00:00:00 → 00:00:03This Is tha PBS podcast View the
00:00:03 → 00:00:04world vi The
00:00:04 → 00:00:08Voice ถ้าได้เลื่อนขั้นคงจะรู้สึกดีเนาะ
00:00:08 → 00:00:10บางคนอาจจะมีภาพนี้ในใจก็ได้แต่บางคนอาจ
00:00:10 → 00:00:12จะแบบไม่ได้คิดอย่างนั้นเพราะเขารู้สึก
00:00:12 → 00:00:14ว่าตำแหน่งที่เขาทำอยู่แล้วอ่ะครับมันพอ
00:00:14 → 00:00:17ดีมือมันเหมาะกับความถนัดของเขามันเหมาะ
00:00:17 → 00:00:19กับการที่เขาอาจจะแบบไม่ได้อยากจะพัฒนา
00:00:19 → 00:00:22สกิลอื่นที่ที่เขาไม่ได้สนใจการเลื่อน
00:00:22 → 00:00:25ขั้นก็ทำให้รู้สึกโดดเดี่ยวเพราะตำแหน่ง
00:00:25 → 00:00:28งานบทบาทบางทีมันต้องคุมคนน่ะค่ะมันไป
00:00:28 → 00:00:30เล่นกับคนเยอะไม่ได้ก็มีหลายๆคนที่ขึ้น
00:00:30 → 00:00:33ฝ่ายบริหารมักจะพูดเหมือนกันเสมอว่าปวด
00:00:33 → 00:00:35หัวมากเลยเรื่องคนปวดหัวมากเลยเรื่องแบบ
00:00:35 → 00:00:37การเมืองภายในอืเรื่องแบบไม่เข้ากันใคร
00:00:37 → 00:00:40เส่นสายใครอย่างเงี้ย
00:00:40 → 00:00:44ครับฟังทุกเรื่องสุขภาพอัปเดตทุกโรคไทย
00:00:44 → 00:00:48ฟังรายการโรงหมอกับดิฉันสุรีพรวงสถิตพร
00:00:48 → 00:00:50ค่ะ This Is Toy PBS
00:00:50 → 00:00:54podcast วันนี้เราก็จะมาพูดคุยกันนะคะ
00:00:54 → 00:00:57ถึงเรื่องของการได้รับการเลื่อนขั้น
00:00:57 → 00:00:59เลื่อนตำแหน่งแล้วเนี่ยนะคะแต่ว่าเอ๊ะ
00:00:59 → 00:01:02ทำไมแทนที่จะแฮปปี้มีความสุขมันกลายเป็น
00:01:03 → 00:01:05เรื่องของความกดดันในชีวิตเพราะตำแหน่ง
00:01:05 → 00:01:07ที่สูงขึ้นหรือเปล่าหรือความคาดหวังอะไร
00:01:07 → 00:01:10ไหมเดี๋ยวคุยกับดรสุววุฒิวงษ์ทางสวัสดิ์
00:01:10 → 00:01:12นักจิตวิทยาการปรึกษาค่ะสวัสดีค่ะคุณ
00:01:12 → 00:01:14เอิ้นครับสวัสดีครับคุณรีสวัสดีครับคุณ
00:01:15 → 00:01:17ผู้ฟังค่ะอันนี้เราก็จะมาเลื่อนขั้น
00:01:17 → 00:01:20เลื่อนตำแหน่งกันนะคะแต่ว่ามันก็เป็น
00:01:20 → 00:01:22เรื่องน่ายินดีนะได้เลื่อนขั้นเลื่อน
00:01:22 → 00:01:25ตำแหน่งซึ่งอาจจะมีใครหลายๆคนที่รู้สึก
00:01:25 → 00:01:28ว่าเออฉันยังไม่ได้มีโอกาสตรงนี้เลยแต่คน
00:01:28 → 00:01:31ที่ได้โอกาสตรงเนี้ยก็มีมีเสียงสะท้อนเอา
00:01:31 → 00:01:33จากทั้งใกล้ตัวหรือแม้กระทั่งบางทีตัวเอง
00:01:33 → 00:01:35ที่เจอมาหรืออะไรเงี้ยเราก็จะรู้สึกว่า
00:01:35 → 00:01:38เฮ้ยมันกดดันเนาะอือมันมันความที่เรา
00:01:38 → 00:01:41ตำแหน่งสูงขึ้นน่ะมันมีทั้งความคาดหวัง
00:01:41 → 00:01:45จากตัวเราเองจากคนอื่นที่ให้ตำแหน่งนี้มา
00:01:45 → 00:01:49เพะเก็ต้องคาดหวังเราถเถึงให้มาใช่ป่ะแต่
00:01:49 → 00:01:52ว่ามันก็จะมีคำถามบอกว่าเออบางคนแบบพอ
00:01:52 → 00:01:55เลื่อนทำำหนแล้วมันมีความกลัวอหรือว่าบาง
00:01:55 → 00:01:59คนอาจจะรู้สึกว่าเฮ้ยมันกดดันน่ะทำไม่ได้
00:01:59 → 00:02:01แน่เลยอ่ะอืมันมันมีหลายความรู้สึกปนเปดี
00:02:02 → 00:02:05ใจมยดีใจแต่มันจะมีความรู้สึกเนี้ยตามมา
00:02:05 → 00:02:09ติดๆอาจจะดีใจได้แป๊บเดียวเออหรือว่าบาง
00:02:09 → 00:02:12คนอาจจะรู้สึกว่ามันดีใจนะแต่พอมาเจอของ
00:02:12 → 00:02:16จริงปุ๊บโหไม่เห็นเป็นอย่างที่อืไม่เอา
00:02:16 → 00:02:19ได้มั้ยเออขอคืนขอคืนขอคืนไปเถอะเอออะไร
00:02:19 → 00:02:22ประมาณนี้ก็มีนะหรือบางคนแบบเลือกที่จะ
00:02:22 → 00:02:25ไม่ขยับขึ้นเลยเพราะว่าพอใจในจุดๆตรงนี้
00:02:25 → 00:02:27อยู่แล้วเพราะถ้าขยับขึ้นเนี่ยบางอย่าง
00:02:27 → 00:02:30มันเปลี่ยนไปมันอาจจะไม่ได้เท่าเดิมหรือ
00:02:30 → 00:02:32อะไรอย่างเงี้ยอือๆก็ก็หลายปัจจัยเหมือน
00:02:32 → 00:02:35กันเนาะใช่ครับเยอะมากจริงๆแล้วตัวผมก็มี
00:02:35 → 00:02:37คนที่มาปรึกษาด้วยเรื่องพวกนี้เยอะเหมือน
00:02:37 → 00:02:39กันอ๋อเหรอใช่ครับเพราะว่าพอเราทำงานเยอะ
00:02:39 → 00:02:42ๆเราจะเจอหลากหลายอาชีพอครับแล้วแน่นอน
00:02:42 → 00:02:44มันต้องมีเหตุการณ์ของการถูกเลื่อนขั้น
00:02:44 → 00:02:47ค่ะอยู่ในนั้นจริงๆมันก็จะมีทั้งคนที่ไม่
00:02:47 → 00:02:49ถูกเลื่อนขั้นเหมือนที่เราคุยตเกี้ว่า
00:02:49 → 00:02:52เฮ้ยจริงๆความสาความสามารถเราน่าจะได้
00:02:52 → 00:02:55เลื่อนแต่นะครับถูกเหตุผลที่บอกว่าอีกคน
00:02:55 → 00:02:59อาวุโสกว่าให้เขาขึ้นก่อนอืมีๆครับอีกคน
00:02:59 → 00:03:01เ้าอยู่มันมานานกว่าพี่เค้าอยู่มานานยัง
00:03:01 → 00:03:03ไม่ได้ขึ้นเลยเออแต่จริงๆฝีมืออาจจะไม่
00:03:03 → 00:03:05ได้ไม่ได้ดีกว่าเรานะแต่เขาแค่อยู่แก่
00:03:05 → 00:03:08กว่าใชบางคนอาจจะทุกข์อย่างงั้นใช่ๆหรือ
00:03:08 → 00:03:11บางคนอาจจะเป็นอีกเรื่องนึงเรื่องของแบบ
00:03:11 → 00:03:14เจอเส้นสายเข้าไปอ่ะใช่ครับก็มีผลถูกดอง
00:03:15 → 00:03:18แน่นอนครับว่าถูกดองปมันก็ช้ำใจอ่ะอืใช่
00:03:18 → 00:03:20แต่ว่าแน่นอนวันนี้ไม่ได้คุยเรื่องการถูก
00:03:20 → 00:03:22ดองใช่แต่อันนี้ได้ได้สมหวังเราคุยกัน
00:03:22 → 00:03:25เรื่องว่าเมื่อถูกดันขึ้นไปแล้วมันมีมี
00:03:25 → 00:03:27ปัญหาชีวิตมีความทุกข์อะไรเงี้ยครับทีนี้
00:03:27 → 00:03:29ก็เลยจะต้องเล่าให้ฟังก่อนว่าก่อนที่คนจะ
00:03:29 → 00:03:32เลือกถูกเลื่อนขั้นเนี่ยเออเขาอยู่ในภาวะ
