด
00:53:50 → 00:53:55กำลังลดลงก็ยังไม่เดินกลับเวลาประมาณต้น
00:53:55 → 00:53:59ประมาณเดือนเมษายนก็ก็ไม่บอกว่าฉันจะติด
00:53:59 → 00:54:04คอหรือเปล่าสุดท้ายก็ต้องบอกว่าก็ต้อง
00:54:04 → 00:54:07อากาศแล้วก็ต้องออกมาครับแค่เดือนเดียวก็
00:54:07 → 00:54:11ก็ไปแล้วครับๆ
00:54:11 → 00:54:13ก็นั่นสิถึงอยู่นะฉันก็จะเป็นประสบการณ์
00:54:13 → 00:54:14เดี๋ยว
00:54:14 → 00:54:19ผมก็จะไม่ยากมามากหรอกนับถือใจทุกคนที่ดู
00:54:19 → 00:54:21แลตัวนี้มากๆ
00:54:21 → 00:54:23เออกลับๆ
00:54:23 → 00:54:27ใช่ไหมครับวันที่ภายคุยไว้ตอนต้น
00:54:27 → 00:54:29ตอบกลับ
00:54:29 → 00:54:33ก็ทำงานไงครับครับก็ก็จะขอเขาเรียกเพิ่ม
00:54:33 → 00:54:37เติมนิดนึงนะครับว่าคือสำหรับคุณพ่อก็
00:54:37 → 00:54:39ท่านใดที่คุณพ่อแม่เริ่มนี้ 7 แล้วพยายาม
00:54:39 → 00:54:42พาไปตรวจสุขภาพจิตก่อนครับเพราะว่าถ้าเรา
00:54:42 → 00:54:45รู้แล้วฉันเลิกจะไปเอาใจเมื่อนี่นะครับ
00:54:45 → 00:54:46แล้วก็
00:54:46 → 00:54:51จะมาตกลงกันว่าแข็งข้อที่บ้านผมนี่เคยไป
00:54:51 → 00:54:54คุยให้คุณที่จะไปแอปฟังแล้วต้องจะได้จะ
00:54:54 → 00:54:59ส่งแบบประเมินผลนะครับแต่เนื่องจากว่า
00:54:59 → 00:55:02พวกคอยก็ขอปรึกษาคนในครอบครัวก่อนจะทุกคน
00:55:02 → 00:55:05ตัวเองเนี่ยก็จะให้มาดูได้แต่เธอมีคนอื่น
00:55:05 → 00:55:08ตัวเองออกครับเข้าเพลงโดยที่เราก็ต้อง
00:55:08 → 00:55:10ทิ้งครับโชว์ให้เขาเจอปัญหาจริงๆแล้วถึง
00:55:10 → 00:55:13จะพาไปพบจิตแพทย์วันนั้นก็บอกว่าความตอบ
00:55:13 → 00:55:16บอกพี่แต่ของดี 3 บอกว่าบอกว่าถือว่าดู
00:55:16 → 00:55:21ขึ้นไปกับพ่อเปิด 19 ไงเราไปฟันที่ที่
00:55:21 → 00:55:24วันจะประทานนะครับผมเขาก็คือส่งเข้าอะไร
00:55:24 → 00:55:29นะครับมีอะไรต้องเอาไปเข้าใจแล้วครับอะไร
00:55:29 → 00:55:31อีกอย่างเขาเธอยังครับว่าทางใดที่มีก็
00:55:31 → 00:55:34เรื่องของทรัพย์สมบัติครับพยายามจดเก็บ
00:55:34 → 00:55:38เรียบร้อยแล้วก็พยายามพักแล้วจะทำที่เด็ก
00:55:38 → 00:55:43กรรมก็ต้องไปจุดจุดนะครับ
00:55:43 → 00:55:47ขอบคุณมากเลยครับเป็นคำแนะนำที่ดีมากๆ
00:55:47 → 00:55:51ขอบคุณครับขอบคุณมากครับขอบคุณมากครับใช่
