- คำถาม:
- การศึกษาที่มีชื่อเสียงเท่านั้นจำเป็นต้องเป็นเส้นทางสู่ความสำเร็จหรือไม่?
- คำตอบ:
- ไม่จำเป็น เพราะการศึกษาที่มีชื่อเสียงไม่ได้การันตีความสำเร็จในอาชีพ บางคนที่เรียนไม่ดีหรือไม่ได้เรียนที่ชั้นนำ แต่สามารถประสบความสำเร็จได้จากการมีทักษะปฏิบัติ การปรับตัว และความพยายาม ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่สามารถวัดได้จากเกรดหรือชื่อสถาบัน
การรับมือภาวะการแข่งขันภายใต้แรงกดดัน | โรงหมอ
จากช่อง:Thai PBS Podcast
คำบรรยายที่เกี่ยวข้อง
00:05:51มากกว่าก็ได้แต่สิ่งนี้ไม่ได้การันตี
00:05:54เรื่องเกี่ยวกับความสำเร็จในอาชีพการงาน
00:05:56เพราะว่าถ้าเราถ้าเราดูในสนามจริงอ่ะครับ
00:05:58เอ่อบางคนอาจจะเรียนเก่งแต่กลายเป็นว่าพอ
00:06:00เข้ามาทำงานเนี่ยเคอาจจะไม่สามารถทำงาน
00:06:02เชิงปฏิบัติได้เก่งก็ได้เพราะเขาคอาจจะ
00:06:05เก่งทางวิชาการแต่พอมันปฏิบัติปั๊บเอาจจะ
00:06:07รู้สึกคือในที่ทำงานบางที่เนาะจะรู้สึก
00:06:09ว่าเฮ้ยเด็กบางคนที่อาจจะจบปวชปวสหรืออาจ
00:06:13จะจบโรงเรียนกลางๆเนี่ยหรือมหาวิทยาลัย
00:06:15กลางๆอาจจะดูปฏิบัติงานหรือพร้อมปรับตัว
00:06:18ได้ดีกว่าเด็กที่เก่งทางวิชาการซะอีกอัน
00:06:20นี้เป็นเรื่องที่แบบแยกแยกออกจากเรื่อง
00:06:23วิชาการเพราะว่าการสอบแข่งขันนะครับการ
00:06:25เข้าโรงเรียนชั้นนำมันเป็นเรื่องของการ
00:06:27แข่งขันทางวิชาการแต่อาจจะไม่ได้เป็นตัว
00:06:30ชี้วัดว่าเด็กคนนี้มี EQ มีเอ่อวิธีคิด
00:06:35หรือแม้กระทั่งทักษะในการปรับตัวเข้ากับ
00:06:37คนอื่นเข้ากับสังคมเข้ากับการทำงานอาจจะ
00:06:40ไม่ได้บ่งบอกสิ่งนั้นก็ได้ค่ะอืเหมือนตอน
00:06:43เมื่อไม่นานมานี้เหมือนกันที่ไปดูงาน
00:06:47สถาบันแห่งหนึ่งนะคะก็ไม่ได้เป็นระดับ
00:06:49มหาวิทยาลัยอะไรขนาดนั้นแต่ว่าวิธีการ
00:06:52เรียนการสอนเขาอ่ะเหมือนกับได้ไปปฏิบัติ
00:06:56จริงเพราะว่าในทุกชั้นปีเนี่ยเขาจะมีส่ง
00:06:58เด็กไปฝึกงานอ
00:07:00อหลายๆเดือนให้เขได้เรียนรู้ว่าพอเวลาออก
00:07:04ไปทำงานจริงแล้วเนี่ยเต้องเจอกับอะไรบ้าง
00:07:07ครับอ่าหัวหน้างานรูปแบบงานนะคะปัญหาที่
00:07:12เกิดขึ้นหรืออะไรก็แล้วแต่เนี่ยแล้วเขาก็
00:07:15จะเจออย่างเงี้ยคือตลอด 4 ปีที่เรียน
00:07:17เนี่ยเขาต้องไปฝึกงานแบบเนี้ยค่อนข้างจะ
00:07:20ตลอดเวลาครับพอออกไปปุ๊บเขาก็จะได้ลงสนาม
00:07:23ได้แบบว่าโดยที่ไม่ต้องกังวลเพราะว่าเอ
00:07:26เคยฝึกงานอย่างงี้มาเจออย่างงี้อยู่แล้ว
00:07:29พอพอเปรียบเทียบกันแล้วแบบวันเนี้ยที่เรา
00:07:31ผ่านในจุดที่มีการแข่งขันอือแบบเอ่อ
00:07:35เรื่องทางวิชาการมาเนี่ยพอมาในวันนี้ที่
