00:00:00 → 00:00:03This Is Thai PBS podcast View the
00:00:03 → 00:00:05world vi The
00:00:05 → 00:00:08Voice สวัสดีครับผมวีรพงษ์ทวีศักดิ์
00:00:08 → 00:00:12ดิฉันสุธิราพรปรีเปรมและนี่คือศัลยกรรม
00:00:12 → 00:00:15ความสุขรายการที่ฟังแล้วทำให้คุณมีความ
00:00:15 → 00:00:20สุขมากขึ้นมีความทุกข์น้อยลงคุณผู้ฟัง
00:00:20 → 00:00:23ครับพี่อ้อยครับค่ะ EP นี้ก็ยังเป็นอีก EP
00:00:23 → 00:00:26นึงพิเศษนะฮะที่เราไม่ได้มากัน 2 คนเรามา
00:00:26 → 00:00:31กับน้องยะยะนะครับค่ะน้องยะเดี๋ยนะกิติยา
00:00:31 → 00:00:34นามสกุลอะไรนะอีกทีนึงโมริมา่าค่ะโมริ
00:00:34 → 00:00:37มา่าใช่มั้ยฮะอ่าคุณผู้ฟังครับน้องยะก็
00:00:37 → 00:00:39ยังอยู่กับเรานะครับเราก็จะได้คุยกันใน
00:00:39 → 00:00:45แบบ 3 3 วัยมั้เนี่ย 2 วัย 2 วัยฮึผมก็
00:00:45 → 00:00:48ไม่เท่าพี่ป้อยอเพราะ
00:00:48 → 00:00:53ว่านะโอเพราะว่าพี่วีไม่มีเจนเออเจว 3
00:00:53 → 00:00:57วัย 3 ไว้ก็เราจะได้เห็นมุมมองจากในหลาย
00:00:57 → 00:01:00เรื่องแต่วันนี้ผมมีคำถามแล้วพี่อ้อยค่ะ
00:01:00 → 00:01:02ผมเคยเจอสถานการณ์นึงเวลาที่ผมไปทำ
00:01:02 → 00:01:06กิจกรรมผมเป็นวิทยากรในเรืองจำอือมา 20
00:01:06 → 00:01:09กว่าปีเนี่ยก็ทำมาด้วยความเนี่ยด้วยความ
00:01:09 → 00:01:11ปรารถนาดีอะไรเงี้ยแต่อยู่มาวันนึงมันก็
00:01:11 → 00:01:15มีความมีความรู้สึกอะไรบางอย่างกับสิ่ง
00:01:15 → 00:01:17ที่เราทำค่ะมันเกิดความสงสัยพี่อ้อยเคย
00:01:17 → 00:01:20รู้สึกสงสัยกับสิ่งที่ที่ตัวเองทำมั้ยเคย
00:01:20 → 00:01:23ค่ะเหรอแล้วแล้วน้องยักษเคยมั้ยเคยเหมือน
00:01:23 → 00:01:26กันค่ะใช่มั้ยอย่างเงี้ยอยู่ๆมาวันนึงเรา
00:01:26 → 00:01:29ก็ทำสิ่งนั้นมาเรื่อยๆผมก็ทำบรรยายใน
00:01:29 → 00:01:32เรือนจำมา 20 กว่าปีอยู่ๆมีอยู่วันนึง
00:01:32 → 00:01:35ตื่นเช้ามาก็ถามตัวเองบอกว่าเอ๊ะสิ่งที่
00:01:35 → 00:01:38เราทำนมันมีประโยชน์จริงเปล่าวะเนี่ยนะ
00:01:38 → 00:01:42เกิดสงสัยแล้วก็ถามตัวเองว่านี่เราจะไป
00:01:42 → 00:01:44ต่อหรือพอแค่
00:01:44 → 00:01:48[เพลง]
00:01:48 → 00:01:52นี้นี่น้องยักษ์เคยได้ยินคำนี้มั้ยจะไป
00:01:52 → 00:01:55ต่อหรือพอแค่นี้เคยค่ะเคยได้ยินค่ะเคยได้
00:01:55 → 00:02:00ยินคำนี้ปุ๊บรู้สึกยังไงนึกถึงอะไรนึกถึง
00:02:00 → 00:02:02จริงๆนึกถึงประสบการณ์ที่เคยเคยเจอนะคะ
00:02:02 → 00:02:05เราเคยถามตัวเองเหมือนกันอ้าเหรอใช่ค่ะ
00:02:05 → 00:02:09แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกับสิ่งนั้นะจริงๆ
00:02:09 → 00:02:12แล้วตอนแรกเราท้อนะคะเราถึงถามตัวเองว่า
00:02:12 → 00:02:16เอ๊ะเราจะไปต่อหรือเราจะพอแค่นี้อือๆค่ะ
00:02:16 → 00:02:21แต่พอเรามานั่งคิดดีๆอืๆเราก็คิดว่า
00:02:21 → 00:02:24เรื่องเนี้ยมีประโยชน์กับเรามั้ยอืหรือมี
00:02:24 → 00:02:29เป็นเป็นเป็นประโยชน์กับใครมั้ยอ่าค่ะเรา
00:02:29 → 00:02:33ก็เลยลองแบบเอาวะเอาอีกสักทีนึงลองไปต่อ
00:02:33 → 00:02:38ดูก่อนออค่ะไปให้สุดก่อนนี่ถ้าสุดแล้วมัน
00:02:39 → 00:02:42ยังเกิดคำถามนี้อยู่ก็คงเลือกที่จะพอค่ะ
00:02:42 → 00:02:44ออนี่ไงเห็นมั้ยแล้วพี่อ้อยเหรอครับไปต่อ
00:02:44 → 00:02:47หรือพอแค่นี้เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มั้ย
00:02:47 → 00:02:49เคยค่ะยังเห็นภาพตัวเองอยู่เลยค่ะจริง
00:02:49 → 00:02:52ชาติขนาดนั้นเลยเหรอใช่ค่ะคำถามแรงมากเออ
00:02:52 → 00:02:56เกิดอะไรขึ้นคือตอนที่หนี้สินท่วมตัวตอน
