00:00:00 → 00:00:03This Is tha PBS podcast View the
00:00:03 → 00:00:05world vi The
00:00:05 → 00:00:08Voice ดูแลผู้สูงวัยยังไงให้ปลื้มจริงๆ
00:00:08 → 00:00:11ปลื้มคงไม่ใช่แบบลุ่มหลงหรือว่าแบบว่า
00:00:11 → 00:00:13อะไรอย่างงี้แต่ว่ามันหมายถึงมีความสุขมี
00:00:13 → 00:00:16ความรู้สึกอบอุ่นใจเป็นที่รักของคนใน
00:00:16 → 00:00:18ครอบครัวเป็นที่รักของลูกหลานแล้วก็มี
00:00:18 → 00:00:21ความรู้สึกปลอดภัยด้วยนะแล้วสมาชิกใน
00:00:21 → 00:00:23ครอบครัวเนี่ยยิ้มแย้มแจ่มใสให้กันค่ะ
00:00:24 → 00:00:27บรรยากาศของทุกๆคนที่อยู่ด้วยกันนะจริงๆ
00:00:27 → 00:00:29แล้วทำให้ผู้สูนยุทจะปลื้มหรือไม่ปลื้ม
00:00:29 → 00:00:32ไม่ใช่ว่ามาเอาใจผู้สูงอายุแต่ว่าระหว่าง
00:00:32 → 00:00:36พี่น้องด้วยกันเถียงกันเสียงดังใส่กันมี
00:00:36 → 00:00:38ความขัดแย้งกันอะไรเงี้ยยังไงผู้ดสูงก็
00:00:38 → 00:00:41ไม่ปลื้มค่ะเพราะเยังอยู่ในสภาพแวดล้อม
00:00:41 → 00:00:43แบบ
00:00:43 → 00:00:47นั้นฟังทุกเรื่องสุขภาพอัปเดตทุกโรคไทย
00:00:47 → 00:00:50ฟังรายการโรงหมอกับดิฉันสุรีพรวงสถิตพร
00:00:50 → 00:00:54ค่ะ This Is to PBS podcast มาค่ะคุณ
00:00:54 → 00:00:59ผู้ฟังดูแลอย่างไรให้สูงวัยปลื้มนะคะอมี
00:00:59 → 00:01:02วิธีการยังไงมยมีเทคนิคเคล็ดลับวิธียังไง
00:01:02 → 00:01:05นะคะที่จะดูแลผู้สูงวัยนะที่อยู่ในบ้าน
00:01:05 → 00:01:08ของเราเนี่ยให้รู้สึกแบบแมเขามีความสุข
00:01:08 → 00:01:11เนาะเดี๋ยวคุยกับผู้ช่วยศาสตราจารย์ดร
00:01:11 → 00:01:14เกสรสำเภาทองอาจารย์ประจำคณะ
00:01:14 → 00:01:16สาธารณสุขศาสตร์ผู้เชี่ยวชาญด้านการส่ง
00:01:16 → 00:01:18เสริมสุขภาพและป้องกันโรคมหาวิทยาลัย
00:01:18 → 00:01:21ธรรมศาสตร์ค่ะสวัสดีค่ะพี่เกสรคะสวัสดี
00:01:21 → 00:01:24ค่ะวันนี้เราก็จะมาวันนี้มากันแบบปลื้มๆ
00:01:24 → 00:01:27ืมๆยิ้มๆกันไปนะคะแต่หลังไมค์นี่เราก็ยัง
00:01:27 → 00:01:31ขำๆกันอยู่อุ๊ยพี่มันบางทีมันก็ยากนะคะ
00:01:31 → 00:01:34พี่เกสอนที่จะแบบเฮ้ยดูแลได้อยู่นะคะได้
00:01:34 → 00:01:37อยู่ได้ค่ะได้อโหแต่ของที่บ้านนี่ค่อน
00:01:37 → 00:01:42ข้างจะอือพูดแล้วพูดอีกย้ำแล้วย้ำอีกอาจ
00:01:42 → 00:01:46จะมีความแบบอืมยิ่งไม่ปลื้มเขไปใหญ่หรือ
00:01:46 → 00:01:50เปล่าคะหนักเลยคหนักเลยไม่ค่อยเชื่อบอก
00:01:50 → 00:01:53อะไรก็แบบดูแลยากเอางี้ดีกว่าดูแลยากนิด
00:01:53 → 00:01:56นึงอะไรประมาณนี้แต่ว่าเห็นบางบ้านเา้าก็
00:01:56 → 00:01:59มีคุณพ่อคุณแม่หรือผู้สูงอายุอยู่ในบ้านเ
00:01:59 → 00:02:04ก็แบบเออเค้าก็น่ารักเชื่อฟังของเราปึ๊บ
00:02:04 → 00:02:07เอ๊ะยังไงก็คงจะมีความแตกต่างกันไปนะแต่
00:02:07 → 00:02:10ประการแรกเนี่ยพอฟังหัวข้อนี้แล้วอ่ะค่ะ
00:02:10 → 00:02:12น้องรีพี่ก็เลยรู้สึกว่าเอ๊ะเ่าความหมาย
00:02:12 → 00:02:15ของคำว่าปลื้มคืออะไรเนาดูแลผู้สูงวัยยัง
00:02:15 → 00:02:18ไงให้ปลื้มจริงๆปลื้มคงไม่ใช่แบบลุ่มหลง
00:02:18 → 00:02:20หรือว่าแบบว่าอะไรอย่างงี้แต่ว่ามันหมาย
00:02:20 → 00:02:23ถึงมีความสุขใช่มั้ยคะมีความสุขมีความรู้
00:02:23 → 00:02:27สึกอบอุ่นใจนะเป็นที่รักของคนในครอบครัว
00:02:27 → 00:02:29เป็นที่รักของลูกหลานแล้วก็มีความรู้สึก
00:02:29 → 00:02:32ปลอดภัยด้วยนะปลื้มเนี่ยคือมันหมายถึงรู้
00:02:32 → 00:02:34สึกอบอุ่นใจรู้สึกมั่นคงรู้สึกไม่ถูกทอด
00:02:35 → 00:02:38ทิ้งมีความสุขแม้ว่าอาจจะไม่ได้มีคนมา
00:02:38 → 00:02:40ห้อมล้อมท่านอยู่ตลอดเวลาอะไรเงี้ยแต่
00:02:40 → 00:02:43ท่านมั่นใจว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่ที่
00:02:43 → 00:02:45ต้องการความช่วยเหลือก็จะมีความช่วยเหลือ
00:02:45 → 00:02:48ค่ะแล้วผู้คนเ่าหมายถึงว่าสมาชิกใน
00:02:48 → 00:02:50ครอบครัวเนี่ยยิ้มแย้มแจ่มใสให้กัน
00:02:50 → 00:02:54บรรยากาศของทุกๆคนที่อยู่ด้วยกันนะจริงๆ
00:02:54 → 00:02:56แล้วทำให้ผู้สูงยุจะปลื้มหรือไม่ปลื้มไม่
00:02:56 → 00:02:59ใช่ว่ามาเอาใจผู้สูงยุแต่ว่าระหว่างพี่
00:02:59 → 00:03:02น้องมองด้วยกันเถียงกันเ่อเสียงดังใส่กัน
00:03:02 → 00:03:05มีความขัดแย้งกันอะไรเงี้ยยังไงผู้สูงก็
00:03:05 → 00:03:08ไม่ปลื้มค่ะเพราะเยังอยู่ในสภาพแวดล้อม
00:03:08 → 00:03:11แบบนั้นค่ะอย่าลืมว่าเรายังอยู่ในสังคม
00:03:11 → 00:03:14ของความเป็นครอบครัวในสังคมไทยที่เราไม่
00:03:14 → 00:03:18ได้แบบเอ่อจะเหมือนต่างประเทศที่แยกบ้าน
00:03:18 → 00:03:21อยู่หรือว่าพอโตในระดับนึงแล้วปึ๊บก็ไม่
00:03:21 → 00:03:24ได้กลับมาสนใจแต่แต่เราจะส่วนใหญ่จะอยู่
00:03:24 → 00:03:28ในแบบครอบครัวใหญ่สังคมไทยค่ะคุณปู่คุณ
00:03:28 → 00:03:30ย่าคุณตาคุณย
00:03:30 → 00:03:35อ่ารว่าในพื้ที่บิเวณใกลเคียงกันใกล้ๆกัน
00:03:35 → 00:03:39ใช่คะก็จะเป็นบรรยากาศที่บรรยากาศโดยรวม
00:03:39 → 00:03:42เนี่ยคะทำให้มีความสุขอบอุ่นใจนะคะแล้วก็
00:03:42 → 00:03:45รู้สึกปลอดภัยแต่ถ้าเกิดผู้สูงอายุอยู่
00:03:45 → 00:03:49แค่กับคู่ของตัวเองแล้วสูงวัยมากๆก็อาจจะ