00:07:38เราไปดูงานในเด็กรุ่นใหม่เนี่ยเฮ้ยมันดี
00:07:40นะอืมันทำให้เด็กไม่ต้องกดดันมากแล้วก็
00:07:44สามารถมาเจอกับสิ่งที่มันเกิดขึ้นจริงใน
00:07:46ชีวิตจริงได้จัดการได้รู้ว่าต้องทำยังไง
00:07:50แต่ทีนี้บางทีแบบความสำเร็จตรงเยมันไม่
00:07:53ได้อยู่ที่เด็กคนเดียวมันไปถึงความรู้สึก
00:07:56ของพ่อแม่ด้วยอ่าใช่ครับเพราะเรื่องนี้
00:07:59มันไม่ใช่แค่เด็กที่จะหวังว่าเค้าจะมี
00:08:01ชีวิตที่ดีเนาะแต่บางครั้งมันเป็นเรื่อง
00:08:03ตัวเคเองก็หวังอยากจะให้พ่อแม่ภูมิใจกับ
00:08:05ตัวเค้าด้วยออก็มีหรืออาจจะเป็นพ่อแม่ก็
00:08:08รู้สึกว่าถ้าลูกฉันเอ่อเข้าโรงเรียนที่
00:08:12แบบมีชื่อได้ฉันจะรู้สึกโล่งใจเหมือน
00:08:14คล้ายๆลูกฉันไปอยู่ถูกที่ละอือมันกลาย
00:08:17เป็นว่าตัวพ่อแม่อ่ะครับอาจจะมองว่าเอ่อ
00:08:20สิ่งที่อยากผลักดันให้ลูกสำเร็จได้เนี่ย
00:08:22มันเป็นเพราะว่ามันมาจากพื้นฐานความอยาก
00:08:24สบายใจของเขาค่ะเมีความกลัวบางอย่างกลัว
00:08:27ว่าลูกจะแบบอ่ะถ้าไปไม่ได้เรียนที่นี่
00:08:30อนาคตอาจจะไม่ดีเท่าไหร่อาจจะได้สังคม
00:08:32เพื่อนที่แบบไม่ได้เป็นชั้นนำอะไรก็แล้ว
00:08:35แต่มันกลายเป็นว่าพ่อแม่หยึดติดกับความ
00:08:37อยากให้ตัวเองสบายใจมากไปหน่อยอืก็เลย
00:08:40กลายเป็นความคาดคั้นอยากให้ลูกทำในสิ่ง
00:08:42ที่ตัวเองจะได้สบายใจอ่ะค่ะอ่าหรือบางที
00:08:45มีเรื่องการแข่งขันก็มีนะครับเพราะว่าบาง
00:08:48ทีพ่อแม่ก็อาจจะมีเพื่อนเพื่อนๆของเค้า
00:08:51หรือญาติพี่น้องของเคอาฮะที่แบบเปรียบ
00:08:54เทียบแข่งขันกันอ่าแล้วไม่อยากจะรู้สึก
00:08:57ด้อยไม่อยากจะรู้สึกเสียหน้าอยากจะชนะคน
00:08:59อื่น
00:09:00ก็มีหรือบางคนนอาจจะคล้ายๆเราเคยได้ยิน
00:09:02เรื่องนี้แบบนี้บ่อยๆเช่นเอ่อในวัยเด็ก
00:09:05คุณพ่อคุณแม่อาจจะอยากเรียนอะไรบางอย่าง
00:09:08แล้วอาจจะสอบแข่งขันไม่ชนะค่ะเออหรือสอบ
00:09:12เทียบสอบสู้คนอื่นไม่ได้เลยเลยทำให้ตัว
00:09:14เองไม่สามารถเข้าได้ก็เลยให้ลูกเป็นคนที่
00:09:17ทำหน้าที่นี้แทนตัวเองอ๋ออ่าอย่างเช่น
00:09:20อยากเข้าหมอเข้าไม่ได้อ่ะแกไปเรียนเป็น
00:09:23หมอให้แม่หน่อยนะอือๆใช่ๆมีเคยได้ยินคำ
00:09:26อย่างงี้เหมือนกันนะใช่ครับเคยได้ยินเนา
00:09:28ว่าเป็นอันนี้ให้หน่อยเป็นอันนั้นให้
00:09:30หน่อยใช่แต่คำถามคือได้ถามเด็กมั้ยว่าเค
00:09:32อยากเป็นหรือเปล่าไม่น่าถามอ่ะเออไม่น่า
00:09:35จะได้ถามถมันเลยกายเป็นว่าเป็นความกดดัน
00:09:38ซ้อนกดดันไปอีกทีนึงครับเพราะว่าผมว่าอ
00:09:40สมมุตินะถ้าเด็กรู้จักตัวเองแล้วเด็กได้
00:09:43เอ่อเลือกสอบเลือกเรียนในสาขาที่เขาชอบ
00:09:46ยังไงเต้องเจอการแข่งขันอยู่แล้วถูกมั้ย
