00:00:00 → 00:00:03This Is Thai PBS podcast View the
00:00:03 → 00:00:04world vi The
00:00:05 → 00:00:08Voice สวัสดีครับผมวีรพงษ์ทวีศักดิ์
00:00:08 → 00:00:12ดิฉันสุธิราพรปรีเปรมและนี่คือศัลกรรม
00:00:12 → 00:00:15ความสุขรายการที่ฟังแล้วทำให้คุณมีความ
00:00:15 → 00:00:20สุขมากขึ้นมีความทุกข์น้อยลงคุณผู้ฟัง
00:00:20 → 00:00:22ครับในสมัยที่ผมเป็นนักเรียนมัธยมผมก็
00:00:22 → 00:00:25เป็นนักกีฬาด้วยนะฮะเล่นกีฬาหลายอย่าง
00:00:25 → 00:00:28สมัยเรียนมัธยมนี่พี่อ้อยเล่นกีฬาั้ครับ
00:00:28 → 00:00:31ไม่เล่นเลยไม่เล่นเลย
00:00:31 → 00:00:33ไม่สนใจกีฬาเลยใช่มั้ยไม่สนใจกิจกรรมเลย
00:00:33 → 00:00:36ค่ะแล้วกีฬาสิงห์เกสีนี่กองเชียร์อย่าง
00:00:36 → 00:00:40เดียวก็ก็เข้าไปเล่นนะคะแต่ว่าก็ไม่ได้มี
00:00:40 → 00:00:44ผลอะไรต่อทีมแล้วเคยแพ้มั้ยโอ้ยบ่อยบ่อย
00:00:44 → 00:00:48เลยใช่มั้ยแล้วเคยชนะมั้ยฮะก็ก็ได้มีบ้าง
00:00:48 → 00:00:50ก็มีบ้างใช่มั้ยฮะผมเี่เป็นนักกีฬาแล้วก็
00:00:50 → 00:00:53เป็นนักกีฬาหลายอย่างแต่ว่าเวลากีฬามันก็
00:00:54 → 00:00:56ต้องมีการแข่งขันก็ต้องมีแพ้มีชนะใช่มั้ย
00:00:56 → 00:00:58อืใช่ค่ะแต่วันนี้ผมอยากจะชวนคุยเรื่อง
00:00:58 → 00:01:01ที่มันแบบพี่อ้อยลองฟังดูแล้วกันว่ามัน
00:01:01 → 00:01:04เป็นไปได้มยแล้วมันมีอยู่จริงมั้ยค่ะใน
00:01:04 → 00:01:09การแข่งขันบางครั้งนะครับเราอาจจะแพ้ทั้ง
00:01:09 → 00:01:13ๆที่
00:01:13 → 00:01:16ชนะงงใช่
00:01:16 → 00:01:20มั้งงค่ะโปรดฟังอีกครั้งหนึ่งก็คือมันมี
00:01:20 → 00:01:25บางกรณีฮพี่อ้อยเราแพ้ทั้งๆที่เรา
00:01:25 → 00:01:29ชนะถ้าเมื่อกี้พี่วีพูดถึงกีฬาเออก็นึก
00:01:29 → 00:01:33ถึงปุ๊บเลยว่าเอเฮ้ยล้มมวยเหรออะไรอย่าง
00:01:33 → 00:01:36เงี้ยอ๋อๆเออเดี๋ยวนะเออล้มมวยนี่ใช่มั้ย
00:01:36 → 00:01:40อ่ะแพ้ทั้งๆที่เก่งกว่าเก่งกว่าเออน่าสน
00:01:40 → 00:01:43ใจนะมันโกงนะแบบเนี้ยเออใช่มั้ยแบบโกงใช่
00:01:43 → 00:01:47มันจะไปเอาสินบนเบื้องหลังเออใช่พวกล้ม
00:01:47 → 00:01:49มวยหรือว่าเค้าเรียกว่าอะไรนะล้มบอลใช่
00:01:49 → 00:01:54มั้ยใช่ใช่ๆเออจริงๆเก่งกว่าอืแต่ว่ายอม
00:01:54 → 00:01:58แกล้งๆแพ้แกล้งแพ้ใช่เอแต่ไอ้นี้แพ้จริง
00:01:58 → 00:02:02ออเอออึ้ยไม่น่าจะมีนะอันนี้แพ้จริงแล้ว
00:02:02 → 00:02:06ก็แต่ว่าจริงๆอ่ะชนะเก่งกว่าแต่แพ้จริง
00:02:06 → 00:02:10เอออ๋อพอนึกออกบ้างละเออๆๆเช่นนึกนึนึก
00:02:10 → 00:02:13ถึงอะไรฮะพี่อ้อยนึกถึง
00:02:13 → 00:02:18อ่อสินค้าอ่าสินค้ายสมัยก่อนนี้เอ่อพี่
00:02:18 → 00:02:23อ้อยชอบทานไอศครีมอยู่ยี่ห้อนึงออๆเป็น
00:02:23 → 00:02:26ไอศครีมที่แปลกใหม่มากในสมัยนั้นอ่าๆตอน
00:02:26 → 00:02:30นั้นลูกยังเด็กๆอยู่เป็นไอศกรีมทรงสี่
00:02:30 → 00:02:34เหลี่ยมอยู่ในกล่องอ๋อเค้าจะเป็นเลเยอร์
00:02:34 → 00:02:38ชั้นๆรสนมฮเออแล้วเค้าก็จะมีระหว่างชั้น
00:02:38 → 00:02:42เ้าจะมีช็อกโกแลตบางๆขั้นโอ้โหยี่ห้อไม่
00:02:42 → 00:02:46ไม่ทราบพี่วีเคยได้ยินมั้ยยี่หโดอะไรนะ
00:02:46 → 00:02:49โดยโดยบาของแพทย์เราอาจจะพูดยี่ห้อไม่ได้
00:02:49 → 00:02:53อ๋อโอเคค่ะแต่ว่าซึ่งเอซึ่งอร่อยมากอือ
00:02:53 → 00:02:58อือแล้วก็หาแบบหาซื้อยากอือค่ะแต่ปรากฏ
00:02:58 → 00:03:01ว่าอคือแบบโหชอบมากต้องซื้อมากักตุนที่
00:03:01 → 00:03:05บ้านลูกก็ชอบครอบครัวก็ชอบออือๆๆแต่พอทาน
00:03:05 → 00:03:10ไปทานไปหายหายไปไม่มีแล้วตอนนี้อุ๊ยไม่มี
00:03:10 → 00:03:14มานานมากอรอฮแล้วก็รู้สึกว่าไอศครีมของ
00:03:14 → 00:03:18ทุกวันเนี้ยอืไม่มีอันไหนอร่อยเท่าอันนี้