00:02:56 → 00:02:59นั้นอือแล้วก็ลูกเต้าก็ไม่ได้เลี้ยงก็
00:02:59 → 00:03:02ต้องต้องไปขายของอือๆเอ่อแล้วก็ไป
00:03:02 → 00:03:05เซอร์วิสลูกค้าอือๆแล้วก็สมัยก่อน Google
00:03:06 → 00:03:10Map ก็ไม่มีเนาะอือๆแล้วก็ไปโไกลมากเลย
00:03:10 → 00:03:14ค่ะอือแบบเถนนก็ไม่รู้จักมืดก็มืดอะไร
00:03:14 → 00:03:19อย่างเงี้ยกลัวก็กลัวแล้วก็ดึกแล้วตอนที่
00:03:19 → 00:03:21ถามตัวเองอ่ะขับรถอยู่บนถนนที่มืดมากเลย
00:03:21 → 00:03:25อือแล้วก็เฮ้ยเอ่อเราไม่ได้หลงนะอือแล้ว
00:03:25 → 00:03:29ก็นี่มันเที่ยงคืนแล้วอ่ะอือเรายังไม่ได้
00:03:29 → 00:03:32กลับถึงบ้านเลยอ่ะอือก็เลยมีคำถามเแหละ
00:03:32 → 00:03:37ว่าฉันทำอะไรอยู่อือฉันมาทำอะไรที่นี่อือ
00:03:37 → 00:03:41จะไปต่อหรือพอแค่นี้อืเออแล้วก็มานั่งคิด
00:03:41 → 00:03:45แบบตอนนั้นไม่มีคำตอบนะคะแต่ต้องต้องไป
00:03:45 → 00:03:48ถึงบ้านก่อนประมาณนั้นออืแต่สุดท้ายก็จบ
00:03:48 → 00:03:53ด้วยการที่ว่าเราเรามาทำเนี่ยเพราะว่าเรา
00:03:53 → 00:03:57ต้องหาเงินใช้หนี้ก้อนโตมากเลยคือถ้าเรา
00:03:57 → 00:04:03ไม่ยอมสละเวลาสลความการพักผ่อนสละทิ้งลูก
00:04:03 → 00:04:06ไปบ้างอะไรอย่างเงี้ยมันกลายเป็นว่าภาระ
00:04:06 → 00:04:09อันหนักอึ้งมันจะไม่ได้แก้ไขเพราะฉะนั้น
00:04:09 → 00:04:14ฉันก็ต้องฝืนแล้วฉันก็ต้องทำต่ออืโอ้โห
00:04:14 → 00:04:17นี่เห็นมยเราเห็น 2 สถานการณ์เลยนะแล้วก็
00:04:17 → 00:04:20ผมเห็นพี่อ้อยเล่านี่ผมเห็นภาพชัดเจนเลย
00:04:21 → 00:04:24แล้วก็เหมือนเป็นมิวสิควดีโอเลยค่ะแล้วก็
00:04:24 → 00:04:27เห็น้องยะเล่าก็ก็เห็นเห็นภาพเหมือนกัน
00:04:27 → 00:04:30แต่ีนี้ผมมีความรู้สึกว่า
00:04:30 → 00:04:33เวลาที่ใครเจอคำถามแบบนี้เนี่ยก็แสดงว่า
00:04:33 → 00:04:36สิ่งที่เขาทำเนี่ยเขาต้องต้องเจออุปสรรค
00:04:36 → 00:04:39แน่ๆเลยใช่ป่ะใช่ๆแล้วส่วนผมเองเนี่ยวัน
00:04:39 → 00:04:42นั้นที่อยู่ๆผมก็ถามผมก็สงสัยขึ้นมาเฉยๆ
00:04:42 → 00:04:45นั่นน่ะก็เพราะว่าเราสงสัยว่าสิ่งที่เรา
00:04:45 → 00:04:47ทำเมื่อกี้น้องยักษ์ก็พูดคำนี้ด้วยว่ามัน
00:04:47 → 00:04:50มีประโยชน์อะไรกับใครมอืใช่ค่ะอันนั้นคือ
00:04:50 → 00:04:53คำถามที่ผมถามตัวเองเลยเอ๊สิ่งที่เราทำ
00:04:53 → 00:04:55นั้นมีประโยชน์เปล่าวะเนี่ยอือมันมี
00:04:55 → 00:04:58ประโยชน์จริงๆใช่มั้ยเนี่ยค่ะเพราะว่าเรา
00:04:58 → 00:05:00สังเกตว่าเราไปบรรยายในเรืองจำเนี่ยเราก็
00:05:00 → 00:05:03หวังจะพัฒนาผู้คนีใช่มั้ยแต่ว่าดูจาก
00:05:04 → 00:05:07สถิติแล้วสิ่งที่เราทำน่าจะเสียเวลาเปล่า
00:05:07 → 00:05:10เพราะว่าทำไมพูดต้องขาเยอะขึ้นเยอะขึ้น
00:05:10 → 00:05:13อือไม่เห็นน้อยลงเลยอะไรอย่าเงี้ยโอเรา
00:05:13 → 00:05:17เราคิดแบบนั้นขึ้นมาแล้วเราก็ก็มีคำถามอื
00:05:17 → 00:05:19แต่สำหรับผมเนี่ยผมมีความรู้สึกว่าถ้า
00:05:19 → 00:05:23เกิดใครสักคนนะทำอะไรบางสิ่งบางอย่างค่ะ
00:05:23 → 00:05:26แล้วมีคำถามแบบนี้เนี่ยก็คือน้องยะพูดคำ
00:05:26 → 00:05:30ว่ามึงท้ออืใช่ทพ้อแล้วแบบมันก็เลยแบบ
00:05:30 → 00:05:33เอ๊ะไม่อยากไปต่ออะไรอย่างเงี้ยนะแล้วก็
00:05:33 → 00:05:36จะมีคนบางคนก็ตั้งคำถามบอกว่าเวลาที่เรา
00:05:36 → 00:05:39เป็นแบบเนี้ยทำยังไงถึงจะให้ใครสักคนมี
00:05:39 → 00:05:42วิธีมั้ยที่ทำให้ใครสักคนนึงเนี่ยอือที่
00:05:42 → 00:05:46ยังคงแบบเฮ้ยสู้ๆอย่างเงี้ที่เห้ามพูดกัน
00:05:46 → 00:05:49เนี่ยเฮ้ยสู้ๆห้ามพูดที่เค้าห้ามพูดกัน