00:09:48ครับเป็นความกดดันที่ต่อให้เขาเจอที่ตัว
00:09:50เองชอบยังไงก็ต้องแข่งขันเข้าอยู่ดีแต่
00:09:52ถ้าสมมุติว่าเอ่อไม่รู้จักตัวเองด้วยซ้ำ
00:09:55ว่าตัวเองชอบอะไรหรือต่อให้รู้ก็ไม่มีไม่
00:09:58มีสิทธิ์เพราะพ่อแม่ไม่อนุญาตอืมันก็กลาย
00:10:02เป็นว่านอกจากต้องกดดันเรื่องการแข่งขัน
00:10:04ต้องสอบไว้เนี่ยยังต้องไปกดดันกับการ
00:10:05เรียนในสิ่งที่ตัวเองไม่สนใจด้วยค่ะกดดัน
00:10:08ซ้อนกดดันใช่คือแค่กดดันของพ่อแม่ก็
00:10:11เหนื่อยแล้วนะเพราว่าทำยังไงก็อ้าๆก็ทำ
00:10:14ให้มันเรียนตั้ง 4 ปีอ่ะถ้าเกิดในระดับ
00:10:17มัธยมก็ 4 ปีีออมันต้องออกมาแบบตามความ
00:10:20ฝันของพ่อแม่หรือเข้าโรงเรียนเนี่ย 6 ปี
00:10:22บวกสมมุติมีสิ่งที่มหาวิทยาลัยที่อยาก
00:10:25เรียนอีกของคุณพ่อคุณแม่หรืออย่าเงี้ยอ 10
00:10:27ปีเลยนะใช่ครับโอ้โหยาวมันถึงมันถึงทำให้
00:10:31เราได้ยินเรื่องเกี่ยวกับการที่นักศึกษา
00:10:33ครับบางทีเข้ามหาวิทยาลัยไปเนาะแล้วก็ตัด
00:10:35สินใจลาออกก็มีซิ่วเปลี่ยนสาขาก็มีหรือ
00:10:38ว่าขอโยกย้ายกันภายในก็มีค่ะอ่าจริงๆผม
00:10:41ว่ายุคเนี้ยครับเอ่อมหาวิทยาลัยหรือระบบ
00:10:44ต่างๆเริ่มเปิดตรงนี้เพื่อเรียกว่าอำนวย
00:10:47ความสะดวกให้นักศึกษาที่มาค้นพบตัวเองที
00:10:50หลังเนี่ยสามารถมีสิทธิ์ในการยกย้ายภายใน
00:10:52ได้อแบบเรื่องนี้ผมก็ได้ยินประจำครับว่า
00:10:54ยุรุ่นหลังๆอาจารย์ก็เริ่มเปิดรับถ้าเป็น
00:10:56ยุคก่อนๆเนี่ยอาจจะบอกว่าไม่เธอต้องอดทน
00:10:59เธอต้องสู้แต่พยุคเนี้ยะเหมือนกับวิธีคิด
00:11:02ทางการศึกษามันเริ่มเปลี่ยนว่าเราอยากจะ
00:11:04ส่งเสริมให้เด็กได้รู้จักตัวเองแล้วก็ได้
00:11:07ค้นพบสิ่งที่เขาอยากจะเรียนอยากจะเป็นค่ะ
00:11:09อ่าเอ่อในในหมู่อาจารย์หรือแม้กระทั่งครู
00:11:13ก็เริ่มมีแนวคิดในการคุยกับผู้ปกครองให้
00:11:15อืว่าเฮ้ยเราส่งเสริมลูกไปทางนั้นทางนี้
00:11:18ดีมั้ยอ่าแต่ไม่ได้ร่วมกดดันไปกับผู้ปก
00:11:20ครองอะไรเงี้ยครับก็จะส่งเสริมให้เด็กๆ
00:11:23สามารถโยกย้ายโอนสาขากันภายในได้เอ้อดีนะ
00:11:26แบบนี้คืออย่างน้อยก็ลดทอนความกดดันใช่ๆ
00:11:30ทำให้ใจเบขึ้นอืโล่งขึ้นนะฮะแล้วก็แบบ
00:11:34อย่างน้อยที่สุดแล้วเนี่ยพ่อแม่ก็จะต้อง
00:11:37รู้ขีดจำกัดขีดความสามารถของลูกตัวเอง
00:11:40ด้วยคือเข้าใจว่าพ่อแม่ก็หวังดีเนาะอยาก
00:11:43จะให้แบบอ่ะต่อไปถ้าวันนึงไม่มีพ่อไม่มี
00:11:46แม่แล้วเนี่ยเขาสามารถที่จะเดินหน้าต่อไป
00:11:49ได้อย่างมีคุณภาเดินในเส้นทางที่เขารู้
00:11:51สึกภูมิใจแล้วก็เส้นทางที่เขาถนัดผมว่า
00:11:54นี้สำคัญเนาะเพราะฉะนั้นไอเรื่องการรับ
00:11:56มือเรื่องพวกเยครับผมว่าผู้ปกครองจริงๆ
