00:00:01 → 00:00:04อีกครั้งหนึ่งในร้านไอศครีมแห่งหนึ่งมี
00:00:04 → 00:00:08เด็กดูตัวเล็กคนหนึ่งกำเงินเข้าไปในร้าน
00:00:08 → 00:00:10ไอศกรีมเพราะอยากกินในสคริปต์
00:00:11 → 00:00:14ถามพนักงานไอศกรีมว่าถังใหญ่ที่สุดราคา
00:00:14 → 00:00:19เท่าไหร่พนักงานตอบว่า 60 เหรียญเด็กก็
00:00:19 → 00:00:22นับเงินในกระเป๋าที่ธรรมะ
00:00:22 → 00:00:26Block size กลางเท่าไหร่ก็บอกไซส์กลาง
00:00:26 → 00:00:2930 เหรียญ
00:00:29 → 00:00:32เด็ก Box size เล็กเท่าไหร่
00:00:32 → 00:00:38เขาบอกไซส์เล็ก 25 เหรียญ
00:00:38 → 00:00:40ต่างกันนิดเดียวนะ
00:00:40 → 00:00:44เด็กบอกว่าขอไซส์เล็ก
00:00:44 → 00:00:48ฉันจะได้เด็กก็เอาไอศกรีมไซส์เล็กไปนั่ง
00:00:48 → 00:00:52กินบนโต๊ะกินเสร็จก็ลุกขึ้นเดินออกไป
00:00:52 → 00:00:58พนักงานอื่นไปเก็บโต๊ะก็พบว่าใต้ถ้วยออก
00:00:58 → 00:01:02ของไอศครีมนั้นน่ะเด็กวางติดว่าอยู่ 5
00:01:02 → 00:01:04เหรียญ
00:01:04 → 00:01:07พนักงานถึงกับอึ้ง
00:01:07 → 00:01:11เด็กมีอยู่สามสิบเหรียญแต่เลือกที่จะไม่
00:01:11 → 00:01:14ซื้อไอศกรีมไซส์กลางที่พอดีกับเงินเป็น
00:01:14 → 00:01:18แต่ตัดสินใจที่จะเลือกซื้อไซส์เล็กเพื่อ
00:01:18 → 00:01:21ที่จะเหลือเงิน 5 เหรียญเพื่อเป็นทิปส์
00:01:21 → 00:01:23ให้กับพนักงาน
00:01:23 → 00:01:28ว่าสังคมเขาการให้ติ๊บถือว่าเป็นมารยาท
00:01:28 → 00:01:33รู้แสดงให้เห็นว่าเด็กคนนี้เนี่ยมีอำเภอ
00:01:33 → 00:01:36then My เสร็จตั้งแต่ติดเลยอันนี้ทาน
00:01:36 → 00:01:40เรื่องนี้ก็ผมอ่านแล้วก็ประทับใจมากนะนาน
00:01:40 → 00:01:43มาแล้ววันนี้เลยตั้งใจอยากจะมาแบ่งปัน
00:01:43 → 00:01:47เรื่องนี้คืออะบันเดสหมายเสร็จแล้วเรียบ
00:01:47 → 00:01:53ความรุ่มรวยต่างจิตใจผมก็ไปหาตัวคำแปลใน
00:01:53 → 00:01:56ภาษาไทยนะ
00:01:56 → 00:01:58มีความรุ่มรวยทางจิตใจ
00:01:59 → 00:02:02บาเนซมายเสร็จเนี่ยเป็นหัวข้อที่ผมเองก็
00:02:02 → 00:02:08พยายามพอสมควรนะที่จะเดินสายนี้ที่จะไป
00:02:08 → 00:02:10ถึงจุดนี้ได้
00:02:10 → 00:02:14ก็จะยอมรับเลยนะยังคนทางนี้ยังอีกใด
00:02:14 → 00:02:17อย่างดีใจพอสดควร
00:02:17 → 00:02:21เอา bundles แฟนเสร็จหรือความรุ่มรวยทาง
00:02:21 → 00:02:23จิตใจเนี่ยผมจะพยายาม
00:02:23 → 00:02:28พูดให้เห็นภาพนะครับก็คือเราเรารู้สึกเรา
00:02:28 → 00:02:32อิ่มแล้วเราสมบูรณ์ในตัวของตัวเราล่ะอะ
00:02:32 → 00:02:37รู้สึกเราอิ่มกับโลกที่เราอยู่เรารู้สึก
