- คำถาม:
- ทำไมการหาเสื้อของคนที่มีความสุขมาใส่ถึงไม่สามารถทำให้กษัตริย์มีความสุขได้?
- คำตอบ:
- เพราะในที่สุดพบว่าคนที่มีความสุขจริงๆ คือขอทานที่ยากจนมาก ไม่มีบ้านอยู่ และไม่มีเสื้อใส่เลย แสดงว่าความสุขไม่ได้เกิดจากสิ่งของภายนอก เช่น เสื้อผ้า แต่เกิดจากภายในตัวบุคคลเอง
เสื้อแห่งความสุข | ศัลยกรรม...ความสุข
จากช่อง:Thai PBS Podcast
คำบรรยายที่เกี่ยวข้อง
00:02:56เรื่องจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้นะแต่ผมคิด
00:02:58ว่ามันเป็นเรื่องที่
00:03:00ให้แง่คิดและมุมมองที่สำคัญมากๆเรื่อง
00:03:04หนึ่งเลยนะเรื่องก็มีอยู่ว่ามี
00:03:08กษัตริย์ของอาณาจักรแห่งหนึ่งนะครับเวลา
00:03:11ที่เขาบริหารอาณาจักรของเขาเนี่ย
00:03:15เขาก็เต็มไปด้วยอุปสรรคใช่ไหมครับมีปัญหา
00:03:19นู่นนี่นั่นนะทางด้านระหว่างเพื่อนบ้าน
00:03:22นี้ต้องทำสงครามนะครับเศรษฐกิจก็ไม่ดี
00:03:25อากาศก็ไม่ดีฝนก็ไม่ตกชาวบ้านประชาชนก็
00:03:30ลำบากเดือดร้อนอะไร
00:03:32ก็พลอยทำให้กษัตริย์ที่ดูแลอาณาจักรแห่ง
00:03:36นี้เนี่ยก็มีความทุกข์ความเครียดความ
00:03:38กังวลไปด้วย
00:03:40พระองค์ก็แบบว่าพอทุกข์หนักๆเข้าก็ไม่รู้
00:03:43จะทำยังไงแล้วก็เลยเรียกบรรดาผู้รู้นัก
00:03:48ปราชญ์ของประเทศมาประชุมกันแล้วก็มีโหนนะ
00:03:52ครับสมัยก่อนก็ต้องมีโขนด้วยนะครับ
00:03:54มาจับ
00:03:57ดูดวงดาวนะดูโชคชะตาราศีบ้านเมืองอะไรก็
00:04:02แล้วแต่นี่นะครับ
00:04:03ก็มาระดมกันนะครับว่าจะทำยังไงดีเพื่อที่
00:04:07จะทำให้พระราชาที่เป็นผู้
00:04:11ครอบครองหรือดูแลประเทศหรืออาณาจักรของ
00:04:15ของเราเนี่ยให้ท่านได้มีความสุขนะครับ
00:04:19หลังจากที่ประชุมหาหนทางกันอย่างสารพัด
00:04:24แล้วนะครับไม่มีใครแก้ปัญหาได้เลยครับ
00:04:28แต่ในที่สุดก็พบว่าโหนเนี่ยครับ
00:04:34เขาก็มีข้อเสนอว่าที่จริงแล้วเนี่ยถ้าพระ
00:04:37องค์อยากจะมีความสุขนะครับ
00:04:40ง่ายๆเลยครับ
00:04:42เพียงแค่พระองค์ไปเอาเสื้อของคนที่มีความ
00:04:47สุขเนี่ยมาใส่
00:04:50ใครมีความสุขไปเอาเสื้อเขามาเลย
00:04:53แล้วก็เอาเสื้อของคนที่มีความสุขมาใส่
00:04:56เนี่ยพระองค์ก็จะมีความสุขไปด้วยเลยนะ
00:05:00หลังจากนั้นพอรู้เคล็ดลับจากโหราจารย์
00:05:05แล้วนะครับก็ระดมหา
00:05:07เริ่มจากในราชวังก่อนนะ
00:05:10ฮะพวกข้าราชบริพารทั้งหลายนายทหารหรือใคร
00:05:15ต่อใครที่อยู่ในล้วนในวังนี้นะครับไประดม
00:05:18มาเลยครับดูซิว่าใครเป็นคนที่มีความสุขนะ
00:05:22จะได้ไปเอาเสื้อเขามาให้เราได้ใส่นะเราจะ
00:05:25ได้มีความสุขไปกับเขาด้วย
00:05:27หลังจากที่ไปหาทั่ววังแล้วครับไม่มีเลย
00:05:32ครับทุกคนเนี่ยล้วนแล้วแต่มีความทุกข์มี
00:05:36ไม่ทุกเรื่องนู้นจะทุกเรื่องนี้นะครับ
00:05:38แล้วก็ไม่มีคนที่มีความสุขในชีวิตนะ
00:05:42ทุกข์เต็มไปหมดนะมีแต่ความทุกข์ก็เลยไม่
00:05:46ได้ครับมันยังไม่มีหลังจากนั้นขยายวง
00:05:49กว้างออกไปครับไปหาในเมืองเลยในเมืองที่
00:05:54เราอยู่เนี่ยนะครับเมืองที่เป็นราชวัง
00:05:56อยู่เนี่ยไปสืบเสาะมาประชากรหรือประชาชน
00:06:00คนไหนที่มีความสุขนะ
00:06:03เจ้าจงไปเอาเสื้อของเขามาให้เราใส่
