00:00:00 → 00:00:04พแสวันนี้หลังจากคุยกับปรามาจารย์ด้านชา
00:00:04 → 00:00:08เนี่ยผมค่อนข้างมั่นใจว่าถ้าคุณฟังจนจบนะ
00:00:08 → 00:00:11ครับอันนึงเนี่ยคุณจะได้เข้าใจเกี่ยวกับ
00:00:12 → 00:00:19ชา 2 ศิลปะของชา 3 การสังเกตอาการ
00:00:19 → 00:00:23ประโยชน์และโทษที่ได้จากชา 4 คือชาเนี่ย
00:00:23 → 00:00:26อาจจะเป็นทางเลือกและทางออกสำหรับคนที่
00:00:26 → 00:00:30ติดแคฟีเยอะๆจนมีอาการ
00:00:30 → 00:00:34หันมาใช้ชาชาเป็นทางออกให้เราถอนฤทธิ์ของ
00:00:34 → 00:00:38แคฟีได้คือหลังจากสนทนาเสร็จเนี่ยเราจาก
00:00:38 → 00:00:41คนๆนึงอ่ะที่จบเภสัชต่างประเทศนะฮะจบ
00:00:41 → 00:00:46ระดับบลกูเนี่ยซึ่งผมจะเข้าใจดีเป็นฟิล
00:00:46 → 00:00:49ที่ค่อนข้างแคบและนิมากแล้วเป็นฟิลที่
00:00:49 → 00:00:53ค่อนข้างมีความสำคัญแต่ถึงจุดนึงเนี่ยผัน
00:00:53 → 00:00:58ตัวมาทำเป็น expert หรือว่า T specialist
00:00:58 → 00:01:01เนี่ยเส้นทางชีวิตเป็นยังไงเขาต้องลด
00:01:01 → 00:01:05อีโก้ไหมเดึงความถนัดตัวเองออกมาเป็นจุด
00:01:05 → 00:01:09ขายคุณตี๋ยังแนะนำเด็กรุ่นใหม่ที่อยากจะ
00:01:09 → 00:01:14ลองเดินสายชาเป็นทางออกธุรกิจคนรุ่นใหม่
00:01:14 → 00:01:19แนะนำมุมมองยังไงหาตนเองยังไงแล้ววางเกม
00:01:19 → 00:01:22ยังไงว่าถ้าเราจะเข้าวงการนี้แล้วคุนที่
00:01:22 → 00:01:24ยังเปิดโอกาสให้เราเนี่ยเข้าไปปรึกษาได้
00:01:24 → 00:01:27ผมได้ซึมซับอะไรหลายๆอย่างระหว่างที่เรา
00:01:27 → 00:01:30คุยกันเนี่ยมีปรัชญาการดำรงชีวิตปรัชญา
00:01:30 → 00:01:35การทำงานและปรัชญาการกำหนดความต้องการ
00:01:35 → 00:01:39ชีวิตยังไงผมชอบมากนะครับจริงๆตั้งใจทำ
00:01:39 → 00:01:42คลิปนี้คุยเรื่องสรรพคุณของชาแต่ว่าพอคุย
00:01:42 → 00:01:46ไปคุยมาผมว่ามันมีอะไรที่ผมสกัดจากคนตี
00:01:46 → 00:01:49ให้เราได้มากกว่าตลอดเวลาการสนทนาเนี่ย
00:01:49 → 00:01:52เสียงคนตีอาจจะเบาอาจจะนิ่งแต่มันเป็น
00:01:52 → 00:01:55เสียงของแกนะเท่าที่ผมรู้จักแกในฐานะคน
00:01:55 → 00:01:58ไข้คนนึงด้วยนะแกเป็นคนที่นิ่งอยู่แล้ว
00:01:58 → 00:02:01Smooth Time ไม่มีเสียงขึ้นเสียงลงไม่
00:02:01 → 00:02:05มีผมพยายามจะโยนคำถามอะไรที่กระชากเสียง
00:02:05 → 00:02:08ขึ้นแต่ว่าผมสังเกต ood แนโทนแกจะนิ่งมาก
00:02:08 → 00:02:12ซึ่งสื่อให้เห็นความเป็นอาร์ทิสในตัวค่อน
00:02:12 → 00:02:15ข้างมากสุดท้ายเี่ผมผมตื่นเต้นนะฮะที่จะ
00:02:15 → 00:02:18นำคลิปนี้แล้วก็เสนอให้กับเราทุกคนในวง
00:02:18 → 00:02:21การเขเห็นผมเห็นว่าเขาใช้คำว่าปรมาจารย์
00:02:21 → 00:02:25ชาเลยนะฮะเมาลองคุยกันดูว่าเส้นทางชีวิต
00:02:25 → 00:02:29จนมาถึงคนที่รักชาเปิดร้านชาร้านเล็กๆ
00:02:29 → 00:02:31คลาสสิคอยู่แถวเยาวราชเนี่ยเส้นทางมาได้
00:02:31 → 00:02:33ยัง
00:02:33 → 00:02:40ไงฮะจงรักกกิตติวรการที่เล่นชื่อตีครับ
00:02:40 → 00:02:46ก่อนที่จะมาทำชานะฮะจับพระจับผูก็ได้ผมก็
00:02:46 → 00:02:52เติบโตมาในสายการศึกษาเรียนปตีปโทปเอกอ่า
00:02:52 → 00:02:56วันนึงอ่ะนะฮะตอนไปอยู่ที่ญี่ปุ่นแล้วก็
00:02:56 → 00:02:57ปรากฏ
00:02:57 → 00:03:00ว่าที่ญี่ปุ่นที่ไปไปฮะเป็นเมืองผลิต
00:03:00 → 00:03:02ชามันก็มีชาญี่ปุ่นที่เป็นชาเขียวให้ดื่ม
00:03:03 → 00:03:07อยู่เรื่อยๆแต่พอผ่านไปสักครึ่งปีเอ๊มัน
00:03:07 → 00:03:10ดูเหมือนชีวิตเรามีอะไรขาดไปหว่าก็รู้สึก
00:03:10 → 00:03:13เราอยากกินชาจีนน่ะนะฮะก็เลยต้องออกไป
00:03:13 → 00:03:16ตระเวณหาซื้อชาจีนที่มีขายในญี่ปุ่นรอบๆ
00:03:16 → 00:03:19นะมานั่งมานั่งชงกินปรากฏว่าเอ๊ะมันไม่
00:03:19 → 00:03:23ได้อ่ะคุณภาพไม่ค่อยดีไม่ได้ดักใจเลยท้า
00:03:23 → 00:03:26สุดก็ต้องไปให้แม่หาแล้วประส่งมาให้ที่
00:03:26 → 00:03:30ญี่ปุ่นจากตรงนั้นมันทำให้เรารู้สึกว่า 1
00:03:30 → 00:03:33นะฮะช้านี่มันดูเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตโดย
00:03:33 → 00:03:35ที่เราไม่ไม่ไม่เคยรู้สึกตัวมาก่อนเพราะ
00:03:35 → 00:03:38อยู่บ้านเนี่ยช้าแล้วไม่ต้องซื้ออ่ะก็มี
00:03:38 → 00:03:41อยู่ที่บ้านอยากกินเราก็จับใส่กระป๋อง
00:03:41 → 00:03:45ควักจากกระป๋องมานั่งชมกินกันนะฮะอันที่ 2
00:03:46 → 00:03:50เรารู้ว่าอ่าช้าที่เราดื่มได้มันมีเกรด