00:03:49 → 00:03:52มีผู้ดูแลข้างนอกเข้ามานะคะสมมุติว่ามี
00:03:52 → 00:03:55ฐานะมีอะไรต่างๆแล้วจ้างผู้ดูแลมาอันนี้
00:03:55 → 00:03:57ก็ต้องมีเทคนิคในการดูแลที่ทำให้เขาปลื้ม
00:03:57 → 00:04:01เหมือนกันนะคะก็คือทำให้พใจไงพอใจต่อ
00:04:01 → 00:04:04คุณภาพการดูแลของผู้ดูแลที่มาจากข้างนอก
00:04:04 → 00:04:07โอก็ต้องคัดเลือกนะใช่มั้ยคะแบบคือเอา
00:04:08 → 00:04:10จริงๆเคยเห็นอีกเหมือนกันแหละค่ะที่อาจจะ
00:04:10 → 00:04:14เป็นเพื่อนของคุณพ่อนะคะทีู่ดูแลอโอเขาก็
00:04:14 → 00:04:16ชมเลยนะคะเพื่อนคุณพ่อค่ะที่อายุเท่ากับ
00:04:16 → 00:04:20คุณพ่อเนี่ยนะคะบอกว่ามีคนดูแลเขาดีมาก
00:04:20 → 00:04:22อย่างงู้นอย่างงี้แต่เผลอๆรักยิ่งกว่าลูก
00:04:22 → 00:04:26หลานอีกค่ะจะขอมอบมรดกให้เลยหรึเ่าคเพราะ
00:04:26 → 00:04:28ว่ามีเวลาอยู่ตลอดไงคะแต่ว่าลูกๆหลานๆ
00:04:28 → 00:04:32เนี่ยก็เข้าใจนะว่าต้องออกไปทำมาหาเลี้ยง
00:04:32 → 00:04:36ชีพนะเงินต่างๆก็เอมาเพื่อที่จะมาจ่ายค่า
00:04:36 → 00:04:39ให้กับคนที่มาดูแลเลี้ยงดูหรือว่าส่วนหนอ
00:04:39 → 00:04:42นะคะในเป็นเงินทุนสำรองในการค่าใช้จ่าย
00:04:42 → 00:04:46รักษาพยาบาลเอาไว้เก็บเอาไว้ให้หรืออะไร
00:04:46 → 00:04:48เงี้ยเพราะมันมันมีเหตุฉุกเฉินกับความ
00:04:48 → 00:04:51เป็นผู้สูงอายุเนี่ยค่อนข้างมานะคะเรว่า
00:04:51 → 00:04:54ต้องใช้เงินน่ะค่ะต้องใช้เงินนะคะเพื่อ
00:04:54 → 00:04:56ที่จะทำให้คุณภาพการดูแลนั้นดีคุณภาพ
00:04:56 → 00:05:00ชีวิตนั้นดีจำเป็นต้องใช้เงินนะคะทำยังไง
00:05:00 → 00:05:02ถ้าอย่างงั้นเนี่ยให้แบบว่าปลื้มกับทุก
00:05:02 → 00:05:05ฝ่ายทุกคนก็แบบว่าอยู่ในบรรยากาศที่เป็น
00:05:06 → 00:05:09ความรักความอบอุ่นซึ่งกันะในครอบครใช่บอก
00:05:09 → 00:05:10ประเด็นของการปลื้มหรือไม่ปลื้มเนี่ย
00:05:10 → 00:05:13เรื่องแรกมันอยู่ที่ว่าการอาศัยอยู่ร่วม
00:05:13 → 00:05:16กันน่ะการอาศัยอยู่ร่วมกันแน่นอนมันมี
00:05:16 → 00:05:19เรื่องวิถีปฏิบัติของแต่ละคนใช่มั้ยคะ
00:05:19 → 00:05:21แล้วจะบอกว่าโอ๊ก็อยู่กันมาตั้งนานตั้งนม
00:05:21 → 00:05:24แล้วจนอ่าพ่อแม่ไปกลายเป็นผู้สูงอายุแล้ว
00:05:24 → 00:05:27ทำไมการอยู่ร่วมกันยังปรับตัวไม่ได้อัน
00:05:27 → 00:05:30นี้ก็ต้องอย่าลืมนะคะว่าผู้สูงอายุยามสูง
00:05:30 → 00:05:33วัยแล้วมันมีบางสิ่งบางอย่างเปลี่ยนไปอื
00:05:33 → 00:05:35คือการเปลี่ยนตั้งแต่ร่างกายเปลี่ยนทาง
00:05:35 → 00:05:37ด้านจิตใจเปลี่ยนทางด้านสังคมตอนที่ยัง
00:05:37 → 00:05:40ไม่เป็นผู้สูงอายุลูกหลานอาจจะไปทำงานเ่อ
00:05:40 → 00:05:42คุณพ่อคุณแม่ก็อาจจะยังทำงานหรือลูกหลาน
00:05:42 → 00:05:46ไปเรียนพ่อแม่ทำงานนะคะก็มีสังคมของท่าน
00:05:46 → 00:05:48ข้างนอกในวันที่เกษียณหรือว่าไม่ได้ไป
00:05:48 → 00:05:51ข้างนอกแล้วอยู่บ้านอ่ะมันก็จะต้องมี
00:05:51 → 00:05:53เรื่องของการใช้ชีวิตร่วมกันในอีกรูปแบบ
00:05:53 → 00:05:56หนึ่งล่ะใช่มั้ยคะเพราะงั้นการใช้ชีวิต
00:05:56 → 00:05:57ร่วมกันตรงเนี้มันเป็นเรื่องของความเข้า
00:05:57 → 00:06:01ใจเป็นเรื่องของการยอมรับถ้าสมมุติว่าลูก
00:06:01 → 00:06:03หลานอยากจะให้ผู้สูงอายุปลื้มน่ะประกัน
00:06:03 → 00:06:05แรกต้องยอมรับท่านก่อนว่ามีข้อจำกัดอะไร
00:06:05 → 00:06:08ที่หรือว่ามีประเด็นอะไรที่มันเปลี่ยนไป
00:06:08 → 00:06:11เช่นสายตาหูอาจจะฟังไม่ค่อยได้ยินอะไร
00:06:11 → 00:06:14อย่างเงี้ยนะคะแล้วก็พูดอาจจะต้องเหมือน
00:06:14 → 00:06:16กับตะโกนเสียงดังหรืออะไรต่างๆพวกนี้เรา
00:06:16 → 00:06:19ต้องยอมรับแล้วพยายามที่จะสังเกตเข้าใจ
00:06:19 → 00:06:21แล้วการใช้ชีวิตมันก็จะราบรื่นเพราะ
00:06:21 → 00:06:24บรรยากาศมันดีอ่ะการใช้ชีวิตร่วมกันดีอ่ะ
00:06:24 → 00:06:26บางจริงบางอย่างที่พูดกันมันก็จะเป็น
00:06:27 → 00:06:29เรื่องง่ายอืนะคะเพราะฉะนั้นเป็นเรื่อง
00:06:29 → 00:06:32ของการใช้ชีวิตร่วมกันทัศนคติต่อการใช้
00:06:32 → 00:06:35ชีวิตร่วมกันค่ะนะคะแล้วยิ่งถ้าหากว่ามี
00:06:35 → 00:06:38คนไม่ได้เป็นคนนอกอาจจะมีเขยมีสะใภ้มา
00:06:38 → 00:06:41อยู่ร่วมด้วยอีกอ่าอีกเลเวลอีกระดับนึงนะ
00:06:41 → 00:06:45คะที่จะใช้ชีวิตร่วมกันก็ต้องมีบทบาทที่
00:06:45 → 00:06:48แตกต่างกันออกไปในการที่ทำให้เกิดความพึง
00:06:48 → 00:06:51พอใจแต่วันนี้เราจะคุยโฟกัสว่าทำไงให้ผู้
00:06:51 → 00:06:54สูงายุปลื้มคือทุกคนก็ต้องก็ต้องมีบทบาท
00:06:55 → 00:07:00มีทีท่านะทีท่าการแสดงออกการสื่อสารนเอง
00:07:00 → 00:07:03ค่ะการสื่อสารที่ทำให้เขาได้รู้สึกถึง
00:07:03 → 00:07:07เอ่อความพอใจรู้สึกอบอุ่นใจเป็นที่รัก
00:07:07 → 00:07:10เอ่ออะไรอย่างเงี้ยค่ะค่ะเขาบอกว่าดูแล
00:07:10 → 00:07:14ร่างกายก็ดีแต่ดูแลจิตใจอ่ะสำคัญกว่า
00:07:14 → 00:07:17เริ่มต้นด้วยจิตใจแต่ก็ไม่ใช่ทอดทิ้งร่าง
00:07:17 → 00:07:20กายไม่ให้อาหารไม่ให้เงินใช้แต่แบว่าพูด
00:07:20 → 00:07:22เพราะมากนี้ก็ไม่ได้นะคะอ๋อไม่ได้การ
