00:00:00 → 00:00:02หมู่ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งมีผู้ชายบน 1
00:00:02 → 00:00:06ขายลูกโป่งให้กับเด็ดๆ
00:00:06 → 00:00:11แต่สถานการณ์เกิดแยกลูกโป่งขายไม่ออกเด็ก
00:00:11 → 00:00:14ๆไม่ค่อยมาซื้อลูกโป่ง
00:00:14 → 00:00:18จึงวันหนึ่งเขานึกขึ้นได้เขาเลยตัดสินใจ
00:00:18 → 00:00:23ปล่อยลูกโป่งวันละลูกวันนี้เริ่มต้นด้วย
00:00:23 → 00:00:25ปล่อยสีแดง
00:00:25 → 00:00:30ปรากฏวันรุ่งขึ้นมีเด็กเริ่มมาซื้อ 2 คน
00:00:30 → 00:00:35เขาก็เลยปล่อยอีกตอนนี้ปล่อยสีเขียว
00:00:35 → 00:00:41มันต่อไปเด็กมาซื้ออีกประมาณ 4-5 คน
00:00:41 → 00:00:45วันนั้นเขาเลยปล่อยสีเหลือง
00:00:45 → 00:00:48วันรุ่งขึ้นเด็กใหม่ประมาณ 50 10 คน
00:00:48 → 00:00:53ตอนนี้เขาก็เริ่มปล่อยอีก 2 สีสีเขียวสี
00:00:53 → 00:00:57แดงเด็กก็กลับมาซื้อขึ้นเลยเนี่ยจน
00:00:57 → 00:01:00กระทั่งร้านค้าเขาก็
00:01:00 → 00:01:03ร้านขายดีเหมือนเดิมทั้งๆที่เศรษฐกิจไม่
00:01:03 → 00:01:04ค่อยดี
00:01:04 → 00:01:09จำกระทั่งวันหนึ่งมีเด็กคนหนึ่งมายืนข้าง
00:01:09 → 00:01:12หลังเขาเด็กตัวเล็กๆนะแล้วก็ดึงขากางเกง
00:01:12 → 00:01:16เขาก็หันไปมอมเด็กถามว่า
00:01:16 → 00:01:20ถ้าปล่อยลูกโป่งสีดำ
00:01:20 → 00:01:25มันจะลอยขึ้นเหมือนสีอื่นๆไหม
00:01:25 → 00:01:31เจ้าของร้านก็ยิ้มเลยหันไปบอกเด็กว่าเด็ก
00:01:31 → 00:01:33น้อยเอ้ย
00:01:33 → 00:01:39สิ่งที่มันทำให้ลูกองค์ลอยไม่ใช่สีนะแต่
00:01:39 → 00:01:43เป็นสิ่งที่อยู่ข้างในลูกโป่งนั้นอีก
00:01:43 → 00:01:47นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าอะไรสอนให้
00:01:47 → 00:01:49เตือนสติเราทุกคนว่า
00:01:49 → 00:01:52มนุษย์เราเนี่ย
00:01:52 → 00:01:57จะไปได้จุดที่ดีขึ้นสูงขึ้นในชีวิตเนี่ย
00:01:57 → 00:02:03มันไม่ได้แค่แก้ไขภาพลักษณ์หน้าตาเสื้อ
00:02:03 → 00:02:09ผ้าที่ใส่ชื่อนามสกุลที่เรามีหรือสถาบัน
00:02:09 → 00:02:10ที่เราจบ
00:02:10 → 00:02:14แต่จริงๆแล้วเนี่ยถ้าเราจะไปสูงกว่านั้น
00:02:14 → 00:02:19มันต้องอาศัยคุณลักษณะหรือบุคลิกที่อยู่
00:02:19 → 00:02:22ในตัวเราเช่นเดียวกับลูกโป่ง
00:02:22 → 00:02:25วงที่ลอยได้สูงเนี่ยมันไม่ใช่ขึ้นอยู่ที่
00:02:25 → 00:02:294 น่ะมันอยู่ที่ศาลฮีเลียมที่อยู่ในลูก
00:02:29 → 00:02:33โป่งถ้ายิ่งอัดสารเยอะลูกองค์ใหญ่ก็จะลอย
00:02:33 → 00:02:35ได้สูงขึ้น
00:02:35 → 00:02:40เด็กคนนั้นก็ได้เรียนรู้บทใหญ่กับคน
00:02:40 → 00:02:45ธรรมดาคนนึงที่ขายลูกองค์ได้ไหมครับผมก็
00:02:45 → 00:02:47เลยตั้งใจเอาเรื่องนี้มาเล่าให้เราฟัง
00:02:47 → 00:02:52สำหรับมุมมองนะพลาสติกดิบ 2 อาทิตย์นี้ก็
00:02:52 → 00:02:53คือ
00:02:53 → 00:02:58คอลเลคเตอร์หรือบุคลิกออกมนุษย์
00:02:58 → 00:03:01คือผมเชื่อว่า
00:03:01 → 00:03:06ที่ผ่านมานะจากการที่ผมสังเกตจะผิดก็ได้
00:03:06 → 00:03:10นะจะย้ำทุกคลิปเลยว่าในสิ่งที่ผมสังเกต
00:03:10 → 00:03:12อาจจะผิดก็ได้แต่
00:03:12 → 00:03:16สิ่งที่ผมสังเกตคือ
00:03:16 → 00:03:22น้อยคนนะครับน้อยคนที่จะให้น้ำหนักในการ
00:03:22 → 00:03:24พัฒนา
00:03:24 → 00:03:27บุคลิกในตัวมนุษย์
00:03:27 → 00:03:32แต่จะไปทุ่มในการพัฒนา
00:03:32 → 00:03:36ปริญญาบัตรสถาบันที่จบ
00:03:36 → 00:03:42โรงพยาบาลรู้ที่เขาทำงานหรือสถาบันที่เขา
00:03:42 → 00:03:45ทำงานก็จะโฟกัสตรงนั้นมากเป็นพิเศษ
00:03:46 → 00:03:50จะเอาก็เป็นพิทบูลมองของเขา
00:03:50 → 00:03:55การศึกษาของอาวาสเนี่ยอันนี้ผมได้อ่านมา
00:03:55 → 00:03:58นานมากนะตอนเป็นนักศึกษาปีห้า
00:03:58 → 00:04:04เป็นเป็นการศึกษาที่กระตุ้นนะความคิดผม