00:55:51 → 00:55:53เข้าใจว่าคนที่ดูได้ปวดก็ตัวนี้น่าจะต้อง
00:55:53 → 00:55:58มีคนหักมากก็เป็นอุลตร้าแมนถึงสัปดาห์นี้
00:55:58 → 00:56:02เราจะคุยกับอ่าท่านหนึ่งที่อยู่แลคุณพ่อ
00:56:02 → 00:56:05ที่เป็นอัลไซเมอร์นั้นก็ดูแลเรามาหลายที่
00:56:05 → 00:56:09มากถึงชีวิตจากเคยใช้ปักอยู่ในโครงงาน
00:56:09 → 00:56:14อยู่บ้านเขาต้องเกมไงแล้วก็มีวิธีการรับ
00:56:14 → 00:56:17มือที่แบบไม่ใช่ไม่ใช่ไม่มีเป็นวิธีทำการ
00:56:17 → 00:56:20แพทย์แต่เป็นวิธีเขาค้นพบขึ้นมาเองก็จะมี
00:56:20 → 00:56:21มันจะดีสำหรับเขาก็มันเหมาะสำหรับขาเหมาะ
00:56:22 → 00:56:23สำหรับเขาแล้วเหมาะสำหรับพ่อเขาเหมาะ
00:56:23 → 00:56:26สำหรับตอนนี้ดูจนคุณถ้าไม่มีให้ยืมกันวะ
00:56:26 → 00:56:29ติดเตียงแต่ว่าเขาก็ยังต้องดูแลต้องมา
00:56:29 → 00:56:32เดี๋ยวจะน่าจะซัก 2 สัปดาห์ก็จะกลับจะมา
00:56:32 → 00:56:34คุยกันเรื่องดูแลผู้ป่วยใช้มือซึ่งค่อน
00:56:34 → 00:56:37ข้างเยอะใครคิดว่าข้อมูลทางการแพทย์เป็น
00:56:37 → 00:56:39สิ่งที่จำเป็นนะแต่ว่าสุดท้ายแล้วเราต้อง
00:56:39 → 00:56:41ไม่ลืมว่าเราต้องเอามันมาประยุกต์ใช้ให้
00:56:41 → 00:56:44เหมาะกับคนของเราบ้านเราพ่อแม่เรามากที่
00:56:44 → 00:56:47สุดจนมันเกิดเป็นเวอร์ชั่นของเราเองนะว่า
00:56:47 → 00:56:49เบิร์ดฉันบ้านเราต้องเป็นวิธีประมาณนี้
00:56:49 → 00:56:54ครับฝั่งคุยกับถ่ายมาประมาณเกิด 1
00:56:54 → 00:56:56ชั่วโมงนะครับถ้าผมจะพอสรุปได้ก็คือว่า
00:56:56 → 00:57:00เวลาเราพูดถึงคนป่วยนี่มันมี 3 ปาร์ตี้
00:57:00 → 00:57:05ผู้ป่วยมีคนดูแลก็คือเป็นรูปอีกอันก็คือ
00:57:05 → 00:57:09คนรอบตัวจะน่าจะเป็นสนุกสองกำลังวันนี้
00:57:09 → 00:57:12อะไรอะ 1 เนี่ยมันจะวันจันทร์ยากไหมอ่ะ
00:57:12 → 00:57:15อย่างนั้นถ้าเราเป็นหนึ่งในใช่เราเป็นผู้
00:57:15 → 00:57:17ดูแลเนี่ยบางทีพิธีที่ของเราคือคือเรา
00:57:17 → 00:57:21เป็นเราคิดไปถึงคนอื่นๆบ่มี 3 ส่วนเราก็
00:57:21 → 00:57:25ต้องคิดทำให้ตัวเองไม่เจ็บไปด้วยนะเออ
00:57:25 → 00:57:27ข้อมูลในฟังคนข้างนอกและตัวเองเจ็บไปด้วย
00:57:27 → 00:57:30เนี่ยยิ่งใครคิดวิธีที่ง่ายและเบสิคที่
00:57:30 → 00:57:33สุดเลยในบรรดา 3 ปาร์ตี้นี่ก็คือมองคน