00:11:58สำคัญมากค่ะค่ะเรื่องของการมีสติมีสติมาก
00:12:02ๆเพราะว่าบางครั้งหับความหวาดกลัวของตัว
00:12:04เองเนาะเช่นแบบกลัวลูกจะไม่มีอนาคตกลัว
00:12:07ว่าแบบจะโดนเป็นขี้ปากอะไรก็แล้วแต่ออะไร
00:12:09เงี้ยครับหรือแม้กระทั่งที่ตัวเองอาจจะ
00:12:11เคยมีปมไม่สามารถเรียนได้ไอ้พวกเนี้ยพอ
00:12:14เราถูกความคิดชุดพวกนี้หรือความกลัวพวก
00:12:16นี้ครอบงำนะครับมันจะทำให้เราเห็นแต่ความ
00:12:19ปรารถนาของตัวเองค่ะแต่เราจะไม่เห็นใจของ
00:12:22ลูกไม่เห็นความปรารถนาของลูกไม่ได้เห็น
00:12:24ความทุกข์ของลูกว่าแบบจริงๆตัวเขาในฐานะ
00:12:27เด็กวัยรุ่นคนนึงอ่ะที่ยังไม่สามารถแบบหา
00:12:29ทำมาหากินหรือพึ่งพาตัวเองได้เขาอาจจะแค่
00:12:32ต้องวิ่งไปตามระบบที่โหดร้ายเหมือนกันนะ
00:12:34ค่ะผมว่าเด็กๆทุกคนที่สอบอะไเงี้ยครับอาจ
00:12:37จะก็ทุกคนล้วนปรารถนาอยากจะมีชีวิตที่ดี
00:12:40แต่บังเอิญที่นั่งมันจำกัดผมว่าตรงนี้
00:12:42เป็นความกดดันค่อนข้างสูงะถ้าเกิดเด็กๆ
00:12:44เผลอเอาการสอบผ่านตรงเนี้ยครับไปเชื่อม
00:12:48กับคุณค่าในตัวเองมันจะกลายเป็นว่าการสอบ
00:12:50ไม่ผ่านเหมือนชีวิตเขาแบบล้มเหลวไปเลยอ่ะ
00:12:52อืเขาเป็นคนที่ดีไม่พอเเป็นคนที่มีปมว่า
00:12:55เขาไม่สามารถที่จะทำให้พ่อแม่ภูมิใจหรือ
00:12:57ว่ามีอนาคตที่ดีได้ก็เหมือนกับที่อเห็นใน
00:13:01โซเชียลอ่ะค่ะที่ว่ามีเด็กคนนึงอ่ะเรียน
00:13:04ได้ 3 จุดกว่า 3.9 กว่าๆนะแต่แค่ว่าไม่
00:13:08ได้ 4 อ่ะเ้ายังรู้สึกแบบผผิดหวังกับตัว
00:13:11เองอ่ะแล้วกลายเป็นแบบจุดดั่งพร้อยใน
00:13:14ชีวิตใช่ทั้งที่เขาจริงๆโอแค่นี้คือเก่ง
00:13:17แล้วนะอ่าอะไรอย่างเงี้ยมันใช่ครับทีนี้
00:13:20มันเลยขึ้นอยู่กับว่าเราเราเซตระดับความ
00:13:23คาดหวังลูกเราไว้ยังไงด้วยอขึ้นขึ้นกับ
00:13:25ตัวเราเลี้ยงดูยังไงแล้วเราถ่ายทอดแนวคิด
00:13:27อะไรให้เขาด้วยนะนะพ่อแม่ครับถ้าเราถ้า
00:13:30เราแบบคล้ายๆตั้งสแตนดาร์ดให้กับลูกไว้
00:13:33สูงมากว่าอ่ะทำดีเสมอตัวต่อให้เราเต็ม
00:13:374.00 ก็คือเสมอตัวอไม่ชมหรอะไรเงี้แสดง
00:13:40ว่าไม่มีอะไรจะน่าภูมิใจหรือจะน่าแบบ
00:13:43เรียกอะไรนะรู้สึกภูมิใจได้อ่ะเพราะเพราะ
00:13:46การทำได้เกรดเต็มมันเป็นแค่การเอาตัวรอด
00:13:48ได้เฉยๆค่ะเราจะไม่สามารถชื่นชมยิงดีกับ
00:13:51อะไรได้เลยครับโอ้โหอ่าแต่ถ้าเราพอจะแบบ
00:13:54เอ้ยการได้ 2 ได้ 3 เรียนผ่านเรียนพอรู้
00:13:57เรื่องอ่ะถือว่าใช้ได้อืฮะการได้เกด 3.7
00:14:003.8 อาจจะแบบโอโหนี่มันเรื่องเหนือความ
00:14:03คาดหมายนี่มันเรื่องที่แบบดีกับชีวิต
00:14:05เหลือเกินอาฮะบางทีเขาก็จะเป็นเด็กที่