00:02:37 → 00:02:40โลกที่เรามีถึงแม้จะไม่ Perfect แต่มัน
00:02:40 → 00:02:43สมบูรณ์แบบโดยที่เรา
00:02:43 → 00:02:48ไม่มีความรู้สึกว่าเราขาดเคนอีกต่อไปโดย
00:02:48 → 00:02:51ที่เราไม่มีความรู้สึกว่าเราจะต้องต้อง
00:02:51 → 00:02:57แสวงหาโหยหา Golf โออีกต่อไป
00:02:57 → 00:03:01นั่นน่ะเอาบันเดสมันเสร็จ
00:03:01 → 00:03:05อาจจะตรงข้ามกับสะแกซิตี้ใหม่เสร็จแก City
00:03:05 → 00:03:07มันเสร็จก็คือความรู้สึกขาดแคลนอยู่ตลอด
00:03:07 → 00:03:08เวลา
00:03:08 → 00:03:14อยากดิ้นรนเนื้อหาต้องการ
00:03:14 → 00:03:22แต่บันทึกคือถึงจุดที่เราอิ่มแล้ว
00:03:22 → 00:03:25เคยมีคนถามผม
00:03:25 → 00:03:29ว่าแก่แล้วเนี่ยหรือพอเราโตถึงจุดหนึ่ง
00:03:29 → 00:03:33เราเข้า 50 60 แล้วเนี่ยเราอยากจะเป็นคน
00:03:33 → 00:03:35ยังไงอ่ะ
00:03:35 → 00:03:39แต่ผมก็ก็ตอบข้อไม่ได้นะครับ
00:03:39 → 00:03:46แต่เป็นคำถามที่ทิ้งให้ผมคิดเสมอ
00:03:46 → 00:03:51แล้วก็ทำให้ผมวาดภาพเสมอนะก็ทำให้ผมมองหา
00:03:51 → 00:03:56ผู้ใหญ่ที่ที่ผมอยากจะเป็น
00:03:56 → 00:04:00แอบมองหาผู้ใหญ่ที่เป็นต้นแบบให้ผมมอง
00:04:00 → 00:04:03เห็นได้
00:04:03 → 00:04:07ฟุตบอลเราอ่านหนังสือแต่พอเราไปเจอผู้
00:04:07 → 00:04:09ใหญ่ที่เป็นต้นแบบเนี่ยเราจะมองเห็นเลย
00:04:10 → 00:04:12ว่านี่แหละคือผู้ใหญ่ที่เราอยากจะเป็น
00:04:12 → 00:04:17คือผู้ใหญ่ที่เราอ่านหนังสือมาแล้วเรามอง
00:04:17 → 00:04:20หาตัวอย่างมาตลอดนี่คือแบบนี้เลย
00:04:20 → 00:04:25ในเวลาเดียวกันเราก็จะเห็นผู้ใหญ่อีกหลาย
00:04:25 → 00:04:30แบบเลยนะที่เราไม่อยากเป็น
00:04:30 → 00:04:33หนึ่งในบุคลิกที่ผม
00:04:33 → 00:04:37คิดว่าอยากจะเดินสายหรืออยากจะไปให้ถึงก็
00:04:37 → 00:04:41คือบุคลิกของอำเภอเด่นที่ควรจะมีอยู่ใน
00:04:41 → 00:04:46ผู้ใหญ่เมื่อเราถึงจุดหนึ่งหรือเมื่อเรา
00:04:46 → 00:04:50แก่ตัวเข้าเมื่อเราไปถึงวัย 50 60 เนี่ย
00:04:50 → 00:04:55ผมผมคิดว่าเราทุกคนควรจะจะควรจะถึงจุดที่
00:04:55 → 00:04:58เรามีบุคลิกหรือมีความคิดหรือมีมายเสร็จ
00:04:58 → 00:05:03แบบนี้คือความรวยทางจิตใจหรือขอใช้ภาษา
00:05:03 → 00:05:06บ้านๆว่าความอิ่มตัวละ
00:05:06 → 00:05:09อิ่มตัวอิ่มจนเราอยาก
00:05:09 → 00:05:16แพ้ให้กับคนรอบข้างแบ่งให้กับคนรอบข้าง
00:05:16 → 00:05:20เปรียบเสมือนต้นไม้ที่มันแก่
00:05:20 → 00:05:24หลายสิบปีแล้วเนี่ยลากฐานมันค่อนข้างใหญ่
00:05:24 → 00:05:25ค่อนข้างแข็ง