00:03:50 → 00:03:54ระดับนึงต่ำกว่านั้นเราก็ไม่ดื่มอืแลไอ้
00:03:54 → 00:03:56เกรดที่ดื่มเนี่ยก็ไม่ใช่ว่าจะหาได้ง่าย
00:03:56 → 00:04:01สักเท่าไหร่อืจุดนั้นอาจจะเป็นจุดที่แรก
00:04:01 → 00:04:04เริ่มนะฮะที่ทำให้รู้สึกว่าเอ้เรามีความ
00:04:04 → 00:04:08ผูกพันกับการดื่มชาแลในช่วงนั้นพอได้ชาไป
00:04:08 → 00:04:13อนะฮะสิ่งนึงที่เกิดขึ้นก็คือว่าเวลา
00:04:13 → 00:04:17เรียนมันก็มีแรงกดดันมีอะไรพอสมควรในช่วง
00:04:17 → 00:04:19เช้านะฮะตอนที่ก่อนออกจากบ้านทุกวันผมจะ
00:04:19 → 00:04:23ต้มชาดื่มตั้งแต่ตอนต้มน้ำเอาน้ำใส่กานะ
00:04:23 → 00:04:27ฮะตั้งแก๊สรอน้ำเดือดมาเตรียมชาใส่
00:04:27 → 00:04:31อุปกรณ์ชงแล้วก็ชงชาดือดื่มไปเรื่อยๆจน
00:04:31 → 00:04:35กว่าชาจะจืดมันปรากฏว่ามันเป็นช่วงเวลา
00:04:35 → 00:04:37ที่เรารีกมากแล้วเราเหมือนกับชีวิตเรามี
00:04:37 → 00:04:41อยู่แค่ตรงหน้านี้ทีเดียวไอ้ความกังวล
00:04:41 → 00:04:43อะไรอื่นๆมันรู้สึกมันถูกโยนทิ้งออกไป
00:04:43 → 00:04:48ชั่วคราวชีวิตมันมีแค่เนี้ยตรงหน้าแล้วก็
00:04:48 → 00:04:51ผมคิดว่าหลายคนเนี่ยมีโมเมนแบบนี้ฮะแต่
00:04:51 → 00:04:53อาจจะอย่างอื่นก็ได้ฮะบางคนก็เข้าหน้ำบาง
00:04:53 → 00:04:57คนก็อาบน้ำร้อนบางคนก็อ่านหนังสือซึ่งของ
00:04:57 → 00:04:59สำหับผมเองเนี่ยผมคิดว่าไอ้การชงชากัน
00:04:59 → 00:05:02ดื่มชาเนี่ยเป็นสิ่งที่ทำให้เราสามารถ
00:05:02 → 00:05:04กลับมาอยู่กับปัจจุบันแล้วก็ทิ้งอย่าง
00:05:04 → 00:05:08อื่นที่ตัดความกังวลออกไปได้หลังจากนั้น
00:05:08 → 00:05:12เราค่อยไปสู้กับอุปสรรคในชีวิตต่อไปจบโท
00:05:12 → 00:05:14นี้จบนั่นไหนแล้วโทรผมจบ molecular
00:05:15 → 00:05:16Biology ฮะ
00:05:16 → 00:05:20ออที่ญี่ปุ่นอ่าไม่ฮะกลับมาจบที่มหิดลนะ
00:05:20 → 00:05:24ฮะออแล้วแล้วยังไงฮะจาก ular Biology
00:05:24 → 00:05:28อ้าจริงๆจบตรีเภสัชก่อนแล้วก็ไปเรียน
00:05:28 → 00:05:31ญี่ปุ่นแต่ก็รู้สึกว่าไปกับมันไม่ค่อยไหว
00:05:31 → 00:05:34ถึงจุดนึงก็ถามตัวเองนะฮะทำไมญี่ปุ่นเรา
00:05:34 → 00:05:37ต้องการอะไรบ้างอืตอนนั้นเราอยากจะเรียน
00:05:37 → 00:05:40รู้เทคนิคการตัดต่อ genetic engineering
00:05:40 → 00:05:43ผ่านไปสักปีกว่าๆว่าเอ๊ผมก็ทำได้หมดแล้ว
00:05:43 → 00:05:48นะออือส่วนเรื่องการทำงานก็รู้สึกไม่ค่อย
00:05:48 → 00:05:52เข้าขากับทีมเท่าไหร่อือการสื่อสารเราไม่
00:05:52 → 00:05:56ค่อยเข้าขากันอือยู่ไปรู้สึกมันค่อนข้าง
00:05:56 → 00:06:00จะเป็นความกดดันมากพอสมควรอืก็เลยเลือก
00:06:00 → 00:06:03ที่อกับดีกว่าอืแล้วกลับมาเรียนต่อโทรที่
00:06:03 → 00:06:08มหิดลนะฮะใน molecular Biology แล้วก็
00:06:08 → 00:06:10หลังจากนั้นนะฮะก็บรรจุมาทำงาน
00:06:10 → 00:06:14มหาวิทยาลัยแล้วก็ไปอ่าต่อเอกที่
00:06:14 → 00:06:19ฝรั่งเศสไปทำเรื่องอ่าการดีไซน์อ่า
00:06:19 → 00:06:22โมเลกุลของโปรตีนสำหรับใช้เป็นวัคซีนต้น
00:06:22 → 00:06:26แบบในสำหรับซีน HIV อือืแล้วก็กลับมา
00:06:26 → 00:06:30เนี่ยฮะโอ้แล้วเส้นทางจากคนเป็นลกู
00:06:30 → 00:06:34biologist เนี่ยซึ่งมันค่อนข้างนชมากๆทำ
00:06:34 → 00:06:38งานในห้องแลบวิจัยแบบโอ้โหหลังบ้านสุดๆ
00:06:38 → 00:06:42เลยการมาเป็นคนหน้าบ้านชงชาได้ยังไงครับ
00:06:42 → 00:06:46พอกลับมาฮะแล้วก็กลับมาทำงานกับราชการทำ
00:06:46 → 00:06:49ไปถึงสักระยะนึง่ะฮะเกือบ 10 ปีเรารู้สึก
00:06:49 → 00:06:51ว่าเอ๊ะชีวิตเรากับราชการมันไม่น่าจะไป
00:06:51 → 00:06:54ด้วยกันได้อ่ะออกดีกว่าอืปัญหามันมันไม่
00:06:55 → 00:06:59ใช่สิ่งที่เราต้องการในชีวิตอื
00:06:59 → 00:07:02แล้วยังไงครับแล้วแล้วก็เลยออกมานะฮะก็ทำ
00:07:03 → 00:07:08งานอยู่บริษัทอ่าไอเทคของเพื่อนแป๊บนึงอ
00:07:08 → 00:07:11แล้วเสร็จแล้วก็มาเปิดเริ่มเปิดทำร้านชา
00:07:11 → 00:07:15แบบเล็กๆอนะฮะทำไมต้องชาฮะ
00:07:15 → 00:07:19เอ่าทำไมถึงชาฮะอรู้สึกว่านอกจากงาน
00:07:19 → 00:07:21วิทยาศาสตร์แล้วชาน่าจะเป็นส่วนหนึงที่
00:07:21 → 00:07:25เรารู้ดีที่สุดสำหรับตัวเราเองอนะฮะออืๆๆ
00:07:25 → 00:07:27ก็เลยตอนแรกก็ไปทำเป็นมุมชาเล็กๆใน
00:07:27 → 00:07:30พิธภัณฑ์ชาวบางกอกอฮะันกึ่งเป็นร้านกึ่ง