00:04:04 → 00:04:06แล้วก็ทำให้ผมหันมาให้ความสำคัญเรื่อง
00:04:06 → 00:04:08บุคลิกมาก
00:04:09 → 00:04:14การศึกษานี้ได้แสดงให้เห็นนะของ ours ว่า
00:04:14 → 00:04:19คนที่ที่ได้รับงาน
00:04:19 → 00:04:2185 เปอร์เซ็นต์เนี่ย
00:04:21 → 00:04:27ที่ได้รับงานเกิดจากการที่เขามีบุคลิก
00:04:27 → 00:04:32ที่เหมาะที่ดีที่สมควรต้องงาน
00:04:32 → 00:04:36เพียงแค่ 15% เท่านั้น
00:04:36 → 00:04:39ขึ้นอยู่กับสถาบันที่เขาจบคะแนนที่เขามี
00:04:39 → 00:04:45นะงั้นมนุษย์เวลาเราไปสัมภาษณ์เนี่ยอ่ะ
00:04:45 → 00:04:5025% เขาจะดูที่บุคลิกเราดูที่นิสัยดูที่
00:04:50 → 00:04:53การคุยโดยที่การวางตัว
00:04:53 → 00:04:57ดูที่ทัศนคติ
00:04:57 → 00:05:0215% ก็อาจจะโฟกัสที่มหาลัยที่เราจบ
00:05:02 → 00:05:06แต่สิ่งที่น่าเสียดายคือ
00:05:06 → 00:05:09การศึกษาส่วนใหญ่
00:05:09 → 00:05:13ไม่ก็ตั้งสิ่งที่ผมสังเกตนะฮะยังไม่ได้
00:05:13 → 00:05:15พุ่มใน 85 เปอร์เซ็นต์
00:05:15 → 00:05:20ที่มนุษย์หรือเราต้องการในชีวิตข้างหน้า
00:05:20 → 00:05:25แต่จะไปโฟกัสในหลักสูตรที่เพิ่มความรู้
00:05:25 → 00:05:31เพิ่มความจำเพิ่มข้อมูลคือเพิ่มเพิ่ม fact
00:05:31 → 00:05:36มากกว่าก็เป็นไรที่ผมรู้สึกมันน่าจะเป็น
00:05:36 → 00:05:40ช่องที่พัฒนาได้และนิ้ว a กลับมาที่เรา
00:05:40 → 00:05:44สำหรับใครที่กำลังเริ่มต้นใหม่ตั้งต้น
00:05:44 → 00:05:45ใหม่
00:05:45 → 00:05:49แต่ก็อยากให้มองว่าถ้าเราจะไปไกล
00:05:49 → 00:05:52คือที่แล้วเราตั้งกันแล้วใช่ไหมครับนกคุย
00:05:52 → 00:05:53เรื่อง
00:05:53 → 00:05:59ความจนความรวยนะครับความหมายชีวิตผมว่า
00:05:59 → 00:06:01ถึงถึงจุดนี้เราทุกคนอาจจะเริ่มเคลียร์
00:06:01 → 00:06:04คำว่า Clear ในที่นี่ก็อาจจะไม่ได้หมาย
00:06:04 → 00:06:07ถึงรู้ชัด 100% และเริ่มรู้แล้วอธิษฐาน
00:06:07 → 00:06:11คืออะไรนี้ออเริ่มออกเดินทางผมประหยัดจะ
00:06:11 → 00:06:13มาเตือนเราว่า
00:06:13 → 00:06:15เป้าหมาย
00:06:15 → 00:06:19ที่เราจะไปถึงเนี่ยอาวุธแรกที่เราต้องมี
00:06:19 → 00:06:22ซึ่งเป็นอาวุธที่
00:06:22 → 00:06:27ถ้าคุณจะสำเร็จหรือคุณจะได้ไปที่สูงอาวุธ
00:06:27 → 00:06:31เนี่ยสำคัญมากซึ่งอาวุธนี้เนี่ยมันมีความ
00:06:31 → 00:06:34สำคัญเกือบ 90 เปอร์เซ็นต์
00:06:34 → 00:06:37กับความสำเร็จในชีวิตคุณนะ
00:06:37 → 00:06:40อาวุธที่เรากำลังจะพูดในคลิปวันนี้เนี่ย
00:06:41 → 00:06:44มันจะทำให้คุณเนี่ยไปถึงเป้า
00:06:44 → 00:06:50ได้เร็วดีแล้วไปที่สูงกว่าที่คุณคาดคิดไป
00:06:50 → 00:06:51ที่สูงกว่า
00:06:51 → 00:06:57ปริญญาบัตรคนไปที่สูงกับกว่าสถาบันหรือ
00:06:57 → 00:07:01นามสกุลของคุณที่มีนะครับคุณพ่อคุณแม่คุณ
00:07:01 → 00:07:05อาจจะเป็นคนที่มีชื่อเสียงมีเส้นมีสายแต่
00:07:05 → 00:07:09มันจะพาคุณไปถึงได้แค่จุดหนึ่ง
00:07:09 → 00:07:13และสิ่งที่เราจะพูดวันนี้มันจะทำให้คุณไป
00:07:13 → 00:07:18ได้อีกไกลหลายเท่าน้ำมันไม่ใช่แค่จะทำให้
00:07:18 → 00:07:22คุณไปได้คนเดียวนะแต่รุ่นหลังๆหรือบริวาร
00:07:22 → 00:07:27คนนี้ก็จะไปไปสูงขึ้นเรื่อยๆคุณจะยกระดับ
00:07:27 → 00:07:32ยกมาตรฐานให้กับบ้านเมืองในอนาคตอีก Level
00:07:32 → 00:07:35หนึ่งดังนั้นผลเนี่ยที่คุณกำลังจะได้
00:07:35 → 00:07:38เนี่ยมันจะเป็นริปเปิ้ลเตะหรือปรากฏการ
00:07:38 → 00:07:42ยึดขึ้นลูกโซ่มันจะไปส่งผลกับคนรอบข้างคน
00:07:42 → 00:07:47เยอะอยากให้เราลองล็อคตั้งใจฝันมีอาวุธ
00:07:47 → 00:07:51นั้นก็คือบุคลิกเหมือนคาแรคเตอร์
00:07:51 → 00:07:55คำว่าคาแรคเตอร์เนี่ยคืออะไรผมเองก็ไม่
00:07:55 → 00:07:59อาจจะไม่ได้สามารถบรรยายได้เป็นคำหรือสอง