00:14:07เศร้ายากผมว่าอันนี้สำคัญนะการที่เด็กๆจะ
00:14:10แบบคล้ายๆไม่ไม่คาดหวังอะไรบางอย่างที่
00:14:12สูงเกินจริงอครับแล้วก็มีความถ่อมตัวบาง
00:14:15อย่างว่าเอ้ยตัวเราถ้าทำได้ก็ดีค่ะแต่ถ้า
00:14:18ทำได้ประมาณนี้ก็พอใจก็ได้กำลังรู้สึกว่า
00:14:21พ่อแม่ควรเว้นพื้นที่ว่างให้เขาได้มีพื้น
00:14:25ที่ของเขาบ้างใช่ครับควรควรมีเพราะงั้น
00:14:27ตรงนี้สำคัญมากเพราะว่าเด็กๆบางทีเยังไม่
00:14:29ได้เติบโตมากอ่ะครับเค้าอาจจะยังไม่ได้มี
00:14:31การประสบผ่านประสบการณ์ชีวิตเท่าไหร่หรือ
00:14:33เขคอาจจะยังไม่ได้ตกผลึกกับชีวิตเา้ามาก
00:14:35ว่าเค้าควรคิดยังไงกับการใช้ชีวิตที่นี่
00:14:37อ่าอะไรเงี้ยฮะเพราะงั้นแนวคิดผู้ปกครอง
00:14:40เลยสำคัญมากผมเลยตั้งต้นว่าผู้ปกครองต้อง
00:14:43มีสติมากๆเลยนะดึงสติกันก่อนแล้วดึงสติ
00:14:46มากๆเลยนะสำคัญที่ว่าเรายังพอจดจำได้มั้ย
00:14:49ว่าเรารักลูกเราอ่ะเออหรือจริงๆเรารักตัว
00:14:52เองมากเกินไปอืเราเลยไปเกื้อกูลแบบก้าว
00:14:56ก่ายไม่ใช่สิเรียกว่าไปก้าวก่ายเแต่ไม่
00:14:58ได้ได้เกื้อกูลเค้าค่ะอ่าเราเลยเข้าไป
00:15:01แทรกแซงอครับความปรารถนาดีของเราเข้าไป
00:15:03แทรกแซงเค้าเลยไม่ได้มอบสิ่งที่พอดีให้
00:15:06เค้าอืมลืมไปลืมมองไปลืมๆใช่มันขัดความพอ
00:15:10ดีไปใช่ใช่แล้วผมว่าที่มากกว่านั้นบางที
00:15:13ระบบการศึกษาบ้านเราก็สำคัญเหมือนตะกี้
00:15:15ที่เราคุยกันนะครับว่าการที่เด็กแห่กันไป
00:15:17แย่งสอบเข้าโรงเรียนใดโรงเรียนหนึ่งมัน
00:15:19กำลังสะท้อน
00:15:21อะไรกำลังสะท้อนว่ามันเกิดการจัดจัดเกรด
00:15:25จัดลำดับของสถาบันอยู่จริงๆอครับใช่เออ
00:15:29เป็นเรื่องค่านิยมเป็นเรื่องของคุณภาพ
00:15:31ซึ่งอาจจะมีจริงก็ได้ซึ่งซึ่งถ้าเราลอง
00:15:33เทียบอ่ะครับมันเหมือนกับอ่ะสมมุติโรง
00:15:35พยาบาลรัฐเอกชนโรงพยาบาลรัฐโรงพยาบาลต่าง
00:15:39จังหวัดมันมันมันมีการเปรียบเทียบตลอด
00:15:41แล้วมันมีมันมีแบบระดับระดับของวัตถุดิบ
00:15:44ต้นทุนเอ่อคุณภาพอะไรก็แล้วแต่เพราะงั้น
00:15:48โรงโรงเรียนก็เหมือนกันมหาวิทยาลัยก็
00:15:50เหมือนกันผมว่าเราอยู่ในประเทศไทยอ่ะครับ
00:15:52เราน่าจะแบบเห็นความจริง้อนี้อยู่แล้วละ
00:15:54ว่าว่าคความเหลื่อมล้ำมีอยู่จริงใช่ใช่นะ
00:15:57ครับเพราะงั้นเรื่องเนี้ยครับครับแรงกด
00:15:59ดันจะสามารถลดได้สมมุติถ้าเกิดภาครัฐอะไร
00:16:01เงี้ยฮะสามารถทำให้คุณภาพของโรงเรียน
00:16:03เนี่ยมันไปพอๆกันได้ระดับนึงแบบที่ไม่รู้
00:16:07สึกว่าแบบโอ้โหทำไมมันห่างชั้นกันระดับ
00:16:09นั้นอือ่าแล้วถ้าเกิดที่โรงเรียนมันมี
00:16:12พื้นที่มากพอนะครับอันนี้ผมก็คิดไปใน
00:16:14เรื่องของการกระจายเเรียกว่าความเสมอภาค