00:03:18 → 00:03:22เลยโอสู้ไม่ได้เลยไม่ได้เลยแต่เค้าหายไป
00:03:22 → 00:03:25ไหนแล้วเออคือชนะเลิศเลยในแง่ของรสชาติ
00:03:25 → 00:03:29ชนะอชนะเลศใช่ให้ให้ 20 เต็ม 10 เลยเออๆ
00:03:30 → 00:03:33เต็ม 10 ให้ 20 ใช่เต็ม 10 ให้ 20 ชนะ
00:03:33 → 00:03:37เลิศชนะเลิศค่ะแต่ว่าต้องพ่ายแพ้ในวงจร
00:03:37 → 00:03:41ของธุรกิจอืโอนี่ไงพี่ห้อยเนี่ยผมก็เลยมี
00:03:41 → 00:03:45ความรู้สึกว่าที่ผมพูดอย่างนี้พะเพราะว่า
00:03:45 → 00:03:48รายการเราศัลกรรมความสุขเนี่ยอเราเน้นที่
00:03:48 → 00:03:51จะให้ผู้ฟังเนี่ยมีชีวิตที่มีความสุขมาก
00:03:51 → 00:03:55ขึ้นแล้วก็มีความทุกข์น้อยลงค่ะผมสังเกต
00:03:55 → 00:03:58เห็นว่าในการทำธุรกิจหรือในชีวิตก็ได้นะ
00:03:58 → 00:04:02พี่อ้อยอือหลายครั้งในชีวิตเนี่ยเราคน
00:04:02 → 00:04:06จำนวนมากในสังคมปัจจุบันเนี่ยมีความทุกข์
00:04:06 → 00:04:10ค่ะแล้วเขาก็จะบอกตัวเองว่าเฮ้ยทำไมถึง
00:04:10 → 00:04:13ต้องเป็นเราทำไมเทั้งๆที่ทั้งๆที่เราอ่ะ
00:04:13 → 00:04:17เก่งกว่านะอ้าทั้งๆที่เราดีกว่านะออทำไม
00:04:17 → 00:04:19เราถึงต้องกลายเป็นผู้พ่ายแพ้ในในแต่ละ
00:04:20 → 00:04:23สารภูมิของแต่ละคนนะอค่ะอย่างเช่นไม่ว่า
00:04:23 → 00:04:27จะเป็นเรื่องของการเรียนการสมัครงานอือ
00:04:27 → 00:04:30การทำเค้าเรียกว่าอะไรบางทีเราต้องไป
00:04:30 → 00:04:33แข่งขันในบางรายการอหรือบางทีต้องไปเสนอ
00:04:33 → 00:04:37งานแข่งกับคู่แข่งอือหรือหลายครั้งเนี่ย
00:04:37 → 00:04:40พี่อ้อยเราจะเห็นคนมีเพื่อนๆหลายคนจำนวน
00:04:41 → 00:04:43มากเลยนะพูดว่าเวลาที่เขาเห็นใน
00:04:43 → 00:04:46โซเชียลมีเดียเนี่ยหรือเห็นในตามข่าวต่าง
00:04:46 → 00:04:50ๆเนี่ยว่าคมีคนๆนึงไปทำอาชีพอาชีพนึงแล้ว
00:04:50 → 00:04:53ก็โอ้โหโด่งดังแล้วก็ร่ำรวยอือเขเคก็จะ
00:04:54 → 00:04:58บอกว่าเฮ้ยทำไมเราถึงไม่ไม่ดังเท่าเค้า
00:04:58 → 00:05:00ไม่รวยเท่าเคทั้งๆที่เราทำเรื่องดีกว่าเ
00:05:00 → 00:05:04แต่เราอ่ะทำได้เก่งกว่าด้วยอืดีกว่าด้วย
00:05:04 → 00:05:08อืถ้าเป็นอาหารก็อร่อยกว่าด้วยอืก็คือว่า
00:05:08 → 00:05:12ทำไมเราถึงกลายเป็นผู้แพ้ทั้งๆที่ในความ
00:05:12 → 00:05:16เป็นจริงเราเก่งกว่าค่ะผมก็เลยเป็นที่มา
00:05:16 → 00:05:19ของตอนนี้เลยเพื่อจะบอกว่าจริงๆแล้วเนี่ย
00:05:19 → 00:05:23การที่เราจะยืนอยู่ในแท่นของผู้รับรางวัล
00:05:23 → 00:05:27น่ะอืตำแหน่งผู้ชนะอยู่ข้างบนเนี่ยคค่ะ
00:05:27 → 00:05:31มันไม่ใช่หมายความว่าคนที่เก่งกว่าหรือดี
00:05:31 → 00:05:34กว่าเสมอไปที่จะยืนตรงนั้นนะอืเพราะมันมี
00:05:34 → 00:05:38ตัวแปรอื่นๆใช่คิดเหมือนกันเลยซึ่งถ้าเรา
00:05:38 → 00:05:41รู้แล้วเราจะเข้าใจเราจะได้ไม่ไม่เป็น
00:05:41 → 00:05:44ทุกข์นะฮะค่ะผมจะยกตัวอย่างอันนึงเลย
00:05:44 → 00:05:45เนี่ย
00:05:45 → 00:05:49เอ่อเด็กๆคือผู้ฟังผมเชื่อว่าตอนนี้เรามี
00:05:49 → 00:05:51ผู้ฟังหลายหลายท่านที่แบบอายุเป็นคนรุ่น
00:05:51 → 00:05:55ใหม่นะอแล้วเราเนี่ยเป็นผู้จัดเนี่ยก็
00:05:55 → 00:06:00เป็นคนรุ่นใหม่เหมือนกันแต่ใหม่สมัยก่อน
00:06:00 → 00:06:02เพราะฉะนั้นทำไมเหลือน้อยเวลาที่เรายกตัว
00:06:02 → 00:06:04อย่างอะไรเราต้องอธิบายด้วยเพราะว่าเรา
00:06:04 → 00:06:07กลัวว่าน้องๆรุ่นใหม่จะจะไม่เข้าใจนะสิ่ง
00:06:07 → 00:06:09ที่ผมยกตัวอย่างเนี่ยก็คือเดี๋ยวผมจะ
00:06:09 → 00:06:12อธิบายให้นะใครไม่ต้องเป็นห่วงนะค่ะพี่
00:06:12 → 00:06:15อ้อยเคยเรียนพิมพ์ดีดมั้ยครับเคยค่ะนี่ไง
00:06:15 → 00:06:18ป๊อกแป๊กป๊อกแป๊กเนี่ยแล้วสมัยก่อนเวลา
00:06:19 → 00:06:21ที่เรียนพิมพ์ดีดเนี่ยเราก็ต้องไป