00:07:59 → 00:08:04คำหรือเป็นบรรทัดนะแต่ผมลองให้คุณลองคิด
00:08:04 → 00:08:06ตามไปกับผมดูว่า
00:08:06 → 00:08:09ถ้าสมมติเนี่ย
00:08:09 → 00:08:12คุณจะต้องมีลูก
00:08:12 → 00:08:17แล้วผมบอกคุณหรือสมมติคุณจะต้องมีสามี
00:08:17 → 00:08:21หรือคุณจะต้องมีลูกน้องหรือคุณจะต้องมี
00:08:21 → 00:08:23ผู้บังคับบัญชา
00:08:23 → 00:08:27ผสมถ้าผมบอกคุณว่าเขาเป็นคนที่
00:08:27 → 00:08:30มีความรู้
00:08:30 → 00:08:37มีสกิลสูงมากนะครับมีศิลปะนิดในสิ่งที่
00:08:37 → 00:08:41เขาทำสูงมากคือความรู้และศิลปะ
00:08:41 → 00:08:453 เค้าเป็นคนที่มั่นใจแต่
00:08:45 → 00:08:48แต่ไม่ได้หยิ่งยโส
00:08:48 → 00:08:53เป็นคนที่มีความเชื่อในตัวเองและเคารพใน
00:08:53 → 00:08:55ตัวเอง
00:08:55 → 00:09:005 เป็นคนที่รู้ว่าอะไรสำคัญอะไรไม่สำคัญ
00:09:00 → 00:09:03รู้แปลดีของตัวเอง
00:09:03 → 00:09:076 เป็นคนที่มีบุคลิกที่
00:09:07 → 00:09:11ไม่ได้เห็นแก่ตัวและไม่ได้รูป
00:09:11 → 00:09:157 เป็นคนที่ขี้ออมน้อมถ่อมตัวในเวลา
00:09:15 → 00:09:17เดียวกันด้วย
00:09:17 → 00:09:228 และเขาเองก็ไม่ได้มีข้อจำกัดเพราะไม่
00:09:22 → 00:09:26ได้กลัวความล้มเหลวเขาไม่ได้กลัวความที่
00:09:26 → 00:09:30คนจะไม่ยอมรับหรือเขาไม่กลัวการที่จะถูก
00:09:30 → 00:09:33ปฏิเสธ
00:09:33 → 00:09:379 เขามีความเชื่อที่แน่นว่ามันไม่มีอะไร
00:09:37 → 00:09:44ที่เป็นทางลัดในชีวิตแด่ต้องขยันตั้งใจทำ
00:09:44 → 00:09:48สิบเขาเข้าอยู่ในกฎ
00:09:48 → 00:09:51แห่งชีวิต
00:09:51 → 00:09:55กฎของอะมะชาติ
00:09:55 → 00:10:01ผมเข้าใจในเหตุและผลเขาเข้าใจในกฎด้านดึง
00:10:01 → 00:10:03ดูด
00:10:03 → 00:10:08วัดเขาปล่อยพลังลบเขาก็จะดึงดูดพลังลบแต่
00:10:08 → 00:10:11ถ้าเขาปล่อยพลังบวกก็จะดึงดูดพลังบุ
00:10:11 → 00:10:19เขาเข้าใจในกฎของความอดทนและความพยายาม
00:10:19 → 00:10:22เขาเข้าใจและเขามีบุคลิกที่กล้าที่จะ
00:10:22 → 00:10:23เสี่ยง
00:10:23 → 00:10:30ภายใต้การทำการบ้านอ่านคิดอย่างพิถีพิถัน
00:10:30 → 00:10:36เขามีบุคลิกที่ไม่ยอมแพ้และไม่มี
00:10:36 → 00:10:40มีบุคลิกที่ชอบมีข้ออ้างเล็กๆน้อยๆมี
00:10:40 → 00:10:45บุคลิกที่มีความรับผิดชอบและหน้าที่จะรับ
00:10:45 → 00:10:48งาน
00:10:48 → 00:10:52เขามีบุคลิกที่ยอมเสียสละสิ่งเล็กๆน้อยๆ
00:10:52 → 00:10:58สำหรับอนาคตที่ใหญ่เขามีบุคลิกที่เขามัก
00:10:58 → 00:11:01จะเรียนรู้อยู่ตลอดเวลาเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
00:11:01 → 00:11:06เรียนรู้จักครูบาอาจารย์เรียนรู้จักข้อ
00:11:06 → 00:11:10ผิดพลาดที่เขาทำในชีวิต
00:11:10 → 00:11:12เขามีจุดยืน
00:11:12 → 00:11:18เขาไม่ได้เขวตามจุดยืนหรือข้อกำหนดของ
00:11:18 → 00:11:22สังคมเพราะเขาเคลียร์ชัดวัดจุดยืนเขาคือ
00:11:22 → 00:11:23อะไร
00:11:23 → 00:11:28สุดท้ายเขารู้โอกาสที่เขาจะพัฒนาตนเองต่อ
00:11:28 → 00:11:30เนื่อง
00:11:30 → 00:11:34ทั้งหมดนี้ฟังดูเหมือน Superman นะครับ
00:11:34 → 00:11:37มันอะไรจะเป็นมนุษย์นี้เป็นขนาดนั้นแต่
00:11:37 → 00:11:42เชื่อไหมครับอันนี้เป็นคาแรคเตอร์
00:11:42 → 00:11:43ที่
00:11:43 → 00:11:48ผมคิดว่ามันเป็นอาวุธสำคัญมากเลยที่เรา
00:11:48 → 00:11:54เอาถ้ามีเนี่ยก็จะทำให้เราเอาไปไกลไปไกล
00:11:54 → 00:11:58มากกว่าที่เส้นสายของเรานามสกุลของเรา
00:11:58 → 00:12:03ปริญญาบัตรของเราจะพาไปตึก
00:12:03 → 00:12:06อันนี้ผมค่อนข้างเชื่อ
00:12:06 → 00:12:08แล้วก็
00:12:08 → 00:12:13โชคดีของผมในชีวิตเนี่ยตอนสมัยผมอยู่นสพ
00:12:13 → 00:12:17ปีห้าเป็นช่วงที่ผมดาวมากถึงเจ้าขอโทษ
00:12:17 → 00:12:20เป็นช่วงที่ผมตอนนั้นวนวิสัญญีแพทย์