00:57:33 → 00:57:37อื่นอย่างเข้าใจด้วยเล่นด้วยเล่นของเขา
00:57:37 → 00:57:40ด้วยด้วยกันลองสมมติตัวเองเป็นเขาเช่นอ้ะ
00:57:40 → 00:57:41เค้าพูดประโยคนี้มารู้สึกคนดังจากอ๊อด
00:57:41 → 00:57:43จริงๆเขาหวังดีก็คงได้ตั้งใจคือมันต้อง
00:57:43 → 00:57:46ย้อนคิดกลับไปทั้งลูกนี้แล้วอย่างคนรอบ
00:57:46 → 00:57:49ข้างเองเวลาที่มองเข้ามาอย่างคนป่วยอ่ะคน
00:57:49 → 00:57:51ดูแลคนป่วยครับอยากให้ลองเปลี่ยนเลนส์
00:57:51 → 00:57:54แว่นขยายสมัยแต่ว่าปกติว่าจะสองเขาด้วย
00:57:54 → 00:57:57เล่นของความแบบจะเป็นรูปเธอต้องดูแลครับ
00:57:57 → 00:58:00พ่อแม่จะลองเปลี่ยนเลนส์จะมองในคณะมนุษย์
00:58:00 → 00:58:03คนนึงว่าเขาเป็นคนนึงเขามีขีดจำกัดของเขา
00:58:03 → 00:58:07หนักหนาแทนที่จะมองแล้วตัดสินเขาว่าเธอ
00:58:07 → 00:58:08ไม่ดีก็ต้องดูแลให้มากกว่านี้ก็ต้องเป๊ะ
00:58:08 → 00:58:11วันนี้ต้องไป punyu วันนี้มองใหม่ว่าอ๋อ
00:58:11 → 00:58:12ที่มันหนักนายนี้ช่วยเหลือได้อย่างไรบ้าง
00:58:12 → 00:58:15เข้าไปมีชื่อปกติบ้างเป็นทั้งวันๆทีมั้ย
00:58:15 → 00:58:18สคอทั้งนั้นกันคือมันมี solution หลาก
00:58:18 → 00:58:21หลายพยางค์เบ็ดห*ตัวเองไปรถมันจะเป็นฟ้า
00:58:21 → 00:58:26ตีที่กลมกลืนดีมากขึ้นครับผมก็ไม่รู้
00:58:26 → 00:58:30คอมเมนต์ว่ามีคำมีใครมีใครถามเข้ามาครับ
00:58:30 → 00:58:35จะได้รอยต่อไปก็อยากคุณนี้ก็น่าสนใจน้อง
00:58:35 → 00:58:37นั่งคุยเรื่องการเป็นอย่างคาดเนี่ยอนาคต
00:58:37 → 00:58:40ที่น่าจะมีการอนุญาตที่มีในประเทศไทย
00:58:40 → 00:58:42สำหรับคนที่ต้องการแล้วก็ไม่ต้องการอยู่
00:58:42 → 00:58:45เป็นภาระของใครคือใครเห็นด้วยนะคะพูดตรงๆ
00:58:45 → 00:58:46เพราะว่า
00:58:46 → 00:58:49สิทธิ์ในการมีชีวิตอยู่หรืออยากอยู่ของ
00:58:49 → 00:58:52ใครเป็นของคนนั้นครับเราเป็นรูปต่อให้รัก
00:58:52 → 00:58:56มากแค่ไหนแต่นั่นคือประสงค์ของเขาให้จำ
00:58:56 → 00:58:58ได้เลยว่าตอนที่แม่พายเป็นวันสุดท้ายวัน
00:58:58 → 00:59:01ก่อนวันสุดท้ายก่อนเขาจะเสียหมอถามภายว่า
00:59:01 → 00:59:04อยากจะปั้มหัวใจไหมจะพบไตหรือเปล่าค่ะถ้า
00:59:04 → 00:59:06สึกว่ามันเป็นช่วงที่ยากมากสำหรับทุกคน
00:59:06 → 00:59:08ที่ต้องดูแลคนป่วยแล้วต้องเผชิญกับมันสุด