00:03:32 → 00:03:35แบบไหนกันอย่างตะกี้อาจจะมีภาพอย่างนี้ก็
00:03:35 → 00:03:38ได้นะว่าถ้าได้เลื่อนขั้นคงจะรู้สึกดี
00:03:38 → 00:03:41เนาะบางคนอาจจะมีภาพนี้ในใจก็ได้อือแต่
00:03:41 → 00:03:43บางคนอาจจะแบบไม่ได้คิดอย่างนั้นเพราะเขา
00:03:43 → 00:03:45รู้สึกว่าตำแหน่งที่เขาทำอยู่แล้วอ่ะครับ
00:03:45 → 00:03:48มันพอดีมือค่ะมันเหมาะกับความถนัดของเขา
00:03:48 → 00:03:50มันเหมาะกับการที่เขาอาจจะแบบไม่ได้อยาก
00:03:50 → 00:03:54จะพัฒนาสกิลอื่นที่ที่เขาไม่ได้สนใจเช่น
00:03:54 → 00:03:56สมมุติเขามีเเป็นเทคเทคนิเชียนอย่างเงี้ย
00:03:56 → 00:03:59เป็นคนที่ทำงานด้านเทคนิคเขาอาจจะชอบอยู่
00:03:59 → 00:04:01กับเครื่องยนต์กลไกอาจจะชอบอยู่กับเนื้อ
00:04:01 → 00:04:03งานบางอย่างที่เป็นเชิงเทคนิคเหมือน
00:04:03 → 00:04:06เหมือนคนผู้เชี่ยวชาญค่ะแต่พอถูกเลื่อน
00:04:06 → 00:04:08ขั้นปั๊บเป็นฝ่ายบริหารการเลื่อนขั้นที
00:04:09 → 00:04:11เนี้ต้องดูว่าเลื่อนขั้นไปสู่อะไรอืเป็น
00:04:11 → 00:04:14เลื่อนขัไปสู่ผู้ชำนาญการค่ะหรือเลื่อน
00:04:14 → 00:04:17ขั้นไปสู่ความเป็นหัวหน้าทีมความเป็นหัว
00:04:17 → 00:04:19หน้าทีมหมายถึงอะไรครับหมายถึงว่าต้อง
00:04:19 → 00:04:22บริหารคนบริหารลูกน้องในขณะที่ก่อนหน้า
00:04:22 → 00:04:24เนี้ยความเป็นผู้เชี่ยวชาญหรือเป็นช่าง
00:04:24 → 00:04:26เทคนิคมันอยู่กับเฉพาะเครื่องมือหรือว่า
00:04:26 → 00:04:29ตัวหน้างานเชิงเทคนิคเท่านั้นอืต้องยุกับ
00:04:29 → 00:04:32ใครอือฮึแก้แก้ไขแค่สิ่งที่อยู่ในขอบเขต
00:04:32 → 00:04:35ของเทคนิคค่ะแต่พอเป็นหัวหน้าทีมขึ้นเป็น
00:04:35 → 00:04:38ฝ่ายบริหารหรือต้องเป็นคุมโปรเจคหรือที่
00:04:38 → 00:04:41เราเคยได้ยินว่าโปรเจคเนเจอรค่ะมันต้อง
00:04:41 → 00:04:44ประสานงานอ่ากว้างขึ้นมีคนเข้ามาเกี่ยวอ
00:04:44 → 00:04:46มีมีเรื่องของการดูกำไรต้นทุนเข้าไม่
00:04:46 → 00:04:49เกี่ยวขาดทุนมั้ยต้องบริหารงบการเงินยัง
00:04:49 → 00:04:52ไงซึ่งตัวเขาอาจจะไม่ได้อยากรู้หรือเขา
00:04:52 → 00:04:54ไม่ได้อยากทำค่ะมันเลยกลายเป็นว่าตอนที่
00:04:54 → 00:04:56เขายังไม่ถูกเลื่อนขั้นเารู้สึกว่าเขาได้
00:04:56 → 00:05:00ทำในเนื้องานเท่าที่เขาถนัดและสนใจค่ะและ
00:05:00 → 00:05:02มากกว่านั้นเรื่องสังคมตะกี้เราคุยกันนะ
00:05:02 → 00:05:05ครับอันนี้ได้ยินบ่อยก็คือว่าคนที่เป็น
00:05:05 → 00:05:07ลูกน้องมักจะมีเพื่อนร่วมงานระดับเดียว
00:05:07 → 00:05:11กันเพราะเพราะมันคือพีระมิดนครับค่ะคนที่
00:05:11 → 00:05:13ตำแหน่งยิ่งสูงยิ่งหนาวยิ่งหนาวยิ่งโดด
00:05:13 → 00:05:16เดี่ยวเออยิ่งปรึกษาใครไม่ได้หรือถูกจับ
00:05:16 → 00:05:19แยกให้ไปนั่งอีกห้องนึงอ่าใช่ๆเพเพราะ
00:05:19 → 00:05:22เป็นฝ่ายบริหารแล้วหรือการจะสนิทกับใครก็
00:05:22 → 00:05:25ตามก็ต้องดูตามม้าตาเรือว่าถ้าเกิดสนิท
00:05:25 → 00:05:29กับเด็กนี่มันจะข้ามเส้นทีมมยหรือเด็กมัน
00:05:29 → 00:05:32จะคิดว่าแบบหัวหน้าคนนี้แบบเข้าข้างเด็ก
00:05:32 → 00:05:35คนนี้อ่าใช่สนิทกับลูกน้องคนนี้ลูกน้องคน
00:05:35 → 00:05:37อื่นจะแบบไม่เชื่อฟังหรือเปล่าเป็นสิ่ง
00:05:37 → 00:05:39ที่หลีกเลี่ยงยากมากเลยเหมือนกันนะใช่ๆ
00:05:39 → 00:05:41ครับหรือแม้กระทั่งการจะปรึกษาใครก็ยาก
00:05:41 → 00:05:44เพราะถ้าเกิดเล่าเรื่องปัญหาของหัวหน้า
00:05:44 → 00:05:47ลูกน้องจะยังศรัทธาเรามั้ยอือหือโอโหมัน
00:05:47 → 00:05:49มันมีความโดดเดี่ยวฮะเออเนาะอืเพราะงั้น
00:05:49 → 00:05:51ไอ้ตรงเนี้ยมันเลยเป็นปัญหานึงเหมือนกัน
00:05:51 → 00:05:54ว่าการเลื่อนขั้นก็ทำให้รู้สึกโดดเดี่ยว
00:05:54 → 00:05:57เพราะตำแหน่งงานบทบาทบางทีมันต้องคุมคน
00:05:57 → 00:06:00น่ะค่ะมันไปเล่นกับคนเยอะไม่ไม่ได้ก็มี
00:06:00 → 00:06:03มันเปลี่ยนไปละใช่เปลี่ยนไปอือนะครับแล้ว
00:06:03 → 00:06:05ก็อีกอย่างนึงคือการเป็นลูกน้องเนี่ยจะทำ
00:06:05 → 00:06:08ให้เรามีหัวหน้าให้เราปรึกษาได้พี่ๆๆช่วย
00:06:08 → 00:06:10หนู
00:06:10 → 00:06:13หน่อยพี่ครับดูผมดูนี้ให้ผมหน่อยอะไร
00:06:13 → 00:06:15เงี้ยทำไงดีพี่อะไรเงี้ยมันจะมีหัวหน้า
00:06:15 → 00:06:17ให้เราปรึกษาเนาะค่ะแต่พอเป็นหัวหน้าปา
00:06:17 → 00:06:21เป็นไงครับถถ้าถามใครดีล่ะถามระดขึ้นกับ
00:06:21 → 00:06:23ระดับเพราะว่าบางทีพอระดับที่ขึ้นไปอาจจะ
00:06:23 → 00:06:26มีหัวหน้าที่สูงกว่านี้ค่ะก็ยังพอมีคนได้
00:06:26 → 00:06:28ถามอืหรือบางทีถ้าเกิดขึ้นไปแล้วเาคาด
00:06:28 → 00:06:31หวังบางอย่างเจะบอกว่าคุณเป็นระดับผหน้า
00:06:31 → 00:06:34งานทำไมเรื่องนี้คุณคิดไม่ได้โอ้โหเป็นไง
00:06:34 → 00:06:36ครับก็จุกค่ะช็อ
00:06:36 → 00:06:40ฟิไม่มีใครให้ปรึกษาไม่มีใครปกป้องเพราะ
00:06:40 → 00:06:42ว่าในในบางทีในตัวเนื้องานน่ะถ้าเกิดเรา
00:06:42 → 00:06:45เป็นลูกน้องอาจจะทำอะไรผิดพลาดอะไรก็ตาม
00:06:45 → 00:06:48ถ้าเราเจอหัวหน้าที่แบบค่อนข้างใจดีเนาะ
00:06:48 → 00:06:51เาจะออกตัวปกป้องเราว่าเฮ้ยการที่ลูกน้อง
00:06:51 → 00:06:53ทำผิดพลาดอาจจะเป็นความผิดของลูกน้องส่วน
00:06:53 → 00:06:55นึงแต่ส่วนหนึ่งก็ผิดเพราะผมด้วยที่ควบ
00:06:55 → 00:06:58คุมไม่ดีหรือกำกับไม่ดีอืหัวหน้าบางคนออก