00:12:20 → 00:12:25ผมเบื่อมากแล้วผมไม่ชอบเลยอันนี้ขอโทษให้
00:12:25 → 00:12:28ใครที่เป็นหมอวิสันต์ทีปั่นต้องขอโทษผิด
00:12:28 → 00:12:30ผมไม่ชอบทางนี้เลยเพราะว่ามันไม่ถูกกับ
00:12:30 → 00:12:35จริตผมจริงๆมันและผมขาลงของชีวิตมากเลย
00:12:35 → 00:12:38รู้สึกก็มันเบื่อมันไม่มีแรงกระตุ้นไม่มี
00:12:38 → 00:12:41อะไรจนกระทั่งเพื่อนเอาหนังสือเล่มนึงมา
00:12:41 → 00:12:45ให้เกี่ยวกับการพัฒนาก็แลคเกอร์หรือ
00:12:45 → 00:12:47บุคลิกของเรา
00:12:47 → 00:12:51เป็นหนังสือเขียนโดยชิปในร่างดีมากเลย
00:12:51 → 00:12:51ครับ
00:12:51 → 00:12:56เป็นหนังสือเล่มแรกของผมแรกที่ผมเริ่ม
00:12:56 → 00:12:59อ่านหนังสือที่ไม่ใช่เป็นตำราแพทย์หรือ
00:12:59 → 00:13:01ตำราอะไรที่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์
00:13:01 → 00:13:05เป็นนอนเอน duels บุ๊คหรือเราเรียกว่า
00:13:05 → 00:13:08Personal เดเวลอปเมนท์ Book p d r
00:13:08 → 00:13:11เป็นหนังสือเล่มแรกซึ่งผมยังขอบใจเพื่อน
00:13:11 → 00:13:14ท่านนั้นอยู่ทุกวันนี้แหละเดี๋ยวว่างๆจะ
00:13:14 → 00:13:17เชิญเข้ามาออกปอด Gas เป็นหนังสือที่ดี
00:13:17 → 00:13:20มากๆของผมนะฮะแล้วเป็นจุดเปลี่ยนที่ผมเอง
00:13:20 → 00:13:23ก็ต้องบังคับให้แฟนอาจสมัยนั้นบังคับเลย
00:13:23 → 00:13:27นะครับพอใช้นะว่าเพราะว่าผมอินมากแล้วผม
00:13:27 → 00:13:30เชื่อว่ามันเป็นหนังสือที่ที่มันตอบโจทย์
00:13:30 → 00:13:34ความต้องการของผมมันทำให้ผมรู้ว่าการ
00:13:34 → 00:13:39ศึกษาอย่างถ้าเราไม่เพียงพอการศึกษาที่
00:13:39 → 00:13:42ไม่ดีเน้นเรื่องของแหวนริวหรือกาแล็ค
00:13:42 → 00:13:44เกอร์ก็ไม่เพียงพอไม่บอกไม่ดีนะไม่เพียง
00:13:44 → 00:13:48ออกในวันข้างหน้าไม่เพียงพอต่อวิสัยทัศน์
00:13:48 → 00:13:51ไม่เพียงพอต่อความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์
00:13:51 → 00:13:53ของเรา
00:13:53 → 00:13:57ซึ่งก็โชคดีนะครับผมก็เห็นครูบาอาจารย์
00:13:57 → 00:14:00ที่เป็นตัวอย่างที่ดีและไม่ดีขออภัยนะ
00:14:00 → 00:14:03ครับที่ต้องใช้คำนี้ไม่มีอะไร Perfect
00:14:03 → 00:14:06แล้วไม่มีใครเพอร์เฟคผมก็ไม่ได้เพอร์เฟค
00:14:06 → 00:14:10นะแต่ครูบาอาจารย์ที่ผมมองว่าผมไม่อยาก
00:14:10 → 00:14:14เป็นแบบนี้และครูบาอาจารย์ที่ผมมองว่าผม
00:14:14 → 00:14:17เนี่ยเป็นอย่างนี้หนังสือเล่มนี้ช่วยผม
00:14:17 → 00:14:18มาก
00:14:18 → 00:14:22ก็เลยนำมาสู่หัวข้อที่ผมคิดว่า
00:14:22 → 00:14:30connector บุคลิกที่สำคัญมากๆมี
00:14:30 → 00:14:34แต่ก็น่าเสียดายตรงที่ว่า
00:14:34 → 00:14:36แม้กระทั่งในองค์กร
00:14:36 → 00:14:38[เพลง]
00:14:38 → 00:14:42ปุ๊บบุคลิกตัวนี้จะถูกมองข้าม
00:14:42 → 00:14:47ปัจจุบันกลายเป็นมองเรื่อง KPI ตัวชี้วัด
00:14:47 → 00:14:52ซึ่งตัวชี้วัดก็ก็เป็นการวัดบางครั้งก็
00:14:52 → 00:14:56เป็นการวัดที่ไม่อัพเดทร้านหลังเป็นการ
00:14:56 → 00:14:58วัดเชิง
00:14:58 → 00:15:05ชนตัวเลขหรือเธอมูลค่าส่วนไปนะครับอันนี้
00:15:05 → 00:15:09ก็พอไม่ลงลึกแต่ยกตัวอย่างสั้นๆก็คือตัว
00:15:09 → 00:15:14ชี้วัดของในกขในที่ทำงาน
00:15:14 → 00:15:19ในองค์กรแห่งหนึ่งอาจจะวัดว่าคนคนนี้
00:15:19 → 00:15:24สร้างรายได้ให้ผงกรเท่าไหร่มาทำงานกี่โมง
00:15:24 → 00:15:26ถึงกี่โมงอ่ะ
00:15:26 → 00:15:32มีบัตรอีกครั้งลาป่วยกี่ครั้ง
00:15:32 → 00:15:37งานเอกสารเสร็จอีกครั้งนะครับได้เขียนงาน
00:15:37 → 00:15:44เอกสารครบถ้วนละเอียดไหมคือไม่รู้แต่น่า
00:15:44 → 00:15:47เสียดายตรงที่ว่าข้อแรกเตอร์ไม่ได้มีคน
00:15:47 → 00:15:53พูดนึงไม่ได้มีคนพูดถึงว่าตัวชี้วัดที่ใน