00:07:22 → 00:07:26กระทำสวนทางนะคะสนทางสวนทางกับคำพูดคือ
00:07:26 → 00:07:28อันนี้เห็นด้วยกับพี่เกสรเลยค่ะคุณผู้ฟัง
00:07:28 → 00:07:31เห็นด้วยมั้ยคะว่าคือความเข้าใจอ่ะเป็น
00:07:31 → 00:07:33หลักเริ่มต้นเลยอ่ะถ้าเราเข้าใจอ่ะเราก็
00:07:33 → 00:07:36จะรู้อ่ะแล้วเราก็จะทำตัวได้อย่างถูกต้อง
00:07:36 → 00:07:40เหมาะสมอ่ะไม่ว่าจะเป็นลูกหลานโดยตรงเอง
00:07:40 → 00:07:42หรือว่าอาจจะเป็นสะใพ้เป็นเขยหรืออะไร
00:07:42 → 00:07:45อย่างเงี้ยนะคะหลายๆบ้านเนี่ยมีปัญหาตรง
00:07:45 → 00:07:49จุดเนี้ยกับแบบเรื่องของความเข้าใจเรื่อง
00:07:49 → 00:07:51ของการยอมรับนะใช่แม้กระทั่งการการสื่อ
00:07:51 → 00:07:55สารกันน่ะก็สำคัญเพราะว่าไม่ค่อยสื่อเป็น
00:07:55 → 00:07:58อะไรไม่รู้อ่ะไม่ค่อยคุยกันในครอบครัวมาก
00:07:58 → 00:08:00ๆเลยนะคะตอนนี้เนี่ยเรียกว่าการสื่อสาร
00:08:01 → 00:08:03เพราะว่าส่วนหนึ่งเราก็เข้าใจนะคะว่าคน
00:08:03 → 00:08:06ที่อ่าเป็นคนหนุ่มสาวคนวัยทำงานเนี่ยเทำ
00:08:06 → 00:08:09งานอยู่นอกบ้านบางทีเขาก็มีภาวะตึงเครียด
00:08:09 → 00:08:13มาชุดหนึ่งละพอเข้ามาบ้านยังได้รับการ
00:08:13 → 00:08:15เรียกร้องต้องทำอะไรอะไรกับผู้สูงอายุที่
00:08:15 → 00:08:17อยู่ที่บ้านอีกเนี่ยมันก็เป็นความกดดัน
00:08:17 → 00:08:20แล้วถ้ามีลูกเล็กขึ้นมาอีกเาถึงเรียกว่า
00:08:20 → 00:08:22คนวัยทำงานเหมือนเป็นแซนวิชอ่ะค่ะถูก
00:08:22 → 00:08:25ประกบด้วยลูกถูกประกบด้วยผู้สูงอายุที่
00:08:25 → 00:08:28บ้านอันนี้ก็เข้าใจได้สำคัญทุกคนค่ะสำคัญ
00:08:28 → 00:08:31ทุกคนแต่ว่าเอ่อเรานึกถึงว่าวันหนึ่งเรา
00:08:31 → 00:08:33ก็เป็นผู้สูงอายุนึกถึงว่าวันนี้ท่านเป็น
00:08:33 → 00:08:36ผู้สูงท่านทำอะไรมาก่อนล่วงหน้านั้นนั่น
00:08:36 → 00:08:39ก็คือเรื่องของความรู้คุณรู้ค่าของสิ่ง
00:08:39 → 00:08:42ที่ท่านได้เคยทำมาให้กับครอบครัวก็เป็น
00:08:42 → 00:08:45ประเด็นที่เราต้องแสดงบทบาทที่เหมาะสมอ่ะ
00:08:45 → 00:08:49ค่ะอืแสดงบทบาทที่เหมาะสมรู้คุณรู้ค่าที่
00:08:49 → 00:08:52ว่าจะพูดว่ากตัญญูรู้คุณแล้วต้องทดแทน
00:08:52 → 00:08:54เดี๋ยวนี้บางคนเขาก็บอกว่ามันไม่ใช่ไม่
00:08:54 → 00:08:57ใช่เราบอกรู้คุณรู้ค่าแล้วก็ไม่ใช่ว่า
00:08:57 → 00:08:59ต้องทแทนไม่ใช่ใช้คำว่าต้องแต่ว่าถ้าเรา
00:08:59 → 00:09:01รู้สึกอย่างงั้นจริงๆการกระทำมันจะออกมา
00:09:01 → 00:09:05จากใจที่เราอยากจะทำให้สิ่งดีๆกับเกับบ
00:09:05 → 00:09:09อ่าบุพการีอย่างนี้เป็นต้นใช่ๆก็มันมันมี
00:09:09 → 00:09:13หลายรูปแบบนะคะที่เรายังเห็นคุณค่าให้
00:09:13 → 00:09:16ความสำคัญกับท่านอย่างเงี้นะคใช่บางทีถ้า
00:09:16 → 00:09:20ถามจริงๆลึกๆในใจของผู้สูงวัยหลายๆคน
00:09:20 → 00:09:22เนี่ยหลายคนบอกว่าก็ไม่ได้ต้องการอะไรมาก
00:09:22 → 00:09:25นะแค่บางทีอยากได้เห็นหน้าอยากได้กอดอยาก
00:09:26 → 00:09:29ได้แบบเออพูดคุยกันหรืออะไรอย่าเงี้ยใช
00:09:29 → 00:09:32ค่ะมันเป็นสิ่งที่ทำได้ง่ายโดยที่ไม่
00:09:32 → 00:09:34จำเป็นจะต้องใช้เงินอะไรแพงๆไปด้วยซ้ำนะ
00:09:34 → 00:09:37ในบางคนน่ะค่ะคือบางทีเนี่ยเรื่องของการ
00:09:37 → 00:09:39สร้างบรรยากาศน่ะมันก็ต้องร่วมกันน่ะเข้า
00:09:39 → 00:09:41ใจนะคะว่าทุกคนต้องมีส่วนร่วมในการสร้าง
00:09:41 → 00:09:44บรรยากาศที่ดีแต่ถ้าใครที่คิดว่ามีความ
00:09:44 → 00:09:47เข้มแข็งทางด้านจิตใจอ่ะคนนั้นก็คนเป็นคน
00:09:47 → 00:09:49เริ่มเริ่มที่จะส้าเริ่มทักทายเริ่มพูด
00:09:49 → 00:09:52คุยแล้วกระแสหรือบรรยากาศมันก็จะเหนี่ยว
00:09:52 → 00:09:55นำกันไปในทิศทางที่ดีแต่ถ้าทุกคนเงียบ
00:09:55 → 00:09:57แล้วก็รอให้คนอื่นพูดผู้สูงุก็รอให้ลูก
00:09:57 → 00:10:00หลานมาทักก็ทักก่อนได้เหมือนกันนะคะแล้ว
00:10:01 → 00:10:03ลูกหลานก็ต้องก็ต้องพร้อมที่จะยิ้มแย้ม
00:10:03 → 00:10:06เข้ามาในบ้านยามที่กลับบ้านนะคะแล้วก็ดู
00:10:06 → 00:10:09แลดูแลด้านจิตใจถ้าจิตใจพร้อมการกระทำมัน
00:10:09 → 00:10:12จะออกมาไม่ยากอือแล้วดูแลเป็นการกระทำก็
00:10:12 → 00:10:15ผู้สูงอายุจะปลื้มก็คือจริงๆก็ดูแลแค่
00:10:15 → 00:10:19ปัจจัย 4 อ่ะนะคะอาหารการกินนะคะเรื่อง
00:10:19 → 00:10:22เงินทองเรื่องยานะคะที่อยู่อาศัยช่วยทำ
00:10:22 → 00:10:25ความสะอาดเก็บกวาดให้สะอาดสะอ้านสบายตา
00:10:25 → 00:10:28เพราะบางทีผู้สูงท่านก็ทำเองไม่ได้ค่ะนะ
00:10:28 → 00:10:30คะก็ทำให้ท่านอยู่ในบรรยากาศที่ดีที่
00:10:31 → 00:10:34สะอาดนะเสื้อผ้าเครื่องนุหมอะไรพวกนี้ค่ะ
00:10:34 → 00:10:36จริงก็ไม่ได้เป็นเรื่องยากเลยไม่ต้อง
00:10:36 → 00:10:39อาศัยเงินทองมากมายดูแลเรื่องความสะอาด
00:10:39 → 00:10:42ใส่ใจออวันนี้อากาศร้อนนะเลือกเสื้อผ้า
00:10:42 → 00:10:45ใส่ให้มันดูเหมาะกับอากาศหน่อยก็แสดงถึง
00:10:45 → 00:10:48ความใส่ใจใช่มั้ยคะวันนี้อากาศเย็นนะแม่
00:10:48 → 00:10:52เอาผ้าพันคอมยหรืออะไรต่างๆใส่ใจเล็กน้อย
00:10:52 → 00:10:55อย่างเงี้ยค่ะก็ก็ปลื้มแล้วนะคะแล้วก็ไม่
