00:00:02 → 00:00:07หมอหมอเจี๊บเสียลูกตอนวัย 2 ขวบตอนเ 2
00:00:07 → 00:00:10ขวบใช่มั้ยใช่ๆซึ่งเป็นการเสียที่
00:00:10 → 00:00:13กระทันหันกระทันหันท้องเสียกินไม่ได้ไป
00:00:13 → 00:00:17นอนโรงพยาบาลวันรุ่งขึ้นทั้งๆที่เราเอง
00:00:17 → 00:00:20เป็นหมอก็เฝ้าอยู่ใช่ต่างคนต่างหลับเผลอ
00:00:20 → 00:00:24มาตอน 4:00 นเห็นลูกรู้เลยว่าลูกไปแล้ว
00:00:24 → 00:00:27แล้วเราเป็นคนปั๊มปั๊มหัวใจเป็นเใช่ First
00:00:27 → 00:00:30respond ใช่ค่ะ
00:00:30 → 00:00:34กว่าจะผ่านความคือคือไม่มีมันไม่ง่าย
00:00:34 → 00:00:37สำหรับพ่อแม่คนไหนแน่นอนผมผมคิดไม่ถึง
00:00:37 → 00:00:40ด้วยนะว่าพ่อแม่คนนั้นจะหลุดจากวงจรความ
00:00:40 → 00:00:44ทุกข์ได้ยังไงนะอหมอเจี๊ยบที่เราเป็นอยู่
00:00:44 → 00:00:46ทุกวันนี้มีส่วนเพราะว่าเด็กคนนั้นเขา
00:00:46 → 00:00:50เข้ามาในชีวิตเราขัดเกลาเราแล้วเกลับมา
00:00:50 → 00:00:51เกิดใหม่เป็นคนอีกคน
00:00:51 → 00:00:54[เพลง]
00:00:54 → 00:00:58นึงคือต้องบอกว่าเหตุการณ์นั้นน่ะมันทำ
00:00:58 → 00:01:04ให้เราเข้มแข็งดีกว่าพอคนๆนึงอ่ะเมื่อเจอ
00:01:04 → 00:01:07เหตุการณ์แบบนั้นน่ะแล้วผ่านมันมาได้อ่ะ
00:01:07 → 00:01:10แล้วเรามองย้อนกลับไปอ่ะเราจะรู้เลยว่า
00:01:10 → 00:01:14ไม่มีใครทำอะไรฉันได้แล้วอืฉันฉันแกร่ง
00:01:14 → 00:01:19มากพอณวันนั้นน่ะเราพยายามทุกอย่างะกัน
00:01:19 → 00:01:22เพื่อให้มันมันไม่ใช่แค่เราคนเดียวอ่ะมัน
00:01:22 → 00:01:25คือพ่อแม่เรามันคือเด็กในคลินิกอีก 20 30
00:01:25 → 00:01:28กว่าชีวิตที่เขาแบบ depend on เราอ่ะเรา
00:01:28 → 00:01:30จะลมไม่ได้อ่ะ
00:01:30 → 00:01:34ต้องไปต่อยังไงล่ะที่มันแบบไปต่อได้จริงๆ
00:01:34 → 00:01:38อ่ะยากมากนะโคตรยากเลยแต่สุดท้ายพอเราพอ
00:01:38 → 00:01:41เราไปได้อ่ะแล้วเราแบบใช้เรื่องนั้นน่ะ
00:01:41 → 00:01:43เป็น Less lear ของชีวิต
00:01:43 → 00:01:49อ่ะมันสอนเราว่าไม่มีอะไรที่คนๆนึงอ่ะจะ
00:01:49 → 00:01:52ทำไม่ได้ถ้าตั้งใจจริง
00:01:52 → 00:01:56ๆเราเชื่อไหมว่าเราผ่านมาแบบเราไม่ทุกข์
00:01:56 → 00:02:00แล้วเราผ่านมาแบบวันเนี้ยถ้าถ้านึกถึง