00:07:30 → 00:07:34เซอวิสทำกิจกรรมของพิพันธ์ไปด้วยอืแล้วก็
00:07:34 → 00:07:39ท้ายสุดก็ต้องอมันมีร้านตรงยาวราชนะฮะที่
00:07:39 → 00:07:41คุณแม่รู้จักเทำขนมเปี๊ยแล้วเอายุมากแล้ว
00:07:41 → 00:07:44อยากเลือกทำแล้วก็ถามคุณแม่มีใครอยากเซ็ง
00:07:44 → 00:07:48มั้ยแม่ก็มาถามผมอ่ะผมก็ไปคุยกับเพื่อนก็
00:07:48 → 00:07:51ปรากฏว่าอ่ะก็เซ้งขึ้นมาก่อนแล้วกัน
00:07:51 → 00:07:55เดี๋ยวจะทำอะไรค่อยว่ากันอืไปๆมาๆเราก็
00:07:55 → 00:07:57อ่ะเริ่มทำร้านจากตรงนั้นนนะฮะแต่ตอนแรก
00:07:57 → 00:07:59เนี่ยเราก็ทำร้านแบบลักษณะคาเฟ่นะฮะ
00:08:00 → 00:08:01เสิร์ฟอะไรหลายๆอย่างแล้วก็ชมีชาเป็นส่วน
00:08:01 → 00:08:06หนึงพอไปๆเนี่ยเก็มานั่งดูปรากฏว่าเออเรา
00:08:06 → 00:08:10ตั้งคาเฟ่นะฮะเอ่อจุดเป้าหมายแรกนะฮะจุด
00:08:10 → 00:08:12ขายคือเราขายเป็นที่นั่งพักในเยาวราช
00:08:12 → 00:08:14เพราะเราไม่เห็นว่าเยาวราชมีที่นั่งพัก
00:08:14 → 00:08:17ปรากฏว่าไอ้ไอ้การขายเป็นจุดพักมันก็ได้
00:08:17 → 00:08:20่ะฮะแต่สิ่งที่เกิดขึ้นมาคือสิ่งที่เรา
00:08:20 → 00:08:24ตั้งใจนำเสนอที่มีคุณภาพดีลูกค้ามักยเห็น
00:08:24 → 00:08:27เซื้อเราในฐานะที่เป็นที่นั่งพักจริงๆ
00:08:27 → 00:08:30ด้วยต่อให้ทำกาแฟเค้าก็เห็นกาแฟนเราสุบทด
00:08:30 → 00:08:35แทนได้ด้วยอย่างระดับพีชลกูนี่จบยากหายาก
00:08:35 → 00:08:39แล้วเราลงมาทำชานี้เรากดดันมั้ยฮะตอนนั้น
00:08:39 → 00:08:41หรือเรารู้สึกว่าเอ้ยเราเ่าคือเราเป็นถือ
00:08:41 → 00:08:46ว่าเราเป็นผู้วิชาการระดับสูงเลยนะมันอ่า
00:08:46 → 00:08:48ตอนนี้ผมเริ่มอยากรู้็มันมันมาจากที่ว่า
00:08:48 → 00:08:50ผมถามตัวเองนะฮะว่าทำไมผมถึงเลือกทำงาน
00:08:50 → 00:08:54มหาวิทยาลัยออฮะผมคิดว่าผมอยากทำงานวิจัย
00:08:54 → 00:08:57แต่ไปถึงจุดนึงด้วยระบบราชการและอื่นๆนะ
00:08:57 → 00:09:00ฮะรู้สึกว่าการการทำงานในเป้าหมายแบบนั้น
00:09:00 → 00:09:04กับนิสัยส่วนตัวเองเนี่ยเราอยู่ในระบบแบบ
00:09:04 → 00:09:06นั้นได้ลำบากครับมันทำงานวิจัยแล้วลำบาก
00:09:06 → 00:09:12เกินไปครับก็เลยออกดีกว่ามันไม่ได้เซิร์ฟ
00:09:12 → 00:09:15สิ่งที่เราอยากทำได้แต่ตอนต้นอือันนี้ถาม
00:09:15 → 00:09:19แบบกว้างๆเลยนะคืออีก้คือโหเราเป็นระดับ
00:09:19 → 00:09:23นักวิชาการใหญ่มากนะระดับนี้อ่ะแต่เราลง
00:09:23 → 00:09:29มาทำชามันมีผลมั้ยว่าเฮ้ยเราระดับนี้ผม
00:09:29 → 00:09:32ไม่ไม่ค่อยคิดอ่ะมันมันก็ไม่ค่อยคิดเป็น
00:09:32 → 00:09:34งานอีกแบบนึงขออภัยคคำถามไม่ได้ต้องการจะ
00:09:34 → 00:09:37ดิสเครดิตหรือดูถูกคนทำชานะฮะแต่ว่าผม
00:09:38 → 00:09:40กำลังจะถามในฐานะแบบ mindset เราทั่วไป
00:09:40 → 00:09:43อ่ะซึ่งนักวิชาการอ่าทำชาเนี่ยผมก็มี
00:09:43 → 00:09:46mindset ของผมอยู่นะคือจริงๆผมก็ชอบดื่ม
00:09:46 → 00:09:48ชาครับสิ่งที่เกิดขึ้นมาสำหรับคนดื่มชาก็
00:09:49 → 00:09:51คือว่าเราก็ซื้อชาลองไปเรื่อยแบบที่บอก
00:09:51 → 00:09:54ตอนต้นนะฮะแต่ละคนจะมีขีดมาตรฐานชาที่กิน
00:09:54 → 00:09:57กับไม่กินอยู่ขีดนึงอืก็ปรากฏว่าเราก็จะ
00:09:57 → 00:10:00มีภูชาภูเขานึงที่เราไม่กินแล้วทิ้งเอา
00:10:00 → 00:10:04ไว้ออาฮะพอถ้าทำร้านชาผมว่าเอ๊ะเราเองเรา
00:10:04 → 00:10:07ก็มีชาที่เรากินแล้วคัดมาเยอะอะนะฮะเรา
00:10:07 → 00:10:10ไม่อยากให้คนอื่นต้องมาเดินซ้ำอืซื้อชา
00:10:10 → 00:10:13ทิ้งเหมือนเราเพราะฉะนั้นเวลาทำร้านชาเรา
00:10:13 → 00:10:16ก็คือเอาชาที่เราคัดแล้วที่เรากินมาใส่ใน
00:10:16 → 00:10:20ร้านส่วนหนึ่งที่เห็นก็คือว่าผมคิดว่านะ
00:10:20 → 00:10:23ฮะเราทำอะไรขายเนี่ยอย่างน้อยตัวเราเอง
00:10:23 → 00:10:26เราควรจะกินมันอาจจะไม่เลิศนะฮะแต่จะเรา
00:10:26 → 00:10:30จะไม่ทำของเร็วอือือว่าสำคัญมากในตลาดตอน
00:10:30 → 00:10:34เนี้ยหลายๆคนตัวเองกินแบบนึงขายอีกแบบนึง
00:10:34 → 00:10:38อืครับครับท้ายที่สุดเนี่ยมันก็จะเกิดว่า
00:10:38 → 00:10:41คุณคิดว่าคุณหาของดีได้นะฮะแต่คุณก็ปล่อย
00:10:41 → 00:10:43ของที่คุณไม่กินเข้าไปอยู่ในตลาดแล้วทุก
00:10:43 → 00:10:46คนทำแบบนี้หมดอืท้ายที่สุดตลาดจะเต็มไป
00:10:46 → 00:10:52ด้วยขยะอืๆครับจริงครับปัจจุบันร้าน
00:10:52 → 00:10:55ชื่อ Double Dog P room Double Dog