00:05:25 → 00:05:31แต่กิ่งก้านใบไม้มันค่อนข้างขว้างแผลพิซู
00:05:31 → 00:05:37บริเวณรอบใกล้เคียงให้ความร่มให้เงาให้
00:05:37 → 00:05:39ความสุขสบาย
00:05:39 → 00:05:42หรือกับบริวารนั้นๆ
00:05:42 → 00:05:45แต่ผมคิดว่ามัน
00:05:45 → 00:05:47แต่พอเราเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ถึงจุดหนึ่ง
00:05:47 → 00:05:49แล้วเนี่ย
00:05:49 → 00:05:56อันนี้เป็นบุคลิกที่สำคัญมาก
00:05:56 → 00:06:02สำหรับผมบุคลิกผู้ใหญ่
00:06:02 → 00:06:06ที่ดีผมอาจจะไม่รู้นะแต่ว่า
00:06:06 → 00:06:10ที่ผมสังเกตและผมคิดว่าบุคลิกผู้ใหญ่ที่
00:06:10 → 00:06:13ผมไม่อยากเป็นแน่ๆ
00:06:13 → 00:06:16ผมค่อนข้างชัดมากขึ้นเพราะไม่อยากเป็น
00:06:16 → 00:06:17อย่างนี้
00:06:17 → 00:06:21ซึ่งความไม่อยากเนี่ยมันก็ไปเชื่อมโยงกับ
00:06:21 → 00:06:25อำเภอเดรสมายเสร็จหรือความรวยทางจิตใจโดย
00:06:25 → 00:06:27ตรง
00:06:27 → 00:06:31แต่ก่อนอื่นเลยนะฮะผมคิดว่าถ้าผมไปถึงจุด
00:06:31 → 00:06:34ที่ผมอายุ 60 แล้วเนี่ย
00:06:34 → 00:06:393 อย่างที่ผมคิดว่าผมจะต้องบรรลุให้ได้
00:06:39 → 00:06:44คือจะต้องมีให้ได้เป็นเป็นขั้นพื้นฐาน
00:06:44 → 00:06:47สำหรับผู้สูงอายุที่ควรจะมี
00:06:48 → 00:06:52อันที่ 1 คืออิสระทางการเงิน
00:06:52 → 00:06:57นะก็พูดเสมอว่าเงินอาจจะไม่ได้เป็นตัวแปร
00:06:57 → 00:07:01ให้เราเอามีมีความสุขเงินอาจจะไม่ใช่คือ
00:07:01 → 00:07:04ความสุขแต่งเงิน
00:07:04 → 00:07:07ก็อาจจะทำให้เราสบายได้ไม่ลำบากไม่ต้อง
00:07:07 → 00:07:10ดิ้นรนได้เงินสำคัญ
00:07:10 → 00:07:15สำคัญที่จะซื้อความสบายหรือความมั่นคงได้
00:07:15 → 00:07:19ระดับไม่เกี่ยวและความสุขเงิน financial
00:07:19 → 00:07:22Freedom อิสระทางการเงิน
00:07:22 → 00:07:26เมื่อไปถึงอายุ 60 อันดับที่ 2 ที่ผมคิด
00:07:26 → 00:07:32ว่าต้องมีก็คือความสัมพันธ์ที่มีความหมาย
00:07:32 → 00:07:37นั้นอาจจะไม่ต้องมีคนเยอะรอบตัวแต่คนที่
00:07:37 → 00:07:41อยู่รอบข้างเนี่ยต้องมีความสำคัญและมี
00:07:41 → 00:07:44ความสัมพันธ์ที่ที่มีความหมายมีนิ้ว full
00:07:44 → 00:07:48relationship เข้าใจกันได้พึ่งพาอาศัย
00:07:48 → 00:07:52กันได้เป็นกัลยาณมิตรซึ่งกันและกัน
00:07:52 → 00:07:57แล้วก็สุดท้ายที่ต้องมีคือสุขภาพที่ดีพอ
00:07:57 → 00:08:02สมควรไม่ต้องดีเวอร์ดีที่ผมจะดูแลไปไหนมา
00:08:02 → 00:08:06ไหนได้ดูแลตนเองได้อันนี้สามอย่างผมคิด
00:08:06 → 00:08:11ว่าเมื่อวัย 60 เนี่ยที่ต้องมีแน่ๆจุด