00:06:58 → 00:07:00โลงปกป้องลูกน้องค่ะลูกน้องก็จะรู้สึกว่า
00:07:00 → 00:07:03อ่ะเราไม่ได้โดนลำพังอือแต่พอเป็นหัวหน้า
00:07:03 → 00:07:07ขึ้นไปปั๊บบางทีมันไม่มีใครคุ้มกะลาหัว
00:07:07 → 00:07:09เวลาโดนคือโดนเองอ่ะครับเออโดนเองกดดัน
00:07:09 → 00:07:13เองเนาะแล้วก็ไม่ต้องแบกรับความกดดันด้วย
00:07:13 → 00:07:14การการที่ยังไม่เลื่อนขั้นก็ไม่ต้องรับ
00:07:14 → 00:07:17ความกดดันอืแต่พอเลื่อนขั้นปั๊บเขามีความ
00:07:17 → 00:07:20คาดหวังเรื่องยอดเรื่องการคุมทีมเรื่อง
00:07:20 → 00:07:22การที่คุณต้องบริหารโปรเจคนี้ให้ได้ครบ
00:07:22 → 00:07:25ทุกๆอันอย่างเงี้ยครับมันก็เป็นความกดดัน
00:07:25 → 00:07:28อืยิ่งเจอปัญหางบการเงินนี่คือหนักเลย
00:07:28 → 00:07:30เพราะว่าต้องคิดแทนเผื่อทุกคนหมดเลยอ่ะ
00:07:30 → 00:07:34ครับค่ะอือือเพราะงั้นการอีกอันอีกอันนึง
00:07:34 → 00:07:36ครับคือการยังไม่เลื่อนขั้นจะทำให้เราไม่
00:07:36 → 00:07:39ต้องบริหารคนเรื่องนี้สำคัญมากอ้าวไม่
00:07:39 → 00:07:42ต้องบริหารคนก็คือเหมือนที่บอกตะกี้ว่า
00:07:42 → 00:07:44เราอยู่กับงานที่เราถนักอยู่ที่พอใจไม่
00:07:44 → 00:07:46ต้องยุ่งกับคนพอใจหลายๆคนที่ขึ้นฝ่าย
00:07:46 → 00:07:48บริหารมักจะพูดเหมือนกันเสมอว่าปวดหัวมาก
00:07:48 → 00:07:51เลยเรื่องคนปวดหัวมากเลยเรื่องแบบการ
00:07:51 → 00:07:54เมืองภายในค่ะอืเรื่องแบบไม่เข้ากันใคร
00:07:55 → 00:07:58เซ่นสายใครอือย่างเงี้ยครับโอ้โหทำไมพูด
00:07:58 → 00:08:01มานี่เหมือนเอาชีวิตพี่มาพูดเลยแต่ต้อง
00:08:01 → 00:08:04บอกว่าบางคนชอบนะบางคนชอบครับบางคนชอบ
00:08:04 → 00:08:06เพราะว่าการได้เลื่อนขั้นทำให้เขาครู้สึก
00:08:06 → 00:08:08ได้เติบโตขึ้นอือันนี้ต้องบอกว่าอาจจะ
00:08:08 → 00:08:11เป็นคนในลักษณะที่เขาชอบหรือกระหายที่จะ
00:08:11 → 00:08:13เรียนรู้อะไรใหม่ๆค่ะเคอาจจะมีความทะย
00:08:13 → 00:08:16ทยานส่วนตัวหรือเขาอาจจะมีความรู้สึกที่
00:08:16 → 00:08:18มีเป้าหมายชีวิตว่าเฮ้ยตัวเขาอยากจะขึ้น
00:08:18 → 00:08:20ไประดับนั้นเพราะอาจจะตอบสนองเรื่องการ
00:08:20 → 00:08:22เงินก็ได้อ่าใช่เงินเดือนอาจจะได้เพิ่ม
00:08:23 → 00:08:25ขึ้นได้เพิ่มขึ้นแต่ก็ต้องแลกเปลี่ยนกับ
00:08:25 → 00:08:27การที่ต้องเรียนรู้เนื้องานใหม่ๆค่ะเออ
00:08:27 → 00:08:30เพราะบางคนนะครับจะชอบทำงานแบบเดิมๆไม่
00:08:30 → 00:08:32อยากเปลี่ยนแต่คนบางคนบอกว่าถ้าเค้าเรียน
00:08:32 → 00:08:34รู้สิ่งนี้แล้วเไม่อยากจะแบบอิ่มตัวไปกับ
00:08:34 → 00:08:37มันเอยากจะเรียนรู้อะไรใหม่ๆเพื่อเปิด
00:08:37 → 00:08:40โลกทหรือว่าพัฒนาตัวเองให้มากขึ้นอือ่าคน
00:08:40 → 00:08:42คนที่ชอบรู้สึกพัฒนาตัวเองก็อยากจะเรียน
00:08:42 → 00:08:45รู้อะไรใหม่ๆที่ออกนอกเซฟโซนนะครับค่ะอ่า
00:08:45 → 00:08:48แล้วพอออกนอกเซฟโซนบ่อยๆเริ่มทำจนคุ้นมือ
00:08:48 → 00:08:50มันก็จะกลายเป็นเซฟโซนให้เราแทนมันเหมือน
00:08:51 → 00:08:52กับว่าบางคนอย่างบางคนน่ะอาจจะโชคดีตรง
00:08:53 → 00:08:55ที่ว่าได้เลื่อนคั้นเลื่อนตำแหน่งอยู่ใน
00:08:55 → 00:08:58จุดเดิมอ่าอ่าแล้วก็ไม่ได้ต่างไปจากงาน
00:08:58 → 00:09:01ที่ทำอยู่สักเท่าไหร่ก็ถือว่าโชคดีก็ได้
00:09:01 → 00:09:05กำไรไปนะคะทั้งงานที่ทำอยู่ก็คุ้นเคยอยู่
00:09:05 → 00:09:08แล้วแล้วก็ได้ตำแหน่งที่ดีขึ้นด้วยกับอีก
00:09:08 → 00:09:11อีกแบบนึงคือโอ้โหเปลี่ยนเลยอันนี้ก็
00:09:11 → 00:09:14เครียดหนักเลยน่ะอย่างอย่างที่คุยกับคุณ
00:09:14 → 00:09:16เอิ้นเมื่อกี้ที่บอกมาว่าแบบบางทีเราก็
00:09:16 → 00:09:19แบบใช่ครับการบริหารน่ะมันไม่ได้เป็น
00:09:19 → 00:09:21เรื่องง่ายใช่ถึงแม้จะเป็นการขยับขึ้น
00:09:22 → 00:09:26เป็นการบเป็นนักบริหารเบื้องต้นโอโหอือๆๆ
00:09:26 → 00:09:28โปรเจคทั้ง 1 โปรเจคเนี่ยที่เราเจอเนี่ย
00:09:28 → 00:09:30มันไม่ใช่แค่ว่าเราทำแค่หน้าที่เดียวอ่ะ
00:09:30 → 00:09:33แต่เราต้องคุมทั้งหมดโคุมทั้งหมหมดแล้ว
00:09:33 → 00:09:35ต้องเห็นทั้งหมดใช่แล้วต้องเข้าใจทั้งหมด
00:09:35 → 00:09:38ด้วยแล้วสามารถตอบได้ทั้งหมดด้วยเวลาที่
00:09:38 → 00:09:41เจอคำถามใช่คนนู้นคนนี้มาถามอันนี้อันนี้
00:09:41 → 00:09:43อันนี้ปัญหาเกิดขึ้นเยอะแยะมากมายต้องแก้
00:09:43 → 00:09:46ปัญหาได้ด้วยอืกดดันมากกดดันครับแล้วบาง
00:09:46 → 00:09:49ทีมันมีเรื่อง Dead เข้ามาเกี่ยวข้องเออ
00:09:49 → 00:09:51ใช่ๆส่งไม่ทันไปบี้งานกับลูกน้องอ่ะเกิด
00:09:51 → 00:09:53หักกันลูกน้องอ้างานไม่เสร็จอีกอย่าง
00:09:53 → 00:09:56เงี้ยเออมีปัญหาระยะยาวด้วยก็ต้องกลาย
00:09:56 → 00:09:58เป็นว่าเอ้ยต้องเอาใจลูกน้องมั้ยหรืออะไร
00:09:58 → 00:10:00ยังไงมั้ยใช่เสียความเป็นตัวตนไปมั้ยอ่ะ
00:10:00 → 00:10:04แบบพอเราอยู่ในจุดที่มันสเพราะว่าพวกนี้
00:10:04 → 00:10:05เป็นเรื่องของศิลปะหมดเลยครับมันไม่มีผิด
00:10:05 → 00:10:08ไม่มีถูกอืมันมันเลยบอกยากเพราะว่าแต่ละ
00:10:08 → 00:10:10คนกำลังอยู่ในบริบทไม่เหมือนกันนิสัยลูก
00:10:10 → 00:10:13น้องก็ไม่เหมือนกันค่ะใช่ถ้าโชถ้าโชคดี
00:10:13 → 00:10:15เจอลูกน้องที่แบบค่อนข้างรักเราค่ะหรือ
00:10:15 → 00:10:17อาจจะเป็นลูกน้องที่มีความรับผิดชอบด้วย