00:10:55 → 00:10:59แปลว่าหมา 2 ตัวครับทำไมฮะทำไมต้องชื่อเอ
00:10:59 → 00:11:02พี่เยาราชใช่มั้ยผมในรูปใช่เอ่อตอนที่ทำ
00:11:02 → 00:11:06ร้านน่ะฮะยทำกับเพื่อนคนนึงแล้วเราก็มีฮะ
00:11:06 → 00:11:10เอ๊ะตั้งชื่อร้านว่าอะไรดีนะเก็บอกว่า
00:11:10 → 00:11:14อฝันนะฮะก่อนเกิดร้านเอ้ยก่อนที่จะเปิด
00:11:14 → 00:11:17ร้านก็ฝันอีหมา 2 ตัวเข้ามาในฝันเค้าเออ
00:11:17 → 00:11:21แล้วก็เเชื่อว่าไอ้หมา 2 ตัวนั่นน่ะเป็น
00:11:21 → 00:11:24หมาเจ้าที่ออือฮึแล้วเสนอเค้าก็เสนอชื่อ
00:11:24 → 00:11:28ว่าอ่ะบิ Dog แล้วะกันอืก็อ่ะะผมก็บอก
00:11:28 → 00:11:31อ่ะะชื่อใช้ไปก่อนก็ได้ไม่ชอบทีหลังค่อย
00:11:31 → 00:11:35เปลี่ยนก็ยังได้ไม่เป็นไรลองได้เก็ใช้
00:11:35 → 00:11:37ชื่อนี้มาเรื่อยๆฮะกี่ปีแล้วครับ dou Dog
00:11:37 → 00:11:41ปีนี้ 14 ปีฮะอืเป็นยังไงครับตอนนี้การ
00:11:41 → 00:11:45ตอบรับของตลาดชาค่านิยมเป็นยังไงครับเอ่อ
00:11:45 → 00:11:48ผมว่าคนไทยเราก็ยังเป็นนิอยู่นะฮะในกรณี
00:11:48 → 00:11:52ที่เราโฟกัสไปที่อ่าชาค่อนข้างจริงจังไม่
00:11:52 → 00:11:55แต่งซีไม่แต่งกลิ่นเป็นช้าร้อนอีกต่างหาก
00:11:55 → 00:11:57แรกๆที่เปิดร้านเนี่ยเพื่อนที่ทำงาน
00:11:57 → 00:11:59marketting ก็ถามว่าเมืองไทยอากาศร้อน
00:11:59 → 00:12:01อย่างงี้ใครมันจะกินชาร้อนนึงเองป่ะเอ
00:12:01 → 00:12:03ครับๆจริงครับผมก็บอกว่าเออมันก็จริงเนาะ
00:12:03 → 00:12:06อืแล้วมันก็ทำให้เราเรียนรู้
00:12:06 → 00:12:10ว่าหลายๆอย่างคำตอบที่ที่ให้นะฮะเนื่อง
00:12:10 → 00:12:15จากการศึกษาเราเนี่ยมุ่งตลาดแสพฤติกรรม
00:12:15 → 00:12:18มันก็เป็นพฤติกรรมแสหมดเลย Marketing มัน
00:12:18 → 00:12:21อาจจะจริงสำหรับคนที่เจาะตลาดแสนะฮะพอเรา
00:12:21 → 00:12:24ทำเนี้ยมันกลายเป็นตลาดนิึแปลว่าคนส่วน
00:12:24 → 00:12:27ใหญ่อาจจะไม่กินชาร้อนก็ได้แต่มันจะมีคน
00:12:27 → 00:12:32กลุ่มนึงที่กินอืแค่คนกลุ่มเนี้ยมีมากพอ
00:12:32 → 00:12:36ให้ธุรกิจอยู่รอดได้มันก็รอด
00:12:36 → 00:12:40อืแล้วอยู่รอดมั้ครับมันก็พอรอดอ่ะฮะอื
00:12:40 → 00:12:44รอดไปได้ 14 ปีะอืๆแล้วที่เยาวราชนี่แปล
00:12:44 → 00:12:47ว่าคนจะต้องขับรถไปจอดไปกินอ่าส่วนใหญ่อ
00:12:47 → 00:12:51นะฮะจริงๆในในช่วงใหญ่ๆของร้านนะฮะประมาณ
00:12:51 → 00:12:557-8 ปีเราอยู่รอดได้ด้วยลูกค้าต่างชาติ
00:12:55 → 00:12:59เกือบหมดก็คือลูกค้าจีนอ่าไม่ใช่ฮะลูกค้า
00:12:59 → 00:13:04ยุโรปอือ่าอเมริกาอ้าเราก็รู้จักเราได้
00:13:04 → 00:13:08ยังไงะอันนี้ก็ทำให้เรารู้อีกว่าในเมื่อ
00:13:08 → 00:13:10เราใช้ทำการตลาดแบบนินะฮะอย่าไปใช้
00:13:10 → 00:13:13เครื่องมือแสฮะเพราะเครื่องมือแสจะทำ
00:13:13 → 00:13:16Marketing และอื่นๆจะยิงไม่โดนนิเลยอื
00:13:16 → 00:13:19เราให้พวกนิเนี่ยพูดกันปากต่อปากมันตรง
00:13:19 → 00:13:22เป้ามากกว่าใน Trip adviser ครับและอื่น
00:13:22 → 00:13:25ๆนะฮะอืผมเห็นรีวิวเยอะมาส่วนใหญ่มักจะ
00:13:25 → 00:13:27เป็นบอกเกิปากต่อปากแล้วเขาจะรู้ว่ากลุ่ม
00:13:28 → 00:13:31ลูกค้าที่มีรถนิยมแนวเดียวของเค้าอ่ะเป็น
00:13:31 → 00:13:33ยังไงเพราะฉะนั้นกลุ่มลูกค้านั้นจะตรงกับ
00:13:33 → 00:13:36ของเรามากกว่าปากต่อปากนี่เใช้เวลาในการ
00:13:36 → 00:13:41โตนะแต่มันโตแบบยั่งยืนอ่าขึ้นกับมองกลับ
00:13:41 → 00:13:43มาอีกทีอ่ะฮะเรื่องธุรกิจว่าเราต้องการ
00:13:43 → 00:13:46อะไรจากธุรกิจอฮะอือตอนนี้เนี่ยแม้ทั่ง
00:13:46 → 00:13:50ร้านอาหารและอื่นๆเรามองว่าเป็นธุรกิจตัว
00:13:50 → 00:13:53หนึ่งที่ทำกำไรอืแล้วถ้าสมมุติว่าอะไรก็
00:13:53 → 00:13:56ตามที่สามารถคำนวณและเทรด Off ไปด้วยเม็ด
00:13:56 → 00:13:59เงินได้หมดนะฮะท้ายที่สุดกิจกรรมที่เป็น
00:13:59 → 00:14:01ธุรกิจอันนั้นจะไม่มีคุณค่าอะไรเหลือเลย
00:14:01 → 00:14:04ฮะเพราะมันไม่สามารถยืนยันคุณค่าได้เพราะ
00:14:04 → 00:14:07มันซื้อได้ด้วยเงินหมดอือฮึยกตัวอย่างอนะ
00:14:07 → 00:14:09ฮะก็มีเพื่อนทำ Marketing ที่เป็นคำถาม
00:14:09 → 00:14:13ที่ดีเลยนะเอ้ยเรามีชาดีเนี่ยถ้าอัด
00:14:13 → 00:14:16Marketing ไปแล้วขายได้สมมุติน่ะนะฮะต้น
00:14:16 → 00:14:18ทุน 500 ขายได้