00:08:11 → 00:08:13อิสระทางการเงิน
00:08:13 → 00:08:20ความสัมพันธ์ที่มีความหมายและก็สุขภาพดี
00:08:20 → 00:08:25นำไปสู่กลุ่มหัวข้อต่อไปคือบุคลิกแบบไหน
00:08:25 → 00:08:27ที่ผมไม่อยากจะเป็น
00:08:27 → 00:08:32ไม่อยากจะมีซึ่งก็เป็นบุคลิกของผู้ใหญ่
00:08:32 → 00:08:37ที่ผมสัมผัสได้ในชีวิตประจำวัน
00:08:37 → 00:08:41ซึ่งผมคิดว่ามัน
00:08:41 → 00:08:44มันอาจจะขาดความ
00:08:44 → 00:08:46อิ่มตัว
00:08:46 → 00:08:51อันดับที่หนึ่งเลยคือบุคลิกที่ชอบยังไม่
00:08:51 → 00:08:54ติดนิสัยเอาอยู่ไม่ค่อยให้
00:08:54 → 00:08:58เช็คแอร์จิ้มไม่ค่อยมีวิ่งอดีตอยากได้
00:08:58 → 00:08:59อย่างเดียว
00:09:00 → 00:09:04ยังอยากเอาอยู่อยากได้ยังอยากครอบครองแม่
00:09:04 → 00:09:07แต่ส่วนตัวผมคิดว่าพอเรามาถึงจุดหนึ่ง
00:09:07 → 00:09:11แล้วเนี่ยหกสิบแล้วเหรอมันน่าจะอิ่มมัน
00:09:11 → 00:09:16ไม่น่าจะแสวงหาหรือต้องการครอบครองหรือ
00:09:16 → 00:09:19โกย
00:09:19 → 00:09:23อย่าไปล้อโซฟีหรือปรัชญากันการเอาหรือการ
00:09:23 → 00:09:25ครอบครองมันควรจะจบแล้วมันควรจะเป็น
00:09:25 → 00:09:27ปรัชญากันให้ล่ะ
00:09:27 → 00:09:33นำไปสู่หัวข้อที่ 2 คือ insa ตี้
00:09:33 → 00:09:36ภาษาไทยแล้ว
00:09:36 → 00:09:39อินทรีย์คิวรู้สึก
00:09:39 → 00:09:40[เพลง]
00:09:40 → 00:09:45หวาดระแวงอ่ะน่ากลัวกลัวที่จะเสียตำแหน่ง
00:09:45 → 00:09:49กลัวที่จะเสียยศเสียความเชื่อถือเสีย
00:09:49 → 00:09:53เรตติ้งอะไรนี้ก็ได้ครับ
00:09:53 → 00:09:58มีผู้ใหญ่ไม่น้อยนะครับเมื่อเด็กรุ่นใหม่
00:09:58 → 00:09:59โต
00:09:59 → 00:10:03หรือมีผลงานที่ดีหรืออาจจะทำงานได้
00:10:03 → 00:10:07ประสิทธิภาพมากกว่านะ
00:10:07 → 00:10:10ผู้หลักผู้ใหญ่เหล่านี้ก็จะรู้สึก in Sex
00:10:10 → 00:10:11You
00:10:11 → 00:10:15หวาดระแวงกลัว
00:10:15 → 00:10:17อันนี้ผมว่าไม่
00:10:17 → 00:10:20ก็ไม่ค่อยโอเค
00:10:20 → 00:10:24ซึ่งผมเองก็รู้สึกว่าถ้าวันหน้าวันหลังผม
00:10:24 → 00:10:27ไปอยู่ในจุดของเขา
00:10:27 → 00:10:3250-60 ก็ตามและมีเด็กรุ่นหลังที่อาจจะมี
00:10:32 → 00:10:36ศิลปะการทำงานหรือผลลัพธ์ที่ดีกว่าผม
00:10:36 → 00:10:41เนี่ยผมควรจะอยู่ในจุดยืนไหนผมควรจะอยู่
00:10:41 → 00:10:46ในจุดที่วัดระแวง
00:10:46 → 00:10:51ยังกลัวเสียตำแหน่งตัวเสียหน้าตาเสียยศ
00:10:51 → 00:10:56เสียเรตติ้งเสียความเชื่อถือหรือไม่ผมคิด
00:10:56 → 00:10:59ว่ามันถึงจุดที่ผมไม่ควรจะยึดติดเรื่องคน
