00:00:00 → 00:00:02ความล้าเนี่ยคือภาวะความรู้สึกครับแล้วก็
00:00:03 → 00:00:06ความคิดอารมณ์ที่เกิดขึ้นในสภาพที่ร่าง
00:00:06 → 00:00:09กายจิตใจมันไม่สมดุลกันครับมันสามารถแบ่ง
00:00:09 → 00:00:11ออกเป็น 2 ประเภทนะครับประเภทที่เป็นความ
00:00:11 → 00:00:14ร้าทั่วๆไปนะครับก็จะออกเป็น 3 ประเภท
00:00:14 → 00:00:18ย่อยๆคือความร้าทางด้านความคิดจิตใจแล้ว
00:00:18 → 00:00:20ก็ส่งผลต่อร่างกายอีกประเภทหนึงคือความ
00:00:20 → 00:00:23ระะหลังการเจ็บป่วยเรือรังความระะที่ส่ง
00:00:23 → 00:00:26ผลกระทบต่อคนทั่วๆไปมากที่สุดนะครับก็คือ
00:00:26 → 00:00:29ความล้าหลังโรคเรื้อรังจะเป็นโรคเรื้อรัง
00:00:29 → 00:00:32ทั้งทางร่างกายจิตใจหรือทั้ง 2 อย่างเลย
00:00:32 → 00:00:35ถ้าแบ่งเป็นสเกลนะครับ 0 - 100% เนี่ย
00:00:35 → 00:00:38ครับจากการศึกษาที่ผมศึกษาตอนปริญญาเอก
00:00:38 → 00:00:40ครับทางกิจกรรมบำบัดเนี่ยนะครับเราก็แยก
00:00:40 → 00:00:43ออกเป็น 3 ประเภทย่อยๆก่อน 0-30 คือเป็น
00:00:43 → 00:00:46ความรักทางความคิด 40-60 เนี่ยความร้าทาง
00:00:47 → 00:00:50ด้านจิตใจบวกกับความคิด 70 ขึ้นไปถึง 100
00:00:50 → 00:00:52เนี่ยนะครับมันก็จะเป็นความล้าทั้งหมดเลย
00:00:52 → 00:00:56คือคิดจิตร่างกายความร้าที่เกิดขึ้นใน
00:00:56 → 00:01:010-30 คือระบบความคิดเนี่ยเราก็จะตตกใจตก
00:01:01 → 00:01:03ใจว่าร่างกายเราเป็นอะไรนะครับจากนั้นเรา
00:01:03 → 00:01:07ก็เริ่มมีความกลัวแล้วก็เริ่มจะท้อถอยละ
00:01:08 → 00:01:11อันนี้ก็มักจะเกิดในคนที่ใช้ความคิดเยอะๆ
00:01:11 → 00:01:14นะครับส่วนถ่า 40-60 เนี่ยก็เป็นคนที่จะ
00:01:14 → 00:01:17ต้องแบบใช้ทั้งร่างกายจิตใจเยอะเกินไปไม่
00:01:17 → 00:01:19ค่อยสมดุลสิ่งที่เขาแสดงออกมาเขาก็จะ
00:01:19 → 00:01:22เครียดนะครับจะเครียดเชิงลบนะฮะแล้วก็บาง
00:01:22 → 00:01:25ครั้งก็จะมีอารมณ์แบบเศร้าบ้างกลัวบ้าง
00:01:25 → 00:01:29โกรธบ้างเงี้ยครับส่วนถ้าเป็นความล้าที่
00:01:29 → 00:01:3170 ถึงถึง 100% ขึ้นไปมักจะเป็นความร้า
00:01:31 → 00:01:34หลังโรคเรื้อรังยกตัวอย่างโรคเรื้อรัง
00:01:34 → 00:01:37เช่นโรครูมาตอยโรคซึมเศร้าอะไรอย่างเงี้ย
00:01:37 → 00:01:39ครับผู้ป่วย 1 คนนะครับที่เป็นโรคเรื้อ
00:01:39 → 00:01:42รังนะครับก็คือเขาต้องอยู่กับมันพออยู่
00:01:42 → 00:01:44กับมันเสร็จบางทีเขาถ้าจัดการความล้าไม่
00:01:44 → 00:01:47ได้ความสามารถเขาเริ่มช้าลงช้าลงก็
00:01:47 → 00:01:50ต้องการผู้ดูแลคราวนี้ผู้ดูแลเนี่ยเขาก็
00:01:50 → 00:01:53ต้องสนองความต้องการของผู้ป่วยเยอะมากเขา
00:01:53 → 00:01:57ก็จะมีความล้าทางร่างกายและจิตใจจากนั้น
00:01:57 → 00:01:59ก็ไม่พอนะครับเขาก็ต้องไปพบบุคลากรทางการ