00:14:18 → 00:14:221,500 มันก็ดีใช่มยคนทำ Marketing บอก
00:14:22 → 00:14:25เลยก็ในเมื่อผมมีฝีมือเนี่ยทำให้คุณชาคุณ
00:14:25 → 00:14:28ขายได้ 1,500 คุณใช้ชาต้นทุน 500 ทำไมไม่
00:14:28 → 00:14:32ใช่าต้นทุน 50 บาทล่ะอืเป็นคำถามน่าคิดนะ
00:14:32 → 00:14:35ฮะคำถามคือว่าเราตอบได้มั้ว่าทำไมเราถึง
00:14:35 → 00:14:39ไม่เลือก 50 อเราอยากจะคงความคุณค่าของ
00:14:39 → 00:14:41เราอยู่อ่ามันเพราะเราต้องการนำเสนอ
00:14:41 → 00:14:43คุณค่าบางอย่างที่มันเจอใน 500 ไม่เจอใน
00:14:43 → 00:14:4850 อืแต่ถ้าเกิดบอกว่าเฮ้ยเอ็งคิดถูก
00:14:48 → 00:14:51แล้ว่ะ 50 ก็ได้รานั้นฉันทำชา 50 ขาย
00:14:51 → 00:14:541,500 กำไรก็เยอะเลย
00:14:54 → 00:15:00อืครับเข้าใจท้ายสุดคุณก็จะได้เม็ดเงิน
00:15:00 → 00:15:01มีแพลนยังไงใน
00:15:01 → 00:15:06ชีวิตสาขาเนี่ยที่ผมดูก็ยไม่ได้ขยายก็
00:15:06 → 00:15:10อยู่ที่เดิมมันทำขยายได้ยากนะฮะเพราะอะไ
00:15:10 → 00:15:13เพราะถ้าคุณขยายเนี่ยเพต้อง compromise
00:15:13 → 00:15:16คุณภาพที่จะลดไปสามารถหาเทรนคนที่ปล่อย
00:15:16 → 00:15:21มือให้ทำได้ไหอการเทนนิแล้วหาคนทำให้ดี
00:15:21 → 00:15:25แบบที่เราอยากทำนะฮะยากในระดับนึงเลยอื
00:15:25 → 00:15:28แสดงว่าที่ผ่านมาก็คือสาฟมีเข้ามีออกเข้า
00:15:28 → 00:15:32ออกเข้าออกแล้วมันก็เลยครับพอจะก้าวไปจาก
00:15:32 → 00:15:340นไป 1 ไป 2 ปั๊บมันก็ตกกลับไปที่ศูนย์
00:15:34 → 00:15:37ใหม่อืเพราะว่ามันค่อนข้างละเอียดมันค่อน
00:15:37 → 00:15:40ข้างเทรนแสดงว่าทุกวันนี้เนี่ยลูกค้าจะไป
00:15:40 → 00:15:43คุณตีเป็นคนชงเองให้เลยเหรออ่าจะมีชา
00:15:43 → 00:15:47กลุ่มนึงที่น้องที่ร้านชงได้แต่ชาอีก
00:15:47 → 00:15:49กลุ่มนึงผมสงวยไชงเอง
00:15:49 → 00:15:53อ๋อก็คือเราก็ชงให้เค้าอย่างงี้เลยอ่ะ
00:15:53 → 00:15:55นั่งดื่มกันอย่างนี้เลยอืมเหมือนอาหาร
00:15:55 → 00:15:59ญี่ปุ่นบางชนิดที่แบบเข้ามาเชฟจะเสิร์ฟ
00:15:59 → 00:16:02ให้ครับอืมันนี้ต้องจองคิวอะไรมั้ยครับ
00:16:02 → 00:16:04ปกติอ่าจองไว้ดีกว่าฮะใช่มั้ยฮะเพราะบาง
00:16:04 → 00:16:07ทีไปแล้วคิวไม่ได้ใช่มั้ยฮะ
00:16:07 → 00:16:11ครับทำไมถึงหลงไหลชายขนาดนั้นฮะเพราะอะไร
00:16:11 → 00:16:14ฮะหรือไม่รู้มันเป็นคำถามที่ตอบไม่ได้ฮะ
00:16:14 → 00:16:16อืเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ความหลงใหลเนี่ย
00:16:16 → 00:16:19เรารู้ตัวจริงๆว่าเราเอ้ยเราชอบน่าจะตั้ง
00:16:19 → 00:16:21แต่ซักประมาณปี
00:16:21 → 00:16:261995 มะตอนที่ไปญี่ปุ่นแล้วหลังจากนั้น
00:16:26 → 00:16:29อ่าผมว่าคนที่มีอิทธิพล
00:16:29 → 00:16:32คนนึงอ่ะนะฮะคืออาจารย์สุรักษ์ศิวรักษ์ใน
00:16:32 → 00:16:35ช่วงนึงที่ผมไปฝรั่งเศสแล้วแกไปประชุมที่
00:16:35 → 00:16:37ยูเนสโกแล้วเราก็เจอกันบ่อยได้คุยอะไร
00:16:37 → 00:16:41หลายๆอย่างเรียนรู้หลายอย่างจากอาจารย์
00:16:41 → 00:16:45มากแล้วแกเป็นนักวิจารณ์ที่ค่อนข้างจะตรง
00:16:45 → 00:16:49ไปตรงมาอืแกเป็นคนที่มีเทสเรื่องรสนิยม
00:16:49 → 00:16:52เรื่องอาหารเรื่องเครื่องดื่มอะไรดีนะฮะ
00:16:52 → 00:16:55ฉะนั้นผมก็ชงชาให้แกแกมักจะให้คำวิจารณ์
00:16:55 → 00:16:59หลายๆอย่างที่จี้ใจมากอืจนเราก็ต้องชงชา
00:16:59 → 00:17:02ให้มันดีดีขึ้นแล้วก็หาชาอื่นๆอืๆๆจะเป็น
00:17:02 → 00:17:06ตัวกระตุ้นให้เกิดพัฒนาการในการค้นหาชงชา
00:17:06 → 00:17:09ไปเรื่อยๆแล้วทุกวันนี้มันจบรยังการค้นหา
00:17:09 → 00:17:13หรือยังทำไปเรื่อยๆเรียนรู้ไปเรื่อยๆเชา
00:17:13 → 00:17:15ที่เข้ามาในชีวิตแล้วรู้สึกตื่นเต้นมี
00:17:15 → 00:17:17น้อยลง
00:17:17 → 00:17:23อืแต่มันก็แล้วแต่โอกาสนะฮะว่าจะเจออะไร
00:17:23 → 00:17:27บ้างคำถามสุดท้ายเบื่อมครับทำสิ่งเดิมๆ
00:17:27 → 00:17:30ทุกๆวันเป็นเวลา 10 กว่าปีมันรู้สึกเบื่อ
00:17:30 → 00:17:34มฮะมันด้านนึงนะฮะที่ทำให้เราเรียนรู้ก็
00:17:34 → 00:17:38คือว่าตอนผมไปทำงานอยู่มหาวิทยาลัยถึงแม้
00:17:38 → 00:17:42ว่าเราจะชอบงานวิจัยมันก็มีงานอ่างาน
00:17:42 → 00:17:44กระดาษงานบริหารจัดการนู่นนี่นั่นซึ่ง
00:17:44 → 00:17:47เป็นงานที่เราไม่ชอบเข้ามาในชีวิตอือทำ
00:17:47 → 00:17:49ร้านชาจริงๆก็เหมือนกันนะฮะมันมีส่วน