00:10:55 → 00:10:59ทอดทิ้งที่สำคัญเจะปลื้มมากคือไม่ทอดทิ้ง
00:10:59 → 00:11:02ทอทิ้งคืออะไรบางทีเนี่ยใช่ติดงานติด
00:11:02 → 00:11:05ภารกิจแต่ความใส่ใจมันสามารถสื่อสารได้
00:11:05 → 00:11:08อ่าใช่ด้วยด้วยการใช้สื่อบางอย่างเช่น
00:11:08 → 00:11:10โทรศัพท์มาเหมนวันนี้กลับบ้านมืดนะไม่
00:11:10 → 00:11:14ต้องเป็นห่วงนะกินข้าวก่อนนะหรืออะไรยัง
00:11:14 → 00:11:16มีอาหารเย็นหรือเปล่าอะไรอย่างเงี้ยอัน
00:11:16 → 00:11:20นี้ก็คือไม่ทอดทิ้งใส่ใจดูแลด้วยวิธีการ
00:11:20 → 00:11:23เท่าที่ทำได้นั่นแหละนะคะเออหรือว่าถ้า
00:11:23 → 00:11:25เกิดแบบผู้สูงอายุเอ่อของคุณผู้ฟังที่
00:11:25 → 00:11:29อยู่ในบ้านท่านแบบยังมีเรี่ยวแรงเดินเหิน
00:11:29 → 00:11:32ได้หรืออะไรเงี้ยเอ่อท่านอาจจะชอบในการทำ
00:11:32 → 00:11:35อาหารทำกับข้าวอย่างงี้ใช่มั้ยคะหรือว่า
00:11:35 → 00:11:38แบบทำอร่อยอย่างเงี้ยแล้วก็อาจจะแบบเออว
00:11:38 → 00:11:42นี้มีอะไรให้กินบ้างทำให้หน่อยค่ะเก็อ้อน
00:11:42 → 00:11:45นิดนึงนะคะก็จะรู้สึกใจฟูนะคะเพราะโอเป็น
00:11:45 → 00:11:48ที่ต้องการไงคะอ๋อสิ่งที่เรายังทำได้นี่
00:11:48 → 00:11:52มีคนต้องการนะเราทำอาหารได้เต้องการแล้ว
00:11:52 → 00:11:54ก็อย่าแบบว่าอย่ามายุ่งไอ้คำพูดว่าอย่ามา
00:11:54 → 00:11:56ยุ่งอย่ามาจู้จี้อย่ามาจุกจิกเนี่ยบั่น
00:11:56 → 00:12:01ทอนนะบั่นทอนมากจะมายุ่งถามทำไมอ่าผู้สูง
00:12:01 → 00:12:04สมมุติผู้สูงจะถามว่าวันนี้จะกลับกี่โมง
00:12:04 → 00:12:07ล่ะตอนเย็นอะไรเงี้ยนะคะเ้าถามทำไมงาน
00:12:07 → 00:12:10ยุ่งจะตายสมมุติตอบอย่างนี้ก็ค่ะใจแฟบ
00:12:10 → 00:12:13แล้วนะคะเออใจแฟบแล้วไม่ไม่ได้ปลื้มแล้ว
00:12:13 → 00:12:16นะคะแบบนี้แล้วถามว่าโอ้วันนี้จะพยายาม
00:12:16 → 00:12:19กลับเร็วแต่อาจจะติดนู่นนี่ก็ว่าไปเนาะ
00:12:19 → 00:12:22ไม่ใช่อะไรหรอกทำจะทำอาหารเผื่อจะมาทาน
00:12:22 → 00:12:23ด้วยกันอะไรอย่างเงี้เห็นมั้ยคะก็เป็น
00:12:23 → 00:12:27ความปรารถนาดีเป็นความรักในครอบครัวอใช่
00:12:27 → 00:12:30เพราะว่าบางทีอย่าลืมนะคะว่าการรออ่ะพอ
00:12:30 → 00:12:33เราออกเถึงเราจะบอกว่าอ่ะวันนี้กลับค่ำ
00:12:33 → 00:12:35หน่อยการกลับดึกหน่อยหรือหรือบางทีไม่ได้
00:12:35 → 00:12:38บอกเลยอย่างเงี้ยหรือแบบอาจจะใช้คำพูดที่
00:12:38 → 00:12:41ไม่เหมาะสมคือแค่เราก้าวออกจากบ้านนี่คือ
00:12:41 → 00:12:43การรอของเขาคแล้วนะคะเริ่มต้นตั้งแต่
00:12:43 → 00:12:47วินาทีนั้นเลยนะคะไม่ใช่ว่าเอ่อแบบผ่านไป
00:12:47 → 00:12:50แล้วค่อยมามานั่งรอไม่ใช่คือนพอพูดจบปุ๊บ
00:12:50 → 00:12:54นั่นคือการรอะค่ะคพั้นก็การรอเนี่ยนะคะ
00:12:54 → 00:12:57แล้วถ้าเยิ่งเรู้ว่าเราต้องไปทำงานอะไร
00:12:57 → 00:13:01วุ่นวายยุ่งยากมากก็จะเป็นห่วงเป็นใยนะคะ
00:13:01 → 00:13:04บางทีก็อาจจะส่งข้อความไปถามนะอ่าที่มือ
00:13:04 → 00:13:07ถือเป็นยังไงบ้างอะไรต่างๆเหล่านี้ก็จง
00:13:07 → 00:13:10ตอบมาด้วยน้ำจิตน้ำใจนะคะก็คือตอบรับความ
00:13:10 → 00:13:14ห่วงใยด้วยท่าทีที่ดีอ่ะค่ะค่ะใช่ก็เรียก
00:13:14 → 00:13:18ว่าเหมือนกับแบบเอ่อการสื่อสารที่ดีหรือ
00:13:18 → 00:13:22แบบสิ่งที่ไม่ควรพูดก็ต้องระวังแบบว่าบาง
00:13:22 → 00:13:25ทีอาจจะหงุดหงิดหรือว่าแบบกำลังแบบเยถาม
00:13:25 → 00:13:27ซ้ำมากจังอะไรอย่างเงี้ยหรือบางทีอันนี้
00:13:27 → 00:13:32ที่เจอบ่อยๆคือเจะถามซ้ำแบบเดิมอ่ะค่ะอาจ
00:13:32 → 00:13:35จะลืมว่าถามเราไปแล้วแต่เราก็ต้องไม่ไม่
00:13:35 → 00:13:38เหนื่อยที่จะตอบนะค่ะเหมือนตอนเราย้อนไป
00:13:38 → 00:13:41ไปเจอบทความหรือเงี้ยสมัยเด็กๆอ่ะเราก็
00:13:41 → 00:13:45เป็นเจ้าหนูจำไมถามอยู่นั่นแหละถามทำไม
00:13:45 → 00:13:47ทำไมทำไมแล้วก็มีคนตอบพ่อแม่ปู่ย่าตยาก็
00:13:47 → 00:13:50ตอบทุกครั้งนะก็เอ็นดูนะคะ่อย่างไม่ได้
00:13:50 → 00:13:53รำคาญแล้วก็อาจจะคำๆแล้วด้วยซ้ำไปเออแต่
00:13:53 → 00:13:56พอเวลาที่ท่านอายุมากแล้วเนี่ยความจำท่าน
00:13:56 → 00:13:59อาจจะไม่ได้ดีค่ะอาจจะจำไม่ได้ว่าถามอะไร
00:13:59 → 00:14:03เราไปแล้วค่ะเออบางทีแบบเราแค่ตอบสั้นๆ
00:14:03 → 00:14:05เนี่ยไม่ได้ต้องอธิบายอะไรเยอะเนี่ยเรา
00:14:05 → 00:14:09ยังอย่าไปหงุดหงิดที่จะตอบเลยค่ะใช่ค่ะนะ
00:14:09 → 00:14:11ก็คือต้องมีความเข้าใจนะว่าบางทีก็ถามซ้ำ
00:14:12 → 00:14:15เพราะหลงลืมนะแล้วบางครั้งก็ถามซ้ำเพราะ
00:14:15 → 00:14:18เกิดความไม่แน่ใจนะคะบางทีก็ถามซ้ำเพราะ
00:14:18 → 00:14:21ว่ารู้สึกว่าไม่ได้รับคำตอบสักทีเอออัน
00:14:21 → 00:14:23นี้ก็ก็เป็นเป็นเรื่องราวที่เราต้อง
00:14:23 → 00:14:26พยายามเข้าใจนะฮะทีนี้นอกเหนือจากการที่
00:14:26 → 00:14:29อยู่ร่วมกันดูแลจิตใจดูแลร่างกายดูแลสิ่ง
00:14:29 → 00:14:31แวดล้อมแล้วอ่ะอีกประการหนึ่งที่จะทำให้
00:14:31 → 00:14:34ผู้สูงยุปลื้มก็คือดูแลเรื่องการเงินสัก
00:14:34 → 00:14:37หน่อยค่ะก็เท่าที่เรียกว่าใช้ชีวิตอยู่
00:14:37 → 00:14:39ร่วมกันในบ้านมันก็ต้องมีการช่วยเหลือ
