00:00:00 → 00:00:00The
00:00:00 → 00:00:04Voice สวัสดีครับผมวีรพงษ์ทวีศักดิ์
00:00:04 → 00:00:08ดิฉันสุธิราพรปรีเปรมและนี่คือสัยกรรม
00:00:08 → 00:00:11ความสุขรายการที่ฟังแล้วทำให้คุณมีความ
00:00:11 → 00:00:15สุขมากขึ้นมีความทุกข์น้อยลงคุณผู้ฟังอาจ
00:00:15 → 00:00:18จะไม่เห็นภาพแต่ผมเห็นภาพทุกครั้งที่มา
00:00:18 → 00:00:20บันทึกรายการหรือว่ามาพูดคุยกับพี่อ้อย
00:00:20 → 00:00:23เนี่ยพี่อ้อยเนี่ยเป็นคนที่ต้องอธิบายให้
00:00:23 → 00:00:25คุณฝั่งๆนะครับพี่อ้อยเป็นคนที่แต่งตัวมี
00:00:26 → 00:00:30สไตล์มากนะโอนะแบบว่าเสื้อผ้าหนผม
00:00:30 → 00:00:34accessor อื้อหือเพียบเลยนะฮะแต่ว่าอพี่
00:00:34 → 00:00:36อ้อยเนี่ยเวลาที่ทุกครั้งที่มาเนี่ยพี่
00:00:36 → 00:00:40อ้อยก็จะใส่หมวกแล้วก็ชุดก็จะสีสันสดใส
00:00:40 → 00:00:43อะไรอย่างเงี้ยเอ่อแต่ว่าผมสังเกตเห็นว่า
00:00:43 → 00:00:47พี่ใส่แว่นด้วยครับคุณผู้ฟังนะแต่ว่าผม
00:00:47 → 00:00:51สังเกตเห็นว่าพี่อ้อยเนี่ยไม่ค่อยใส่อะไร
00:00:51 → 00:00:54บางอย่างสิ่งที่พี่อ้อยไม่ที่ผมเห็นตอน
00:00:54 → 00:00:58นี้เลยนะพี่อ้อยมีบางอย่างแต่ว่ายังขาด
00:00:58 → 00:01:01อะไรบางอย่างอืส่งที่ยังขาดนี่ก็คือขาด
00:01:02 → 00:01:03เครื่อง
00:01:03 → 00:01:07[เพลง]
00:01:07 → 00:01:12ประดับอืพี่วีคะครับทำไมพี่วีพูดรอเรือ
00:01:12 → 00:01:16ไม่ชัดอ่ะเออเออใช่เมื่อกี้พี่วีพูดว่า
00:01:16 → 00:01:19เครื่องประดับเหรอคะเครื่องเครื่องประดับ
00:01:19 → 00:01:21ใช่ประดับเหรอคะจริงมันต้องเป็นยังไงฮะ
00:01:21 → 00:01:24อืมถ้าพูดอย่างงี้เดี๋ยวไทย PBS เขาจะคอน
00:01:24 → 00:01:27นะคนใช่มั้ยไม่ถูกใช่มันต้องพูดว่า
00:01:27 → 00:01:30เครื่องประดับหรือเปล่าคะอ๋อเครื่อง
00:01:30 → 00:01:35ประดับเหรอเอ้ออ๋อก็คือแต่จริงๆผมหมายถึง
00:01:35 → 00:01:39เครื่องเครื่องประดับจริงๆนะเหรอคะไม่มีร
00:01:39 → 00:01:43เรือเหรอคะไม่มีรเรือไม่มีประดับอ้าวไม่
00:01:43 → 00:01:47เคยได้ยินนะเครื่องประดับเลยอ่ะอ้าไม่เคย
00:01:47 → 00:01:49ได้ยินค่ะคือจริงๆแล้วคุณผู้ฟังต้องบอก
00:01:49 → 00:01:52ก่อนนะที่พี่อ้อยพูดคำว่าเครื่องประดับ
00:01:52 → 00:01:56ใหม่ดีฮะอิวรอเรือนะเออใช่ๆๆก็คือเอาเอ่อ
00:01:57 → 00:02:00เป็นเครื่องตกแต่งเพิ่มเติมเออๆๆมีหรือ
00:02:00 → 00:02:04ไม่มีก็ไม่เป็นไรแต่ว่าถ้ามีเข้ามาเพิ่ม
00:02:05 → 00:02:08ก็จะดูดีขึ้นหรือว่าอะไรประมาณนี้เราก็
00:02:08 → 00:02:12เรียกว่าเครื่องประดับประดับใช่มั้ยแต่
00:02:13 → 00:02:18ว่าผมอ่ะจงใจที่จะพูดเครื่องประดับออไม่
00:02:18 → 00:02:21มีรอเรือเลยแล้วมันคืออะไรล่ะคะพี่วีอ่ะ
00:02:21 → 00:02:24ถ้าพูดถึงเครื่องแบบพี่อ้อยก่อน
00:02:24 → 00:02:28อ่าเครื่องประดับเนี่ยมีรเรือเนี่ยหมาย
00:02:28 → 00:02:31ถึงอะไรฮะอย่างที่เมื่อกี้บอกไปแล้วก็คือ
00:02:32 → 00:02:34เป็นอะไรก็ตามที่เอามาเพิ่มเติมแล้วทำให้
00:02:34 → 00:02:38เราดูดีขึ้นถ้าเป็นผู้หญิงก็เช่นเออๆเอ่อ
00:02:38 → 00:02:44ใส่ตุ้มหูเอ่อแหวนสร้อยๆเพชร 50 กะรัด
00:02:44 → 00:02:48อะไรประมาณเป็นต้นนี่ไงอันนี้คือเครื่อง
00:02:48 → 00:02:52ประดับไงใช่มั้ใช่แล้วทำให้ผมนึกถึงบอก
00:02:52 → 00:02:55ว่าก่อนที่จะผมจะบอกว่าทำไมผมถึงพูดคำว่า
00:02:55 → 00:03:00เครื่องปะดับนะอืผมจะพูดถึงเครื่องประดับ
00:03:00 → 00:03:03ก่อนอ่าค่ะพี่ย้อยเคยไปซื้อต้มหูมั้ยอ้อ
00:03:03 → 00:03:06เคยสิคะเคยใช่มั้ยเวลาที่สุภาพสตรีเคไป
00:03:06 → 00:03:10ซื้อต้มหูนี่เเค้าทำยังไงขั้นตอนก็ต้อง