00:17:49 → 00:17:53หนึ่งของชาที่เราชอบตอนแรกที่ที่ทำร้านชา
00:17:53 → 00:17:57ฮะภาฝันก็คือว่าเอ้ยดีจังเลยนะเราก็จะมี
00:17:57 → 00:18:01ร้านชาแล้วเสร็จแล้วเราก็จะได้ชิมชาบ่อยๆ
00:18:01 → 00:18:05อืแต่ในความเป็นจริงเนี่ยพอทำเป็นการเป็น
00:18:05 → 00:18:08งานเข้าชาที่ผ่านมาชิมทุกตัวมันไม่ว่าดี
00:18:08 → 00:18:11ตลอดนะฮะแล้วส่วนใหญ่มักจะแย่ออือแล้ว
00:18:11 → 00:18:14บังคับบางทีเนี่ยมันเป็นไฟท์บังคับที่เรา
00:18:14 → 00:18:17ไม่ชิมก็ไม่ได้เพราะมันเป็นงานแบบหนึ่งอ
00:18:17 → 00:18:20หลายครั้งเนี่ยมันแย่มากขนาดรู้สึกว่า
00:18:20 → 00:18:22เฮ้ยทำไมฉันต้องชิมชาเพื่อแลกด้วยชีวิต
00:18:22 → 00:18:25ด้วยนะเนี่ยอือบางครั้งนี้ป่วยมากครับแบบ
00:18:25 → 00:18:28ปวดท้องจนเดินไม่ได้เลยอ๋อเหรอเพชาบาตัว
00:18:28 → 00:18:31อือืแล้วก็มันก็มีเรื่องอื่นๆฮะทั้ง
00:18:31 → 00:18:35บริหารจัดการความจู้จี้จุกจิกงานขายก็
00:18:35 → 00:18:38เป็นอะไรที่ผมไม่ชอบอีกอันนึงออือๆมันติ
00:18:38 → 00:18:40นี้เป็นมีความเป็นศิลปะเยอะมากซึ่งมันจะ
00:18:41 → 00:18:44ไม่ถนัดงานขายมันแน่นอนอยู่แล้วอาริอ่ะ
00:18:44 → 00:18:48เป็น T อิอืแล้วทำยังไงฮะแล้วมันคายไปได้
00:18:48 → 00:18:51นะฮะคือแต่ว่าเพียงแต่ว่ามันก็อาจจะไม่
00:18:51 → 00:18:54ได้หวือหวาแบบยอด 10 ล้านต่อปีแล้วแล้ว
00:18:54 → 00:18:59บริหารความเบื่อกับงานเดิมๆยังไงครับ
00:18:59 → 00:19:03หาอย่างอื่นทำแล้วไม่ก็หาคนอื่นมาทำงาน
00:19:03 → 00:19:07ที่เราเบื่ออืแล้วทุกวันนี้เบื่อยังครับ
00:19:07 → 00:19:08หรือยังไม่เบื่อ
00:19:08 → 00:19:11อ่ามันก็มีปัญหาจุกจิกจุจิเข้ามาเรื่อยใน
00:19:11 → 00:19:15ร้านน่ะฮะมันทำให้รู้ว่าเอ๊ะเเราทำร้านท 1
00:19:15 → 00:19:18เนี่ยมันจุกจิกมากเลยนะไม่มีของเสียต้อง
00:19:18 → 00:19:19ซ่อมไอ้นู่นไอ้
00:19:19 → 00:19:26นี่น้ำท่วมเอชักโกตันอืมันเป็นหลายๆอย่าง
00:19:26 → 00:19:29ที่เข้ามาให้ให้ให้เห็นภาพมากขึ้นนะฮะมัน
00:19:29 → 00:19:32เหมือนกับว่ามนุษย์เราไม่สามารถที่จะ
00:19:32 → 00:19:35เลือกเหรียญหน้าเดียวได้อืสมมุติหน้าที่
00:19:35 → 00:19:37เป็นชาเป็นหน้าที่เราเลือกครับแต่มันจะมี
00:19:37 → 00:19:39หน้าอีกหน้านึที่ติดอยู่ข้างหลังของมัน
00:19:39 → 00:19:42น่ะที่ไม่เลือกมันก็มาด้วยอ่ะอแล้วเรา
00:19:42 → 00:19:45ต้องต้องแม้กระทั่งในชีวิตราชการในร้านชา
00:19:45 → 00:19:48ก็ดีมันแค่เปลี่ยนไอ้เหรียญดัก้อยที่เรา
00:19:48 → 00:19:50ไม่ชอบเป็นอย่างอื่นน่ะเราต้องเรียนรู้
00:19:50 → 00:19:52ที่จะรับไอ้ตรงนั้นแล้วอยู่กับมันให้ได้
00:19:52 → 00:19:55อืครับอันนี้ค่อนข้างนึกซึ้งนะเพราะเหตุ
00:19:55 → 00:19:59ผลที่ผมตั้งใจถามก็คือคนที่เขาเป็นอัแล้ว
00:19:59 → 00:20:03ทำงานนชมากๆเนี่ยพอทำไปถึงจุดนึงเนี่ยมัน
00:20:03 → 00:20:07จะมีความเบื่อโดยธรรมชาติมันจำเจเขอใช้คำ
00:20:07 → 00:20:09ว่ามีความเบื่ออันเนื่องมาจากความจำเจ
00:20:09 → 00:20:12เพราะเาเก่งแล้วอ่ะเาผ่านอะไรมาเรื่อง
00:20:12 → 00:20:14เดิมๆเดิมๆิๆๆๆๆ 10 ปีแล้วก็ยังทำเดิมๆ
00:20:15 → 00:20:16มันจะมีความจำเจแล้วแบบมันไม่มีการ
00:20:17 → 00:20:20กระตุ้นโดปามีนเท่าไหร่อย่างที่คุณตี๋
00:20:20 → 00:20:23พยายามจะบอกว่าสำหรับใครที่กำลังผ่านฟด
00:20:23 → 00:20:26นั้นก็ต้องเข้าใจครับมันเหรียญมันก็มี
00:20:26 → 00:20:28หลายด้านสิ่งที่เราชอบมันก็จะตามมาสิ่ง
00:20:29 → 00:20:31ที่เราไม่ถนัดและเราไม่ชอบก็ต้องหาวิธี
00:20:31 → 00:20:34อยู่กับมันแล้วก็อย่างที่บอกอย่างที่คุณ
00:20:34 → 00:20:37ตีแนะนำก็คือก็หาอย่างอื่นทำนะครับแล้วก็
00:20:37 → 00:20:40แก้ปัญหาไปหรือหาคนอื่นมาทำนะครับนี่คือ 2
00:20:40 → 00:20:43เทคนิคเหรียญด้านที่เราชอบนนะฮะผมคิดว่า
00:20:43 → 00:20:46มันไม่ใช่ด้านที่เบื่ออืมันเหมือนงาน
00:20:46 → 00:20:48วิชาการที่เราคุ้ยไปได้เรื่อยๆอ่ะมันมี
00:20:48 → 00:20:52โจทย์ใหม่ๆเกิดขึ้นมาเรื่อยๆฮะอือแต่ด้าน
00:20:52 → 00:20:55ที่มันเบื่อจริงๆคือด้านบริหารจัดการอื่น
00:20:55 → 00:20:59ๆทำบัญชีอะไรที่เราไม่ชอบอฮะแต่ในในในตัว
00:20:59 → 00:21:02งานที่เราทำให้เคิดว่าชอบแล้วเบื่อมันอาจ
00:21:02 → 00:21:05จะต้องตั้งคำถามกับเราเองใหม่นะฮะว่าจริง
