00:00:00 → 00:00:02แต่เมื่อพวกเขาทั้งสี่ร้อยห้าสิบหกคนมี
00:00:02 → 00:00:05สถานะทางการเงินติดลบจึงถูกเชิญให้มาเข้า
00:00:05 → 00:00:08ร่วมการแข่งขันเล่นเกมที่มีเงินรางวัล 4
00:00:08 → 00:00:10หมื่นล้านเป็นเดิมพันแต่ต้องแลกมาด้วย
00:00:10 → 00:00:13ชีวิตเรื่องราวจะเป็นยังไงวันนี้สะลอน
00:00:13 → 00:00:16Moving ข้อเสนอเรื่องจะ quiz Game ถ้า
00:00:16 → 00:00:20พร้อมแล้วไปเล่นเกมกันเริ่มต้นนะครับใน
00:00:20 → 00:00:22อพาร์ทเม้นเก่าแห่งหนึ่งผู้ชายคนนี้ชื่อ
00:00:22 → 00:00:25ว่ากี่หุ่นชายหนุ่มที่อาศัยอยู่กับแม่
00:00:25 → 00:00:28เพียงแค่สองคนในระหว่างที่นั่งกินข้าวไม่
00:00:28 → 00:00:31ได้ให้เงินลูกชายพร้อมกับถามคืนนี่ก็ลืม
00:00:31 → 00:00:34แล้วหรือไงวันนี้วันเกิดกายองลูกสาวแก่นะ
00:00:34 → 00:00:36อย่าลืมเอาเงินไปเลี้ยงข้าวเย็นลูกด้วย
00:00:36 → 00:00:40ล่ะโทรแม่เงินแค่นี้สมัยนี้มันจะไปซื้อ
00:00:40 → 00:00:43อะไรได้ให้ผมอีกสักหน่อยเถอะนะซื้อของ
00:00:43 → 00:00:46ขวัญให้ลูกยังไม่ได้เลยเมื่อเงินไม่พอคน
00:00:46 → 00:00:48เป็นแม่ต้องยอมเอาเงินที่เหลือใช้แบ่งให้
00:00:48 → 00:00:50เพิ่มอีกเสร็จแล้วก็ออกไปทำงานหาเงินมา
00:00:50 → 00:00:53เลี้ยงลูกชายพ่อแม่ออกไปปุ๊บกี่หุ้นก็
00:00:53 → 00:00:56ต้องไปที่ตู้เก็บของครับเขาหยิบบัตร ATM
00:00:56 → 00:01:00ของแมกมาจากนั้นก็รีบไปที่ตู้กดเงินเขาขอ
00:01:00 → 00:01:02รหัสเฟสมันกลับไม่ถูกถ้างานครับจีฮุนก็
00:01:02 → 00:01:07เลยลองใส่วันเกิดลูกสาวเขาเคยถูกเฉยแสดง
00:01:07 → 00:01:09ว่าคุณย่าคงจะรักหลานมากๆพอได้เงินมาก็ไป
00:01:10 → 00:01:13เล่นพนันเดิมพันจนหมดตัวแต่ยังไม่น้ำใจขอ
00:01:13 → 00:01:16แก้คืนอีกรอบจีฮุนกาเบอม้าแข่งเป็นหมาย
00:01:16 → 00:01:19เลขที่ตรงกับวันเกิดลูกสาวเขาเชียร์สุด
00:01:19 → 00:01:21ชีวิตและแล้วม้าที่เค้าเดิมพันไว้ก็ชนะ
00:01:21 → 00:01:25จากนั้นก็มารับเงิน 4 ล้านกว่าบาทโหได้
00:01:25 → 00:01:28ยืมเหมือนกันนะเนี่ยเขายิ้มหน้าบานเดิน
00:01:28 → 00:01:30ออกมาด้านนอกรีบกดเบอร์โทรหาลูกสาวถามว่า
00:01:30 → 00:01:34อยากกินอะไรจะขอของขวัญแพงๆกับพ่อก็ได้นะ
00:01:34 → 00:01:36เดี๋ยวตอน 1 ทุ่มพ่อจะไปรับระหว่างนั้น
00:01:36 → 00:01:38เองเขาเหลือบไปมองเห็นเจ้านี้ตะโกนเรียก
00:01:38 → 00:01:41ชื่อมาแต่ไกลกี้หุ้นวิ่งหนีกับเข้ามาด้าน
00:01:41 → 00:01:43ในและได้ชวนกับผู้หญิงคนนึงจะล้มลงที่
00:01:43 → 00:01:46พื้นเขาขอโทษเธอเสร็จแล้วเขาวิ่งสี่คูณ
00:01:46 → 00:01:49ร้อยอีกรอบตัวมองดูด้วยความสงสัยมันรีบไป
00:01:49 → 00:01:52ไหนของมันวะจีฮุนนี่ไม่รอดครับจนมุมอยู่
00:01:52 → 00:01:56ในห้องน้ำเขาพูดคืนอย่าเพิ่งทำอะไรผมครับ
00:01:56 → 00:01:58ผมมีเงินจ่ายเขาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ
00:01:58 → 00:02:01แต่เงินที่ได้แต่มันกลับหายไปสั่งงานเขา
00:02:01 → 00:02:04ชุดคิดขึ้นมาได้มันต้องหายไปตอนที่วิ่งไป
00:02:04 → 00:02:07ชนกับผู้หญิงคนนั้นแน่ๆซึ่งเจ้านี้เห็นใจ
00:02:07 → 00:02:10จึงชกหน้าไปหนึ่งทีและสั่งให้เขาพิมพ์ลาย
00:02:10 → 00:02:12นิ้วมือตัวเองเพื่อยินยอมบริจาคร่างกาย
00:02:12 → 00:02:15แข็งการใช้หนี้โดยใช้เลือดของตัวเองพิมพ์
00:02:15 → 00:02:17เป็นลายนิ้วมือและให้เวลา 1 เดือนต่อจาก
00:02:17 → 00:02:20นี้หาเงินมาคืนสถานการณ์แบบนี้เป็นใครก็
00:02:20 → 00:02:23ต้องยอมทำตามคำสั่งครับหลังจากนั้นกิน
00:02:23 → 00:02:25หุ้นมาที่ร้านคีบตุ๊กตาไปเขียนยังไงมันก็
00:02:25 → 00:02:28ขี้ไม่ได้สักทีเด็กคนนึงที่ยืนดูอยู่จริง
00:02:28 → 00:02:31พูดคืนลุงที่ลุงภาพก็เพราะว่าลุงเลือกแบบ
00:02:31 → 00:02:35ให้คิดยังไงล่ะมานี่เดี๋ยวผมจะจงนี่ดูเขา
00:02:35 → 00:02:37ดีใจสุดชีวิตอย่างน้อยก็มีของขวัญติดมือ
00:02:37 → 00:02:40ไปให้ลูกสาวล่ะวะต่อมากี่หุ้นได้พาลูกสาว
00:02:40 → 00:02:43มากินข้าวที่ร้านเล็กๆริมถนนเขาบอกกับลูก
00:02:43 → 00:02:47สาวพ่อขอโทษนะลูกเพราะอยากซื้ออะไรที่มัน
00:02:47 → 00:02:50อร่อยกว่านี้ให้ลูกกินนะไม่เป็นไรค่ะหนู
00:02:50 → 00:02:53ไปกินสเต็กกับแม่และก็พ่อใหม่มาแล้วเมื่อ
00:02:53 → 00:02:55ได้ยินแบบนั้นกี่หุ้นก็ทำสีหน้าเจ้าๆแต่
00:02:55 → 00:02:57ก็ทำอะไรไม่ได้
00:02:57 → 00:03:00เป็นหนูคิดว่าอันนี้อร่อยกว่าเยอะและแม้
00:03:00 → 00:03:04มันจะเป็นร้านข้างทางเล็กๆไม่ต้องรู้ร้าย
00:03:04 → 00:03:06ก็ทำให้ลูกสาวคนนี้มีความสุขได้เหมือนกัน
00:03:06 → 00:03:09สองพ่อลูกคุยกันอย่างสนุกสนานเขาของขวัญ
00:03:09 → 00:03:12วันเกิดให้ลูกสาวเพราะเปิดออกมานั้นเป็น
00:03:12 → 00:03:15ปืนไฟแช็คมีก็รีบจัดไม่เช็คดูของเครื่อง
00:03:15 → 00:03:18ในเกาะนนาเสียเลยสิครับที่นี่คือโอกาส
00:03:18 → 00:03:21เป็นสะพายลูกสาวทั้งทีดันมาขายนาซ่าได้
00:03:21 → 00:03:24กี่หุ้นบอกกับลูกสาวงั้นเอางี้เดี๋ยวปี
00:03:24 → 00:03:27หน้าพ่อจะซื้อของขวัญแบบพิเศษพิเศษให้ลูก
00:03:27 → 00:03:29กันนะเพราะกินอิ่มก็เดินมาส่งลูกสาวให้
00:03:29 → 00:03:32ภรรยาเก่าเขาโบกมือลาลูกสาวก่อนจะเดิน
00:03:32 → 00:03:35กลับมาที่สถานีรถไฟไหม้ระหว่างที่นั่งรอ
00:03:35 → 00:03:37รถไปอยู่นั้นได้มีชายแปลกหน้าคนหนึ่งเดิน
00:03:37 → 00:03:40เข้ามานั่งข้างๆเขาพร้อมกับกระเป๋า 1 ใบ
00:03:40 → 00:03:43ชายคนนี้ทักทายคืนคุณผู้ชายครับพอจะมี
00:03:43 → 00:03:46เวลาคุยกับผมไหมครับผมแค่อยากจะมาบอกอาจ
00:03:46 → 00:03:49ที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตให้คุณผู้ชายจีฮุนคิด
00:03:49 → 00:03:52ว่าคงจะเป็นพวกสอนศาสนาละมั้งก็เลยไม่สน
00:03:52 → 00:03:55ใจชายคนนี้ถามต่อคุณผู้ชายอยากจะเล่นเกม
00:03:55 → 00:03:58กับผมไหมครับเขาพูดพร้อมกับเปิดกระเป๋า
00:03:58 → 00:04:01ให้ดูจีฮุนมองดูเงินหมอเขาก็เริ่มสนใจทัน
00:04:01 → 00:04:04ทีมันเป็นเกมง่ายๆครับคุณผู้ชายถ้าคุณชนะ
00:04:04 → 00:04:08ผมผมจะให้เงินคุณ 1 แสนแต่ถ้าผมฉะนั้นคุณ
00:04:08 → 00:04:11ต้องให้ผม 1 แสนเมื่อมองเห็นเงินตามันก็
00:04:11 → 00:04:14ลูกเป็นไปแถมยังให้เขาเป็นฝ่ายเริ่มก่อน
00:04:14 → 00:04:18กี่หุ้นตอบตกลงเอาก็ว่าแค่เกมง่ายตาแรก
00:04:18 → 00:04:21เขาก็แพ้แล้วครับชายคนนี้ชนะไปเขาบอกกับ
00:04:21 → 00:04:25กี่หุนไม่เป็นไรครับคุณสามาจ่ายด้วยร่าง
00:04:25 → 00:04:28กายแข็งได้ด้วยการตบไปที่หน้าหนึ่งทีแรงๆ
00:04:28 → 00:04:31กี่หุนขอลองอีกทีแต่เล่นปีกีต้าร์เขาก็
00:04:31 → 00:04:33ไม่สามารถเอาชนะได้เลยจนตอนนี้นะแดงเป็น
00:04:34 → 00:04:37ตูดลิงถึงตาสุดท้ายเขาตั้งสติรวมบานผ่าน
00:04:37 → 00:04:40ง่าม[\h__\h]ปล่อยออกทาง 3 มือป้าลงไปเต็มแรง
00:04:40 → 00:04:44ชนะครับทุกคนโอ้โหดีใจกว่าตอนคีบตุ๊กตา
00:04:44 → 00:04:47ได้อีกเนี่ยชายคนนี้มอบเงิน 1 แสนวอนใส่
00:04:47 → 00:04:50มือให้เค้าตามที่ได้ตกลงกันไว้กี่มูลแทบ
00:04:50 → 00:04:52ไม่เชื่อว่ามันจะเป็นเรื่องจริงจากนั้น
00:04:52 → 00:04:54ชายคนนี้ได้พูดประวัติทุกอย่างของ jihoon
00:04:54 → 00:04:58ว่าเขาชื่อจริงชื่อว่าอะไรอายุเท่าไหร่ทำ
00:04:58 → 00:05:01งานที่ไหนเป็นหนี้เท่าไหร่มาพร้อมกับมอบ
00:05:01 → 00:05:03นามบัตรเลยบอกเขาว่าถ้าคุณอยากเล่นเกมกับ
00:05:03 → 00:05:06เราเพียงแค่ไม่กี่วันกูจะได้เงินมากกว่า
00:05:06 → 00:05:10นี้ติดต่อมานะครับผมจะรอกินคุณมองดูด้วย
00:05:10 → 00:05:13ความงงมันรู้ได้ยังไงวะช่างมันอย่างน้อย
00:05:13 → 00:05:16วันนี้ก็มีเงินกินข้าวแล้วเอ๊ยเขาเดินมา
00:05:16 → 00:05:18ซื้อปลาที่ร้านคุณรู้จักเพราะว่าลูกป้าคน
00:05:19 → 00:05:21ขายเป็นเพื่อนก็ยังครับพี่หุ้นถามคืนตอน
00:05:21 → 00:05:24นี้สั่งหมูลูกป้าเป็นไงมั่งอ่าได้ข่าวว่า
00:05:24 → 00:05:28ไปอยู่ถึงต่างประเทศเลยนี่โถ่ในงานดีๆทำ
00:05:28 → 00:05:31แต่ไม่เคยเห็นกลับมาเลี้ยงเหล้าผมเลยพอ
00:05:31 → 00:05:33ถึงบ้านก็เอาเงินมาคืนแม่ซึ่งแม่ก็สงสัย
00:05:33 → 00:05:38นะว่าเขาเงินมาจากไหนจีฮุนบอกกับแม่ผมทำ
00:05:38 → 00:05:41งานมากไม่ได้ไปขโมยใครเขามาหรอกหน้าแล้ว
00:05:41 → 00:05:44วันนี้แกเลี้ยงวันเกิดลูกสาวหรือเปล่าผม
00:05:44 → 00:05:46ทำเรียบร้อยหมดแล้วแม่ให้ของขวัญวันเกิด
00:05:46 → 00:05:49แล้วด้วยแล้วแกได้ข้าวหรือยังลูกสาวแกจะ
00:05:49 → 00:05:52ย้ายไปอยู่ต่างประเทศปีหน้าแล้วนะพ่อใหม่
00:05:52 → 00:05:55เพื่อหน้าได้งานใหม่ที่นั่นเมื่อได้ยิน
00:05:55 → 00:05:58ดังนั้นทำให้กินคุณกลับมากินหนักทำไงลูก
00:05:58 → 00:06:01ถึงจะได้อยู่กับเรานะเงินเธอมีเขาหยิบนาม
00:06:01 → 00:06:04บัตรที่ชายคนนั้นได้ให้มาพร้อมกับกดเบอร์
00:06:04 → 00:06:07โทรหาป้ายสารให้เข้ามาสถานที่ที่ 1 กี่
00:06:07 → 00:06:10หุ้นมาตามนัดไม่นานได้มีรถตู้คันนึงขับ
00:06:10 → 00:06:13เข้ามาจอดเทียบเขาก้าวขาขึ้นรถกำลังจะถาม
00:06:13 → 00:06:16ว่าจะพาไปที่ไหนอยู่ห้องโดยสารก็มีความสี
00:06:16 → 00:06:19ขาวลอยออกมาจากช่องแอร์สักพาเขาก็สลบไป
00:06:19 → 00:06:22เพราะพื้นขึ้นมาอีกทีก็ไม่รู้ว่าตัวเองมา
00:06:22 → 00:06:25อยู่ที่ไหนมีคนเยอะแยะเป็นโหมดแถมมีเตียง
00:06:25 → 00:06:28นอนให้นอนอีกด้วยซึ่งทุกคนก็ดูไม่ต่างจาก
00:06:28 → 00:06:31จีฮุนอ่ะนะงงเหมือนกันทุกคนและในที่แห่ง
00:06:31 → 00:06:34นี้จะมีห้องควบคุมมีกล้องวงจรปิดที่คอย
00:06:34 → 00:06:37จับตาดูทุกคนและผู้ชายใส่มาจากคนนี้คือคน
00:06:37 → 00:06:40จัดการแข่งขันเกมมีขึ้นมาผมจะขอเรียกว่า
00:06:40 → 00:06:42ผู้จัดการแข่งขันแล้วกันนะครับพี่หุ้น
00:06:42 → 00:06:45เดินเข้ามาทักทายตาคนนึงที่มีหมายเลข 001
00:06:45 → 00:06:48ดูเหมือนจะเป็นคนแรกของที่นี่ส่วนเขาได้
00:06:48 → 00:06:51หมายเลข 4 5 6 เป็นหมายเลขผู้เข้าแข่ง
00:06:51 → 00:06:53ขันคนสุดท้ายของที่นี่ครับขนาดนั้นเองได้
00:06:53 → 00:06:56มียากูซ่าคนนึงทะเลาะกับหญิงสาวคนที่เดิน
00:06:56 → 00:06:59เข้ามาชนกี่หุ้นเธอคนนี้มีชื่อว่าโฮยอน
00:06:59 → 00:07:02ทั้งก็รอการเรื่องทวงบุญคุณที่ yakuza
00:07:02 → 00:07:05เคยเก็บขึ้นมาเลี้ยงมาดูแลให้ข้าวให้น้ำ
00:07:05 → 00:07:08กินแต่เธอดันไปหักหลังแล้วนี่มาก็เลยมา
00:07:08 → 00:07:11เจอกันที่นี่นะที่หุ้นมองดูก็เลยจำได้แทน
00:07:11 → 00:07:14ที่จะมาช่วยห้ามแต่กลับมาช่วยซ้ำลีกพีพี
00:07:14 → 00:07:18พร้อมกับตัวเงินเอาเงินมาดูนี่เลยต่อมา
00:07:18 → 00:07:20ได้มีชายใส่หน้ากากแต่งชุดสีแดงเดินมา
00:07:20 → 00:07:23แจ้งกับทุกคนผมขอต้อนรับทุกท่านที่เข้ามา
00:07:23 → 00:07:25ที่นี่ทุกท่านจะได้เข้าร่วมเกมที่แตกต่าง
00:07:25 → 00:07:29กันออกไป 6 วันผู้ที่ชนะทั้งหมด 6 เกมจะ
00:07:29 → 00:07:32ได้รับเงินรางวัลมากมายมหาศาลซึ่งทุกคนก็
00:07:32 → 00:07:34ไม่เชื่อคำพูดของผู้ควบคุมอะนะเพราะพวก
00:07:34 → 00:07:37เขาถูกมอมยาสลบมาแถมยังถูกยึดมือถือ
00:07:37 → 00:07:41กระเป๋าตังค์แล้วก็มาผู้ที่นี่ผู้ควบคุม
00:07:41 → 00:07:43บอกว่าทุกอย่างต้องเก็บเป็นความลับหลัง
00:07:43 → 00:07:45จากเล่นเกมเสร็จแล้วจะคืนให้และไม่สามารถ
00:07:45 → 00:07:48เปิดเพลงหน้าตาให้ผู้เข้าร่วมทราบได้ว่า
00:07:48 → 00:07:51เป็นใครผู้ชายคนนี้ชื่อสั่งองค์ครับเป็น
00:07:51 → 00:07:54เพื่อนเก่าของคุณนั่นเองเขาถามคืนผมไม่
00:07:54 → 00:07:57เชื่อหรอกนะคุณหลอกล่อพวกเรามากากครั้ง
00:07:57 → 00:08:00อ้างเหตุผลต่างๆเพื่อไม่ให้พวกเราดู
00:08:00 → 00:08:02มีกฎหมายและรู้ไหมเมื่อไม่เชื่อก็ต้อง
00:08:02 → 00:08:05โชว์ให้ดูผู้ควบคุมเปิดประวัติสร้างขึ้น
00:08:05 → 00:08:08มาพร้อมกับบอกข้อมูลทุกอย่างของเขาซึ่ง
00:08:08 → 00:08:10สั่งหมูได้ไปยักยอกเงินลูกค้ามาด้วยนะแถม