00:06:06บรรดาทหารผู้รับใช้ต่างๆค่าจัดการข้า
00:06:11ราชการทั้งหลายระดมเงินไปตระเวนทั่วเมือง
00:06:14เลยครับ
00:06:15หาคนที่มีความสุขหรือจะไปเอาเสื้อเข้ามา
00:06:18ครับ
00:06:18ไม่เจอเลยครับเจอแต่คนที่มีความทุกข์มี
00:06:23ความกังวลไม่เรื่องใดก็เรื่องหนึ่งแล้วก็
00:06:26กลัดกลุ้มอยู่นะแล้วก็จมอยู่ในความทุกข์
00:06:30พอไม่เจอในเมืองนั้นก็เอาใหม่ครับแล้ว
00:06:34คราวนี้ระดมในวงกว้างแบบปูพรมเลยครับเอา
00:06:37ทั้งอาณาจักรเลยทั้งประเทศเลยไประดมมาหา
00:06:42มาให้ได้นะคนที่มีความสุขแล้วก็ไปเอา
00:06:44เสื้อเข้ามาให้เรา
00:07:00ไม่เจอคนที่
00:07:02มีความสุขเลยทุกคนรู้แล้วแต่มีความทุกข์
00:07:07มีความเครียดมีความกังวลทั้งสิ้นนะครับ
00:07:11ก็หาจนทั่วแล้วในวังแล้วในเมืองแล้วทั่ว
00:07:15อาณาจักรก็แล้วในที่สุดไม่เจอครับ
00:07:18ด้วยความหมดหวังครับ
00:07:19ก็จะเดินกลับมาที่
00:07:22ราชวังแล้วก็เพื่อจะได้รายงานให้
00:07:26กษัตริย์ได้ทราบว่าไม่เจอไม่มีเลยนะครับ
00:07:31ระหว่างทางที่กำลังเดินนะครับคือเวลาที่
00:07:34เดินไปหาเนี่ยก็หาทั่วอาณาจักรตั้งแต่
00:07:37เช้ายันมืดทุกวันนะครับแต่วันสุดท้ายนี้
00:07:40หมดหมดหาจนทั่วแล้วพลิกแผ่นดินแล้วไม่เจอ
00:07:43ครับเดินกลับมาอย่างหมดหวังเนี่ยระหว่าง
00:07:46ที่ก่อนที่จะถึงพระราชวังนี้
00:07:49ก็เดินข้ามเป็นแม่น้ำ
00:07:53สายหนึ่งซึ่งมันก็มีสะพานข้ามแม่น้ำอยู่
00:07:58ก็กำลังเดินกำลังจะเดินข้ามสะพานแล้วนะ
00:08:02ระหว่างที่กำลังอยู่บนสะพานเนี่ยได้ยิน
00:08:04เสียงคนคุยกันเล็ดลอดมาจากใต้สะพานนะเป็น
00:08:09เสียงของคนคนที่คุยกันแล้วเสียงหนึ่งก็
00:08:12บอกว่าโอ้โห
00:08:15ทำไมฉันถึงช่างเป็นคนที่แบบมีความสุขมาก
00:08:19ขนาดนี้นะ
00:08:20คือเป็นเสียงคนคุยกันและเป็นคนของเป็น
00:08:22เสียงของคนที่มีความสุขคุยกัน
00:08:25แล้วเขาก็พูดออกมาตรงๆหรือว่าโหยทำไมฉัน
00:08:29ถึงเป็นคนที่โชคดีขนาดนี้เกิดมานี่ฉัน
00:08:31เป็นคนที่มีความสุขมากๆเลยนะโอ้โหคุณผู้
00:08:35ฟังครับพอทหารได้ยินดังนี้นะครับดีใจมาก
00:08:39เลยในที่สุดเราเจอแล้วนะเราเจอคนที่มี
00:08:42ความสุขแล้วนะเราก็รีบลงจากสะพานนั้น
00:08:45เพราะว่าเสียงคุยกันเนี่ยเขามาจากใต้
00:08:47สะพานเนี่ยฮะรีบลงจากสะพานรีบลงไปเลยจะไป
00:08:51ขอเสื้อเขานะครับเพื่อเอามาให้พระราชาได้
00:08:54ใส่เนี่ยพอไปเจอตัวเขาเนี่ยก็ตกปรากฏว่า
00:08:57คนที่คุยกัน 2 คนเนี่ยเป็น
00:09:01เป็นขอทานนะครับที่เป็นขอทานที่ไม่มีบ้าน
00:09:06อยู่แล้วก็เลี้ยงชีพได้ด้วยการตระเวนขอ
00:09:10ทาน
00:09:12ไม่มีบ้านอยู่แล้วก็ต้องไปอาศัยใต้สะพาน
00:09:15อยู่นะ
00:09:16แล้วที่สำคัญไปกว่านั้นก็คือพอจะไปเพื่อ
00:09:20ไปเอาเสื้อเขาเนี่ยปรากฏว่าขอทาน 2 คนนี้
00:09:23ครับ
00:09:24คือยากจนมากไม่มีนอกจากจะไม่มีบ้านอยู่
00:09:26แล้วเนี่ยไม่มีเสื้อใส่ด้วยครับคือ
00:09:31หามาทั้งอาณาจักรครับคนที่มีความสุขไม่มี
00:09:34ครับ
00:09:35แต่ในที่สุดหมดหวังแล้วเจอ 1 คนครับที่
00:09:40บอกว่าตัวเองมีความสุขมากแต่ปรากฏว่าคนคน
00:09:44นี้ไม่มีเสื้อครับคุณผู้ฟังครับเรื่องนี้
00:09:48ต้องบอกเลยว่ามันไม่ใช่เรื่องจริงมันเป็น