00:06:21 → 00:06:24เรียนเด็กยุคนี้ก็ไม่ต้องเรียนพิมพ์ดีด
00:06:24 → 00:06:28แล้วเพราะว่าเคเติบโตมากับคีย์บอร์ดใช่
00:06:28 → 00:06:29ไม่ต้องเรียนเลยนะกลายเป็นนักเลง
00:06:29 → 00:06:33คีย์บอร์ดกันเออเกลียแต่เรานี่โตขึ้นมา
00:06:33 → 00:06:38ตั้งเป็นวัยรุ่นละเพิ่งจะไปฟห่อกดเอกอาสว
00:06:38 → 00:06:41เนี่ยอ่านี่ๆๆๆเตอนนี้น้องๆครับใครที่ฟัง
00:06:41 → 00:06:45อยู่รุ่นใหม่ๆนะไม่เข้าใจฟหกดอะไรเนี่ยนะ
00:06:45 → 00:06:47ก็คือเวลาที่เราไปเรียนพิมพ์ดีดมันจะมี
00:06:47 → 00:06:51แป้นหลักค่ะฟอหกดก็คือเราจะเอานิ้ววางไว้
00:06:51 → 00:06:55ที่แป้นหลักตัวฟอฟันหอหีบอะไรเงี้ยแล้ว
00:06:55 → 00:06:58หลังจากนั้นเราจะค่อยๆถูกสอนว่าจากตัวฟอ
00:06:58 → 00:07:01ฟันเเนี่ยข้างบนมันเป็นตัวอะไรข้างล่าง
00:07:01 → 00:07:03เป็นตัวอะไรอะไรอย่างเงี้ยแล้วเราก็จะ
00:07:03 → 00:07:07สามารถพิมพ์แบบสัมผัสได้รวดเร็วนะฮะเนี่ย
00:07:07 → 00:07:11ก็ไปสังเกตดูถ้าไม่รู้ว่าฟหกดคืออะไรนะไป
00:07:11 → 00:07:14ดูคีย์บอร์ดเออเนี่ยตอนนี้อยู่ใกล้ๆผมก็
00:07:14 → 00:07:16มีคีย์บอร์ดเราก็จะเห็นเลยว่าฟอฟันอยู่
00:07:16 → 00:07:19ตรงนี้หอหีบอยู่ตรงนี้แล้วเราวางนิ้วบน
00:07:19 → 00:07:23แป้นหลักเนี่ยอเราจะพิมพ์ง่ายขึ้นอือแต่
00:07:23 → 00:07:27ที่พี่อ้อยพูดถึงฟหกดเนี่ยอืพี่อ้อยรู้
00:07:27 → 00:07:30มั้ยครับว่าจริงๆแล้วคีย์บอร์ดมันมีวิธี
00:07:30 → 00:07:33ในการเรียงตัวอักษรอีกแบบนึงอืเติบโตมาก็
00:07:33 → 00:07:36เจอแต่อันนี้นะคะอ่านี่ไงฟหกดเนี่ยมันมี
00:07:37 → 00:07:42วิธีที่อีกแบบนึงอืคือตอนเริ่มต้นผมก็ไม่
00:07:42 → 00:07:45รู้ว่าแบบเนี้ยเขาเรียกว่าชื่ออะไรนะค่ะ
00:07:45 → 00:07:49แต่ว่ามีคนคนนึงฮะพี่อ้อยเค้าอัจฉริยะมาก
00:07:49 → 00:07:53เลยออแล้วเขาก็มานั่งศึกษาวิเคราะห์ว่า
00:07:53 → 00:07:57ไอ้การเรียงคีย์บอร์ดแบบฟหกดแบบเนี้ยค่ะ
00:07:57 → 00:07:59มันเป็นแบบเก่าเนี่ยค่ะที่จริงแล้วแล้ว
00:07:59 → 00:08:03เนี่ยมันทำให้เราพิมพ์ช้าลงออแล้วเคก็คิด
00:08:03 → 00:08:08วิธีว่าถ้าเราเรียงตัวอักษรแบบใหม่ออเรา
00:08:08 → 00:08:11จะพิมพ์เร็วขึ้นกว่านี้อีกโอเออแล้ววิธี
00:08:11 → 00:08:15คิดเค้าคืออะไรรู้มั้ยค่ะเค้าเอาคำในภาษา
00:08:15 → 00:08:20ไทยเนี่ยไปประมวลผลโอแล้วสุดยอดทำสำรวจทำ
00:08:20 → 00:08:23คล้ายๆเหมือนทำงวิจัยเลยนะว่าตัวอักษรไหน
00:08:23 → 00:08:27ที่เราใช้มากๆอ่ะอืเจะวางในตำแหน่งที่ใช้
00:08:27 → 00:08:30เยอะก็อยู่ในตำแหน่งที่ใช้งานง่ายสะดวกๆ
00:08:30 → 00:08:34ออแล้วไม่ต้องไม่ต้องยกไม่ต้องชิอ่ะไม่
00:08:34 → 00:08:38ต้องกด Shift นะฮะอค่ะแล้วเราก็จะไม่ต้อง
00:08:38 → 00:08:41กด Shift บ่อยๆแล้วเราก็จะพิมพ์ออเร็วมาก
00:08:41 → 00:08:44เลยพี่อ้อยอ๋อค่ะระบบเนี้ยคนที่คิดเนี่ย
00:08:44 → 00:08:49เค้าชื่อปัตตะโชตินามสกุลชื่อเค้าอ่ะน่า
00:08:49 → 00:08:52น่าจะเป็นนามสกุลนามสกุลเหรออ๋อเหรอรอนาม
00:08:52 → 00:08:56สกุลว่าบังเอิญพอพี่วีพูดพูดคำนี้ออกมา
00:08:56 → 00:09:00เค้าเเอยู่ข้างบ้านพี่ออ้าคุณเป็นเพื่อน
00:09:00 → 00:09:03บ้านกันเป็นเพื่อนบ้านกับคุณปัตตะโชตินาม
00:09:03 → 00:09:06สกุนามสกุลปัตตะโชติใช่มั้ยอ๋อเป็นนาม
00:09:06 → 00:09:10สกุลโอขออภัยนะดีโหโชคดีมากเลยที่มีพี่
00:09:10 → 00:09:11อ้อยอยู่ในร่วม
00:09:11 → 00:09:15ยุคอ๋อแต่เราไม่เคยรู้รายละเอียดพวกนี้
00:09:15 → 00:09:19ค่ะอ๋อเคนามสกุลปชรู้ว่าเคนามสกุลนี้ค่ะ
00:09:19 → 00:09:21เอเค้าเป็นคนคิดแล้วเคก็เรียอ๋อนามสกุล
00:09:21 → 00:09:23เค้าเนี่ยมาเป็นชื่อเรียกระบบการเรียน
00:09:23 → 00:09:28อักษรแบบใหม่ที่ชื่อว่าปัตโตซึ่งผมอ่ะเคย