00:08:10 → 00:08:13ยังเป็นหนี้กับ 650 ล้านไม่ว่าจะเป็นหมาย
00:08:13 → 00:08:17เลขไหนชื่ออะไรทำงานที่ไหนมีหนี้เท่าไร
00:08:17 → 00:08:20ผู้ควบคุมก็มีข้อมูลของทุกคนในห้องนี้หมด
00:08:20 → 00:08:23และในห้องนี้มีแต่คนชีวิตกำลังแย่เพราะ
00:08:23 → 00:08:26ไม่มีเงินใช้หนี้และนี่แต่ละคนก็ไม่ใช่
00:08:26 → 00:08:29น้อยๆ 100 ล้านขึ้นทุกคนครับผู้ควบคุม
00:08:29 → 00:08:31สมัยโอกาสที่จะเล่นเกมแล้วได้เงินหรือจะ
00:08:31 → 00:08:34ตัดสินใจกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมที่ไร้ทาง
00:08:34 → 00:08:37ออกก็ได้ใครสมัครใจที่จะเล่นเกมก็มาเซ็น
00:08:37 → 00:08:40ใบเอกสารยินยอมก่อนที่จะเล่นและกฎของการ
00:08:40 → 00:08:43เล่นเกมมีอยู่ 3 ข้อครับ 1 ผู้เล่นจะไม่
00:08:43 → 00:08:47สามารถหยุดเล่นได้โดยพลการ 2 พูห์เล่นที่
00:08:47 → 00:08:50ไม่ยอมเล่นเกมจะต้องตกรอบ 3 สามารถยุติ
00:08:50 → 00:08:53เกมลงได้หากผู้เล่นเกินครึ่งยินยอมจีฮุน
00:08:53 → 00:08:56มองไปที่คุณตากับคุณเองพรีเซ็นแบบไม่
00:08:56 → 00:08:59ลังเลเอาหน่อยแล้วกันวะต่อมาผู้เข้าแข่ง
00:08:59 → 00:09:02ขันมีคนจะต้องมาต่อแถวถ่ายรูปซึ่งรูปของ
00:09:02 → 00:09:04พวกเขาจะถูกส่งไปยังห้องผู้จัดการแข่งขัน
00:09:04 → 00:09:07ด้านบนเสร็จแล้วก็ค่อยๆเดินขึ้นมาได้ตาม
00:09:07 → 00:09:09กันมาเรื่อยๆแต่เห็นสีห้องแล้วมันสวยดีนะ
00:09:09 → 00:09:12ครับทุกคนและแล้วผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดก็
00:09:12 → 00:09:15ได้มาถึงสนามแข่งขันในเกมแรกพวกเขามองดู
00:09:15 → 00:09:18ด้วยความสงสัยทำไมมันกว้างแบบนี้นะกี้
00:09:18 → 00:09:20หุ้นวิ่งเข้ามาทักทายเพื่อนรักทางอู่ลูก
00:09:20 → 00:09:23ชายเจ้าของร้านขายปลาเขางงว่าสั่งมาที่
00:09:23 → 00:09:26นี่ทำไมไหนแม่นายบอกว่าไปทำงานต่างประเทศ
00:09:26 → 00:09:29แล้วที่โบว์หน้าจอมาพยักยอดเงินคนอื่นแถม
00:09:29 → 00:09:33เป็นหนี้ด้วยจริงไหมไม่มีคำตอบกลับมาทิ้ง
00:09:33 → 00:09:36ความงงไว้ให้กี่หุ้นเมื่อทุกคนเข้ามาครบ
00:09:36 → 00:09:38แล้วประตูสีเขียวด้านหลังก็ถูกปิดลง
00:09:38 → 00:09:41ตุ๊กตาเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้าประกาศบอกกับ
00:09:41 → 00:09:45ทุกคนเกมที่ 1 ก็คือเกม a i o u กดคือ
00:09:45 → 00:09:47ทุกคนจะต้องเดินหน้าขึ้นมาเมื่อหันหลัง
00:09:47 → 00:09:51และเธอจะพูดคำว่า aur ถ้าเธอหันมาแล้ว
00:09:51 → 00:09:55เห็นใครขยับตัวจะถูกกำจัดทิ้งส่วนใครที่
00:09:55 → 00:09:58เข้าเส้นชัยภายใน 5 นาทีได้จะเป็นผู้ชนะ
00:09:58 → 00:10:01ครับเด็กหนุ่มหมายเลข 124 กับ 205 ต่าง
00:10:01 → 00:10:05สงสัยอะไรวะให้มาเล่นเกมเด็กเด็กทั้งสอง
00:10:05 → 00:10:08พนันการถ้าใครเข้าเส้นชายก่อนจะได้เงิน
00:10:08 → 00:10:11หนึ่งล้านไปเริ่มการแข่งขันนาฬิกาถูกนับ
00:10:11 → 00:10:15ถอยหลังจาก 5 นาทีค่อยๆลดลงมาเรื่อยๆเด็ก
00:10:15 → 00:10:17หนุ่มหัวทองวิ่งเต็มสปีดแต่ก็ต้องเบรก
00:10:17 → 00:10:20เอี๊ยดเมื่อสิ้นสุดคำว่าอยู่เด็กสาวหันมา
00:10:20 → 00:10:24แต่ไอ้หนุ่มผมทองยังดึกๆจู่ๆมีเสียงปืน
00:10:24 → 00:10:26ดังขึ้น 1 นัดจากนั้นเด็กหนุ่มก็ล้มลงที่
00:10:26 → 00:10:29พื้นทุกคนต่างสงสัยว่าเสียงนั้นมาจากไหน
00:10:29 → 00:10:32เด็กสาวเริ่มเกมอีกครั้งไอ้เด็กหนุ่ม 205
00:10:32 → 00:10:35เดินมาดูหนุ่มหัวทองใกล้ๆก็รู้ว่าเขาได้
00:10:35 → 00:10:38ตายจริงๆวิ่งสิครับพี่นี้เด็กสาวจับการ
00:10:38 → 00:10:41เคลื่อนไหวได้หมายเลข 205 จึงถูกยิงต่อ
00:10:41 → 00:10:44หน้าทุกคนเมื่อทุกคนเห็นแบบนั้นก็ต้องตก
00:10:44 → 00:10:47ใจเพราะเห็นเลือดเห็นคนตายต่อหน้าจริงๆ
00:10:47 → 00:10:49ผู้เข้าแข่งขันทุกคนกรีดร้องด้วยความกลัว
00:10:49 → 00:10:52รีวิวไปที่ประตูสีเขียวที่เดินเข้ามาและ
00:10:52 → 00:10:55กฎของเกมนี้คือถ้าใครขยับถูกกำจัดทิ้ง
00:10:55 → 00:10:59เสียงปืนดังรัวไม่มีหยุดพักกระสุนพุ่งตรง
00:10:59 → 00:11:01มาจากทุกทิศทุกทางต่อไปที่ผู้เข้าแข่งขัน
00:11:01 → 00:11:05ที่ขยับตัวบางคนถูกยิงหลังบางคนถูกยิงหัว
00:11:05 → 00:11:08ซึ่งถ้าผู้เล่นคนไหนถูกกำจัดใบหน้าบนห้อง
00:11:08 → 00:11:11ควบคุมจะถูกดับลงและตอนนี้ผู้จัดการแข่ง
00:11:11 → 00:11:15ขันได้นั่งดูอยู่แบบสบายๆจิบเหล้าชิวๆดู
00:11:15 → 00:11:18การตายของคนผมว่าไอ้นี่น่าจะโรคจิตไม่
00:11:18 → 00:11:20น้อยเลยนะครับทุกอย่างกลับมาเป็นปกติ
00:11:20 → 00:11:22ครั้งเพราะผู้เข้าแข่งขันที่เหลือเริ่ม
00:11:22 → 00:11:25ตั้งสติได้ส่วนกินคุณของเราก็รอดเหมือน
00:11:25 → 00:11:28กันนะนะเริ่มเกมกันต่อคุณตาเดินตรงไปที่
00:11:28 → 00:11:31เด็กสาวอย่างสนุกสนานพอพูดคำว่าอยู่ปุ๊บ
00:11:31 → 00:11:34ก็หยุดเดินง่ายๆเหมือนกับปอกกล้วยเข้าปาก
00:11:34 → 00:11:37ถ้าเด็กสาวสแกนแล้วไม่มีใครขยับตัวเธอจะ
00:11:37 → 00:11:40หันหลังกลับไปพูด aio อยู่อีกรอบผู้เข้า
00:11:40 → 00:11:42แข่งขันที่เหลือเริ่มขยับเข้ามาใกล้เธอที
00:11:42 → 00:11:46ละนิดทีหุ้นไม่ขยับที่เดิมก็ดูสิที่มึงจะ
00:11:46 → 00:11:49ให้กูไปยังไงถ้ากูอยู่เนี่ยเวลาก็จะหมด
00:11:49 → 00:11:52แล้วด้วยเขาตั้งแต่ตีพร้อมกับลุกคืนวิ่ง
00:11:52 → 00:11:55ตาผู้เข้าแข่งขันที่เหลือไปดูเหมือนตอน
00:11:55 → 00:11:57นี้ผู้เข้าแข่งขันจะเริ่มจับทางด้านนะ
00:11:57 → 00:12:00ครับทุกคนค่อยๆทยอยกันเข้าเส้นชายและ
00:12:00 → 00:12:02เมื่อกี้หุ่นก็เดินไปสะดุดล้มแต่ผู้ชายคน
00:12:02 → 00:12:05นี้คว้าดึงเขาได้ชายคนนี้ชื่อว่าอารีย์
00:12:05 → 00:12:08ครับเมื่อเด็กสาวหันไปพีทั้ง 2 กะวิ่ง
00:12:08 → 00:12:11เต็มสปีดเข้าเส้นชัยได้สำเร็จส่วนใครที่
00:12:11 → 00:12:13เข้าไม่ทันเวลาก็ต้องเป็นไปตามกฎแล้วนะ
00:12:13 → 00:12:18อารีย์สั่งหมู่กี่หุ่นโฮยอนมองดูผู้เข้า
00:12:18 → 00:12:21แข่งขันที่ตาอยู่ตรงหน้ามากกว่า 100 คน
00:12:21 → 00:12:24ที่ตายไปพอสิ้นสุดการแข่งขันหลังคาก็ดู
00:12:24 → 00:12:27ปิดลงแสดงให้เราเห็นว่าพวกเขาถูกจับมาขัง
00:12:27 → 00:12:29ไว้บนเกาะแห่งหนึ่งครับจากนั้นผู้ควบคุม
00:12:29 → 00:12:32ได้นำศพผู้เข้าแข่งขันที่ถูกยิงตายมาเข้า
00:12:32 → 00:12:35เตาเขาบริการครบวงจรจริงๆครับที่นี่ผู้
00:12:35 → 00:12:37ควบคุมแสดงความยินดีแก่ผู้เข้าแข่งขันที่
00:12:37 → 00:12:40รอดมาได้แต่ทุกคนไม่ได้ดีใจกับพวกเพิ่ง
00:12:40 → 00:12:43เลยนะตั้งโอ๋พูดขึ้นกฎข้อสามบอกไว้ว่าว่า
00:12:43 → 00:12:46สามารถยุติเกมลงได้หากผู้เล่นเกินครึ่ง
00:12:46 → 00:12:50ยินยอมเขาจึงขอเปิดโหมดให้ยุติการแข่งขัน
00:12:50 → 00:12:53ผู้ควบคุมบอกว่าทำได้โดยให้ทุกคนเดินมาบท
00:12:53 → 00:12:56ที่ด้านหน้าถ้าใครอยากเล่นต่อให้กดปุ่มสี
00:12:56 → 00:12:58เขียวถ้าใครอยากกลับบ้านให้กดปุ่มสีแดง
00:12:58 → 00:13:01ผู้ควบคุมจะเหรียญรางวัลตอนนี้ให้ทุกคนดู
00:13:01 → 00:13:04ชีวิตของ 1 ผู้เล่นเท่ากับ 100 ล้านบอน
00:13:04 → 00:13:07ซึ่งตอนนี้จำนวนเงินรางวัลมีอยู่ 2 5,500
00:13:07 → 00:13:10ล้านวอนนะแล้วถ้าทุกคนเลิกเล่นเงินจำนวน
00:13:10 → 00:13:13นี้จะถูกส่งไปให้ครอบครัวผู้เสียชีวิตคน
00:13:13 → 00:13:16นั้น 100 ล้านบอนลืมการโหวตที่หุ้นได้บวช
00:13:16 → 00:13:19เป็นคนแรกเพราะเป็นหมายเลขสุดท้ายเขาไม่
00:13:19 → 00:13:21ต้องตัดสินใจเยอะสีแดงสิครับใครจะพยาธิ
00:13:21 → 00:13:24อายแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีคนโหวตสีเขียว
00:13:24 → 00:13:28นะสลับกันไปมาคะแนนสูสีการเขียวบ้างแดง
00:13:28 → 00:13:31บ้างผลัดกันนำผลัดกันตามและตอนนี้คะแนน
00:13:31 → 00:13:34โหวตเท่ากันคุณตาเป็นคนสุดท้ายที่จะตัด
00:13:34 → 00:13:37สินว่าทุกคนได้เล่นต่อหรือกลับบ้านเขา
00:13:37 → 00:13:39อยู่ที่สภาพพร้อมกับมองดูเงินรางวัลจาก
00:13:39 → 00:13:43นั้นก็วางมือลงบนสีแดงอีเย่สผมก็ภาวนาไม่
00:13:43 → 00:13:45อยากให้ทุกคนเข้าการแข่งขันบังเอิญครับ
00:13:45 → 00:13:48เมื่อพลโวจบลงผู้ควบคุมบอกกับทุกคนทุก
00:13:48 → 00:13:51อย่างเป็นอันยุติผมจะไปส่งพวกคุณกลับบ้าน
00:13:51 → 00:13:54ขอบคุณที่เข้ามาร่วมเล่นเก็บกับเราต่อมา
00:13:54 → 00:13:57รถตู้ได้นำทีมมูลกับโฮย่ามาส่งที่ข้างเธอ
00:13:57 → 00:14:00โดนส่วนอารีย์กับทางอู่ถูกนำมาส่งแถวๆตัว
00:14:00 → 00:14:03อย่างเช่นกันอารีขอยืมโทรศัพท์สร้างอู่
00:14:03 → 00:14:06ซิงเขาใจดีให้ยืมมานะแถมยังเลี้ยงมามาๆ
00:14:06 → 00:14:09ด้วยเท่านั้นยังไม่พอยังให้เงินค่ารถกลับ
00:14:09 → 00:14:12บ้านอารีย์ขอบคุณแล้วขอบคุณอีกจนไม่รู้จะ
00:14:12 → 00:14:15ขอบคุณยังไงกลับมาที่กี่หุ้นเข้ามาที่
00:14:15 → 00:14:18สถานีตำรวจพร้อมกับเล่าเรื่องราวที่เกิด
00:14:18 → 00:14:21ขึ้นทั้งหมดให้ฟังแต่ตำรวจไปขามสะงั้นไป
00:14:21 → 00:14:23คิดว่ามันไม่ใช่เรื่องจริงเขาก็เลยให้
00:14:23 → 00:14:26ตำรวจโทไปตามนามบัตรพอโทรไปกับเป็นเสียง
00:14:26 → 00:14:28ผู้หญิงรับสายจีฮุนก็แปลกใจทำไมถึงเป็น
00:14:28 → 00:14:30อย่างนั้นไม่ได้ก็เลยถูกไล่ออกมาจากสถานี
00:14:30 → 00:14:34ตำรวจผู้ชายคนนี้ชื่อจุนโฮครับเป็นสายสืบ
00:14:34 → 00:14:36ของสถานีตำรวจแห่งนี้เขามองดูนามบัตรที่
00:14:36 → 00:14:39กี่มูลทิ้งไว้แต่ก็ไม่ได้สนใจกลับไปทำ
00:14:39 → 00:14:42หน้าที่ของตัวเองต่อกี่หุ้นกลับมาที่บ้าน
00:14:42 → 00:14:45แต่แม่ก็ไม่อยู่เขาเลยน้องมาตามหาแม่ก็
00:14:45 → 00:14:48เจอสั่งมีเพื่อนเก่ากำลังมายืนแอบมองที่
00:14:48 → 00:14:50ร้านขายปลาของแม่ตัวเองทั้งสองก็เลยมา
00:14:50 → 00:14:53นั่งตอบทุกอันทำให้รู้ว่าสั่งอยู่เอา
00:14:53 → 00:14:55ทรัพย์สิ่งทุกอย่างของแม่และของเขามาค้ำ
00:14:55 → 00:14:57ประกันวงเงินที่กู้ยืมมาระหว่างนั้นเอง
00:14:57 → 00:15:00ได้มีโทรศัพท์โทรมาแจ้งให้กินหุ้นไปที่
00:15:00 → 00:15:02โรงพยาบาลแจ้งว่าแม่เขาเป็นเบาหวานแบบ
00:15:02 → 00:15:04รุ่นแรงแต่แม่ไม่ยอมนอนโรงพยาบาลแล้วนะ
00:15:04 → 00:15:08แบบนี้กลับบ้านพื้นถามคืนแค่นี้ออกไปจาก
00:15:08 → 00:15:11บ้านหลายวันจู่ๆก็กลับมามันหมายความว่า
00:15:11 → 00:15:14ยังไงที่หุ้นบอกให้แม่กลับไปนอนโรงพยาบาล
00:15:14 → 00:15:16เถอะนะนอนแล้วก็จะหาเงินจากที่ไหนมาจ่าย
00:15:16 → 00:15:20แกรู้ไหมคือมันเท่าไหร่แต่แม่มีประกันไม่
00:15:20 → 00:15:23ใช่หรอประกันอะไรแกยกเลิกของฉันไปแล้ว
00:15:23 → 00:15:26แล้วแกก็ใช้เงินหมดแล้วด้วยเมื่อไหร่ก็จะ
00:15:26 → 00:15:28เป็นผู้เป็นคนสักที
00:15:28 → 00:15:31เหอะเอาเรื่องอยู่เหมือนกันนะครับคนนี้
00:15:31 → 00:15:33กลับมาที่จุนโฮได้รับสายจากแม่ให้ไปดูพี่
00:15:33 → 00:15:36ชายหน่อยหายไปไหนทำไมถึงไม่รับสายเมื่อ
00:15:36 → 00:15:39เข้าไปถึงห้องกลับไม่มีใครอยู่แต่มีนาม
00:15:39 → 00:15:41บัตรแบบเดียวกันที่เขาเห็นที่สถานีตำรวจ
00:15:41 → 00:15:43และคิดในใจมันเกิดอะไรขึ้นกับพี่ชายเรา
00:15:43 → 00:15:47หรือเปล่านะเขากลับมาที่สถานีตำรวจและขอ
00:15:47 → 00:15:49ชื่อที่อยู่ของเจ้าของนามบัตรอันๆศัทธามา
00:15:49 → 00:15:52ที่อารีย์เขากลับมาที่โรงงานพร้อมกับเดิน
00:15:52 → 00:15:55ไปหาหัวหน้าทวงเงินเดือนที่ค้างเค้าไว้ 6
00:15:55 → 00:15:58เดือนแต่หัวหน้าไม่ยอมจ่ายทั้งๆที่ตัวเอง
00:15:58 → 00:16:01มีเงินแต่เก็บไว้ใช้เองอาคาริเวอไวท์ของ
00:16:01 → 00:16:04เงินให้เขาเธอวันนี้เขาจะกลับบ้านแล้วหัว
00:16:04 → 00:16:07หน้าตกไปที่หน้าของเขาทั้งสองจริงต่อสู้
00:16:07 → 00:16:09กันเขาปากหัวหน้าจนมือเข้าไปติดอยู่ใน
00:16:09 → 00:16:11เครื่องรีดแผ่นเลทจากนั้นอารีย์เงินเลย
00:16:11 → 00:16:15รีบวิ่งหนีไปส่วนโฮยอมได้มาที่ที่ 1 ทวง