00:02:00 → 00:02:05หน้าลูกอ่ะเรารู้สึกแต่แบบโชคดีจังที่ได้
00:02:05 → 00:02:09เค้ามาเป็นลูกมี 2 ปีที่แบบมีความสุขขนาด
00:02:10 → 00:02:14นั้นเออแล้วโชคดีถ้าถ้าวันนั้นไม่มีลูกคน
00:02:14 → 00:02:19เนี้ยไม่มีแจีคลินิคนะเพราะเค้าเราถึงได้
00:02:19 → 00:02:23อยากอยากมีเวลาเต็มที่อยากทำอะไรให้เค้า
00:02:23 → 00:02:26มีแรงทำงานไม่รู้จักเน็ดเหนื่อยณวันนี้
00:02:26 → 00:02:28มันมีแต่เรื่องที่เรารู้สึกเรา
00:02:28 → 00:02:32ขอบคุณเขาจะเป็นลูกของเราอีกหรือเปล่าไม่
00:02:32 → 00:02:35รู้หรอกแล้วเราก็ไม่คิดว่าใครจะมาแทนที่
00:02:35 → 00:02:39ใครได้ทุกวันนี้ยังสอนลูกทั้ง 2 คนว่ายู
00:02:39 → 00:02:42มีพี่อีกคนนึงนะที่เขาอยู่บนสวรรค์แล้ว
00:02:42 → 00:02:46แล้วก็ให้ลูกให้ลูกอ่ะดูรูปบ่อยๆให้เารู้
00:02:46 → 00:02:48เนี่ยอาเฮียนะอาเฮียน่ารักมั้ยอะไรอย่าง
00:02:48 → 00:02:49เงี้ยค่ะ
00:02:49 → 00:02:55อืใช้เวลานานมครับปีนึงปีล้มเลยมยออกไป
00:02:55 → 00:02:59จากวงการเลยมั้ยไม่ล้มเลยเชื่อมยยังไปทำ
00:02:59 → 00:03:04ทำงานที่คลินิกทุกวันยังไปคุยกับคนไข้ทุก
00:03:04 → 00:03:08วันปกติแล้วต้องกินยาต้อง
00:03:08 → 00:03:12มารกลับมาบ้านร้องไห้
00:03:12 → 00:03:16บ้างเราอ่ะจะร้องไห้บ่อยแฟนน่ะไม่ร้องเลย
00:03:16 → 00:03:21แต่แฟนไปติดเกมติดเกมเลยเคบอกว่าเค้านอน
00:03:21 → 00:03:24ไม่ได้อ่ะถ้าเขาคไม่เล่นเกมเพราะเค้าเป็น
00:03:24 → 00:03:28แบบเป็นคนธรรมดาที่เห็นภาพลูกอเลสและทุก
00:03:28 → 00:03:32คนรุม CP อารุมใส่ทิ้วอยู่ตรงนั้นตลอด 2
00:03:32 → 00:03:35ช่วโมงอ่ะเราที่เป็นหมออ่ะเรายังเห็นภาพ
00:03:35 → 00:03:38นั้นมาบ้างเนาะแต่เขาบอกว่าภาพมันติดตา
00:03:38 → 00:03:41มันเข้ามาในหัวเขาทุกคืนเนอนไม่ได้ถ้าเขา
00:03:41 → 00:03:43ไม่ไม่เล่นเกมหรือไม่นึกเรื่องอะไรให้มัน
00:03:43 → 00:03:46แบบเคลียร์แล้วหลับไปแฟนติดเบียร์ด้วย
00:03:46 → 00:03:49ช่วงนั้นก็ต้องกินเบียร์ทุกวันส่วนเราอ่ะ
00:03:49 → 00:03:54ไปเป็นแบบไปหาเวทของตัวเองชอบอะไรล่ะชอบ
00:03:54 → 00:03:57เรียนออกไปเรียนไปเรียนคอร์สนู้นคอร์สนี้