00:14:39 → 00:14:42เกื้อกูลกันบางครั้งผู้สูงอุอาจจะมีเยอะ
00:14:42 → 00:14:45กว่าด้วยการที่ทำงานเก็บสะสมอาจจะมีเยอะ
00:14:45 → 00:14:48กว่าอันนั้นก็เป็นสิ่งที่ดีลูกหลานเนี่ย
00:14:48 → 00:14:51ก็อาจจะได้รับการช่วยเหลือด้วยซ้ำไปนะคะ
00:14:51 → 00:14:54ก็รู้จักขอบคุณเห็นคุณค่าเนไม่ให้มองเห็น
00:14:54 → 00:14:57ท่านเป็น ATM จะมากดอยู่ตลอดงี้ก็ไม่ได้
00:14:57 → 00:15:00นะคะแต่ท่าถ้าในกรณีที่ท่านไม่มีตลอด
00:15:00 → 00:15:05ชีวิตเนี่ยทำงานเพื่อส่งเสียลูกหลานอ่อ
00:15:05 → 00:15:08หยุดงานด้วยสภาพร่างกายที่ไม่แข็งแล้วง
00:15:08 → 00:15:10ไม่ได้ทำงานแล้วหรืออะไรแล้วแล้วไม่มี
00:15:10 → 00:15:14เงินเก็บนะส่งเสียลูกหลานก็เท่ากับท่าน
00:15:14 → 00:15:16ได้ลงทุนให้ลูกหลานนะคะอันนี้ต้องดูแล
00:15:16 → 00:15:20ด้านการเงินด้วยก็จะปลื้มนะคะจะมีมากมี
00:15:20 → 00:15:23น้อยก็แบ่งปันกันนะคะแบ่งปันให้ท่านอย่า
00:15:23 → 00:15:26ให้ได้รู้สึกว่าไม่มีเลยอยู่กับลูกกับ
00:15:26 → 00:15:29หลานไม่เคยได้มีเงินส่วนตัวใช้จ่ายบ้าง
00:15:29 → 00:15:32เลยบางทีการมีเงินใช้จ่ายส่วนตัวบ้างของ
00:15:32 → 00:15:34ผู้สูงอายุเป็นเรื่องสำคัญมันเป็นเรื่อง
00:15:34 → 00:15:37ความรู้สึกมั่นคงเป็นเรื่องของรู้สึกว่า
00:15:37 → 00:15:40ชีวิตนี้ยังมีคุณค่าอยู่อ่ะยังมีเงินทอง
00:15:40 → 00:15:43ใช้บ้างอาจจะไม่ต้องมากนะคะหรือว่าแม้
00:15:43 → 00:15:45กระทั่งบางท่านเนี่ยอยากจะมีเงินทำบุญ
00:15:45 → 00:15:48บ้างอย่างเงี้ยค่ะอ่ะลูกหลานก็ช่วยดูแล
00:15:48 → 00:15:51ตรงส่วนนี้หน่อยมันจะไม่ได้มากได้มายอะไร
00:15:51 → 00:15:54แต่ทำให้ท่านรู้สึกอบอุ่นใจแล้วก็คือมี
00:15:54 → 00:15:57คุณค่าทางจิตใจค่ะนะคะเพราะว่าทุกทุกวัน
00:15:57 → 00:16:00นี้เแบบทุกอย่างก็ใช้เงินไปหมดนะคะออกจาก
00:16:00 → 00:16:03บ้านนิดนึงก็เงินแล้วแต่ถ้าเกิดว่าอย่าง
00:16:03 → 00:16:06ในแบบอาจจะอยู่ต่างจังหวัดเอาจจะแบบก็
00:16:06 → 00:16:09ง่ายหน่อยใช่มั้ยคะเอ่อเดินไปมาหาสู่กัน
00:16:09 → 00:16:12ง่ายหรือว่าแบบคุ้นเคยกันก็อาจจะแบบอ่ะ
00:16:12 → 00:16:15แบ่งปันกันได้อย่างเงี้ยก็ไม่มีปัญหาอะไร
00:16:15 → 00:16:17นี่ครอบครัวเนี่ยก็เข้าใจนะว่าสภาพ
00:16:17 → 00:16:19เศรษฐกิจเี่มันเป็นปัญหาใหญ่มากๆแล้วมัน
00:16:19 → 00:16:22ก็กระทบเรื่องของจิตใจเรื่องการใช้ชีวิต
00:16:22 → 00:16:25ความเป็นอยู่มากๆเลยนะคะที่สำคัญที่รัก
00:16:25 → 00:16:29กันน่ะก็ช่วยกันดูแลจิตใจกันอาจจะมีมากมี
00:16:29 → 00:16:31น้อยอะไรก็แล้วแต่นะแต่ว่าเราก็ต้องรัก
00:16:31 → 00:16:34กันน่ะอยู่ในครอบครัวนะคะถ้าเศรษฐกิจก็
00:16:34 → 00:16:38ขาดแคลนแล้วยังมีความขัดแย้งมีความรุนแรง
00:16:38 → 00:16:39อะไรเกิดขึ้นเนี่ยแน่นอนเรื่องปลื้มมัน
00:16:40 → 00:16:42มันห่างไกลมากค่ะมันห่างไกลคำว่าปลื้ม
00:16:42 → 00:16:46จริงๆหรือหรือแม้กระทั่งบางบางครอบครัว
00:16:46 → 00:16:49ที่มีหลายคนเงี้ยอ่าผู้สูงอายุบางท่านอาจ
00:16:49 → 00:16:52จะรักคนนี้มากกว่าคนนั้นอาจจะน้อยหน่อย
00:16:52 → 00:16:54อะไรอย่างเงี้ก็อย่าไปน้อยอน้อยใจเลยเนาะ
00:16:54 → 00:17:00ก็แบบก็อ่ะเราก็ดูแลแหละเใช่ลูกๆแต่ละคน
00:17:00 → 00:17:04ก็มีสังคมมีชีวิตมีครอบครัวแยกย่อยกันไป
00:17:04 → 00:17:07นะคะเ่อผู้สูงอายุเนี่ยเอคือท่านบางที
00:17:07 → 00:17:09ท่านก็มีความประทับใจมีความชอบเป็นธรรมดา
00:17:09 → 00:17:12เราก็เหมือนกันเราก็มีความชอบมีความ
00:17:12 → 00:17:15ประทับใจอะไบางอย่างที่แตกต่างไปนะเพราะ
00:17:15 → 00:17:16ฉะนั้นจะรักมากแล้วเนาแต่ทุกคนก็เป็น
00:17:16 → 00:17:19ครอบครัวเดียวกันนะคะอีกเรื่องหนึ่งที่จะ
00:17:19 → 00:17:22ทำให้ผู้สูงจะปลื้มมากๆเลยนะคือคือถามใส่
00:17:22 → 00:17:25ใจเรื่องสุขภาพหน่อยแต่ไม่ได้ถามแล้วมา
00:17:25 → 00:17:29จี้จิกนะคะแต่ถามใส่ใจโอ้หมอนเมื่อไหร่นะ
00:17:29 → 00:17:32อ่าเดี๋ยวใครพาไปนะเดี๋ยวจะพาไปอันนี้จะ
00:17:32 → 00:17:36ปลื้มแน่นอนอืก็ถือว่าใส่ใจค่ะดูแลเรื่อง
00:17:36 → 00:17:40สุขภาพดูแลเรื่องการพาไปหาหมอนะคะไปเป็น
00:17:40 → 00:17:42เพื่อนหรือแม้กระทั่งเจะไปสังสรรค์กับ
00:17:42 → 00:17:45เพื่อนนะเไปเป็นเพื่อนด้วยช่วยยู่กระเป๋า
00:17:45 → 00:17:48ให้หน่อยอันนี้ปลื้มแน่นอนเลยพาไปส่งพาไป
00:17:48 → 00:17:52ส่งแล้วไปรอรับกลับนะแล้วเก็จะปลื้มแล้วเ
00:17:52 → 00:17:55ก็จะคุยกับเพื่อนเนี่ยลูกฉันมาส่งรออยู่
00:17:55 → 00:17:57อะไรอย่างเงี้นะคะอันนี้เป็นความสุขทางใจ
00:17:57 → 00:18:00เครู้สึกว่าเขได้รับการดูแลใส่ใจด้วยความ
00:18:00 → 00:18:05รักอ่ะเออกินยาหรือยังวันนี้เออยาหมดหรือ
00:18:05 → 00:18:08ยังแล้วมาจัดชุดจัดเซตยาโอหวันนั้นนี่นะ
00:18:08 → 00:18:10นอนหลับฝันดีมาก
00:18:10 → 00:18:14นะเรื่องเล็กน้อยมากเลยนะคะแล้วคนอื่นก็
00:18:14 → 00:18:17ทำแทนไม่ได้อือแต่อย่างแบบบางครั้งเนี่ย
00:18:17 → 00:18:19แม้กระทั่งตัวเองเมื่อก่อนนี้คุณพ่อยัง
00:18:19 → 00:18:22อยู่อ่ะนะคะหรือเอ่อคุณแม่แบบป่วยหรือ