00:09:28 → 00:09:32ไปเรียนระบบปาโชแล้วบริษัทที่ผลิตเครื่อง
00:09:32 → 00:09:36พิมพ์ดีดนะพี่อ้อยอืเค้าก็บอกว่าวิธีนี้
00:09:37 → 00:09:39ดีเขาก็เลยผลิตเครื่องพิมพ์ดีดดิตพิมพ์
00:09:39 → 00:09:44ดีดระบบปาโชขึ้นมาแล้วก็เปิดคลาสสอนเลยอื
00:09:44 → 00:09:46ผมก็ไปเรียนเลยแล้วเพราะว่ามันเร็วจริงนะ
00:09:46 → 00:09:49พี่ห้อยออืมันทำให้เราพิมพ์เร็วพิมพ์เร็ว
00:09:49 → 00:09:52มากเลยนะผมก็ไปเรียนพอเรียนจบมาปึ๊บเราก็
00:09:52 → 00:09:55ซื้อเครื่องพิมีปัตโตมาใช้นะอืแต่ปัญหา
00:09:55 → 00:09:59คือหลังจากนั้นเนี่ยพี่อ้อยอือไม่มีมีใคร
00:09:59 → 00:10:02ใช้เลยถึงถึงตัวเองยังไม่ค่อยรู้จักเลย
00:10:02 → 00:10:05แล้วถึงวันนี้ก็ไม่มีแล้วไม่มีแล้วไม่มี
00:10:05 → 00:10:07ใครพูดถึงเครื่องพิมพ์ดีดที่เรียนเรียง
00:10:08 → 00:10:10ระบบแบบปัตโตไม่มีแล้วเออหาไม่เจอแล้ว
00:10:10 → 00:10:15ด้วยอ้าวในเมื่อเา้าดีกว่าดีกว่าเออไม่
00:10:15 → 00:10:18ได้มาแบบผลิตแบบง่ายๆคิดวิเคราะห์มาอย่าง
00:10:18 → 00:10:21ดีเอแล้วคุณภาพดีกว่าด้วยคุณภาพดีกว่า
00:10:21 → 00:10:24แล้วหายไปเพราะอะไรหายไปหายไปเพราะโอโห
00:10:24 → 00:10:26มันมีนี่ไงพี่อ้อยเนี่ยตัวแปรเยอะมากคือ
00:10:26 → 00:10:29อือันที่ 1
00:10:29 → 00:10:33พอเด็กที่เรียนอันที่ 1 เลยนะหน่วยงาน
00:10:33 → 00:10:37ราชการอ้าสมมุติว่าถ้าถ้าต้องเปลี่ยนสมัย
00:10:37 → 00:10:41ก่อนนะสมัยนี้นี่คอมพิวเตอร์ไม่ต้องแล้ว
00:10:41 → 00:10:43แต่เรากำลังพูดถึงสมัยก่อนที่มีพิมพ์ดีด
00:10:43 → 00:10:46นะฮะอหน่วยงานราชการทั้งประเทศถ้าต้อง
00:10:46 → 00:10:49ซื้อเครื่องพิมพ์ดีดใหม่พี่อ้อยว่ามีงบ
00:10:49 → 00:10:52ประมาณมั้ยโอหถ้าทั้งประเทศก็ไม่น่ามี
00:10:52 → 00:10:55หรอกไม่ไม่มีใช่ค่ะพอหน่วยงานราชการไม่
00:10:55 → 00:10:58สามารถที่จะมีงบประมาณในการเปลี่ยน
00:10:58 → 00:11:00เครื่องพิมพ์ดีดอืนั่นหมายความว่าอะไร
00:11:00 → 00:11:03หมายความว่าเวลาที่รับสมัครคนเข้าทำงาน
00:11:03 → 00:11:06ค่ะถ้าใครที่เรียนปัตตะโชติมาไม่มี
00:11:06 → 00:11:10เครื่องให้ใช้อืเค้าก็ต้องรับมาเรียนไอ้
00:11:10 → 00:11:14แบบเดิมแบบเดิมอืพอหน่วยงานราชการซึ่ง
00:11:14 → 00:11:17เป็นแหล่งแรงงานของคนที่จะมาสมัครงานไม่
00:11:17 → 00:11:19รับคนที่จบ
00:11:19 → 00:11:25ปโชตาสถาบันการศึกษาก็เลยไม่สอนปตโชติ
00:11:25 → 00:11:28โอ้โหพี่อ้อยมันเกี่ยวพันกันไปหมดเลยอ่ะ
00:11:28 → 00:11:32อือือมันทำให้เราต้องรู้ว่าถ้าเรารู้สึก
00:11:32 → 00:11:36ว่าเราดีกว่าเราเจ๋งกว่าอือเราเร็วกว่า
00:11:36 → 00:11:40อือเราคมชัดกว่าอะไรอย่างเงี้ยนะเราอาจจะ
00:11:40 → 00:11:45ไม่ได้เป็นผู้ชนะเสมอไปอืเพราะมันมีตัว
00:11:45 → 00:11:49แปรอื่นเยอะมากค่ะอีกอีกตัวอย่างนึงที่ผม
00:11:49 → 00:11:53อยากจะยกตัวอย่างให้รุ่นหลานๆฟังนะค่ะ
00:11:53 → 00:11:55เพราะว่าเราเป็นมนุษย์ป้ามนุษย์ลุงนี่นะ
00:11:55 → 00:12:00อืสมัยสมัยก่อนตอนตอนนี้ไม่มีแล้วร้าน
00:12:00 → 00:12:04เช่าวิดีโออ๋อถ้าเราจะดูหนังเราก็ต้องไป
00:12:04 → 00:12:08ซื้อม้วนวิดีโอมาใช่มั้ยแล้วเราก็ต้องไป
00:12:08 → 00:12:11เช่าบางคนก็มีซื้อเลยบางคนก็เช่าอะไร
00:12:11 → 00:12:13เงี้ยค่ะแล้ววิดีโอสมัยก่อนเนี่ยพี่อ้อย
00:12:13 → 00:12:16มันจะมีตลับวดีโอที่เราสมัยนี้ไม่มีแล้ว
00:12:16 → 00:12:19นะอยากดูอะไรก็ไปดูใน YouTube นะฮะใอ่า
00:12:19 → 00:12:21YouTube netflix อะไรอย่างเงี้ยไม่ต้อง
00:12:21 → 00:12:24แล้ววีดีโอแต่ม้วนวีดีโอสมัยก่อนเนี่ยเออ
00:12:25 → 00:12:27แต่อันนี้เป็นกรณีที่ดีมากม้วนวีดีโอสมัย