00:03:57 → 00:03:59คอร์สนั้นไปเรียนกลางวันกลางคืนปืน
00:03:59 → 00:04:02ปาร์ตี้กลับมาบ้านให้มันเหนื่อยๆแล้วหลับ
00:04:02 → 00:04:06ไปกลางวันไปทำงานต่อตอนช่วงนั้นเป็นปีที่
00:04:06 → 00:04:08เรียนคอร์สเยอะมากจริงๆถ้าใครรู้นะคอร์ส
00:04:08 → 00:04:11พวกนี้มันจะประมาณ 3 เดือน 4 เดือนปีนั้น
00:04:11 → 00:04:14เรียนประมาณ 3 คอร์สเรียนจะเป็นเจ้าแม่
00:04:14 → 00:04:17คอร์สเลยอ่ะรู้จักทุกคนในวงการเรียนจะ
00:04:17 → 00:04:20เป็นพวกแบบคอร์สพัฒนาตัวเองคอร์สเกี่ยว
00:04:20 → 00:04:22กับนักการบริหารธุรกิจคอร์สการตลาดอะไร
00:04:23 → 00:04:26เงี้ยค่ะด้วยความที่เป็นคนชอบชอบศึกษาชอบ
00:04:26 → 00:04:28เรียนรู้เราคิดว่าเราต้องไปหาอะไรทำให้
00:04:28 → 00:04:33มันยุ่งในขณะนั้นก็ทำกิฟไปด้วยทำ ivf
00:04:33 → 00:04:38เพราะเสียใจที่ไม่มีเา้าอยู่ทำยังไงล่ะ
00:04:38 → 00:04:42ต้องทดแทนคนแรกที่เสียไปอ่ะเราธรรมชาตินะ
00:04:42 → 00:04:46แต่คนแบบเรารู้สึกว่าเราต้องรีบให้มัน E
00:04:46 → 00:04:50on ได้เร็วอ่ะฉะนั้นน่ะก็เลยทำกิ๊บบอก
00:04:50 → 00:04:53แฟนว่าไปทำกิ๊บเถอะเพราะว่าถ้าไม่ทำนะก็
00:04:53 → 00:04:55ไม่รู้จะมาเมื่อ
00:04:55 → 00:05:00ไหร่ทำกิฟเนี่ยทำไป 2 รอบทำ I ไป 2 รอบทำ
00:05:00 → 00:05:03iui ไปรอบนึงก็คือทั้งปี
00:05:03 → 00:05:08เจ็บเจ็บมากอืคือมันคนกลัวเจ็บด้วยแต่ณ
00:05:08 → 00:05:14ตอนนั้นน่ะอะไรก็ได้อ่ะยอมแล้วไม่ติดเลย
00:05:14 → 00:05:17สักครั้งเดียวเชื่อป่ะทั้งๆที่คนแรกมี
00:05:17 → 00:05:22ธรรมชาติแต่ทำวิธีการวิทยาศาสตร์มาทั้งปี
00:05:22 → 00:05:25ไม่ติดเลยสักครั้งทั้งๆที่บอกตัวเองว่า
00:05:25 → 00:05:31ไม่เครียดไม่คาดหวังเฮ้ยอโอเค
00:05:31 → 00:05:36สุดท้ายสิ้นปีเรามานั่งคุยกับแฟนว่าแบบ
00:05:36 → 00:05:40คืออย่างงี้ปกติทุกๆปีอ่ะค่ะจะจะเป็นคน
00:05:40 → 00:05:43ที่มานั่งลิสว่าเอ้ยปีเนี้ยเราเลินอะไรมา
00:05:43 → 00:05:46บ้างเราทำอะไรแล้วเราเรียนรู้อะไรอะไรเรา
00:05:46 → 00:05:49acchi อะไรเราแบบไม่ชอบตัวเองเลยอะไร
00:05:49 → 00:05:50อย่างเงี้ยเรามีความสุขโมเมนต์ไหนบ้าง