00:16:16ทางการศึกษาไปอีกค่ะว่าบางทีมันจะเห็น
00:16:19เนาะว่าเด็กบางคนต้องถ่อมาจากต่างจังหวัด
00:16:22ไกลโพนนะครับเพื่อมาใช้ชีวิตในเมืองอ่า
00:16:25ใช่จริงอันนี้เรื่องจริงเลยเออแล้วแล้วก็
00:16:28จะกลายเป็นว่าว่าทุกคนก็แห่กันเข้ามาอัด
00:16:30อยู่ใน
00:16:31กทมแสดงว่าศูนย์สวนรวมความเจริญหลายๆ
00:16:34อย่างอครับหรือสวนยรวมคุณภาพหลายๆอย่าง
00:16:36มันมาแหาที่กรุงเทพฯอ่าเออสิ่งที่จะเกิด
00:16:40ขึ้นคืออะไรเด็กๆก็ต้องห่างพ่อแม่ค่ะการ
00:16:43เข้ามาอยู่กรุงเทพฯนอกจากห่างกันแล้วเนาะ
00:16:45ยังมีรายจ่ายที่สูงขึ้นด้วยตรงนี้ก็เป็น
00:16:48การทำให้เอ่อพ่อแม่ผู้ปกครองก็ต้องแบก
00:16:51ภาระค่าใช้จ่ายหนักขึ้นไปอีกค่ะสร้างความ
00:16:53ห่างเหินในครอบครัวผมเข้าใจแหละว่าการ
00:16:55แข่งขันอาจจะทำให้คนแกร่งขึ้นแต่บางครั้ง
00:16:58มันก็ทำให้เกิดช่องว่างบางอย่างที่มาก
00:16:59ขึ้นเหมือนกันอืเอ่อสมมุติว่าถ้าระบบการ
00:17:02ศึกษาไทยครับสามารถกระจายความเจริญทางการ
00:17:04ศึกษาหรือการเข้าถึงเนี่ยไปตามโรงเรียน
00:17:06หลักๆในจังหวัดได้ผมว่าอย่างน้อยเนี่ย
00:17:09โอเคในเรื่องเขตชนบทเขตเมืองอ่ะถ้ามัน
00:17:12อยู่ในจังหวัดเดียวกันนะครับอย่างน้อยมัน
00:17:14ยังพอลดระยะทางในการเดินทางได้บ้างอือแต่
00:17:17ถ้าเกิดสมมุติว่าต่างจังหวัดไม่มีคุณภาพ
00:17:19อะไรเลยอย่างเงี้ยฮะเราต้องแห่กันไปเข้า
00:17:22แบบกรุงเทพฯอย่างเดียวผมว่าระยะทางมัน
00:17:24ยิ่งไกลกว่าเดิมคือเหมือนกับว่าในระดับ
00:17:26จังหวัดเนี่ยมันก็มีส่วนนึงนะแล้วก็แบบ
00:17:29ต่างอำเภอก็เข้ามาเรียนในจังหวัดใช่มั้ย
00:17:31คะแล้วก็ในระดับจังหวัดพอวันนึงเด็กโต
00:17:33ขึ้นก็ต้องเข้ามาอยู่ในกรุงเทพฯอยู่แล้ว
00:17:36ล่ะเพราะว่ามันเหมือนกับแหล่งรวมสถาบัน
00:17:38การศึกษาแหล่งรวมใช่ๆครับชั้นนำหลายๆที่
00:17:41เหมือนกันใช่แต่ทีนี้จะทำยังไงอยู่ที่ว่า
00:17:43จะกระจายออกไปยังไงได้บ้างอือืแต่เรื่อง
00:17:45นี้ก็เป็นเรื่องของเอ่อนโยบายภาครัฐอะไร
00:17:48งี้แหละผมอาจจะไม่ได้มีความรู้มากอันนี้
00:17:50อาจจะเป็นแค่ความคิดเห็นก็เป็นความหวัง
00:17:52ว่าต่อไปในอนาคตน่าจะใช่มั้ยคะใช่ใช่ครับ
00:17:55แล้วก็อีกส่วนอาจจะเป็นเรื่องเด็กๆมั้ง
00:17:57เด็กๆเนาะที่อาจจะต้องทำความเข้าใจคุณพ่อ
00:17:59คุณแม่ของเราเอาเด็กต้องทำความเข้าใจใช่
00:18:03ครับเข้าใจว่าทำไมพ่อแม่เราถึงคาดหวังนะ
00:18:06อืเด็กจะเข้าใจใช่มยเค้าต้องทำความเข้าใจ
00:18:09ใช่มั้ยเนี่ยทีนี้ทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่า
00:18:11เด็กๆอ่ะครับเด็กบางคนเขจะมีความไวในการ