00:05:49 → 00:05:53แต่เราจะพูดเออๆเนี่ยเค้าห้ามพูดแต่คน
00:05:53 → 00:05:55ส่วนใหญ่ก็นึกไม่ออกนะเวลาที่ใครสักคนถึง
00:05:55 → 00:05:59ท้อแล้วเฮ้ยสู้ๆอย่าเงี้ใช่ป่ะกไม่รู้
00:05:59 → 00:06:02เหมือนกันว่าทำไมห้ามก็ไม่รู้นะแต่แล้ว
00:06:02 → 00:06:05ทั้งๆที่ห้ามก็ยังพูดอยู่เพราะนึกอย่าง
00:06:05 → 00:06:08อื่นไม่ออกใช่แล้วผมก็มาถามตัวเองว่าอ้าว
00:06:08 → 00:06:12แล้วยังไงวะเนี่ยอือนะให้งั้นบอกเฮ้ยถ้า
00:06:12 → 00:06:15เกิดมีใครบอกว่าจะไปตอบหือพแค่นี้อบอกสู้
00:06:15 → 00:06:18ๆก็ไม่ได้แล้วจะบอกว่าเออเลิกเหอะอย่าง
00:06:18 → 00:06:23เงี้จะบอกอะไรดีเออแล้วจะบอกอะไรดีเออผม
00:06:23 → 00:06:26ก็เลยมานึกถึงตัวอย่างอันนึงฮน้องยะผม
00:06:26 → 00:06:29กำลังจะหาวิธีว่าจะทำยังไงนะกับสถานการณ์
00:06:29 → 00:06:32ชีวิตแบบเนี้ยคจะไปต่อหรือพอแค่นี้เนี่ย
00:06:32 → 00:06:35ค่ะสมมุติว่าถ้าเกิดเราขับรถไปบนถนนเส้น
00:06:35 → 00:06:40นึงนะอือขับๆอยู่เนี่ยแล้วจู่ๆก็มีอะไรบน
00:06:40 → 00:06:43ถนนก็ไม่รู้แล้วเราก็ไปเหยียบแล้วมันทำ
00:06:43 → 00:06:47ให้รถยางแตกเลยอือย่างเงี้ยไปต่อได้มั้ย
00:06:47 → 00:06:52หนูว่าไปไม่ได้ไปต่อหรือพอแค่นี้ถ้ายาง
00:06:52 → 00:06:55แตกแล้วไม่ไปน่าจะไปไม่ได้ค่ะอาจารย์เออ
00:06:55 → 00:06:58คำคำตอบคือไปไม่ได้ใช่มั้ยพี่อ้อยถ้ายาง
00:06:58 → 00:07:03แตกไปต่อได้มั้ยอาจจะไปได้ถ้ามีอะไรนะที่
00:07:03 → 00:07:06มันเป็นกระป๋องอ่ะที่เอ่อเป็นเค้าเรียก
00:07:06 → 00:07:09ว่าอะไรนะในนั้นมีเหมือนโฟมอ่ะค่ะแล้ว
00:07:09 → 00:07:13แล้วแล้วถ้าสมมุติว่าแตกไม่มากอ่ะเออแล้ว
00:07:13 → 00:07:16แล้วอัดเข้าไปตรงนั้นน่ะมันจะไปเคลือบออ
00:07:16 → 00:07:19แล้วก็แล่นต่อไปได้อ้านี่ไงมีเครื่องมือ
00:07:19 → 00:07:22อ้าเมื่อตะกี้นี่ถามยบอกไปต่อได้มั้ยนยา
00:07:22 → 00:07:24บอกไม่น่าจะได้แต่ถามถามพี่อ้อยพี่อ้อย
00:07:25 → 00:07:27บอกน่าจะไปต่อได้ถ้ามันมีอะไรสักอย่าง
00:07:27 → 00:07:30ช่วยอะไรสักอย่างนึงมาช่วยคราวนี้กลับมา
00:07:30 → 00:07:33ถามรองย้าใหม่สรุปยางแตกไปต่อได้มั้ย
00:07:33 → 00:07:36เนี่ยก็ถ้ามีเครื่องมืออ้าก็น่าจะไปได้
00:07:36 → 00:07:39ค่ะอาจารย์เออเห็นป่ะก็หมายถึงอะไรถ้ายาง
00:07:39 → 00:07:43แตกก็ถ้ายางรถมีล้ออะไหล่ก็เปลี่ยนไปต่อ
00:07:43 → 00:07:46ได้มเออๆล้ออะไหล่เปแต่เมเมื่อตะกี้นี้
00:07:46 → 00:07:49พี่อ้อยพูดถึงล้ออะไหล่ยุคใหม่เไม่มีรถ
00:07:49 → 00:07:52บางรุ่นเไม่มียางอะไหล่แล้วนะอแต่เขาจะมี
00:07:52 → 00:07:55โฟมค่ะออัดเข้าไปคือถ้าแตกแบบไม่ใช่แตก
00:07:55 → 00:07:59เยบยับเยินเป็นชิ้นเป็นจเออไม่ได้ระเบิด
00:07:59 → 00:08:01ถ้าระเบิดนี่จบข่าวเลยแต่ถ้าแบบไปเหยียบ
00:08:01 → 00:08:04ตะปูอะไรอย่างเงี้ยเขาจะมีโฟมฉีดเข้าไป
00:08:04 → 00:08:08แล้วมันก็จะไปอุดแสดงว่าสถานการที่ 1 ขับ
00:08:08 → 00:08:11รถไปยางแตกไปต่อได้มั้ยได้ค่ะถ้ามีตัว
00:08:11 → 00:08:15ช่วยอ้าแสดงว่าอะไรเราจะเจอสถานการณ์บาง
00:08:15 → 00:08:17อย่างแล้วถ้าเกิดเราจะไปต่อหรือพอแค่นี้
00:08:17 → 00:08:22เนี่ยตอนนี้ต้องจำเลยนะเดี๋ยวจะมีสอบด้วย
00:08:22 → 00:08:26นะมีตกด้วยป่ะคะเออไม่ไม่ตกไม่ตกจะซ่อม
00:08:26 → 00:08:29ได้โอเคหมายความว่าอะไรถ้าเกิดว่ามันมี
00:08:29 → 00:08:33อะไรบางอย่างที่มาซ่อมมาแก้ไขอก็ไปต่อได้
00:08:33 → 00:08:36ใช่มั้ยใช่ค่ะอ่ะเราก็เปลี่ยนยางอะไหล่
00:08:36 → 00:08:39เรียบร้อยเราก็ไปต่ออีกค่ะขับรถไปเรื่อยๆ