00:16:15 → 00:16:17ถามเงินที่ลงทุนไปกับรกเกอร์แต่พวกมันหอบ
00:16:17 → 00:16:20เงินหนีไปแล้วคงไม่มีทางอื่นที่จะได้กลับ
00:16:20 → 00:16:23คืนมาเธอกดมากๆครับใช้มีจี้ไปที่คอของชาย
00:16:23 → 00:16:27คนนี้พร้อมกับครูว่าแกหลอกฉันอีกทีฉันจะ
00:16:27 → 00:16:30ชื่อขอแกเองซึ่งมันเป็นแผนของเธอที่ขโมย
00:16:30 → 00:16:33เงินมาจากไอ้หมอนี่นะมันทักไปตอนไหนวะหมด
00:16:33 → 00:16:36กระเป๋าเยอะเลยกลับมาที่สั่งอยู่ในขณะที่
00:16:36 → 00:16:39เขากำลังคิดจะจบปัญหาชีวิตโดยการลมควัน
00:16:39 → 00:16:41ฆ่าตัวตายในมีใครบางคนมากดกิ่งที่หน้า
00:16:41 → 00:16:44ห้องพร้อมกับซอสอะไรบางอย่างเข้ามาด้าน
00:16:44 → 00:16:47นายเมื่อสั่งหยิบขึ้นมาดูมันคือนามบัตร
00:16:47 → 00:16:49ชวนให้เขากลับไปเล่นเกมและนัดวันเวลาสถาน
00:16:49 → 00:16:52ที่ที่รถจะมารับส่วนกี่หุ้นแบบหน้ามาหา
00:16:52 → 00:16:55ภรรยาเก่ามาขอยืมเงินไปรักษาแม่แต่เธอไม่
00:16:55 → 00:16:58มีให้ครับระหว่างนั้นสามีใหม่เพชรก็เดิน
00:16:58 → 00:17:00เข้ามาพร้อมกับลูกสาวจีฮุนจขอตัวกลับก่อน
00:17:00 → 00:17:04สักพักสามีใหม่ของเธอก็เดินตามมาพร้อมกับ
00:17:04 → 00:17:06เอาเงิน 2 ล้านมาให้เขาและขอไม่ให้มาที่
00:17:06 → 00:17:09นี่อีกเพราะกลัวลูกสาวจะลืมเขาไม่ได้กี่
00:17:09 → 00:17:12หุ้นต่อไปที่หน้าแล้วเงินคืนให้มีแกคิดจะ
00:17:12 → 00:17:14เอาเงินมาแก้ปัญหาทุกอย่างได้หรือไงไม่
00:17:14 → 00:17:18ว่าจะเป็นซังอูกี่หุ่นโฮยอนต่างมีปัญหาใน
00:17:18 → 00:17:22ชีวิตสถานะการเงินติดลบแบบสุดๆซึ่งพวกเขา
00:17:22 → 00:17:24ได้รับคำเชิญให้กับไปเล่นเก่งครั้งทั้ง
00:17:24 → 00:17:27หมดออกมายืนรอรถตามสถานที่ได้นัดกันไว้
00:17:27 → 00:17:30อยู่ในโลกชีวิตจริงมันก็ไม่มีอะไรเหลือ
00:17:30 → 00:17:32แล้วเขาไปตายเอาดาบหน้าเราได้เงินซะอย่าง
00:17:32 → 00:17:35ดีกว่าจุนโฮตำรวจสายสืบที่ต้องการจะตามหา
00:17:35 → 00:17:38ตัวพี่ชายกลับมาในขับรถจะกดลอยตามพวกเขา
00:17:38 → 00:17:42ไปครับหลังจากที่จุนโฮขับรถสะกดรอยตามทำ
00:17:42 → 00:17:44ให้เขารู้ว่าพวกชายชุดแดงภาคีหุ้นและคน
00:17:44 → 00:17:47อีกหลายคนมาที่ท่าเรืออยู่หัวใส่จังหวะ
00:17:47 → 00:17:50หรือวิ่งเข้าไปเกาะใต้ท้องรถโดยที่ไม่ให้
00:17:50 → 00:17:52พวกมันรู้ได้สำเร็จจากนั้นชายชุดแดงได้
00:17:52 → 00:17:55สั่งให้เริ่มการตรวจสอบผู้เล่นโดยการเปิด
00:17:55 → 00:17:58ประตูรถและเข้าไปตรวจสอบผู้เล่นแต่ละคน
00:17:58 → 00:18:00ด้วยการสแกนต้นคอ
00:18:00 → 00:18:02โอ้โหขึ้นมาบนรถปลอมตัวเป็นผู้เล่นเหมือน
00:18:02 → 00:18:05กับคนดีแกงหลับตาเพื่อไม่ให้พวกมันรู้แต่
00:18:05 → 00:18:08มันไม่ง่ายงานสิครับเพราะการตรวจสอบผู้
00:18:08 → 00:18:10เล่นเนี่ยจะมีประวัติของผู้เล่นทุกคนที่
00:18:10 → 00:18:13เคยเข้ามาเล่นเกมนี้เพราะมันจะแก่ต้นของ
00:18:13 → 00:18:17เค้ากลับไม่มีข้อมูลแสดงขึ้นมาจุนโฮชกไป
00:18:17 → 00:18:19ที่หน้าของชายชุดแดงพร้อมกับล็อคคอให้มัน
00:18:19 → 00:18:22ขาดใจตายเสร็จแล้วก็นำชุดของชายชุดแดงมา
00:18:22 → 00:18:25ใส่ทำให้เขากลายเป็นพวกเดียวกับมันจาก
00:18:25 → 00:18:28นั้นก็ลากส่งมันลงไปทิ้งในทะเลพร้อมกับนำ
00:18:28 → 00:18:30บัตรประจำตัวของตัวเองใส่ไว้ในนั้นด้วย
00:18:30 → 00:18:33ต่อมาพวกชายชุดแดงได้นำผู้เล่นมาเปลี่ยน
00:18:33 → 00:18:36ชุดเก็บข้าวของส่วนตัวไว้ให้ในกล่องไม่
00:18:36 → 00:18:38นานผู้เล่นก็เริ่มฟื้นตัวจากยาสระโลกีย์
00:18:38 → 00:18:42หุ้นเข้ามาทักทายคุณตาอ้าวคุณตากลับมา
00:18:42 → 00:18:46ด้วยนะครับมาสิฉันไม่มีทางตายง่ายหรอกนะ
00:18:46 → 00:18:49สั่งออเดอร์มาทักทายกี่ hoon อารีย์ก็มา
00:18:49 → 00:18:52กับเขาด้วยกี้หุ้นเสนอกับเพื่อนๆมาร่วม
00:18:52 → 00:18:55พิมพ์เล่นด้วยกันดีกว่าว่ามันอาจจะมีทาง
00:18:55 → 00:18:58ชนะได้ง่ายขึ้นนะถ้าเราร่วมมือการซึ่งทุก
00:18:58 → 00:19:01คนก็เห็นด้วยครับขอให้สร้างอุดกี่หุ่น
00:19:01 → 00:19:05อารีและคุณตาได้อยู่ทีมเดียวกันหลังจาก
00:19:05 → 00:19:07นั้นก็ให้ผู้เล่นทุกคนกินข้าวเย็นก่อนจะ
00:19:07 → 00:19:10เข้านอนส่วนชายชุดแดงถูกสั่งให้กับเป็น
00:19:10 → 00:19:12ที่ห้องพักของตัวเองจุนโฮได้ห้องหมายเลข
00:19:12 → 00:19:1629 เมื่อเดินเข้ามามันก็เป็นห้องเล็กๆมี
00:19:16 → 00:19:19ห้องน้ำในตัวมีอ่างล้างหน้าและมีกล้องวง
00:19:19 → 00:19:22จรปิดด้วยนะคะสอบท่าก็มีค่ามาส่งชุนฮัว
00:19:22 → 00:19:25จุดที่ในใจถ้ากูถอดหมวกออกมามันจะรู้ไหม
00:19:25 → 00:19:28วะผัวกูไม่ใช่พวกเดียวกับมันแต่ถ้าไม่ถอด
00:19:28 → 00:19:31ก็ไม่ได้กินข้าวซึ่งที่นี่จะมีคนคอยจับตา
00:19:31 → 00:19:35ดูกล้องวงจรปิดทุกห้องใครทำอะไรเห็นโหมด
00:19:35 → 00:19:37ในตอนเช้าก็จะมีเสียงประกาศให้ชาชุดแดง
00:19:37 → 00:19:40เตรียมตัวมีเวลาให้สิบนาทีเสร็จแล้วก็ออก
00:19:40 → 00:19:43มายืนหน้าห้องเพื่อที่จะนับจำนวนส่วนผู้
00:19:43 → 00:19:46เล่นทุกคนจะได้รับอาหารเช้าเป็นขนมปัง 1
00:19:46 → 00:19:49ชิ้นนมคนละ 1 ขวดเสียงประกาศบอกกับทุกคน
00:19:49 → 00:19:52อีกไม่นานเกมที่ 2 จะเริ่มคืนขอให้ทุก
00:19:52 → 00:19:55ท่านรับประทานอาหารให้เสร็จเรียบร้อยและ
00:19:55 → 00:19:58ทำตามคำสั่งของเจ้าหน้าที่ในขณะที่ผู้
00:19:58 → 00:20:00เล่นคนอื่นๆกำลังฟังเสียงประกาศแม้แต่ชาย
00:20:00 → 00:20:03คนนี้นั่งหาอะไรบางอย่างในก่อนขนมปังจนมา
00:20:03 → 00:20:06เจอกับกระดาษมูลเล็กๆถูกสอบไส้เวณีนั้น
00:20:06 → 00:20:08ที่นี่ก็ให้ผู้เล่นทุกคนเดินขึ้นบันได
00:20:08 → 00:20:12เหมือนเดิมจนมาโพธิ์ที่ห้องนึงที่ถูกจัด
00:20:12 → 00:20:14ตกแต่งไว้ด้วยสนามเด็กเล่นเพราะทุกคนเดิน
00:20:14 → 00:20:16เข้ามาก็ถึงกับงงมันจะให้กูเล่น
00:20:16 → 00:20:19สไลด์เดอร์กลับมาให้ยกแยกยังไงวะซึ่งเกม
00:20:19 → 00:20:22นี้จะให้ผู้เล่นแบ่งเป็น 4 ทีมครับโดยจะ
00:20:22 → 00:20:24ให้ผู้เล่นเลือกทีมที่ต้องการด้วยการ
00:20:24 → 00:20:27เลือกรูปที่อยู่ตรงหน้าสีรูปมีวงกลมสาม
00:20:27 → 00:20:31เหลี่ยมดาวแล้วก็ร่มซึ่งตอนนี้ผู้เล่น
00:20:31 → 00:20:33เริ่มทยอยเดินไปตามรูปที่ตัวเองเลือกกี่
00:20:33 → 00:20:37หุ้นถามคืนเอาไงดีพวกเราไปกันเป็นทีมดี
00:20:37 → 00:20:40ไหมจ๊ะง่วงความคิดเห็นฉันว่าแบบนั้นมันจะ
00:20:40 → 00:20:43อันตรายเกินไปนะเราไม่รู้ว่านี่คือเกม
00:20:43 → 00:20:46อะไรถ้าเราอยู่ทีมเดียวกันมันอาจจะส่งผล
00:20:46 → 00:20:50เสียก็ได้กี่หุ้นเห็นด้วยครับโอเคเอางั้น
00:20:50 → 00:20:53ก็ได้สร้างอู่เลือกรูปสามเหลี่ยมอารีย์
00:20:53 → 00:20:56เลือกรูปวงกลมกี่หุ้นเลือกรูปล่มเพราะว่า
00:20:56 → 00:20:59ตัวเองชอบถูกแม่ดาเวลาไปไหนไม่ชอบลงไป
00:20:59 → 00:21:00ด้วย
00:21:00 → 00:21:02นี่คือความที่ดีแฮะที่นี่คุณตาก็ต้อง
00:21:02 → 00:21:05เลือกรูปดาวครับเสร็จแล้วก็แยกย้ายไปตาม
00:21:05 → 00:21:07รูปที่ตัวเองเลือกจากนั้นผู้เข้าแข่งขัน
00:21:07 → 00:21:11จะได้รับกล่องที่มีลักษณะวงกลมมีขนมอยู่
00:21:11 → 00:21:13ข้างในเป็นรูปต่างๆตามที่ตัวเองเลือก
00:21:13 → 00:21:16พร้อมกับมีเข็มให้คนละ 1 เล่มและเกมนี้มี
00:21:16 → 00:21:21ชื่อว่าเกมแกะน้ำตาลกติกาคือผู้เล่นทุกคน
00:21:21 → 00:21:24จะต้องใช้เข็มหรือทำยังไงก็ได้ให้แกะสลัก
00:21:24 → 00:21:26รูปของตัวเองออกมาโดยที่ไม่แตกหรือหักโดย
00:21:26 → 00:21:29จะมีเวลาให้แค่ 10 นาทีเท่านั้นกี่หุนแทบ
00:21:29 → 00:21:34ช็อก[\h__\h]เอ้ยของกูอยากสูดยึดยัตเต็มไปหมด
00:21:34 → 00:21:36เริ่มเล่นเกมผู้เล่นทุกคนค่อยๆใช้ความ
00:21:36 → 00:21:40พยายามเอาเข็มค่อยๆแกะค่อยๆแงะเพื่อไม่
00:21:40 → 00:21:42ให้น้ำตาแตกหรือหากดูเหมือนตอนนี้สั่งหนู
00:21:42 → 00:21:45จะนำไปไกลกว่าเพื่อนแล้วนะเพราะได้ลูกไม่
00:21:45 → 00:21:48ยากมากส่วนอารีย์ค่อยลืมขอบอกทีละนิดโดย
00:21:48 → 00:21:51ใช้มือตัวเองนี่แหล่ะง่ายกว่าเยอะส่วนคุณ
00:21:51 → 00:21:53ตาดูท่าทางแล้วจะไปได้ช้ากว่าใครเพื่อน
00:21:53 → 00:21:56เล่นสรรค์เป็นเจ้าเข้าเลยแล้วมันจะเสร็จ
00:21:56 → 00:21:59ไหมเนี่ยครับคุณตาส่วนกี่หุ้นก็ค่อยๆแกะ
00:21:59 → 00:22:02ขอบอกอันนี้เช่นกันซึ่งทุกคนก็มีเทคนิค
00:22:02 → 00:22:05ของตัวเองแตกต่างกันออกไปขนาดนั้นเองได้
00:22:05 → 00:22:07มีผู้เล่นคนนึงเกิดทำหากเขาจึงถูกชายชุด
00:22:07 → 00:22:10แดงใช้ปืนยิงไปที่หน้าผากทุกคนเห็นแบบ
00:22:10 → 00:22:13นั้นก็เริ่มตกใจทำหักไปตามๆกันเสียงปืน
00:22:13 → 00:22:16ดังรัวขึ้นเป็น 10 10 นัดจบชีวิตผู้เล่น
00:22:16 → 00:22:19คนที่ทำพาดส่วนเจ๊คนนี้แอบเอาไปใช้เข้ามา
00:22:19 → 00:22:22จึงใช้มาลนไปที่เข็มพอร้อนปุ๊บก็ลากเป็น
00:22:22 → 00:22:27เส้นตามรูปโห[\h__\h]โกงสุดๆถ้าใครทำผ่านแล้ว
00:22:27 → 00:22:29ก็มาโชว์ให้ชายชุดแดงดูเสร็จแล้วก็ออกไป
00:22:29 → 00:22:32ได้อารีย์มองดูด้วยความภูมิใจเสร็จก่อน
00:22:32 → 00:22:36เพื่อนในทีมไม่นานจังอู๋ก็ตามมาที่หุ้น
00:22:36 → 00:22:38เห็นแบบนั้นจึงเร่งความเร็วตัวเองยิ่ง
00:22:38 → 00:22:40เร่งมันก็ยิ่งโลนยิ่งลดเหงื่อก็ยิ่งออก
00:22:40 → 00:22:43เขามองดูเหนือที่ไหลหยดลงไปในแพ้น้ำตาล
00:22:43 → 00:22:46จึงเอามา 2 ดูในที่สว่างก็เห็นว่ามันมี
00:22:46 → 00:22:49รอยบางๆอยู่ด้านหลังที่หุ้นใช้ลิ้นเลียทำ
00:22:49 → 00:22:52ให้เขารู้ว่าต้องทำให้มันนิ่มพอน้ำตาล
00:22:52 → 00:22:56บางลงก็จะออกง่ายคืนส่วนเจ๊สายคงก็เสร็จ
00:22:56 → 00:22:58ต่างคนอื่นเป็นเหมือนกันแถมยังใจดีให้ยา
00:22:58 → 00:23:01กูซ่ายืมไฟแช็คอีกก็กลับมาที่กี่หุ้น
00:23:01 → 00:23:04เมื่อเค้ารู้แบบนั้นก็เบิร์นเรียนสิครับ
00:23:04 → 00:23:07ทีนี้คุณตามองดูด้วยความสงสัยมันทำอะไร
00:23:07 → 00:23:10ของมันวะก็เลยลองทำตามซึ่งทุกคนตอนนี้ได้
00:23:11 → 00:23:13งัดดินพิฆาตของตัวเองออกมาเรียไปที่ขนม
00:23:13 → 00:23:17ของตัวเองหรือดูคนนี้ท่าทางจะสายเลียตัว
00:23:17 → 00:23:20จริงไม่นานคุณตาก็ทำสำเร็จส่วนตอนนี้
00:23:20 → 00:23:23เหลือเวลาอีกแค่ 12 วินาทีเท่านั้นกี่
00:23:23 → 00:23:25หุ้นเร่งความเร็วเต็มที่และแล้วเขาก็ทำตำ
00:23:25 → 00:23:28เลยครับและใครที่ทำไม่ทันก็ต้องถูกกำจัด
00:23:28 → 00:23:32ทิ้งไปตามกติกาแต่มีผู้เล่นคนนึงไม่ยอม
00:23:32 → 00:23:34อาศัยจังหวะไรวิ่งไปแย่งปืนจากชายชุดแดง
00:23:34 → 00:23:37มาได้พร้อมกับจากไว้เป็นตัวประกันผู้จัด
00:23:38 → 00:23:40แข่งขันที่ยืนดูอยู่ในห้องควบคุมเห็นแบบ
00:23:40 → 00:23:43นั้นจึงรีบเดินลงมาเขาสั่งให้มันถอดหน้า
00:23:43 → 00:23:46กากออกชายชุดแดงที่มีสัญลักษณ์สี่เหลี่ยม
00:23:46 → 00:23:49หมายถึงระดับหัวหน้ายอมทำตามคำสั่งพร้อม
00:23:49 → 00:23:51ถอดออกแล้วกลับเป็นเด็กที่มีอายุยังไม่
00:23:51 → 00:23:54เยอะด้วยซ้ำผู้เล่นคนนี้จึงตัดสินใจยิงไป
00:23:54 → 00:23:57ที่หัวของตัวเองพอผู้จัดแข่งขันเดือนลงมา
00:23:57 → 00:24:00ถึงก็ยิงไปที่ชายทุกแดงที่ทอหน้าจากทันที
00:24:00 → 00:24:03ก็เพราะกฏของที่นี่คือหาเปิดเผยตัวตนของ
00:24:03 → 00:24:06ตัวเองให้ใครดูครับจุนโฮรัมย์หน้าที่เก็บ
00:24:06 → 00:24:08ตกผู้เล่นแต่เขารู้ว่าใครที่ได้ใส่หน้า
00:24:08 → 00:24:11กากที่มีสัญลักษณ์สี่เหลี่ยมจะได้เป็นหัว
00:24:11 → 00:24:13หน้าจึงแอบมาขโมยหน้ากากของชายชุดแดงที่
00:24:13 → 00:24:16ตาเมื่อกี้ไปใส่อะนะผู้เล่นที่เหลือรอด
00:24:16 → 00:24:19กลับมาที่ห้องพักซึ่งเกมเมื่อกี้นี้มีผู้
00:24:19 → 00:24:21เล่นถูกกำจัดไป 79 คนทำให้เงินรางวัล
00:24:21 → 00:24:25เพิ่มขึ้นมาอีก 7900 ล้านบอนจากนั้นก็แจก
00:24:25 → 00:24:27อาหารกลางวันให้ผู้เล่นโดยทุกคนจะได้กิน