00:18:13เข้าใจชีวิตได้เร็วแต่เด็กบางคนอาจจะเข้า
00:18:16ใจไม่ทันก็จะมีความค่อนข้างแกว่งเหมือน
00:18:18กันผมว่าอันเนี้ยขึ้นอยู่กับว่าทางทางคุณ
00:18:20ครูอะไรเงี้ยครับหรือแม้กระทั่งภาคสังคม
00:18:23ของพวกเราอ่ะจะจะเรียกว่านำเสนอแนวคิด
00:18:26อะไรไปให้เด็กๆได้บ้างเพื่อให้เขาครู้สึก
00:18:29ว่าจริงๆแล้วเนี่ยการที่พ่อแม่คาดหวังพ่อ
00:18:31แม่เค้าก็จะมีโจทย์ของเขาคมีความกังวลของ
00:18:34เขาคมีความอาจจะมีปมของเขาแล้วแต่เด็กๆ
00:18:38อาจจะรู้เท่าทันสักหน่อยว่าเรื่องเนี้ย
00:18:40เขาจะทำให้พ่อแม่ระดับไหนอืที่เขาจะไม่
00:18:43สูญเสียความเป็นตัวเองด้วยอ่ะครับเพราะ
00:18:45สิ่งที่น่าห่วงมากๆก็คือเด็ก่ะครับก็อยาก
00:18:48ให้พ่อแม่ถูกใจอยากให้พ่อแม่สบายใจก็เลย
00:18:51เลือกที่จะคล้ายๆเอ่อเก็บความต้องการของ
00:18:54ตัวเองที่แท้จริงแล้วทำให้ผู้ปกครองถูกใจ
00:18:57ชะอือฮึเออสุดท้ายมันกลายเป็นว่าตัวเก็ทำ
00:18:59ให้พ่อแม่จนกระทั่งตัวเองก็ลืมสิ่งที่ตัว
00:19:02เองต้องการไปค่ะปัญหาคือผมเจอเคสที่แบบ
00:19:05ว่าเอ่อเรียนไประยะยาวจนกระทั่งเอ่อจบ
00:19:08มหาวิทยาลัยแล้วอืทำอาชีพแล้วมาปรึกษาผม
00:19:11ตอนอายุ 30 กว่าๆว่าอยากเปลี่ยนอาชีพอ้า
00:19:15แต่ทำมาตั้งแต่ทำมาตั้งหลาย 8 8-9 ปี
00:19:17แล้วอ่ะเออเออเขาคบอกว่าไม่ไม่เคยมีความ
00:19:20สุขเลยตั้งแต่เรียนะแล้วเค้าก็เป็นฟิมเ้า
00:19:22อยู่แล้วเาก็รับประทานยาค่ะเออแต่เขาก็
00:19:25แบบบอกว่าการจะเปลี่ยนอาชีพก็ยากเพราะเขา
00:19:27ทำแต่สิ่งเนี้ยมา 10 กว่าปีอือฮึประเด็น
00:19:30คือจะมาเปลี่ยนอาชีพตอนเนี้ยทำอะไรอ่ะ
00:19:33เหมือนกับกึ่งๆจะเป็นเซฟโซนไปแล้วว่าถ้า
00:19:35เิดใชได้เงินได้เงินแต่ไม่ได้ความสุขการ
00:19:39ทำงานระหว่างวันคือเขาคไม่ไม่รู้สึกเลย
00:19:41ว่าแบบนี่คือตัวเขาแล้วเรู้รู้ตั้งแต่ตอน
00:19:44เข้าเรียนปริญญาตรีะว่าสิ่งนี้ไม่ใช่เค
00:19:47โอ๊แต่ก็ทำมาตลอดทำมาตลอดโอ้โหใช่ครับสุด
00:19:52ท้ายก็ต้องไปหายูเทิร์นเอาที่อื่นออเออ
00:19:55แต่ถ้าถามว่าทำได้มั้ยก็ได้ก็คือเอาจจะ
00:19:57ต้องวางแผนว่าเค้าจะเก็บเงินสะสมเงินยัง
00:20:00ไงเออเพื่อให้เค้ามีต้นทุนมากพอในการที่
00:20:02จะตั้งต้นใหม่ก็อาจจะต้องแบบอดทนอีกสัก
00:20:05ระยะนึงก็ได้เนาะในการที่แบบว่าหรือใช่
00:20:08ครับหรือเขาอาจจะยังไม่ไม่ขนาดเปลี่ยน
00:20:09อาชีพถาวรก็ได้เาอาจจะเริ่มค่อยๆลดสัด
00:20:12ส่วนของอาชีพเดิมให้มันน้อยลงแต่ยังพอมี
00:20:16รายได้มีอะไรที่มันแบบยังคงได้ประคองเขา
00:20:18ไว้อยู่แล้วก็อาจจะเพิ่มส่วนที่เขาศึกษา
00:20:20เพิ่มเติมเกี่ยวกับอาชีพใหม่ที่เขาอาจจะ
00:20:22เพิ่งรู้จักตัวเองเเริ่มอยากทำอือะไร