00:03:10 → 00:03:14เลือกแบบที่ชอบที่ชอบ 1 แล้วก็ลองลองดู
00:03:14 → 00:03:18ด้วยค่ะลองแต่ว่าอย่างตัวเองเนี่ยชัดเจน
00:03:18 → 00:03:21เลยถ้าเป็นต้มหูเนี่ยอือๆๆเป็นคนที่ใส่
00:03:21 → 00:03:26ต้มหูแบบห้อยระยาไม่ได้อืโอ้จะดูไม่ไหว
00:03:26 → 00:03:29เลยใช่มอันนั้นคือก็จะเป็นต้มหูที่ติดกับ
00:03:29 → 00:03:32หูอ๋อเป็นเล็กๆๆๆแต่ว่าไม่ใช่ย้วยๆเยอะๆ
00:03:32 → 00:03:34อะไรงงี้ไม่ได้่อ่าจะจะเล็กจะใหญ่ไม่เป็น
00:03:34 → 00:03:37ไรแต่ว่าถ้ามันห้อยลงมาข้างล่างเนี่ยไม่
00:03:37 → 00:03:41ใช่เลยอ๋ออันนี้เป็นความรู้สึกหรือมีใคร
00:03:41 → 00:03:44บอกนะเออเราดูตัวเราประเมินตัวเราเองตัว
00:03:44 → 00:03:47เองใช่มเออนี่ไงมันทำให้ผมนึกถึงภาพเวลา
00:03:47 → 00:03:50ที่สุภาพสตรีไปซื้อตมหูนะคุณผู้ฟังค่ะ
00:03:51 → 00:03:54เท่าที่ผมสังเกตนะก็คือไปถึงที่ร้านปึ๊บเ
00:03:54 → 00:03:57บอกชี้ก่อนเลยขอดูอันนี้หน่อยนะขอดีอัน
00:03:57 → 00:04:01นี้ปึ๊บอยากลองอันนี้เก็ส่งมาให้แล้วก็
00:04:01 → 00:04:04ใส่ปึ๊บใส่เสร็จแล้วไงต่อฮะเราก็ส่อง
00:04:04 → 00:04:06กระจกเออที่ร้านนี้ก็ต้องมีกระจกส่อง
00:04:06 → 00:04:08กระจกเสร็จแล้วก็หันซ้ายหันขวาอะไรอย่าง
00:04:08 → 00:04:11งี้ใช่มั้ยแล้วก็บอกเฮ้ยอันนี้
00:04:11 → 00:04:16ดีคือคนเวลาที่ซื้อต้มหูเนี่ยพี่อ้อยค่ะ
00:04:16 → 00:04:18เา้าก็จะต้องเลือกอย่างที่พี่อ้อยบอกอ่ะ
00:04:18 → 00:04:21พี่อ้อยรู้ว่าตัวเองเหมาะกับอย่างงี้แล้ว
00:04:21 → 00:04:23เราก็มีความคิดว่าแบบเนี้ยใส่แล้วเราจะดู
00:04:23 → 00:04:27ดีขึ้นอแต่มีบางแบบที่เราใส่แล้วเรารู้
00:04:27 → 00:04:30สึกว่าเราดูไม่ได้ดูดีขึ้นน่ะ
00:04:30 → 00:04:33เราก็ไม่ซื้อไงเราก็ไม่ซื้อก็ไม่เลือกอัน
00:04:33 → 00:04:38นี้ไงคือเครื่องประดับใช่คนที่ใส่เครื่อง
00:04:38 → 00:04:42ประดับเนี่ยค่ะเค้ามีความเชื่อหรือเขาคมี
00:04:42 → 00:04:46ความคิดว่าสิ่งเหล่านั้นเมื่อนำเข้ามา
00:04:46 → 00:04:51อยู่กับตัวแล้วเค้าจะดูดีขึ้นอืใช่ใช่ม
00:04:51 → 00:04:55ค่ะใชแต่ว่าอะไรก็ตามที่เราเอาเข้ามาอยู่
00:04:55 → 00:04:59กับตัวแล้วเนี่ยอือเอามาติดกับตัวแล้วเรา
00:04:59 → 00:05:02อืออไม่ได้ทำให้เราดูดีขึ้นเนี่ยอือผม
00:05:02 → 00:05:06เรียกสิ่งนั้นว่าเครื่องประดับ
00:05:06 → 00:05:09อ๋อคือเอามาปะกับตัวแล้วดับ
00:05:09 → 00:05:14อ่ะดดับแบบว่าไฟเหมือนปิดไฟเลยชีวิตดับ
00:05:14 → 00:05:19สูคือไม่ได้ดูดีขึ้นน่ะอืคือดับ
00:05:19 → 00:05:24อ่ะนึกถึงแว่นกันแดดเออยังไงะพี่อ้อยแว่น
00:05:24 → 00:05:27กันแดดพี่อ้อยเนี่ยจะบอกตัวเองเลยว่าเอ
00:05:28 → 00:05:30แว่นกันแดดที่ตัวเองใส่ดได้มันจะเป็นทรง
00:05:30 → 00:05:34เร็วๆนิดนึงเอแต่ว่ามันจะมีความนิยมแว่น
00:05:34 → 00:05:38กระแดดใหญ่ๆอ่าใหญ่แล้วก็มีโค้งๆกลมๆใส่
00:05:38 → 00:05:40แล้วเห็นตัวเองเหมือนหน้าตาเหมือนตัว
00:05:41 → 00:05:44บีเวอร์ทุกทีเลยอย่างงี้เป็นต้นค่ะ
00:05:44 → 00:05:47อันเนี้ยคือคุณผู้ฟังครับดีนะที่พี่อ้อย
00:05:47 → 00:05:49เค้าพูดเองเนี่ยถ้าเกิดว่าผมเป็นคนพูดนี่
00:05:49 → 00:05:53้าเับเป็นการบูลี่นะเออๆๆค่ะแต่พี่อ้อย
00:05:53 → 00:05:55เข้าใจเลยใช่มั้ยว่าทำไมผมถึงพูดคำว่า
00:05:55 → 00:05:59เครื่องปะปะดับดับเพราะว่าเอามาปะกับตัว
00:05:59 → 00:06:04แล้วเนี่ยดับเลยดับก็คือแบบโอหมดดูแย่ลง
00:06:04 → 00:06:08แย่เลยอืค่ะแต่แน่นอนครับคุณผู้ฟัง
00:06:08 → 00:06:12สัญกรรมความสุขเราไม่ได้พูดถึงวัตถุสิ่ง
00:06:12 → 00:06:15ของค่ะแต่ผมกำลังจะชวนพี่อ้อยพี่อ้อย