00:10:59 → 00:11:04นี้ก็ต้องยอมรับว่าจะทำตามกาลเวลาเนี่ย
00:11:04 → 00:11:08รุ่นหลังมันก็ต้องดีขึ้นกว่ารุ่นเรา
00:11:08 → 00:11:12มาถึงจุดหนึ่งเราก็ต้องเราต้องไม่อินเซ็ค
00:11:12 → 00:11:16คิวเอาต้องไม่รู้สึกของพวกนี้เราต้องดีใจ
00:11:16 → 00:11:19เอาก็กางแขน
00:11:19 → 00:11:23เอาเด็กพรุ่งนี้เอาคนรุ่นตัวนี้เนี่ยมา
00:11:23 → 00:11:28อยู่ในอยู่ในอ้อมกอดเรามากแทนที่จะไปนั่ง
00:11:28 → 00:11:32ระแวงกูว่าเขาจะดีเด่นกว่าเรามันผมว่ามัน
00:11:32 → 00:11:36ไม่ผมอาจจะไม่อยากเป็นผู้ใหญ่แบบนั้น
00:11:36 → 00:11:40เพราะผมเชื่อว่าอยู่อย่างนั้นในวัยความ
00:11:40 → 00:11:42รู้สึกอย่างนั้นในวัยอย่างนั้นก็คงไม่
00:11:42 → 00:11:46Healthy เขาก็คงไม่ได้รู้สึกว่ามีความ
00:11:46 → 00:11:49สุขกับงานที่เขาทำทุกๆวันถ้าตื่นมาจะต้อง
00:11:49 → 00:11:53มานั่งรู้สึกว่าเราอินเซ็คโยตื่นมาเราจะ
00:11:53 → 00:11:54ต้องมานั่งรู้สึกว่าพี่ตายละวันนี้เด็ก
00:11:54 → 00:11:58รุ่นใหม่มันทำอย่างนี้ดีกว่าเรามีคนชมเชย
00:11:58 → 00:12:02มันดีกว่าหรอกผมมันก็คงเป็นการใช้ชีวิตใน
00:12:02 → 00:12:07วัย 60 ที่ผมไม่สนุกล่ะคงไม่ไม่ไปถึงจุด
00:12:07 → 00:12:12ที่ผมอิ่มตัวพวกที
00:12:12 → 00:12:15อันที่ 3 คือ
00:12:15 → 00:12:20อยากมีบุคลิกที่เองที่เป็นคนตั้งใจฟังคน
00:12:20 → 00:12:24ในฐานะผู้ใหญ่แล้วนะเป็นคนอายุ 50 60
00:12:24 → 00:12:27แล้วเนี่ยจะอยากจะเป็น Good เรซเซอร์ให้
00:12:27 → 00:12:30กับเด็กรุ่นใหม่ฟังเขาโดยที่อย่าพึ่งไป
00:12:30 → 00:12:34ค้าหรืออย่าเพิ่งไปออกความคิดเห็น
00:12:34 → 00:12:38อย่าเพิ่งไปรีเจ็คเขาอย่าเพิ่งปฏิเสธฟัง
00:12:38 → 00:12:44ฟังแล้วเติมจากประสบการณ์ที่เรามีจากข้อ
00:12:44 → 00:12:48ผิดพลาดที่เราเคยทำนะเติมให้กับเขา
00:12:48 → 00:12:53เป็นคนฟังที่ดีและคนเปิดมุมมองว่าเด็ก
00:12:53 → 00:12:56รุ่นใหม่ก็คิดอย่างนี้ลองเอาเอา
00:12:56 → 00:12:59ประสบการณ์ของเราเติมเข้าไปผมอยากจะเป็น
00:12:59 → 00:13:02พูดเลสเนอร์ที่ 4
00:13:02 → 00:13:06เพราะผมเชื่อว่าเด็กรุ่นใหม่ถ้าไปเจอผู้
00:13:06 → 00:13:09หลักผู้ใหญ่ที่
00:13:09 → 00:13:11ฟังยังไม่เป็น
00:13:11 → 00:13:16มีแต่จะค้านะมีแต่จะให้มีแต่จะสั่งอย่าง
00:13:16 → 00:13:19เดียวอ่ะและก็จะลำบากเด็กรุ่นใหม่ก็จะไม่
00:13:19 → 00:13:25กล้าพูดก็จะไม่กล้าแสดงออก
00:13:25 → 00:13:30นั้นเชื่อมโยงอย่างที่บอกเราจะฟังคนอื่น
00:13:30 → 00:13:34ด้วยจิตใจบริสุทธิ์หรือจิตใจแบบอยากให้ก็