00:24:27 → 00:24:31ไข่ต้ม 1 ฟองกับน้ำ 1 ขวดแต่ยากูซ่าบอก
00:24:31 → 00:24:34แค่นี้มันจะไปอิ่มได้ไงวะเจ็บอาจจัดเลย
00:24:34 → 00:24:37เดินมาบอกงานก็รีบกินรีบไปต่อแถวใหม่สิ
00:24:37 → 00:24:40พวกยากูซ่ามาต่อแถวรับขายตรงอีกรอบแถมแซง
00:24:41 → 00:24:43คิวคนอื่นอีกด้วยทำให้ผู้หญิงคนนี้ไม่พอ
00:24:43 → 00:24:46ใจมากๆครับและตอนนี้มีผู้เล่น 5 คนไม่ได้
00:24:46 → 00:24:49รับอาหารเพราะอาหารโหมดชายชุดแดงพูดคลื่น
00:24:49 → 00:24:52เราเตรียมอาหารตามจำนวนผู้เล่นที่ผ่าน
00:24:52 → 00:24:54เข้ารอบหญิงสาวที่ถูกแซงคิวบอกกับทุกคน
00:24:54 → 00:24:58และชีวิตที่ยากูซ่าคนพวกนั้นมันได้กิน 2
00:24:58 → 00:25:02ครั้งฉันเห็นกับแต่ถ้าชายเบอร์ 271 โมโห
00:25:02 → 00:25:04มากๆที่ไม่ได้กินอาหารเขาจึงเดินเข้ามา
00:25:04 → 00:25:07ต่อว่าให้ยากูซ่าแก้วห่างของฉันคืนมาทั้ง
00:25:07 → 00:25:11สองจึงต่อสู้กันแต่ยากูซ่าโมโหจึงเตะต่อ
00:25:11 → 00:25:14หมายเลข 271 จุล้มลงไปนอนแน่นี่ที่พื้น
00:25:14 → 00:25:16สั่งหมู่เดินเข้ามาดูจึงรู้ว่าหมายเลข 271
00:25:16 → 00:25:20ตาแล้วจริงๆหุ้นบอกกับทุกคนชายคนนี้แต่
00:25:20 → 00:25:23แล้วนะพวกแกได้หรือเปล่าไอ้บ้านั่นมัน
00:25:23 → 00:25:26พึ่งฆ่าคนนะแต่ชายชุดแดงไม่ได้สนใจเสียง
00:25:26 → 00:25:29ประกาศบอกกับทุกคนผู้เล่น 271 ถูกกำจัด
00:25:29 → 00:25:32เงินดังวันจึงเพิ่มขึ้นมาอีก 100 ล้านบอน
00:25:32 → 00:25:35ทำให้เรารู้ว่าตอนนี้มันไม่มีกฎเกณฑ์ตาย
00:25:35 → 00:25:38ตัวอะไรเลยถึงผู้เล่นจะฆ่ากันเองก็ไม่มี
00:25:38 → 00:25:40ความผิดแถมอย่างดีเด่นสามครับที่เงิน
00:25:40 → 00:25:43รางวัลเพิ่มคืนละยากูซ่ายิ้มออกมาอยาก
00:25:43 → 00:25:46สะใจและกำลังคิดแผนอะไรบางอย่างสั่งหมู
00:25:46 → 00:25:49เรียกสมาชิกในทีมมาปรึกษาการคือนี้เราจะ
00:25:49 → 00:25:52ต้องเตรียมตัวให้ดีไอ้พวกยากูซ่าเล่นไม่
00:25:52 → 00:25:55ซื่อแน่เราต้องจับกลุ่มกันเอาไว้มันต้อง
00:25:55 → 00:25:58เกิดจลาจลขึ้นแน่ๆชายชุดแดงถูกเรียกให้มา
00:25:58 → 00:26:00เตรียมตัวที่หน้าประตูเพราะเกมผีผมกำลัง
00:26:00 → 00:26:03จะเริ่มคืนพอถึงเวลานอนทุกคนไม่มีใครกล้า
00:26:03 → 00:26:07หลับตาจากนั้นไปก็ถูกปิดลงผู้จัดการแข่ง
00:26:07 → 00:26:09ขันยืนดูผ่านกล้องอินฟราเรดดูความเคลื่อน
00:26:09 → 00:26:12ไหวของผู้เล่นที่กำลังจะเกาะตาโจรไม่นาน
00:26:12 → 00:26:15เสียงกรีดร้องกำลังคืนไปยาคูซ่าฆ่าหญิง
00:26:15 → 00:26:17สาวที่ปากโป้เป็นคนแรกทุกคนต่างพากัน
00:26:17 → 00:26:21เดี๋ยวชีวิตรอดๆยากูซ่าไร้ค่าทุกคนทุก
00:26:21 → 00:26:23อย่างตอนนี้ชุลมุนไปหมดครับเสียงกรีดร้อง
00:26:23 → 00:26:27กินข้าวเลือดสร้างอู่อู่กี่หุ่นอารีย์
00:26:27 → 00:26:31ทั้งสามเกาะกลุ่มการช่วยกันตามหาคุณตาแต่
00:26:31 → 00:26:34หายังไงก็หาไม่เจออยู่ๆก็มีเสียงของคุณตา
00:26:34 → 00:26:37ผู้ดังคืนหยุดคณะถ้าไม่หยุดเราทุกคนจะตาย
00:26:37 → 00:26:41กันหมดฉันกลัวไปหมดแล้วผู้จัดการแข่งขัน
00:26:41 → 00:26:43สั่งให้หยุดเกมชายชุดแดงเข้าควบคุม
00:26:43 → 00:26:47สถานการณ์ทันทีและเกมนี้คือเก่งพิเศษที่
00:26:47 → 00:26:49ถูกจัดขึ้นมาเพื่อลดจำนวนผู้เล่นนั่นเอง
00:26:50 → 00:26:52ครับไม่วันต่อมาเสียงประกาศบอกกับทุกคน
00:26:52 → 00:26:55ให้เตรียมตัวรอเกมที่ 3 กำลังจะเริ่มขึ้น
00:26:55 → 00:26:58แล้วซึ่งเกมนี้จะเล่นกันเป็นทีมโดยจะแบ่ง
00:26:58 → 00:27:01ผู้เล่นออกเป็นทีมละ 10 คนก่อสร้างอุบอก
00:27:01 → 00:27:04กับสมาชิกในทีมตอนนี้เราต้องหาสมาชิกผู้
00:27:04 → 00:27:06ชายเพิ่มเขาจึงสั่งให้สมาชิกในทีม 5 คน
00:27:06 → 00:27:09ที่มีอยู่ตอนนี้ไปหาสมาชิกในที่เพิ่มอีก 5
00:27:09 → 00:27:13คนพอได้ครบแล้วก็มาเตรียมตัวและเกมที่จะ
00:27:13 → 00:27:16ได้เล่นต่อไปนี้คือเกมชัดเยอะครับงานนี้
00:27:16 → 00:27:19ใช้แรงล้วนๆแล้วความซวยมันอยู่ตรงที่ทีม
00:27:19 → 00:27:22กี่หุ้นมีผู้หญิงถึงสามคนสั่งอยู่ถึงกับ
00:27:22 → 00:27:25หน้าเสียกันเลยทีเดียวเริ่มการแข่งขันที่
00:27:25 → 00:27:28ไม่ยากูซ่าได้เล่นเป็นทีมแรกพวกมันออกแรง
00:27:28 → 00:27:30ดึงเชือกอันสุดแรงเกิดและชนะได้อย่างง่าย
00:27:30 → 00:27:33ดายส่วนทีมที่แพ้ก็ต้องถูกตัดเชือกให้ตก
00:27:33 → 00:27:36ลงไปตายังพื้นด้านล่างต่อมาเป็นทีมของจี
00:27:36 → 00:27:39ฮุนคุณตาบอกให้ทุกคนตั้งสติให้ดีต่อไปนี้
00:27:39 → 00:27:42ฉันจะบอกเคล็ดลับการเล่นชักจะเยอะชั้นนา
00:27:42 → 00:27:45ไม่เคยแพ้เลยสักครั้งถึงแม้ติมฉันจะอ่อน
00:27:45 → 00:27:48แอกว่าทีมตรงข้ามคุณตาสั่งให้เลือกคนที่
00:27:48 → 00:27:50อยู่หัวแถวเป็นคนที่เข้มแข็งไม่ยอมแพ้
00:27:50 → 00:27:53อะไรง่ายเพราะถ้าหัวแถวเป็นคนที่อ่อนแอ
00:27:53 → 00:27:56หรือเป็นคนที่หมดกำลังใจง่ายอาจจะทำให้
00:27:56 → 00:27:59ทีมแพ้ได้ส่วนคนที่อยู่ทางแถวก็ต้องเป็น
00:27:59 → 00:28:01คนที่พึ่งพาถ้าเปรียบเสมือนสมอเรือยักษ์
00:28:01 → 00:28:04ที่แข็งแกร่งและมั่นคงซึ่งหน้าที่นี้
00:28:04 → 00:28:06อารีย์เราไปครับต่อมาให้ทุกคนยืนสลับฟัน
00:28:06 → 00:28:09ปลาซ้ายขวาเรียงต่อกันและต้องวางเท้าเป็น
00:28:09 → 00:28:12เส้นตรงขนานกับเส้นจากนั้นให้ดึงเชื่อง
00:28:12 → 00:28:14อยู่ระหว่างรักแร้เพื่อที่จะได้ออกแรงไป
00:28:14 → 00:28:17ได้ทั้งตัวและสิ่งที่สำคัญที่สุด 10
00:28:17 → 00:28:20วินาทีแรกหลังจากที่เกมได้เริ่มขึ้นเรา
00:28:20 → 00:28:22ต้องยืนไว้ให้ได้ด้วยการเอนหลังลงไปให้
00:28:22 → 00:28:25สุดตัวทุกคนทำตามคำสั่งที่คุณตาบอกช่วย
00:28:25 → 00:28:28กันออกแรงยืนให้ผ่าน 10 วินาทีและตาย
00:28:28 → 00:28:30เพราะทีมตรงข้ามออกแรงดึงเท่าไรก็ไม่ขยับ
00:28:30 → 00:28:33ครับเราต้องอาศัยจังหวะนี้ที่จะส่วนกาพย์
00:28:33 → 00:28:37ที่คุณตระกูลบอกกับทุกคนเอาเลยดึงทุกคน
00:28:37 → 00:28:40ช่วยกันออกแรงดึง up with จ้ำบึ๊ดบึ๊ด
00:28:40 → 00:28:42จ้ำบึ๊ดแต่นั่นไม่สามารถทำให้ทีมตรงข้าม
00:28:42 → 00:28:45อ่อนแรงลงได้เลยและตอนนี้ทีมพวกเขาก็จะ
00:28:45 → 00:28:48แพ้ด้วยครับสั่งอู่ตะคนบอกกับทุกคนฟังฉัน
00:28:48 → 00:28:52ให้ดีให้เดินหน้าไป 3 9 จากนั้นให้ใช้
00:28:52 → 00:28:54พลังที่เหลือดึงเชือกให้สุดแรงเกิดเมื่อ
00:28:54 → 00:28:58สั่งนับถึง 3 ทุกคนทำตามคำสั่งเดินหน้าไป
00:28:58 → 00:29:003 9 ทำให้ทีมตรงข้ามย้อนหลังล้มลงที่
00:29:00 → 00:29:04พีนพวกเขาทั้งหมดใช้โอกาสนี้ดึงเชือกจุด
00:29:04 → 00:29:07แรงเกตมีเท่าไหร่เอามาใช้โหมดจนสามารถเอา
00:29:07 → 00:29:10ชนะได้สำเร็จครับซึ่งสภาพแต่ละคนเหนื่อย
00:29:10 → 00:29:13แทบขาดใจและเกมีต้องขอบคุณคุณตากับทางอู่
00:29:13 → 00:29:16ที่วางแผนออกมาที่ดีมากๆทุกคนเดินกลับ
00:29:16 → 00:29:19เข้ามาในห้องพักไอ้พวกยากูซ่ามองดูด้วย
00:29:19 → 00:29:23ความสงสัยและคงคิดในใจแมงชนะมาได้ไงวะมี
00:29:23 → 00:29:26ทั้งคนแก่กับผู้หญิงตัดภาพมาที่ชายชุดแดง
00:29:26 → 00:29:29กลุ่มนึงที่คิดจะทำอะไรไม่ซื่อกับจบโดย
00:29:29 → 00:29:32พวกมันจะนำสุขมาเข้าเตาเผาแต่ไม่ได้เผ่า
00:29:32 → 00:29:35ครับทุกคนศพถูกส่งไปที่ไหนสักแห่งแล้วพวก
00:29:35 → 00:29:38มันก็ทำทีเป็นจุดไฟเผาเพื่อไม่ให้ใครรู้
00:29:38 → 00:29:40กลับมาที่ผู้เข้าแข่งขันเสียงประกาศบอก
00:29:40 → 00:29:44กับทุกคนอีก 30 นาทีจะถึงเวลาเข้านอนสั่ง
00:29:44 → 00:29:47หมูบอกกับสมาชิกในทีมคืนนี้พวกเราต้อง
00:29:47 → 00:29:49ระวังตัวเองด้วยนะหลังปิดไฟอาจจะมีไล่ฆ่า
00:29:49 → 00:29:53กันอีกทีหุ้นออกความคิดเห็นเอางี้งานพวก
00:29:53 → 00:29:55เรามาช่วยกันตั้งกำแพงอย่างน้อยมาช่วยปก
00:29:55 → 00:29:58ป้องพวกเราได้นะทุกคนได้ยินแบบนั้นจึง
00:29:58 → 00:30:00ช่วยกันถอดเหล็กขาเตียงจะเอามาทำเป็น
00:30:00 → 00:30:03กำแพงเพื่อใช้ปกป้องตำรับคืนนี้อะ yakuza
00:30:03 → 00:30:07เดินเข้ามาถามพวกโป๋ฉันถามแกถือว่าจะคิด
00:30:07 → 00:30:10ว่าของแบบนี้จะช่วยปกป้องจะได้รู้ว่าแค่
00:30:10 → 00:30:13นี้กูพังก็ไปได้ไม่ยากหรอกแล้วนายคิดว่า
00:30:13 → 00:30:14จะรอดจากพวกเหลือตัวเองที่นายเลือกเข้ามา
00:30:14 → 00:30:17อยู่ด้วยหรอนายคิดว่าพวกมันไว้ใจได้จริงๆ
00:30:17 → 00:30:20ใช่ไหมถ้าฉันเป็นพวกนั้นเมื่อไหร่ที่ผิด
00:30:20 → 00:30:23ไปฉันจะหาโอกาสชิงฆ่านายก่อนเป็นคนแรก
00:30:23 → 00:30:26เมื่อยากูซาหริ่มแบบนั้นถึงกับหน้าเสีย
00:30:26 → 00:30:29มันเดินกลับมาหาลูกทีมและสั่งให้คืนนี้
00:30:29 → 00:30:32ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นนอนอย่างเดียวเพราะ
00:30:32 → 00:30:35ไฟถูกปิดลงสระงูกะปะ RE รับหน้าที่เฝ้า
00:30:35 → 00:30:37ยามในกาแลกอารีย์แอบเก็บก็พูดไว้ให้สร้าง
00:30:37 → 00:30:40อุโมงคเพื่อเป็นค่าตอบแทนที่เคยช่วยค่ารถ
00:30:40 → 00:30:43ให้ยืมโทรศัพท์ผมหน้าเป็นคนที่ทดแทนบุญ
00:30:43 → 00:30:46คุณเสมอสั่งอยู่จึงรับเค้าพูดมาและหัก
00:30:46 → 00:30:49แบ่งกันคนละคือตัดผ้ามาที่ชายชุดแดงที่
00:30:49 → 00:30:51ได้นำผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งที่เป็นหมอ
00:30:51 → 00:30:54เดินลงมายังชั้นใต้ดินซึ่งกระบวนการนี้จะ
00:30:54 → 00:30:56มีคนคอยดูกล้องวงจรปิดอยู่ด้วยและตอนนี้
00:30:56 → 00:30:59สั่งหมูได้เดินมากับทุกบานแต่พวกมันไม่
00:30:59 → 00:31:01ได้ผิดสังเกตก็เพราะว่าเขากลับมาใช้หมาย
00:31:01 → 00:31:04เลข 29 อีกครั้งเพื่อมาตามสืบรู้ว่าพวก
00:31:04 → 00:31:06นี้กำลังจะทำอะไรเมื่อเดินเข้ามาข้างใน
00:31:06 → 00:31:09ห้องก็เห็นผู้เข้าแข่งขันที่เป็นหมอกำลัง
00:31:09 → 00:31:12นำศพผู้เล่นที่เสียชีวิตมะหาดอวัยวะข้าง
00:31:12 → 00:31:15ในไปขายโดยการว่ายน้ำออกไปส่งที่เรือที่
00:31:15 → 00:31:17กำลังมารอรับอยู่ด้านนอกซึ่งผู้เล่นคนนี้
00:31:17 → 00:31:20จะได้รับค่าตอบแทนคือพวกมันจะบอกเกมต่อไป
00:31:20 → 00:31:23ว่าคืออะไรอยู่พวกมันได้พูดถึงผู้เล่นคน
00:31:23 → 00:31:25หนึ่งที่ตายไปแล้วแต่ฟื้นขึ้นมาได้เหมือน
00:31:25 → 00:31:292B แถมยังมีไตข้างเดียวจุนโฮเลยถามคืน
00:31:29 → 00:31:32และพวกนายทำอะไรกับซอมบี้นั้นหรอพวกมัน
00:31:32 → 00:31:34ขี่ไปที่ท่อเหล็กก็เอาอันนั้นใต้มันจุด
00:31:34 → 00:31:36ตายยังไงล่ะวันนั้นก็อยู่ด้วยกันไม่ใช่
00:31:36 → 00:31:40หรอหรอจำไม่ได้หรือไงสวยสิครับทีนี้พวก
00:31:40 → 00:31:42มันเริ่มผิดสังเกตว่าทำไมเขาถึงถามแบบนี้
00:31:42 → 00:31:45ทั้งๆที่อยู่ด้วยกันพวกมันจึงสั่งให้เขา
00:31:45 → 00:31:48ถอดหน้ากากออกเพื่อยืนยันตัวตนจุนโฮหยิบ
00:31:48 → 00:31:51ปืนขึ้นมาถือไว้ในมือระหว่างนั้นเองไอ้คน
00:31:51 → 00:31:54ที่เป็นหมอโอ๊ยวายผู้แกอย่ามาทำลายสมาธิ
00:31:54 → 00:31:57ฉันได้ไหมถ้าคิดว่ามันง่ายก็มาทำเองทำให้
00:31:57 → 00:32:00จุนโฮรอดไปได้ครับเกือบแล้วไม่ล่ะและ
00:32:00 → 00:32:02เมื่อได้ทุกอย่างตามที่ต้องการจุนโฮกับ
00:32:02 → 00:32:05พวกมันมีคนก็เดินเอาของไปส่งหมายเลข 111
00:32:05 → 00:32:08ที่เป็นหมอถามคืนไหนบอกมาสิผัวเกมต่อไป
00:32:08 → 00:32:11คืออะไรตอนนี้พวกเรายังไม่รู้พวกเขายัง
00:32:11 → 00:32:14ไม่ได้บอกมาหมายเลข 111 โวยวายเพราะเท่า
00:32:14 → 00:32:17กับเขามาที่นี่เพื่อมาทำงานฟรีถ้าไม่รู้
00:32:17 → 00:32:20ว่าเกมต่อไปคืออะไรก็จบเห่เขาจะพูดมันมา
00:32:20 → 00:32:22เป็นตัวประการและครูให้ไปซื้อมาว่าเก่ง
00:32:22 → 00:32:25ต่อไปคืออะไรทั้งสองฝ่ายจึงเปิดฉากต่อสู้
00:32:25 → 00:32:27การแต่หมายเลข 111 อาศัยจังหวะนี้ร้อนออก
00:32:27 → 00:32:30ไปได้กลับมาที่จุนโฮที่กำลังออกมาส่งของ
00:32:30 → 00:32:33กับผู้ความโดยใช้ทางลัดในห้องครัวเดินมุด