00:01:59 → 00:02:02แพทย์บุคลากรทางการแพทย์ก็ยังไม่รู้จัก
00:02:02 → 00:02:05ว่าจะรับมือกับความล้าทั้งหมดยังไงก็
00:02:05 → 00:02:08สะท้อนส่งพลังงานความล้าด้วยกันทั้ง 3
00:02:08 → 00:02:16กลุ่มเนี่ย
00:02:16 → 00:02:20ครับการศึกษาชิ้นนี้จะแบ่งออกเป็น 3
00:02:20 → 00:02:23กลุ่มนะครับกลุ่มละ 200 คนผู้ป่วยโรค
00:02:23 → 00:02:26เรื้อรังทุกวัยนะครับทั้งกายและใจเนี่ย
00:02:26 → 00:02:30200 ท่านบุคลากรทางารแพทย์ 200 ท่านแล้ว
00:02:30 → 00:02:33ก็ผู้ดูแลผู้ป่วยข้างต้นนั้น 200 ท่าน
00:02:33 → 00:02:36ส่วนอีก 50 คนเป็นจิตอาสาที่จะมาร่วม
00:02:36 → 00:02:39พัฒนาโปรแกรมด้วยกันเริ่มต้นนะครับก็คือ
00:02:39 → 00:02:42เราประเมินคัดกรองและว่ามีความล้ากี่
00:02:42 → 00:02:45เปอร์เซ็นต์ในการประเมินและคัดกรองผู้
00:02:46 → 00:02:48วิจัยจะให้คะแนนระดับความล้าซึ่งอาศัย
00:02:48 → 00:02:50หลักการทางวิทยาศาสตร์และมนุษยศาสตร์ร่วม
00:02:50 → 00:02:54กันในการวัดโดยตรวจวัดทพจรสังเกตการหายใจ
00:02:54 → 00:02:57ระหว่างการพูดคุยและเข้าไปเก็บข้อมูลจาก
00:02:57 → 00:03:00การสังเกตสิ่งแวดล้อมของผู้ป่วยเช่นที่
00:03:00 → 00:03:03อยู่อาศัยกิจวัตรประจำวันรวมทั้งพฤติกรรม
00:03:03 → 00:03:06ที่อาจก่อให้เกิดความล้าวิเคราะห์ตนี้ก็
00:03:06 → 00:03:09คือวิเคราะห์ว่าปัญหามันอยู่ที่อะไรบ้าง
00:03:09 → 00:03:12ระบบไหนบ้างแลจากนั้นก็ลองบวกกับความ
00:03:12 → 00:03:15ต้องการของเคสเชิงคุณภาพแล้วก็มาผสม
00:03:15 → 00:03:18ประสานเป็นร่างโปรแกรมยกตัวอย่างโปรแกรม
00:03:18 → 00:03:20ของกิจกรรมบัตความร้านะครับในผู้ป่วยโรค
00:03:20 → 00:03:24เรื้อรังก็เช่นโรครูมาตอยนะครับก็จะใช้
00:03:24 → 00:03:28เวลา 6 สัปดาห์สัปดาห์ละ 4-6 ชมงนะครับ
00:03:28 → 00:03:30สัปดาห์ที่ 1 เนี่ยนะครับครับเราจะเพิ่ม
00:03:30 → 00:03:34คุณค่าในตัวเองโดยที่เราจะให้เขาคิดทบทวน
00:03:34 → 00:03:37ว่าเคเครียดจากอะไรแล้วก็ลองดูว่าถ้าร่าง
00:03:37 → 00:03:39กายเครียดเขาจะผ่อนคลายได้อย่างไรพอเขาทำ
00:03:40 → 00:03:42ได้เองเขาก็จะเกิดคุณค่าในตัวเองสัปดาห์
00:03:42 → 00:03:45ที่ 2 เนี่ยก็จะให้ดูว่ารอบๆตัวเนี่ยมี
00:03:45 → 00:03:48อะไรที่มีคุณค่ามีความหมายและเขาสามารถนำ
00:03:48 → 00:03:51มาทำเป็นความดีได้เขาไม่จำเป็นต้องดูแล
00:03:51 → 00:03:54ตัวเองอย่างเดียวที่บ้านเขาออกไปทำความดี
00:03:54 → 00:03:57ให้คนอื่นคิดเมตตาช่วยเหลือคนอื่นสัปดาห์
00:03:57 → 00:04:00ที่ 3 เนี่ยก็คือให้เขาได้คิดบวกให้เขามี
00:04:00 → 00:04:03สติตื่นรู้เขาจะต้องวิเคราะห์ก่อนและหลัง
00:04:03 → 00:04:06ทำกิจกรรมที่มีความดีงามนั้นเสร็จแล้ว