00:13:34 → 00:13:38ต่อเมื่อเราอิ่มแล้วเราเอาบนเน็ตแล้วเรา
00:13:38 → 00:13:42มีความร่วมรวยตังค์จิตใจละแต่ถ้าวัย 60
00:13:42 → 00:13:44เรายังเหลือบ
00:13:44 → 00:13:48ยังคิดว่าไม่ยอมจะต้องเป็นที่หนึ่งเราจะ
00:13:48 → 00:13:52ต้องโกยเราจะต้องเอาชนะเราจะต้อง
00:13:52 → 00:13:58แซงหน้าเขาเราก็จะไม่มีวันฝั่งเขา
00:13:58 → 00:14:06ด้วยใจแบบบริสุทธิ์หรือใจที่อยากให้
00:14:06 → 00:14:08อันที่ 4 คือ
00:14:08 → 00:14:11การให้คำแนะนำ
00:14:11 → 00:14:16เมื่อถึงจุดหนึ่งผมก็อย่านอกจากจะฟังแล้ว
00:14:16 → 00:14:20เนี่ยก็อยากจะให้คำแนะถ้าทำแบบซินเซียไว้
00:14:20 → 00:14:22Application หนึ่ง
00:14:22 → 00:14:26ๆแบบใจบริสุทธิ์ให้คำแนะนำแบบไม่ต้องมีผล
00:14:26 → 00:14:28ประโยชน์แอบแฝง
00:14:28 → 00:14:32ให้คำแนะนำแบบไม่ต้องกลัวไม่ต้องคิดว่า
00:14:32 → 00:14:35ตัวเองจะเสียประโยชน์อะไร
00:14:35 → 00:14:38นะฮะ
00:14:38 → 00:14:43เพราะว่าถ้าเราตั้งใจเขาฟังเขาเนี่ย
00:14:43 → 00:14:47แล้วเขาพยายามบอกเราเนี่ยเขาก็คงหวังว่า
00:14:47 → 00:14:53เราจะต้องต้องอย่างน้อยนะติเขาชมเขาหรือ
00:14:53 → 00:14:56ให้คำแนะนำเขาแบบใจบริสุทธิ์แบบผู้ใหญ่
00:14:56 → 00:14:58ที่ให้งั้น
00:14:58 → 00:15:02อย่างน้อยเขาก็คงหวังว่าในฐานะเด็กที่เรา
00:15:02 → 00:15:08ให้ผู้ใหญ่ฟังก็อยากให้ผู้ใหญ่ดูซิว่ามัน
00:15:08 → 00:15:11จะเป็นไปได้แค่ไหน
00:15:11 → 00:15:14มันมีอะไรที่ต้องระวัง
00:15:14 → 00:15:18แต่ถ้าผู้ใหญ่อายุ 60 เนี่ยอ่ะมีเวลาให้
00:15:18 → 00:15:23ความเห็นให้ความเห็นบนพื้นฐาน
00:15:23 → 00:15:25กลัวหรือระแวง
00:15:25 → 00:15:29ผมว่าเด็กเขาก็จะดูออกวันนี้ไม่ได้ตั้งใจ
00:15:29 → 00:15:33ให้ความคิดเห็นอย่างใจบริสุทธิ์
00:15:33 → 00:15:36ให้เพราะขอไปที
00:15:36 → 00:15:39หรือให้เพราะว่า
00:15:39 → 00:15:46มีความรู้สึกหวาดระแวง
00:15:46 → 00:15:49วันที่ 5 คือ
00:15:49 → 00:15:52ไม่อยากเป็นผู้ใหญ่ที่ยังมีนิสัยขี้หนึ่ง
00:15:52 → 00:15:55ทาง
00:15:55 → 00:15:58อยากเป็นผู้ใหญ่ที่มีนิสัยแบบ
00:15:58 → 00:16:03คุยเรื่องไอเดียมากแต่ไม่ใช่นินทาคน
00:16:03 → 00:16:06ผมอยากเป็นผู้ใหญ่อย่างนั้นบนโต๊ะอาหาร
00:16:06 → 00:16:12เนี่ยไม่อยากจะไปนั่งรินทาในกรในขอ
00:16:12 → 00:16:15นี้หรือเมื่อเด็กรุ่นใหม่มาคุยก็ไม่อยาก
00:16:15 → 00:16:18ไปนั่งดินทาบุคคลคนนี้ก็ฝาก
00:16:18 → 00:16:21ไม่อยากเป็นกอ zipper
