00:00:00 → 00:00:03ภายนอกเป็นแม่แต่ข้างในเหมือนไม่ใช่แม่
00:00:03 → 00:00:07เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเราไม่รู้เลยว่าตอนนี้
00:00:07 → 00:00:11กำลังคุยกอยู่กับใครเขาจะโกรธจะร้องไห้
00:00:11 → 00:00:12ปุ๊บปั๊บ
00:00:12 → 00:00:17ไหมเวลาเขากลับมาเป็นแม่ปกติที่เรารู้จัก
00:00:17 → 00:00:22เขาจะบอกว่าสงสารลูกกลัวทุกคนจะป่วยป่วย
00:00:22 → 00:00:26เหมือนเขาแต่เขาควบคุมตัวเองไม่
00:00:26 → 00:00:31ได้เราจะคุยกันปลอบใจกันแต่เรื่องของ
00:00:31 → 00:00:36เรื่องคือพอตื่นเช้ามาทุกอย่างวนกลับไป
00:00:36 → 00:00:37เริ่มใหม่
00:00:37 → 00:00:43แม่อยากรู้จังว่าแม่ยังอยู่ในนั้นไหมอืก็
00:00:43 → 00:00:45ตามชื่อเรื่องนี่เนาะครับใช่ครับเป็นตีม
00:00:45 → 00:00:49ในวันนี้ครับก็คือว่าสิ่งที่แม่คนเดิมเคย
00:00:49 → 00:00:53แสดงออกกับบางทีมีที่เราจะรู้สึกว่าแม่
00:00:53 → 00:00:55เราไม่เหมือนเดิมนี่นะะครับอาจารย์กรณี
00:00:55 → 00:00:58แบบนี้แสดงว่าข้างในเนี่ยบางทีถ้าถ้าคน
00:00:58 → 00:01:00ยังไม่ไปเจอคุณหมอยังไม่รู้เป็นอไซมอร์
00:01:00 → 00:01:03บางคนก็อาจจะคิดว่าเอ๊ะมีอาการทางเรื่อง
00:01:03 → 00:01:06จิตใจเป็นใบโพล่าหรือเปล่าอะไรก็มีใช่
00:01:06 → 00:01:08มั้ยครับอาจารย์มีค่ะนะครับค่ะจริงๆแล้ว
00:01:08 → 00:01:12เนี่ยเขายังเป็นแม่คนเดิมแะค่ะเพียงแต่
00:01:12 → 00:01:17ว่าจริงๆอะไรที่เมื่อกี้จารย์บอกสมองส่วน
00:01:17 → 00:01:20หน้าเนี่ยค่ะมันจะคุมมันจะบอกเราเรื่อง
00:01:20 → 00:01:23การควรไม่ควรการที่เห็นไฟเหลืองแล้วรีบ
00:01:23 → 00:01:26เหยียบนะคะไฟเหลืองแค่นี้แล้วรีบเหยียบ
00:01:26 → 00:01:28วิ่งให้ผ่านหรือไฟเหลืองแค่นี้บอกเฮ้ย
00:01:28 → 00:01:30ต้องเบรกแล้วอะไรอย่างเงี้ยนะคะคะอันนี้
00:01:30 → 00:01:32เป็นสมองส่วนหน้าเลยค่ะนะคะซึ่งถ้าหากว่า
00:01:33 → 00:01:36สมองส่วนเนี้ยมันโดนนะคะซึ่งในอัลไซเมอร์
00:01:36 → 00:01:38เนี่ยค่ะในอัลไซเมอร์เนี่ยมันจะโดนสมอง
00:01:38 → 00:01:41ส่วนกลางๆไปทางหลังก่อนแต่ว่าในคนไข้ที่
00:01:41 → 00:01:43เป็นหลอดเลือดไปเลี้ยงสมองไม่ดีเนี่ยมัน
00:01:43 → 00:01:45โดนทั้งหัวนะคะน้องและส่วนหน้าเนี่ยจะชัด