00:21:05 → 00:21:08ๆแล้วเรามองหาอะไรในนั้นแล้วเรายังมีไอ้
00:21:08 → 00:21:09สิ่งนั้นอยู่
00:21:09 → 00:21:11ม
00:21:11 → 00:21:16ครับสำหรับเด็กวัยรุ่นรุ่นใหม่ที่ตอนนี้
00:21:16 → 00:21:20กำลังอาจจะประสบปัญหาเศรษฐกิจนะฮะถดถอย
00:21:20 → 00:21:24หน่อยนะครับคุณตี๋แนะนำว่า
00:21:24 → 00:21:29ชาเป็นทางเลือกให้เค้าลองศึกษา
00:21:29 → 00:21:33เป็นธุรกิจใหม่ที่เควรจะหันมาลองมั้ย
00:21:33 → 00:21:36เพราะเป็นธุรกิจศิลปะแนะนำยังไงดีครับ
00:21:36 → 00:21:40เด็กรุ่นใหม่นะฮะอันนึงที่ที่ที่เจอนะฮะ
00:21:40 → 00:21:44ในน้องหลายๆคนที่ทำงานกับเพื่อนเอ้ยกับคน
00:21:44 → 00:21:46แวดล้อม
00:21:46 → 00:21:52อ่าผมว่าเค้ามีอันนึนะฮะไม่มีความชัดเจน
00:21:52 → 00:21:54ว่าตัวเองจริงๆชอบอะไร
00:21:54 → 00:21:58อืชานะฮะเป็นอันนึ่งที่ลองได้ฮะเข้ามาลอง
00:21:58 → 00:22:02ไม่ชอบก็ออกไป้าชอบก็ต่ออืคราวเนี้ที่
00:22:02 → 00:22:04สำคัญที่สุดต้องหาสิ่งที่ตัวเองชอบแล้ว
00:22:04 → 00:22:09อยู่กับมันได้ให้ให้เจออืบางทีเราเป็นโรค
00:22:09 → 00:22:12ที่ใช้ความคิดมากไปหน่อยเราคิดว่าเราชอบ
00:22:12 → 00:22:16อ่ะแต่จริงๆมันไม่ชอบครับถ้าใช้ชาส่วนนึง
00:22:16 → 00:22:18ถ้าเป็นเครื่องมือได้ก็คือว่าที่พูดมา
00:22:18 → 00:22:21ตลอดทั้งทั้งรายการนะฮะกลับมาดูตัวเองฮะ
00:22:22 → 00:22:26ว่าเรารู้สึกยังไงกับมันแล้วก็อย่าหลอก
00:22:26 → 00:22:28ตัวเองอื
00:22:28 → 00:22:32ถ้าเขารู้สึกว่าเาชอบแล้วเรู้สึกว่าเอยาก
00:22:32 → 00:22:36ลองธุรกิจชาคุณตรีแนะนำยังไงในฐานะรุ่น
00:22:36 → 00:22:39พี่ผ่านมาเยอะล่ะอ่ามันก็มันก็เป็นธุรกิจ
00:22:39 → 00:22:42ตัวนึงฮะต้องถามตัวเองว่าจริงๆต้องการคุณ
00:22:42 → 00:22:45ค่าที่นำเสนอคืออะไรอือฮึแต่ถ้าเกิดตอบ
00:22:45 → 00:22:48ว่าโอ๊ยอยากได้กำไรเยอะๆเร็วๆอือๆมันก็ทำ
00:22:48 → 00:22:52ได้ฮะเป็นธุรกิจชาแบบตามกระแสอือก็คุณก็
00:22:52 → 00:22:56ต้องรู้่ะฮะว่าเข้ามาคุณต้องการอะไรอีกัง
00:22:56 → 00:23:00นั้นคุณก็จะเข้ามากะทำธุรกิจสัก 3 ปีโกย
00:23:00 → 00:23:03กำไรให้ได้เยอะๆจบแล้วชันก็ไปทำตัวใหม่อ
00:23:03 → 00:23:06อือ่านี่ก็เป็นทางนึงอีกทางนึงสำหรับคน
00:23:06 → 00:23:10ที่แบบอินกับชาอยากทำให้มันเป็นเหมือนคุณ
00:23:10 → 00:23:14ี๋ฮะเป็นเป็น Value Business ทำไปเรื่อย
00:23:14 → 00:23:18ๆคือเดิม่ะนะฮะมันมองในเรื่องร้านอาหารก็
00:23:18 → 00:23:23ได้นะฮะในยุคก่อนซัก 80 เวลาคนที่มี
00:23:23 → 00:23:26ธุรกิจร้านอาหารน่ะนะฮะเจะมองว่าธุรกิจ
00:23:27 → 00:23:28เนี่ยมันเหมือนทรัพย์สินอันนึงที่ส่งต่อ
00:23:29 → 00:23:31ให้ลูกลานได้เพราะทุกวันมันจะมีเงินสด
00:23:31 → 00:23:33เข้าก้อนนึงที่เคาดหวังได้เลยเพราะฉะนั้น
00:23:33 → 00:23:37เป็นตัว generate รายได้ระยะยาวส่งต่อไป 2
00:23:37 → 00:23:41รุ่น 3 รุ่นอืพอเริ่มหลังจากปี 80 ไป
00:23:41 → 00:23:44ธุรกิจอาหารเริ่มเปลี่ยนนะฮะเริมมี
00:23:44 → 00:23:48อุตสาหกรรมอาหารเข้ามาทำลายสาขาทำเป็น
00:23:48 → 00:23:51ครัวอุตสาหกรรมสเกลอุตสาหกรรมเนี่ยแน่นอน
00:23:51 → 00:23:56ต้นทุนถูกลงพวกที่เป็น stand alone เป็น
00:23:56 → 00:23:58family business เนี่ยที่มีสาขาเดียว
00:23:58 → 00:24:02แทบจะสู้ไม่ได้เลยถ้าอือคุณยังจับกลุ่ม
00:24:02 → 00:24:06เป้าหมายอันเดียวกันอือนะฮะแล้วพอหลังจาก
00:24:06 → 00:24:08เนี้ยไปเนี่ยจากยุคอุตสาหกรรมที่เป็น
00:24:08 → 00:24:12แฟรนไชส์ขยายเชนขยายสาขาตอนนี้เป็นธุรกิจ
00:24:12 → 00:24:17อาหารที่โกยกำไรตามเทรน์อืปั่นแล้วก็ออก
00:24:17 → 00:24:19คำถามคือแต่ธุรกิจลักษณะแบบเนี้ยคุณก็
00:24:19 → 00:24:22ต้องเลือกก่อนว่าคุณอยากเป็นใคร
00:24:22 → 00:24:24[เพลง]
00:24:24 → 00:24:29อืครับค่อนข้างลึกครับดีครับก็สำหรับน้อง
00:24:29 → 00:24:34ใหม่ที่อยากจะลงมาในวงการนะครับแล้วอาจจะ
00:24:34 → 00:24:38คิดว่าทำชาเป็น Option ก็อย่างที่คุณตี๋
00:24:38 → 00:24:41แนะนำลองตั้งคำถามดีๆรู้ให้ชัดคือคำว่า
00:24:41 → 00:24:43รู้ให้ชัดมันเป็นอะไรที่ยากนะอันนี้ผมผม
00:24:44 → 00:24:47เข้าใจแล้วก็ผมก็เข้าใจคุณตี๋ว่าอย่าง
00:24:47 → 00:24:49น้อยเราต้องรู้ก่อนว่าเฟรมเวิร์คเราอยาก