00:59:08 → 00:59:11ท้ายนี้ว่าอะไรฉันมีอะไรไปตัดสินใจแทนเขา
00:59:11 → 00:59:13ว่าเขาควรจะอยู่หรือเขาควรจะไปแล้วที่
00:59:13 → 00:59:16จริงแล้วถ้าฉันปล่อยเขาไป
00:59:16 → 00:59:18ว่ามันจะดีกว่าไหมเพราะฉะนั้นถ้าเกิดว่า
00:59:18 → 00:59:21การยื้อเขาไว้ที่มันการทำให้เข้าไปมันคือ
00:59:21 → 00:59:22ความที่เราเห็นแก่ตัวที่จริงแล้วก็เห็น
00:59:22 → 00:59:24แก่ตัวถ้าที่ผ่านมาแล้วคะทุกอย่าง
00:59:24 → 00:59:27Complete แล้วเต็มขี้กับการดูแลแล้วและ
00:59:27 → 00:59:29เขาไม่ไหวแล้วมันควรจบที่ตรงไหนอะไรกัน
00:59:29 → 00:59:32เนี้ยมันเป็นประเด็นที่ฉันจะถีบว่ามี
00:59:32 → 00:59:34ประเด็นนี้จะว่าไปแล้วเนี่ยรบกวนซ้อม
00:59:34 → 00:59:37ชีวิตใช่เลยถ้าเพราะว่าหนึ่งถ้าเราไม่
00:59:37 → 00:59:39ซ้อมคิดไว้เนี่ยเวลาเธอทิ้งมันช็อคมาก
00:59:39 → 00:59:42เข้ามาเดี๋ยวว่างแต่เลยบางคนซ้อมคิดไว้
00:59:42 → 00:59:44แล้วหมายมั่นปั้นมือไว้แล้วเอาจริงก็ยัง
00:59:44 → 00:59:47ใช้อยู่ค่ะเช่นสมมติพ่อแม่บอกว่าถ้ามัน
00:59:47 → 00:59:48เจาะข้ามปั๊มน้ำมันแล้วแต่แล้วก็ถึงแล้ว
00:59:48 → 00:59:51จะมาทำใจยากมากนะเพราะว่าวันหนึ่งว่าเรา
00:59:51 → 00:59:53ต้องไปอยู่ในตำแหน่งที่เราต้องตัดสินใจ
00:59:53 → 00:59:57มันจะมาจากคานกันอยู่ว่าเฮ้ยเราเราจะถูก
00:59:57 → 00:59:58ต้องว่า
00:59:58 → 01:00:02มันยากมากโมเม้นท์นั้นไม่ใช่พูดยังไงอะ 2
01:00:02 → 01:00:04คิดหน่อยก็ดีนะครับ
01:00:04 → 01:00:07แต่ถ้าพูดถึงตัวกันก็ท่านก็ยังยังเป็นข้อ
01:00:07 → 01:00:09ถกเถียงกัน
01:00:09 → 01:00:11ว่าการตัดสินเรื่องนี้มันจะอยู่ที่
01:00:11 → 01:00:14ประสบการณ์คนใช้ว่าใครมีประสบการณ์กัน
01:00:14 → 01:00:17หน่อยบ้างแล้วมันเป็นมองแล้วก็จะที่ผ่าน
01:00:17 → 01:00:19มาว่าเราทำแบบไหนมามันเป็นคนอย่างที่มัน
01:00:19 → 01:00:21นี้ภายพูดเรื่องแม่นมันอยู่ที่มันเป็นแบบ
01:00:21 → 01:00:24ในสายคนครับคนติดแว่นเรื่องทางพุทธศาสนา
01:00:24 → 01:00:30เข้ามาใช้หลายตัวเองเป็นคนดูแลผู้ป่วยมา
01:00:30 → 01:00:33ก็อาจจะคิดแบบนี้ขึ้นอยู่กับมุมมองใช่ใช่
01:00:33 → 01:00:34มันเป็นอย่างนี้เล่นที่ถกเถียงกันอยู่นะ
01:00:34 → 01:00:38ครับอ่ะ