00:01:45 → 00:01:48เพราะฉะนั้นคนไข้พวกเยก็จะเป็นเนี่ยแล้ว
00:01:48 → 00:01:52ก็จะปรวนง่ายคล้ายๆกับว่าอย่างอย่างเรา
00:01:52 → 00:01:54เราก็จะเคยเห็นคนบางคนเป็นคนขี้โมโหใช่
00:01:55 → 00:01:57มั้ยหนูคุณต้องมีเพื่อนร่วมงานน่ะโอ้ย
00:01:57 → 00:01:59เรื่องนี้อย่าไปพูดนะพูดเดี๋ยวเปี๊แตก
00:01:59 → 00:02:02ขึ้นมาคนคดีๆยังเป็นน่ะนะคะแต่แม่เนี่ย
00:02:02 → 00:02:05เวลาที่เค้ารู้นะคะเนาะว่าเคนะไม่ปกติแต่
00:02:06 → 00:02:09เขาคควบคุมมันไม่ได้เพราะฉะนั้นมันก็จะ
00:02:09 → 00:02:13ขยับไปขยับมาพอเขารู้ตัวก็เขาก็พูดกันอีก
00:02:13 → 00:02:15ดีเสียดายอะไรทั้งหลายแหละนะคะแต่คนเนี้ย
00:02:15 → 00:02:18แม่คนเนี้ยนะคะคนเนี้ยน่าจะได้ยาต้าน
00:02:18 → 00:02:22เศร้าค่ะถ้าเขาได้ยาต้านเศร้าน้องขาอย่า
00:02:22 → 00:02:25ไปรังเกียจยาต้านเศร้าจริๆไอ้คำว่าเศร้า
00:02:25 → 00:02:27ไอ้ต้านเศร้าเนี่อาจารย์ปรึกษาอาจารย์ไม่
00:02:27 → 00:02:30ชอบเลยอ่ะน่าจะมีคำใหม่นะครับอาจารย์ว่า
00:02:30 → 00:02:33เรามาขยับคันใหม่กันเถอะครับนะคะอาจารย์
00:02:33 → 00:02:36เ่อเคนก็จะถามอาจารย์อาจารย์กินยาอะไร
00:02:36 → 00:02:39อาจารย์ก็บอกกินยายิ้มหวานมันมีด้วยเหรอ
00:02:39 → 00:02:43คะอาจารย์เออมีแต่จริงๆมันคือยาดั้งเดิม
00:02:43 → 00:02:45เราเรียกยาต้านเศร้าอีอาจารย์ขาอีฉันไม่
00:02:45 → 00:02:51ได้เศร้าแต่แม่อ่ะกาดเกรี้ยวมากน้องขาอ
00:02:51 → 00:02:53ทะเลาะกันได้ทุกอย่างอ่ะแม้แต่กระทั่งลม
00:02:53 → 00:02:55่ะค่ะน้องอุ๊ยอาจารย์มันจะนักกันหนาเลยก็
00:02:55 → 00:02:58นักหนามันพัดซะจนกระทั่งปิวไปหมดเลยอ่า
00:02:58 → 00:03:00อาจารย์อย่างงี้มันไม่เศร้านะนะเอย่างงี้
00:03:00 → 00:03:04อารมณ์ใช่มั้ยก็นี่ไงอาจารย์ถึงได้ได้
00:03:04 → 00:03:07เกียรตมันจังเลยว่าทำไมทำไมไปตั้งชื่อมัน
00:03:07 → 00:03:09ว่าโลกซึมเศร้าอ่ะยิ่งมีซึมด้วยอ่ะคนไข้
00:03:09 → 00:03:11ไม่ซึมนะคะน้อง
00:03:11 → 00:03:16อืแต่คนไข้ก้าวร้าวมากใช่ๆครับเพราะเค้า
00:03:16 → 00:03:20มันมันมันมีความอะไรที่มันไม่สมหวังมันลม
00:03:20 → 00:03:25บดจอยมันไม่ได้อ่ะอยู่ข้างในอ่ะน้องครับ
00:03:25 → 00:03:27พอมันไม่ได้แล้วเนี่ยมันก็จะเป็นอะไรที่