00:12:27 → 00:12:29ก่อนมี 2 ระบบ
00:12:29 → 00:12:33ระบบยูมิกับระบบ vhs ้อไม่รู้เลยข้อ
00:12:33 → 00:12:37สังเกตก็คือตลับใหญ่กับตลับเล็กออเคยเห็น
00:12:37 → 00:12:40ตลับใหญ่บางอันเครื่องเล่นเตลับใหญ่เคย
00:12:40 → 00:12:43เห็นเครื่องตลับใหญ่บางอันก็ใช้ตลับเล็ก
00:12:43 → 00:12:47ออตลับใหญ่คุณภาพดีกว่าออคมชัดกว่าออแต่
00:12:47 → 00:12:52ว่าทำการตลาดผิดอืทำการตลาดผิดตายเลยอ๋อ
00:12:52 → 00:12:55เหรอคะม้วเล็กซึ่งคมชัดน้อยกว่าอือแต่ทำ
00:12:55 → 00:12:59ตลาดดีกว่าอือยู่มาจนอยู่อยู่นานกว่าดี
00:12:59 → 00:13:01กว่าอื
00:13:01 → 00:13:04แต่แต่อะไรรู้มั้ยอืถึงแม้จะอยู่นานกว่า
00:13:04 → 00:13:07ตอนนี้ก็ไม่เหลือแล้วเหมือนกันเอ้อนั่นสิ
00:13:07 → 00:13:12คะเห็นมะอืเคยเป็นผู้ชนะในตลาดในยุคนึง
00:13:12 → 00:13:16ตอนนี้ก็กลายเป็นผู้แพ้ะใช่หมายความว่า
00:13:16 → 00:13:19อะไรหมายความว่าในโลกปัจจุบันเนี้ยในโลก
00:13:19 → 00:13:23ไม่ว่าจะเป็นในโลกในเรื่องของการทำธุรกิจ
00:13:23 → 00:13:27ไม่ว่าจะเป็นเรื่องกีฬาอือฮึไม่ว่าจะทุก
00:13:27 → 00:13:30เรื่องเลยนะค่ะการที่เราจะเป็นผู้ชนะหรือ
00:13:30 → 00:13:33เป็นผู้แพ้เนี่ยมันไม่ใช่อยู่ที่ว่าเรา
00:13:34 → 00:13:37เก่งกว่าดีกว่าอืแล้วเราจะเป็นผู้ชนะเสมอ
00:13:37 → 00:13:44ปัจจัยมากมายเลยอือือนึนึกถึงน้ำดำน้ำดำ
00:13:44 → 00:13:48เออน้ำดำก็เหมือนกันเลยใช่มก็คือใช่เาย
00:13:48 → 00:13:53เทส 2 ยี่ห้อดังสุดอ่ะเออๆๆแล้วปรากฏว่า
00:13:53 → 00:13:57ยี่ห้อสีฟ้าเค้าเค้าได้รับการคัดเลือกจาก
00:13:57 → 00:14:01ายเทสเออว่ารสชาติดีกว่าอ่าอะไรอย่าเงี้ย
00:14:01 → 00:14:04คนชอบมากกว่าดีกกว่าแต่เขาแพ้ทางการตลาด
00:14:04 → 00:14:07ทั่วโลกทั่วโลกเออๆใช่มั้ยก็ไม่ได้่เป็น
00:14:07 → 00:14:09เบอร์ 1 อะไรอย่างเงี้ยเพราะฉะนั้นแล้ว
00:14:09 → 00:14:13เรื่อง br เสเก็รู้ว่าผมเคยจริงๆมนุษย์
00:14:13 → 00:14:16เราเนี่ยมันเป็นเรื่องมันไปอยู่กับความ
00:14:16 → 00:14:19อารมณ์ความรู้สึกความชอบอะไรเยอะมากอืใช่
00:14:19 → 00:14:22มีอยู่ช่วงนึงครับลูกสาวผมเชอบชอบกินใน
00:14:22 → 00:14:27เนี่ยไอ้โกโก้อ่ะที่เป็นแก้วๆอ่ะที่ร้าน
00:14:27 → 00:14:31ดังร้านนึงออแก้วเราเป็นรอยอ่ะครับอืทุก
00:14:31 → 00:14:33ครั้งเวลาที่เขจะไปเรียนเต้องไปซื้อไ
00:14:33 → 00:14:36เนี่ยมีวันก็บอกปะป๋าซื้อมาให้นู่ด้วยผม
00:14:36 → 00:14:40อ่าจัดให้ผมก็ไปซื้อให้เค้าก็ก็เรียบร้อย
00:14:40 → 00:14:42กินเสร็จเรียบร้อยผ่านไปเรียบร้อยแล้วะ
00:14:42 → 00:14:45ค่ะผมถามว่าวันนี้อร่อยโอโหอร่อยมาก
00:14:45 → 00:14:47เหมือนเดิมเลยผมบอกวันนี้ไม่ใช่เจ้านั้น
00:14:47 → 00:14:53หรอกเอผมไปแวะซื้อของลุงลุงรถเข็นน่ะอ้า
00:14:53 → 00:14:57ที่อยู่ปากซอยอ่ะทำไมคุณพ่อทำแบบนี้คะฮือ
00:14:57 → 00:15:01ต้องต้องสอนนะอืก็คือ 20 บาทก็รสชาติ
00:15:02 → 00:15:04อร่อยเหมือนกันเลยแล้วแล้วผมอ่ะเตรียมการ
00:15:04 → 00:15:06อันนี้ไว้ก่อนแล้วผมก็เลยเก็บแก้วอันเก่า
00:15:06 → 00:15:10ไว้อ๋อมิน่ากำลังสงสัยว่าทำไมลูกไม่รู้
00:15:10 → 00:15:13เออใช้แก้วยี่ห้อนั้นคือเวลาที่ไปซื้อของ
00:15:13 → 00:15:18ลุงอ่ะค่ะก็คือของลุงเนี่ยเขาใส่ถุงใแล้ว
00:15:18 → 00:15:21เราก็ไปซื้อของลุง 20 บาทอแต่ว่าเรา
00:15:21 → 00:15:23เตรียมการไว้ก่อนเราก็เก็บแก้วของไอ้ร้าน
00:15:23 → 00:15:28รกว่าบาทไว้อสุดยอดออแล้วเราก็มาเทใส่อื
00:15:28 → 00:15:31แล้วเราค่อยเอาไปให้เค้าค่ะแล้วลูกว่าไง
00:15:31 → 00:15:34คะพอรู้ความจริงไม่ไม่รู้ตัวเลยแต่พอรู้
00:15:34 → 00:15:39ความจริงหลังจากนั้นเปลี่ยนเลยอืเออพเห็น