00:15:53 → 00:15:54เกาะเนี่ย
00:15:54 → 00:15:59สามารถทำให้ลูกค้าหรือผู้มารับบริการรู้
00:15:59 → 00:16:04สึกดีกับชีวิตรู้สึกเป็นคุณค่าในชีวิต
00:16:04 → 00:16:10รู้สึกได้ทำให้ชีวิตเขาดีขึ้นยังไงอ่าอัน
00:16:10 → 00:16:13นี้ไม่ลงลึกแต่เอานะผมว่าเราทุกคนน่าจะ
00:16:13 → 00:16:16เข้าใจว่าผมพูดอะไรอยู่อะนิเมะเรากลับมา
00:16:16 → 00:16:19ที่กาแล็คเตอร์นะครับ
00:16:19 → 00:16:23ก็บอกว่าอยากจะรู้คาแรคเตอร์หรือบุคลิก
00:16:23 → 00:16:27ใครเนี่ยให้ดู 2 ช่วง
00:16:27 → 00:16:30ช่วงที่เขาจนที่สุด
00:16:30 → 00:16:34แล้วดูช่วงที่เขารวยที่สุด
00:16:34 → 00:16:37เขาบอกว่า
00:16:37 → 00:16:42ถ้าช่วงที่มนุษย์จนที่สุดเนี่ยเขามี
00:16:42 → 00:16:43บุคลิกนึง
00:16:43 → 00:16:47แต่วันดีคืนดีคุณเอาเงินไปให้เขาทำให้เขา
00:16:47 → 00:16:50เป็นคนรวยมหาศาลเนี่ย
00:16:50 → 00:16:54ถ้าบุคลิกเขาเปลี่ยนข้ามคืนกันว่าคนคน
00:16:54 → 00:16:58นั้นไม่มี Factor ต้องระวังคนนี้
00:16:58 → 00:17:00ภาษาอังกฤษก็พูดว่า I will want to
00:17:00 → 00:17:03know The Factor of Man Just Give
00:17:03 → 00:17:05Me ม.วอันมีเรียน Overnight
00:17:05 → 00:17:10นะฮะก็จริงนะครับผมก็เลยมีคนที่รวยข้าม
00:17:10 → 00:17:14วันข้ามคืนผลิตก็เปลี่ยนไปการพูดกันจะนะ
00:17:14 → 00:17:18ครับความมั่นใจความหลงตัวเองเสื้อผ้าการ
00:17:18 → 00:17:23กินแนวคิด Vision ปรัชญาชีวิตจุดยืน
00:17:23 → 00:17:26วิสัยทัศน์เปลี่ยนไปฆ่ามันข้ามคืน
00:17:26 → 00:17:31แล้วก็กลับมาเริ่มต้นใหม่เมื่อก็จดนะฮะ
00:17:31 → 00:17:36ไอ้เวย์งั้น
00:17:36 → 00:17:38สถานการณ์มนุษย์นี่แหละที่จะแสดงให้เห็น
00:17:38 → 00:17:42ว่าข้อเท็จเตอร์ของคนเป็นยังไงยังชั่วโค
00:17:43 → 00:17:47วิชที่ผ่านมาก็ดีนะครับขอเป็นช่วงที่ผมก็
00:17:47 → 00:17:50ได้มีโอกาสเห็นคาแรคเตอร์ของรายเล็กผ่อน
00:17:50 → 00:17:54นะครับแม้กระทั่งเพื่อนร่วมงานหรือคนใกล้
00:17:54 → 00:17:55ชิด
00:17:55 → 00:18:00มันก็ดีนะครับทำให้เรารู้มากขึ้นว่า
00:18:00 → 00:18:05แร็พเตอร์นี่มันสำคัญนะแล้วก็
00:18:05 → 00:18:09มึงต้นเราไม่เคยรู้เลยนะว่าคน
00:18:09 → 00:18:13มือถือปุ่มพวกนี้มีกาแล็กซี่แบบนี้ยัง
00:18:13 → 00:18:18งั้นเกิดเหตุการณ์ชุลมุนหรือฉุกเฉินหรือ
00:18:18 → 00:18:23เกิดการลำบากพ่อลำบากเมื่อไหร่เนี่ยถ้าคน
00:18:23 → 00:18:27มันหันมาช่วยกันเนี่ยก็จะดีแต่ถ้าของคน
00:18:27 → 00:18:31มันหันมาแย่งกันเราก็จะรู้ว่าแคปเจอร์คน
00:18:31 → 00:18:34เป็นยังไงนะแต่ว่าเขาอาจจะไม่ได้ขัดเกลา
00:18:34 → 00:18:38คาแรคเตอร์เขาก็จะได้เข้าใจนั้นอะนิเมะผม
00:18:38 → 00:18:41เชื่อว่าเราทุกคนก็คงนี่ก็ไม่ผิดใครครับ
00:18:41 → 00:18:45ผมว่าไม่ติดใจทุกคนอาจจะเติบโตมาหรือว่า
00:18:45 → 00:18:47ให้ความสำคัญเรื่องคาแรคเตอร์ไม่เหมือน
00:18:47 → 00:18:49กันนะฮะ
00:18:49 → 00:18:54งั้นถามว่าแครกเกอร์ที่ผมพูดเนี่ยที่จะ
00:18:54 → 00:18:58เป็นอาวุธที่สำคัญเนี่ยมันดียังไง
00:18:58 → 00:19:01ที่ผมบอกว่ามัน Superman อีกก็ไม่ได้
00:19:02 → 00:19:05Superman นะครับอันนี้ผมเองก็เจอมาเจอคน
00:19:05 → 00:19:09ที่มีคาแรคเตอร์แบบนี้มาแล้วเจอมาเยอะเจอ
00:19:09 → 00:19:11เยอะๆไปเรื่อยๆโดยเอ้อขึ้นเรื่อยๆยิ่งผม
00:19:11 → 00:19:13แก่
00:19:13 → 00:19:17การมีคาแรคเตอร์ที่ดีเนี่ยผมว่ามันทำให้
00:19:17 → 00:19:19เริ่มที่ตัวเราก่อน
00:19:19 → 00:19:23การที่เราพัฒนาการไอเตอร์ที่ดีมันจะทำให้
00:19:23 → 00:19:27เราไปถึงเป้าหมายได้เร็วขึ้นมันจะทำให้
00:19:27 → 00:19:31เรามั่นใจในเป้าหมายเรามากขึ้นมาทำให้เรา