00:03:27 → 00:03:30แบบมันออกมาด้วยปี๊ดนะคะน้องแต่ถ้าหนูปี๊
00:03:30 → 00:03:32กันบ่อยๆแล้วมันไม่ได้หรือถูกคนอื่นด่า
00:03:32 → 00:03:34ขึ้นด่าขึ้นด่าขึ้นในที่สุดมันจะกลายเป็น
00:03:34 → 00:03:37จ่อยมันจะเป็นซึมทีหลังอือเพราะฉะนั้นน่ะ
00:03:37 → 00:03:39เวลาที่เราเห็นคนที่เปลี่ยนไปนะคะเห็น
00:03:39 → 00:03:41อย่างเงี้ยอาจารย์บอกเอายายิ้มหวานไปกิน
00:03:41 → 00:03:44ถ้าบอกยาตั้เซ้าไปกินอีกแล้วก็ไอ้ยายิ้ม
00:03:44 → 00:03:48หวานเนี่นะคะช่วยกินให้มันดีๆหน่อยสั่ง
00:03:48 → 00:03:52เม็ดนึงกินครึ่งเม็ดอืเอาแม่เอากินสัก
00:03:52 → 00:03:55เม็ดครึ่งเอาเม็ดนึงอาจารย์บอกว่าไม่อยาก
00:03:55 → 00:03:58กินยาเยอะอาจารย์ก็ไม่อยากให้คุณกินยา
00:03:58 → 00:04:03เยอะค่ะแต่ยาพวกพเยนะคะเราคุยแล้วแล้วมัน
00:04:03 → 00:04:06ยังไม่ได้มันคิดไม่ได้เนี่ยเราก็ต้องเอา
00:04:06 → 00:04:08ยาไปช่วยมันมันช่วยอะไรมันช่วยสร้างสาร
00:04:08 → 00:04:13สื่อประสาทของความร่าเริงเบิกบานและทนได้
00:04:13 → 00:04:17อ่ะเออโอเคพอได้อาจารย์ชิวๆอย่างเงี้ยแต่
00:04:17 → 00:04:20กินยาให้มันถึงที่ที่คุณดีที่สุดน่ะค่ะ
00:04:20 → 00:04:23แล้วเราจะเอาใส่ไว้พักนึงแล้วเราจะค่อยๆ
00:04:23 → 00:04:27ถอยลงครับข้อเสียคือกินไปแค่นี้เอ้ยดี
00:04:27 → 00:04:30แล้วดีแล้วแล้วก็กินอยู่ขยอกแแยกหยุดไป
00:04:30 → 00:04:33บ้างอะไรไปบ้างมันเลยต้องกินตลอดชีวิตค่ะ
00:04:33 → 00:04:35น้องอือ๋อจริงๆมันไม่จำเป็นต้องกินตลอด
00:04:35 → 00:04:37ชีวิตก็ได้ไม่จำเป็นเลยอาจารย์นจะต้อง
00:04:37 → 00:04:41กราบกันเลยบอกว่าช่วยเี่มวันเมื่อวานออกอ
00:04:42 → 00:04:45เมวันก่อนออกต๋วยังบอกว่าพ่อช่วยกินเม็ด
00:04:45 → 00:04:48ครึ่งให้อาจารย์หน่อยอาจารย์พอสั่งเม็ด
00:04:48 → 00:04:50ครึ่งมาตั้งชาตินึงแล้วอ่ะแล้วก็พ่อก็ยัง
00:04:50 → 00:04:52กินเม็ดนึงแล้วเพิ่งแอบมาบอกพยาบาล
00:04:52 → 00:04:55อาจารย์บอกอาจารย์อาจารยเขาบอกว่าเาแค่
00:04:55 → 00:04:57กินแค่เม็ดเดียวนะจานที่อาจารย์สั่งไปโอ้
00:04:58 → 00:05:00เราสั่งไปตั้งชาตินึงแล้วนึไม่ดีสักทีนึง
00:05:00 → 00:05:03อะไรอย่าเงี้ยเคิดว่าเาดีนะคะน้องแต่
00:05:03 → 00:05:06อาจารย์เชื่อว่าเขดีได้อีกค่ะน้องดูตาก็