00:10:17 → 00:10:20ตัวเขาเองอือเอ่อเขาคจะมีความผลักดันน่ะ
00:10:20 → 00:10:23ว่าเขาจะต้องทำสิ่งนี้ให้เสร็จหรือถ้าเขา
00:10:23 → 00:10:25ทำสิ่งนี้ไม่เสร็จจะกระทบใครบ้างเไม่อยาก
00:10:25 → 00:10:26รู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระหรือทำให้ใคร
00:10:27 → 00:10:32เดือดร้อนอือแต่บางทีวกร้ายมากเจอเจอเด็ก
00:10:32 → 00:10:35ฝากเด็กฝากที่แบบประมาณนี้แหละหรือเป็นคน
00:10:35 → 00:10:37ที่แบบไม่คิดจะเรียนรู้อะไรแล้วก็จะชอบ
00:10:37 → 00:10:41โยนให้คนอื่นทำแทนอือพวกเนี้ยบริหารยาก
00:10:41 → 00:10:44คือเหมือนกับว่าบางอย่างเนี่ยเอ่อบางคนก็
00:10:44 → 00:10:48อาจจะใช้วิธีแบบว่าเออทำเองก็ได้จบๆไปอ
00:10:48 → 00:10:51อ่ากลายเป็นรับรับเผือกเผือกล้อมาทำเอง
00:10:51 → 00:10:54เออมันจะได้ไม่ต้องมีปัญหาแล้วก็ช่างมัน
00:10:54 → 00:10:56เถอะแล้วงานจะได้คุณภาพแต่แต่แน่นอนมัน
00:10:56 → 00:10:58แลกกับความเหนื่อยล้าของเราเพราะว่าเราทำ
00:10:59 → 00:11:02เราทำเองแทนคนอื่นนะฮะอือืสรุปว่ามันดีมย
00:11:02 → 00:11:04เนี่ยเลื่อนขั้นเนี่ยแล้วแต่คนเลื่อน
00:11:04 → 00:11:06ตำแน่งตำหน่งแต่แต่เหมือนที่เราคุยกันนะ
00:11:06 → 00:11:09ครับที่บอกว่ามันจะมีคนที่รู้สึกพอใจกับ
00:11:09 → 00:11:11การได้เลื่อนอือและมีคนที่รู้สึกไม่ได้
00:11:11 → 00:11:15ยินดีกับการถูกเลื่อนแล้วถ้าอย่างงั้น
00:11:15 → 00:11:18โอเคได้เลื่อนน่ะทุกคนดีใจหมดแหละแต่พอมา
00:11:18 → 00:11:23เผชิญกับสถานการณ์จริงการทำงานที่มัน
00:11:23 → 00:11:26เอ่อยกระดับที่สูงขึ้นไม่สนุกและหรือสนุก
00:11:26 → 00:11:29บ้างในบางทีหรืองานมันโอ้โหกลายเป็นว่า
00:11:29 → 00:11:33ตอนเนี้ยล้นมือมากไปกว่าเดิมอีกเนี่ยแค่
00:11:33 → 00:11:35ลำพังเดิมก็จะแย่อยู่แล้วมีอันนี้เพิ่ม
00:11:35 → 00:11:39ขึ้นมาอีกอย่างเงี้ยเราจะจัดการกับตัวเอง
00:11:39 → 00:11:43ยังไงดีให้แบบอครับรู้สึกว่าอย่างน้อยเรา
00:11:43 → 00:11:45ยังไปต่อได้แล้วมันเบากับความรู้สึกอนะ
00:11:45 → 00:11:48เบาลงเรื่องเรื่องนี้แต่ละคนจะมีทางออก
00:11:48 → 00:11:50ไม่เหมือนกันหรือแม้กระทั่งตัวผมเองเวลา
00:11:50 → 00:11:52เจอคนปรึกษาเรื่องเยครับผมจะแบบไม่ไม่
00:11:52 → 00:11:54ล็อคคำตอบไว้ก่อนแต่ต้องฟังเรื่องความ
00:11:54 → 00:11:58จำเป็นก่อนครับความจำเป็นความจำเป็นคือนะ
00:11:58 → 00:12:02ครับถ้าเค้าถ้าเขาคไม่ทำงานนี้เคละออกจาก
00:12:02 → 00:12:05ที่นี่ชีวิตเขาจะเลวร้ายเลยมั้ย
00:12:05 → 00:12:08อืผมผมจะมีความเชื่อเรื่องทางเลือกใน
00:12:08 → 00:12:11ชีวิตเสมอครับว่ามนุษย์ทุกคนมีทางเลือกใน
00:12:11 → 00:12:14การใช้ชีวิตค่ะทุกอย่างไม่มีผิดไม่มีถูก
00:12:14 → 00:12:16เพียงแค่ว่าทุกๆการเลือกจะมีผลลัพธ์กับ
00:12:16 → 00:12:19ตัวเองไม่เหมือนกันค่ะคำถามคือเรายินดีจะ
00:12:19 → 00:12:22รับผลแบบไหนเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เรา
00:12:22 → 00:12:25ต้องตอบตัวเองครับถ้าเรารู้สึกว่าการออก
00:12:25 → 00:12:27จากที่นี่อ่ะสมมุติได้เลื่อนขั้นเลื่อน
00:12:27 → 00:12:29ตำแหน่งปึ๊บเจองานที่เหมือนพี่รีบอกเลย
00:12:29 → 00:12:32ว่าแมันหนักขึ้นมันเหนื่อยขึ้นอ่าเรายัง
00:12:32 → 00:12:37คงมีสิทธิ์ในการคิดนะและการเลือกว่าเราจะ
00:12:37 → 00:12:40รับสิ่งนี้หรือไม่รับสิ่งนี้ก็ได้อืเค้า
00:12:40 → 00:12:43อาจจะยัดใส่มือเราแต่เรามีสิทธิ์เลือกจะ
00:12:43 → 00:12:46ปล่อยทิ้งตรงนั้นก็ได้ค่ะแต่จริงมั้ยครับ
00:12:46 → 00:12:49ก็ได้นะก็ได้มีสิทธิ์เออคือคือต้องคิด
00:12:49 → 00:12:51ต้องที่เราต้องคิดแบบนี้เพราะว่าบางครั้ง
00:12:51 → 00:12:54่ะครับเราจะปิดก้านตัวเองในการไม่ยอมเห็น
00:12:54 → 00:12:56ทางเลือกอื่นแต่เราจำเป็นต้องคิดให้มัน
00:12:57 → 00:12:58สุดโต่งนิดนึงเพื่อให้เห็นทางเลือกที่ที่
00:12:58 → 00:13:01กว้างที่สุดค่ะและเมื่อเห็นทางเลือกที่
00:13:01 → 00:13:03กว้างที่สุดหมายความว่าเรามีอชั่นมากแล้ว
00:13:03 → 00:13:05ก็คิดเชื่อมไปว่าแต่ละอปชั่นให้ผลลัพธ์
00:13:05 → 00:13:09อะไรอืและมีทางอื่นอีกมั้ยอะไรอย่าเงี้ย
00:13:09 → 00:13:12ครับอ๋อเออแต่ถ้าเราคิดว่าไม่ฉันไม่
00:13:12 → 00:13:13เปลี่ยนฉันต้องอยู่ที่นี่สุดท้ายมันจะ
00:13:13 → 00:13:16กลายเป็นฝืนนะครับสุดท้ายอาจจะไม่ได้มี
00:13:16 → 00:13:18ความสุขกับชีวิตก็ได้โดยที่อาจจะไม่ได้
00:13:18 → 00:13:21เห็นว่าจริงๆเรามีทางเลือกนี่นามันมีหลาย
00:13:21 → 00:13:22คนชีวิตพังเพราะว่าไม่เห็นทางเลือกอครับ
00:13:22 → 00:13:25ค่ะก็เลยก็เลยรับรับตำแหน่งตรงนั้นมาสุด
00:13:25 → 00:13:29ท้ายเป็นโรคคืมเศร้าเออก็เยอะนะแล้วบ้าน
00:13:29 → 00:13:32ปลายก็ต้องมาเจอผมเอแล้วก็คุยกันจนค้นพบ
00:13:32 → 00:13:35ว่าเออว่ะเ้าไม่ได้ต้องการชีวิตแบบนี้แต่
00:13:35 → 00:13:38ตอนนั้นไม่ได้เลือกไงไม่ไม่ได้คิดว่าจะมี
00:13:38 → 00:13:40ทางเลือกเออเพราะเขาคอาจจะรู้สึกว่าการ
00:13:40 → 00:13:44ออกคือความความอะไรนะความพ่ายแพ้หรือความ
00:13:44 → 00:13:47เฟลอะไรอย่างเงี้ยครับคือมันมันก็ไม่เห็น
00:13:47 → 00:13:49อนาคตอยู่ดีแหละถ้าสมมุติถ้าออกมาแล้วมัน
00:13:49 → 00:13:51จะดีหรือไม่ดีมันไม่รู้ใช่มั้ยแต่ที่อยู่