00:20:25เงี้ยฮะค่อยๆขยายขึ้นจนกระทั่งสัดส่วน
00:20:27เนี้ยมันสามารถตั้งเป็นการงานได้จริงเรา
00:20:29ค่อยๆทดแทนงานเก่าได้เผลอๆบางทีทำไปได้
00:20:31ทั้ง 2 อย่าง 2 อย่างควบคู่กันก็ได้แต่
00:20:34ว่าตัวเป้าหมายอาจจะคนละอย่างอันนึงอาจจะ
00:20:36เป็นเพื่อการงานการเงินเพื่อความมั่นคง
00:20:38ทางการเงินอีกด้านนึงอาจจะเป็นการตอบ
00:20:40โจทย์เรื่องคุณค่าทางใจก็ได้ใช่เออแต่
00:20:43จริงๆเดี๋ยวเนี้ยคือเรื่องของการสร้างคุณ
00:20:46ค่าในตัวเองอ่ะหลายคนน่ะด้อยค่าในตัวเอง
00:20:48ไปค่อนข้างมากกับเรื่องของการที่เนี่ย
00:20:50อย่างที่คุณเอิ้นบอกคือบางทีทำงานไม่ได้
00:20:53อย่างที่เราอยากจะทำหรอกมันทำแล้วมันไม่
00:20:55มีความสุขอ่ะออือๆแต่มันต้องทำอ่ะต้องทำ
00:20:58แล้วจะเราจะมานั่งบั่นทอนคือแบบคนอื่นมา
00:21:01ด้อยฆ่าเราก็มากพอละแล้วเราล่ะใช่มมคะ
00:21:04เพราะฉะนั้นก็ต้องหาจุดที่มันสามารถทำให้
00:21:06เวทความรู้สึกเราได้ว่าเออไม่เป็นไรเราก็
00:21:09ยังมีอีกจุดนึงที่เราสบายใจมีความสุขใน
00:21:11การที่จะทำไม่เสียรายได้ไปเพราะว่างานไม่
00:21:14ได้หาง่ายนะเดี๋ยวเนี้ยอใช่ครับไม่ง่าย
00:21:17ชีวิตมันจะมีหนทางอื่นแหละแต่แค่เราจะ
00:21:19ต้องเปิดสายตาแล้วก็ต้อนรับมันบ้างนะครับ
00:21:21อย่างเด็กๆสอบแข่งขันอย่างเงี้ยผมว่าก็จะ
00:21:23มีคนที่แบบสอบไม่ผ่านสอบไม่ติดค่ะเออเรา
00:21:26อย่าเพิ่งไปคิดว่าการสอบไม่ติดจะเป็นหาย
00:21:28ของชีวิตหรือว่ามันคือหมดอนาคตนะครับ
00:21:30เพราะจริงๆแล้วครับถ้าเราหันไปมองกว้างๆ
00:21:32เนาะลองตัวอย่างของคนในสังคมอ่ะคนที่บาง
00:21:35ครั้งไม่ได้เรียนสูงแต่เขาอาจจะมีความ
00:21:37สำเร็จในการงานอาชีพก็มีอเขาอาจจะรวยกว่า
00:21:39คนเรียนสูงซอีกถูกมยฮะก็จะรวยกว่าก็ได้
00:21:43นั่นหมายความว่าจริงๆแล้วครับการศึกษาใน
00:21:46ภาคบังคับการศึกษาในระบบเนี่ยมันเป็น
00:21:48เครื่องมือชิ้นนึงที่ที่อาจจะเป็นสังคม
00:21:51พยายามหยิบยื่นเครื่องมือหลักให้เราค่ะ
00:21:53แต่จริงๆแล้วมันมีเครื่องมือทดแทนอื่นๆ
00:21:55อีกเพื่อให้เราสามารถประกอบอาชีพและ
00:21:56สำเร็จในชีวิตได้อืโดยที่บางทีเราอาจจะ
00:21:59ไม่ต้องไม่จำเป็นต้องหยิบเครื่องมือหลัก
00:22:01ที่ที่สังคมพยายามมอบให้เราก็ได้ค่ะอือ
00:22:04เราก็มีโอกาสประสบความสำเร็จในจากหลายๆ
00:22:07ทางได้นะถ้าตรงนี้ไม่ได้แต่มีมีทางอื่น
00:22:09ที่เราถนัดบางทีจุดนั้นมันอาจจะทำให้เรา
00:22:12ได้ใชได้อะไรที่มากกว่าที่เราคิดด้วยซ้ำ
00:22:15ไปอใช่ครับ่สำคัญที่ว่าค้นพบว่าตัวเองมี
00:22:18ความสุขกับการทำอะไรหรือว่ามีแรงบันดาลใจ
00:22:20กับอะไรไอ้ตรงนั้นแหละมันจะเป็นตัวช่วย