00:05:06 → 00:05:10รู้ค่ะน้องอตาเนี่ยมันปิ๊งขึ้นมาโอ๊ยใช่
00:05:10 → 00:05:11แล้วเอาอย่างนี้ไปอีก 6 เดือนหรืออีก 9
00:05:11 → 00:05:14เดือนแล้วเราจะได้หยุดยาได้แต่ถ้าตามัน
00:05:14 → 00:05:16อย่างเงี้ยไม่ต้องเลยเนาะกินไปทั้งชาติ
00:05:16 → 00:05:19เลยอืเนาะเพราะฉะนั้นทำให้ดีที่สุดแล้วก็
00:05:19 → 00:05:22กินให้สั้นแล้วอย่าไปกลัวมันน้องครับนะคะ
00:05:22 → 00:05:24ถามในมุมผู้ดูแลครับอาจารย์ที่บอกว่าแม่
00:05:24 → 00:05:26อยากรู้จังว่าแม่ยังอยู่ในนั้นมยเนี่ยคือ
00:05:26 → 00:05:30ผู้ดูแลเาก็สงสัยเหมือนกันนะว่าอารมณ์ที่
00:05:30 → 00:05:32ผู้ป่วยแสดงออกมาคุณพ่อคุณแม่แสดงออกมา
00:05:32 → 00:05:35อย่าเงี้ยเยังรู้มั้ยว่าเราเนี่ยเป็นคนดู
00:05:35 → 00:05:39แลเรู้ค่ะอในงนี้นะคะเขารู้แต่ว่าจริงๆ
00:05:39 → 00:05:42เขาคุมมันไม่ได้แล้วก็จริงๆอะไรที่มันออก
00:05:42 → 00:05:45มาคือมันมันไม่มีเปลือกอ่ะค่ะเหมือนเรา
00:05:45 → 00:05:47อ่ะเวลาที่เราพูดกับใครเรายังมีเปลือก
00:05:47 → 00:05:51เนาะบางทีเราโกรธแต่ว่าเราก็ไม่พูดหรือ
00:05:51 → 00:05:55บางทีเรายังยิ้มซะด้วยซ้ำไปอืยิมไวประมาณ
00:05:55 → 00:05:58นี้นะคะแต่เขาไม่มีเปลือกค่ะเพราะฉะนั้น
00:05:58 → 00:06:01มันนั่นไปและมันไม่มีเปลือกและมันปรวน
00:06:01 → 00:06:03ด้วยค่ะเพราะฉะนั้นเดี๋ยวก็เศร้าเดี๋ยวก็
00:06:03 → 00:06:06โกรธแล้วเขาคุมมันไม่ได้แล้วเราเป็นลูกทำ
00:06:06 → 00:06:11ไงนะคะเราก็คอยดูนะคะทั้งหลายแหล่แล้วก็
00:06:11 → 00:06:14ไม่ว่าเขาจะโกรธหรือเขาจะเศร้าอาจารย์คิด
00:06:14 → 00:06:17ว่าการสื่อสารนอกจากการพูดแล้วเนี่ยค่ะ
00:06:17 → 00:06:21การสัมผัสตัวอือย่างดีเนี่ยช่วยนะคะน้อง
00:06:21 → 00:06:25อาจารย์เคยบอกกับลูกคนไข้บอกว่าหนูกอด
00:06:25 → 00:06:29เค้าหน่อยสิอืมอาจารย์หนูไม่เคยกอดแม่เลย
00:06:29 → 00:06:31เขาบอกหนูเป็นคนจีนอาจารย์เราไม่เคยกอด
00:06:31 → 00:06:34กันเลยะจริงเป่าเวลาที่เขาเจ็บไข้ได้ป่วย
00:06:34 → 00:06:37อะไรป่วยก็ป่วยเช็ดตัวก็เช็ดตัวไม่เคยกอด
00:06:37 → 00:06:40กันช่วยไปก่อนหนยเถอะค่ะตอนนี้ทำไม่เป็น
00:06:40 → 00:06:45ก็มือก่อนเนาะเอามือมาแม่รูปหลังมือเขา