00:13:51 → 00:13:54อยู่ตรงนั้นใชมันชัวร์มันไม่ชัวร์ว่ามี
00:13:54 → 00:13:57งานมันชัวร์ว่ามีงานแต่อาจจะไม่โอเคแต่
00:13:57 → 00:13:59วันนึงมันอาจจะดีดีกว่าเดิมก็ได้เพราะถ้า
00:13:59 → 00:14:02เกิดว่าเราอยู่ไปเรื่อยๆเราเรียนรู้แล้ว
00:14:02 → 00:14:04เข้าใจแล้วเนี่ยมันอาจจะทำให้เราปรับตัว
00:14:04 → 00:14:06ได้หรือเปล่าอใช่ครับนี่ก็เป็นเรื่องนึง
00:14:06 → 00:14:08ซึ่งก็เลยต้องใช้เวลาดูว่าสมมุติถ้าขั้น
00:14:08 → 00:14:11ต้นเราแบบคิดว่าอ่ะสมมุตินะถ้าแบบผมอ่ะมี
00:14:11 → 00:14:15ทางออกอืถ้าถ้าทางออกนั้นดีกว่าทางที่
00:14:15 → 00:14:17เป็นอยู่ผมก็เชียร์นะค่ะถ้าเห็นภาพว่าเรา
00:14:17 → 00:14:20ได้อิสระในชีวิตเรากลับมาในเนื้องานที่
00:14:20 → 00:14:22เราสบายใจเราได้เงินเท่าเดิมไม่ได้ขัดสน
00:14:22 → 00:14:26ค่ะบางทีแค่นี้อาจจะดีก็ได้เพราะงั้นถ้า
00:14:26 → 00:14:28ถ้าคนมีทางเลือกในการออกแล้วเจอสิ่งนี้
00:14:28 → 00:14:30ได้ออกเลยครับแต่มันต้องต้องเวทน้ำหนัก
00:14:30 → 00:14:33กันนะว่าว่ามันมันคุ้มมั้ยหรืออะไรมั้ย
00:14:33 → 00:14:36หรือว่าใช้ำหนักบางคนน่ะมีภาพชัดเจนเลย
00:14:36 → 00:14:38ว่าเฮ้ยถ้าออกมางี้ปุ๊บแล้วอย่างงี้อย่าง
00:14:38 → 00:14:41งี้อย่างี้อันเนี้ยเอออันนสนเอแนะนำๆำแต่
00:14:41 → 00:14:43ถ้าเกิดไม่เห็นทางยังไม่เคยมีแผนยังไม่
00:14:43 → 00:14:46แน่ใจยังไม่รู้เราต้อง Play เซฟก่อนครับ
00:14:46 → 00:14:50เพราะเพราะความอยู่รอดทางการกินการใช้
00:14:50 → 00:14:53เงินเนี่ยจำเป็นครับเศรษฐานะเศรษฐานะ
00:14:53 → 00:14:56จำเป็นมันอดตายมีจริงอ่ะเพราะงั้นเพราะ
00:14:56 → 00:14:57ฉะนั้นถ้าเราเห็นว่าสิ่งนี้จำเป็นแล้วยัง
00:14:57 → 00:14:59ไม่มีทางเลือกที่ที่ดีกว่าเราต้องอยู่
00:14:59 → 00:15:01ครับเพราะมันคือทางที่แย่น้อยกว่าก็อาจจะ
00:15:01 → 00:15:04อยู่ไปก่อนแล้วก็รอระยะเวลานึงก็ได้อยู่
00:15:04 → 00:15:07ไปก่อนใช่ครับเพื่อเพื่อค่อยๆดูว่าเราพอ
00:15:07 → 00:15:09จะปรับตัวได้มั้ยอ่าก็แล้วค่อยมาว่ากัน
00:15:09 → 00:15:12อีกรอบนึงเอใช่ใช่ครับเพราะถ้าปรับตัวได้
00:15:12 → 00:15:14อ่ะจบนั่นแสดงว่าช่วงแรกเนี่ยเรากำลังแค่
00:15:15 → 00:15:18เจอการรับน้องเจอการรับน้องยังไม่คุ้นเคย
00:15:18 → 00:15:20เ้อพออยู่กับคุ้นสถานที่คุ้นกับงานเริ่ม
00:15:20 → 00:15:22เข้าใจงานไม่ต้องเรียนรู้อะไรเพิ่มะเรา
00:15:22 → 00:15:25เริ่มเห็นขอบเขตงานที่ครบถ้วนเราจะเริ่ม
00:15:25 → 00:15:27อยู่ได้ครับเหมือนพรรษามันสูงขึ้นน่ะอพอ
00:15:27 → 00:15:30สูงขึ้นปั๊บก็อยู่ได้มากขึ้นแต่แน่นอนการ
00:15:30 → 00:15:33อยู่มากขึ้นก็ต้องดูว่าเรายังคงเห็นทาง
00:15:33 → 00:15:37ที่ไปต่อใช่มั้ยถ้าเห็นทางไปต่อรู้สึกว่า
00:15:37 → 00:15:40ไปได้เราก็ไปต่อก็แสดงว่าในระหว่างนั้น
00:15:40 → 00:15:44เนี่ยเรายังคงต้องมาดูตัวเราเองครับใจเรา
00:15:44 → 00:15:48เองภาวะอะไรของเราเองไหวมั้ยยังต่อได้
00:15:48 → 00:15:50มั้ยเใครับเหมือนที่ผมย้ำกับคุณผู้ฟัง
00:15:50 → 00:15:53เสมอเลยฮะว่ามนุษย์เราใช้ชีวิตเพียงแค่
00:15:53 → 00:15:55เพราะอยากจะได้เจอว่าชีวิตมันน่าพอใจอ่ะ
00:15:55 → 00:15:57อืที่เราดิ้นรนเผลอๆบางคนเลื่อนตำแหน่ง
00:15:58 → 00:16:00เพราะคิดว่าน่าจะจะน่าจะพอใจอืหรือคนที่
00:16:00 → 00:16:02อยากหนีออกจากตำแหน่งเพราะอยากไปหาจุดที่
00:16:02 → 00:16:04พอใจกว่าค่ะมันมันเป็นเรื่องความพอใจทั้ง
00:16:04 → 00:16:06นั้นน่ะครับเหมือนรสชาติอาหารน่ะเราคลำจน
00:16:06 → 00:16:09กว่าจะเจอรสชาติอาหารที่เราอยากกินน่ะที
00:16:09 → 00:16:11นี้แต่ละคนมันพอใจไม่เหมือนกันถูกมั้ย
00:16:11 → 00:16:13ครับทีนี้สมมุติถ้าเรายิ่งอยู่ในตำแหน่ง
00:16:13 → 00:16:15นั้นนานขึ้นเนาะอันนี้ต้องบอกอย่างงี้
00:16:15 → 00:16:17ก่อนครับว่าบางคนจะเริ่มเห็นปลายทางตัว
00:16:17 → 00:16:21เองว่าถ้าฉันอยู่ตรงนี้ต่อไปเรื่อยๆทำนาย
00:16:21 → 00:16:24ได้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นต่ออืเพราะว่ามัน
00:16:24 → 00:16:26ต้องมีเรื่องแีย Part เข้าไม่เกี่ยวข้อง
00:16:26 → 00:16:29ค่ะนอกจากแีย Part อาจจะหมายถึงกังวลเดิม
00:16:29 → 00:16:31ๆที่ต้องอยู่ไปเรื่อยๆค่ะมันจะทำมันจะพอ
00:16:31 → 00:16:34ทำนายอนาคตได้ทีนี้เมื่อเราทำนายไปแล้วก็
00:16:34 → 00:16:37ต้องถามตัวเองต่อว่าเราพร้อมจะยินดีรับ
00:16:37 → 00:16:41ชะตากรรมที่กำลังจะเกิดขึ้นจากนั้นมั้ยอื
00:16:41 → 00:16:45ถ้าสมมุติเรารู้สึกไม่น่ายินดีถ้าคุณยัง
00:16:45 → 00:16:48พอมีทางแยกให้ออกได้ให้คุณเริ่มวางแผนออ
00:16:48 → 00:16:51ว่าคุณจะเลี้ยวไปทางไหนเพื่อไม่ต้องไป
00:16:51 → 00:16:54เส้นนั้นค่ะเพื่อไม่ต้องรับชะตากรรมนั้น
00:16:54 → 00:16:56ให้วางแผนล่วงหน้าเลยว่าคุณต้องเตรียม
00:16:56 → 00:16:58สร้างอะไรล่วงหน้าไว้ก่อนหรือเปล่าอืคู่
00:16:58 → 00:17:01ขนานไประหว่างที่ทำอาชีพที่เป็นงานประจำ
00:17:01 → 00:17:03จากตรงนี้ที่อยู่จากตรงนี้ต้องต้องคิดเลย
00:17:03 → 00:17:05ครับเพราะว่าถ้าไม่คิดมันก็จะทำให้ไม่ได้
00:17:05 → 00:17:08ตัดถนนเส้นใหม่มันก็จะมีถนนเช่นเดียวที่
00:17:08 → 00:17:10มีแค่ให้เลือกระหว่างอยู่บนถนนกับตกถนนไป