00:08:39 → 00:08:42อือวิบากกรรมวันนั้นยังไม่หมดขับไปอยู่ดี
00:08:43 → 00:08:47ๆเราก็ไปขับรถตามรถ 10 ล้อคันนึงที่เขาขน
00:08:47 → 00:08:50หินขนอะไรมาเนี่ยแล้วหินมันตกมาแล้วมัน
00:08:50 → 00:08:56กระเด็นใส่รถเราอืกระจกหน้ารถแตกเลยอือไป
00:08:56 → 00:09:00ต่อได้มั้ยทีนี้ถามใครคะพี่วีเออ
00:09:00 → 00:09:04ถามพี่อ้อยก่อนบ้างพี่อ้อยไปต่อได้มั้ย
00:09:04 → 00:09:07ถ้ากระจกกระจกรถเนี่ยมันจะเป็นเค้าเรียก
00:09:07 → 00:09:11ว่าอะไรที่มันจะเป็นชิ้นเล็กๆอ่ะอ่าแล้ว
00:09:11 → 00:09:15มันก็จะร้าวไปทั้งทั้งบานเลยมันก็จะมอง
00:09:15 → 00:09:18ไม่เห็นด้านหน้าเพราะฉะนั้นก็มีความเป็น
00:09:18 → 00:09:21ไปได้ว่าไปไม่ได้ไปไม่ได้ใช่มั้ยมันร้าว
00:09:21 → 00:09:23ปุ๊บมองไม่เห็นเลยมันมองไม่เห็นเพราะมัน
00:09:23 → 00:09:26จะเป็นชิ้นเล็กๆๆๆเป็นตาๆๆาเออๆอ่ะถาม
00:09:26 → 00:09:31น้องยะอย่างงี้ไปต่อได้มั้ยตะกี้คิดไปมาก
00:09:31 → 00:09:33กว่าแม่นิดนึงค่ะพอมันเป็นเล็กๆอย่างงั้น
00:09:33 → 00:09:36น่ะมันก็คือมันแตกแล้วเออแล้วมันก็จะมอง
00:09:36 → 00:09:39ไม่เห็นใช่่มั้ยคะเราก็ถ้าเราอยากไปต่อยา
00:09:39 → 00:09:43ก็คิดว่าหาอะไรมาทุบอออือให้มันเป็นช่อง
00:09:43 → 00:09:46ให้มันเป็นช่องให้มันมองเห็นข้างหน้าแค่
00:09:46 → 00:09:50ทุบแค่ตรงที่เราขับเอๆอือเพื่อให้เราไป
00:09:50 → 00:09:52ต่อได้เพราะว่าไม่งั้นเราจะจอดรถไว้ตรง
00:09:52 → 00:09:57นั้นแล้วจะยังไงต่อไปออแสดงว่าคุณผู้ฟัง
00:09:57 → 00:10:00ครับเริ่มสนุกแล้วครับเพราะว่าแม่ลูกคู่
00:10:00 → 00:10:03นี้ไม่เคยเห็นเหมือนกันต้องบอกก่อนนะว่า
00:10:03 → 00:10:06ไม่ได้เตี๊ยมเลยนะครับเนี่ยค่ะแล้วไม่
00:10:06 → 00:10:08เห็นเหมือนกันเลย
00:10:08 → 00:10:12เนี่ยคำถามแรกลูกบอกไปไม่ได้แม่บอกไปได้
00:10:12 → 00:10:15คำถามต่อมาแม่บอกกระจกแตกนี่ไม่ได้แต่
00:10:15 → 00:10:18น้องยะบอกว่าถ้าทุบกระจกออกก็ไปต่อได้ใช่
00:10:18 → 00:10:22ป่ะใช่ค่ะอ่ะงั้นเราทุบกระจกแล้วเราก็ไป
00:10:22 → 00:10:26ต่อนะฮะไปต่อเสร็จปึ๊บเนี่ยวิบากกรรมยัง
00:10:26 → 00:10:32ไม่หมดโอยังจะไปอีก
00:10:32 → 00:10:36นะคือพอเราขับไปเรื่อยๆแบบว่ายางก็
00:10:36 → 00:10:38เปลี่ยนแล้วกระจกหน้าก็ไม่มีก็มองเห็น
00:10:38 → 00:10:42แล้วทุกกระจกออกไปก็ขับไปอาจจะลมตีหน้า
00:10:42 → 00:10:45อะไรก็แล้วแต่แต่ก็ไปได้เรื่อยๆใช่มั้คพอ
00:10:45 → 00:10:48ไปถึงช่วงหนึงของถนนเนี่ยปรากฏว่าถนนเส้น
00:10:48 → 00:10:52นั้นมันมีสะพานนะฮะอือแล้วสะพานเนี่ยมัน
00:10:53 → 00:10:57โดนน้ำท่วมสะพานขาดเลยทนี่อืเออคือตอนเ
00:10:57 → 00:11:01น้ำกำลังท่วมถนนเส้นนึงแล้วก็น้ำป่าไหล
00:11:01 → 00:11:05แรงมากจนกระทั่งสะพานนี้ขาดเลยอไปต่อได้ม
00:11:05 → 00:11:08ครับเอาอย่างงี้ผมถามพร้อมกันแล้วตอบ
00:11:08 → 00:11:11พร้อมกันเลยไปต่อได้มยขับรถไปปึ๊บน้ำท่วม
00:11:11 → 00:11:14แรงมากสะพานขาดเลยตอบพร้อมกันครับไปต่อ
00:11:15 → 00:11:20ได้มยได้ค่ะเฮ้ยได้หรอลูกยังได้อยู่แม่
00:11:20 → 00:11:23บอกไม่ได้นะได้เออแม่แม่บอกไม่ได้ก็คือ
00:11:23 → 00:11:27สะพานขาดสะพานขาดแล้วน้ำมันท่วมเชี่ยว
00:11:27 → 00:11:31อันตรายไงเออๆถ้าเกิดแล้วน้ำสัต์ลดไปก็
00:11:31 → 00:11:33เออเอ่อเราก็ไม่รู้ว่าไอ้ๆเค้าเรียกว่า
00:11:33 → 00:11:37อะไรสะพานนั้นน่ะอือๆตัวน้ำอ่ะมันมันลึก
00:11:37 → 00:11:40มันอะไรยังไงแล้วก็ความน้ำท่วมมันน่าจะ
00:11:40 → 00:11:43เชี่ยวอเออค่ะแต่น้องย่าตอบว่าไปได้ค่ะ
00:11:43 → 00:11:49ยังไงเออก็รุ่นใหม่ยุคใหม่เราก็เปิด