00:06:45 → 00:06:49แม่เป็นไงและเอาเราสงบแล้วเขาจะสงบค่ะ
00:06:49 → 00:06:52น้องแล้วมันจะเข้าสู่ปลักของเขาแต่ถ้า
00:06:52 → 00:06:56สมมุติว่าพอเพอเขาเศร้าหนูเศร้าด้วยพอเขา
00:06:56 → 00:06:59ทนั่นกันหนูทะเลาะด้วยตาย
00:06:59 → 00:07:03นะคะหนูต้องนิ่งเลยคนดีคนดูต้องนิ่งเนาะ
00:07:03 → 00:07:05แล้วก็หลายครั้งคนดูก็ต้องเอายายิ้มหวาน
00:07:05 → 00:07:08ของอาจารย์ไปกินค่ะอาจารย์บอกแจกมันไปเลย
00:07:08 → 00:07:10นั่นยาแม่กินยาสมองเสื่อมลูกดูกินยายิ้ม
00:07:10 → 00:07:12หวานว่าไม่งั้นคุณดูไม่ได้เดี๋ยวดี๋ยวคุณ
00:07:12 → 00:07:15บ้าไปก่อนอาจารยแต่เวลาเราจะไปกอดทีบาที
00:07:16 → 00:07:18แล้วเคก็หงุดหงิดเนาะเออเก็แบบรุ่นแรง
00:07:18 → 00:07:21แล้วก็หงุดหงิดแบบเนมันก็ต้องดูหน่อยสิ
00:07:21 → 00:07:24อย่าไปก่อนเออมันจะเป็นหัวทิพหัวตำนึกถึง
00:07:24 → 00:07:26อย่าอย่าไปกอดเนึกว่าคุณกำลังจะเอาบังตอ
00:07:26 → 00:07:29ไปทิมเคอ่ะนั่นสินะก็ต้องดัวอารมด้วยเออ
00:07:29 → 00:07:34ต้องดูลมดูทิศทางใช้เสียงดีๆเปิดเพลงดึง
00:07:34 → 00:07:36อันอื่นค่ะดึงไปเรื่องอื่นผมเคยได้ยินเ
00:07:36 → 00:07:39บอกว่าบางคนแม่เคยชอบฟังหมอลำพอไปเปิดฟัง
00:07:39 → 00:07:42หมอเปิดหมอลำกลับไปให้ฟังนิ่งเลยนิ่งเลย
00:07:42 → 00:07:45นิ่งเลยนิ่งเลยจริงๆค่ะน้องเพลงก็เหมือน
00:07:45 → 00:07:48กันนะคะเพลงที่เขาเคยชอบเพลงที่เขาร้อง
00:07:48 → 00:07:51ได้คุณต้องร้องได้ค่ะคนไข้อาจารย์มามาตรง
00:07:51 → 00:07:54นี้อาจารย์ถามบอกว่าถามผู้ดูแลบอกว่าอ่า
00:07:55 → 00:07:57เดินได้มยเดินได้ค่ะอาจารย์แต่ยากหน่อยอ
00:07:57 → 00:07:59นะคะแล้วอาจารย์บอกแม่เดินให้อาจารย์ดู
00:08:00 → 00:08:01หน่อยไอ้คนนเลี้ยงรูบอกอาจารย์ร้องเพลง
00:08:01 → 00:08:05มหาจุฬาลงกรณ์ค่ะมันเป็นยังไงวะเพลงอะไร
00:08:05 → 00:08:08วะมหาจุฬาลงกรณ์อาจารย์ไม่เคยร้องเหรอน้ำ
00:08:08 → 00:08:10ใจน้องพี่ออ้น้ำใจน้องพี่รู้จักแล้ว
00:08:10 → 00:08:13อาจารย์ก็หนูก็ไปฟังเหห้องตรวจอาจารย์ก็
00:08:13 → 00:08:16ขึ้นน้ำใจน้องพี่สีชมพูแกลุกขึ้นเดินแ
00:08:16 → 00:08:19อยู่เลยอโอเหรอฮะน้องขาหนูต้องหาให้เจอ
00:08:19 → 00:08:22หนูต้องหาให้ได้ว่าเขาชอบอะไรหนูอย่ามา