00:17:10 → 00:17:13เลยค่ะไม่ใช่ทางเลี้ยวนะไม่ใช่เลี้ยวไป
00:17:13 → 00:17:17ถนนใหม่นะค่ะตกถนนไปเลยอตกก็คือรถคว่ำอ่ะ
00:17:17 → 00:17:19ครับคว่ำออกจากถนนบเจ็บเลยทีนี้ซึ่งหลายๆ
00:17:19 → 00:17:21คนต้องบอกว่าครับบางทีเขาไม่ค่อยได้คิด
00:17:21 → 00:17:23ล่วงหน้าว่าเกำลังต้องเจอกับอะไรหรือชะตา
00:17:23 → 00:17:25กรรมที่เขาเลี่ยงไม่ได้คืออะไรหรือจริงๆ
00:17:25 → 00:17:27มันเลี่ยงได้แต่เขาไม่ได้เห็นว่ามันมีทาง
00:17:27 → 00:17:30เลี้ยวกก่อนหน้านั้นก็เลยไม่ได้สร้างอะไร
00:17:30 → 00:17:33เตรียมไว้เลยอครับอโอ้โหนี่แค่พาร์ทของ
00:17:33 → 00:17:37การแบบว่าจะต้องเอ่อประเมินตัวเองหรืออือ
00:17:37 → 00:17:41ๆๆดูความรู้สึกดูใจตัวเองอะไรอย่างเงี้ย
00:17:41 → 00:17:42ใช่มั้ยเรื่องนี้เป็นเรื่องวิสัยทัศน์
00:17:42 → 00:17:46ครับผมเอ่อผมก็จะเห็นชีวิตมาค่อนข้างเยอะ
00:17:46 → 00:17:50เนาะจะจะรู้สึกว่าคนบางคนเห็นอนาคตเร็ว
00:17:50 → 00:17:53กว่าคนอื่นคือคือวางเป็นช็อตได้เลยว่า
00:17:53 → 00:17:55หลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นอือแต่สำหรับบาง
00:17:55 → 00:17:58คนนะครับมองชีวิตเป็นช่วงระยะสั้นอนาคต
00:17:58 → 00:18:00ยังมาไม่ถึงยังไม่ต้องคิดหรอกฉันอยู่กับ
00:18:00 → 00:18:02วันนี้ก็พออาฮะถ้าถามว่าได้มั้ยมันก็ได้
00:18:02 → 00:18:05ครับแต่เพียงแค่ว่าบางครั้งเราประมาทกับ
00:18:05 → 00:18:07บางสิ่งที่มันอาจจะเกิดขึ้นได้แล้วเราไม่
00:18:07 → 00:18:10ได้มีการรับมือเตรียมการไปก่อนอือฮึมันก็
00:18:10 → 00:18:12เลยเหมือนอารมณ์คนใช้ชีวิตเดือนชนเดือน
00:18:12 → 00:18:14น่ะเงินเงินใช้ชักหน้าไม่ถึงหลังเดือนชน
00:18:14 → 00:18:18เดือนก็ก็อยู่ๆไปก่อนอยู่ๆไปงั้นๆใช่ใช่
00:18:18 → 00:18:20ครับแต่ถ้าเรามองภาพไกลเราจะเห็นว่าเฮ้ย
00:18:20 → 00:18:23มันต้องมีการสะสมมีการวางแผนมีการเห็นว่า
00:18:23 → 00:18:25เฮ้ยอยู่ยาวๆแบบนี้เดือนชนเดือนไม่เวิร์ค
00:18:25 → 00:18:27แน่เราอาจจะต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อเป็น
00:18:27 → 00:18:30การขยับให้มันชีวิตดีขึ้นอืเออบางคนบางคน
00:18:30 → 00:18:32ไม่คิดเลยครับคือเอาแค่สั้นๆนะวันนั้นมัน
00:18:32 → 00:18:36เลยกลายเป็นว่าพออายุมากขึ้นไม่มีทางออก
00:18:36 → 00:18:38แล้วครับอ่าโอกาสมันน้อยลงมาเราถึงได้ยิน
00:18:38 → 00:18:41ประจำว่าพอคนอายุยิ่งมากขึ้นจะไม่อยากลา
00:18:41 → 00:18:43ออกจากงานอือเพราะการเปลี่ยนงานตอนอายุ
00:18:44 → 00:18:48เท่านี้มันยากที่จะมีที่ไหนรับเราอืแล้ว
00:18:48 → 00:18:50อย่างการที่เราตำแหน่งสูงขึ้นเนี่ยครับ
00:18:50 → 00:18:52เมื่อเราพูดไว้ตั้งแต่ตอนต้นมันมาพร้อม
00:18:52 → 00:18:56กับความคาดหวังใช่ทั้งจากตัวเราเองและจาก
00:18:56 → 00:18:58คนอื่นจากคนหน้าจากอะไรหรือใครที่ให้
00:18:58 → 00:19:03ตำแหน่งมาที่คาดหวังว่าเออเหมาะสมนะได้
00:19:03 → 00:19:05เหตุผลอะไรไม่รู้แหละแต่ได้มาแล้วอ่ะอือๆ
00:19:05 → 00:19:10เออตรงเนี้ยมันทำให้เรากดดันเยเราจะลดคอน
00:19:10 → 00:19:13ความกดดันหรือความคาดหวังตรงนี้ได้มีแนว
00:19:13 → 00:19:17ทางมั้ยเออคือผมคิดว่าเรื่องเรื่องของ
00:19:17 → 00:19:19ความกดดันนะครับเรื่องนี้เราต้องแยกซอย
00:19:19 → 00:19:21ออกมาก่อนว่าความคาดหวังนั้นเป็นความคาด
00:19:21 → 00:19:24หวังโดยปกติของเนื้องานที่คาดหวังด้วยใช่
00:19:24 → 00:19:27มั้ยอย่างเงี้ยครับอืเอ่อแล้วก็อย่างที่ 2
00:19:27 → 00:19:30คือเราสามารถปบัได้จริงมั้ยที่ทำให้เป้า
00:19:30 → 00:19:32หมายนั้นบรรลุให้สำเร็จได้เพราะผมเชื่อ
00:19:32 → 00:19:34ว่าเป้าหมายหลายๆอย่างครับมันพอมีหนทาง
00:19:34 → 00:19:37แหละที่จะหาวิธีการเพื่อทำให้เป้าหมาย
00:19:37 → 00:19:41นั้นสำเร็จได้อืแต่ก็จะมีบางสิ่งที่ต้อง
00:19:41 → 00:19:43บอกว่ามันเกินเนื้อเกินตัวก็มีอือเดี๋ยว
00:19:43 → 00:19:45ฟังไปฟังมาทุกคนจะคิดว่าผมชนลาออกไปหมดนะ
00:19:45 → 00:19:47ผมไม่ได้ชนอย่างงั้นนะแต่ต้องพูดในความ
00:19:47 → 00:19:51เป็นจริงอครับว่าในบางองค์กรมีความแข่ง
00:19:51 → 00:19:55ขันสูงมากอืสูงแบบสูงจริงๆอ่ะครับค่ะผม
00:19:55 → 00:19:57เคยได้คุยกับน้องคนนึงที่เขาทำงาน HR ก็
00:19:57 → 00:20:00คือฝ่ายบุคคลนี่แหละเค้าพูดว่าบริษัทที่
00:20:00 → 00:20:02เค้าทำงานอยู่อ่ะเค้าเรียกเค้าเรียกคำว่า
00:20:02 → 00:20:06เคเโหลดเหรอเโหลดมั้งครับผมจำไม่ผิดปกติ
00:20:06 → 00:20:08อย่างเช่นสมมุติว่าคน 1 คนเนี่ยต้องยกลัง
00:20:08 → 00:20:11ได้ประมาณ 10 ลังอืแต่ที่ทำงานเนี้ยคาด
00:20:11 → 00:20:16หวังให้คนได้ยกได้ 2.5 เอ้ย 2 25 ลังอ๋อ
00:20:16 → 00:20:19เข้าใจละคือ 1 คนน่ะทำได้มากกว่า 1 หน้า
00:20:19 → 00:20:21ที่อย่างงี้ด้วยป่ะอาจจะอย่างงั้นครับแต่
00:20:21 → 00:20:23จริงๆแล้วคน 1 คนน่ะที่ทำงานแล้วไม่เสีย
00:20:23 → 00:20:26สุขภาพอ่ะคือ 10 ลังอ่าแต่ที่ทำงานนั้น
00:20:26 → 00:20:29ให้เค้ายก 25 ลังมากขึ้นโดยเพิ่มเงินให้
00:20:29 → 00:20:32ด้วยเอ้อมันก็ดูเหมือนจะคุ้มนะก็อย่าง
00:20:32 → 00:20:34น้อยไม่เหนื่อยอย่างเดียวเหมคุมแต่มันคือ
00:20:34 → 00:20:36การซื้อวิญญาณนะซื้อสุขภาพว่าคุณอาจจะพัง