00:11:49 → 00:11:52Google Map สิเออๆแล้วก็ไปทางเก็จะแนะ
00:11:52 → 00:11:56นำทางที่มันไปได้อเมื่อกี้เมื่อกี้แอบคิด
00:11:56 → 00:11:59ตอนที่แทรกเข้ามาเมื่อกี้เว่าเอหรือว่า
00:11:59 → 00:12:03เราไปทางอื่นเออใชโอเคโอเคความคิดของยา
00:12:03 → 00:12:06คือเราไปทางอื่นโอเตกลงกันได้โอตกลงไปต่อ
00:12:06 → 00:12:09ได้มั้ยเนี่ยได้ได้ใช่มั้ Google Map ก็
00:12:09 → 00:12:12พาไปนู่นนี่นั่นอ้อมหน่อยแต่ไปได้โอเค
00:12:12 → 00:12:16โอเคโอเแล้วปรากฏว่าอ้อมไปอ้อมไปแล้วไอ้
00:12:16 → 00:12:20ถนนเส้นนั้นเนี่ยก็มันก็คือเอฟเฟคเดียว
00:12:20 → 00:12:24กันกับน้ำป่าอ่ามันก็มีพัดจนกระทั่งมันมี
00:12:24 → 00:12:28ดินถล่มลงมาปิดถนนเส้นที่อ้อมไปคราวนี้ไป
00:12:28 → 00:12:32ต่อได้มั้ยถ้าอยู่ในสถานการณ์นั้นจริงๆนะ
00:12:32 → 00:12:36คะอาจารย์อยอมรับเลยว่าเราท้อนะเราจะคิด
00:12:36 → 00:12:39เลยว่าเราจะไปต่อหรือเราจะพอแค่นี้อเพราะ
00:12:39 → 00:12:41ว่า Google เนี่ยมันก็มีความสามารถในการ
00:12:41 → 00:12:46ที่จะหาทางอีกอออือถ้าเราจำเป็นต้องไปอ้า
00:12:46 → 00:12:50เราก็จะอ่ะ Google เอาอีกทีทางนี้ไปไม่
00:12:51 → 00:12:55ได้ละเธอจะพาฉันไปทางไหนอือลองอีกทีไปต่อ
00:12:55 → 00:12:58ค่ะแต่ถ้าสมมุติว่าไม่ต้องไปอ่ะไม่ได้
00:12:58 → 00:13:01สำคัญมากอือะไรอย่าเงี้ยอือถอยกลับดีกว่า
00:13:01 → 00:13:08อืเพราะว่ารถนี่ก็สภาพก็สวิ่งได้นี่ก็
00:13:08 → 00:13:10เก่งมากล่ะค่ะหมายถึงตรงนี้ใช่มั้ยใช่ค่ะ
00:13:10 → 00:13:13ก็เลยคิดว่าเออถ้าเกิดว่ามันมันไม่จำเป็น
00:13:13 → 00:13:17มากเราถอยดีกว่าถอยไปตั้งหลักอืถอยไปตั้ง
00:13:17 → 00:13:20หลักแล้วจะเอาใหม่หรือจะไม่เอาใหม่เนี่ย
00:13:20 → 00:13:25เออๆให้คิดอีกทีนึงอ้าโหเนี่ยพี่อ้อยรู้
00:13:25 → 00:13:29มั้ยว่าค่ะที่น้องยะตอบมาเนี่ยค่ะอันนั้น
00:13:29 → 00:13:32คือประเด็นสำคัญที่สุดของประเด็นเรื่อง
00:13:32 → 00:13:35นี้เลยอืผมมีความรู้สึกว่าเวลาที่ใครสัก
00:13:35 → 00:13:38คนนึมีคำถามว่าจะไปต่อหรือพอแค่นี้เนี่ย
00:13:38 → 00:13:42ค่ะส่วนใหญ่เราจะคิดวิธีว่าไอ้สถานการณ์
00:13:42 → 00:13:44ที่เราเจอเนี่ยเราจะก้าวข้ามไปได้ยังไง
00:13:45 → 00:13:49ค่ะคำถามแรกเลยที่ถามเนี่ยยางแตกถ้าเรามี
00:13:49 → 00:13:55ยางอือแล้วก็ไปต่อเ่ากระจกแตกถ้าเรามีย
00:13:55 → 00:13:59พองมันก็ไปต่อได้อือพอถนนขาด
00:13:59 → 00:14:02วิธีถ้าจะไปต่อได้ก็คือส่วนใหญ่เห็นมั้ย
00:14:02 → 00:14:06ครับว่าเา้าจะโฟกัสหรือว่าให้ความสำคัญ
00:14:06 → 00:14:12กับการแก้ปัญหาที่เราเจอใช่เพราะฉะนั้น
00:14:12 → 00:14:14ตัวสำคัญมันอยู่ว่าเราจะไปต่อได้หรือไม่
00:14:14 → 00:14:17เนี่ยมันอยู่ที่ว่าเรามีวิธีแก้ปัญหาหรือ
00:14:17 → 00:14:19ไม่ใช่มั้ยใช่ค่ะดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น
00:14:19 → 00:14:22แต่จริงๆไม่ใช่อืซึ่งเมื่อกี้น้องย้าพูด
00:14:22 → 00:14:25ไปแล้วด้วยอือน้องยะบอกว่าน้องยะในที่สุด
00:14:25 → 00:14:28พอเจอเยอะๆเข้าน้องยะก็แบบว่าโอหเนี่ยถ้า
00:14:28 → 00:14:32เกิดไปต่อนะเอ็งคงมีปัญหาใหม่มาให้ข้า
00:14:32 → 00:14:35แหละถ้าเกิดยังยืนยันจะไปต่อเดี๋ยวก็มี
00:14:35 → 00:14:38ปัญหาใหม่มาอีกซึ่งมันจะเป็นอย่างงั้นไงอ
00:14:38 → 00:14:41ค่ะแต่ว่าน้องย้าเค้าเลยหลังจากประเมิน
00:14:41 → 00:14:45สถานการณ์เรู้ะอือว่าถ้าถ้าบอกจะไปต่อ
00:14:45 → 00:14:49เดี๋ยวมันมาแน่ยอมก็ได้วะงี้แแต่ว่าน้อง