00:06:15 → 00:06:17อย่างพี่อ้อยเนี่ยชัดเจนเรื่องวัตถุสิ่ง
00:06:17 → 00:06:21ของเนี่ยจะรู้บอกตัวเองว่าตมหูห้อยระย้า
00:06:21 → 00:06:25ใส่มานี่ดับแน่นอนใช่มั้ยเออมันไม่ประดับ
00:06:25 → 00:06:28แต่มันดับเลยมันดับหรือว่าพี่อ้อยก็รู้
00:06:28 → 00:06:31ชัดเจนว่าแว่นน่ะถ้าเป็นแว่นกันแดดถ้า
00:06:31 → 00:06:35ใหญ่ๆปึ๊บอเอามาใส่เอามาปะอยู่กับตัวเอง
00:06:35 → 00:06:38เอามาใส่ที่ใบหน้าตัวเองปุ๊บดับเลยใช่ใช่
00:06:38 → 00:06:43มั้ยเราดูแย่ลงทันทีแต่คำถามคือแล้ว
00:06:43 → 00:06:47สำหรับสิ่งที่ไม่ใช่เป็นวัตถุสิ่งของอ่ะ
00:06:47 → 00:06:52พี่้อยวในชีวิตเราอ่ะพี่ย้อยว่าเราแยกออก
00:06:52 → 00:06:56ชัดเจนมยว่าสิ่งที่ไม่ใช่วัตถุสิ่งของนะ
00:06:56 → 00:07:02อย่างเช่นอเอ่อคำพูดหรือพฤติกรรมอค่ะหรือ
00:07:02 → 00:07:08อากักิริยาอหรือความคิดเออค่ะมันมีทั้ง 2
00:07:08 → 00:07:13ฟากนี้เหมือนกันมั้ยมีเออคำพูดอากักิริยา
00:07:13 → 00:07:20อาการหรือความคิดความเชื่อใดๆมีมยที่มัน
00:07:20 → 00:07:25คือเครื่องประับประดับประดับมีรอเรือเออ
00:07:25 → 00:07:28ใช่คือมันมีสิมีสิ่งนั้นแล้วพูดแบบนั้น
00:07:28 → 00:07:33แล้วชเชื่อแบบนั้นแล้วทำให้เราดูดีขึ้น
00:07:33 → 00:07:37แต่ในอีกฟากนึงมีมั้ยอคำพูดความเชื่อหรือ
00:07:37 → 00:07:41ความคิดหรือพฤติกรรมที่เป็นเครื่องประดับ
00:07:41 → 00:07:47อืมีแล้วทำให้ชีวิตดับเลยมีทั้ง 2 ฟังเออ
00:07:47 → 00:07:49ค่ะนี่ไงวันนี้ผมก็
00:07:49 → 00:07:54เลยอยากจะมาชวนคุยว่าออไม่ใช่ต้มหูไม่ใช่
00:07:54 → 00:07:59แว่นไม่ใช่สร้อยอค่ะแต่เป็นคำพูดความคิด
00:07:59 → 00:08:04คิดความเชื่อพฤติกรรมอืใดๆเที่ทำให้เราดู
00:08:04 → 00:08:09ดีขึ้นกับที่ทำให้เราดูแย่ลงอือๆอือค่ะ
00:08:09 → 00:08:13อันนี้อยากจะมาชวนแยกเลยอืค่ะเอาฟากไหน
00:08:13 → 00:08:16ก่อนดีพี่อ้อยเอาตามใจพี่วีเลยค่ะเอาฟาก
00:08:16 → 00:08:21ที่เอาเอาเรื่องคำพูดก่อนคำพูดคำพูดคำพูด
00:08:21 → 00:08:27ที่ทำให้เราดูดีขึ้นจริงๆเออที่เราพมีรอ
00:08:27 → 00:08:31เรือเออใช่เนี่ยขึ้นจริงๆคำพูดที่เราทำ
00:08:31 → 00:08:33ให้เราดูดีขึ้นค่ะอ่ะมียยกตัวอย่างเช่น
00:08:34 → 00:08:38อะไรบ้างพี่้อยคือง่ายที่สุดเนี่ยง่ายที่
00:08:38 → 00:08:40สุดที่คิดปุ๊บขึ้นมาเลยเนี่ยในชีวิตประจำ
00:08:40 → 00:08:46วันเนี้ยอขอบคุณค่ะขอโทษอือืค่ะโอ้ค่ะถ้า
00:08:46 → 00:08:49เราพูดคำว่าขอบคุณแล้วก็ขอโทษเนี่ยโอโห
00:08:49 → 00:08:52เราดูดีขึ้นเลยนะอค่ะใช่มั้ยค่ะมันทำให้
00:08:52 → 00:08:56เราดูแบบโอ้โหมันทำให้ผมนึกถึงมันทำให้ผม
00:08:56 → 00:09:00นึกถึงเอ่อคำสอนของอาจารย์ผมคนนึงท่าน
00:09:00 → 00:09:03เป็นชาวอิตาเลียนนะออเป็นบาทหลวงนะค่ะ
00:09:03 → 00:09:08เค้าบอกว่าคำว่าขอบคุณนะค่ะคุณพูดได้ตลอด
00:09:08 → 00:09:12เวลาเลยอือทั้งๆที่คนที่ได้ยินคำนี้เจะ
00:09:12 → 00:09:15สงสัยว่าขอบคุณเรื่องอะไรอ่ะอ่าแบบนี้ไม่
00:09:15 → 00:09:18เห็นต้องใช้คำว่าขอบคุณเลยอ่าคือเค้าสอน
00:09:18 → 00:09:21ผมว่าคำว่าขอบคุณเนี่ยนะเป็นคำที่คุณใช้
00:09:21 → 00:09:27แบบผิดเวลาคุณก็จะไม่ได้ดูแย่อืขอบคุณโดย
00:09:27 → 00:09:30ที่ไม่ได้มีเรื่องต้องขอบคุณน่ะอืออือค่ะ
00:09:30 → 00:09:35จริงๆแอบคิดว่าเอ่อยังนึกไม่ออกนะคะที่
00:09:35 → 00:09:38พี่วีพูดว่าขอบคุณโดยไม่มีเรื่องที่จะ
00:09:38 → 00:09:41ต้องขอบคุณแต่ว่าอย่างที่ตัวเองทำเนี่ย
00:09:41 → 00:09:44เช่นเช่นเอ่อไปเข้าห้องน้ำสาธารณะหรือว่า
00:09:44 → 00:09:47ห้องน้ำในในออฟฟิศนี่แหละเออๆแล้วก็แม่