00:20:36 → 00:20:39คุณเอาเงินนี้ไปรักษาตัวผมให้เงิน OT ผม
00:20:39 → 00:20:42ให้เงินจ้างคุณค่าอันตรายออือเออแต่คุณก็
00:20:42 → 00:20:45ต้องแลกเปลี่ยนอือฮึนั่นหมายความว่าใช่
00:20:45 → 00:20:47แหละอาจจะได้เงินแต่บางคนอยู่จะรู้สึกว่า
00:20:47 → 00:20:50เงินไม่คุ้มก็มีครับค่ะผมผมเคยเจอคนที่มา
00:20:50 → 00:20:52ปรึกษาเหมือนกันรายได้เคแสนต่อเดือนทำงาน
00:20:52 → 00:20:56บริษัทเอกชนอค่ะแต่แต่รับสภาพของความแบบ
00:20:56 → 00:20:59การเมืองภายในความคาดหวังในตัวเนื้องาน
00:20:59 → 00:21:02หลายๆอย่างไม่ไหวเออเลยลาออกมาทำงาน NGO
00:21:02 → 00:21:04ที่เป็นงานทื่อสังคมอย่าเงี้ยครับเงิน
00:21:04 → 00:21:08เดือน 30,000 บหายซึมเศร้าเลยแต่เงินมัน
00:21:08 → 00:21:10น้อยลงเงินมันน้อยลงทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับ
00:21:10 → 00:21:12ต้นทุนเค้าเพราะว่าต้นทุนเค้าเนี่ยครับ
00:21:12 → 00:21:15บ้านเค้ามีธุรกิจของเคอยู่แล้วอ๋อก็เลย
00:21:15 → 00:21:17ไม่ค่อยแบบลำใช่แล้วก็อีกอย่างเค้ามีเป็น
00:21:17 → 00:21:20สามีภรรยาเก็มีสามีคนที่ทำงานด้วยคเพราะ
00:21:20 → 00:21:23งั้นเคสามารถลดรถตรงนี้ลงมาได้โดยที่เก็
00:21:23 → 00:21:25ลดรายจ่ายบางอย่างลงออไม่ต้องฟุ้งเฟ้อ
00:21:25 → 00:21:28เพราะว่าจริงๆแล้ว 30,000 นะครับถ้าถ้า
00:21:28 → 00:21:29เราไม่ได้เป็นคนฟุ้งเฟ้อฟุ้งเฟ้อหรือว่า
00:21:29 → 00:21:32ซื้ออะไรแพงอ่ะจริงๆมันอยู่ได้นะอืออื
00:21:32 → 00:21:36แล้วอย่างแบบพอวันนึงเราเป็นหัวหน้าจาก
00:21:36 → 00:21:38ขึ้นงากันกนตะกี้ผมลืมพูดเรื่องนี้ป่ะฮะ
00:21:38 → 00:21:42ว่าเราจะลดแรงกดดันยังไงเอเพราะฉะนั้นถ้า
00:21:42 → 00:21:44ถ้ามันเยอะเกินจริงสำคัญคือเราอย่าคาด
00:21:44 → 00:21:47หวังกับตัวเองสูงเกินไปครับบริษัทหรือว่า
00:21:47 → 00:21:50องค์กรอาจจะคาดหวังกับเราสูงอืแต่เราต้อง
00:21:50 → 00:21:53ดูด้วยว่าเราจะแบบบ้าจี้ไปกับเามั้ยคือ
00:21:53 → 00:21:56เราอาจจะมีความเป็นเพฟิโดยไม่รู้ตัวก็ได้
00:21:57 → 00:21:58คือเราทำอะไรที่มันแบบแบบทุกอย่างมันต้อง
00:21:58 → 00:22:01เป๊ะอ่ะครับมันก็ในนี้มันก็กดกดดันตัวเอง
00:22:01 → 00:22:03แล้วแล้วคาดหวังกับตัวเองสูงด้วยใช่มั้ย
00:22:03 → 00:22:06อือๆเราเราควรจะก็ให้ดูนี่ครับบางทีสิ่ง
00:22:06 → 00:22:08แลกเปลี่ยนสิ่งที่เรากำลังแลกเปลี่ยนไป
00:22:08 → 00:22:10อาจจะทำให้เราค้นพบว่าเราไม่ควรจะไปตาม
00:22:10 → 00:22:12ทางเดิมอ่ะอืเพราะว่าตะกี้เราบอก
00:22:12 → 00:22:15perfectionist ใช่มั้ยครับค่ะการ Perfect
00:22:15 → 00:22:16มันคือการต้องใส่ input หรือใส่ความตั้ง
00:22:16 → 00:22:19ใจลงไปเยอะมากความละเอียดเยอะมากใช่อืเรา
00:22:19 → 00:22:22อาจจะมีแรงละเอียดได้อยู่พักนึงแต่พอจุด
00:22:22 → 00:22:24นึงเราจะเห็นถึงจุดที่แบบเราละเอียดมาก
00:22:24 → 00:22:26กว่านี้ไม่ไหวแล้วอ่ะฮะค่ะแล้วมันจะเริ่ม
00:22:26 → 00:22:29เห็นความฟรุดโทรมของตัวเองมันเหมือนกับ
00:22:29 → 00:22:30ว่าบางคนมีขีดความสามารถที่มันอาจจะไม่
00:22:31 → 00:22:33เท่ากันนะตรงจุดนี้บางคนแบบหูมีความแบบ
00:22:33 → 00:22:35ใช่บางคนไปได้อีก Perfect แล้ว Perfect
00:22:36 → 00:22:38อีกคือคือถ้าคุณทำได้คุณทำไปเลยครับผมไม่
00:22:38 → 00:22:40ได้เบรคนะทำไปเลยแต่มันจะมีคนที่แบบไม่
00:22:40 → 00:22:42ไหวจริงๆเพราะว่าคนที่กดดันคือคนที่เริ่ม
00:22:42 → 00:22:45ทำไม่ไหวอ่ะครับค่ะคนที่ทำได้อีกคือคนอาจ
00:22:45 → 00:22:48จะอาจจะที่แบบกดดันชิลๆชั้นไปได้หรือบาง
00:22:48 → 00:22:52ทีรู้ไม่ไหวอ่ะแต่ก็ยังจะฝืต่อเออก็ต้อง
00:22:52 → 00:22:54ไปให้ไหวอ่ะอะไรเงี้ใช่ตรงเนี้ยบางทีเรา
00:22:54 → 00:22:57จะสะสมความพังไว้โดยที่แบบไม่รู้ตัวผมผม
00:22:57 → 00:22:59เลยต้องเตือนทุกทุคนว่ามันไม่ได้หมายความ
00:22:59 → 00:23:01ว่าจะต้องแบบมาทู่ซี้หรือว่าต้องสู้จน
00:23:01 → 00:23:03กระทั่งแบบตัวแตกไปเลยอครับอือเพราะพอแตก
00:23:03 → 00:23:06ตัวแตกไปปั๊บมันบางทีมันกู้ยากนะมันกลับ
00:23:06 → 00:23:09มายากเราคงต้องยืดหยุ่นกับตัวเองบ้างแล้ว
00:23:09 → 00:23:12เนาะยืดหยุ่นใช่ครับบางทีต้องต้องยอมยอม
00:23:12 → 00:23:14ให้คนอื่นยอมให้คนอื่นเขาว่าเราบ้างถ้า
00:23:14 → 00:23:16เกิดทำไม่สมบูรณ์ถ้าถ้าลิมิตสุขภาพเราได้
00:23:16 → 00:23:19แค่นี้สมมุติเราเป็นคนที่ศักยภาพยกได้
00:23:19 → 00:23:22เต็มที่ 15 หลังบริษัทคาดหวัง 25 มีปัญหา
00:23:23 → 00:23:25แน่นอนครับค่ะแต่แค่ว่าเราจะโทษตัวเองมย
00:23:25 → 00:23:28ว่าเราเป็นคนไม่เก่งพอหรือเรากำลังคิดคิด
00:23:28 → 00:23:29ว่าเฮ้ยที่นี่มันอาจจะเป็นที่ที่ไม่ได้
00:23:29 → 00:23:32เหมาะกับเราเพราะมันเป็นแหล่งรวมทวยเทพอื
00:23:32 → 00:23:36แหล่งรวมสายพันธุ์พิเศษที่มันทำได้แต่สาย
00:23:36 → 00:23:38พันธุ์อย่างเราเราอย่าง 15 ก็เก่งแล้วง
00:23:38 → 00:23:42เงี้ยครับค่ะอออก็แสดงว่าสิ่งสำคัญคือเรา
00:23:42 → 00:23:46ต้องไม่ไม่กดดันตัวเองประเมินตัวเองก่อน
00:23:46 → 00:23:48แล้วก็ลดความคาดหวังของตัวเองลงประเมิน
00:23:48 → 00:23:50ตัวเองบางครั้งต้องต้อนรับความจริงด้วย
00:23:50 → 00:23:52เออแล้วก็ยืดหยุ่นบ้างยืดหยุ่นบ้างใช่