00:19:31 → 00:19:34เอาไม่เบี่ยงเบนส์แล้วไม่เขวจากเป้าหมาย
00:19:34 → 00:19:35เรา
00:19:35 → 00:19:39แล้วมันจะทำให้เรามีความสุขแม้กระทั่งขา
00:19:39 → 00:19:42ขึ้นและขาลงอย่าลืมนะครับเอาวุฒิที่ดีที่
00:19:42 → 00:19:47สุดในมนุษย์ตอนเวลาเขาล้มคือคาแรคเตอร์
00:19:47 → 00:19:49ของเค้าน่ะ
00:19:49 → 00:19:51สังเกตนะครับ
00:19:51 → 00:19:56คนที่ล้มเนี่ยถ้าคนที่ไม่มีคาแรคเตอร์ก็
00:19:56 → 00:20:00จะลำบากแต่คนที่เขาพัฒนาแครกเกอร์มาอย่าง
00:20:00 → 00:20:02ต่อเนื่องเขาจะลุกได้เร็วมาก
00:20:02 → 00:20:04นะฮะ
00:20:04 → 00:20:08กันมีคาแรคเตอร์เนี่ยช่วยให้เราไม่เครียด
00:20:08 → 00:20:12ช่วยให้เราผู้บริหารความเครียดได้ดีมาก
00:20:12 → 00:20:15การมีคาแรคเตอร์เนี่ยมันทำให้เราสร้าง
00:20:15 → 00:20:19บริวารได้ดีระหว่างถึงทางหรอกเมื่อไหร่คะ
00:20:19 → 00:20:22การที่เรามีคาแรคเตอร์เราจะดึงดูดคนที่มี
00:20:22 → 00:20:26สัตว์เอ้อขายกันนะเราก็จะเจอแต่คนที่มี
00:20:26 → 00:20:28คาแรคเตอร์มากขึ้นเรื่อยๆที่เราต้องการ
00:20:28 → 00:20:32และเราก็จะเดินออกจากคนที่ไม่มีใครเตอร์
00:20:32 → 00:20:35ที่เราต้องกันออกมากขึ้นเรื่อยๆ
00:20:35 → 00:20:39การมีคาแรคเตอร์เนี่ยทำให้เราเอาในอนาคต
00:20:39 → 00:20:43จะเป็นคนที่ให้มากกว่าแต่จะโกยเข้าตัวเอง
00:20:43 → 00:20:47เดียวอันนี้คอลเลคเตอร์จะทำให้คุณ
00:20:47 → 00:20:53ให้คุณค่ากับฝ่ายตรงข้ามมากขึ้นการมี
00:20:53 → 00:20:56คาแรคเตอร์จะทำให้เรานอกจากอ่อนน้อมแล้ว
00:20:56 → 00:21:01จะมีความเห็นอกเห็นใจและมีเมตตามันขึ้น
00:21:01 → 00:21:04งั้นทั้งหมดทั้งห่วงเนี่ย
00:21:04 → 00:21:09ความสำเร็จในชีวิตเนี่ยคุณอาจจะได้ดีมาก
00:21:09 → 00:21:13กว่าแค่เงินหรือยศหรือตำแหน่ง
00:21:13 → 00:21:17อย่าลืมนะฮะเป้าหมายของเราในชีวิตแต่ละคน
00:21:17 → 00:21:20อาจจะไม่เหมือนกันแต่ความหมายชีวิตของ
00:21:20 → 00:21:23มนุษย์ผมเชื่อว่าทุกคนน่าจะคล้ายกันเพราะ
00:21:23 → 00:21:27เราก็เป็นสัตว์สังคมเหมือนกันนะดังนั้น
00:21:27 → 00:21:31การที่เราจะบรรลุเป้าหมายชีวิตที่ดีผมว่า
00:21:31 → 00:21:34มันเริ่มที่เกิด
00:21:34 → 00:21:38นำไปสู่หัวข้อสุดท้ายเราจะเริ่มกาแล็ค
00:21:38 → 00:21:40เตอร์นี่ได้ยังไง
00:21:40 → 00:21:43คาแรคเตอร์นี้เนี่ย
00:21:43 → 00:21:47มันเริ่มได้ 3 เห็ด
00:21:47 → 00:21:51อันที่หนึ่งเลยฉันไว้เม็ดคือ
00:21:51 → 00:21:53รอบข้างเรา
00:21:53 → 00:21:58ไม่ว่าจะเป็นที่บ้านที่โรงเรียนมหาลัยที่
00:21:58 → 00:22:05ทำงานนะสิวัดศาสนานะครับหนังสือพิมพ์ที่
00:22:05 → 00:22:07เราอ่าน
00:22:07 → 00:22:11ช่องอินเตอร์เน็ตขอดูใน YouTube
00:22:11 → 00:22:13นะฮะ
00:22:13 → 00:22:16เพลงที่เราฟัง
00:22:16 → 00:22:20สารคดีสาระที่เราตัดเพื่อนที่เราคบ
00:22:20 → 00:22:23เพื่อนที่ทำงานผู้บังคับบัญชาที่เราอยู่
00:22:23 → 00:22:27ภายใต้มันคือเป็นไวน์แมนหรือสภาพแวดล้อม
00:22:27 → 00:22:28เนาะ
00:22:28 → 00:22:31ยอมรับกับเราอาจจะเลือกทุกที่ไม่ได้ร้อย
00:22:31 → 00:22:37เปอร์เซ็นต์แต่ก็อยากให้ใส่ใจว่าถ้าคุณ
00:22:37 → 00:22:39อยากจะสร้างคาแรคเตอร์
00:22:39 → 00:22:45อันแรกขุดน่องเริ่มที่สร้างสภา 8 ล้อมคุณ
00:22:45 → 00:22:47ก่อนหรือเอ็นไวร์เมช
00:22:47 → 00:22:52ค่อยๆที่ไหนคิดว่าใช่ก็เดินเข้าที่ไหนคิด
00:22:52 → 00:22:55ว่าไม่ใช่ก็เดิม
00:22:55 → 00:22:58อันที่สองคือ
00:22:58 → 00:22:58ก็
00:22:58 → 00:23:01มีความต้องการ
00:23:01 → 00:23:06ที่จะพัฒนากาแล็คเตอร์และมันเรียนรู้อยู่
00:23:06 → 00:23:10ตลอดเวลา
00:23:10 → 00:23:12อันนี้อันนี้ยาก
00:23:12 → 00:23:16อันนี้เยอะ