00:09:47 → 00:09:52บ้านคนทำความสะอาดอ่ะห้องน้ำอ่ะคือเราคิด
00:09:52 → 00:09:55พี่อ้อยคิดแบบนี้ค่ะก็คิดว่าจะมีใครสัก
00:09:55 → 00:09:59กี่คนนะที่ที่เค้าได้รับคำขอบคุณอืเอใน
00:10:00 → 00:10:03การที่ดูแลห้องน้ำซึ่งมันเป็นสิ่งที่แบบ
00:10:03 → 00:10:06ก็ถ้าถ้ามีอาชีพอื่นก็คงไม่อยากทำอ่ะมาทำ
00:10:06 → 00:10:09ความสะอาดส้วมหรืออะไรอย่างเงี้ยเออแต่
00:10:09 → 00:10:12ว่าเขาทำได้ดีได้สะอาดอ่ะพี่อ้อยจะมักจะ
00:10:12 → 00:10:16พูดขอบคุณเสมอแล้วก็บอกขอบคุณนะคะห้องน้ำ
00:10:16 → 00:10:18สะอาดจังเลยขอบคุณที่ดูแลดีมากอย่างเงี้ย
00:10:18 → 00:10:23อเออมีความรู้สึกว่าอะไรที่มันเล็กๆแล้ว
00:10:23 → 00:10:27เราขอบคุณได้เนี่ยคนเสิร์ฟในร้านอาหาร
00:10:27 → 00:10:30อย่างเงี้ยอ่าขอบคุณค่ะอะไรอย่าเงี้ยก็ก็
00:10:30 → 00:10:33ทำได้ทำแต่ว่าเราก็ยังรู้สึกว่ามันมีเหตุ
00:10:33 → 00:10:36แห่งการขอบคุณอ่าใช่ก็คือว่ามีเหตุก็คือ
00:10:36 → 00:10:40ว่าเราก็มีอะไรต้องขอบคุณเค้านะแต่ถามว่า
00:10:40 → 00:10:42จำเป็นต้องขอบคุณเค้ามั้ยเอออาจจะไม่
00:10:42 → 00:10:47จำเป็นก็ได้นะอ่าค่ะเพราะว่าเอ่อบางคนนะ
00:10:47 → 00:10:49ก็บอกว่าก็ก็เเป็นหน้าที่เค้าอ่ะค่ะใช่
00:10:49 → 00:10:51มั้ยอย่างงี้เป็นต้นหรือว่าเค้าก็ทำหน้า
00:10:51 → 00:10:53ที่เค้าเป็นหน้าที่เค้าเต้องเสิฟอาหารให้
00:10:53 → 00:10:56เราอะไรอย่างเงี้ยก็ไม่ขอบคุณเป็นไรมั้ย
00:10:56 → 00:10:59อือๆไม่ไม่ได้ดูแย่นะค่ะแต่ขอบคุณพูดแล้ว
00:10:59 → 00:11:02กลายเป็นดูดีค่ะแต่ว่าพอพี่อ้อยพูดอย่าง
00:11:02 → 00:11:05นี้ปุ๊บผมทำให้ทำให้ผมนึกถึงเคสเๆนึงซึ่ง
00:11:05 → 00:11:10แบบดังไปทั่วโลกเลยออเป็นคนไทยคนนึงที่
00:11:10 → 00:11:15เอ่อถ้าเค้าไม่ขอบคุณก็ไม่ได้มีใครมา
00:11:15 → 00:11:19ตำหนิเค้านะค่ะแต่เขาคขอบคุณทุกคนที่ทำ
00:11:19 → 00:11:23สิ่งนี้อออคือคนนี้ก็เป็นนักแบดมินตัน
00:11:23 → 00:11:27ชื่อดังของไทยเออค่ะคือเวลาที่เ้าไปแข่ง
00:11:28 → 00:11:32แบดมินตันน่ะค่ะแล้วมีพื้นเปียกน่ะก็จะมี
00:11:32 → 00:11:35พนักงานเข้ามาเช็ดพื้นอืเ้าไหว้พนักงาน
00:11:35 → 00:11:38เช็ดพื้นทุกครั้งเลยอืพี่อ้อยนึกออกมั้ย
00:11:38 → 00:11:42คนนี้ชื่ออะไรเออพี่วีตอบพี่อ้อยไม่เอ่อ
00:11:43 → 00:11:46จำได้แต่นึกชื่อไม่ออกค่ะอ้าเออพอพอพอพี่
00:11:46 → 00:11:49อ้อยโยนมาปุ๊บผมก็เลยนึกลืมชื่อเ้าไปเลย
00:11:49 → 00:11:51นะเป็นนัก
00:11:51 → 00:11:55แบดมินตันผู้หญิงชื่อน้องอะไรนะเ้าลืม
00:11:55 → 00:11:59ชื่อเฉยเลยครับคุณู้ฟังน้องเจะ่มยาวๆ
00:11:59 → 00:12:02รักน่ารักมีความเป็นไทยเ้าอยู่ๆเราก็ลืม
00:12:02 → 00:12:04ชื่อนะคุณู้ฟังตอนนี้ต้องช่วยผมเดี๋ยวเรา
00:12:04 → 00:12:06มาบอกทีหลังเออเรามาบอกชื่อนะตอนนี้มีแต่
00:12:06 → 00:12:10ถ้าผู้หญิงเนี่ยน้องเทนนิสน้องเทนนิสเทน
00:12:10 → 00:12:13เออๆน้องเทนนิสแต่ว่าเออน้องล่าสุดนี้เรา
00:12:13 → 00:12:15ยังเชียร์เค้าอยู่เลยนะค่ะอ้าอยู่ๆเราก็
00:12:15 → 00:12:17ลืมชื่อนี่เป็นไปได้นะครับคุณผู้ฟังต้อง
00:12:17 → 00:12:19ขออภัยด้วยนะแต่ว่าผมเชื่อว่าคุณผู้ฟัง
00:12:19 → 00:12:22นึกออกทุกคนเลยค่ะแต่ภาพที่เราเห็นใน
00:12:22 → 00:12:24โซเชียลมีเดียพี่อ้อยทุกครั้งที่มี
00:12:24 → 00:12:27พนักงานมาเช็ดพื้นเขาจะวายอือๆแล้วกลาย
00:12:27 → 00:12:32เป็นประเด็นที่ถามว่าเราเคยเจอเอ่อนัก
00:12:32 → 00:12:35แบดมินตันในโลกใบนี้คนไหนมั้ยอืที่ไห้คน
00:12:36 → 00:12:39เช็ดพื้นเอาค้อจริงไม่เคยเห็นเลยอือแต่คน
00:12:39 → 00:12:41เไหว้ตลอดเวลาแล้วกลายเป็นประเด็นที่