00:16:21 → 00:16:25และอยากคุยเรื่องไอเดียมากเป็นผู้ใหญ่ที่
00:16:25 → 00:16:28คุยเรื่องอินเดียเรื่องไอเดียใหม่ๆหนทาง
00:16:28 → 00:16:32ใหม่ๆทางออกใหม่ๆให้กับปัญหาที่มี
00:16:32 → 00:16:36[เพลง]
00:16:36 → 00:16:40วันที่ 6 หรืออยากเป็นผู้ใหญ่ที่เมื่อพูด
00:16:40 → 00:16:46ไปแล้วเนี่ยจะให้น้ำหนักกับคำพูดจนเอง
00:16:46 → 00:16:49ให้คำมั่นสัญญาอะไรก็อยากจะให้น้ำหนักกับ
00:16:49 → 00:16:51สิ่งที่ตัวเองพูด
00:16:51 → 00:16:54แล้วก็ทำให้เสร็จ
00:16:54 → 00:16:57เพราะอย่าลืมพอเราเป็นผู้ใหญ่แล้วเราพูด
00:16:57 → 00:16:58อะไรออกไป
00:16:58 → 00:17:02เด็กมันมองเด็กมันฟังเด็กบรรลุกับถูกเช็ค
00:17:02 → 00:17:07มันมองคือคำว่ามองคือมันรอเรามันมองเรา
00:17:07 → 00:17:11เป็นตัวอย่างแต่ถ้าเราพูดเลยลอยพูดไป
00:17:11 → 00:17:14เรื่อยพูดตามอารมณ์ดีหรือที่ไม่ได้ให้น้ำ
00:17:14 → 00:17:16หนักกับคำพูดตนเอง
00:17:16 → 00:17:20นั้นความขลังของการเป็นผู้ใหญ่ก็จะลดหรอก
00:17:20 → 00:17:24เขาก็จะไม่ให้น้ำหนักกับคำพูดเอามาเพราะ
00:17:24 → 00:17:26เราเองก็ไม่ได้ให้คำพูดกับน้ำหนักเราเท่า
00:17:26 → 00:17:28ไหร่
00:17:28 → 00:17:34แล้วก็ผมก็เจอผู้ใหญ่ไม่น้อยนะพี่ชอบพูด
00:17:34 → 00:17:39อ้ะพูดไปเรื่อยไปเรื่อยแต่ว่าไม่ค่อยให้
00:17:39 → 00:17:42น้ำหนักกับสิ่งที่ตัวเองพูดแล้วก็ทำมันก็
00:17:42 → 00:17:48เป็นตัวอย่างหนึ่งที่ผมไม่ไม่อยากเป็น
00:17:49 → 00:17:53ที่ 7 คืออยากเป็นผู้ใหญ่ที่เต็มไปด้วย
00:17:53 → 00:17:56ประสบการณ์
00:17:56 → 00:17:59เต็มไปด้วยปัญญา
00:17:59 → 00:18:04แต่ในเวลาเดียวกันก็มีความอ่อนน้อมต้นๆ
00:18:04 → 00:18:08อ่าหล่อเลี้ยงอยู่
00:18:08 → 00:18:10นี้ก็ต้องฝึก
00:18:10 → 00:18:18ก็ผมก็เห็นผู้ใหญ่ที่ที่มีมีปัญญาภูมิ
00:18:18 → 00:18:23ปัญญานะครับมีประสบการณ์เยอะและพ่ออ่อน
00:18:23 → 00:18:27น้อมถ่อมตัวนมากถ้าจะดูไม่ออกเลยว่าเขามี
00:18:27 → 00:18:31ของอันนี้เป็นตัวอย่างที่ผมอยากเป็นมากนะ
00:18:31 → 00:18:34ครับซึ่งทางตัวกันข้างก็ยังเห็นผู้ใหญ่พล
00:18:34 → 00:18:37นะที่
00:18:37 → 00:18:43พี่ถึง 60 แล้วก็ยังมีบุคลิกผู้หมวดอยู่
00:18:43 → 00:18:48ใช้พลังใช้อำนาจให้หยุดใช้ตำแหน่งแล้วก็
00:18:48 → 00:18:51ต้องการวงการเป็นหลัก
00:18:51 → 00:18:55อันนี้ก็ต้องคงมีรายละเอียดแต่ละที่นั้น
00:18:55 → 00:19:00แต่อย่างน้อยก็เป็นบุคลิกที่ผมมองว่าบอก
00:19:00 → 00:19:02ไม่อยากเป็น
00:19:02 → 00:19:07ก็สุดท้ายที่สำคัญที่สุดข้อที่ 8 เป็นผู้