00:23:16 → 00:23:19คือถ้าคุณไม่มีความต้องการ
00:23:19 → 00:23:23ใครพูดแค่ไหนหรือจะเปันคนแค่ไหนมันปั้น
00:23:23 → 00:23:27ไม่ขึ้นมันต้องเป็นอินเนอร์ดีไซน์มันต้อง
00:23:27 → 00:23:31มาจากตัวคนนี้มันจะมาจากตัวคุณก็ต่อเมื่อ
00:23:31 → 00:23:36คุณเข้าใจว่าอันนี้มันสำคัญ
00:23:36 → 00:23:40ถ้าคุณไม่ให้ความสำคัญกับเอาวุฒิเล่มนี้
00:23:40 → 00:23:42เนี่ย
00:23:42 → 00:23:46คุณอาจจะไปได้แต่ไปไม่ไกล
00:23:46 → 00:23:49นั้นถ้าคุณเข้าใจและมันมีความอยากมาจาก
00:23:49 → 00:23:51ข้างในล่ะ
00:23:51 → 00:23:55นี่แหละคุณจะสอนขึ้นล่ะคุณจะเก็บมันเร็ว
00:23:55 → 00:24:00มากนะกูจะเรียนรู้เร็วมากถ้างั้นนอกจาก
00:24:00 → 00:24:04เปลี่ยนสิ่งแวดล้อมแล้วก็อยากจะให้พัฒนา
00:24:04 → 00:24:09ความต้องการขัดเกลานิดนึง
00:24:09 → 00:24:11อันที่ 3 คือ
00:24:11 → 00:24:16แปลกคริสต์ปฏิบัติดูอย่างเดียวมีความ
00:24:16 → 00:24:19ต้องการอย่างเดียวอาจจะไม่ออกก็ต้อง
00:24:19 → 00:24:23ปฏิบัติก็ต้องฝึกทุกครั้งในชีวิตก็จะมี
00:24:23 → 00:24:28โค้งที่จะเข้ามามันก็จะทดสอบก็แลกเตอร์
00:24:28 → 00:24:29ขุด
00:24:29 → 00:24:31ว่า
00:24:31 → 00:24:38คุณจะกงคุณจะหลอกคุณจะหักหลัง
00:24:38 → 00:24:40คุณจะ
00:24:40 → 00:24:42ไม่มีจุดยืน
00:24:42 → 00:24:45คุณจะ
00:24:45 → 00:24:47ทนต่อ
00:24:47 → 00:24:53การปฏิเสธไม่ได้มันจะเข้ามาทดสอบคุณหกปก
00:24:53 → 00:24:57ครองพวกเน็ตในชีวิตก็อยากให้รู้ว่าก็ต้อง
00:24:57 → 00:25:02ฝึกมีเหตุผลทำไมต้องมีคาแรคเตอร์ไหมก็อัน
00:25:02 → 00:25:06นี้ก็เก็บให้คุณไปคิดเองนะครับว่าคุณคิด
00:25:06 → 00:25:10ว่าการมีแครกเกอร์เนี่ยสำคัญไหมถ้าคุณ
00:25:10 → 00:25:13เชื่อว่ามันสำคัญจริงๆคุณก็จะตั้งใจฝึกฝน
00:25:13 → 00:25:16มันจริงๆ
00:25:16 → 00:25:21แน่นอนครับชีวิตมันจะทดสอบแล้วแล้วมันไม่
00:25:21 → 00:25:24ใช่ทดสอบค่ามันครับคือมันทดสอบเราเป็นสิบ
00:25:24 → 00:25:29ปีเขาถึงบอกอยากรู้ว่าคนคนนึงเนี่ยดีไม่
00:25:29 → 00:25:30ดี
00:25:30 → 00:25:33ต้องดูเขาไปสิบปี
00:25:33 → 00:25:37ดูเข้าไปเสร็จปีถึงจะรู้เลยว่ะวันนี้มี
00:25:37 → 00:25:40คาแรคเตอร์จริงหรือไม่หรือมันเฟค
00:25:40 → 00:25:46ๆนี่ Way งั้นผมมุมมองของผมและผมก็อยาก
00:25:46 → 00:25:51เห็นบ้านเมืองนะที่เราทุกคนไม่ใช่แค่เด็ก
00:25:51 → 00:25:56รุ่นหน่อยรุ่นรุ่นผู้ใหญ่ก็ตามเราทุกคนก็
00:25:56 → 00:25:59อาจจะต้องขอให้ความสำคัญเรื่อง
00:25:59 → 00:26:03คอร์เรคเตอร์ Building หรือว่าคุยเรื่อง
00:26:03 → 00:26:05คาแรคเตอร์กันมากขึ้นก็ให้ความสำคัญ
00:26:05 → 00:26:08เรื่องคาแรคเตอร์มากขึ้น
00:26:08 → 00:26:10คือ
00:26:10 → 00:26:13มามองผมนะสังคมไทยเป็นสังคม
00:26:14 → 00:26:17วูเมนพี่ดอมมิเนตคือมีผู้หญิงเยอะ
00:26:17 → 00:26:21เพราะมีผู้หญิงเยอะเนี่ยก็จะเคยเกาหลีนะ
00:26:21 → 00:26:25งั้นคาแรคเตอร์ของสังคมทั้งหมดก็จะเทไป
00:26:25 → 00:26:26ทางแบบ
00:26:26 → 00:26:31นุ่มๆหัวเราะ AR แต่กลายเป็นคาแรคเตอร์
00:26:31 → 00:26:36ของผู้ชายเนี่ยอาจจะหายลงอาจจะน้อยลงไป
00:26:36 → 00:26:40เรื่อยๆไม่ตรงกันข้ามนะครับถ้าคุณไป
00:26:40 → 00:26:44ประเทศแบบรัสเซียเงี้ยอเมริกาอย่างเงี้ย
00:26:44 → 00:26:48คุณยังอาจจะเจอหนึ่งในปลาก็ได้อาจจะเจอ
00:26:48 → 00:26:53ประเทศที่มีข้อเลสเตอร์ของผู้ชายยังเยอะ
00:26:53 → 00:26:57อยู่แล้วพอมาประเทศไทย connector ผู้ชาย
00:26:57 → 00:27:01อาจจะดูจะโดน Space เป็นใครเตอร์ผู้หญิง
00:27:01 → 00:27:04เป็นหลักนั้นผู้ชายเพื่อที่ให้อยู่รอด
00:27:04 → 00:27:08เนี่ยในองค์กรใหญ่ๆบางทีก็ยอมเปลี่ยน
00:27:08 → 00:27:12เกร๊ทเตอร์ตัวเองรถมาครับรถมา