00:12:41 → 00:12:44โซเชียลมีเดียเลยอย่างเงี้ยคแต่ประเด็น
00:12:44 → 00:12:47ที่เรากำลังพูดถึงตอนนี้ก็คือคำว่าคำพูด
00:12:47 → 00:12:50ที่ทำให้เราดูดีขึ้นค่ะเหมือนกับเป็น
00:12:50 → 00:12:54เครื่องประระดับเดับของชีวิตที่ทำให้ดูดู
00:12:54 → 00:12:57สวยขึ้นดูดีขึ้นอพี่ก็ยกคำว่าคำขอบคุณ
00:12:57 → 00:13:01ขอบคุณกับขอโทษขอโทษอย่างเงี้ยนะแล้ว
00:13:01 → 00:13:07อย่างพอเราพูดถึงคำพูดแล้วเอาคำพูดที่
00:13:07 → 00:13:12เป็นเครื่องประดับอืค่ะมีมั้ยพี่อ้อยลอง
00:13:12 → 00:13:16นึกนึกถึงคำนมีได้ยินบ่อยออกที่พอคนที่
00:13:16 → 00:13:20พูดคำนี้ปึ๊บดับเลยดับเลยพชีวิตเราดูแย่
00:13:20 → 00:13:23เลยได้ยินบ่อยด้วยอย่างเช่นคำว่าอะไรครับ
00:13:23 → 00:13:29รู้มั้ยออรู้มั้ยว่าันรูรูกใครโอ้โหโอ้โห
00:13:29 → 00:13:32โหเออเอาคจริงๆพี่อ้อยเวลาที่ผมยกประเด็น
00:13:32 → 00:13:35มาผมยังนึกถึงคำไม่ออกนะเออผมยังนึกถึงคำ
00:13:35 → 00:13:37ไม่ออกแต่ว่าผมเอ๊ะมันต้องมีแน่เลยแต่ว่า
00:13:38 → 00:13:42พี่อ้อยกมานี่โอโหคำนี้เอ่อเป็นคำคำเด่น
00:13:42 → 00:13:46มากในฟากนี้เลยนะอือแล้วก็แล้วก็ใช้กัน
00:13:46 → 00:13:49บ่อยด้วยนะบ่อยมากแล้วทำให้ผมเพราะว่าคิด
00:13:49 → 00:13:52ว่าจะดีขึ้นเออนี่ไงอคือคนที่พูดคำเหล่า
00:13:52 → 00:13:57นี้อันนี้น่าสนใจพี่อ้อยค่ะคนที่พูดคำ
00:13:57 → 00:14:00เหล่านี้เนี่ยเวลาที่ที่เาพูดเนี่ยเค้า
00:14:00 → 00:14:05คิดว่ามันจะทำให้เค้ามีพลังอำนาจใช่แล้ว
00:14:05 → 00:14:10ก็แบบว่าสูงขึ้นสูงขึ้นแต่ผมก็แปลกใจว่า
00:14:10 → 00:14:13ค่ะคนที่ใช้คำเหล่านี้เค้าไม่เคยเกิดการ
00:14:13 → 00:14:17เรียนรู้เลยเหรอว่าถ้าเค้าเรียนรู้เค้าก็
00:14:17 → 00:14:21จะไม่ใช้ไงซะพี่หรือสังเกตนิดนึงดิว่าคน
00:14:21 → 00:14:24ที่ใช้คำนี้ดับทุกคนน่ะเอ๊ะอ่ะเออเกิด
00:14:24 → 00:14:27อะไรขึ้นน่ะอืทำไมเออมันเกิดอะไรขึ้น
00:14:27 → 00:14:31สงสัยนะเนี่ยคือจริงๆเอาจจะเคยใช้แล้วได้
00:14:31 → 00:14:35ผลนะพี่วีหมายความว่าถ้าเขาไปใช้ในบาง
00:14:35 → 00:14:40กรณีเนี่ยแล้วก็มีบอกว่ารู้มยตรูลูกใคร
00:14:40 → 00:14:43แล้วอีกฝั่งนึงก็เลยหยุดการกระทำบางอย่าง
00:14:43 → 00:14:46อ๋ออ่าคือแบบไม่ตอบโต้หรืออะไรอย่างเงี้ย
00:14:46 → 00:14:49แล้วเก็คิดว่าสิ่งเนี้ยเป็นสิ่งที่ทำให้
00:14:49 → 00:14:53เค้ามีอำนาจมากขึ้นยกระดับตัวเองคนกลัว
00:14:54 → 00:14:58อะไรอย่างเงี้ยอเออๆมีเหตุผลเคยได้ผลมา
00:14:58 → 00:15:02ก่อนได้ผลแต่ว่าลืมไปว่าคาถานี้ใช้ไม่ได้
00:15:02 → 00:15:07ทุกที่ใช่มั้ยใช่เออแสดงว่าเออๆอันนี้มี
00:15:07 → 00:15:10เหตุผลทำให้ผมพอเข้าใจเได้หน่อยนึงะว่า
00:15:10 → 00:15:14เออทำไมเไม่เรียนรู้ว่าอะไรเงี้นะอ๋อรู้
00:15:14 → 00:15:17แล้วเคยใช้ได้ผลใช่แล้วอันนั้นก็เลยกลาย
00:15:17 → 00:15:21เป็นความจดจำของเขาใช่ว่าเฮ้ยนี่แหละเว
00:15:21 → 00:15:25หือว่าใช่อ่าเวิร์ใช่มั้ยค่ะเไม่ได้ผลเออ
00:15:25 → 00:15:27ใช่ๆแล้วมีอย่างอื่นมีคำอื่นอีกมั้ยพี่
00:15:27 → 00:15:32อ้อยที่แบบว่าสำหรับคนทั่วไปเลยอ่ะอือฮึ
00:15:32 → 00:15:36ที่ใช้คำนี้ปั๊บจะดูแย่ทันทีเลยมีนึกออก
00:15:36 → 00:15:40มั้ยฮะปะดับพูดคำนี้แต่ว่าไม่ใช่ลักษณะ
00:15:40 → 00:15:45ของการมีอิทธิพลอือฮึอในแวดวงของคนทำงาน
00:15:45 → 00:15:49ดีกว่าเอออือแวดวงคลทำงานถ้าถ้าถามผมผม
00:15:49 → 00:15:52นึกถึงคำๆนึงนะครับอือตอนที่ผมเป็นเด็ก
00:15:52 → 00:15:56ค่ะเวลาที่เรียนเรียนในโรงเรียนประถมเลย
00:15:56 → 00:15:59เนี่ยอแล้วเวลาที่มีเพื่อนสักคนนึงทำ