00:19:07 → 00:19:08ใหญ่ที่
00:19:08 → 00:19:12อย่างน้อยถึงจุดหนึ่ง
00:19:12 → 00:19:18มีความกล้าที่จะแสดงในเวทีสำคัญต่อหน้า
00:19:18 → 00:19:22ผู้บังคับบัญชาเขาอีกทีนึง
00:19:22 → 00:19:29นะโดยเลิกค่านิยมครับขาขา
00:19:29 → 00:19:33โดยอิงบ้านเมืองโดยอิงความจริงโดยอิง
00:19:33 → 00:19:40สัจธรรมโดยอิงความเที่ยงตรงโดยอิ่มความ
00:19:40 → 00:19:43จำเป็นเป็นหลัก
00:19:43 → 00:19:48แต่ไม่ได้อิงผลประโยชน์ตนเองตำแหน่งตนเอง
00:19:48 → 00:19:49นะครับ
00:19:49 → 00:19:53ก็อย่างที่ว่าทั้งหมดนี้เนี่ยผมเชื่อว่า
00:19:53 → 00:19:55มันจะเกิดได้ต่อเมื่อ
00:19:55 → 00:19:59เขาไปถึงจุดที่เขาอิ่มตน
00:19:59 → 00:20:04ผมสังเกตครับผู้ใหญ่หลายท่านนะที่พ่อดี
00:20:04 → 00:20:08แล้วเนี่ยก็จะมีบุคลิกอย่างที่ผมต้องการ
00:20:08 → 00:20:12ก็มีความกล้าที่จะแสดง
00:20:12 → 00:20:18ก็มีใจที่ให้พ่อเป็นผู้ฟังที่ดีมากนะเวลา
00:20:18 → 00:20:21เขาให้คำแนะนำเนี่ยเขาให้คำแนะนำอย่าง
00:20:21 → 00:20:22จริงใจ
00:20:22 → 00:20:27โดยที่ไม่หวังผลประโยชน์อะไรเพื่อเอื้อ
00:20:27 → 00:20:30ให้เราในพัฒนาให้ดีขึ้น
00:20:30 → 00:20:33นั้นก็เขาต้องการจะสร้าง
00:20:33 → 00:20:38เมล็ดพันธุ์ใหม่ๆที่ต่อยอดและทำให้บ้าน
00:20:38 → 00:20:39เมืองดีขึ้น
00:20:39 → 00:20:43มีนะครับก็มีไม่น้อยเพราะมีก็โชคดีนะครับ
00:20:43 → 00:20:48ที่ที่มีผู้หลักผู้ใหญ่อย่างนั้นเป็นตัว
00:20:48 → 00:20:51อย่างในชีวิตจะโชคดีเหมือนกันนะก็มีผู้
00:20:51 → 00:20:54หลักผู้ใหญ่ที่ผมไม่ต้องการเป็นก็เป็นตัว
00:20:54 → 00:20:56อย่างในชีวิต
00:20:56 → 00:20:59คือมันก็ไม่มีอะไรผิดเลยถูกก็เชื่อว่า
00:20:59 → 00:21:02สถานการณ์นี้เนี่ยทำให้เขาผู้หลักผู้ใหญ่
00:21:02 → 00:21:05แต่ละคนเป็นอย่างนั้นอ่า
00:21:05 → 00:21:11เดี๋ยวผมย้ำน่ะผมเชื่อเสมอว่า
00:21:11 → 00:21:16อย่างน้อยมันต้องมีเป้าหมายในชีวิต
00:21:16 → 00:21:20เราจะไปถึงอายุ 60 เนี่ยอย่างน้อยหนึ่งใน
00:21:20 → 00:21:24เป้าหมายก็คือบุคลิกที่เราอยากจะมีถ้าเรา
00:21:24 → 00:21:27รู้ได้ตั้งแต่อายุนี้เนี่ย
00:21:27 → 00:21:29เรือที่เราออก
00:21:29 → 00:21:33มันก็จะมุ่งไปสู่เป้าหมายที่ชัดเจนมาก
00:21:33 → 00:21:34ขึ้น
00:21:35 → 00:21:38หวังว่าเราคง
00:21:38 → 00:21:43มองผ้าตัวเองออกว่าเราอยากจะเป็นผู้ใหญ่
00:21:43 → 00:21:47แบบไหนต่อเราอายุ 60 ขอให้โชคดีครับ
00:21:47 → 00:21:51สวัสดีครับอ่า