00:27:12 → 00:27:13[เพลง]
00:27:13 → 00:27:19ทำให้ตัวเองเป็นแนวผู้หญิงไม่ได้บอกว่า
00:27:19 → 00:27:23อะไรผิดอะไรถูกนะครับแต่ว่าพอบ้านเมือง
00:27:23 → 00:27:27มันมีคาแรคเตอร์ขั้วเดียวเนี่ยมันก็จะนำ
00:27:27 → 00:27:32บ่านิดอย่าลืมนะครับเรือมันต้องมีขับตัน 2
00:27:32 → 00:27:36ฝักหัวเรือกะท้ายเรือจะเป็นกำนันทั้งคู่
00:27:36 → 00:27:41คาแรคเตอร์ของผู้หญิงก็จะเก่งมากในแง่กัน
00:27:41 → 00:27:45บริหารอารมณ์บริหารนั้นปัจจุบัน
00:27:45 → 00:27:49นะแต่ก็เลสเตอร์ผู้ชายก็จะเก่งในแง่ xu
00:27:49 → 00:27:53ตีบในแง่ในอนาคตวางแผนอันนี้ผมไม่ได้
00:27:53 → 00:27:55ต้องการจะเทียบผู้หญิงหรือผู้ชายใครเหนือ
00:27:55 → 00:28:00กว่ากันไม่ใช่นะครับไม่ใช่อ่ะนะบางที
00:28:00 → 00:28:03มนุษย์ถูกสร้างขึ้นมา
00:28:03 → 00:28:08มีมีจุดแข็งจุดด้อยไม่เหมือนกันผู้ชายไม่
00:28:08 → 00:28:12สามารถเป็นแม่นะยังไงก็เป็นแม่ไม่ได้
00:28:12 → 00:28:17ส่วนแม่ก็ไม่สามารถเป็นพอนะไม่เหมือนกัน
00:28:17 → 00:28:21นะครับและอารมณ์เดียวกันนะครับผมก็พูดกับ
00:28:21 → 00:28:23ภรรยาเสมอมาก
00:28:23 → 00:28:28ผมกับเขาเนี่ยต่างคนต่างสำคัญไม่แพ้กัน
00:28:28 → 00:28:33เลยเขาดูแลปัจจุบันดูแลความสุขดูแลความ
00:28:33 → 00:28:35เรียบร้อยในบ้าน
00:28:35 → 00:28:42ความสมดุลในบ้านมันทำงานที่เบสมุมดูแล
00:28:42 → 00:28:46อนาคตดูแลแผน
00:28:46 → 00:28:51ดูแลความมั่นคงที่เราจะเป็นถึงมันช่วยกัน
00:28:51 → 00:28:54คนละไม้คนละมือซึ่งมันก็ประกอบด้วย
00:28:54 → 00:28:59คาแรคเตอร์ไม่เหมือนกันนะฮะอีกเล่มนี้ก็
00:28:59 → 00:29:03เป็นเล่มที่ดีนะ Men ประมาท Woman from
00:29:03 → 00:29:06Venus จะจำไม่ผิดน่ะอาจจะสลับกันได้อ่าน
00:29:06 → 00:29:09นานมากเป็นหนังสือที่ยอดฮิตอันนึงก็พูด
00:29:09 → 00:29:12ถึงคาแรคเตอร์ของผู้หญิงกับผู้ชายเป็น
00:29:12 → 00:29:16หนังสือที่ดีมากๆนะรู้สึกติดติด Top List
00:29:16 → 00:29:21ของอเมริกานะเขียนโดยเออเป็น
00:29:21 → 00:29:24บำบัดครอบครัวเรารีบ Family Concert
00:29:24 → 00:29:27มนุษย์ภาษาไทยเรียกอะไรนะเพราะมีกันก็จะ
00:29:27 → 00:29:30มีใช่ไหมครับสามีภรรยาเลิกการหรือว่ามี
00:29:30 → 00:29:34การแต่หรือว่าหย่าร้างเนี้ยมันก็จะมีบท
00:29:34 → 00:29:37บาทของ Family Concert เข้ามาช่วยบำบัด
00:29:37 → 00:29:41ดูว่าปัญหาอยู่ที่ไหนนะเขาก็จะรู้หรือ
00:29:41 → 00:29:43บุคลิกผู้ชายกระตื้อผู้ชายเกรทเตอร์ผู้
00:29:43 → 00:29:47หญิงนี่ก็มีบทบาทมากอะนิเมะก็เป็นหนัง
00:29:47 → 00:29:51เสือหนึ่งที่ถ้าว่างลองอ่านดูนะครับ
00:29:51 → 00:29:55สุดท้ายนี้อยากจะทิ้งข้อความแค่ว่าอ่ะ
00:29:55 → 00:29:59มีชีวิตของมนุษย์สามารถเปลี่ยนได้
00:29:59 → 00:30:04และเปลี่ยนได้อย่างสิ้นเชิงโดยการเปลี่ยน
00:30:04 → 00:30:07mind Set เขา
00:30:07 → 00:30:09อยากให้คุณรู้ว่า
00:30:09 → 00:30:11[เพลง]
00:30:11 → 00:30:15การพัฒนา connector ก็เป็นอีกบทหนึ่งเช่น
00:30:15 → 00:30:19อีกอาวุธนึงที่คุณควรจะลองหันมาให้ความ
00:30:19 → 00:30:21สำคัญ
00:30:21 → 00:30:25มีหนังสือ mikuru มากมาย
00:30:25 → 00:30:31คุณสามารถเข้าอาจจะเข้าฝั่งเพื่อพัฒนากา
00:30:31 → 00:30:34แล็คเตอร์ขอให้คุณเชื่อว่ากาแล็คเตอร์
00:30:34 → 00:30:38เป็นอาวุธที่จะทำคุณไปไกล
00:30:38 → 00:30:43นะขอให้คุณตั้งหน้าตั้งแต่หมัดฝึกฝนน่ะ
00:30:43 → 00:30:47ขัดเก่าไปเรื่อยๆชีวิตจะทดสอบคุณแต่ถ้า
00:30:47 → 00:30:50คุณเชื่อว่าคาแรคเตอร์สำคัญเก็บมันจะเอา
00:30:50 → 00:30:51ชนะมันได้
00:30:51 → 00:30:55ก็ขอให้โชคดีนะครับเจอกันใหม่ที่น่าก็
00:30:55 → 00:30:59สวัสดีครับอ่า