00:32:33 → 00:32:36อุโมงค์เล็กๆจนมาโผล่ในห้องดีที่สามารถดำ
00:32:36 → 00:32:39น้ำออกไปด้านนอกได้ขนาดนั้นเองมันผิด
00:32:39 → 00:32:41สังเกตว่าทำไมเสียงเขาถึงเปลี่ยนไปจึง
00:32:41 → 00:32:44สั่งให้เขาถอดหน้ากากออกจุนโฮทำตามคำสั่ง
00:32:44 → 00:32:48บอกฉันมาสิว่าแกเป็นใครเสียงไก่ปืนดังมา
00:32:48 → 00:32:51จากด้านล่างจอไปที่ตัวของงานมันเห็นแบบ
00:32:51 → 00:32:53นั้นจึงยอมปล่อยมีเขาสั่งให้มันทอหน้ากาก
00:32:53 → 00:32:57ออกพร้อมกับพูดชื่นชายคนที่เป็น 2B ที่มี
00:32:57 → 00:32:59แต่ข้างเดียวแก่รู้ไหมว่าไตฆ่าเขาอยู่ที่
00:32:59 → 00:33:02ไหนถ้ามันอยู่ในตัวของฉันนี่ไงเขาเป็นพี่
00:33:02 → 00:33:05ชายฉันมันบอกว่าไม่ใช่ซอมบี้นั้นเป็นผู้
00:33:05 → 00:33:08หญิงไม่ใช่ผู้ชายทำไม่เชื่อไปเปิดตั้ง
00:33:08 → 00:33:10ประวัติในห้องผู้จัดการแข่งขันดูได้เลย
00:33:10 → 00:33:12ทุกคนที่มาที่นี่จะถูกเก็บประวัติทุก
00:33:12 → 00:33:15อย่างไว้ที่นั่นแต่จุนโฮไม่เชื่อครับจริง
00:33:15 → 00:33:18ๆปืนไปที่หัวมัน 1 นัดเพราะถ้าไม่ยิงยัง
00:33:18 → 00:33:21ไงมันก็ต้องออกไปบอกคนอื่นแน่ๆส่วนหมาย
00:33:21 → 00:33:23เลข 111 ถูกพวกมันเกลี้ยงกล่อมให้ยอมคุย
00:33:23 → 00:33:25กันดีๆเถอะนะเดี๋ยวฉันจะไปซื้อมาให้ว่า
00:33:25 → 00:33:28เกมต่อไปคืออะไรแล้วเราก็จะรอดกันทั้งหมด
00:33:28 → 00:33:31ไงที่บุ้งมันไม่ฆ่าเขาเพราะว่าถ้าผู้เล่น
00:33:31 → 00:33:33คนหนึ่งหายไปโดยไม่มีสาเหตุจะเป็นเรื่อง
00:33:33 → 00:33:36ใหญ่ครับขนาดนั้นเองได้มีเสียงปืนดังขึ้น
00:33:36 → 00:33:391 นัดยิงมาที่ชายชุดแดงไม่ใช่ใครที่ไหน
00:33:39 → 00:33:43ผู้จัดการแข่งขันนั่นเองเขาพูดขึ้นไม่ว่า
00:33:43 → 00:33:46แกจะตัดอวัยวะไทยไปขายฉันก็ไม่สนใจแกแต่
00:33:47 → 00:33:49แกกลับมาทำลายสิ่งที่สำคัญที่สุดของที่
00:33:49 → 00:33:52นี่นั่นคือความเท่าเทียมผู้เล่นทุกคนจะ
00:33:52 → 00:33:54ได้เล่นเกมที่มีเงื่อนไขเดียวกันเราให้
00:33:54 → 00:33:57พวกเขาได้สู้อย่างยุติธรรมเพื่อชัยชนะแต่
00:33:57 → 00:34:00ว่าแกทำลายหลักการนี้พูดจบผู้จัดถ้างั้น
00:34:00 → 00:34:02ก็ใช้ปืนยิงไปที่หน้าผากของมารและสั่งให้
00:34:02 → 00:34:05ยิงหมายเลข 111 ด้วยคนเพราะทั้งสองร่วม
00:34:05 → 00:34:08มือกันตรงเกมมึงรู้ว่าเกมต่อไปคืออะไรแต่
00:34:08 → 00:34:11คนอื่นไม่รู้แสดงว่าไม่เท่าเทียมกันก็
00:34:11 → 00:34:14ต้องถูกลงโทษด้วยความตายกลับมาที่จุนโฮ
00:34:14 → 00:34:17เขาแอบเข้ามาในห้องของผู้จัดการแข่งขัน
00:34:17 → 00:34:20เพื่อตามหาประวัติพี่ชายของตัวเองเขาเดิน
00:34:20 → 00:34:22เข้ามาในห้องลับห้องนึงจนมาเจอกับห้อง
00:34:22 → 00:34:24เก็บแต้มประวัติเข้าหาทุกชั้นแต่หายังไง
00:34:24 → 00:34:27ก็หาไม่เจอพอลองมาดูการประวัติผู้ชนะการ
00:34:27 → 00:34:30แข่งขันเขาก็เจอชื่อพี่ชายอยู่จริงๆครับ
00:34:30 → 00:34:33พี่ชายเค้าเคยชนะการแข่งขันไปเมื่อปี 2015
00:34:33 → 00:34:36ทำให้เรารู้ว่าตั้งแต่ปี 1999 มีใครหลาย
00:34:36 → 00:34:39คนได้เข้ามาเล่นเกมนี้ทุกปีและมีผู้ชนะ
00:34:39 → 00:34:42ทุกปีมีคนได้เงินรางวัลกลับไปจริงๆส่วน
00:34:42 → 00:34:45ตอนนี้ผู้เข้าแข่งขันทุกคนถูกสั่งให้ตื่น
00:34:45 → 00:34:47เพราะผู้จัดการแข่งขันรู้ว่าชายชุดแดง
00:34:47 → 00:34:50หมายเลข 29 หนีไปจึงสั่งให้คนทุกที่และ
00:34:50 → 00:34:53สั่งให้เตรียมที่จะเล่นเกมต่อไปเสียง
00:34:53 → 00:34:55ประกาศบอกกับทุกคนเกมที่ 4 กำลังจะเริ่ม
00:34:55 → 00:34:58ขึ้นให้ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อมจากนั้นชาย
00:34:58 → 00:35:01ชุดแดงได้พาผู้ได้ทุกอยู่ที่ห้องและแจ้ง
00:35:01 → 00:35:04บอกกับทุกคนว่าเกมนี้จะแบ่งออกเป็นทีมละ 2
00:35:04 → 00:35:07คนโดยให้ทุกคนจับคู่กับใครก็ได้ที่อยากจะ
00:35:07 → 00:35:09เล่นเป็นเพื่อนการหรือคนที่ตัวเองไว้ใจ
00:35:09 → 00:35:12ที่สุดให้เวลา 10 นาทีในการจับคู่ที่คุณ
00:35:12 → 00:35:15กำลังจะชวนจังกูเพื่อรักมาเป็นคู่เล่นเกม
00:35:15 → 00:35:17ด้วยกันแต่สั่งหมูเรื่องที่จะจับคู่กับ
00:35:17 → 00:35:21อารีย์เขาบอกกับมาลีทุกๆเกมที่ผ่านมาเรา
00:35:21 → 00:35:24ต้องมีทั้งพละกำลังและความฉลาดถ้าเราสอง
00:35:24 → 00:35:28คนร่วมมือการเราจะชนะทีมอื่นได้นะกี้หุ้น
00:35:28 → 00:35:30เห็นตามนั้นก็บอกว่าไม่เป็นไรพวกนายต้อง
00:35:30 → 00:35:33เป็นคู่ที่ดีแน่ๆเดี๋ยวฉันไปหาคนอื่นแล้ว
00:35:33 → 00:35:36ก็ได้พอมองไปหาคนอื่นทุกคนก็มีคู่กันหมด
00:35:36 → 00:35:38ยกเว้นคุณตาที่ไม่มีใครอยากจับคู่ด้วย
00:35:38 → 00:35:41ซึ่งทุกคนก็คงดูนะครับว่าคุณตานะแก่มาก
00:35:41 → 00:35:44ถ้ามาเข้าทีมด้วยแล้วคงจะเป็นตัวถ่วงเสีย
00:35:44 → 00:35:48เปล่าๆส่วนโฮยอนกำลังมองหาคู่ตัวเองอยู่
00:35:48 → 00:35:50เด็กสาวที่ชื่อจียอนก็เดินมาชวนให้เธอมา
00:35:50 → 00:35:52เล่นเป็นคู่ด้วยกันซึ่งโฮยอนก็ยอมจับคู่
00:35:52 → 00:35:56กับเธอนะโดยเหตุผลที่ว่าก็คงมีเพียงจียอน
00:35:56 → 00:35:58นี่แหละครับที่อยากจะคู่กับเธอพันการใช้
00:35:58 → 00:36:01หนุ่มคนนึงที่มีโป้ครูสอนคณิตศาสตร์ชวน
00:36:01 → 00:36:04ให้กี่หุ้นมาเล่นเป็นคู่ด้วยกันชั้นหน้า
00:36:04 → 00:36:07แข็งแรงนะเซลล์บอลทุกเช้าเลยด้วยมีหลายคน
00:36:07 → 00:36:10ที่ยังคู่กับฉันแต่ฉันปฏิเสธเพราะว่านาย
00:36:10 → 00:36:14เลยนะถ้าเราผู้การมันต้องไปได้สวยแน่ซึ่ง
00:36:14 → 00:36:17ตอนนี้เหลือผู้เข้าแข่งขันแค่ 39 คนและ
00:36:17 → 00:36:19ถ้าทุกคนจับคู่กันครบเมื่อไหร่จะมีหนึ่ง
00:36:19 → 00:36:22คนที่ถูกทิ้งครับชั้นนาคคิดว่าแต่แก่คน
00:36:22 → 00:36:25นั่นแหละที่ต้องโดนกำจัดทิ้งจีฮุนหันไป
00:36:25 → 00:36:28มองคุณตาที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่คนเดียว
00:36:28 → 00:36:31ไม่มีใครสนใจที่จะจับคู่ด้วยเขาตัดสินใจ
00:36:31 → 00:36:33ไม่จับคู่กับชายคนนี้แต่เดินกลับมาหาคุณ
00:36:33 → 00:36:36ตาและชวนให้มาจากผู้เล่นด้วยกันผู้เข้า
00:36:36 → 00:36:39แข่งขันตอนนี้จับคู่กันได้หมดแล้วครับยก
00:36:39 → 00:36:41เว้นเจปากจัดที่ไม่มีใครอยากจับคู่ด้วย
00:36:41 → 00:36:44เรื่องจริงโดนชายชุดแดงกำจัดทิ้ง
00:36:44 → 00:36:47สำหรับผมดูแล้วน่าสงสารคือเหมือนกันนะ
00:36:47 → 00:36:50ครับจากนั้นผู้เข้าแข่งขันทุกคนได้ถูกพา
00:36:50 → 00:36:52มาที่ห้องนิงที่ถูกจัดตกแต่งเป็นตีหมู่
00:36:52 → 00:36:55บ้านสมัยก่อนต่อมาให้ชายชุดแดงพาผู้เล่น
00:36:55 → 00:36:58เดินไปตามซอยต่างๆคุณตายิ้มออกมาอย่างมี
00:36:58 → 00:37:01ความสุขบอกกับกี่หุนโอ้โหที่นี่มันเหมือน
00:37:01 → 00:37:04ซอยบ้านชั้นสมัยแต่ก่อนเลยและกติกาของเกม
00:37:04 → 00:37:08นี้คือผู้เข้าแข่งขันทุกคนจะได้รับถุงใส่
00:37:08 → 00:37:11ลูกแก้วคนละ 10 ลูกพี่หุ้นพูดขึ้นคุณตา
00:37:11 → 00:37:13สงสัยเกมส์นี้เราจะได้เล่นลูกแก้วกันนะ
00:37:13 → 00:37:16คุณตาเคยเล่นหรือเปล่าครับโอ้โหโอ้ยตอน
00:37:16 → 00:37:19เด็กฉันเล่นเก่งมากเลยล่ะฉันนาคเล่นกิน
00:37:19 → 00:37:22ของเพื่อนหมดเลยส่วนกี่คุณตอนเด็กก็เล่น
00:37:22 → 00:37:25เก่งไม่แพ้กันทั้งสองดีใจมากๆที่เกมนี้
00:37:25 → 00:37:28ไม่ต้องออกแรงคุณตากับกี่หุนเกี่ยวค่อย
00:37:28 → 00:37:31สาบานว่าจะชนะเกมนี้ไปด้วยกันเสียงประกาศ
00:37:31 → 00:37:33บอกกับทุกคนต่อว่าเกมนี้จะให้ผู้เรียนทุก
00:37:33 → 00:37:36คนใช้ลูกแก้วของตัวเองคิดเกมไปแข่งกับผู้
00:37:36 → 00:37:38เล่นที่ตัวเองจับคู่มาโดยห้ามใช้ความรุน
00:37:38 → 00:37:41แรงทาชิงลูกแก้วมาได้ทั้งหมดจะเป็นฝ่าย
00:37:41 → 00:37:44ชนะไตจิ๋วได้ยินแบบนั้นอารมณ์เปลี่ยนจาก
00:37:44 → 00:37:47หน้ามือเป็นหลังมือสิครับทีนี้เมื่อกี้
00:37:47 → 00:37:49เพิ่งให้สัญญาว่าจะชนะไปด้วยกันแต่ตอนนี้
00:37:49 → 00:37:52ต้องเอาชนะกันเองส่วนผู้เล่นคนอื่นก็ไม่
00:37:52 → 00:37:55ต่างกันบางคู่เป็นสามีภรรยากันค่ะงูแท้
00:37:55 → 00:37:58พูดไม่ออกเพราะคนที่เขาไว้ใจที่สุดคือ
00:37:58 → 00:38:01อารีย์นาฬิกาเริ่มนะทีหลังมีเวลาให้ทุกคน
00:38:01 → 00:38:0430 นาทีที่จะเล่นเกมนี้ขนาดนั้นเองคุณตา
00:38:04 → 00:38:07ไม่ได้สนใจที่จะเล่นเกมเดินชมหมู่บ้านและ
00:38:07 → 00:38:10คิดว่าที่นี่คือซอยแถวบ้านจะตามหาบ้านของ
00:38:10 → 00:38:12ตัวเองจีฮุนไม่รู้จะทำยังไงได้แต่เดินตาม
00:38:12 → 00:38:15ต้อยๆส่วนสั่งอยู่ที่ตอนนี้กำลังอธิบาย
00:38:15 → 00:38:18เกมแม่อารีย์ตังค์เอางี้แล้วกันนะเราจะ
00:38:18 → 00:38:22เล่นเกมง่ายนายแค่ถ่ายมาว่ามือที่ฉันกับ
00:38:22 → 00:38:25ลูกแก้วไว้เป็นเลขคู่หรือเลขคี่ซึ่งอาลี
00:38:25 → 00:38:28ก็ไม่เข้าใจด้วนได้คู่กับเลขที่คืออะไรทำ
00:38:28 → 00:38:31ให้สั่งหมูต้องอธิบายให้ฟัง
00:38:31 → 00:38:343557 คือขี้
00:38:34 → 00:38:38246 คือคู่ในพอเข้าใจใช่ไหมอารีย์พยัก
00:38:38 → 00:38:40หน้าสื่อความหมายว่าเข้าใจกลับมาที่กี่
00:38:41 → 00:38:43หุ่นคุณตาเราต้องเริ่มเล่นเกมไปแล้วนะ
00:38:43 → 00:38:47ครับคุณตาก็ยังงงหัวจะให้เล่นอะไรเหมือน
00:38:47 → 00:38:49ตอนนี้คุณตาจะเป็นอัลไซเมอร์เฉียบพาน
00:38:49 → 00:38:51เพราะว่าเห็นหมู่บ้านซอยเก่าๆที่ตัวเอง
00:38:51 → 00:38:54เคยอยู่จึงปฏิเสธบอกกับพี่หุ้นฉันไม่เล่น
00:38:54 → 00:38:58นายคิดว่าฉันเป็นเด็กหรือยังไงส่วนจียอง
00:38:58 → 00:39:00ที่ตอนนี้บอกกับโฮยอนจนเมื่อคืนนี้เราตัด
00:39:00 → 00:39:03สินกันแค่ตาเดียวเถอะนะเดิมพันสิบลูกเล่น
00:39:03 → 00:39:07แค่ตาเดียวพอไม่ต้องรีบหรอกเหลือเวลาอีก
00:39:07 → 00:39:11เยอะได้เร็วเวลาที่เหลือจะทำอะไรล่ะก็
00:39:11 → 00:39:13นั่งคุยกันไงคุยเรื่องที่เราไปบอกคนอื่น
00:39:13 → 00:39:15ไม่ได้เพราะยังไงก็ต้องมีคนนึงตายอยู่
00:39:15 → 00:39:19แล้วกลับมาที่สั่งหมู่อะดีทายถูกว่าลูก
00:39:19 → 00:39:21แก้วในมือของเขาเป็นเลขคู่จึงได้ลูกแก้ว
00:39:21 → 00:39:24เพิ่มอีก 2 ดูซึ่งตอนนี้สั่งหมู่หรือลูก
00:39:24 → 00:39:26แก้วเพียง 5 ลูกโอ้โหอารีย์ก็เก่งเหมือน
00:39:26 → 00:39:29กันนะครับอารีย์พูดขึ้นผมไม่อยากเล่นกับ
00:39:29 → 00:39:32พี่แล้วเปลี่ยนคู่ให้ผมได้ไหมครับนายเลิก
00:39:32 → 00:39:35พูดไร้สาระสักทีได้ไหมแล้วยืมลูกแก้วขึ้น
00:39:35 → 00:39:37มาเล่นกับฉันดูเหมือนตอนนี้สั่งมาเริ่มจะ
00:39:37 → 00:39:40หัวร้อนขึ้นเรื่อยๆส่วนคุณตาก็จะกลับบ้าน
00:39:40 → 00:39:43อย่างเดียวเลยทำให้กินหุ่นโมโหคุณตาตั้ง
00:39:43 → 00:39:46จะติดหน่อยได้ไหมไม่งั้นเราสองคนได้ตาย
00:39:46 → 00:39:49กันแน่ๆคุณตานี่แบบนั้นจึงยอมเล่นด้วยก็
00:39:49 → 00:39:52ได้กลับมาที่สั่งอีกรอบเค้าท้ายเล็กคู่
00:39:52 → 00:39:55แต่ regum ลูกแก้วในมือเป็นเลขคี่ทำให้
00:39:55 → 00:39:57เขาต้องเสียลูกแก้วปีก 2 ลูกและตอนนี้เขา
00:39:57 → 00:39:59เหลือลูกแก้วเพียงแค่หนึ่งรู้เท่านั้น
00:39:59 → 00:40:02สั่งอย่าโมโหมากๆครับคิดว่าที่ผ่านมา
00:40:02 → 00:40:04อารีย์แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องแต่จริงๆ
00:40:04 → 00:40:07ตัวเองรู้ทุกอย่างแกคงฉันใช่ไหมไอ้ชาติ
00:40:07 → 00:40:11เอ้ยแกท้ายกูติดต่อกันได้ยังไงอารีย์บอก
00:40:11 → 00:40:13ว่าเขาไม่ได้ทำอะไรเลยผมก็เล่นเกมตามที่
00:40:13 → 00:40:16พี่ตั้งขึ้นมาคุณตาทายว่ากี่หุ้นกับลูก
00:40:16 → 00:40:18แก้วในมือเป็นเลขคู่สิ่งคุณตาก็ทายถูก
00:40:18 → 00:40:21ครับแถมยังเดิมพันไว้ตั้ง 5 ลูกทำให้เขา
00:40:21 → 00:40:24ต้องเสียลูกแก้วให้คุณตานะซังอูคุกเข่าลง
00:40:24 → 00:40:27ที่พื้นขอโทษอารีขอร้องว่าเขาจะตายแบบนี้