00:23:52 → 00:23:55ครับในคือไม่ได้บอกว่าหย่อนจนแบบยานกันไป
00:23:55 → 00:23:58เลยขนาดนั้นแต่ว่าอในบางมมุมมันควรที่จะ
00:23:58 → 00:24:01ต้องแบบผ่อนลงบ้างใช่ครับบางทีจุดหมาย
00:24:01 → 00:24:04ปลายทางอ่ะมันอาจจะเหมือนกันก็ได้แต่แค่
00:24:04 → 00:24:06ว่าระยะทางบางทีเราอาจจะต้องเดินอ้อมนิด
00:24:06 → 00:24:09นึงอืๆไม่ใช่ว่าเดินตรงอย่างเดียวเนาะใช่
00:24:09 → 00:24:11มั้ยคะเดี๋ยวเพราะถ้าเกิดมันไม่มีทางอื่น
00:24:11 → 00:24:14เลยให้เราเลี้ยวโงบ้างโอ้โหมันไม่สนุกอ่ะ
00:24:14 → 00:24:19อืเออใช่เพราะะนั้นก็เอาใจช่วยสำหรับคน
00:24:19 → 00:24:22ที่เอาใจช่วยอีกแล้วช่วยชทกช่วยช่วยเอาใจ
00:24:22 → 00:24:25ช่วยตัวเองด้วยครับผมในภาวะความกดดันอะไร
00:24:25 → 00:24:28ต่างๆมันไม่ง่ายที่จะผ่านไปแต่แต่ว่าถ้า
00:24:28 → 00:24:30เรายังเป็นแบบเดิมอยู่มันจะกลายเป็น
00:24:30 → 00:24:33เรื่องยากที่เราจะผ่านไปอือๆๆเอ้ยเหมือน
00:24:33 → 00:24:37เป็นรายการปรึกษาปัญหาครับจริงๆหาเวลาพัก
00:24:37 → 00:24:39บ้างเนาะบางทีมันเหนื่อยมันหนักก็หาเวลา
00:24:39 → 00:24:42เบรคตัวเองบ้างครับจริงๆต้องหาเวลาพักค่ะ
00:24:42 → 00:24:44เราจะรู้ตัวเองเลยเนาะว่าเราต้องพักแล้ว
00:24:44 → 00:24:46นะต้องพักใช่ครับแต่บางทีงานก็ไม่ให้เรา
00:24:46 → 00:24:49พักเลยครับก็พยายามจัดสรรเวลาเนาะอือครับ
00:24:49 → 00:24:53อือคร่ำครวญเสียงคร่ำครวญนะคะอ่าก็ฝากกับ
00:24:54 → 00:24:56คุณผู้ฟังไว้ที่อยู่ในภาวะนี้ได้เลื่อน
00:24:56 → 00:24:58ขั้นก็จริงดีใจก็จริงแต่ถ้ามันกดดันตัว
00:24:58 → 00:25:02เองมากเกินไปจนขาดจิตวิญญาณไปขาดรอยยิ้ม
00:25:02 → 00:25:06ไปคงต้องดูในกระจกแล้วพูดกพูคุยกับตัวเอง
00:25:06 → 00:25:09ด้วยนะคะขอบคุณคุณเอิ้นค่ะสวัสดีสวัสดี
00:25:09 → 00:25:10ค่ะหมดเวลาแล้วค่ะคุณผู้ฟังพบกันใหม่
00:25:10 → 00:25:13ครั้งหน้านะคะวันนี้ลาไปก่อนสวัสดีค่ะ
00:25:13 → 00:25:16This Is Toy PBS podcast ความทุกข์
00:25:16 → 00:25:18ในใจเกิดขึ้นได้กับทุกคนแต่อาการแบบไหน
00:25:18 → 00:25:20ที่พัฒนาจนกลายเป็นคำว่าท็อกซิกรอง
00:25:20 → 00:25:23ศาสตราจารย์นายแพทย์ชัชวาลศิลปกิจผู้
00:25:23 → 00:25:26อำนวยการศูนย์จิตปัญญาศึกษามหาวิทยาลัย
00:25:26 → 00:25:30มหิดลมาเล่าให้ฟังครับถ้าเอาภาษาชาวบ้าน
00:25:30 → 00:25:34เลยก็คือความรู้สึกไม่โอเคที่มันเรื้อรัง
00:25:34 → 00:25:36แล้วมันก็ทำอะไรไม่ได้อ่ะครับคือคือถ้า
00:25:36 → 00:25:40เราเรามีความรู้สึกไม่ไม่พอใจไม่ชอบใจแต่
00:25:40 → 00:25:43ว่าเราจัดการมันได้แล้วมันก็มาชั่วคราว
00:25:43 → 00:25:46แล้วมันก็หายไปด้วยกรรมวิธีการดูแลตัวเอง
00:25:46 → 00:25:49แต่ว่าพอคำว่าท็อกซิกที่เราคุยๆกันก็คือ
00:25:49 → 00:25:51มันจัดการไม่ได้ก็ไม่รู้จะทำยังไงเรียก
00:25:52 → 00:25:54ว่ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกกับไอ้ความรู้สึก
00:25:54 → 00:25:58แบบเยครับอย่างเช่นเราเรามีความโกรธความ
00:25:58 → 00:26:00ไม่พอใจหรือความน้อยใจแล้วเราก็วนนะครับ
00:26:00 → 00:26:03ทีนี้ถ้าเราวนบ่อยๆมันก็เริ่มเป็นพิษก็
00:26:03 → 00:26:06คือมันก็กระทบกระเทือนสุขภาพจิตการกินการ
00:26:06 → 00:26:10นอนอการดำเนินชีวิตถ้าเราจะมองว่ามัน
00:26:10 → 00:26:14ท็อกซิกมันก็ควรจะเป็นอาการผลที่มันกระทบ
00:26:14 → 00:26:17ต่อการดำเนินชีวิตถ้ายังไม่กระทบมันก็มัน
00:26:17 → 00:26:19ก็ไม่ถึงขอาจจะเป็นท็อกซิกใช่มั้ยครับ
00:26:19 → 00:26:21เพราะเราก็พออยู่ๆกับมันไปได้แต่ถ้าเราจะ
00:26:21 → 00:26:24นิยามมันที่ให้ให้คำว่ามันชัดเจนขึ้นคือ
00:26:24 → 00:26:26มันกระทบอ่ะกระทบชีวิตความเป็นอยู่ของเรา
00:26:26 → 00:26:29อ่ะครับเราจะเกตว่าสิ่งที่เราคิดว่าเราจะ
00:26:29 → 00:26:32หาคำตอบอะไรต่างๆเมันก็วนเนียนบางทีเรา
00:26:32 → 00:26:34เผลอไปทำเราไปทำอะไรอย่างอื่นเราก็ลืมๆไป
00:26:34 → 00:26:37ใช่มั้ยครับพอเราว่างๆมันก็กลับมาอพอมัน
00:26:37 → 00:26:40กลับมาเราก็พยายามจะไปลืมมันมันก็ยิ่งไม่
00:26:40 → 00:26:42ไม่ไม่ไปไหนใช่มั้ครับเมันก็วนไปวนมาที
00:26:42 → 00:26:45นี้ถ้ามันเรื้อรังยาวนานเนี่ยมันก็ก่อให้
00:26:45 → 00:26:48เกิดความห่อนไหวมากขึ้นความอึดอัดมากขึ้น
00:26:48 → 00:26:51นะครับแล้วก็ที่น่ากลัวที่สุดก็คือเราเรา
00:26:51 → 00:26:53จะหลงโทษตัวเราเอง่ะครับทำไมทำไมเราทำ
00:26:54 → 00:26:56ทำไมเราจัดการไม่ได้ทำไมความรู้สึกแบบนี้
00:26:56 → 00:26:58ทำไมเราต้องโชคร้ายทำไมทำไมเรามันจะมี
00:26:58 → 00:27:01ทำไมทีนี้ไม่แรกๆมันจะทำไมคนอื่นทำไมคน
00:27:01 → 00:27:03อื่นถึงอย่างงั้นทำไมคนอื่นถึงอย่างงี้
00:27:03 → 00:27:06แต่นานๆเข้ามันจะทำไมตัวเองทำไมเราถึงเออ
00:27:06 → 00:27:10เนี่ยแหละครับตอนนี้จะยลำบากแล้ว
00:27:10 → 00:27:15ครับ This Is Toy PBS
00:27:15 → 00:27:18podcast ติดตามรายการทางเว็บไซต์และ
00:27:18 → 00:27:21แอปพลิเคชันของ Thai PBS podcast
00:27:21 → 00:27:24spotify Sound Cloud Google podcast
00:27:24 → 00:27:27Apple podcast และ YouTube Channel ไย
00:27:27 → 00:27:31PBS podcast ท้า PBS podcast View
00:27:31 → 00:27:33the world via The
00:27:33 → 00:27:43[เพลง]
00:27:43 → 00:27:46Voice