00:14:49 → 00:14:53ย้าไม่ได้ยอมธรรมดานะน้องย้าเคพูดมาคำนึง
00:14:53 → 00:14:56ครับพี่อ้อยค่ะเ้าบอกว่าเค้าจะประเมินว่า
00:14:56 → 00:15:01จำเป็นไอ้ที่กำลังจะไปเนี่ยจะไปไหนอืจะไป
00:15:01 → 00:15:05ไหนไปทำอะไรอือแล้วก็ไปเพื่อใช่ค่ะผม
00:15:05 → 00:15:08กำลังอยากจะบอกว่าเวลาที่เราเจอปัญหา
00:15:08 → 00:15:11เนี้ยค่ะอย่าไปโฟกัสหรืออย่าไปมุ่งเน้น
00:15:11 → 00:15:13ที่วิธีแก้ปัญหาว่าเราจะแก้ปัญหานั้นยัง
00:15:13 → 00:15:17ไงออือค่ะสิ่งเดียวที่จะทำให้เราไปต่อ
00:15:17 → 00:15:22หรือไม่คือถ้าเรามีเป้าหมายชัดเจนว่าเรา
00:15:22 → 00:15:26กำลังจะไปไหนไปทำอะไรและที่สำคัญนะไป
00:15:26 → 00:15:32เพื่อไปเพื่อถ้าเป้าหมายนั้นใหญ่พอนะเจอ
00:15:32 → 00:15:37ปัญหาแค่ไหนเราก็จะไปอืใช่ค่ะถนนพี่จะขาด
00:15:37 → 00:15:41ก็ได้ Google บอกไม่มีวิธีแล้วก็ได้ค่ะ
00:15:41 → 00:15:44ถ้าเป้าหมายที่เราจะไปนี่มันใหญ่พอนะยก
00:15:44 → 00:15:47ตัวอย่างเช่นถ้าพี่อ้อยกำลังเดินทางแล้ว
00:15:47 → 00:15:51เจออุปสรรคแบบเตลอดทางอ่ะพี่อ้อยค่ะแต่
00:15:51 → 00:15:55เป้าหมายที่จะไปก็คือว่าลูกสาวคือน้องยะ
00:15:55 → 00:15:58รออยู่แล้วกำลังรอความช่วยเหลือจากเรา
00:15:58 → 00:16:01อย่าอย่างยิ่งยวดอืพี่อ้อยคิดว่ามีอะไร
00:16:01 → 00:16:06หยุดพี่อ้อยได้ป่ะไม่ไม่มีค่ะถนนขาดก็ได้
00:16:06 → 00:16:10ภูเขาถล่มยังได้เลยใช่ป่ะใช่ค่ะหรือ
00:16:10 → 00:16:12เนื่องจากว่าน้องย้าอยู่ตรงนี้แล้วพี่
00:16:12 → 00:16:16อ้อยอยู่ตรงนี้เนี่ยแต่ว่ากลับกันถ้าน้อง
00:16:16 → 00:16:19ย้ากำลังเดินทางไปแล้วปลายทางเนี่ยก็คือ
00:16:19 → 00:16:23แม่รออยู่แล้วกำลังรอความช่วยเหลือจากเรา
00:16:23 → 00:16:27อย่างยิ่งยวนน้องย้าจะหยุดป่ะไม่หยุดค่ะ
00:16:27 → 00:16:34คืออะไรก็ได้ปัญหาอะไรก็ได้เนี่ยคือพี่ย
00:16:34 → 00:16:37กับน้องยะสังเกตเห็นมั้ยครับว่าคนส่วน
00:16:37 → 00:16:40ใหญ่จะหลงทางหลงทางว่าเวลาที่เราเจอว่าจะ
00:16:40 → 00:16:44ไปต่อหรือพอแค่นี้เนี่ยเราก็จะถามตัวเอง
00:16:44 → 00:16:47ว่าสิ่งที่เราทำอ่ะเราเจอปัญหาอะไรแล้ว
00:16:47 → 00:16:49เราแก้มันได้หรือไม่แต่จริงๆอันนั้นเป็น
00:16:49 → 00:16:55เรื่องรองเรื่องที่สำคัญที่สุดคือเป้า
00:16:55 → 00:16:59หมายที่ชัดเจนแล้วยิ่งใหญ่พอถ้าเรามีเป้า
00:16:59 → 00:17:03หมายที่ชัดเจนและยิ่งใหญ่พอนะลืมไปเลยจะ
00:17:03 → 00:17:07ยางแตกจะนู่นนี่นั่นจะฟ้าถล่มิลืมไปได้
00:17:07 → 00:17:10เลยเพราะสิ่งนั้นมีความสำคัญรองหมดเลย
00:17:10 → 00:17:14เนี่ยน้องย่าเคยเห็นคนที่แบบว่ามีเป้า
00:17:14 → 00:17:17หมายชัดเจนแล้วยิ่งใหญ่พอแล้วทำให้เขา
00:17:17 → 00:17:21ก้าวข้ามทุกอุปสรรคป่ะเคยค่ะก็นึกถึงใคร
00:17:21 → 00:17:25แม่นี่แหละค่ะโอจริงึป่ะใช่ค่ะคือคือยัง
00:17:25 → 00:17:30ไงในวันที่แม่เต้องออกไปหาเงินอือแล้ว
00:17:30 → 00:17:34กลับบ้านดึกอือแม่บอกว่าตะกี้ที่แม่พูด
00:17:34 → 00:17:37ว่ามีทิ้งลูกบ้างอือๆคนในครอบครัวไม่เข้า
00:17:37 → 00:17:42ใจค่ะเค้าคิดว่าเขาก็ว่าแม่เนาะอือๆเนี่ย
00:17:42 → 00:17:45เป็นแม่ที่ไม่ดีทิ้งลูกดูซิลูกยังอายุ
00:17:45 → 00:17:47น้อยอยู่เลยอะไรอย่างเงี้ยไม่ดูแลอะไร
00:17:48 → 00:17:53อย่างเงี้ยค่ะก็มีเสียงต่างๆนานาถาโถม
00:17:53 → 00:17:57เข้ามาค่ะอือๆแต่แม่เขาคิดว่าถ้าเขาไม่
00:17:57 → 00:18:01แก้ปัญหาเนี้ยไม่ได้ทำงานใช้หนี้เนี่ยอือ
00:18:01 → 00:18:05ๆต่อไปเนี่ยภาระหนี้เนี่ยมันจะทำให้แม่
00:18:05 → 00:18:09ไม่สามารถที่จะเลี้ยงดูยะได้ในคุณภาพ