00:18:22 → 00:18:25อะไรอย่างเงี้ยก็เวลากลับไปนาๆทีเราได้
00:18:25 → 00:18:28กลับทีนึงงี้ใช่มะกลับไปก็จะไปดูแล้วอ่ะ
00:18:28 → 00:18:32กล่องยาอ่ะหมดแล้วก็จะมานั่งดูยานี้ยานี้
00:18:32 → 00:18:35ใส่เป็นกล่องแยกไว้เช้าอาหารหลังอาหาร
00:18:35 → 00:18:38เย็นหรืออะไรก็จะมาแยกกล่องไว้เพราะว่า
00:18:38 → 00:18:40เดี๋ยวไม่งั้นเดี๋ยวเขาจะลืมกินต้องคอย
00:18:41 → 00:18:45แบบแยกแล้วก็แค่เนี้ยได้ทำแค่เก็รู้สึกแ
00:18:45 → 00:18:48คนทำก็ก็ก็รู้สึกดีใช่มั้ยคะว่าเอ้อเราก็
00:18:48 → 00:18:52ได้ทำในสิ่งที่เรียกว่ามันดีเหมือนเป็น
00:18:52 → 00:18:55พ่อพระแม่พระในบ้านแล้วก็ดูแลไปนะคะ
00:18:55 → 00:18:59อันเนี้ยเรื่องของสุขภาพนะการดูแลรักษาไป
00:18:59 → 00:19:02หาหมอนะคะบางทีก็ไปช้อปปิ้งก็ดูแลใช่มั้ย
00:19:03 → 00:19:06คะอาจจะอยากไปบ้างเนาเออช้อปปิ้งออนไลน์
00:19:06 → 00:19:08ก็อันหนึ่งนะคะเไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ไม่ได้
00:19:08 → 00:19:11ไปดูเปิดหูเปิดตานะบางทีเนี่ยโอเป็นเดือน
00:19:11 → 00:19:14ๆนะลูกหลานไม่ว่างเลยไม่เคยพาไปจับจ่าย
00:19:14 → 00:19:17บางทีไปแค่ตลาดสดธรรมดาเนี่ยผู้สูนบง
00:19:17 → 00:19:19แท่านเบอกก็มีความสุขแล้วนะเขาไม่ได้อยาก
00:19:19 → 00:19:23ไปเดินห้างใหญ่ๆนะก็เอาแค่พาไปตลาดพาไป
00:19:23 → 00:19:26นู่นไปนี่ไปซื้อของน้อยๆที่ชอบอยากได้
00:19:26 → 00:19:29อยากกินอะไรอย่างเงี้ยค่ะก็เป็นปลื้มอื
00:19:29 → 00:19:31แล้วก็อันนี้ก็แล้วแต่ว่าแต่ละครอบครัว
00:19:31 → 00:19:35เนาะว่าฐานะแบบยังไงคือบางคนก็เดินห้างก็
00:19:35 → 00:19:37ไม่ได้ว่ากันไม่ได้ว่ากันก็ไปนะคะบางๆ
00:19:37 → 00:19:40ท่านชอบที่จะแบบเออก็อยากไปเจอเพื่อนอ่ะ
00:19:40 → 00:19:44ลูกหลานพาไปแบบซื้อของเล็กๆน้อยๆไปเ
00:19:44 → 00:19:46เดี๋ยวไปฝากเพื่อนหน่อยไปกับแม่หน่อยอะไร
00:19:46 → 00:19:48อย่างเงี้ยแม่ก็ได้ไปเลือกของซื้อของลูก
00:19:48 → 00:19:51จ่ายให้ก็แค่นี้ก็ยิ้มแฮปปี้จะแย่อยู่
00:19:51 → 00:19:54แล้วเนาะก็วางแผนไว้ก็ได้ตอนนี้ยังไม่
00:19:54 → 00:19:57ว่างนะเดี๋ยวว่างจะพาไปเอแต่เวลาว่างจริง
00:19:57 → 00:19:59ๆแล้วอย่าเลื่อนแผนบ่อยเลื่อนแล้วเลื่อน
00:19:59 → 00:20:01อีกเขาก็แบบรอไปเหอะนะเมื่อไหร่จะพาไปสัก
00:20:01 → 00:20:04ทีนะออีกอันนึงซึ่งเป็นกิจกรรมที่ทำให้
00:20:04 → 00:20:08ปลื้มได้ไม่ยากเลยคก็คือมีกิจกรรม
00:20:08 → 00:20:12สันทนาการด้วยกันอ๋อเห็นมั้ยคะอาจจะบอก
00:20:12 → 00:20:15ว่าอ่ะฝึกสมองมาเล่นไพ่กันหน่อยมั้ยก็ได้
00:20:15 → 00:20:18นะคะเล่นเกมเล่นไพ่อะไรที่ไม่ได้ว่าต้อง
00:20:18 → 00:20:21เอาเงินกันนะแต่เนี้ยมันสร้างบรรยากาศแพ้
00:20:21 → 00:20:24บ้างชนะบ้างก็สนุกนะมีเสียงหัวเราะทำอะไร
00:20:24 → 00:20:28ก็ให้ให้ได้หัวเราะอ่ะค่ะอืหรือนั่งดู
00:20:28 → 00:20:31ทีวีด้วยดูทีวีด้วยกันดูแต่อย่าไปดูเอ่อ
00:20:31 → 00:20:33ทีวีหรือว่าหนังอะไรที่มันแบบมันเป็นความ
00:20:33 → 00:20:37รุนแรงนะมันเครียดนะดูตลกบ้างอะไรบ้างดู
00:20:37 → 00:20:41ฟังเพลงบ้างโอยส่วนใหญ่ก็ผู้สูงจะชอบนะ
00:20:41 → 00:20:45ใช่ชอบแบบดูประกวดร้องเพลงไม่รู้ทำไมเรา
00:20:45 → 00:20:49ก็จะต้องนั่งฟังไปด้วยใช่ค่ะร้องเพลงนะคะ
00:20:49 → 00:20:52อะไรอย่างงี้นะคะหรือว่าทำส่วนปลูกต้นไม้
00:20:52 → 00:20:55ด้วยกันช่วยกันเอ้าวันนี้สัปดาห์นี้เราจะ
00:20:55 → 00:20:58มาปลูกผักสวนครัวที่บ้านอ่าอะไรอย่างเงี้
00:20:58 → 00:21:00นะคะมีกิจกรรมเคลื่อนไหวร่างกายเล็กๆน้อย
00:21:00 → 00:21:03ๆอืนะคะแล้วก็สร้างบรรยากาศที่ดีเสร็จ
00:21:03 → 00:21:06แล้วอาจจะทำอาหารด้วยกันอ่าวันนี้เป็น
00:21:06 → 00:21:10เมนูอะไรดีนะที่พ่อชอบแม่ชอบนะซื้อมาบ้าง
00:21:10 → 00:21:13ทำเองบ้างเล็กน้อยหรือพ่อกับแม่จะทำอะไร
00:21:13 → 00:21:16เงี้ยตาคุณยายจะทำเอ้อกินข้าวนอกบ้านน
00:21:16 → 00:21:18บ้านค่ะนอกบ้านนี่คือนอกนอกบ้านปิกนิก
00:21:19 → 00:21:22นั่งอยู่ตรงผืนอยู่ในโรบ้านแหละเออค่ะอัน
00:21:22 → 00:21:25นี้ก็ทำได้นะคะเอจริงหรือว่าถ้าขยับออกไป
00:21:25 → 00:21:28อีกนิดนึงคือไปเที่ยวด้วยกันอ้านี่ด้วย
00:21:28 → 00:21:32กันเนี่หน้าหนาวเราต้องไปเที่ยวเอดูที่
00:21:32 → 00:21:36เรียกว่าดูที่เป็นอ่าสภาพร่างกายไหวมยคง
00:21:36 → 00:21:39เคยได้ฟังข่าวใช่มยคะเเอาคุณพ่อคุณเอคุณ
00:21:39 → 00:21:42พ่อหรือคุณแม่สูงวัยนั่งรถตู้แล้วตะลอน
00:21:42 → 00:21:44ทัวร์ไปด้วยกันนะเตรียมความพร้อมไว้ในรถ
00:21:44 → 00:21:47ทุกสิ่งอย่างนอนในรถได้มีห้องสุกขา
00:21:47 → 00:21:50เคลื่อนที่อยู่ในรถค่ะอันนี้ก็เป็นอีกรูป
00:21:50 → 00:21:53แบบนึงแต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะทำได้นะคะอาจ
00:21:53 → 00:21:57จะเป็นว Day ทริปก็ได้นะคะไปใกล้ๆนะคะไป
00:21:57 → 00:22:00ดูธรรมชาตแล้วก็พากลับมาส่งอะไรเงี้ค่ะ
00:22:00 → 00:22:02เปิดหูเปิดตาบ้างหรือถ้าเกิดว่าผู้สูง
00:22:03 → 00:22:05อายุของคุณผู้ฟังที่อยู่บ้านอาจจะเดิน