01:00:38 → 01:00:42พี่มีหากมีคำถามอะไรทีมงานเขียนใส่กระดาษ
01:00:42 → 01:00:46ก็ได้นะครับเขาบอกว่าคุยถามมาถึงเรื่อง
01:00:46 → 01:00:50ของควรเตรียมรับมือความเจ็บป่วยอย่างไร
01:00:50 → 01:00:55อ่ะโอเคจริงๆภายคิดว่ามันคือการอ่านและหา
01:00:55 → 01:00:57ความรู้ไว้บ้างแต่เอาจริงๆเราไม่สามารถ
01:00:57 → 01:00:59พริกได้ร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกว่าสุดท้ายข้อ
01:00:59 → 01:01:00แม้เราจะเปิดเป็นโรคอะไรซึ่งแต่ละโลกนั้น
01:01:00 → 01:01:04มันอาศัยเธอใช่รู้ว่าเป็นหนึ่งๆว่าโอเค
01:01:04 → 01:01:06มันจะต้องเตรียมตัวเตรียมใจประมาณนี้แหละ
01:01:06 → 01:01:09อ่านให้พอรู้ฟังคนอื่นแล้วฟังต่อๆไปให้
01:01:09 → 01:01:12ตัวเองพอมีชุดประสบการณ์แต่ภายคิดว่าสิ่ง
01:01:12 → 01:01:16ที่สำคัญที่สุดอาจจะไม่ใช่การหาชุดข้อมูล
01:01:16 → 01:01:18เรื่องการเตรียมตัวเรื่องความเจ็บป่วย
01:01:18 → 01:01:20เพราะสุดท้ายแล้วมันเกิดขึ้นคุณจะหาทาง
01:01:20 → 01:01:23สบายไปได้เองจริงๆมันเหมือนกับคนเป็นตับ
01:01:23 → 01:01:25อย่างเลิกขึ้นเป็นเพียงแต่ประเทศครั้งแรก
01:01:25 → 01:01:27คลอดลูกครั้งแรกคือมันจะต้องหาทางเอาให้
01:01:27 → 01:01:30รอดไปให้ได้เองแต่สิ่งที่สำคัญที่สุดที่
01:01:30 → 01:01:32คล้ายคิดว่าควรเตรียมตัวตั้งแต่วันนี้ก็
01:01:32 → 01:01:35คือการใช้เวลานะที่ดีตอนนี้กับคนใน
01:01:35 → 01:01:37ครอบครัวให้คุณค่าเพราะนี่คือสิ่งที่ย้อน
01:01:37 → 01:01:40กลับไม่ได้ก็ไม่ได้ใช่ใช้เห็นด้วยเนาะมาก
01:01:40 → 01:01:42เลยก็ว่าถึงวันนั้นจริงๆจะตอบตัวเองได้
01:01:42 → 01:01:45ใช่มันกับตัวเองว่านาฬิกาทำหน้าที่อย่าง
01:01:45 → 01:01:47อย่างเต็มที่แล้วตอนนั้นเราจะตัดสินใจ
01:01:47 → 01:01:51อะไรที่แบบมันเป็นมันเลขที่เรามีอยู่สิ่ง
01:01:51 → 01:01:54น่าสนใจและเราจะกลายเป็นคนที่เสียใจแหละ
01:01:54 → 01:01:56หมายถึงว่าถ้ามีการจัดไปแต่สุดท้ายไม่
01:01:56 → 01:01:58เสียดายเพราะว่าเรารู้แล้วว่ามันเหมาะสม
01:01:58 → 01:02:00เลยมันต้องเป็นไปทางไหนที่มันคนเป็นบ้าง
01:02:00 → 01:02:01ค่ะ
01:02:01 → 01:02:05นี่ก็คือทุกประการดีที่เคารพนะครับใน
01:02:05 → 01:02:08มนุษย์ต่างไปร้ายร้ายกันครั้งแรกนะครับ