00:18:09 → 00:18:14ชีวิตที่มันโอเคอือหรือมันดีอือไหวต่อไป
00:18:14 → 00:18:20อือแม่ก็เลยทนค่ะทนเสียงว่าเสียงอะไร
00:18:20 → 00:18:22อย่างเงี้ยทุกอย่างออือสุดท้ายแล้วเพื่อ
00:18:23 → 00:18:28คุณภาพชีวิตของลูกของยะเป็นหลักอือๆค่ะ
00:18:28 → 00:18:31เพื่อให้อ่ะได้เรียนโรงเรียนที่ดีอือ่า
00:18:31 → 00:18:34ได้มีเค้าเรียกอะไรนะคะประสบการณ์ชีวิต
00:18:34 → 00:18:37ที่มันเหมือนเบื้องหลังที่มันบางอย่างมัน
00:18:37 → 00:18:40ต้องใช้เงินแม่เค้าก็พยายามซัพพอร์ตเท่า
00:18:40 → 00:18:44ที่เขาทำได้ออืค่ะความความคิดนี้เนี่ยมี
00:18:44 → 00:18:47ตั้งแต่ตอนที่กำลังเผชิญสถานการณ์นั้นเลย
00:18:47 → 00:18:50หรือเปล่ามีตอนหลังค่ะอาจารย์เพราะว่าใน
00:18:50 → 00:18:53สถานการณ์นั้นด้วยความเป็นเด็กเราไม่เข้า
00:18:53 → 00:18:57ใจอืเราก็แค่รู้สึกว่าเออจริงอือๆใช่แม่
00:18:57 → 00:19:02ทิ้งอือๆแม่ไม่รักอือแม่ไม่ดูแลอืค่ะแต่
00:19:02 → 00:19:05พอเราก้าวขึ้นมาเราโตขึ้นมาเรามองย้อน
00:19:05 → 00:19:08กลับไปเราเห็นแล้วว่าอ๋อที่เขาทำทุกอย่าง
00:19:08 → 00:19:12เนี่ยจริงๆแล้วจุดประสงค์เป้าหมายของเขา
00:19:12 → 00:19:14อ่ะค่ะอย่างที่อาจารย์บอกว่าเรามองที่
00:19:14 → 00:19:17เป้าหมายอือเป้าหมายใหญ่ของเขาคืออยู่
00:19:17 → 00:19:21ซัพพอร์ตเราอือดูแลเราแล้วก็ไม่ให้ภาระ
00:19:21 → 00:19:25อ่าบางอย่างตกมาที่เรา
00:19:25 → 00:19:28อืค่ะโหอันนี้มันใหญ่มากเพราะงั้นพี่อ้อย
00:19:28 → 00:19:31ตอนตอนที่ตอนที่เจอตอนนั้นเนี่ยค่ะคือ
00:19:31 → 00:19:34สิ่งที่เจอนี้ก็เรื่องนึงนะอย่างก็คือ
00:19:34 → 00:19:36สิ่งที่เจอเนี่ยก็คืออย่างที่ผมยกตัว
00:19:36 → 00:19:39อย่างมาเนี่ยถนนขาดนู่นนี่นั่นเนี่ยอัน
00:19:39 → 00:19:42นั้นก็ใหญ่แล้วนะค่ะแต่ว่าเมื่อกี้น้องยะ
00:19:42 → 00:19:46พูดมาคำนึงก็คือว่าก็เลยไปทำสารพัดเนี่ย
00:19:46 → 00:19:50แล้วเราก็ถามตัวเองว่าจะทำจะไปต่อหรือพอ
00:19:50 → 00:19:52แค่นี้เนี่ยอุปสรรคที่เจอไม่ใช่ใหญ่สุด
00:19:52 → 00:19:55ไม่ใช่ที่เจอจริงๆนะค่ะอุปสรรคก็คือที่
00:19:55 → 00:20:00บ้านก็ไม่เข้าใจอโอแล้วตอนรอบด้านหนัก
00:20:00 → 00:20:03กว่าที่เจอก็คือกลับมาบ้านก็ยังไม่เข้าใจ
00:20:03 → 00:20:08อีกแล้วลูกซึ่งตอนนั้นก็ยังไม่เข้าใจใช่
00:20:08 → 00:20:12แล้วก็แสดงพฤติกรรมต่อหมายถึงว่าใช่ๆ
00:20:12 → 00:20:17โอ้โหค่ะหนักกว่านั้นอีกใช่แล้วก้าวข้าม
00:20:17 → 00:20:22ทั้งหมดนี้มาได้ยังไงคือพี่อ้อยจะเป็นคน
00:20:22 → 00:20:28ที่ไม่ชอบอธิบายอืเพราะว่าบางทีโดยพื้น
00:20:28 → 00:20:31ฐานด้วยอแล้วอันที่ 2 เนี่ยพี่อ้อยมีมอง
00:20:31 → 00:20:36ว่าการอธิบายด้วยคำพูดอ่ะมันไม่เคยตอบ
00:20:36 → 00:20:40โจทย์ได้อืเออลูกยังเคยบอกเลยทำไมแม่เป็น
00:20:40 → 00:20:43คนชอบพิสูจน์ตัวเองจังเลยอะไรงี้ออืคือ
00:20:43 → 00:20:45เราเป็นอย่างงี้ของเราค่ะพี่อ้อยบอกว่า
00:20:45 → 00:20:48ถ้าสมมุติว่าความจริงมันปรากฏน่ะมันจะตอบ
00:20:48 → 00:20:51ทุกคำถามเพราะฉะนั้นตอนนี้ถามว่าพี่อ้อย
00:20:51 → 00:20:54ต้องทำอะไรอเพราะว่าหนี้อ่ะมันมหาศาลมาก
00:20:54 → 00:20:57อือๆเพราะฉะนั้นถ้าสมมุติว่าฉันทำงาน
00:20:57 → 00:21:00ประจำแล้วฉันก็กลับบ้านแล้วเล่นกับลูก
00:21:00 → 00:21:03แล้วไอนี่ก้อนโตที่มันมาทวงโทรมาโอ้โห
00:21:03 → 00:21:06เจ้านู้นเจ้านี้เยอะแยะไปหมดเนี่ยมันจะทำ
00:21:06 → 00:21:09ยังไงอย่างน้อยเนี่ยถ้าฉันทำสิ่งนี้เพิ่ม