00:24:49 → 00:24:52ทำแบบไหนต้องซื่อสัตย์กับตัวเองอย่าที่
00:24:52 → 00:24:56คุณตี๋บอกอยากโกยแล้วออกโอเคแฟรก็เปิด
00:24:56 → 00:24:59ประตูอีกแบบนึงแต่ถ้าอยากทำธุรกิจที่มัน
00:24:59 → 00:25:02ส่งต่อยั่งยืนก็ต้องเปิดประตูอีกแบบนึง
00:25:02 → 00:25:06แล้วค่อยๆเรียนรู้หาจุดยืนเพราะต้นทุนเรา
00:25:06 → 00:25:10อาจจะสูงกว่าเอ่ออุตสาหกรรมที่เา้ามาเป็น
00:25:10 → 00:25:14แสนะครับแต่ถ้าจุดยืนเราชัดเจนทำไปเรื่อย
00:25:14 → 00:25:18ๆเราก็อาจจะ Win Over The Race ได้ผม
00:25:18 → 00:25:21ครับขอเพิ่มนิดนึงฮะตอบคำถามที่มันดูเป็น
00:25:21 → 00:25:25รูปธรรมดีกว่าอ่าคือตอนที่ไปอยู่เปิดร้าน
00:25:25 → 00:25:28ชายอยู่เยาวราชเนี่ยข้อดีก็คือว่าเราก็มี
00:25:28 → 00:25:32เพื่อนพ่อค้าแถวนั้นคุยไอเดียนึงที่ผมคิด
00:25:32 → 00:25:36ว่าเจ๋งมากเลยคือถ้าอยากทำร้านชานะฮะต้อง
00:25:36 → 00:25:40บอกก่อนลองได้แล้วคุณจะรู้ว่าคุณชอบมัน
00:25:40 → 00:25:44จริงๆมเพราะคุณได้จับของจริงเลยอือานี้คำ
00:25:44 → 00:25:46ถามที่ตามมาก็คือคุณพร้อมที่จะเจ๊งเท่า
00:25:46 → 00:25:50ไหร่อืไอ้นั้นน่ะคือ budget ของคุณในการ
00:25:50 → 00:25:55ทำร้านนะฮะพอถ้าทำไปถึงตรงนั้นปั๊บแล้ว
00:25:55 → 00:25:58มันร้านมันด้วยอะไรก็ตามมันไม่สามารถไป
00:25:58 → 00:26:02ต่อได้มันต้องจบฮะอือมันจะทำให้ไม่เข้า
00:26:02 → 00:26:05เนื้อไม่ใช่เอาเงินลงไปเรื่อยๆๆมันก็จะจม
00:26:05 → 00:26:09เข้าเนื้อไปเรื่อยๆแล้วก็ถอนตัวไม่ได้
00:26:09 → 00:26:13อืครับคือถ้าอยากจะลองนะฮะก็พร้อมถามตัว
00:26:13 → 00:26:16เองเลยว่าถามตัวเองแล้วพร้อมจะเจ๊งเท่า
00:26:16 → 00:26:18ไหร่เจ๊งเท่าไหร่ครับอันนี้ก็เป็นคแล้วก็
00:26:18 → 00:26:22งบตัวนั้นตั้งครับสุดยอดครับวันนี้ถือว่า
00:26:22 → 00:26:24เป็นเป็นพคที่ค่อน
00:26:24 → 00:26:29ข้างผมว่าได้ได้คุยกับมนุษย์ศิลปะคนนึง
00:26:29 → 00:26:31แล้วก็ถ้าตั้งใจพันคุณตี๋จริงๆเนี่ยค่อน
00:26:31 → 00:26:34ข้างลึกซึ้งนะครับสังเกตว่าคนๆนึงเนี่ย
00:26:34 → 00:26:38มันต้องผ่านชีวิตมาพอสมควรเคถึงจะตอบได้
00:26:38 → 00:26:42ว่ามันไม่มีกฎเกณฑ์ฟังดีๆนะครับผมพยายาม
00:26:42 → 00:26:46จะถามคุณตี๋อยู่หลายๆคำถามแอบๆถามว่ามีกฎ
00:26:46 → 00:26:50อันนี้มยทำได้ยังไงแต่สิ่งที่ผมได้แล้วผม
00:26:50 → 00:26:53เข้าใจเลยว่าแกผ่านมาเยอะละคนเราผ่านมา
00:26:53 → 00:26:55เยอะจนถึงจุดนึงจะบอกเลย there is No
00:26:55 → 00:26:58rule there is No rule คนที่ยังไม่
00:26:59 → 00:27:02ผ่านอะไรนี่แหละหรือผ่านน้อยจะบอกเลยว่า
00:27:02 → 00:27:05มันมีกฎที่ 1 กฎที่ 2 กฎที่ 3 มันเป็นเฟส
00:27:05 → 00:27:08ของการเรียนรู้จริงๆครับก็ขอบคุณจริงๆนะ
00:27:08 → 00:27:11คุณตี๋ผมว่าเป็นพแสที่นอกจากจะได้เรื่อง
00:27:11 → 00:27:15ชาแล้วเนี่ยพาร์ท 2 เนี่ยก็ได้เรื่อง
00:27:15 → 00:27:20ศิลปะแนวความคิดแล้วก็ตั้งคำถามให้สำหรับ
00:27:20 → 00:27:24เราคนที่อยากจะเริ่มธุรกิจเปิดโอกาสลองดู
00:27:24 → 00:27:28สำหรับใครที่ที่สนใจหรืออยากลองเนี่ย
00:27:28 → 00:27:31สามารถเข้าไปหาพี่ตี๋ได้มั้ยได้ฮะที่ก็
00:27:31 → 00:27:35ที่ร้านนะฮะ Double Dog แล้วก็จะให้ดีนะ
00:27:35 → 00:27:38ฮะอ่าส่งข้อความมานัดกันก่อนก็ได้ฮผมจะ
00:27:38 → 00:27:41ได้จัดเวลาได้ครับดุ่ยๆเข้ามาเนี่ยบางที
00:27:41 → 00:27:44ผมต้องเอาไปเก็บของซื้อของเข้าร้านอื่นๆ
00:27:44 → 00:27:46ก็อาจจะไม่เจอครับคุณตี๋ทำคอร์สทำอะไร
00:27:46 → 00:27:48มั้ยฮะปกติอ่ามีทำ workshop บ้างฮะเป็น
00:27:48 → 00:27:53ระยะๆในวิชาใหญ่ๆผมจะทำ 2 แนวฮะอันนึงชิม
00:27:53 → 00:27:57อนะฮะให้รู้จำแนกรถได้อันนึงเรื่องการชบอ
00:27:57 → 00:27:59work shop ที่ไนที่ร้านเลยอ๋อเหรอครับ
00:27:59 → 00:28:01อ่ะแล้วติดติดตามใน Facebook ใช่มั้ยฮะ
00:28:01 → 00:28:03อ่าใช่ครับแต่บางคนถ้าอยากได้เวิร์คชอป
00:28:04 → 00:28:07พิเศษอะไรก็ก็มาติดอ่าอันนี้ Personal
00:28:07 → 00:28:10คือถ้ามันที่สำคัญก็คือว่ามันต้องมีตัว
00:28:10 → 00:28:12อย่างชารที่ผมจัด workshop ได้ถ้ามีออือๆ
00:28:12 → 00:28:16ๆสามารถเตรียมให้ได้ก็จัดได้อืดีครับ
00:28:16 → 00:28:20ขอบพระคุณ
00:28:20 → 00:28:24มากในเชิง