00:15:39 → 00:15:41มั้ยว่าจริงๆแล้วเนี่ยอือฮึของลุงอ่ะ
00:15:41 → 00:15:45อร่อยไม่ได้ด้อยไม่ได้ด้อยกว่าเลยเออแต่
00:15:45 → 00:15:48กลายเป็นผู้ไพยแพ้ในในหน้าในต่อหน้าลูก
00:15:48 → 00:15:53ค้าใช่ๆลูกค้าไม่เลือกใช่อย่างเงี้ยเพราะ
00:15:53 → 00:15:57ฉะนั้นเนี่ยโหผมไม่แน่ใจว่าคุณผู้ฟังเคย
00:15:57 → 00:15:59เจออะไรบางอย่างในสถานการณ์บางอย่างใน
00:15:59 → 00:16:02ชีวิตมั้ยคือที่ผมนึกถึงตอนนี้เลยนะพี่
00:16:02 → 00:16:05อ้อยเพราะว่าผมเจอเพื่อนคนนึงเขาบ่นออ
00:16:05 → 00:16:07เค้าเป็นคนที่ทำงานในวิชาชีพวิชาชีพหนึง
00:16:07 → 00:16:11ค่ะแล้วเขาเห็นคนที่ทำในวิชาชีพเดียวกับ
00:16:11 → 00:16:15เขาอืแต่ว่าเารู้ว่าคนเนี้ยฝีมือสู้เ้า
00:16:15 → 00:16:18ไม่ได้อืแต่
00:16:18 → 00:16:24ทำไมเค้าถึงมีงานเยอะกว่าอืเออทำไมลูกค้า
00:16:24 → 00:16:28ถึงใช้บริการเ้ามากกว่าอืเนี่ยผมก็เลย
00:16:28 → 00:16:31ต้องไปเล่าเรื่องนี้ให้เค้าฟังแล้วผมไป
00:16:31 → 00:16:34ชวนเคิดว่าอนอก
00:16:35 → 00:16:39เหนือการที่ลูกค้าเนี่ยใช้เรามากน้อยกว่า
00:16:39 → 00:16:42เค้าเนี่ยอือนอกเหนือจากฝีมือแล้วมันมี
00:16:42 → 00:16:45ตัวแปรอย่างอื่นอะไรอีกอ๋อต้องดูที่ตัว
00:16:45 → 00:16:49แปรอื่นผมต้องไปชวนเค้าคุยนะพี่ออ้าถึงจะ
00:16:49 → 00:16:52พบความจริงว่าอะไรรู้มั้ยค่ะ
00:16:52 → 00:16:56ว่าคนๆนั้นเนี่ยที่เขารู้จักเนี่ยที่เก่ง
00:16:56 → 00:16:59สู้เค้าไม่ได้ในวิชาชีพนี้อ่ะค่ะค่ะแต่
00:16:59 → 00:17:04ว่าเค้าเป็นคนที่มีความเข้าอกเข้าใจลูก
00:17:04 → 00:17:08ค้ามากกว่าตัวเองอือืตัวเองเก่งกว่าก็
00:17:08 → 00:17:12จริงค่ะแต่เวลาที่ไปเจรจาต่อรองเวลาที่
00:17:12 → 00:17:18พูดกับลูกค้าก็ถือว่าตัวเองเก่งไงอือเวลา
00:17:18 → 00:17:21พูดก็เลยไม่รักษาใจเชื่อมั่นอะไรอย่าเงี้
00:17:21 → 00:17:24อืมีความเชื่อมั่นก็เลยเวลาพูดก็ไม่รักษา
00:17:24 → 00:17:28น้ำใจลูกค้าอือาจจะฟังลูกค้าน้อยด้วยอ่า
00:17:28 → 00:17:32เชื่อมั่นในตัวเองว่าเก่งอว่าถูกใชเออ
00:17:32 → 00:17:34แสดงว่าพอพอพี่ย้อยพูดคำว่าเชื่อมั่นใน
00:17:34 → 00:17:37ตัวเองปุ๊บทำให้ผมเห็นอะไรบางอย่างอืค่ะ
00:17:38 → 00:17:43ว่าการที่เราเราเก่งกว่าเนี่ยอืแล้วเรา
00:17:43 → 00:17:46ยังไงเราก็ชนะน่ะก็คือความเชื่อมั่นนี่
00:17:46 → 00:17:50แหละมันจะทำให้เรากลายเป็นผู้พ่ายแพ้ในใน
00:17:50 → 00:17:54สนามจริงอ่ะโหพี่วีพูดถึงสนามจริงนึกถึง
00:17:54 → 00:17:58ภาพในโซเชียลเลยเออเพิ่งเห็นเออๆคืออะไรฮ
00:17:58 → 00:18:03เป็นถนน 2 เลนฮะที่เหมือนต่างจังหวัดอื
00:18:03 → 00:18:08เอ่อในที่ภาพที่ถนนนั้นข้างๆก็จะมีเค้า
00:18:08 → 00:18:12เรียกอะไรอ่ะข้างทางที่เป็นดินอือ่ะถนน
00:18:12 → 00:18:16ที่เป็น 2 เลนเนี่ยเลนส์นึงเนี่ยเป็นตุ๊ก
00:18:16 → 00:18:21ๆฮะอีกเลนส์นึงที่จะเป็นทางสวนเนี่ยแต่
00:18:21 → 00:18:26เป็นกลายเป็นรถบัสที่มามาทางเดียวกับตุ๊ก
00:18:26 → 00:18:31ๆออแล้วสิ่งที่ที่เห็นต่อมาก็คือคนที่มา
00:18:31 → 00:18:35ถูกทางอ่ะที่ควรจะต้องไปเลนเลนตรงตรงนั้น
00:18:35 → 00:18:40น่ะคือมอเตอร์ไซค์เออมอเตอร์ไซค์นี่รีบ
00:18:40 → 00:18:44ทิดซ้ายแบบลงข้างทางไปเลยเออๆเพราะว่าถ้า
00:18:44 → 00:18:48คุณคิดว่าคุณถูกคุณมาถูกเลนคุณก็จะถูกรถ
00:18:48 → 00:18:52บัสมันบี้ตายตรงนั้นบี้อเอ่าเพราะฉะนั้น
00:18:52 → 00:18:56บางทีเราก็ต้องยอมเอออ่าเพราะว่าไม่ใช่
00:18:56 → 00:18:59ว่าเราถูกแล้วเราก็ต้องเชื่อมั่นเออฉัน
00:18:59 → 00:19:03ถูกฉันมาถูกทางก็เสียบรถบัสไปเลยเงี้ยใช่
00:19:04 → 00:19:07อืเพราะฉะนั้นเนี่ยโอ้โหกลายเป็นว่าตอน