00:40:27 → 00:40:30ไม่ได้เพราะว่าถ้าเขาตายไปคอกลัวก็จะตาย
00:40:30 → 00:40:34ไปด้วยอารีขอโทษเหมือนกันผมก็มีครอบครัว
00:40:34 → 00:40:36เหมือนกันครับพี่ที่อยู่ซะงูก็ทวงบุญคุณ
00:40:36 → 00:40:39ขึ้นมาใครให้ค่ารถนายขายให้น้ายืม
00:40:39 → 00:40:43โทรศัพท์ใครช่วยนานเล่นเกมผ่านทั้งๆที่
00:40:43 → 00:40:45ตอนแรกเคยบอกว่าไม่เป็นไรนายไม่ต้องตอบ
00:40:45 → 00:40:48แทนฉันหรอกนะที่นี่มันคือเกมแต่ตอนนี้
00:40:48 → 00:40:51กลับมาทวงบุญคุณซะงั้นส่วนตอนนี้คุณตาทาย
00:40:51 → 00:40:54ถูกแล้วครับพี่ฮุนถึงกับหน้าเสียแถมครั้ง
00:40:54 → 00:40:57นี้คุณตาเดิมพันไว้ถึงสีลูกจีฮุนถึงกับก็
00:40:57 → 00:40:59อาจเพราะตอนนี้เหลือลูกแก้วแค่เพียง 1
00:40:59 → 00:41:02ลูกเท่านั้นตัวสงวนที่บายแผนให้อารีย์ฟาง
00:41:02 → 00:41:04มันต้องมีสักครู่ที่ตัดสินไม่ได้ก่อนหมด
00:41:04 → 00:41:07เวลามันเป็นไปไม่ได้เลยที่ถูกจะมีคนชนะ
00:41:07 → 00:41:10แค่คนเดียวมันต้องสลับกันแพ้ชนะบุญกันไป
00:41:10 → 00:41:13แบบนี้ต้องมีหลายคู่ที่ไม่มีผู้ชนะเพราะ
00:41:13 → 00:41:15ถึงตอนนั้นพวกมันจะให้เราแข่งกันติดทีม
00:41:15 → 00:41:18แต่ละผู้ต้องเอาลูกแก้วมารวมกันแล้วแข่ง
00:41:18 → 00:41:22กับอีกทีมครูละยี่สิบลูกฟังชนะอารีย์เรา
00:41:22 → 00:41:24อยู่ทีมเดียวกันแล้วจะรอดไปจากที่นี่ด้วย
00:41:24 → 00:41:27กันที่หุ้นแค่ลูกแก้วรู้สุดท้ายถ่ายรูป
00:41:27 → 00:41:29แก้วในมือของคุณตาว่าเป็นเลขคี่พ่อเปิด
00:41:29 → 00:41:31ออกมาดันเป็นเลขคู่จีฮุนเห็นแบบนั้นแค่
00:41:31 → 00:41:35พูดไม่ออกคุณตาถามคืนเมื่อกี้หน้าท้ายว่า
00:41:35 → 00:41:38ไงนะเขามองหน้าคุณตาพร้อมกับหยุดคิดสัก
00:41:38 → 00:41:41พักแล้วตอบกลับไปผมท้ายว่าคู่ครับอ้าว
00:41:41 → 00:41:45งั้นฉันก็แพ้สิคุณตาเอาลูกแก้วที่เดิมพัน
00:41:45 → 00:41:47ให้กี่หุ้นทำให้เขาไม่ต้องถูกกำจัดทิ้ง
00:41:47 → 00:41:50ทุกคนเชื่อไม่ว่าปุ่มถอนหายใจฉากนี้เลยนะ
00:41:50 → 00:41:53กลับมาที่สั่งหมู่เขายกลูกแก้วลูกสุดท้าย
00:41:53 → 00:41:55ให้อารีย์เพื่อที่จะได้ไม่ต้องรู้สึกที่
00:41:55 → 00:41:59เค้าตายส่วนแผนคือนายต้องไปตามดูว่ามีคู่
00:41:59 → 00:42:01ไหนเดี๋ยวอยู่เนื้อหาคู่ที่ยังเด็กหรือ
00:42:01 → 00:42:05แก่มากๆนั่นคือสิ่งสำคัญ r&d ทำตามคำสั่ง
00:42:05 → 00:42:09อยู่ๆสั่งหมูพูดขึ้นมีถุงลูกแก้วนานายคือ
00:42:09 → 00:42:12ว่าแบบน้ำมันอันตรายนะพาใกล้หมดเวลาแล้ว
00:42:12 → 00:42:15จะเริ่มมีคนทำอะไรบ้าๆถ้ามีคนขโมยไปเรา
00:42:15 → 00:42:18สองคนตายแน่ๆเดี๋ยวฉันจะทำสายห้อยคอให้
00:42:18 → 00:42:21หน้าเองอารีย์มอบถุงใส่ลูกแก้ว 20 ลูกให้
00:42:21 → 00:42:24ฟังอ๋อเขาถอดเสื้อตัวเองออกเอามาผูกเป็น
00:42:24 → 00:42:26สายห้อยคอให้อารีย์ระหว่างนั้นเองและมี
00:42:26 → 00:42:29เสียงปืนดังคืนอารีย์จึงหันไปมองสั่งหมู
00:42:29 → 00:42:32ดิบถุงลูกแก้วออกจากใต้เสื้อจากนั้นก็เอา
00:42:32 → 00:42:35สายของมาห้อยคอให้อารีเป็นไงแบบนี้น่าจะ
00:42:35 → 00:42:38ปลอดภัยกว่านะนายกลับมาเจอฉันก่อน 3 นาที
00:42:38 → 00:42:41สุดท้ายโอเคไหมอารีย์พยักหน้าตอบกลับไป
00:42:41 → 00:42:43ส่วนตอนนี้คุณตาท้ายลูกแก้วในมือว่าเป็น
00:42:43 → 00:42:47เลขที่ซึ่งคุณตาทายถูกรับที่หุ้นถามคืน
00:42:47 → 00:42:50เมื่อกี้คุณตาท้ายว่าอะไรนะครับเออเออว่า
00:42:50 → 00:42:53แต่ฉันท้ายว่าอะไรนะคุณตาท้ายว่าคู่ไม่
00:42:53 → 00:42:57ใช่เหรอครับอ้าวงั้นแปลว่าฉันแพ้แล้วซี
00:42:57 → 00:43:00คุณตาลูกแก้วใส่มือให้กี่หุนอาลีฟวิ่งตาม
00:43:00 → 00:43:03หาคนแก่กับเด็กแต่หายังไงก็หาไม่เจอและ
00:43:03 → 00:43:06ตอนนี้ผู้เข้าแข่งขันหลายคนเริ่มถูกกำจัด
00:43:06 → 00:43:08นึงแล้วครับสั่งอียิปต์ลูกแก้วลูกสุดท้าย
00:43:08 → 00:43:11ที่ตัวเองเก็บไว้ใส่ลงไปในถุงลูกแก้วที่
00:43:11 → 00:43:14ข้อมูลมาจากอารีย์ตอนที่อารีย์หันไปมอง
00:43:14 → 00:43:16ตามเสียงปืนและตอนนี้คุณตาเหลือลูกแก้ว
00:43:16 → 00:43:19เพียงแค่ 3 ลูกคุณตาเทลูกแก้วใส่มือโดย
00:43:19 → 00:43:22ที่ให้กินคุณรู้ว่าอยู่ในมือเป็นเลขคู่
00:43:22 → 00:43:24หรือเลขคี่เขาเห็นแบบนั้นถ้าไม่อยากจะ
00:43:24 → 00:43:27ถ่ายครับเพราะรู้ว่าถึงยังไงก็ทายถูกมัน
00:43:27 → 00:43:30อัดอั้นปีโหมดไม่รู้จะพูดยังไงรู้สึกผิด
00:43:30 → 00:43:33แต่ก็ต้องเก็บไว้ในใจคนเดียวเขาร้องไห้มา
00:43:33 → 00:43:36และท้ายว่าเป็นเลขที่ส่วนตอนนี้สั่งหมู
00:43:36 → 00:43:39เดินมาบอกกับชายชุดแดงพวกเขามีลูกแก้ว 20
00:43:39 → 00:43:42รูปที่ชิงมาจากผู้ตัวเองโดยไม่ได้ใช้ความ
00:43:42 → 00:43:45รุนแรงอะไรทั้งนั้นอารีย์ยังคงหาคนแก่กับ
00:43:45 → 00:43:47เด็กตามคำสั่งของตั้งอู่จึงตอนนี้เหลือ
00:43:47 → 00:43:51เวลาแค่ 3 นาทีจียองบอกกับโฮยอนใครที่โยน
00:43:51 → 00:43:54เข้าไปใกล้กำแพงที่สุดถือว่าเป็นผู้ชนะไป
00:43:54 → 00:43:57เลยฮูยอมเป็นฝ่ายเริ่มก่อนเธอโยนเข้าไป
00:43:57 → 00:44:00เกือบที่กำแพงถึงตาจียองคือมีวิธีกำแพง
00:44:00 → 00:44:02แต่เรื่องที่จะปล่อยแก้วลงต่อหน้าตัวเอง
00:44:02 → 00:44:06ซะงั้นกูยอมถามคลื่นที่จะทำอะไรคือทำบ้า
00:44:06 → 00:44:09อะไรก็คือเนี้ยก็ลูกแก้วมันหลุดมือนี่เธอ
00:44:09 → 00:44:12จงใจจะให้ฉันชนะสินะเลิกทำแบบนี้เรา
00:44:12 → 00:44:15ประโยชน์ใหม่ได้แล้วฉันไม่มีเหตุผลที่
00:44:15 → 00:44:19ต้องรอดไปแต่เธอหน้ามีน้องชายมีแม่ที่
00:44:19 → 00:44:22ต้องดูแลกูย้อนร้องไห้ออกมาและกรรมเกิด
00:44:22 → 00:44:25ความรู้สึกนี้ไว้ในใจอารีย์ตะโกนเรียก
00:44:25 → 00:44:29ชื่อสังข์อู่พี่พี่ครับพี่อยู่ไหนครับเขา
00:44:29 → 00:44:32ได้ยินเสียงแต่ไม่ขานรับอารีย์จึงหยิบถุง
00:44:32 → 00:44:35ลูกแก้วออกมาเทดูแต่มันเดินเป็นก้อนหิน
00:44:35 → 00:44:37ไม่ใช่ลูกแก้วทำให้เขารู้ว่าตัวเองโดนคน
00:44:37 → 00:44:40ที่ไว้ใจที่สุดหลอกก็ส่วนปืนวิ่งตรงมาที่
00:44:40 → 00:44:43หัวของเขาจบชีวิตชายที่ชื่ออารีย์ส่วนคุณ
00:44:43 → 00:44:46ตายังเหลือลูกแก้ว 1 ลูกแต่ไม่มีอารมณ์จะ
00:44:46 → 00:44:49เล่นต่อกลับมาเดินตามหาว่าตัวเองเพื่อหา
00:44:49 → 00:44:53ลูกชายที่หุ้นบอกให้คุณตาตั้งสติผมขอร้อง
00:44:53 → 00:44:56เถอะนะเล่นกับผมเธอคุณตาพูดคลื่นงั้นเรา
00:44:56 → 00:45:00มาเล่นอีกทีแบบหมดหน้าแตกเลยไหมฉันก็ผ่าน
00:45:00 → 00:45:02ทุกอย่างที่ฉันมีนายก็ต้องทำแบบนั้น
00:45:02 → 00:45:05เหมือนกันกี่หุ้นโมโหมากๆครับเพราะเขามี
00:45:05 → 00:45:08ลูกแก้ว 19 ลูกเพื่อแลกกับลูกแก้วลูก
00:45:08 → 00:45:11เดียวเขาพูดออกมาด้วยความโมโหถ้างั้นมัน
00:45:11 → 00:45:14จะไปยุติธรรมได้ยังไงกันแล้วการที่นายมา
00:45:14 → 00:45:17หลอกฉันเอาลูกแก้วของฉันไปมันยุติธรรม
00:45:17 → 00:45:19แล้วหรอกี่คุณได้ยินแบบนั้นถึงกับพูดไม่
00:45:19 → 00:45:23ออกคุณตายื่นมือมาจากมือเขาแล้วมอบลูก
00:45:23 → 00:45:27แก้วลูกสุดท้ายให้เอาไปสิฉันยกให้นายก็
00:45:27 → 00:45:30เราสัญญากันแล้วไม่ใช่หรอขอบใจนะสำหรับ
00:45:30 → 00:45:34ทุกอย่างฉันมีความสุขมากพูดจบคุณตาได้
00:45:34 → 00:45:38ส่วนก่อไปที่กี่หุ้นพร้อมกับปลอบใจไม่
00:45:38 → 00:45:41เป็นไรนะเดี๋ยวมันก็จะผ่านไปเองจีฮุนร้อง
00:45:41 → 00:45:44ไห้มาเพราะเขาไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้
00:45:44 → 00:45:47ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ด้วยแต่ถ้าไม่ชนะ
00:45:48 → 00:45:51เขาก็ต้องตายเสียงปืนดังขึ้น 1 นัดหมาย
00:45:51 → 00:45:56เลข 001 ถูกคำจากหลังจากเกมจบลงผู้จัดการ
00:45:56 → 00:45:59แข่งขันได้โทรสั่งให้ลูกน้องรีบตามหาจุน
00:45:59 → 00:46:01โฮที่แอบมีเข้ามานี่คือเพราะตอนนี้แขก VIP
00:46:01 → 00:46:04ใกล้จะมาถึงแล้วต่อมาผู้เข้าแข่งขันได้
00:46:04 → 00:46:07เดินกลับเข้ามาในห้องพักไอยะกูซ่ามองเห็น
00:46:07 → 00:46:10เจ๊ปัทจัดกำลังนอนรอสบายใจเชิงที่เธอได้
00:46:10 → 00:46:12มานอนรอคนอื่นๆก็เพราะว่าชายชุดแดงให้เธอ
00:46:12 → 00:46:16เป็นตัวปีครับหือผมนึกว่าเจ๊จะตายไปแล้ว
00:46:16 → 00:46:18ซะอีกจากนั้นผู้เข้าแข่งขันจะได้รับมัน
00:46:18 → 00:46:22เผาคนละลูกน้ำคนละขวดซึ่งดูแต่ละคนตอนนี้
00:46:22 → 00:46:24แทบไม่มีกระจิตกระใจที่จะกินจีฮุนนั่ง
00:46:24 → 00:46:27จิ้มกินอะไรไม่ลงเสียงคำสัญญามันยังดัง
00:46:27 → 00:46:30ก้องอยู่ในหัวและคนที่ผมสงสารที่สุดคือ
00:46:30 → 00:46:33หมายเลข 609 นี่แหละครับที่ต้องแข่งกับ
00:46:33 → 00:46:36ภรรยาตัวเองหมายเลข 609 ขอร้องกับทุกคน
00:46:36 → 00:46:39ให้ออกมาวันหยุดเล่นเกมนี้เถอะนะเราจะได้
00:46:39 → 00:46:42ออกไปจากที่นี่ด้วยกันฉันไม่อยากเล่นเกม
00:46:42 → 00:46:45นี้แล้วแต่ทุกคนไม่มีใครสนใจจังอู่เดิน
00:46:45 → 00:46:47เข้ามาพร้อมกับพูดคืนถ้าแกออกไปแล้วจะยัง
00:46:47 → 00:46:51ไงเมียก็จะฟื้นขึ้นมางั้นหรอเงินรางวัลบน
00:46:51 → 00:46:54นั้นมันไม่ใช่แค่เมียแกที่ตายแต่มันคือ
00:46:54 → 00:46:57ราคาของทุกคนที่ตายไปแล้วกลับมาที่ผู้จัด
00:46:57 → 00:46:58การแข่งขันที่ได้มาแจ้งให้หัวหน้าใหญ่
00:46:58 → 00:47:02ทราบพวกมี vip มาถึงที่นี่แล้วแต่หัวหน้า
00:47:02 → 00:47:04ใหญ่มีเรื่องส่วนตัวไม่พร้อมที่จะมาต้อน
00:47:04 → 00:47:07รับจึงให้ผู้จัดการแข่งขันรับหน้าที่คอย
00:47:07 → 00:47:10ดูแลความสะดวกสบายให้แข็ง Way พีเขาพาแขก
00:47:10 → 00:47:13VIP ตรงมาที่ห้องรับรองที่ถูกจัดตกแต่ง
00:47:13 → 00:47:16ด้วยติมตามอีซอนเพื่อประชุมการแข่งขันใน
00:47:16 → 00:47:19เกมต่อไปซึ่งพวกแขก VIP เนี่ยมันจะเป็น
00:47:19 → 00:47:22พวกมีเงินครับชอบดูเกมที่เอาชีวิตคนมา
00:47:22 → 00:47:25เล่นจริงๆและพวกมันก็จะลงพนันการว่าหมาย
00:47:25 → 00:47:28เลขไหนจะชนะดูแล้วมันน่าจะเป็นพวกโรคจิต
00:47:28 → 00:47:31เอามากๆขนาดนั้นเองจุนโฮได้แอบสะกดรอยตาม
00:47:31 → 00:47:34เข้ามาในห้องและใช้ปืนที่เด็กตื่นพร้อม
00:47:34 → 00:47:36กับเอาชุดของมันมาไซปลอมตัวเข้าไปเอาข้อ
00:47:36 → 00:47:39มูลให้ได้มากที่สุดกี่หุ้นตื่นขึ้นมาจาก
00:47:39 → 00:47:42แสงไปที่ถูกเปิดคืนสักภาพผู้ชายชุดแดงก็
00:47:42 → 00:47:44เดินเข้ามาพร้อมกับลงโศกเมื่อเข้ามองตาม
00:47:44 → 00:47:48ไปดูก็เห็นชายหมายเลข 069 ผูกคอตายทำให้
00:47:48 → 00:47:50เงินรางวัลเพิ่มขึ้นมาอีก 100 ล้านวอน
00:47:50 → 00:47:53เสียงประกาศบอกกับทุกคนเกมที่ 5 กำลังจะ
00:47:53 → 00:47:56เริ่มต้นคืนให้ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อมจาก
00:47:56 → 00:47:58นั้นผู้เข้าแข่งขันที่เหลือถูกพามาที่
00:47:58 → 00:48:01ห้องนึงและก่อนเสือเกมส์กูเข้าแข่งขันทุก
00:48:01 → 00:48:04คนจะต้องเลือกหมายเลขที่ตัวเองชอบซึ่งมี
00:48:04 → 00:48:0716 หมายเลขครบตามจำนวนคนเมื่อผู้เข้า
00:48:07 → 00:48:09แข่งขันได้ยินแบบนั้นก็เริ่มทยอยมาเลือก
00:48:09 → 00:48:11เลขที่ตัวเองชอบไอ้ยากูซ่าวิ่งมาเรื่อง
00:48:11 → 00:48:14หมายเลย 9 เสียงประกาศบอกกับทุกคนต่อว่า
00:48:14 → 00:48:16หมายเลขที่อยู่ตรงหน้าคืออันดับที่ทุก
00:48:16 → 00:48:19ท่านจะได้เล่นขอหลังในเกมที่ 5 นี้กี้
00:48:19 → 00:48:23หุ้นมองดูหมายเลขที่แน่ใจเอาไงดีวะแสดง
00:48:23 → 00:48:25ว่าคนที่ได้เล่นก่อนก็จะได้เปรียบใหม่ 4
00:48:25 → 00:48:28ถ้าเริ่มเล่นก่อนโดยที่ไม่รู้ว่าเกมต่อไป
00:48:28 → 00:48:32คือเกม LINE มันก็จะอันตรายเกินไปแต่ถ้า
00:48:32 → 00:48:35เล่นที่หลังก็จะได้เห็นคนที่เล่นกรทำให้
00:48:35 → 00:48:37มีเวลาเตรียมตัวแต่กี่คุณนั้นไม่อยากเล่น
00:48:37 → 00:48:40เป็นคนสุดท้ายส่วนคนอื่นๆก็รีบแย้งเสื้อ
00:48:40 → 00:48:42เป็นจนหมดเหลือแค่หมายเลข 1 กับหมายเลข 16