00:15:59 → 00:16:04พฤติกรรมอะไรบางอย่างอืที่ไม่ถูกต้องค่ะ
00:16:04 → 00:16:07แล้วครูก็มาเห็นมาจับได้เนี่ยเคส่วนใหญ่
00:16:07 → 00:16:10มักจะพูดคำนี้ครับพอเค้ากำลังทำอะไรบาง
00:16:10 → 00:16:14อย่างผมเปล่าใช่ผมเปล่าคับเลยผมเปล่าทำ
00:16:14 → 00:16:18เลยเนี่ยอืก็คือคำพูดนี้เนี่ยพอกำลังคือ
00:16:18 → 00:16:21มันโดนจับได้คาหนังคาเขาว่ากำลังทำสิ่ง
00:16:21 → 00:16:25นั้นน่ะอก็ยังปฏิเสธเออแล้วคำพูดเมันทำ
00:16:25 → 00:16:30ให้เราดูแย่ลงอือฮึหรือดีขึ้นแย่ลงแย่ลง
00:16:30 → 00:16:33อือเนี่ยมันก็เลยประหลาดใจว่าแต่ว่าอัน
00:16:33 → 00:16:36นี้มันพูดด้วยความตกใจไงพี่ห้อยอือมันทำ
00:16:36 → 00:16:39ให้ผมเคยเอาเคสเดียวกันนี้เลยนะเวลาที่
00:16:39 → 00:16:43เราทำอะไรผิดพลาดนะแล้วโดนจับได้นะอือผม
00:16:43 → 00:16:48เกิดการเรียนรู้เลยว่าอย่าปฏิเสธอืแล้วดู
00:16:48 → 00:16:52ในข่าวเออพวกที่ทำอะไรผิดอ่ะเออเค้าจะพูด
00:16:52 → 00:16:56เ้าจะปฏิเสธก่อนเสมอเออแล้วก็พอถูกคั้นๆๆ
00:16:57 → 00:17:01ๆค่อยถึงมายอมรับอืๆนี่ไงแสดงว่าอันนี้
00:17:01 → 00:17:04คือคำพูดมีอะไรไม่รู้ปฏิเสธไว้ก่อนเนี่ย
00:17:04 → 00:17:09นะมันจะทำให้ดูดีขึ้นหรือแย่ลงอ่าแย่ลง
00:17:09 → 00:17:13แย่ลงแต่เราก็ลืมไปไม่ไม่เกิดการเรียนรู้
00:17:13 → 00:17:16แล้วเคสนักเรียนเพื่อนๆนักเรียนที่ทำผิด
00:17:16 → 00:17:20แล้วปฏิเสธปุ๊บผมมีความรู้สึกเฮ้ยมันมัน
00:17:20 → 00:17:22แย่สถานการณ์มันหนักกว่าเดิมนะอือๆๆผมก็
00:17:22 → 00:17:25เลยเกิดการเรียนรู้ครับพี่ห้อยค่ะมีอยู่
00:17:25 → 00:17:29วันนึงผมก็ทำผิดกฎเลยอ่ะค่ะอันนี้ต้อง
00:17:30 → 00:17:32เล่าให้ฟังเลยผิดกฎออพี่วีเคยทำผิดกฎด้วย
00:17:32 → 00:17:35เหรออูยเคยตอนตอนเป็นนักเรียนมัธยมนะพี่
00:17:35 → 00:17:38ห้อยอ๋อค่ะเราก็จะมีกฎระเบียบแบบอยู่ในหอ
00:17:38 → 00:17:44พักอ่ะนะอือเมีกฎระเบียบว่าห้ามไปซื้อขนม
00:17:44 → 00:17:48มากินนอกเวลาโดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนค่ำๆ
00:17:48 → 00:17:51อะไรอย่างเงี้ยอคือเราอยู่ในเวลาในตาราง
00:17:51 → 00:17:54เวลาค่ะมีอาหารเช้าอาหารเที่ยงอาหารเย็น
00:17:54 → 00:17:56อาหารว่างอะไรอย่าเงี้ยอค่ะแล้วก็ต้อง
00:17:56 → 00:17:59เข้าห้องเรียนแล้วต้องนอนกี่โมงอะไรอย่า
00:17:59 → 00:18:02เงี้ยอืหลัง 22:00 นไปแล้วเนี่ยเป็นเวลา
00:18:02 → 00:18:05นอนแล้วห้ามไปซื้อขนมมากินนอกเวลาอันนี้
00:18:05 → 00:18:08เป็นระเบียบเลยนะอือฮึคราวนี้มีอยู่วัน
00:18:08 → 00:18:11นึงผมกับเพื่อนๆกลุ่มนึงเแต่ว่ามันเราก็
00:18:11 → 00:18:13มีความรู้สึกว่าเฮ้ยเราก็รู้ว่านี่เป็น
00:18:13 → 00:18:16ระเบียบแต่ช่วงนี้มันเป็นช่วงปิดเทอมน่า
00:18:16 → 00:18:19จะหย่อนนิดนึงอะไรอย่างเงี้ยใช่มเราก็รู้
00:18:19 → 00:18:21สึกว่าเอ้ยมันน่าจะผ่อนคลายนิดหน่อยมั้ย
00:18:21 → 00:18:24อะไรอย่างเงี้ยนะเราก็คิดของเราเองนะอ
00:18:24 → 00:18:28เสร็จแล้วหลังอาหารมื้อเย็นเพี่อ้อยค่ะ
00:18:28 → 00:18:33เราก็หนีออกไปอืนะ 20:00 นเราก็หนีมี
00:18:33 → 00:18:36เพื่อนหน่วยกล้าตายหนีออกไป 2 คนไปซื้อ
00:18:36 → 00:18:40ขนมที่เราอยากกินมาเต็มเลยนะเสร็จปึ๊บพอ
00:18:40 → 00:18:43ได้เวลาที่ทุกคนนอนแล้ว 22:00 นแล้วเนี่ย
00:18:43 → 00:18:46อือพวกเรา 4-5 คนก็ไปรวมตัวกันนะแกะขนม
00:18:47 → 00:18:50ที่ที่ที่ศาลากลางน้ำออนะในมุมมืดเราก็
00:18:50 → 00:18:54นั่งกินขนมกันนะกินิอยู่ปุ๊บระหว่างที่
00:18:54 → 00:18:59กินน่ะครูฝ่ายปกครองมาโอ้โหพี่อ้อยวงแตก
00:19:00 → 00:19:03สิครับคอือหนีวิ่งทางใครทางมันเลยป่าค่ะ