00:04:06 → 00:04:09สัปดาห์ที่ 4 เนี่ยก็จะให้รู้จักเลยว่า
00:04:09 → 00:04:12กิจกรรมอะไรบ้างที่มันน่าเบื่อจำเจลอง
00:04:12 → 00:04:15เปลี่ยนกิจกรรมบ้างอะไรที่ไม่เคยทำก็ลอง
00:04:15 → 00:04:17ใส่เข้าไปกิจกรรมสัปดาห์ที่ 5 ก็คือเป็น
00:04:18 → 00:04:20เรื่องของจัดการอารมณ์ทั้งลบและบวก
00:04:20 → 00:04:22สัปดาห์สุดท้ายก็เป็นการเพิ่มทักษะจิต
00:04:22 → 00:04:25สังคมด้วยกิจกรรมสร้างสรรค์นะครับใช้
00:04:25 → 00:04:29ดนตรีศิลปะแล้วก็การที่ให้เค้าได้ได้ไป
00:04:29 → 00:04:33ช่วยเหลือสังคมพอครบ 6 สัปดาห์นะครับเขา
00:04:33 → 00:04:35ก็จะรู้สึกว่าเขาสามารถที่จะจัดการความ
00:04:35 → 00:04:40ล้าด้วยตัวเองมีความมั่นใจ 70% ขึ้นไปนะ
00:04:40 → 00:04:44ครับในการที่จะดูแลตัวเองไปดูแลครอบครัว
00:04:44 → 00:04:48ที่เขารักดูแลคนอื่นๆที่เขาพอจะช่วยเหลือ
00:04:48 → 00:04:52ได้มันก็จะเกิดความสุขสงบณเวลาที่เขาอยู่
00:04:52 → 00:04:54กับโลกเรื้อรัง
00:04:54 → 00:04:58นั้นผลจากโปรแกรมที่ผู้วิจัยออกแบบขึ้น
00:04:58 → 00:05:01ส่งผลให้ผู้ป่วยจะจการความร้าของตนเองได้
00:05:01 → 00:05:04เป็นการยุติวงจรความล้าอีกทั้งยังนำมาใช้
00:05:04 → 00:05:07จัดการความล้าด้านอื่นๆของทั้งผู้ดูแลและ
00:05:07 → 00:05:10บุคลากรทางการแพทย์ได้อีกด้วยโปรแกรมกลาง
00:05:10 → 00:05:12ของเราเนี่ยเป็นโปรแกรมสำหรับผู้ป่วยโรค
00:05:12 → 00:05:16เรื้อรางเลยนะครับแต่ว่าในแต่ละหัวข้อ
00:05:16 → 00:05:19สามารถดึงมาใช้กับแต่ละกลุ่มได้เช่นบาง
00:05:19 → 00:05:21หัวข้อที่เกี่ยวกับการจัดการความร้า
00:05:21 → 00:05:24เรื่องความคิดก็จะไปใช้กับบุคลากรอาร
00:05:24 → 00:05:26แพทย์ซึ่งจะใช้เวลาประมาณ 15 วันส่วน
00:05:27 → 00:05:29โปรแกรมที่เกี่ยวกับความล้าทางด้านร่าง
00:05:29 → 00:05:33กายและจิตใจจะใช้ในกับผู้ดูแลนะครับก็จะ
00:05:33 → 00:05:35ใช้เวลาอย่างน้อย 21 วันถึง 3 สัปดาห์
00:05:35 → 00:05:40กิจกรรมบัตรเป็นวิชาชีพทางการแพทย์เดียว
00:05:40 → 00:05:45บนโลกใบนี้นะครับที่มองความคิดจิตใจแล้ว
00:05:45 → 00:05:49ก็ร่างกายของคน 1 คนแล้วก็มองเป็นองค์รวม
00:05:49 → 00:05:51เพราะฉั้นจะสังเกตว่าความล้าจะเกิดขึ้น
00:05:52 → 00:05:54กับอะไรก็ได้เราก็ไม่ได้มองว่าเฉพาะความ
00:05:54 → 00:05:57ร้าที่เจ็บป่วยเป็นความร้าทั่วๆไปก็ได้
00:05:57 → 00:06:01มันทำให้มุมมองเนี่ยกสร้างขึ้นจะทำให้
00:06:01 → 00:06:03ระบบการดูแลทางการแพทย์เนี่ยมันเปลี่ยน
00:06:03 → 00:06:07มุมมองนะครับก็คือคนต้องดูแลสุขภาพด้วย
00:06:07 → 00:06:17ตัวเองได้ก่อนที่จะให้คนอื่นดูแลตัวเอง
00:06:17 → 00:06:23[เพลง]
00:06:29 → 00:06:31แ
00:06:31 → 00:06:43[เพลง]