00:21:09 → 00:21:12อ่ะมันก็จะได้แก้ปัญหาไม่ได้แปลว่าโอหฉัน
00:21:13 → 00:21:16ต้องแก้ปัญหาใหญ่โตแล้วแบบเเสร็จสิ้นอแต่
00:21:16 → 00:21:20ขอให้ได้แก้แล้วแก้ไปเนี่ยมันก็จะได้เห็น
00:21:20 → 00:21:23อะไรที่มันคลี่คลายบ้างอพอมันทำแล้วเนี่ย
00:21:23 → 00:21:27มันมีความรู้สึกว่าเป้าหมายใหญ่ๆคือเรา
00:21:27 → 00:21:29เราต้องการครบครัวที่มีความสุขอยู่แล้ว
00:21:29 → 00:21:33อือเราเราไม่อยากมีหนี้สินเพราะฉะนั้นถ้า
00:21:33 → 00:21:37เราทำอะไรได้แล้วมันกลับมาตอบโจทย์เรื่อง
00:21:37 → 00:21:40ครอบครัวได้อือและหนี้สินก็เป็นปัญหาอัน
00:21:40 → 00:21:43ใหญ่โตตอนนั้นอือก็ต้องทำอือเพราะฉะนั้น
00:21:44 → 00:21:46เหนื่อยเท่าไหร่ท้อเท่าไหร่แบบจะไม่ไหว
00:21:47 → 00:21:51เท่าไหร่ต้องไหวอือๆค่ะโหเนี่ยก็คือไม่
00:21:51 → 00:21:54อธิบายแต่ว่าเหมือนไม่อธิบายแต่อธิบายนะ
00:21:54 → 00:21:56แต่อธิบายไม่ได้ด้วยคำพูดด้วยการกระทำ
00:21:56 → 00:22:00แล้วอาจจะต้องใช้เวลาใช่ใช่ค่ะเพราะ
00:22:00 → 00:22:04ฉะนั้นก็คุณผู้ฟังครับเวลาที่เราบอกว่า้า
00:22:04 → 00:22:07ถ้าเราเจอบางทีเราก็อาจจะต้องเจอเงี้ย
00:22:07 → 00:22:09สำหรับผมเวลาที่ผมเจอสถานการณ์ยากๆอย่าง
00:22:09 → 00:22:12ที่ผมบอกไปเป็นยายแล้วบบโอ้โหมันมี
00:22:12 → 00:22:14ประโยชน์เป่าเนี่ยยจะไปต่อหรือพอแค่นี้
00:22:14 → 00:22:16ปึ๊บเนี่ยค่ะกลับมาที่เดิมผมจะนึกถึงเลย
00:22:16 → 00:22:19ว่าเราทำสิ่งนี้เพื่ออือแล้วพอเป้าหมาย
00:22:19 → 00:22:22เราชัดเจนแล้วยิ่งใหญ่พอว่าเราทำเพื่อก็
00:22:22 → 00:22:25เพื่อพัฒนาเและหน้าที่ในการพัฒนาเป็นหน้า
00:22:25 → 00:22:28ที่เราส่วนผลที่เกิดขึ้นก็เป็นหน้าที่เ
00:22:28 → 00:22:31อือแล้วเราก็ก็ยังคงมุ่งมั่นทำต่อไปอย่า
00:22:32 → 00:22:34ฮะเพราะฉะนั้นศัยกรรมความสุขนะครับเราก็
00:22:34 → 00:22:36จะมีเป็นรายการที่เราจะมุ่งเน้นว่าเราจะ
00:22:36 → 00:22:40หาวิธีในการแลกเปลี่ยนมุมมองเปลี่ยนวิธี
00:22:40 → 00:22:42คิดเพื่อทำให้ชีวิตเรามีความสุขมากขึ้น
00:22:42 → 00:22:45และมีความทุกข์น้อยลงนะฮวันนี้เนี่ยว่า
00:22:45 → 00:22:48ด้วยเรื่องของการจะไปต่อหรือพอแค่นี้ผม
00:22:48 → 00:22:51ชื่อว่าคุณผู้ฟังแล้วก็น้องยะแล้วก็พี่
00:22:51 → 00:22:54อ้อยคงได้เห็นนะว่าวิธีการในการเผชิญหน้า
00:22:54 → 00:22:57กับสถานการณ์ที่ว่าจะไปต่อหรือพอค่านี้
00:22:57 → 00:23:01เนี่ยอย่าเสียเวลาในการแก้ปัญหาอือปัญหา
00:23:01 → 00:23:04ที่เราเจอค่ะแต่ว่าเรามีวิธีที่เด็ดขาด
00:23:04 → 00:23:07กว่านั้นก็คือแก้ที่ตัวเราเองเนี่ยเพราะ
00:23:07 → 00:23:11ว่าเวลาที่เรามีเป้าหมายชัดเจนแล้วยิ่ง
00:23:11 → 00:23:16ใหญ่พออือเราจะมีพลังมหาศาลในการก้าวข้าม
00:23:16 → 00:23:19หมดเลยอือปัญหาทั้งหลายแหล่เนี่ยมันก็จะ
00:23:19 → 00:23:23แก้ได้อยู่แล้วล่ะถ้าเราชัดเจนในเป้าหมาย
00:23:23 → 00:23:27ในเป้าหมายนะครับก็วันนี้สันติกรความสุข
00:23:27 → 00:23:28นะครับผมพี่วี
00:23:29 → 00:23:31พี่อ้อยแล้วก็น้องย๊ะต้องลาไปก่อนนะครับ
00:23:31 → 00:23:34สวัสดีครับสวัสดีสวัสดี
00:23:34 → 00:23:38ค่ะติดตามรายการทางเว็บไซต์และ
00:23:38 → 00:23:41แอปพลิเคชันของ Thai PBS podcast
00:23:41 → 00:23:44spotify soundcloud Google podcast
00:23:44 → 00:23:46Apple podcast และ YouTube Channel
00:23:46 → 00:23:50Thai PBS podcast Thai PBS podcast
00:23:51 → 00:23:53View the world via The
00:23:53 → 00:23:57[เพลง]
00:23:57 → 00:24:01Voice อ