00:22:05 → 00:22:08เหินไม่สะดวกอ่ะเตรียมอุปกรณ์เครื่องไม้
00:22:08 → 00:22:12เครื่องมือรถเขียงอ่าหรือว่าออเกอร์ไม้ธง
00:22:12 → 00:22:14ไม้เท้าหรือว่าเตรียมที่นั่งเล็กๆเอาไว้
00:22:14 → 00:22:17เผื่อว่าเดินๆเมื่อยอ่ะมีเก้าอี้เล็กๆให้
00:22:17 → 00:22:21ท่าน้างอุยเล็กๆน้อยๆค่ะมีความสุขแล้วได้
00:22:21 → 00:22:23อยู่กับลูกหลานแล้วลูกหลานเองก็มีความสุข
00:22:23 → 00:22:25เพราะได้ทำสิ่งที่ดีแล้วพอเราเปิดหูเปิด
00:22:25 → 00:22:28ตาไปข้างนอกเราจะเห็นหลายๆครอบครัวใช่พา
00:22:28 → 00:22:31พ่อแม่สูงวัยนะพาผู้สูงอายุคุณตาคุณยายมา
00:22:31 → 00:22:34เที่ยวดูแลน่ารักใช่มยคะเห็นมยเเป็น
00:22:34 → 00:22:37บรรยากาศที่ดีแล้วเนี้ยเราจะได้สร้างสิ่ง
00:22:37 → 00:22:40ดีให้สังคมให้ลูกหลานได้เห็นเป็นตัวอย่าง
00:22:40 → 00:22:43ของการมีน้ำจิตน้ำใจไม่ใช่เฉพาะกับผู้สูง
00:22:43 → 00:22:46ายุในครอบครัวเรานะผู้สูงอยู่ข้างนอกด้วย
00:22:46 → 00:22:50สังคมก็จะเป็นสังคมที่เอื้ออาทรกันน่ะอื
00:22:50 → 00:22:52เพราะว่าอันเนี้ยคือเคยคุณแม่อยู่บ้าน
00:22:52 → 00:22:54ตลอดค่ะเพราะว่าก็สุขภาพไม่ค่อยดีเดิน
00:22:54 → 00:22:59เหินไม่สะดวกวันนั้นกลับบ้านพากันทุกคนพา
00:22:59 → 00:23:01กันไปพาไปเที่ยวคาเฟ่พาคุณแม่ไปนั่งคาเฟ่
00:23:01 → 00:23:05คือกินได้น้อยแหละไม่ได้อะไรมากบรรยากาศน
00:23:05 → 00:23:08เป็นร้านมั้ยคะใช่ๆแล้วที่ร้านเขาอ่ะก็
00:23:08 → 00:23:11น่ารักมากเลยค่ะเห็นว่าเดินเหินไม่สะดวก
00:23:11 → 00:23:14นะคะแล้วเรามีรถเข็นไปก็จริงแต่ว่าพื้น
00:23:14 → 00:23:17ที่เขาเปูด้วยหินนะคะเราเข็นไม่ค่อยสะดวก
00:23:17 → 00:23:20เขาก็จะแบบมาช่วยประคองมาดูแลมาจัดโต๊ะ
00:23:20 → 00:23:23ให้แบบให้มานั่งรวมกันอ่ะนั่งสะดวกมยตรง
00:23:23 → 00:23:27นี้เก้าอี้แบบนี้ดีมยอ่าเอาน้ำร้อนมยอะไร
00:23:27 → 00:23:30อย่างเงี้ยค่ะแล้วก็เอ่อจะขึ้นรถกลับ
00:23:30 → 00:23:32เนี่ยก็บอกว่าอถอยเข้ามาใกล้ๆได้เลยแล้ว
00:23:32 → 00:23:35ก็คือเราไม่ต้องเข็นไปไกลอนี้คือเรียกว่า
00:23:35 → 00:23:39สังคมนะคะเอื้อมากเลยที่ทำให้บรรยากาศของ
00:23:39 → 00:23:41การพาผู้สูไปไหนมาไหนได้รับการตอบรับที่
00:23:41 → 00:23:45ดีไม่มีการรังเกียจว่าโอ้ยยุ่งยากลำบาก
00:23:45 → 00:23:47อะไรเงี้นะคะี่ต้องสร้างเพราะว่าเราเป็น
00:23:47 → 00:23:50สังคมสูงวัยมีผู้สูงอายุเยอะนะคะไปที่ไหน
00:23:50 → 00:23:53ก็ควรจะได้รับการต้อนรับดูแลแบบนี้ปลื้ม
00:23:53 → 00:23:56แน่นอนถูกต้องหรือว่าถ้าเราไปแล้วเราเจอ
00:23:56 → 00:23:59บางท่านครอบครัวท่าท่านพาผู้สูงอายุมาเรา
00:23:59 → 00:24:02ก็อาจจะอเล็กๆน้อยๆแบบอาจจะช่วยเหลือบ้าง
00:24:02 → 00:24:04หรืออนอยๆหรือบางบางทีเห็นลงบันไดอย่า
00:24:04 → 00:24:07เงี้ยค่ะอันนี้อันนี้คือจะไปคอยแบบเจะล้ม
00:24:08 → 00:24:10ไม่ล้มไม่รู้แหละแต่จะไปช่วยแบบช่วยจับ
00:24:10 → 00:24:12ระมัดระวังระวังระวเอาไว้หน่อยไม่ใช่ญาติ
00:24:12 → 00:24:14เรานะไม่ใช่คนรู้จักเลยแต่ว่าเราก็จะไป
00:24:14 → 00:24:16ช่วยประครองค่ะอันนี้ก็เป็นตัวอย่างให้
00:24:16 → 00:24:19สังคมเห็นน่ะว่าความเอื้ออาทรน่ะมันมีให้
00:24:19 → 00:24:21กันได้เสมอไม่จำเป็นต้องเฉพาะในครอบครัว
00:24:21 → 00:24:24เรานะคะในบ้านเสร็จปุ๊บนะเราก็เผื่อแผ่
00:24:24 → 00:24:27ข้างนอกข้างนอกต่อได้เห็นนะมันมันมีความ
00:24:27 → 00:24:31สุขนะที่อยู่ในที่ทุคเอื้ออากันค่ะใช่ๆ
00:24:31 → 00:24:34ค่ะแล้วก็คำพูดก็ต้องแบบฮะพูดให้หว่านหู
00:24:35 → 00:24:38ไปร้อหูนะคะแต่อโอเคบางคนอาจจะสไตล์แบบ
00:24:38 → 00:24:41เ่าไม่ได้บามาก็ไม่เป็นไรแต่จริงใจแล้ว
00:24:41 → 00:24:44ไม่ได้ไปอ่ามุ่งเน้นที่จะทำร้ายจิตใจอนะ
00:24:44 → 00:24:48คะแววตาการกระทำออกอยู่แล้วแหละนะคะรับ
00:24:48 → 00:24:51รองว่าปลื้มแน่นอนปลื้มแน่ค่ะปลื้มแน่ค่ะ
00:24:51 → 00:24:54มีความสุขมีความสุขแล้วเราเองผู้ให้ใช่
00:24:54 → 00:24:56เวลาเราเห็นคนอื่นปลื้มอ่ะความปลื้มปิติ
00:24:56 → 00:24:59นั้นน่ะความสุขนั้นน่ะอย้อนกลับมาที่เรา
00:24:59 → 00:25:02นะก็เนี่ยคุยกันยังิิรู้สึกปลื้มกันเออ
00:25:02 → 00:25:06ใช่มั้ยคะวันนึงเราก็อายุมากขึ้นแล้วเรา
00:25:06 → 00:25:08ก็อยากจะได้รับการดูแลเช่นนี้เหมือนกัน
00:25:08 → 00:25:10มั้ยคะก็ทำให้ลูกหลานดูใชค่ะทำให้ดูเป็น
00:25:10 → 00:25:14ตัวอย่างไวกนตัวงนะคะอ่ะวันนี้ก็ได้มุม
00:25:14 → 00:25:17มองได้แนวคิดแล้วก็ได้รู้แล้วว่าเราจะดู
00:25:17 → 00:25:20แลยังไงให้แบบให้ท่านปลื้มโดยที่เราก็ไม่
00:25:20 → 00:25:23ได้แบบว่าจะต้องเน้นไปใช้เงินจำนวนมากๆมา
00:25:23 → 00:25:26ดูแลเล็กๆน้อยๆนะคะได้เหมือนกันตามความ
00:25:26 → 00:25:28เหมาะสมแล้วก็ที่สำคัญออกมาจากจิตจใจของ
00:25:28 → 00:25:31ความรักความปรารถนาดีค่ะค่ะนะขอบคุณพี่
00:25:31 → 00:25:35เกสรค่ะขอบคุณค่ะสวัสดีค่ะสหมดเวลาแล้ว
00:25:35 → 00:25:37ค่ะคุณผู้ฟังพบกันใหม่ครั้งหน้ากับรายการ