00:48:42 → 00:48:45เขาเดินมาอยู่ที่หมายเลข 1 [\h__\h]เอ๊ยถ้า
00:48:45 → 00:48:48ได้เริ่มก่อนกูต้องตายของทุกคนแน่ๆขนาด
00:48:48 → 00:48:50นั้นเองมีผู้เข้าแข่งขันเดินมาบอกกับเขา
00:48:50 → 00:48:53ผมขอหมายเลขหนึ่งได้ไหมครับตลอดชีวิตผม
00:48:53 → 00:48:56ขี้ข่าบคอยแต่หลบหลังคนอื่นแต่วันนี้ใจ
00:48:56 → 00:48:59มันมาใจมันสู้ให้หมายเลข 1 กับผมได้ไหม
00:48:59 → 00:49:01ครับเมื่อกี้หุ้นได้ยินแบบนั้นจึงยอมให้
00:49:01 → 00:49:04หมายเลข 1 กับผู้เข้าแข่งขันคนนี้ไปส่วน
00:49:04 → 00:49:07ตัวเองไปเรื่องหมายเลข 16 แทนและเกมที่
00:49:07 → 00:49:09ผู้เข้าแข่งขันทุกคนจะได้เล่นต่อจากนี้
00:49:09 → 00:49:13คือเกมสะพานกระจกกติกามีอยู่ว่าทุกคนต้อง
00:49:13 → 00:49:15เหยียบกระจกบนสะพานเพื่อข้ามไปยังเส้นชาย
00:49:15 → 00:49:18ฝั่งตรงข้ามให้ข้ามไปถึงก็จะเป็นคนชนะไป
00:49:18 → 00:49:22แต่กระจกมีอยู่ 2 แบบครับคือกระจกนิรภัย
00:49:22 → 00:49:25กับกระจกธรรมดาโดยกระจกนิรภัยจะรับน้ำ
00:49:25 → 00:49:27หนักได้ 2 คนส่วนกระจกธรรมดาจะแตกทันที
00:49:27 → 00:49:30เมื่อมีคนเดินไปเหยียบซึ่งผู้เล่นทุกคนจะ
00:49:30 → 00:49:32ต้องเดาว่าจะจบแค่ไหนเป็นกระจกนิรภัยชาย
00:49:32 → 00:49:35ที่ขอหมายเลข 01 มาจากกี่หุ้นแทบช็อก[\h__\h]
00:49:35 → 00:49:39เคยกูไม่น่าไปขอมันมาเรื่อยส่วนกี่หุ้น
00:49:39 → 00:49:41บอกลอยลำแล้วกูยังไงก็รอดเริ่มเกมมีเวลา
00:49:41 → 00:49:45ให้ทุกคน 16 นาทีชายหมายเลข 01 ถูกกดดัน
00:49:45 → 00:49:47จากผู้เล่นด้านหลังเวลาก็ลดลงเรื่อยๆไม่
00:49:47 → 00:49:50ยอมเดินไปสักทีอะ yakuza เดินมาบอกมึงจะ
00:49:50 → 00:49:53เดินดีๆหรือจะให้กูผักลงไปหมายเลข 01
00:49:53 → 00:49:56กระโดดไปที่กระจกแผ่นแรกไม่แตกครับทุกคน
00:49:56 → 00:49:59เพราะแผนที่ 2 ไม่เกลือครับผู้เล่นทุกคน
00:49:59 → 00:50:02ค่อยกระโดดออกมาซึ่งใครที่มีหมายเลขด้าน
00:50:02 → 00:50:05หน้าก็จะถูกกดดันจากหมายเลขด้านหลังเสียง
00:50:05 → 00:50:08ตะโกนดังคืนไปสิวะตัดสินใจอะไรนานขนาด
00:50:08 → 00:50:11นั้นที่หุ้นพูดขึ้นตอนนี้ยังเหลือกระจก
00:50:11 → 00:50:15อีก 18 หรือคนอยู่อีก 11 คนห้าคนพวกนั้น
00:50:15 → 00:50:18เลือกถูกบ้างเราสามคนก็จะมีสิทธิ์ล้อไป
00:50:18 → 00:50:21ได้ไม่เสมอไปหรอกนะถ้าคนข้างหน้าเกิดกลัว
00:50:21 → 00:50:23ไม่กล้าเดินจะหมดเวลาคนที่อยู่ข้างหลัง
00:50:23 → 00:50:26อย่างพวกเรามีอันตรายแน่และตอนนี้เหลือ
00:50:26 → 00:50:29เวลาแค่ 10 นาทีเท่านั้นครับไม่อยากจะได้
00:50:29 → 00:50:31มาอยู่ด้านหน้าสูตรมันหันไปบอกกับทุกคน
00:50:31 → 00:50:35ฟังนะไอ้พวกโง่ฉันไม่ยอมโดดไปแน่ใครรีบก็
00:50:35 → 00:50:38ไปก่อนเลยตัดภาพมาที่จุนโฮที่เข้ามา
00:50:38 → 00:50:41เสิร์ฟเล่าให้พวกแขก VIP จะมีพวกมันคน
00:50:41 → 00:50:44หนึ่งถูกใจเขาบอกว่าผิวสวยดีจึงชวนให้ออก
00:50:44 → 00:50:47ไปห้องด้านนอกด้วยกันจุนโฮทำตามคำสั่งผ้า
00:50:47 → 00:50:50มันเข้าไปในห้องนึงจากนั้นก็ชักปืนออกมา
00:50:50 → 00:50:52เร่งครูสั่งให้มันบอกทุกอย่างที่รู้
00:50:52 → 00:50:54เกี่ยวกับแค่นี้มาให้หมดและอัดวีดีโอไว้
00:50:54 → 00:50:57ส่วนในยากูซ่าไม่ยอมเดินรอให้ทุกคนตายไป
00:50:57 → 00:51:00พร้อมกันทั้งหมดเจ๊ปากจากจึงเดินมาบ่บ่
00:51:00 → 00:51:04เคยเรื่อยทำตัวเป็นนักเลงแต่ใจทั้งหมดไอ้
00:51:04 → 00:51:08ขี้ขาดทำเป็นเก่งน่าอายว่าตอนนี้แกมันก็
00:51:08 → 00:51:11แค่หมาตัวนึงเธอสั่งให้มันคอยไปแล้วเธอจะ
00:51:11 → 00:51:14โชว์ให้ดูว่าคนจริงเขาทำกันยังไงเจ๊ปาก
00:51:14 → 00:51:18กระโดดกอดไปที่มารกอดแบบไม่ยอมปล่อยยากู
00:51:18 → 00:51:21ซ่าสั่งให้เธอปล่อยอิ่มมาหาขี้ขลาดตายไป
00:51:21 → 00:51:23พร้อมกับฉันนี่แหละพูดจบเธอทิ้งตัวเองลง
00:51:23 → 00:51:26ไปทำให้ตอนนี้ผู้เล่นเหลือแค่ 4 คนครับ
00:51:26 → 00:51:29และตอนนี้รู้เวลาแค่ 2 นาทีกว่าเท่านั้น
00:51:29 → 00:51:31คุณลุงที่อยู่แล้วนะบอกกับทางอู่แล้ว
00:51:31 → 00:51:34เดี๋ยวก่อนนะฉันรู้วิธีดูว่าจะจบแบบไหน
00:51:34 → 00:51:37คือกระจกนิรภัยฉันน่าทำงานที่โรงงานกระจก
00:51:37 → 00:51:41มา 30 ปีคนทั่วไปจะดูไม่ออกแต่ถ้าเราส่อง
00:51:41 → 00:51:44แสงที่กระจกและก็มองที่ของมันแบบนี้ก็จะ
00:51:44 → 00:51:47ดูออกว่าแผ่นไหนคือกระจกนิรภัยพ่อคุณลุง
00:51:47 → 00:51:50กระโดดกระจกก็ไม่แตกจริงๆทุกคนโอ้โหแล้ว
00:51:50 → 00:51:53ลุงทำไมไม่พูดแต่แทบนี้เนี้ยสั่งหมูยิ้ม
00:51:53 → 00:51:55ออกมาเล็กน้อยเหมือนกำลังจะมีความหวังทัน
00:51:55 → 00:51:58ใดนั้นเองแสงไฟก็ถูกปิดลงเพราะแขก VIP
00:51:58 → 00:52:01ไม่ถูกใจพวกมันชอบเห็นอุ้ยตายชอบลุ้นชิง
00:52:01 → 00:52:04ถ้าคุณลุงรู้แบบนี้ทุกคนที่เหลือก็จะผ่าน
00:52:04 → 00:52:07เป็นโหมดเมื่อไม่มีแสงไฟก็ไม่สามารถรู้
00:52:07 → 00:52:09ได้ว่าแผ่นไหนคือกระจกนิรภัยและตอนนี้
00:52:09 → 00:52:12เหลือเวลาแค่ 22 วินาทีสุดท้ายสั่งหมูตัด
00:52:12 → 00:52:15สินใจผักตัวคุณลุงใส่กระจกแผ่นต่อไปที่
00:52:15 → 00:52:17นี่ก็พาตัวเองเข้าสู่เส้นชายและกี่คนกับ
00:52:17 → 00:52:20งูยอนก็รีบตัวตามมาจนเข้าเส้นชัยได้
00:52:20 → 00:52:22สำเร็จพ่อหมดเวลากระจกทุกบานที่เหลืออยู่
00:52:22 → 00:52:25ถูกระเบิดออกเป็นชิ้นพุ่งตรงมาที่ทั้งสาม
00:52:25 → 00:52:28คนตัดภาพมาที่ผู้จัดการแข่งขันที่ได้กลับ
00:52:28 → 00:52:31มาห้องตัวเองเดินตรงมาที่ทางนี้ลับขอบพบ
00:52:31 → 00:52:34กับผู้บุกรุกกำลังเลี้ยวไปจากที่นี่จุนโฮ
00:52:34 → 00:52:37ขโมยถังออกซิเจนและดำน้ำนิยมมาจากกอผู้
00:52:37 → 00:52:39จัดการแข่งขันรูปแบบนั้นจึงสั่งให้ลูก
00:52:39 → 00:52:42น้องเอาเดียวออกตามล่าหาตัวทันทีกลับมา
00:52:42 → 00:52:46ที่กี่หุ่นจางอูและโฮยอลทั้งสามคนกลับมา
00:52:46 → 00:52:49ที่ห้องพักที่หุ้นถามขึ้นทำไมนายถึงพระ
00:52:49 → 00:52:51คุณลุงแบบนั้นมันเหลือแค่เป็นเดียวยังไง
00:52:51 → 00:52:53คุณลูกก็ต้องกระโดดอยู่แล้วพี่นายกับฉัน
00:52:53 → 00:52:57ข้ามสะพานมาได้ก็เพราะคุณลุงอย่ามาตลกที่
00:52:57 → 00:53:00ฉันรอไม่ได้ไม่ใช่เพราะลูกคนนั้นแต่มันมี
00:53:00 → 00:53:02ความพยายามของตัวฉันเองยังไงสุดท้ายเราก็
00:53:02 → 00:53:05ต้องฆ่ากันเองอยู่แล้วเราแย่งกันก็เดียว
00:53:05 → 00:53:08กันนายควรขอบคุณชาติด้วยซ้ำที่ยอมทำ
00:53:08 → 00:53:11เรื่องชั่วแทนนายทั้งสองทะเลาะกันด้วยคำ
00:53:11 → 00:53:13พูดรุนแรงระหว่างนั้นเองชายชุดแดงเดินมา
00:53:13 → 00:53:16บอกกับพวกเขาว่าคืนนี้จะมีของรางวัลพิเศษ
00:53:16 → 00:53:18สำหรับผู้ที่ผ่านการแข่งขันรอบสุดท้ายมา
00:53:18 → 00:53:20ได้แต่ก็ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เตรียมมา
00:53:20 → 00:53:23ให้ก่อนนะโฮยอนเข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้าใน
00:53:23 → 00:53:25ห้องน้ำซึ่งตอนนี้เธอมีเศษกระจกแทงเข้าไป
00:53:25 → 00:53:28ที่ท้องแถมยังไม่ได้ดึงออกมาด้วยซ้ำเธอ
00:53:28 → 00:53:31กัดฟันดึงเศษกระจกมาจากท้องของตัวเอง
00:53:31 → 00:53:33เลือดไหลนองเต็มพื้นกินข้าวเลือดกุ้ง
00:53:33 → 00:53:36กระจายเธอชายเสื้อกันหนาวรัฐบาดแผลไว้
00:53:36 → 00:53:38เพื่อห้ามเลือดไม่ให้ไหลไปมากกว่านี้
00:53:38 → 00:53:41เสร็จแล้วก็ล้างหน้าล้างตาส่วนจุนโฮที่
00:53:41 → 00:53:43ตอนนี้เข้านี้ขึ้นมาบนเกาะร้างแห่งหนึ่ง
00:53:43 → 00:53:46จากนั้นก็รีบหยิบโทรศัพท์ของมันโทรหาหัว
00:53:46 → 00:53:49หน้าบอกให้ส่งคนมาช่วยด่วนให้แก่พิกัดที่
00:53:49 → 00:53:51เขาอยู่จากสัญญาณมือถือแต่สัญญาณบนเกาะ
00:53:51 → 00:53:53มันไม่ค่อยมีอะนะเลยสื่อสารกันไม่เข้าใจ
00:53:53 → 00:53:56ประกอบกับตอนนี้พวกชายชุดแดงได้ตามเข้ามา
00:53:56 → 00:53:58ใกล้ขึ้นเรื่อยๆผู้เล่นที่เหลือรอบทั้ง 3
00:53:58 → 00:54:02คนถูกเต็มที่ตัวหารที่ถูกจัดตกแต่งด้วย
00:54:02 → 00:54:05อาหารคาวหวานสไตล์เตอรี่มีไวน์แดงให้คน
00:54:05 → 00:54:08ขวดกี่คุณมองดูหาในจานและคงคิดในใจมันคง
00:54:08 → 00:54:10เป็นมือที่ดีที่สุดตั้งแต่ได้เข้ามาอยู่
00:54:10 → 00:54:13ที่นี่แต่อย่าลืมคิดว่าอาจจะเป็นมื้อสุด
00:54:13 → 00:54:16ท้ายของไหนก็ได้กี่หุ้นชายชุดแดงบอกกับ
00:54:16 → 00:54:18ทั้ง 3 คนนี่คืออาหารที่จัดเตรียมไว้
00:54:18 → 00:54:21สำหรับขอบคุณความเสียสละและความเหน็ด
00:54:21 → 00:54:23เหนื่อยสำหรับผู้เล่นรอบสุดท้ายเพื่อให้
00:54:23 → 00:54:25กำลังใจทุกคนที่จะได้เข้าร่วมเก่งสุดท้าย
00:54:25 → 00:54:28อย่างเต็มความสามารถสั่งหมูไม่รอช้ารีบ
00:54:28 → 00:54:31ใช้มีฐานเนื้อขึ้นมากินทันทีกี่หุ้นก็
00:54:31 → 00:54:34เช่นกันส่วนโฮยอมที่ตอนนี้ไม่มีแรงแม้แต่
00:54:34 → 00:54:37จะหยิบส้อมริมฝีปากที่แห้งกร้านใบหน้า
00:54:37 → 00:54:39เปลี่ยนเป็นสีเหลืองแสดงให้เห็นว่าตอนนี้
00:54:39 → 00:54:42เธอกำลังเสียเลือดมาเธอต้องการน้ำเกลือ
00:54:42 → 00:54:45ไม่ใช่หาที่หรูหราอะไรแบบนี้กี้หุ้นมองดู
00:54:45 → 00:54:48เธอก็สงสัยทำไมถึงมีลักษณะท่าทางแปลกทหาร
00:54:48 → 00:54:51ดีๆแบบนี้ทำไมไม่รีบกินที่อิ่มก็ไม่รู้
00:54:51 → 00:54:53ว่าเกมต่อไปจะเริ่มตอนไหนจากนั้นชายชุด
00:54:53 → 00:54:56แดงได้เข้ามาเก็บจานอาหารและเหลือมีไว้คน
00:54:56 → 00:54:59ละเล่มทุกคนเห็นแบบนั้นก็รู้ทันทีว่าต่อ
00:54:59 → 00:55:02จากนี้ไปจะเกิดอะไรคืนจุนโฮวิ่งหนีจนมา
00:55:02 → 00:55:05ถึงหน้าผาเขาถูกพวกชายชุดแดงร้องตัวไว้
00:55:05 → 00:55:08ผู้แกจะเข้ามาฉันมีหลักฐานที่พวกแกทำอะไร
00:55:08 → 00:55:11ไว้หมดแล้วอีกไม่นานตำรวจใช่ฟังก็จะบุกมา
00:55:11 → 00:55:15ที่นี่แน่ใจหรอที่นี่ไม่มีสัญญาหรอกนะยอม
00:55:15 → 00:55:18ทิ้งปืนจ๊ะฉันอาจจะไว้ชีวิตแกจุนโฮยิงปืน
00:55:18 → 00:55:21มาที่หลายข้างขวาของมารถึงแกจะยิงฉันแต่
00:55:21 → 00:55:24แกก็ไปไม่รอดอยู่ดีดีทำตามที่ฉันบอกฟ้า
00:55:24 → 00:55:27มันถอดหน้ากากมาชวนโหถ้าไม่เชื่อสายตาตัว
00:55:27 → 00:55:30เองอุตส่าห์ออกตามหาไม่รู้ว่าเป็นตาร้าย
00:55:30 → 00:55:33ดียังไงพอได้มาเจอกับเป็นคนที่เกาะเรื่อง
00:55:33 → 00:55:37ไม่ดีสะงั้นเขาถามคืนพี่เพราะอะไรครับ
00:55:37 → 00:55:41ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้พูดยังไม่ทันขาดคำเขา
00:55:41 → 00:55:44ก็ถูกพี่ชายชักปืนออกมายิงจนทำให้เขาตกลง
00:55:44 → 00:55:48จากหน้าผา[\h__\h]โหดเกินมึงไม่มีความสงสาร
00:55:48 → 00:55:50หรือความผูกพันกันเลยหรือไงวะกลับมาที่
00:55:50 → 00:55:53ทั้งสามคนในเวลากลางคืนพวกเขาถูกจับแยก
00:55:53 → 00:55:56ให้นอนคนละมุมจีฮุนเดินเข้ามาหาโฮยอนฉัน
00:55:56 → 00:55:58ไม่ได้จะเข้ามาฆ่าเธอหรอกนะฉันหยิบ Mini
00:55:58 → 00:56:02มากับพ่อให้หมอถ้าหากเอาป้องกันตัวกี่หุน
00:56:02 → 00:56:05เก็บมีใส่ไว้ในกระเป๋าพร้อมกับนั่งลงข้าง
00:56:05 → 00:56:08ๆและชวนให้เธอมาอยู่ที่เดียวกันเพื่อที่
00:56:08 → 00:56:11จะได้เอาชนะสังข์อู่พอเราชนะเอาเงินมา
00:56:11 → 00:56:13แบ่งกันแล้วไปจากที่นี่สาทั้งสองเปิดใจ
00:56:14 → 00:56:17คุยกันทำให้รู้ว่าหลังจากจบเกมนี้ถ้ากี่
00:56:17 → 00:56:19หุนชนะจะเอาเงินกับชายนี่ก็ไปเปิดร้านขาย
00:56:19 → 00:56:23ของเล็กๆให้แม่ซื้อของขวัญให้ลูกสาวเสียง
00:56:23 → 00:56:26ถามขึ้นเบาๆเพื่ออยู่เท่าไหร่ล่ะ 10 ขวบ
00:56:26 → 00:56:30หน้าอายุเท่ากับน้องชายฉันเลยนะน้องฉัน
00:56:30 → 00:56:33อยู่ที่สถานรับเลี้ยงเด็กฉันบอกเขาไว้ถ้า
00:56:33 → 00:56:36ได้เงินมาจะพาออกมาแล้วก็ไปรับแม่มาอยู่
00:56:36 → 00:56:39ด้วยกันที่นี่โฮยอนขอให้กินหุ้นสัญญากับ
00:56:39 → 00:56:41เธออย่างนึงได้ไหมถ้าใครคนใดคนหนึ่ง