01:02:08 → 01:02:11โดยที่ตรงนี้อยากจะใช้เป็นพื้นที่ด้วยกัน
01:02:11 → 01:02:14แชร์กันของลูกนะครับอย่างที่เราคุยกัน
01:02:14 → 01:02:16อยู่ทีมงานภายเราบอกว่าเราเห็นหนังสือคู่
01:02:16 → 01:02:19มือเลี้ยงลูกมาเยอะแยะแล้วอะแต่ไม่มีคน
01:02:19 → 01:02:23แล้วพ่อแม่นะคะในการเนี่ยคือจะไรจะเป็น
01:02:23 → 01:02:25งานที่ทำให้เรามีอย่างน้อยเราก็ได้คู่มือ
01:02:25 → 01:02:28ในการกลับไปดูแลพ่อแม่ไม่จำเป็นเฉพาะ
01:02:28 → 01:02:31เรื่องพ่อแม่ป่วยนะการรับมือกับพ่อแม่ที่
01:02:31 → 01:02:33เขาเรื่องมีอายุมากขึ้นกบก็ต้องการ
01:02:33 → 01:02:36เครื่องเรื่องงานนะเช่นพ่อแม่เราไปทำงาน
01:02:36 → 01:02:40ทุกวันวันนึงเขาเกษตรเมื่ออยู่บ้าน 24
01:02:40 → 01:02:42ชั่วโมงเจอเราแบบวันนี้สีชมพูไม่ได้อยู่
01:02:42 → 01:02:44กันไม่ได้นั้นต้องแบบตัวกันใช่เพราะว่า
01:02:44 → 01:02:46เขาเคยทำงานแล้วก็นึงความมาอยู่ใกล้กันนะ
01:02:46 → 01:02:49มากมันจะกระทบกันกรอกหรือมีพ่อแม่เขาแบบ
01:02:49 → 01:02:52เกษียณมาด้วยวัยที่ไม่ตรงไหนที่ใหญ่โต
01:02:52 → 01:02:54เนี้ยโทรกลับมีบ้านเขาก็ยังรู้สึกว่ามัน
01:02:54 → 01:02:57เป็นอย่างนั้นอยู่เราจะจัดการทุกอย่างจะ
01:02:57 → 01:03:00ไม่เชื่อลูกก็ลูกบอกว่าทำไม่ได้แล้วในขณะ
01:03:00 → 01:03:01ที่เรื่องการผสม
01:03:01 → 01:03:04ก็เป็นคน
01:03:04 → 01:03:06ทำยังไง
01:03:06 → 01:03:09รบเนี่ยเราจะคุยกันเรื่องนี้เพื่อที่จะ
01:03:09 → 01:03:12อย่างน้อยถึงไม่ใช่ทางออกแต่ก็ยังเป็นทาง
01:03:12 → 01:03:14หนึ่งที่เราจะสามารถเอาเรื่องนี้มาแชร์
01:03:14 → 01:03:17กันถ้าว่าข้อนี้มากๆของรายการนี่มองพานะ
01:03:17 → 01:03:20คะคือจริงๆแล้วการมีใบบอกว่ามันไม่สายไป
01:03:20 → 01:03:23สู่สำเร็จทุกคนแต่ว่าที่นี่มันคือการที่
01:03:23 → 01:03:25คนมาแชร์ประสบการณ์จริงแล้วคุณจะได้รับ
01:03:25 → 01:03:27ฟังสิ่งที่มันจริงและคุณก็จริงเหมือนกัน
01:03:27 → 01:03:29เพราะความจริงมันมาชนกันเราจะสัมผัสได้
01:03:29 → 01:03:31ว่าเรามีบางอย่างร่วมกันมันจะคอมมิตตีที่
01:03:31 → 01:03:34มันสบายใจเพราะว่าพวกเริ่มข้อที่จริงแล้ว
01:03:34 → 01:03:37ก็ไม่ช้าทางใช่กับประสบการณ์ที่เป็นความ
01:03:37 → 01:03:39จริงถ้าต้องการความเข้าใจกันอย่างนี้มัน