00:19:03 → 00:19:06หนีกันกระเจิงเลยหนีกันซุบหายหมดเลยเหลือ
00:19:06 → 00:19:09ผมอยู่คนเดียวหนีไม่ทันอืเออประจันหน้า
00:19:09 → 00:19:14ครูแล้วผมอผมไม่ปฏิเสธเลยวิธีที่ผมใช้ผม
00:19:14 → 00:19:18ไม่ปฏิเสธเลยออือผมก็บอกว่าผมขอโทษครับ
00:19:18 → 00:19:24อือแล้วก็บอกบอกเหตุผลตามที่เราคิดเลยว่า
00:19:24 → 00:19:29ครูครับผมก็อเอ่อทำครับอผิดจริงคิดทำจริง
00:19:30 → 00:19:32ทำจริงครับแต่ผมพวกเราก็คิดกันว่าช่วงนี้
00:19:32 → 00:19:36เป็นช่วงปิดเทอมอืๆมันน่าจะหย่อนนิดนึง
00:19:36 → 00:19:38อะไรอย่างเงี้ยแลอีกอย่างวันนี้เนี่ยตอน
00:19:38 → 00:19:41กลางวันเนี่ยพวกเราก็ทำงานกันแบบคือพอปิด
00:19:42 → 00:19:45เทอมปุ๊บเนี่ยเราก็จะทำงานพิเศษอย่างเช่น
00:19:45 → 00:19:49แบบว่าทำสวนหรือว่าอะไรนะดายหญ้าตัด
00:19:49 → 00:19:53หญ้าอะไรอย่างเงี้ยนะนเหนื่อยพวกเราก็ทำ
00:19:53 → 00:19:55เหนื่อยอ่ะก็เลยมีความรู้สึกว่าอยากกิน
00:19:55 → 00:19:58ขนมนิดหน่อยครับอะไรอย่างเงี้ยอคือยอมรับ
00:19:58 → 00:20:02เลยค่ะๆก็อธิบายเหตผลพร้อมความคิดด้วยค่ะ
00:20:02 → 00:20:06ครูฝ่ายปกครองก็บอกว่าทำไมไม่บอกครูแต่
00:20:06 → 00:20:11แรกอือันนี้คือแทนที่เราไม่ปฏิเสธปุ๊บเรา
00:20:11 → 00:20:14ยอมรับและอธิบายเหตุผลปุ๊บกลายเป็นครูรู้
00:20:14 → 00:20:18สึกผิดอืครูรู้สึกผิดบอกว่าครูเค้าก็เข้า
00:20:18 → 00:20:22ใจในเหตุผลของเราอืแล้วก็เลยบอกว่าครูขอ
00:20:22 → 00:20:26โทษนะไปตามเพื่อนๆมากินต่อเร็วอืน่ารัก
00:20:26 → 00:20:31จังคือ Happy Ending อันนี้ก็คือเรื่อง
00:20:31 → 00:20:34เรื่องนี้นี่มันมาจากว่าเราเกิดการเรียน
00:20:34 → 00:20:37รู้ว่าเวลาที่เราทำความผิดแล้วเราปฏิเสธ
00:20:37 → 00:20:41เนี่ยมันจะหนักขึ้นออืมันหนักขึ้นแค่นั้น
00:20:41 → 00:20:43เองค่ะก็เลยกลายเป็นว่านอันนี้เป็นเรื่อง
00:20:43 → 00:20:46ของคำพูดนะพี่ห้อยค่ะแล้วมันยังมีเรื่อง
00:20:46 → 00:20:51ของความคิดอืมีความคิดอะไรมั้ยครับพี่
00:20:51 → 00:20:54อ้อยหรือว่า mindset อะไรมยครับที่เราคิด
00:20:54 → 00:20:57แล้วมันจะทำให้เราแบบชีวิตเราแย่ลงอ่ะคือ
00:20:57 → 00:21:00เอามาความคิดนี้มาปะกับตัวเองแล้วดับเลย
00:21:00 → 00:21:02เอาสักอันนึงแล้วเออสักอันนึงแล้วนะมี
00:21:02 → 00:21:07ความคิดอะไรมั้ยก็คือความไม่รักตัวเองอ่ะ
00:21:07 → 00:21:11อืคือมีเรื่องมีราวก็จะโทษตัวเองอืฉันมัน
00:21:11 → 00:21:17ไม่ดีฉันมันไม่เก่งฉันมันแย่ฉันทำดำเนิน
00:21:17 → 00:21:20ชีวิตมาสมัยก่อนพี่อ้อยนะคิดว่าอะไร่ะคะเ
00:21:20 → 00:21:24ฉันเป็นคนตัดสินใจผิดทุกครั้งอออย่างงี้
00:21:24 → 00:21:28เลยูโหอันนี้ใช่เลยนะเพื่อเพราะความคิด
00:21:28 → 00:21:31นี้มันแปะอยู่กับตัวเราอยู่ปึ๊บมันทำให้
00:21:31 → 00:21:34เราชีวิตเราดับเลยติใจใช่อื
00:21:34 → 00:21:37โอ้โหแล้วถ้าอย่างงั้นเอาฟากตรงข้ามพอ
00:21:37 → 00:21:40เป็นอย่างงั้นปุ๊บหลังจากเปลี่ยนแล้วความ
00:21:40 → 00:21:47คิดใหม่มาปะละอืก็คือประดับละเอเนี่ยจริง
00:21:47 → 00:21:51ๆคนเราทุกคนเนี่ยมันต่างกันอืเอ่อไม่ใช่
00:21:51 → 00:21:54คนที่เก่งเขาจะะดีอย่างเงี้ยไม่ใช่เคจะ
00:21:54 → 00:21:57เก่งทุกเรื่องดีทุกเรื่องจ้าเราก็มีความ
00:21:57 → 00:22:00เก่งของเราเราก็มีความดีของเราในมุมของ
00:22:00 → 00:22:05เราเออเราก็ใช้ด้านนั้นสิอออ่าในการที่จะ
00:22:05 → 00:22:08แบบดำเนินชีวิตไม่ใช่ว่ามีเรื่องดี 5
00:22:08 → 00:22:11เรื่องมีเรื่องแย่ 1 เรื่องก็คิดแต่
00:22:11 → 00:22:13เรื่องแย่คิดแต่เรื่องแย่เอาเรื่องแย่มา