00:19:07 → 00:19:10นี้นะพี่อ้อยคุณผู้ฟังครับเราพูดถึง
00:19:10 → 00:19:13เรื่องว่าชื่อตอนเราก็คือว่าเราอาจจะต้อง
00:19:13 → 00:19:16เป็นผู้แพ้ทั้งๆที่เราชนะเนี่ยค่ะมันทำ
00:19:16 → 00:19:19ให้เราเข้าใจว่าในชีวิตจริงอ่ะอือไอ้ความ
00:19:19 → 00:19:23ที่เรามั่นใจว่าเราชนะแน่นอนเราเก่งเราดี
00:19:23 → 00:19:27เราเจ๋งเนี่ยเราถูกอือันสิ่งที่มากับเค้า
00:19:27 → 00:19:30เรียกว่าอะไรนะสิ่งตามมากับสิ่งนี้เลยก็
00:19:30 → 00:19:35คือความเชื่อมั่นใช่แล้วไอ้ความเชื่อมั่น
00:19:35 → 00:19:39จนมากเกินไปอ่ะค่ะนั่นแหละจะเป็นสาเหตุ
00:19:39 → 00:19:42หลักที่ทำให้เรากลายเป็นผู้แพ้ทั้งๆที่
00:19:42 → 00:19:44เราน่าจะเป็นผู้
00:19:44 → 00:19:48ชนะโหชัดมากโอ้โหแล้วก็พอพี่ย่อพูดถึงนี่
00:19:48 → 00:19:52ปุ๊บผมก็เลยนึกถึงอีกอันนึงคือผมเคยดู
00:19:52 → 00:19:55คลิปเรื่องการแข่งขันกีฬานะพี่อ้อยค่ะคน
00:19:55 → 00:19:59ที่มีความแข่งล่าสุดนี่เลยเนี่ยเป็นนัก
00:19:59 → 00:20:02กีฬาสเก็ตนะครับอือฮึวิ่งเข้ามาเนี่ยนำมา
00:20:03 → 00:20:07เลยอ่ะอืนำมานำมาจนกระทั่งแบบว่าชนะแน่
00:20:07 → 00:20:09นอนอยู่แล้วเพราะกำลังวินาทีที่กำลังจะ
00:20:09 → 00:20:13เข้าเข้าเส้นชัยอ่ะค่ะก็
00:20:13 → 00:20:17เลยยืนหมายถึงว่ายืดตัวตรงอ่ะแล้วก็ชูมือ
00:20:17 → 00:20:19ว่าเป็นผู้ชนะอ่ะอนั่นทำให้ความเร็วมันลด
00:20:20 → 00:20:23ลงไปนิดนึงออแล้วคนที่เข้ามาที่ 2 อ่ะเลย
00:20:23 → 00:20:27ตามมาที่ 2 นะค่ะแต่พอคนนี้ลดความเร็วลง
00:20:27 → 00:20:30นิดนึงปึ๊บคนมาที่ 2 เนี่ยก็ยืดขาตัวเอง
00:20:30 → 00:20:33ไปก่อนโอโอห
00:20:33 → 00:20:39อหยืดยืดขาตัวเองไปก่อนเนี่ยแล้วล้อของ
00:20:39 → 00:20:43สเก็ตน่ะมันก็เลยอยู่ข้างหน้าหมายถึงว่า
00:20:43 → 00:20:47นิดนิดเดียวแบบอพอต้องมาจับเวลาแล้วคือ
00:20:47 → 00:20:51ปกติเนี่ยเบอกว่าบางทีนะพี่อ้อยคนที่แพ้
00:20:51 → 00:20:57วิ่งเยววิ่งเข้าช้ากว่าคนที่ชนะเนี่ย
00:20:57 → 00:21:020.01 วินาทีไม่ใช่ 1 วินาทีนะอค่ะๆ 0.01
00:21:02 → 00:21:04วินาทีเสี้ยวของวินาทีเสี้ยวของวินาทีอีก
00:21:04 → 00:21:08ใช่มั้อแต่กรณีนี้เนี่ยอือเวลาก็เท่ากัน
00:21:08 → 00:21:13อีกอืต้องตัดสินด้วยภาพถ่ายอืเ้าต้องมี
00:21:13 → 00:21:17กล้องแล้วถึงมาดูอค่ะเห็นล้อยื่นมายื่น
00:21:17 → 00:21:21เข้ามาติดนึงติดนึงโยแล้ววินาทีเข้าเ้น
00:21:21 → 00:21:25ชัยคนนั้นมาชนะแล้วไงค่ะเฮ้ชูมือแล้วอ่ะ
00:21:25 → 00:21:29กดแพ้พอปั๊พอผลขึ้นปึ๊บพร้อมภาพ
00:21:29 → 00:21:33โอ้โหเนี่ยก็คือความที่แพ้ทั้งๆที่เป็น
00:21:33 → 00:21:35ผู้ชนะเนี่ยก็เพราะอะไรเพราะว่าอเชื่อ
00:21:35 → 00:21:39มั่นเกินไปเชื่อมั่นเกินไปอืแล้วก็ไอ้
00:21:39 → 00:21:41ความเชื่อมั่นเกินไปเนี่ยในแง่ของที่ผมยก
00:21:41 → 00:21:44ตัวอย่างของกรณีที่ผมเอามาเล่าเนี่ยอือ
00:21:44 → 00:21:47เพราะสาเหตุก็คือเพื่อนเนี่ยความที่เชื่อ
00:21:47 → 00:21:50มั่นตัวเชื่อมั่นเกินไปเนี่ยสิ่งที่ตามมา
00:21:50 → 00:21:53จากความเชื่อมั่นเกินไปคืออะไรอีกก็คือ
00:21:53 → 00:21:57การที่เอาตัวเองเป็นที่ตั้งอ่ะอ้าพี่อ้อย
00:21:57 → 00:22:00เห็นมั้ยก็ก็คือเอาตัวเองเป็นที่ตั้งค่ะ
00:22:00 → 00:22:04แล้วกลายเป็นว่าทำให้เราอ่ะไม่ดูสภาพแวด
00:22:04 → 00:22:07ล้อมแล้วไม่ฟังคนอื่นเลยใช่แล้วสิ่งนี้
00:22:07 → 00:22:10แหละจะทำให้เราเข้าสู่สภาวะของการเป็นผู้
00:22:10 → 00:22:15แพ้อ้าหรือกลายเป็นกลายเป็นมวยรองนะอกลาย
00:22:15 → 00:22:18เป็นแบบเงี้ยทั้งๆที่เราเฮ้ยเป็นไปได้ยัง
00:22:18 → 00:22:22ไงเนี่ยอแล้วประโยชน์ของมันก็คือพอเพื่อน
00:22:22 → 00:22:25คนเนี้ยพี่อ้อยค่ะพอเราถามคำถามปุ๊บแล้วเ