01:03:39 → 01:03:42กินอาจจะต้องก็แชร์กันมาแชร์กันข้าจะจริง
01:03:42 → 01:03:45ๆคนดูก็เยอะๆเลยนะครับคุณผู้ชมมาความจริง
01:03:45 → 01:03:47ๆแล้วอยากจะให้ทำให้รู้สึกได้ว่ามันเป็น
01:03:47 → 01:03:49พื้นที่ในการที่จะใช้พื้นที่อย่างเงี้ยใน
01:03:49 → 01:03:51การแชร์สิ่งเหล่านี้เหมือนกันและกันครับ
01:03:51 → 01:03:57เราจะพบกันทุกๆวันพุธนะครับใช่มั้ยครับ
01:03:57 → 01:03:59ทีมงานอ่ะถ้ายังไม่มีเกิดเหตุการณ์อะไร
01:03:59 → 01:04:01เกิดขึ้นนะครับแล้วก็เรียนจะพบกันทุกๆวัน
01:04:02 → 01:04:04พุธครับตอนประมาณสักสองทุ่มนี่แหละแต่
01:04:04 → 01:04:07ท่านก็จะกลับไปบ้านแล้วก็ก็จะหยิบยก
01:04:07 → 01:04:11ประเด็นหลายมานะครับโดยที่บอกไปเป็น
01:04:11 → 01:04:14มาแชร์ประสบการณ์ซึ่งกันและกันนะครับจะ
01:04:14 → 01:04:18ได้เป็นพื้นที่ทำให้เรารู้สึกว่าเราอยู่
01:04:18 → 01:04:20เราต้องเผชิญความทุกข์แต่เราอยู่สามารถ
01:04:20 → 01:04:23อยู่ได้ในภายใต้เงื่อนไขและได้เงื่อนไข
01:04:23 → 01:04:26ต่างๆวันนี้ต้องขอบคุณผ่านมากๆเลยนะครับ
01:04:26 → 01:04:29ที่ภาษามาแชร์ประสบการณ์เป็นครั้งนะเนี่ย
01:04:29 → 01:04:33ปฐมฤกษ์ณยินดีมากขอบคุณมากครับคุณค่าคุณ
01:04:33 → 01:04:37ติดตามอุปกรณ์ที่เคารพนะครับมาพบกันนะ
01:04:37 → 01:04:40ครับแต่ 08:00 นถึงยังไงเราก็จะส่งสัญญาณ
01:04:40 → 01:04:42เดินเข้าไปในเหตุนะวันก็เจอกันเมื่อไหร่
01:04:42 → 01:04:45นะครับอ้าวทีมงานมีอะไรอีกนะครับ
01:04:45 → 01:04:50ขอให้ทำไงป่ะผลงานเขาบอกว่านี่เป็นช่วง
01:04:50 → 01:04:53ขายของไม่หนังสือทำรู้นะนี่จัดการขายตัว
01:04:53 → 01:04:55เองเขินมากเลยค่ะมัน
01:04:55 → 01:04:58ที่ไหนของให้ชิ้นมากเลยเป็นตามหนังสือโรง
01:04:58 → 01:05:03งานใกล้ๆนี่มีเรื่องอ่าข้างน้อย love my
01:05:03 → 01:05:05mother อันนี้เก็บทุกการใช่มั้ยอาจารย์
01:05:05 → 01:05:08เล่าเรื่องแม่ผมก็นั่งอ่านนะเพราะว่าส่วน
01:05:08 → 01:05:12หนึ่งจริงๆแล้วเนี่ยโดยเฉพาะคนไม่ต้องแก่
01:05:12 → 01:05:14นั้นจึงไม่ต้องอ่านได้นะเพราะว่าเราไม่
01:05:14 → 01:05:16รู้ว่าใครป่วยเมื่อไหร่จริงๆแล้วคิดว่า
01:05:16 → 01:05:19ข้อดีของซื้อเลขนี้เลยคือบางทีอ่านไปอาจ