00:05:50 → 00:05:54อะไรเงี้ยแล้วลูกอ่ะเสียไปตั้งแต่
00:05:54 → 00:05:57มกราคมต้นๆปีเลยเพราะหลังจากไปเที่ยวปี
00:05:57 → 00:06:01ใหม่มาเนาะต้นๆปีเลยพอสิ้นปีอ่ะ 31
00:06:01 → 00:06:04ธันวาคมนั่งคุยกับแฟนแล้วก็นั่งคิดคุยกับ
00:06:04 → 00:06:07ตัวเองปรากฏว่าตั้งแต่ทั้งปีเนี่ยทั้งๆ
00:06:07 → 00:06:11ที่ออกไปเรียนออกไปปาร์ตี้พยายามทำอะไร
00:06:11 → 00:06:15มากมายหลายสิ่งแต่เชื่อป่ะไม่มีความสุข
00:06:15 → 00:06:18เลยสักวันเดียวเรานึกถึงวันที่เรามีความ
00:06:18 → 00:06:21สุขไม่มีเลยเรานึกไม่ออกเลยจริง
00:06:21 → 00:06:22[เพลง]
00:06:22 → 00:06:26ๆพอแบบวันนั้นมันเหมือนตรัสรู้อ่ะเี้ยกู
00:06:26 → 00:06:31ทำอะไรอยู่วะปีนึงไม่ผ่านมาทำอะไรอยู่วะ
00:06:31 → 00:06:34ก็เลยบอกแฟนว่าฉันว่า
00:06:34 → 00:06:38เราเราเป็นอย่างนี้กันต่อไปไม่ได้แล้วอ่ะ
00:06:38 → 00:06:40เราไม่ได้ปล่อยเค้าไปจริงๆ
00:06:41 → 00:06:46อ่ะปล่อยเค้าไปจริงๆกันเถอะปล่อยเค้าเถอะ
00:06:46 → 00:06:49เราไปแบบเราเริ่มต้นใหม่แบบเรายอมรับจริง
00:06:49 → 00:06:54ๆเถอะว่าว่าเค้าได้ไปแล้วเราเราปล่อยให้
00:06:54 → 00:06:56ตัวเองเป็นอิสระเถอะเราปล่อยให้เค้าเป็น
00:06:56 → 00:07:01อิสระเถอะเออจริงๆมีประโยคแค่นี้เลยรู้
00:07:01 → 00:07:04ป่ะหลังจากนั้นน่ะ 2 คนกับแฟนก็เลยแบบอ่ะ
00:07:04 → 00:07:09งั้นเที่ยวไม่มีอะไรที่จะที่จะมาคั่นความ
00:07:09 → 00:07:11คิดเพ 2 คนเป็นคนชอบเที่ยวอยู่แล้วะอีกคน
00:07:12 → 00:07:15เป็นโจ๊ดไอ้นี่ก็ไปเที่ยวตลอดชอบเที่ยว
00:07:15 → 00:07:18วางแผนเที่ยวกันตั้งแต่ต้นปีเที่ยวเที่ยว
00:07:18 → 00:07:22ทุกเดือนอยากไปไหนไปกัน 2 คนแบ็คแพคไปไป
00:07:22 → 00:07:25ที 2 อาทิตย์แต่ตอนนั้นช่วงนั้นมันเริ่ม
00:07:25 → 00:07:27มีทีมแพทย์แล้วด้วยเราเริ่มแบบปล่อยวาง
00:07:27 → 00:07:30ได้บ้างอะไรอย่าเงี้ยค่ะก็เที่ยวกันตลอด
00:07:30 → 00:07:34ทุกเดือนเชื่อมว่า 4 เดือนท้องเองลูกคน
00:07:34 → 00:07:38แรกตอนเมาตอนที่แบบธรรมชาติเพราะมัน
00:07:38 → 00:07:42เหมือนแบบมัน mind เซตจริงๆอ่ะตอนนวันที่