00:56:41 → 00:56:43สามารถรอดชีวิตออกไปจากที่นี่เราจะดูแล
00:56:43 → 00:56:47ครอบครัวของอีกคนสัญญาได้ไหมว่าจะดูแล
00:56:47 → 00:56:50น้องชายฉันไม่มีทางเราจะชนะไอ้หมอนั่นก็
00:56:50 → 00:56:53ออกไปจากที่นี่ด้วยกันขนาดนั้นเองกี่หุ้น
00:56:53 → 00:56:56ทำสัญญาณมือบอกให้เธอเงียบไว้เขามองไปที่
00:56:56 → 00:56:59สั่งหมูก็เห็นว่ากำลังหลับอยู่หลับขนาด
00:56:59 → 00:57:02ถึงกับปล่อยมีดอ้างจากมือกี่คุณค่อยๆย่อง
00:57:02 → 00:57:05เข้าไปใกล้ๆเพื่อจะใช้โอกาสนี้จบชีวิตได้
00:57:05 → 00:57:08เพื่อนชั่วที่ด่าเขาเหมือนหมูเหมือนหมาโฮ
00:57:08 → 00:57:11ยอนพูดขึ้นอย่าทำแบบนั้นเลยนะเพราะลุงไม่
00:57:11 → 00:57:14ใช่คนแบบนั้นที่หุ้นยอมทำตามที่เธอบอก
00:57:14 → 00:57:17อยู่ๆโฮยอนก็เริ่มมีอาการพื้นหายใจแรงถี่
00:57:17 → 00:57:20เหมือนกำลังจะหมดลมหายใจเมื่อกี้หุ้นเปิด
00:57:20 → 00:57:23เสียงของเธอออกก็พบกับเลือดที่กำลังไหล
00:57:23 → 00:57:26นองเต็มเสื้อเขารีบวิ่งมาเคาะประตูขอความ
00:57:26 → 00:57:29ช่วยเหลือจากพวกชายชุดแดงช่วยด้วยครับมี
00:57:29 → 00:57:32คนกำลังจะตายเรียกหมอมาที่นี่ด่วนมีคน
00:57:32 → 00:57:35กำลังจะตายพวกแกได้ยินมั้ยไม่หน้าประตูก็
00:57:35 → 00:57:38ถูกเปิดออกชายชุดแดงเดินเข้ามาพร้อมกับลง
00:57:38 → 00:57:41จบ 1 ใบจีฮุนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเมื่อ
00:57:42 → 00:57:44เห็นจังอูกำลังยืนอยู่ที่เตียงของโฮยอน
00:57:44 → 00:57:46เขารีบวิ่งเข้ามาดูก็รู้ว่าเธอถูกไอ้
00:57:46 → 00:57:49เพื่อนชั่วใช้มีดแทงไปที่คอของเธอจนเสีย
00:57:49 → 00:57:52ชีวิตที่หุ้นพยายามปลุกให้ตื่นแต่มันคง
00:57:52 → 00:57:55เป็นไปไม่ได้แล้วความโกรธฝังลึกลงในจิตใจ
00:57:55 → 00:57:59มึงทำแบบนี้ทำไมวะอีกเอ้ยเขาถูกชายชุดแดง
00:57:59 → 00:58:02เข้าตัวไปทามก่อนที่เขาจะใช้มีดแทงไปที่
00:58:02 → 00:58:06เพื่อนชั่วจีฮุนร้องไห้มาเมื่อเห็นโฮยอน
00:58:06 → 00:58:08ทุกอย่างเราไปในโลงศพในวันต่อมาถึงการ
00:58:08 → 00:58:11แข่งขันเกมสุดท้ายมันคือ Gamer ครับที่
00:58:11 → 00:58:14ทั้งสองเคยเล่นด้วยกันตอนเด็กๆโดยกี่ฮุน
00:58:14 → 00:58:16ได้โอกาสเป็นฝ่ายบุกทำให้สั่งหมูต้องเป็น
00:58:16 → 00:58:19ฝ่ายตั้งรับกติกาของเกมนี้คือฝ่ายบุกจะ
00:58:19 → 00:58:21ต้องกระโดดขาเดียวเข้าไปในภาพวาดหมึกให้
00:58:21 → 00:58:24ได้เพื่อเข้าไปแต่หัวปลาหมึกถ้าแปะได้จะ
00:58:24 → 00:58:28เป็นฝ่ายชนะส่วนไปตั้งรับต้องพักไปบวกจาก
00:58:28 → 00:58:31รูปวาดอะมือถ้าทำสำเร็จก็เป็นป่าชนะไปและ
00:58:31 → 00:58:34ถ้ามีใครคนนึงตายผู้เล่นอีกฝ่ายจะชนะไป
00:58:34 → 00:58:37พวกแขก VIP ใจจดใจจ่อรอดูว่าใครจะเป็นผู้
00:58:37 → 00:58:40ชนะกี่คนก้มลงมัดเชือกรองเท้าพร้อมกับกำ
00:58:40 → 00:58:42ดินไว้มือจากนั้นก็ซ่อนไว้ที่ด้านหลัง
00:58:42 → 00:58:46เริ่มเกมเค้าพูดเรื่องตอนเด็กๆขึ้นมาและ
00:58:46 → 00:58:49อาศัยจังหวัดที่พื้นโยนดินสายตาสั่งอยู่
00:58:49 → 00:58:51จนทำให้มันเสียจังหวะทั้งสองฝ่ายเปิดฉาก
00:58:51 → 00:58:55ต่อสู้การผัดกันเตะผัดกันต่อยเมื่อสู้ไป
00:58:55 → 00:58:57เรื่อยๆทั้งสองก็เริ่มหมดแรงที่หุ้นใช้
00:58:57 → 00:58:59แรงเฮือกสุดท้ายที่เหลืออยู่ต่อไปที่หน้า
00:58:59 → 00:59:03ของเจอกูต่อยซ้ำๆจนมาลืมแน่นิ่งที่หุ้น
00:59:03 → 00:59:05หยิบมีดขึ้นมาพร้อมกับตระกูลขึ้นแกฆ่าพวก
00:59:05 → 00:59:08เขาทุกคนจากนั้นก็แทงไปที่สั่งหมู่สุดแรง
00:59:08 → 00:59:11เกิดแต่เขาเปลี่ยนใจไว้ชีวิตเพื่อนคนนี้
00:59:11 → 00:59:14กี้หุ้นเดินไปที่ภาพวาดปลาหมึกชายชุดแดง
00:59:14 → 00:59:17เตรียมปืนขึ้นมายิงสังข์โออีกแค่ไม่กี่
00:59:17 → 00:59:20ก้าวเท่านั้นมีหุ่นก็จะเป็นผู้ชนะอยู่ๆ
00:59:20 → 00:59:24เขาก็พูดขึ้นพอแล้วฉันอยากพอแค่นี้เขา
00:59:24 → 00:59:26เดินกลับมาหาชายที่แดงพร้อมกับบอกว่ากฎ
00:59:26 → 00:59:29ข้อที่สามถ้าผู้เล่นคนใดเห็นด้วยเกมจะ
00:59:29 → 00:59:33ยุติลงทันทีแขก VIP ถึงกับงงมันบ้าหรือ
00:59:33 → 00:59:36เปล่าวะมันดื้อที่จะยอมทิ้งเงินรางวัลนี้
00:59:36 → 00:59:38นะเขายื่นมือส่งให้สั่งอยู่แล้วบอกต่อว่า
00:59:38 → 00:59:42กลับบ้านเรากันเถอะนะฉันขอโทษนะกี่หุ้น
00:59:42 → 00:59:44พูดจบตางูก็ยื่นมือมาหยิบมีที่อยู่ด้าน
00:59:44 → 00:59:47ข้างแทงเข้าไปในคอของตัวเองกี่หุ้นร้อง
00:59:47 → 00:59:50ไห้มาเพราะไม่ต้องการให้มันเป็นแบบนี้ที่
00:59:50 → 00:59:52เพื่อนเช่นดีต้องมาฆ่ากันเองเพื่อชิงเงิน
00:59:52 → 00:59:55รางวัลจากคนบ้าที่มันจะขึ้นมาต่อมาผู้จัด
00:59:55 → 00:59:57การแข่งขันได้พาเขาขึ้นมาบนรถพามาส่งยัง
00:59:57 → 01:00:00สถานที่แห่งหนึ่งที่ไม่แก่จากบ้านน่ารัก
01:00:00 → 01:00:03นะจากนั้นกี่มูลเดินไปที่ตู้กดเงินและกด
01:00:03 → 01:00:05เงินออกมาหนึ่งหมื่นจากนั้นที่เคยเหลือ
01:00:05 → 01:00:08กินบัญชีตอนนี้มันขึ้นจงให้เขาเห็นเป็น
01:00:08 → 01:00:10เงิน 4 หมื่นกว่าล้านจริงๆทำให้เรารู้ว่า
01:00:10 → 01:00:13ผู้ที่ชนะจากเกมบ้านนั่นได้รับเงินรางวัล
01:00:13 → 01:00:16จริงๆครับแต่กินคุณไม่ได้ตื่นเต้นหรือมี
01:00:16 → 01:00:18ความสุขอะไรเลยดูเหมือนตอนนี้เขาจะเหมือน
01:00:18 → 01:00:21คนสติรู้ไปแล้วด้วยซ้ำเมื่อเดินกลับมาถึง
01:00:21 → 01:00:24บ้านเค้าเดินเข้ามาในห้องนอนเรียกแม่แม่
01:00:24 → 01:00:28ผมกลับมาแล้วนะแต่ไม่มีเสียงตอบกลับมามัน
01:00:28 → 01:00:30ยังเคยพอเดินเข้ามาในห้องนอนก็เห็นแม่นอน
01:00:30 → 01:00:33อยู่ที่พื้นเบรคยังไงก็ไม่ตื่นที่หูนะมึง
01:00:33 → 01:00:36ไปจับตัวแม่ก็รู้ว่าแม่ได้จากไปแล้วแม่
01:00:36 → 01:00:39ที่เคยหาเลี้ยงลูกคนนี้บัดนี้ไม่มีแม้แต่
01:00:39 → 01:00:42ลมหายใจที่จะได้ใช้เงินที่ลูกหามาทดแทน
01:00:42 → 01:00:45บุญคุณมีมันเหมือนต่างได้ชัดๆฟันที่ไม่มี
01:00:45 → 01:00:48ใครอยากให้มันเกิดขึ้นจริงแม่ครับผมทำมา
01:00:48 → 01:00:52แล้วผมได้เงินมาเยอะเลยนะเขาร้องไห้มา
01:00:52 → 01:00:55พร้อมกับเกาะไปที่แม่หนึ่งปีต่อมากี่หุ้น
01:00:55 → 01:00:57ปล่อยเนื้อปล่อยตัวไว้หนวดไว้เครารุงรัง
01:00:57 → 01:01:00และยังใช้ชีวิตแบบเดิมเหมือนอ่าธรรมดา
01:01:00 → 01:01:03ทั่วไปทั้งๆที่เงินในบัญชีสามารถซื้อ
01:01:03 → 01:01:05ลัมโบกินี่หรือไม่เคยมาขับเล่นก็ยังได้
01:01:05 → 01:01:09ถ้าเปียกคนก็ซื้อคันใหม่ก็คนมันเหลือแต่
01:01:09 → 01:01:11เขาเลือกที่จะไม่ใช่ชุดแบบนั้นครับไม่
01:01:11 → 01:01:13ระหว่างที่กำลังนั่งจิบเหล้าช่วงแสงไฟยาม
01:01:13 → 01:01:16ค่ำคืนได้มีผู้หญิงคนนึงเดินมาขอร้องให้
01:01:16 → 01:01:18เขาช่วยซื้อดอกไม้จี้หุ้นจ่ายเงินและรับ
01:01:18 → 01:01:21ดอกไม้มาพอเปิดดูก็เห็นนามบัตรที่เคยชวน
01:01:21 → 01:01:24เข้าไปเล่นเกมถูกหน้าไปในนั้นข้อความนั้น
01:01:24 → 01:01:26เขาเป็นสถานที่ที่ 1 ลงท้ายจากการบู
01:01:26 → 01:01:29เพื่อนของคุณอธิบายนี้นะครับการบูก็คือคำ
01:01:29 → 01:01:32สัญญาที่คุณตาได้ให้ไว้กับกี่หุนว่าเรา
01:01:32 → 01:01:35สองคนจะเป็นการบูการซึ่งความหมายของการ
01:01:35 → 01:01:38Blue คือคู่หูที่จะชอบไปแข่งลูกแก้วแข่ง
01:01:38 → 01:01:40เกมส์ต่างๆเพื่อเอาชนะคนดีๆที่อยู่ละแวก
01:01:40 → 01:01:43แถวบ้านนั่นแหละครับคือความหมายของการบู
01:01:43 → 01:01:46ที่คุณมาสถานที่ตามนัดก็เห็นคุณตานอนรอ
01:01:46 → 01:01:48อยู่บนเตียงผู้ป่วยเขาแทบไม่เชื่อสายตา
01:01:48 → 01:01:51ตัวเองในตอนนั้นคุณตาถูกยิงไปแล้วไม่ใช่
01:01:51 → 01:01:54หรอทำไมมาอยู่ที่นี่ได้แกเป็นใครกันแก
01:01:54 → 01:01:56เป็นคนอยู่เบื้องหลังของเรื่องนี้ใช่ไหม
01:01:56 → 01:01:58เขาโวยวายถามเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นมัน
01:01:58 → 01:02:02คืออะไรบอกมีสีคุณตาที่บ่ายเรียนทั้งหมด
01:02:02 → 01:02:04ที่เกิดขึ้นให้ฟังว่าเขาเป็นคนจัดเกมนี้
01:02:04 → 01:02:06ขึ้นมาเองเพราะว่ารวยมาจากการปล่อยเงิน
01:02:06 → 01:02:10กู้โดยขนาดที่ว่าไม่รู้จักเงินไปทำอะไรมี
01:02:10 → 01:02:12เงินเยอะแต่ไม่มีความสุขเลยเอาเงินมา
01:02:12 → 01:02:14สร้างเกมนี้ขึ้นมาเพื่อต้องการตอบสนอง
01:02:14 → 01:02:16ความต้องการของตัวเองแต่ก็ไม่เคยบังคับ
01:02:16 → 01:02:19ให้ใครมาเล่นเกมนี้ทุกคนมาด้วยความสมัคร
01:02:19 → 01:02:21ใจทั้งนั้นและที่คุณตาลงมาเล่นเกมด้วยตัว
01:02:21 → 01:02:23เองเพราะอย่างมีความรู้สึกได้เล่นกับ
01:02:23 → 01:02:26เพื่อนมาตอนเด็กๆก่อนที่ตัวเองจะตายเลข
01:02:26 → 01:02:28ที่เขายอมให้กินคุณชนะเพราะว่าได้เล่น
01:02:28 → 01:02:31ด้วยกันแล้วสนุกมากที่คุณเป็นคนทำให้เขา
01:02:31 → 01:02:33จำความรู้สึกสนุกตอนที่เป็นเด็กขึ้นมาได้
01:02:33 → 01:02:37ผู้จบคุณตาก็สิ้นใจตายไปต่อหน้าเขาโดยโรค
01:02:37 → 01:02:40เนื้องอกในสมองภาพย้อนกลับมาในอดีตในวัน
01:02:40 → 01:02:43ที่แขก VIP เดินทางมาถึงผู้จัดการแข่งขัน
01:02:43 → 01:02:46ทำบุญตาว่าทำไมถึงลงไปเล่นด้วยตัวเองก็พอ
01:02:46 → 01:02:48การเฝ้าดูมันไม่สนุกเหมือนได้เล่นด้วยตัว
01:02:48 → 01:02:50เองยังไงล่ะทำให้เรารู้ว่าเบื้องหลัง
01:02:50 → 01:02:53เรื่องทั้งหมดตั้งแต่เริ่มต้นจนจบเกมเป็น
01:02:53 → 01:02:56ฝีมือของคุณตาครับกลับมาที่กี่หุ่นเข้ามา
01:02:56 → 01:02:59ที่ร้านทำผมพอเดินออกจากร้านก็หัวแดงมา
01:02:59 → 01:03:02เลยว่าตัวเองเป็นคนใหม่เสร็จแล้วก็ไปหา
01:03:02 → 01:03:04น้องชายหูยอมตามที่สัญญากันไว้และพากลับ
01:03:04 → 01:03:07มาหาแม่สั่งอู่พร้อมกับมอบกระเป๋าให้ 1
01:03:07 → 01:03:10ใบกี้คุณบอกกับแม่จังอูยังไงช่วยดูแลเด็ก
01:03:10 → 01:03:13คนนี้ด้วยนะครับเมื่อกี้หุ้นเดินจากไปคุณ
01:03:13 → 01:03:16ย่าก็หาของกินเล่นให้เด็กคนนี้กินแต่ด้วย
01:03:16 → 01:03:18อากาศที่มันหนาวเลยจะเปิดกระเป๋าเสื้อกัน
01:03:18 → 01:03:21หนาวมาใส่ให้พ่อเปิดกระบอกมาก็ต้องตกใจ
01:03:21 → 01:03:24เพราะมีเงินจำนวนมากมายมหาศาลอยู่ในนั้น
01:03:24 → 01:03:27และมีโน้ตเขียนไว้ว่านี่เป็นเงินที่ผมเคย
01:03:27 → 01:03:29ยืมตังค์อุบะครับจีฮุนเดินลงจากรถไปกำลัง
01:03:29 → 01:03:32จะเดินทางไปหาลูกสาวโทรบอกกับลูกว่าพ่อ
01:03:32 → 01:03:34กำลังจะขึ้นเครื่องบินแล้วนะมีของขวัญ
01:03:34 → 01:03:36ชิ้นใหญ่ที่พ่อซื้อไว้ให้ด้วยระหว่างนั้น
01:03:36 → 01:03:38เองเขาได้ยินเสียงโวยวายของใครบางคนอยู่
01:03:38 → 01:03:41ฝั่งตรงข้ามเมื่อมองดูว่าเห็นชายคนนั้น
01:03:41 → 01:03:43ที่เป็นคนมาชวนให้เขาไปเล่นเกมมาบ้าที่
01:03:43 → 01:03:45เขาเกือบเอาชีวิตไม่รอดกำลังยืนเล่นเกม
01:03:45 → 01:03:48ที่เขาเล่นในวันนั้นอยู่ฝั่งตรงข้ามทั้ง
01:03:48 → 01:03:51สองตกตาการกี่ผมไม่รอช้ารีบวิ่งข้ามไป
01:03:51 → 01:03:53ฝั่งทันทีแต่ก็ไม่ทันแล้วครับเขาย่างนาม
01:03:53 → 01:03:56บัตรมาจากชายคนนี้และเตือนว่าไปเล่นเกม
01:03:56 → 01:03:58นี้เด็ดขาดกี่ขึ้นมาถึงสนามบินกำลังจะ
01:03:58 → 01:04:00เดินขึ้นเครื่องเขาตัดเบอร์โทรหาเบอร์ใน
01:04:00 → 01:04:03นามบัตรป้ายสายพูดขึ้นคุณต้องการจะเล่น
01:04:03 → 01:04:06เกมใช่ไหมครับโปรดแจ้งชื่อวันเดือนปีเกิด
01:04:06 → 01:04:08ด้วยครับฟังให้ดีนะฉันต้องรู้ให้ได้ว่า
01:04:08 → 01:04:11พวกแกเป็นใครแล้วทำเรื่องโหดร้ายแบบนี้
01:04:11 → 01:04:13กับคนอื่นได้ยังไงฉันจะไม่มีวันยกโทษให้
01:04:13 → 01:04:16เรื่องชั่วที่พวกแกทำหมายเลข 4 5 6 8
01:04:16 → 01:04:18จริงใจเดินหันหลังเพื่อกลับไปเล่นเกมส์
01:04:18 → 01:04:21ครั้งจบขึ้นมาแล้วนะครับเป็นยังไงกันบ้าง
01:04:21 → 01:04:24ถ้าชอบอย่าลืมกด like กด Subscribe เพื่อ
01:04:24 → 01:04:28เป็นกำลังใจให้ผมทำคลิปต่อด้วยนะครับ