00:08:22 → 00:08:24ถามอาจารย์อาจารย์ใช้ชีวิตอยู่กับเแป๊บ
00:08:24 → 00:08:27เดียวคุณต้องหาให้เจอสงสัยแกเป็นหลีดเก่า
00:08:27 → 00:08:31ที่จุฬาอ๋อใช่แกสวยด้วยนะเออเขาถามว่าเรา
00:08:31 → 00:08:34ควรจะทรีทเขาเป็นคนเดิมมยหรือว่าคิดซะว่า
00:08:34 → 00:08:36เขาเป็นอีกคนหนึ่งเลยเพราะว่าบางคนเนี่ย
00:08:36 → 00:08:38เขาจะผมเคยมีน้องคนนึงเขเล่าให้ฟังเ
00:08:38 → 00:08:41สมมุติว่าเขชอบพูดถึงเรื่องแบบสงครามโลก
00:08:41 → 00:08:43หรืออะไรอย่างเงี้ยเพราะเขาชอบเรื่องนั้น
00:08:43 → 00:08:46เเราควรจะทรีทเขาว่าเฮ้ยเราก็เป็นหนึ่งใน
00:08:46 → 00:08:48ทหารในสงครามโลกเพจะคุยกับเา้าให้รู้
00:08:48 → 00:08:50เรื่องไปเลยหรือเปล่าหรือเราคุรทำยังไงฮะ
00:08:50 → 00:08:53ฮเอาจารย์คิดว่าถ้าเป็นเรื่องสงครามโลกนะ
00:08:53 → 00:08:56คะถึงแม้นว่าตรงนั้นเนี่ยมันไม่ใช่เรื่อง
00:08:56 → 00:08:58ร่าเริงอือาจารย์ว่ามันเป็นเรื่องที่มี
00:08:58 → 00:09:01ทั้งเศร้ามีทั้งกลัวเนาะถ้าเป็นเรื่อง
00:09:01 → 00:09:03สงครามโลกอาจารย์บอกให้คุณพาเขมาบอกแม่
00:09:03 → 00:09:07อันนั้นมันนานแล้วนะเนี่ยตั้งแต่หนูยัง
00:09:07 → 00:09:09ไม่นั่นเลยอันนี้มันผ่านไปแล้วแม่เราหลัง
00:09:09 → 00:09:12สงครามโลกไปละแล้วสงหลังจากนั้นไปเป็น
00:09:12 → 00:09:15อะไรยังไงนี่สะพานพ้ายอดฟ้าพังตอนนี้มี
00:09:15 → 00:09:18อันใหม่แล้วแม่อะไรอย่างเงี้ยนะคะอ่าเป็น
00:09:18 → 00:09:22เรื่องๆแต่ถ้าอะไรที่เขามีความสุขร่าเริง
00:09:22 → 00:09:24เบิกบานคุณจะไปอยู่ในตรงนั้นกับเขาก็ได้
00:09:24 → 00:09:27ค่ะอืเพราะฉะนั้นอันเนี้ยอาจารย์ว่าเรา
00:09:27 → 00:09:30ต้องขยับตามวาระอนะคะหนูอย่าไปบอกว่า
00:09:30 → 00:09:32อาจารย์ว่าอย่างงี้ให้ทำอย่างงี้มันไม่
00:09:32 → 00:09:35ใช่นะคะมันไม่ใช่เพราะฉะนั้นคุณต้องดูว่า
00:09:35 → 00:09:38จะขยับอย่างไงอไม่ใช่ไปฝืนเคทุกเรื่องบาง
00:09:38 → 00:09:39เรื่องก็ต้องตามเขไปด้วยบ้างเหกันอ่าบาง
00:09:39 → 00:09:42เรื่องก็ต้องตามเข้าไปค่ะคะบุพการีที่
00:09:42 → 00:09:45เคารพคู่มือการดูแลพ่อแม่ของคนเจนลูกถ้า
00:09:45 → 00:09:47ชอบเนื้อหาแบบนี้ก็อย่าลืมกด Subscribe
00:09:47 → 00:09:50ไว้ด้วยนะครับ