00:07:42 → 00:07:46เราทำกิฟอ่ะเราไม่รู้นะว่าเราติดเราไม่
00:07:46 → 00:07:48รู้นะว่าเราไม่ Mo on เข้าใจว่าเรา Move
00:07:48 → 00:07:51on แล้วเพราะเราไม่ได้แบบเราไม่ได้นอน
00:07:51 → 00:07:54ร้องไห้ทุกคืนเราไม่ได้แบบพูดแล้วร้องไห้
00:07:54 → 00:07:57เราเข้าใจว่าเราโอเคใครถามเราก็บอกว่าเรา
00:07:57 → 00:08:01โอเคใช่ผมอ่านมันโพสต์อยู่อือหือผมอน
00:08:01 → 00:08:02โพสต์ตอน
00:08:02 → 00:08:06นั้นแต่สุดท้ายมันพฟด้วย
00:08:06 → 00:08:11ซในหลายๆอย่างและเราอ่ะแค่ต้องยอมรับมัน
00:08:11 → 00:08:13ว่ายไม่
00:08:13 → 00:08:18โอเคมันบอกมาัมันออกมาแบบนั้นแต่พอยอมรับ
00:08:18 → 00:08:23ปุ๊บมันเหมือนตรัสรู้เลยค่ะปล่อยแล้วโล่ง
00:08:23 → 00:08:27เลยใครมาพูดเรื่องลูกเนี่ยหลังจากนั้นน่ะ
00:08:27 → 00:08:29อโอเคเลยนะ
00:08:29 → 00:08:32สามารถเล่าให้ฟังได้เป็นฉากๆโดยที่อีกคน
00:08:32 → 00:08:35เนี่ยนั่งน้ำตาไหลไปแล้วอืนี่ยังแบบเฮ้ย
00:08:35 → 00:08:38โอเคฉันเข้าใจเมก็รู้สึกผมไม่ค่อยโอเคนะ
00:08:38 → 00:08:41ฟังไปเรื่อยๆแล้วเริ่มรู้สึกผมเองก็เข้า
00:08:41 → 00:08:45ใจนะใช่ผมก็จะมีนะไม่รู้มันจะเป็นบางช่วง
00:08:45 → 00:08:49ในชีวิตชอบจะมี Negative thoughts ว่า
00:08:49 → 00:08:52ถ้าแบบคนที่เรารักไม่อยู่โดยเฉพาะลูก
00:08:52 → 00:08:59ภรรยาแม่เงี้ยเออจะเป็นยังไงผมผมผมผมมี
00:08:59 → 00:09:03แล้วผมรู้สึกผมคงจะคงจะไม่มีตัวตนแน่ๆถ้า
00:09:03 → 00:09:08ไม่มีเาอยู่นะก็เหมือนที่หมอเจ๊บบอก
00:09:08 → 00:09:11ว่าอยู่อย่างนี้ไม่ได้ต้องต้องปล่อยให้
00:09:11 → 00:09:14เขาไปแล้วก็ปล่อยให้ตัวเองอิสระอาจจะเป็น
00:09:14 → 00:09:20คำที่เอาน่ะผมว่าก็ขอให้ลิขิตอย่าเกิดกับ
00:09:20 → 00:09:23ใครอย่างงี้ใช่เนอผมว่าแล้วมันไม่ง่าย
00:09:23 → 00:09:26แล้วทุกคนไม่ใช่หมอเจี๊ยบอืถที่จะผ่านมา
00:09:26 → 00:09:29ได้แต่พอเราผ่านตรงนั้นมาได้อ่ะอย่างที่
00:09:29 → 00:09:31เมื่อกี้ถามอ่ะมันเป็นจุดที่ทำให้เรารู้
00:09:31 → 00:09:36สึกว่าไม่มีอะไรที่ฉันทำไม่ได้ครับมันเลย
00:09:36 → 00:09:41ทำให้เราเป็นเราแบบทุกวันเนี้ยผมรู้สึก
00:09:41 → 00:09:44ห