01:05:19 → 01:05:21จะไม่ได้ตกตะกอนเรื่องแม่หรือว่าเรื่องคน
01:05:21 → 01:05:23ในครอบครัวหรือว่าการดูแลคนป่วยนะคะใคร
01:05:23 → 01:05:26เคยเห็นบางคนอ่านแล้วตกตะกอนไปได้เรื่อง
01:05:26 → 01:05:28ความสำคัญเกี่ยวกับแฟนนี้คือมันตกตะกอนไป
01:05:28 → 01:05:30ๆเรื่องเพราะมันเป็น Key Message อะไร
01:05:30 → 01:05:31เงี้ย
01:05:31 → 01:05:35อันนึงเอา I Live My Life ให้เขินกับ
01:05:35 → 01:05:38ช่วงขายของในว่าเลยช่วยด้วยนะครับเนี่ยมา
01:05:38 → 01:05:41ช่วยนะครับคำถามหน่อยสิ 500 With My
01:05:41 → 01:05:44Life นะมึงอันนี้มันเขียนนะครับเรื่อง
01:05:44 → 01:05:47เอ่อผักคิดว่าคนดูแลคนป่วยอาจจะชอบเล่น
01:05:47 → 01:05:50นี้เขาว่าว่ามันฉายสปอร์ตไลท์ออกมาจากการ
01:05:50 → 01:05:52ดูแลแม่ว่าแล้วในฐานะที่ฉันก็มีชีวิตของ
01:05:52 → 01:05:55ฉันฉันต้องดูแลและบาลานซ์อย่างหนักเนื่อง
01:05:55 → 01:05:57จากแม่อย่างไรบ้างในขณะที่ต้องดูแลหน้าไป
01:05:57 → 01:06:00ด้วยเรื่องการพลังชีวิตน้องใช่ครับอีก
01:06:00 → 01:06:03เล่มหนึ่งในเราจะขายรถเราไปให้สุดนะทุกจะ
01:06:03 → 01:06:07มีจะมีเรื่อง 4 ออกมาเลยอันนี้มัน 33 ที่
01:06:07 → 01:06:10I am อันนี้คือที่พูดถึง 3 ปาร์ตี้
01:06:10 → 01:06:12เมื่อกี้นี้ว่าสุดท้ายแล้วมันไม่ได้มีแค่
01:06:12 → 01:06:15แม่กับภาตะวันมีคนรอบข้างด้วยมันคือการ
01:06:15 → 01:06:18แอพพิเชดคนรอบข้างว่าฉันรู้ว่าสัมพันธ์
01:06:18 → 01:06:20ช่วงเวลาที่ยากลำบากมาได้ไม่ใช่ตัวเอง
01:06:20 → 01:06:22เดียวแต่ว่าเรื่องคนรอบข้างที่เข้าใจด้วย
01:06:22 → 01:06:25เหมือนกันครับค่ะก็เป็นคนงานของไทยเป็น
01:06:25 → 01:06:28ส่วนหนึ่งไปช่วยเยียวยามีคนทักว่าวันนี้
01:06:28 → 01:06:32มันก็หัดใช้กับรหัสผมพูดผิดครับ
01:06:32 → 01:06:35แล้วหายก็ฟังโดยที่
01:06:35 → 01:06:39มันก็เคยทำสดนะครับอ่ะแต่ผมยังงงๆอยู่
01:06:39 → 01:06:42แล้วจะไปเจอกันทุกวันพุธหรือวันพฤหัสเอา
01:06:42 → 01:06:44ให้คุณหายนะครับถ้า Shell สักอันเป็น
01:06:44 → 01:06:46ประโยชน์มากๆหวังว่าจะมีวงดีขึ้นไปๆ
01:06:46 → 01:06:50ขอบคุณครับขอบคุณค่ะขอบคุณทุกท่านที่ติด
01:06:50 → 01:06:53ตามนะครับขอบคุณมากครับสวัสดีครับอ่า
01:06:53 → 01:06:59[ปรบมือ]