00:22:25 → 00:22:28คิดด้วยตัวเองปุ๊บเนี่ยมันทำให้เครู้รู้
00:22:28 → 00:22:33เลยว่าเค้าจะต้องปรับปรุงอะไรค่ะอือเขาจะ
00:22:33 → 00:22:36ต้องอย่าไปมั่นใจเกินไปหรืออย่าไปเอาความ
00:22:36 → 00:22:39รู้สึกที่ว่าเราเก่งเราเนี่ยแล้วไปดูถูก
00:22:39 → 00:22:42คนอื่นออืออันนั้นเป็นอันนึงที่เขาได้
00:22:42 → 00:22:44เรียนรู้นะแล้วอีกอันนึงที่เขาบอกเลยว่า
00:22:44 → 00:22:47เออมันทำให้เขารู้เลยว่าในความเป็นจริง
00:22:47 → 00:22:52แล้วเนี่ยไม่ใช่ว่าความเก่งหรือทักษะหรือ
00:22:52 → 00:22:55คววามสามารถอย่างเดียวมันยังมีองค์ประกอบ
00:22:55 → 00:22:57อื่นที่เป็นตัวสำคัญที่ทำให้เราสำเร็จใน
00:22:57 → 00:22:58ชีวิตด้วยหรือ
00:22:58 → 00:23:04เรับด้วอืคนมักลืมตรงนี้ค่ะพี่วีอืๆก็คือ
00:23:04 → 00:23:05เรื่องความ
00:23:05 → 00:23:09สัมพันธ์แล้วไพี่อ้อยมองว่าในในครอบครัว
00:23:09 → 00:23:13ก็เยอะอ่าในที่ทำงานต่างๆเพื่อนร่วมงานก็
00:23:13 → 00:23:16เยอะเออก็คือว่าเราอ่ะลืมมองเรื่องความ
00:23:16 → 00:23:20สัมพันธ์ฮะที่กับคนเหล่านั้นน่ะที่สำคัญ
00:23:20 → 00:23:24มากอืมากซะยิ่งกว่าเรื่องอื่นอ่าแต่ว่า
00:23:24 → 00:23:28เราคิดว่าฉันถูกอ่าอ่าฉันเก่งฉันเข้าใจ
00:23:28 → 00:23:31เรื่องนี้อืเพราะฉะนั้นเ่ะฉันก็ต้องเถียง
00:23:31 → 00:23:35ชนะเออๆเพราะว่าก็เถอะเข้าใจผิดอ่ะอื
00:23:35 → 00:23:38เนี่ยแหละแต่ว่าคุณสูญเสียความสัมพันธ์ไป
00:23:38 → 00:23:42วันละเล็กละน้อยนะเออๆแล้วพอมันร้าวใหญ่ๆ
00:23:42 → 00:23:46อ่ะฮะเออแล้วจะมาแก้อ่ะโอคนที่ทุกข์ก็คือ
00:23:46 → 00:23:49คุณนั่นแหละก็ไม่ทันแล้วใช่ใช่เพราะ
00:23:49 → 00:23:51ฉะนั้นคุณผู้ฟังครับตอนตอนนี้เป็นตอนที่
00:23:51 → 00:23:54เป็น Ep ที่เราพูดถึงเรื่องของการเป็นผู้
00:23:54 → 00:23:58แพ้ทั้งๆที่เราชนะเนี่ยนะแล้วมันก็เชื่อม
00:23:58 → 00:24:00โยงมาสู่เรื่องของชีวิตเรานะหลายครั้งเรา
00:24:00 → 00:24:03ก็เป็นอย่างนั้นแหละเพราะว่าความเชื่อ
00:24:03 → 00:24:06มั่นนี่แหละทำให้เรามองไม่เห็นอะไรบาง
00:24:06 → 00:24:09สิ่งบางอย่างที่รอบตัวนะใช่ถ้าเราสังเกต
00:24:09 → 00:24:11เหล่านี้เนี่ยผมคิดว่าโอกาสที่เราจะมี
00:24:11 → 00:24:14ความทุกข์กับเฮ้ยทำไมต้องเป็นเห้านี่นะ
00:24:14 → 00:24:17อือก็จะไม่เกิดขึ้นนะฮะแล้วก็เราก็จะทำ
00:24:17 → 00:24:21ให้เรามีความสุขมากขึ้นในในสมสมรภูมิที่
00:24:21 → 00:24:23เราอยู่นะครับไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรแพ้
00:24:23 → 00:24:26ซะบ้างไม่เห็นจะเป็นไรเออใช่แล้วก็สังเกต
00:24:27 → 00:24:29นะครับค่ะงั้นรายการสันติกรความสุขในวัน
00:24:29 → 00:24:31นี้นะครับคุณผู้ฟังครับต้องขอบคุณคุณผู้
00:24:31 → 00:24:34ฟังทุกท่านนะครับที่ติดตามอย่างสม่ำเสมอ
00:24:34 → 00:24:37แล้วก็มีหลายท่านที่ส่งกำลังใจมาช่วงหลัง
00:24:37 → 00:24:40นี้เริ่มมีบางช่องทางนะครับพี่อ้อยที่มี
00:24:40 → 00:24:42การสื่อสารกับเราบ้างในบางครั้งด้วยการ
00:24:42 → 00:24:46ส่งข้อความต้องขอบคุณมากนะครับแล้วก็วัน
00:24:46 → 00:24:49นี้ผมวีรพงษ์ทวีศักดิ์นะครับพี่วีและพี่
00:24:49 → 00:24:54อ้อยต้องลาไปก่อนครับสวัสดีครับสวัสดี
00:24:54 → 00:24:58ค่ะติดตามรายการทางเว็บไซต์และแิเของ thi
00:24:58 → 00:25:01PBS podcast spotify soundcloud
00:25:02 → 00:25:04Google podcast Apple podcast และ
00:25:04 → 00:25:07YouTube Channel Thai PBS podcast
00:25:07 → 00:25:10Thai PBS podcast View the world
00:25:11 → 00:25:13via The
00:25:13 → 00:25:22[เพลง]
00:25:22 → 00:25:25Voice