00:22:13 → 00:22:16ทับถมตัวเองเออทำไมอ่ะเรื่องดีตั้ง 4
00:22:16 → 00:22:18เรื่องเรื่องเก่งตั้ง 4 เรื่องทำไมไม่เอา
00:22:18 → 00:22:22เรื่องนั้นนำชีวิตอ่ะก็เลยเปลี่ยนออก็เลย
00:22:22 → 00:22:26มาเพราะจริงๆทุกคนมีดีมีเสียอืมีข้อดีมี
00:22:26 → 00:22:30ข้อเสียมีข้อด้อยมีข้อเด่นใช่มั้ฮค่ะ
00:22:30 → 00:22:34โอ้โหคุณผู้ฟังครับอันนี้เราคือจริงๆแล้ว
00:22:34 → 00:22:38เนี่ยพูดถึงสิ่งที่จะเอามาประดับทำให้เรา
00:22:38 → 00:22:42ดูดีขึ้นกับเอามาปะแล้วเราดับเนี่ยมันมี
00:22:42 → 00:22:47โอ้โหมากมายหลายเรื่องหลายมิติมากนะวัน
00:22:47 → 00:22:50นี้เวลาเรามีมาเยอะเราก็ยกตัวอย่างได้แค่
00:22:50 → 00:22:54คำพูดนะอกับความคิดค่ะแล้วก็คำพูดนี่เรา
00:22:54 → 00:22:57ก็ยกตัวอย่างได้นิดเดียวนะฮะคำพูดที่ทำ
00:22:57 → 00:22:59ให้เราดูดีขึ้นเลยก็คือ
00:22:59 → 00:23:02โทค่ะนะฮะส่วนคำพูดที่ทำให้เราดูแย่ลงก็
00:23:02 → 00:23:07คือผมเปล่าครับใช่มั้ใช่ปึ๊บปฏิเสธปั๊บ
00:23:07 → 00:23:10แย่ลงทันทีค่ะส่วนความคิดนี่พี่อ้อยก็
00:23:10 → 00:23:12เสนอว่าก็คือเรื่องเกี่ยวกับความคิดที่
00:23:12 → 00:23:16รู้สึกว่าเราเราเราไม่เก่งเราตัดสินใจผิด
00:23:16 → 00:23:19พลาดอย่างเงี้ยค่ะซึ่งเราถ้าสมมุติว่ามัน
00:23:19 → 00:23:22เนื่องจากมันมีหลายมิติในชีวิตนะที่จะเอา
00:23:22 → 00:23:25มาปะเนี่ยอือพี่อ้อยก็เลยมองว่าถ้าเลือก
00:23:25 → 00:23:30อือเลือกเรื่องความคิดกับความเชื่ออื
00:23:30 → 00:23:33เลื่องอันนี้ก่อนอ่าสำคัญอ่าแล้วมาแล้วมา
00:23:33 → 00:23:37ปรับอ่าถ้าเคยคิดแบบนี้ถ้าเคยคิดว่าไหว้
00:23:37 → 00:23:40ฉันแย่ฉันตัดสินใจผิดทุกครั้งเอ๊ะคิดแบบ
00:23:40 → 00:23:42อื่นดูซิอย่างเงี้ยค่ะแล้วก็ถ้ามีความ
00:23:42 → 00:23:47เชื่ออะไรที่ทำให้ไปในทางลบทำให้มันเอ่อ
00:23:47 → 00:23:51การดำเนินชีวิตมันมันแย่ลงเราก็เปลี่ยนซะ
00:23:51 → 00:23:54เราก็เว้นไว้ก่อนอะไรอย่างเงี้ยเริ่มจาก 2
00:23:54 → 00:23:57อันนี้โองั้นเริ่มจะอะไรก็ตามทีนะจะทำให้
00:23:57 → 00:24:01เราดูดีขึ้นหรือแย่ลงพี่อเสนอว่าเลือก
00:24:01 → 00:24:04เริ่มต้นที่ความคิดค่ะกับความเชื่อใช่ค่ะ
00:24:04 → 00:24:062 เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ในชีวิตเพราะ
00:24:06 → 00:24:10ว่าเดี๋ยวพฤติกรรมคำพูดอะไรมันจะตามมาอ่า
00:24:10 → 00:24:13ใช่ๆๆโอ้ใช่เลยเพราะฉะนั้นเนี่ยศัลกรรม
00:24:13 → 00:24:16ความสุขในวันนี้นะครับคุณผู้ฟังเริ่มมา
00:24:16 → 00:24:21จากเครื่องประดับค่ะนะแต่ว่าเราก็โยงไป
00:24:21 → 00:24:25ถึงเรื่องของเครื่องประดับด้วยอะไรก็ตาม
00:24:25 → 00:24:28ที่ทำให้ชีวิตเราดีขึ้นหรือแย่ลงค่ะค่ะ
00:24:28 → 00:24:31พี่อเสนอว่าคือความคิดกับความเชื่อนี่
00:24:31 → 00:24:34แหละค่ะใส่ใจ 2 เรื่องนี้อ่ะแล้วก็หาให้
00:24:34 → 00:24:37เจอทั้ง 2 ฟากค่ะนะฮะแล้วก็จะทำให้ชีวิต
00:24:37 → 00:24:41เรามีความสุขมากขึ้นมีความทุกข์น้อยลงตาม
00:24:41 → 00:24:45แนวทางของรายการศัลยกรรมความสุขครับวัน
00:24:45 → 00:24:47นี้ผมพี่วีและพี่อ้อยก็ต้องลาไปก่อนนะ
00:24:47 → 00:24:51ครับสวัสดีครับสวัสดี
00:24:51 → 00:24:54ค่ะติดตามรายการทางเว็บไซต์และ
00:24:54 → 00:24:58แอปพลิเคชันของไย PBS podcast spotify
00:24:58 → 00:25:00Sou Cloud Google podcast Apple
00:25:00 → 00:25:04podcast และ YouTube Channel Thai PBS
00:25:04 → 00:25:07podcast tha PBS podcast View the
00:25:07 → 00:25:09world via The Voice
00:25:09 → 00:25:15[เพลง]