00:25:37 → 00:25:40โรงหมอทางไย PBS podcast นะคะวันนี้ลาไป
00:25:40 → 00:25:43ก่อนค่ะสวัสดีค่ะ This Is tha PBS
00:25:43 → 00:25:45podcast ประสบการณ์และความรุนแรงไม่พึง
00:25:45 → 00:25:48ประสงค์ที่เกิดขึ้นกับเด็กแบ่งออกได้เป็น
00:25:48 → 00:25:51กี่ประเภทนายแพทย์สุนัวิโนทัยจากสถาบัน
00:25:51 → 00:25:53แห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัว
00:25:53 → 00:25:58มหาวิทยาลัยมหิดลมาเล่าให้ฟังครับแยกคาม
00:25:58 → 00:26:01เป็น 2 แบบก่อนนะคือมองเห็นกับมองไม่เห็น
00:26:01 → 00:26:04อันนี้สำคัญอความรุนแรงที่มองเห็นเช่น
00:26:04 → 00:26:07ทารุณกรรมทางกายเนาเราเห็นเด็กโดนทุบตี
00:26:07 → 00:26:09ถูกทำลายร่างกายเราเห็นชัดเจนหมดเลยอัน
00:26:09 → 00:26:12ที่ 2 คือธุกรรมทางเพศเนาะถูกทุกรรมทาง
00:26:12 → 00:26:15เพศเราก็รู้ชัดเจนคือเรามองเห็นแต่มีอีก
00:26:15 → 00:26:17สิ่งหนึ่งที่หมออยากจะเนิ้นย้ำคือความรุน
00:26:17 → 00:26:20แรงที่เรามองไม่เห็นนะครับเช่นการ
00:26:20 → 00:26:23ทารุณกรรมทางอารมณ์เนาะด่าทอทำร้ายจิตใจ
00:26:23 → 00:26:26พวกเนี้ยรวมถึงอีกสิ่งหนึที่เราอาจจะให้
00:26:26 → 00:26:28ความสำคัญน้อยกว่าการทุกรรมคือคือการ
00:26:28 → 00:26:31เลี้ยงดูแบบปล่อยปะระเลยนะครับนอกจากนี้
00:26:31 → 00:26:34ยังรวมถึงการที่ครอบครัวเนี่ยไม่มีความ
00:26:34 → 00:26:37สามารถเพียงพอที่จะดูแลเด็กหรืออาจกล่าว
00:26:37 → 00:26:39ได้ว่าครอบครัวนั้นมีความบกพร่องนะตัว
00:26:39 → 00:26:42อย่างเช่นครอบครัวที่มีคนในครอบครัวติด
00:26:42 → 00:26:46สารเสพติดมีปัญหาสุขภาพจิตก่ออาชญากรรม
00:26:46 → 00:26:48ติดคุกติดตารางเนาะเหตุการณ์ทั้งหมดที่
00:26:48 → 00:26:51หมอเล่าๆมาเนี่ยเรียกทั้งหมดว่า
00:26:51 → 00:26:53ประสบการณ์เลวร้ายในวัยเด็กนะหรือ
00:26:53 → 00:26:56ประสบการณ์ชีวิตไม่พึงประสงค์ในวัยเด็ก
00:26:56 → 00:26:59ภาษาอังกฤษใช้คำว่า as bir childhood
00:26:59 → 00:27:02experiences หรือเราอาจเรียกย่อๆว่า Ace
00:27:02 → 00:27:06ครับคืออะไรเนาะ Ace คือเหตุการณ์เลวร้าย
00:27:06 → 00:27:08เนี่ยที่กระทบกระเทือนจิตใจเด็กๆเนี่ยโดย
00:27:08 → 00:27:12เขาบอกว่าให้ตัดที่ช่วงเกิดขึ้นก่อนอายุ
00:27:12 → 00:27:1518 ปีนะครับเราแบ่งหลักๆเป็น 2 องค์
00:27:15 → 00:27:18ประกอบหลักๆคือ 1 กลุ่มที่เด็กที่ได้รับ
00:27:18 → 00:27:21การดูแลไม่เหมาะสมนะเลี้ยงดูไม่เหมาะสมก็
00:27:21 → 00:27:24แบ่งง่ายๆนะครับคือทารุณกรรมกับเลี้ยงดู
00:27:24 → 00:27:28แบบปล่อยปะระเลยนะทารุณกรรมก็แบ่งเป็นทาง
00:27:28 → 00:27:31กายเนาะที่เราเห็นนะถูกทุบตีทำไม้ร่างกาย
00:27:31 → 00:27:36ต่างๆนะทางอารมณ์เนาะถูกด่าทอถูกเอ่อทำ
00:27:36 → 00:27:39ร้ายจิตใจเนาะแล้วก็สุดท้ายคือทางเพศนะ
00:27:39 → 00:27:42อันนี้เราก็เห็นตามข่าวเกือบทุกวันนะครับ
00:27:42 → 00:27:45คือธนนกรรมนะครับอีกอันที่ 2 ของกลุ่มที่
00:27:45 → 00:27:47เลี้ยงดูไม่เหมาะสมคือการเลี้ยงดูแบบ
00:27:47 → 00:27:50ปล่อยปะเลยนะอันเนี้ยจะแบ่งเป็นทางร่าง
00:27:50 → 00:27:53กายกับทางอารมณ์ทางร่างกายเช่นที่บ้านไม่
00:27:53 → 00:27:55ได้ให้ปัจจัย 4 ที่ไม่พอกับเด็กยารักษา
00:27:55 → 00:27:58โรควัคซีนอย่างเงี้ยอย่างเช่นบางบ้านไม่
00:27:58 → 00:28:00พาไปฉีดวัคซีนอะไรก็ถือว่ากลุ่มในนี้อยู่
00:28:00 → 00:28:02ในกลุ่มของเลี้ยงดูไม่เหมาะสมเนาะหรือว่า
00:28:02 → 00:28:06การปล่อยปะละเทางอารมณ์เช่นลูกร้องไห้ไม่
00:28:06 → 00:28:09ได้เข้าไปปอบปอบอารม์เด็กเนาะหรือว่าเอ่อ
00:28:10 → 00:28:12ไม่เลี้ยงลูกเลยปล่อยตามยถากรรมเลยเนี่ยย
00:28:12 → 00:28:16ก็เป็นกลุ่มนึงที่เราอาจจะตรวจสอบได้ยาก
00:28:16 → 00:28:19กว่าทารุณกรรมถูกมั้ยฮะทารุณกรรมนี่ถูกตี
00:28:19 → 00:28:21มาเราเห็นเลยถูกด่าเราเห็นน่ะแต่การปล่อย
00:28:21 → 00:28:24ปะละเลยเราอาจจะคนข้างบ้านอาจจะเห็นได้
00:28:24 → 00:28:27น้อยลงไอ้ที่หมอเรามาทารุณกรรมกับปล่อย
00:28:27 → 00:28:29ปละเลยเนี่ยเป็นกลุ่มของเลี้ยงดูไม่เหมาะ
00:28:29 → 00:28:31สมนะฮะส่วนกลุ่มที่ 2 เนี่ยคือเด็กที่
00:28:31 → 00:28:34อยู่ในภาวะครอบครัวบกพร่องนะก็คือเป็น
00:28:34 → 00:28:37เด็กที่อยู่ในครอบครัวที่บิดามารดาหย่า
00:28:37 → 00:28:40ร้างกันใช้ความรุนแรงนะหรือว่ามีคนใน
00:28:40 → 00:28:42ครอบครัวติดคุกติดยาหรือว่ามีปัญหาสุขภาพ
00:28:42 → 00:28:45จิตทั้งหมดเนี่ยทั้งเลี้ยงดูไม่เหมาะสมนะ
00:28:45 → 00:28:48และครอบครัวบกพร่องนี่แหละครับเรียกรวม
00:28:48 → 00:28:52ประสบการณ์เลวร้ายในวัย
00:28:52 → 00:28:57เด็ก This Is Toy PBS
00:28:57 → 00:29:01podcast ติดตามรายการทางเว็บไซต์และแพลช
00:29:01 → 00:29:03ของ Thai PBS podcast spotify
00:29:03 → 00:29:06soundcloud Google podcast Apple
00:29:06 → 00:29:09podcast และ YouTube Channel Thai PBS
00:29:09 → 00:29:13podcast Thai PBS podcast View the
00:29:13 → 00:29:15world via The
00:29:15 → 00:29:23[เพลง]
00:29:23 → 00:29:26Voice