00:00:19 → 00:00:20มีทั้งนะทีมและได้เรียนเนี่ยเขาก็ติดเชื้อทั้งคู่แม้ว่าร่างกายจะแข็งแรงมากๆเลยนะคะก็เป็นความโชคดีอย่างหนึ่งที่มาเที่ยวเองเนี่ยเขาก็รู้ตัวเองเร็วนะคะไปตรวจเร็วนะคะต้องการเร็วกากตัวเร็วทุกอย่างเนี่ยทำได้อย่างรวดเร็วแต่ว่าก็น่าเห็นใจทั้งคู่มากเลยเพราะว่านี่ก็มากกว่า
00:00:20 → 00:00:20
00:00:20 → 00:00:51วันแล้วนะคะแม้ว่าร่างกายเนี่ยจะปกติแต่ว่าเชื้อยังเป็นผลบวกดูดังนั้นเนี่ยมันก็เลยทำให้เขาเนี่ยไม่สามารถที่จะออกมาเจอหน้าคนที่เขารักนะคะกอดลูกที่เขารักยังเล็กอยู่ทั้งสองคนนะคะแม่ที่เองพูดเองชัดเจนนะคะก่อนหน้านี้ว่าการรอคอยเนี่ยมันเป็นสิ่งที่ทรมานมากๆเลยแต่วันนี้ค่ะวิริยะได้เขียนข้อความนึงนะคะซึ่งเอ่อคิดว่ามันเป็นประโยชน์มากๆเดียวเขียนถึงความโชคดีนะคะที่ได้มองเห็นในวิกฤตครั้งนี้ไม่ว่าจะเป็นตั้งแต่เขารักษาสุขภาพร่างกายแข็งแรง
00:00:51 → 00:01:00[เพลง]
00:01:00 → 00:02:00รายการที่รู้สาเหตุที่ตัวเองเนี่ยมีอาการแล้วก็เป็นโรคแล้วก็ไปตรวจเนี่ยรวดเร็วการที่ที่ได้มีโอกาสปั๊มนมมาให้น้องรวดเร็วแล้วก็มีสต๊อกไว้ก่อนหน้านี้ก่อนที่จะต้องมาโรงพยาบาลโชคดีแล้วก็ขอบคุณที่มีครอบครัวที่น่ารักที่คอยดูแลค่อนซัพพอร์ตเขาคือลิเดียสามารถที่จะถ่ายทอดแล้วก็มองเห็นนะคะความโชคดีเล็กๆที่มีอยู่ในความชอบร้ายที่เขาอาจจะติดเชื้อโควิชนะคะในมุมมองเนี่ยเป็นเรื่องที่น่าสนใจมากๆเลยนะคะนะเนี่ยเวลาที่เราเจอเรื่องที่มันเป็นปัญหาเรื่องที่เครียดจิตใจเราเองต้องการใช้เวลาในการปรับตัวว่าเรื่องช่วงแรกๆนะคะเราอาจจะมีอารมณ์ที่โอ้น้อยเนื้อต่ำใจทำไมเรื่องนี้เกิดกับฉันนะคะเศร้าบ้างโกรธบ้างนะคะไม่อยากยอมรับบ้างก็เป็นปกติแต่ว่าเมื่อไหร่ที่เรานะคะสามารถตั้งสติได้เราจะเห็นนะคะว่าแม้ว่าเรายืนอยู่ถ้า
00:02:00 → 00:02:05มาวางสงครามก็ตากเราก็จะมองเห็นความงามเล็กๆในสมรภูมิได้นี่การมีสติเนี่ยในภาวะที่วิกฤตหรือฉุกเฉินเนี่ยเราสามารถจะเห็นความงามนั้นเราเห็นข้อดีเราเห็นประโยชน์หรือทำไมมันต้องเกิดบทเรียนนี้ขึ้นกับเราได้ง่ายขึ้นนะคะไม่อยากให้ทุกคนมองข้ามสิ่งเล็กๆนี้นะคะแล้วก็ยินดีกับเดียวด้วยนะคะที่วันนี้น้องได้มองเห็นสิ่งนี้แล้วก็ส่งแล้วที่เป็นลิเดียเป็นคนที่มองโลกดีมากๆ
00:02:05 → 00:02:12[ปรบมือ]